0114-KDIP4-2.4012.570.2026.3.SKJ
Prawo do odliczenia od wydatków związanych z najmowaną autolawetą.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie:
· prawa do odliczenia 100% od wydatków związanych z najmem oraz paliwem do autolawety – jest nieprawidłowe,
· prawa do odliczenia 100% kwoty podatku VAT naliczonego zawartego w fakturach zakupu wydatków z samochodami związanych (tj. paliwa, części, naprawy), użytkowanych wyłącznie do działalności polegającej na ich odprzedaży – jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 9 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 sierpnia 2026 r. (data wpływu 11 sierpnia 2026 r.) oraz pismem z 17 września 2026 r. (data wpływu 17 września 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Zakup samochodów osobowych na terenie UE i Polski w celu dalszej odsprzedaży.
Prowadzi Pan autohandel (PKD 47.81.Z), kupuje auta w UE i w Polsce, sprzedaje w Polsce. Wynajmuje Pan autolawetę opisaną wyżej i wykorzystuje ją do przywozu aut osobowych, które kupuje w celu dalszej odsprzedaży (towar handlowy).
W terminie wynajmu autolawety wykonuje Pan wyłącznie czynności w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, związane bezpośrednio z przywiezieniem zakupionego auta osobowego przeznaczonego do dalszej odsprzedaży.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
1. Jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2. Będzie Pan prowadził rejestr przebiegów pojazdów przeznaczonych do sprzedaży (będzie Pan zapisywał trasy przejazdów każdego pojazdu, w jakim celu, gdzie, ile km przejechał. Przejazdy będą dotyczyły wyłączne przejazdów związanych z rejestracją, przeglądami, serwisem oraz jazdami próbnymi z potencjalnymi klientami).
3. Poza Panem nikt nie ma i nie będzie miał dostępu do aut przeznaczonych do sprzedaży.
4. Miejsca na auta ma Pan w garażu wolnostojącym oraz przed garażem. Po przywiezieniu aut będą one wykorzystywane wyłącznie w celu przygotowania ich do dalszej odsprzedaży (dojazdy do stacji diagnostycznej, serwisów, jazdy próbne). Pojazdy poza przygotowaniem ich do sprzedaży nie są wykorzystywane na cele prywatne - w okresie pomiędzy zakupem, a dokonaniem sprzedaży.
Opisane samochody we wniosku będą zakupywane wyłącznie w celu ich dalszej odsprzedaży i nie będą wykorzystywane choćby przejściowo na cele prywatne między sprzedażą, a zakupem tych pojazdów.
Nie zatrudnia Pan pracowników i będzie prowadził ewidencję przebiegów tych pojazdów wykorzystywanych tylko i wyłącznie w celu przygotowania ich do dalszej odsprzedaży.
5. Samochody będące przedmiotem odsprzedaży nie mieszczą się w artykule 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy o podatku towarów i usług.
Wynajmowana autolaweta jest pojazdem samochodowym o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 2 ustawy.
Okolicznością potwierdzającą brak wykorzystania wynajmowanej autolawety do użytku prywatnego jest fakt, że autolaweta zużywa nawet kilkanaście litrów paliwa, a auto osobowe z którego Pan korzysta prywatnie zużywa kilka litrów paliwa, a dodatkowo każda doba korzystania z takiej autolawety to koszt kilkuset złotych, co powoduje, że korzystanie z najmowanej autolawety do celów prywatnych jest pozbawione sensu, bo niesie za sobą ogromne koszty finansowe.
W odpowiedzi na pytanie 2, tj.: Czy najmowana autolaweta jest pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy o podatku od towarów i usług – jeżeli tak, proszę wskazać:
‒ który konkretnie przepis dotyczy tego pojazdu,
‒ czy spełnienie wymagań określonych w tym przepisie zostało stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz adnotacją w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu tych wymagań (dotyczy pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy) lub na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (dotyczy pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 pkt 3 ustawy), wskazał Pan, że w odpowiedzi na pytanie 2, w części drugiej: spełnienie tych wymagań nie zostało potwierdzone dodatkowym badaniem technicznym.
W załączniku przesyła Pan zdjęcia dowodu rejestracyjnego auto lawety którą Pan wynajmował.
3a) Obiektywne okoliczności przemawiające za tym, że autolaweta nie będzie wykorzystywana do celów prywatnych, są takie, że koszt wynajmu autolawety jest wysoki i wynosi około 400-500 zł za dobę, a sama autolaweta zużywa znacznie więcej paliwa niż samochód osobowy, z którego korzysta Pan prywatnie. Autolaweta będzie wynajmowana na możliwie najkrótszy czas, aby zminimalizować koszty związane z zakupem i transportem samochodu przeznaczonego do dalszej odsprzedaży. Przedłużanie najmu lub jazda autolawetą niezwiązana z działalnością gospodarczą generowałaby dodatkowe, wysokie koszty, które obniżałyby potencjalny zysk ze sprzedaży transportowanego samochodu.
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i nikt poza Panem nie będzie posiadał dostępu do wynajętej autolawety.
3b) Zasady korzystania z autolawety będą oparte na udokumentowaniu przebiegu pojazdu, w szczególności poprzez spisanie stanu licznika od momentu wynajmu do momentu zwrotu autolawety oraz dokumentowanie miejsc i tras, w których autolaweta będzie się poruszała.
Jadąc po samochód przeznaczony do dalszej odsprzedaży, ogląda Pan zazwyczaj kilka samochodów w jednym mieście, np. w Berlinie i w tym mieście dokonuje Pan zakupu samochodu przeznaczonego do dalszej odsprzedaży. Będzie Pan dokumentował przejechane kilometry, miejsca, do których się udaje oraz godziny przejazdów.
Po zakupie samochodu wraca Pan w celu rozładowania go pod adresem, pod którym zarejestrowana jest działalność gospodarcza, a następnie zwraca Pan autolawetę do wypożyczalni.
i. Przyjęty sposób użytkowania autolawety wyklucza jej wykorzystanie do celów prywatnych, ponieważ będzie ona wynajmowana na możliwie najkrótszy czas i wykorzystywana wyłącznie w związku z zakupem, oględzinami oraz transportem samochodów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży.
ii. Przestrzeganie zasad użytkowania będzie weryfikowane poprzez ewidