0114-KDIP4-2.4012.576.2026.1.AA

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

A. (dalej: „A.” lub „Wnioskodawca”) jest państwową osobą prawną powołaną do prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych (art. (…) ustawy z dnia (…) r. (…), t. j. Dz. U. (...); dalej „ustawa o (…)”). Wnioskodawca jest jednostką tworzącą (…), w której skład wchodzą (…) oraz instytuty działające w ramach (…) (art. (…) ustawy o (…)).

A. posiada siedzibę i miejsce zarządu na terytorium Polski, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób prawnych oraz jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. (…) ustawy o (…), (…).

Ponadto, zgodnie z art. (…) ustawy o (…).

Sformułowanie odnoszące się do (…) w ramach ustawy o (…) jednoznacznie wskazuje, że prowadzone badania nie mają charakteru wyłącznie teoretycznego, lecz są ukierunkowane na praktyczne zastosowanie wyników, w tym ich wprowadzenie na rynek. Wskazanie (…)  jako kluczowego elementu działania (…) podkreśla intencję ustawodawcy, który zamierzał nadać (…) wymiar praktyczny i rynkowy, umożliwiając przekładanie wyników badań na innowacyjne rozwiązania gospodarcze.

Wnioskodawca prowadzi działalność naukowo-badawczą, rozwojową i wdrożeniową, finansowaną zarówno ze środków publicznych (dotacje budżetowe, projekty krajowe i unijne), jak i ze źródeł komercyjnych, w tym w szczególności poprzez odpłatne świadczenie usług badawczych, sporządzanie analiz i ekspertyz, realizację prac badawczo-rozwojowych na zlecenie przedsiębiorstw, udzielanie licencji do wyników badań oraz udostępnianie infrastruktury badawczej podmiotom z sektora prywatnego.

Ponadto do zadań A. należy m.in. prowadzenie badań aplikacyjnych i prac rozwojowych, a w uzasadnionych przypadkach także badań podstawowych, w tym na rzecz (…) (art. (…) ustawy o (…)).

Przedmiotowa działalność koncentruje się na opracowywaniu technologii wytwarzania nowych materiałów, badaniu ich właściwości fizykochemicznych oraz identyfikowaniu możliwości ich praktycznego zastosowania w kluczowych sektorach gospodarki, w tym w (…), a także w branży (…)  i innych gałęziach przemysłu.

Zgodnie z postanowieniami statutu A., wszelka działalność Wnioskodawcy - w tym działalność prowadzona w ramach podstawowego obszaru statutowego, jakim są badania naukowe i prace rozwojowe - powinna zmierzać do komercjalizacji uzyskiwanych wyników.

Z perspektywy ustawy o VAT A. wykonuje zarówno:

• czynności opodatkowane VAT (w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy o VAT), tj. odpłatne świadczenie usług lub dostawy towarów w ramach działalności gospodarczej oraz
• czynności niepodlegające VAT - działalność statutową, finansowaną z dotacji i subwencji, która nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Obecnie A. stosuje prewspółczynnik obliczony na podstawie art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT oraz zgodnie z otrzymaną interpretacją indywidualną, który znajduje zastosowanie przy odliczeniu podatku VAT naliczonego od zakupów dotyczących kosztów ogólnych, kosztów wydziałowych oraz zleceń, w ramach których wysokość odliczenia podatku VAT ustalana jest przy wykorzystaniu struktury sprzedaży.

Na podstawie danych finansowych A. za rok 2025:

• cały obrót z działalności gospodarczej wyniósł (…) zł (litera A wzoru prewspółczynnika);
• przychody z subwencji i dotacji przeznaczone na realizację zadań, których realizacja - w ocenie A. - nie mieści się w działalności gospodarczej, wyniosły (…) (litera B wzoru prewspółczynnika).

Po podstawieniu danych do wzoru prewspółczynnik za rok 2025 wyniósł 88%.

Co kluczowe, A. realizuje projekt nr (…)  pod akronimem (...) w ramach programu (…), działanie (…), prowadzonego przez (…) (dalej: „Projekt (...)” lub „Projekt”).

Projekt realizowany jest od (…) 2026 r. do (…) 2030 r. (łącznie 48 miesięcy) na podstawie Umowy grantowej nr (…) z dnia (…) 2025 roku (dalej: „Umowa grantowa”).

Projekt realizowany jest przez konsorcjum złożone z sześciu podmiotów: koordynatorem jest (…), natomiast Wnioskodawca jest jednym z beneficjentów projektu (obok (…)).

Celem projektu jest (...).

Wnioskodawca pełni w projekcie kluczową rolę merytoryczną, ponieważ jest liderem WP4 (WP, tj. Work Packagae, tł. Pakiet roboczy dalej: „WP”), (Integracja i walidacja systemów), odpowiadając m.in. za wytworzenie (...).

Projekt finansowany jest przez (…) w formie grantu budżetowego przy stopie dofinansowania wynoszącej 100% kosztów kwalifikowalnych. Łączna maksymalna kwota grantu dla całego konsorcjum wynosi (…) EUR. Budżet przypisany Wnioskodawcy wynosi (…) EUR i obejmuje koszty osobowe, koszty podróży, koszty wyposażenia i materiałów, usługi wewnętrzne oraz koszty pośrednie rozliczane ryczałtem.

W ramach realizowanego projektu Wnioskodawca pragnie wskazać na następujące istotne kwestie.

Projekt (...) przewiduje sformalizowaną i wielotorową ścieżkę komercjalizacji wyników, realizowaną w ramach (…) (Komunikacja, upowszechnianie i wykorzystanie wyników). W szczególności w ramach projektu zaplanowano:

• identyfikację i ochronę własności intelektualnej (...);
• przygotowanie Planu Eksploatacji Wyników oraz analizy rynku i szans regulacyjnych;
• piloty technologiczne z partnerami przemysłowymi oraz działania standaryzacyjne;
• przygotowanie do ubiegania się o dalsze finansowanie komercjalizacji w ramach instrumentów (…) i (…);
• licencjonowanie technologii do podmiotów zewnętrznych lub ewentualne utworzenie spin-offu dedykowanego komercjalizacji (...).

Ponadto Umowa grantowa nakłada na Wnioskodawcę obowiązek dołożenia wszelkich starań w celu eksploatacji wyników projektu - bezpośrednio lub pośrednio (przez transfer technologii, licencjonowanie) - przez okres do 4 lat po zakończeniu projektu. Jeżeli wyniki nie zostaną podjęte do eksploatacji w ciągu roku od zakończenia projektu, beneficjenci zobowiązani są do korzystania z platformy (…) w celu znalezienia podmiotów zainteresowanych przejęciem lub licencjonowaniem wyników.

Tym samym wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach Projektu (...) mają bezpośredni i funkcjonalny związek z planowaną przez niego działalnością opodatkowaną VAT - zarówno w trakcie realizacji projektu (prowadzenie prac B+R w ramach konsorcjum), jak i po jego zakończeniu (komercyjne wykorzystanie wyników w postaci usług B+R na zlecenie, licencjonowania IP i innych odpłatnych form eksploatacji). W ocenie Wnioskodawcy, uzasadnia to prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków w całości przypisanych do projektu, bez konieczności stosowania prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Zgodnie z postanowieniami Umowy grantowej, VAT jest co do zasady dopuszczony jako element kosztów kwalifikowalnych projektu. Jednocześnie Umowa grantowa wprost stanowi, że VAT podlegający odliczeniu lub zwrotowi jest kosztem niekwalifikowalnym w projekcie. Kwalifikowalny może być wyłącznie VAT nieodliczalny i niepodlegający zwrotowi - i to pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków kwalifikowalności danego wydatku.

Powyższe oznacza, że Wnioskodawca nie otrzymał i nie otrzyma dofinansowania na pokrycie VAT, który przysługuje mu do odliczenia. Ciężar ekonomiczny odliczonego podatku naliczonego spoczywa wyłącznie na Wnioskodawcy. W konsekwencji ustalenie, czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT od wydatków ponoszonych w ramach Projektu (...), ma bezpośrednie znaczenie finansowe dla A.

Po zakończeniu realizacji Projektu (...) Wnioskodawca zamierza wykorzystywać wytworzoną i nabytą w jego ramach wiedzę oraz wyniki prac badawczo-rozwojowych w sposób ciągły i zorganizowany do prowadzenia odpłatnych działań na rzecz podmiotów trzecich, w szczególności w postaci świadczenia usług analitycznych, testów przemysłowych oraz realizacji prac badawczo-rozwojowych, a także działań ukierunkowanych na komercjalizację wyników tych prac.

W konsekwencji, nabywane w ramach Projektu (...) towary i usługi będą wykorzystywane wyłącznie w ramach aktywności, które z perspektywy ich celu, charakteru oraz sposobu wykonywania, pozostają w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę w sposób odpowiadający, zdaniem A., kryteriom działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Co wymaga podkreślenia, przedmiotowy wniosek dotyczy możliwości odliczenia całości podatku VAT od wydatków poniesionych na nabycie towarów lub usług, które w całości można przypisać do Projektu (...), bez zastosowania prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, oraz bez stosowania sposobu określenia proporcji określonego w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999; dalej: „Rozporządzenie”). Rozporządzenie to znajduje bowiem zastosowanie wyłącznie do wydatków o charakterze mieszanym, tj. takich, których nie można w całości przypisać do działalności gospodarczej podatnika. Tymczasem wydatki objęte niniejszym wnioskiem są w całości alokowane do Projektu (...), który - jak wykazano poniżej - stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co wyłącza konieczność stosowania Rozporządzenia.

Wniosek nie dotyczy natomiast pozostałych nabyć towarów lub usług dokonywanych przez A., które będą rozliczane na podstawie stosownych regulacji prawnych, w tym z zastosowaniem prewspółczynnika uregulowanego w Rozporządzeniu.

Pytanie

Czy A. może zastosować alokację bezpośrednią i w pełni odliczyć podatek VAT od wydatków poniesionych na nabycie towarów lub usług, które w całości można przypisać do Projektu (...)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy A. może zastosować alokację bezpośrednią i w pełni odliczyć podatek VAT od wydatków poniesionych na nabycie towarów lub usług, które w całości można przypisać do Projektu (...).

Uzasadnienie

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Ustawodawca uzależnia zatem możliwość skorzystania z pełnego prawa do odliczenia od istnienia związku pomiędzy dokonanym nabyciem a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu VAT.

W świetle utrwalonego orzecznictwa i praktyki organów podatkowych związek ten musi mieć charakter bezpośredni i funkcjonalny, tj. nabyte towary lub usługi powinny służyć działalności gospodarczej podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Jeżeli przesłanka taka zostanie spełniona, podatnikowi przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego, bez konieczności stosowania prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem prewspółczynnik znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacjach, w których dane nabycia są wykorzystywane równocześnie do działalności gospodarczej oraz do innych celów, niezwiązanych bezpośrednio z tą działalnością.

Z kolei przepis art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, wskazuje jednoznacznie, że tzw. sposób określenia proporcji (prewspółczynnik) stosuje się wyłącznie wtedy, gdy nie jest możliwe przypisanie wydatków w całości do działalności gospodarczej.

A contrario, jeżeli podatnik może jednoznacznie przypisać dane wydatki wyłącznie do działalności opodatkowanej, ma obowiązek i prawo dokonać alokacji bezpośredniej i odliczyć VAT w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, iż dopiero gdy nie jest możliwe takie przypisanie, tzn. nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części takich kwot, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (por. wyrok NSA z 21 kwietnia 2009 r., I FSK 238/09, wyrok NSA z 29 czerwca 2016 r., I FSK 234/15).

Przede wszystkim Wnioskodawca podkreśla, iż działalność A. w wielu przypadkach nie przynosi natychmiastowych przychodów, a jej efekty stają się źródłem dochodów dopiero po pewnym czasie, gdy produkty, technologie lub wynalazki opracowane w trakcie tych prac zostaną wprowadzone na rynek.

Jak wskazał Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego, głównym ustawowym celem A. jest komercjalizacja wyników badań (...).

Komercjalizacja nie została zdefiniowana w ustawie (...), dlatego konieczne jest odkodowanie jej definicji na potrzeby niniejszego wniosku.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, komercjalizacja oznacza nadawanie czemuś komercyjnego charakteru (https://sjp.pwn.pl/slowniki/komercjalizacja.html, dostęp: 5 czerwca 2026 r.), zaś komercja - działalność nastawioną jedynie na osiągnięcie zysku oraz produkty takiej działalności (https://sjp.pwn.pl/slowniki/komercja.html, dostęp: 5 czerwca 2026 r.).

Warto również zauważyć, że Narodowe Centrum Badań i Rozwoju wypracowało definicję, iż komercjalizacja jest to motywowany osiąganiem zysków proces, w którym efekty działalności badawczo-rozwojowej stają się lub w zamierzeniu mogą się stać przedmiotem obrotu rynkowego (por. M. Radło, M. Baranowski, T. Napiórkowski, J. Chojecki, Komercjalizacja, wdrożenia i transfer technologii. Definicje i pomiar. Dobre praktyki wybranych krajów, Warszawa 2020 r., str. 12).

Zatem, przenosząc powyższe na potrzeby niniejszych rozważań należy uznać, że komercjalizacja jest procesem, w którym wyniki działalności badawczo-rozwojowej lub innowacje są przekształcane w produkty, usługi lub technologie, które mogą być oferowane na rynku w celu osiągnięcia zysku.

Jak szczegółowo przedstawiono w opisie stanu faktycznego, ustawodawca nadał (…) - poprzez nałożenie na nie ustawowego obowiązku (…) (art. (…) ustawy o (…)) - wymiar praktyczny i rynkowy, odróżniający je od podmiotów prowadzących działalność wyłącznie statutowo-naukową. Okoliczność ta ma kluczowe znaczenie dla kwalifikacji działalności Wnioskodawcy na gruncie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Skoro (…) jest ustawowym zadaniem A., a nie wyłącznie opcjonalnym dodatkiem do jego działalności, to działalność (…) nakierowana na (…) wyników wpisuje się w definicję działalności gospodarczej.

Co więcej, zgodnie z art. (…) ustawy (…), (…).

Zatem (…) są wyłączone z zakresu (…). Głównym uzasadnieniem takiego zabiegu jest komercyjny charakter działalności tych podmiotów ((…)).

W szczególności w przypadku (…), do zadań (…) należy nie tylko zapewnienie współpracy pomiędzy podmiotami w ramach (...), ale również organizowanie mechanizmów wspierających komercjalizację wyników badań i prac rozwojowych.

Konkludując, komercjalizacja nie jest więc tylko opcjonalnym dodatkiem, ale częścią funkcji badawczej Wnioskodawcy, co stanowi wyraźne ukierunkowanie na współpracę z przemysłem, gospodarką i rynkiem.

Projekt (...) realizowany przez A. obejmuje przeprowadzenie badań umożliwiających działanie systemów (...).

W powyższym przypadku badania są realizowane z myślą o przyszłym zysku, chociaż na etapie ich realizacji mogą wiązać się z wydatkami na badania i rozwój, które nie przynoszą natychmiastowych dochodów. Kluczowym aspektem takich działań jest ich potencjał do stworzenia nowych produktów lub technologii, które po zakończeniu fazy badawczej mogą stać się źródłem dochodów poprzez sprzedaż lub licencjonowanie.

Zasadniczą cechą powyższego przykładu jest fakt, że mimo iż działania badawcze prowadzone w ramach takich projektów nie przynoszą bezpośrednich przychodów w momencie ich realizacji, są one jasno ukierunkowane na przyszłą komercjalizację. Z perspektywy finansowania zarówno subwencje, jak i granty stanowią formę inwestycji w innowacje, które będą miały swój zwrot w długoterminowej perspektywie, gdy rezultaty badań zostaną wprowadzone na rynek i rozpoczną generowanie przychodu.

Tego rodzaju podejście do działalności badawczo-rozwojowej, gdzie celem jest ostateczna komercjalizacja wyników, jest powszechnie stosowane w różnych branżach, takich jak: farmacja, biotechnologia, przemysł spożywczy czy technologia. W każdej z tych dziedzin początkowe inwestycje w badania i rozwój mają na celu stworzenie produktów, które w późniejszym czasie mogą zostać wprowadzone na rynek, stanowiąc źródło dochodów i zysków. Ponadto takie projekty pozwalają na budowanie przewagi konkurencyjnej na rynku poprzez wprowadzenie innowacyjnych produktów, które wyróżniają się na tle konkurencji, a także na rozwój i udoskonalenie nowych technologii, które odpowiadają na zmieniające się potrzeby konsumentów i rynku.

Wnioskodawca podkreśla, że takie podejście do komercjalizacji wyników badań może być realizowane także przez instytuty państwowe, które mimo pełnienia funkcji naukowych mają prawo prowadzić działalność komercyjną. Przepisy prawne, w tym ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 741), umożliwiają tego typu instytucjom podejmowanie działań zmierzających do wdrożenia innowacyjnych produktów i technologii na rynek, co może przynieść korzyści zarówno instytutowi, jak i gospodarce narodowej. Tego rodzaju komercjalizacja wyników badań w instytutach państwowych przyczynia się do wzrostu konkurencyjności kraju na arenie międzynarodowej, umożliwiając skuteczniejsze wprowadzanie nowoczesnych technologii i innowacji.

Podsumowując, celem czynności podejmowanych w ramach Projektu (...) przez A. jest komercjalizacja wyników badań, które początkowo mogą być finansowane z subwencji, grantów lub innych publicznych źródeł wsparcia, jednak w dłuższej perspektywie czasowej mają na celu generowanie dochodów i zysków. Taki proces, mimo początkowego charakteru niekomercyjnego, wskazuje na zamiar prowadzenia działalności gospodarczej, która w wyniku rozwoju komercjalizacji ma przekształcić się w pełnoprawną działalność generującą przychody.

W tym kontekście przeprowadzona analiza powinna prowadzić do wniosku, iż opisana „komercjalizacja” wyników badań w pełni mieści się w definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Wnioskodawca jest świadomy, że finansowanie Projektu (...) pochodzi w całości ze środków publicznych przekazanych w formie dotacji celowej. Okoliczność ta nie wpływa jednak na kwalifikację działalności prowadzonej w ramach Projektu (...) jako działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Jednakże kryterium rozstrzygającym o kwalifikacji działalności jako gospodarczej jest istnienie zamiaru (potwierdzonego obiektywnymi okolicznościami) jej ukierunkowania na wykonywanie czynności opodatkowanych VAT. Zamiar ten wyraźnie wynika z (…) Projektu (...) (Komunikacja, upowszechnianie i wykorzystanie wyników), który wprost wymienia komercjalizację wyników.

W konsekwencji sam fakt, że finansowanie Projektu (...) pochodzi ze środków publicznych, nie może stanowić podstawy do odmowy Wnioskodawcy prawa do pełnego odliczenia VAT naliczonego od wydatków poniesionych w ramach tego Projektu.

W związku z tym wszelkie działania mające na celu osiągnięcie zysku poprzez komercjalizację wyników badań, niezależnie od tego, że początkowo będą one finansowane ze środków publicznych, a później będą przeznaczone na działalność odpłatną, spełniają przesłanki działalności gospodarczej. To oznacza, że w momencie gdy celem działalności jest generowanie zysku, niezależnie od etapu projektu, zostaje on zakwalifikowany do działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT.

Co więcej, komercjalizacja wyników jest w Projekcie (...) nie tylko dopuszczalna, lecz stanowi jego oczekiwany i umownie wymagany rezultat.

W Opisie Działania, stanowiącym Załącznik nr 1 do Umowy grantowej, przewidziano wielotorową i sformalizowaną ścieżkę komercjalizacji wyników. Partnerzy projektu powołali Komitet ds. Innowacji i Komercjalizacji, któremu przewodniczy koordynator, odpowiedzialny za zatwierdzanie planów ochrony i wykorzystania wiedzy wygenerowanej przez partnerów. W ramach Projektu (...) zidentyfikowano istotny potencjał w zakresie własności intelektualnej, w szczególności dla wszystkich typów interfejsów (...). Wskazano wprost, że Projekt (...) będzie zmierzał do licencjonowania opracowanej technologii podmiotom zewnętrznym.

W ramach Pakietu Roboczego nr 5 zaplanowano ponadto szczegółowe działania wspierające komercjalizację, w tym: opracowanie Planu Eksploatacji i Upowszechniania Wyników (produkty D5.3 i D5.6 - odpowiednio wersja wstępna i finalna), analizę rynku i szans komercyjnych, analizę własności intelektualnej oraz uwarunkowań regulacyjnych (produkty D5.4 i D5.7), przygotowanie do ubiegania się o dalsze finansowanie komercjalizacji w ramach instrumentów EIC Transition i EIC Accelerator, a także warsztaty eksploatacyjne, przygotowanie prezentacji inwestorskiej dla potencjalnych partnerów i inwestorów oraz monitoring własności intelektualnej i swobody działania na rynku przez cały okres trwania Projektu (...) i po jego zakończeniu. Przemysł oraz małe i średnie przedsiębiorstwa zostały wskazane wprost jako kluczowa grupa docelowa Projektu (...), z oczekiwanym efektem w postaci przyspieszonego transferu technologii i potencjalnych umów licencyjnych.

Powyższe oznacza, że A. zachowuje pełnię praw do wyników wytworzonych samodzielnie w ramach Projektu (...) i może swobodnie dysponować nimi w celach komercyjnych, w tym udzielać licencji odpłatnych lub przenosić prawa do wyników na podmioty trzecie. Komercjalizacja wyników Projektu rozumiana jako udzielanie licencji odpłatnych, zawieranie umów wdrożeniowych, sprzedaż praw do wyników lub świadczenie usług opartych na wynikach Projektu, jest zatem w pełni dopuszczalna na gruncie Umowy grantowej i nie wymaga zgody (…), z wyjątkiem przypadków przeniesienia własności lub udzielenia licencji wyłącznej na rzecz podmiotów z państw nienależących do Unii Europejskiej ani niestowarzyszonych z programem (…).

Ponadto Projekt (...) zakłada opracowanie rozwiązań opartych na nowej architekturze odzysku energii, integrującej zaprojektowane interfejsy elektro-optyczne z ultra-niskomocową jednostką zarządzania energią, zdolną do przechowywania i redystrybucji zebranej energii na żądanie. Obejmuje cztery komplementarne strategie pozyskiwania energii (złącza PN, polimery plazmoniczne, materiały dwuwymiarowe takie jak grafen oraz bio-inspirowane systemy molekularne), co oznacza opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług bądź wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Taki charakter prowadzonych prac odpowiada badaniom aplikacyjnym, nastawionym na stworzenie innowacji mogącej znaleźć zastosowanie przemysłowe. Prowadzone przez Wnioskodawcę prace badawcze w Projekcie (...) mają zatem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co ma istotne znaczenie dla oceny prawa Wnioskodawcy do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków ponoszonych w związku z realizacją Projektu.

Potencjał technologiczny Projektu (...) jest wyraźnie ukierunkowany rynkowo, przez redukcję zużycia (...). Technologia może umożliwić tworzenie (...). Fakt realizacji Projektu (...) na wczesnych poziomach gotowości technologicznej (od pierwszego do czwartego) nie podważa komercyjnego i aplikacyjnego ukierunkowania prowadzonych prac. Wynika on jedynie z wysokiego poziomu innowacyjności proponowanych rozwiązań i nie eliminuje zamiaru ich przyszłej komercjalizacji.

Ponadto należy wskazać, iż reguła określona w art. 86 ustawy o VAT odnosi się nie tylko do faktycznego wykorzystania towarów i usług, ale również do zamiaru ich wykorzystania w ramach działalności gospodarczej. Oznacza to, że istotny jest sam zamiar Wnioskodawcy dotyczący wykorzystania nabytych towarów i usług w celu prowadzenia działalności gospodarczej, a nie tylko rzeczywiste, faktyczne ich użycie. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v. Ghent Coal Terminal Nv), przepisy Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 z późn. zm.) dotyczące odliczenia VAT nie wymagają od podatnika faktycznego wykorzystania towarów lub usług w działalności gospodarczej. Wystarczający jest zamiar takiego ich wykorzystania, co potwierdza elastyczność interpretacyjną przepisów ustawy o VAT w odniesieniu do przyszłych zamierzeń podatnika.

Innymi słowy, przepis art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przyjmuje zasadę, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przez czynności opodatkowane należy rozumieć w tym przypadku czynności, które faktycznie zostały (bądź zostaną) objęte opodatkowaniem.

Ponadto Wnioskodawca pragnie podkreślić, że w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości z 8 czerwca 2000 r. stwierdzono, że prawo do odliczenia podatku płaconego w związku z transakcjami podjętymi z zamiarem realizacji planowej działalności gospodarczej istniało nadal, nawet gdy organy podatkowe od pierwszego rozliczenia podatku były świadome, że działalność gospodarcza, która miała prowadzić do transakcji opodatkowanych, nie zostanie podjęta (Wyrok TS z 8.06.2000 r., C-400/98, Finanzamt Goslar v. Brigitte Breitsohl, ECR 2000, nr 6, poz. I-4321).

Zatem Wnioskodawca podkreśla, iż wydatki poniesione na nabycie towarów lub usług w ramach Projektu (...) mają w efekcie prowadzić do komercjalizacji, która wypełnia definicję działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.

Na podobnym stanowisku stanął Naczelny Sąd Administracyjny w niemalże identycznym stanie faktycznym jak w przedmiotowym wniosku (Wyrok NSA z 11.06.2021 r., I FSK 1520/18, LEX nr 3208811). Jak wskazał NSA, efekt rozpropagowanych prac badawczych wykonanych w ramach projektu, którego założeniem jest komercjalizacja wyników badań głównie przez wdrożenie przemysłowe, będzie przedmiotem odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług w postaci udzielania licencji, wprowadzania wyników badań do własnej działalności gospodarczej, czy sprzedaż praw do wyników badań po cenie rynkowej.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który w interpretacjach indywidualnych wydawanych na rzecz (…) realizujących projekty badawczo-rozwojowe finansowane ze środków (…) i (…) potwierdzał prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków przypisanych bezpośrednio do projektów ukierunkowanych na komercjalizację wyników, bez stosowania prewspółczynnika (por. m.in. wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej pisma z 17 kwietnia 2026 r.: 0114-KDIP4-3.4012.75.2026.2.AAR, 0114-KDIP4-3.4012.92.2026.2.JZ, 0114-KDIP4-3.4012.93.2026.2.JZ oraz z 1 czerwca 2026 r.: 0114-KDIP4-2.4012.250.2026.2.WH).

W konsekwencji dotacje otrzymane przez A. nie ograniczają jego prawa do odliczenia VAT, jeżeli efekt Projektu (...) służy działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowa zasada dotycząca odliczania podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usług.

Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Zasada ta wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i usług z działalnością podatnika występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania podmiotu - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie tego podmiotu jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy. Podatnik musi wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE. Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Dyrektywa 2006/112/WE jako fundamentalną cechę podatku od wartości dodanej wskazuje zasadę neutralności podatku. Cechą podatku od wartości dodanej, wskazaną w ust. 2 art. 1 ww. Dyrektywy, jest faktyczne obciążenie ciężarem podatku od wartości dodanej jedynie konsumpcji towarów i usług. Z treści tego przepisu należy wnioskować, że podatek ten nie powinien obciążać podmiotów biorących udział w obrocie towarami i usługami, niebędących ich ostatecznymi odbiorcami. Należy jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z postanowieniami art. 1, podatek powinien być naliczany na wszystkich stadiach obrotu, z etapem sprzedaży detalicznej włącznie. Mechanizmem zapewniającym obciążenie podatkiem wyłącznie ostatecznych odbiorców towarów i usług, przy jednoczesnym naliczaniu podatku na każdym etapie obrotu, jest wskazane w ust. 2, prawo do odliczenia od podatku należnego podatku zapłaconego przy nabyciu towarów i usług. Ograniczenie prawa do odliczenia podatku przez podatnika, podobnie jak wszelkie odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania, powinny mieć charakter wyjątkowy i mogą być wprowadzane jedynie na podstawie wyraźnych przepisów prawa.

Szczegółowe zasady realizacji prawa do odliczenia podatku zawierają przepisy Tytułu X Dyrektywy 2006/112/WE. Z tego powodu należy uznać, że przepisy tego Tytułu należą bez wątpienia do najistotniejszych regulacji ww. Dyrektywy. Neutralność podatku od wartości dodanej dla podatnika wyraża się, m.in. dążeniem do poszukiwania, wdrażania i ochrony rozwiązań legislacyjnych zapewniających stan prawny, w którym wartość podatku zapłaconego przez podatnika w cenie zakupywanych przez niego towarów i usług wykorzystywanych do celów działalności opodatkowanej, nie będzie stanowić dla podatnika ostatecznego kosztu. Podatnik musi mieć zapewnioną możliwość odzyskania podatku naliczonego związanego ze swoją działalnością opodatkowaną. Wszelkie korzystne dla podatnika konsekwencje wynikające z koncepcji neutralności podatku, są traktowane w doktrynie wspólnego systemu VAT, jako fundamentalne prawo podatnika, nie zaś jako jego przywilej.

Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych orzeczeń TSUE, m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v. Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 (Abbey National plc v. Commissioners of Customs & Excise), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO Participations SA v. Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais). TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa do odliczenia podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.

Zatem niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie związku pomiędzy zakupami a czynnościami opodatkowanymi. Prawo do odliczenia podatku naliczonego powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim działalność podatnika daje to prawo. Aby odliczenie podatku było dopuszczalne, transakcja powodująca naliczenie podatku winna pozostawać w ścisłym związku z transakcjami, które rodzą prawo do odliczenia. W ten sposób prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług zakłada, że poczynione wydatki stanowią element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzącym prawo do jego odliczenia.

W opisie sprawy podali Państwo informacje, z których wynika, że:

• wykonują Państwo zarówno:

o      czynności opodatkowane VAT (w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy o VAT), tj. odpłatne świadczenie usług lub dostawy towarów w ramach działalności gospodarczej oraz

o      czynności niepodlegające VAT - działalność statutową, finansowaną z dotacji i subwencji, która nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT;

• obecnie stosują Państwo prewspółczynnik obliczony na podstawie art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT, który znajduje zastosowanie przy odliczeniu podatku VAT naliczonego od zakupów dotyczących kosztów ogólnych, kosztów wydziałowych oraz zleceń, w ramach których wysokość odliczenia podatku VAT ustalana jest przy wykorzystaniu struktury sprzedaży;
• realizują Państwo projekt nr (...) pod akronimem (...);
• celem projektu jest (...);
• umowa grantowa nakłada na Państwa obowiązek dołożenia wszelkich starań w celu eksploatacji wyników projektu - bezpośrednio lub pośrednio (przez transfer technologii, licencjonowanie) - przez okres do 4 lat po zakończeniu projektu. Jeżeli wyniki nie zostaną podjęte do eksploatacji w ciągu roku od zakończenia projektu, beneficjenci zobowiązani są do korzystania z platformy (…) w celu znalezienia podmiotów zainteresowanych przejęciem lub licencjonowaniem wyników;
• wydatki ponoszone przez Państwa w ramach Projektu (...) mają bezpośredni i funkcjonalny związek z planowaną przez Państwa działalnością opodatkowaną VAT - zarówno w trakcie realizacji projektu (prowadzenie prac B+R w ramach konsorcjum), jak i po jego zakończeniu (komercyjne wykorzystanie wyników w postaci usług B+R na zlecenie, licencjonowania IP i innych odpłatnych form eksploatacji);
• po zakończeniu realizacji Projektu (...) zamierzają Państwo wykorzystywać wytworzoną i nabytą w jego ramach wiedzę oraz wyniki prac badawczo-rozwojowych w sposób ciągły i zorganizowany do prowadzenia odpłatnych działań na rzecz podmiotów trzecich, w szczególności w postaci świadczenia usług analitycznych, testów przemysłowych oraz realizacji prac badawczo-rozwojowych, a także działań ukierunkowanych na komercjalizację wyników tych prac;
• nabywane w ramach Projektu (...) towary i usługi będą wykorzystywane wyłącznie w ramach aktywności, które z perspektywy ich celu, charakteru oraz sposobu wykonywania, pozostają w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z działalnością prowadzoną przez Państwa w sposób odpowiadający kryteriom działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT;
• wydatki objęte niniejszym wnioskiem są w całości alokowane do Projektu (...), który stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co wyłącza konieczność stosowania Rozporządzenia.

Państwa wątpliwości dotyczą możliwości zastosowania alokacji bezpośredniej i prawa do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych na nabycie towarów i usług, które w całości mogą Państwo przypisać do ww. Projektu.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Przy czym istotna jest intencja nabycia, tzn. jeśli dany towar służy wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, pod warunkiem, że nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Wobec powyższego, w każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne, jest wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć, dokonując tych czynności.

Przypomnieć należy, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju czynności, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do czynności podlegających opodatkowaniu (w tym opodatkowanych lub zwolnionych) i czynności niepodlegających opodatkowaniu.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W analizowanej sprawie warunki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy są spełnione, ponieważ są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT oraz - jak Państwo wskazali - wydatki ponoszone przez Państwa w ramach Projektu (...) mają bezpośredni i funkcjonalny związek z planowaną przez Państwa działalnością opodatkowaną VAT - zarówno w trakcie realizacji projektu (prowadzenie prac B+R w ramach konsorcjum), jak i po jego zakończeniu (komercyjne wykorzystanie wyników w postaci usług B+R na zlecenie, licencjonowania IP i innych odpłatnych form eksploatacji). Po zakończeniu realizacji Projektu (...) zamierzają Państwo wykorzystywać wytworzoną i nabytą w jego ramach wiedzę oraz wyniki prac badawczo-rozwojowych w sposób ciągły i zorganizowany do prowadzenia odpłatnych działań na rzecz podmiotów trzecich, w szczególności w postaci świadczenia usług analitycznych, testów przemysłowych oraz realizacji prac badawczo-rozwojowych, a także działań ukierunkowanych na komercjalizację wyników tych prac. Nabywane w ramach Projektu (...) towary i usługi będą wykorzystywane wyłącznie w ramach aktywności, które z perspektywy ich celu, charakteru oraz sposobu wykonywania, pozostają w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z działalnością prowadzoną przez Państwa w sposób odpowiadający kryteriom działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Zatem mają Państwo - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy - prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych na nabycie towarów i usług, które w całości są Państwo w stanie przypisać do projektu pod akronimem (...), gdyż są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a Państwa zamiarem i celem jest wykorzystanie wszelkich towarów i usług nabytych w związku z realizacją projektu wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Podkreślić należy, że prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje Państwu przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto, interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.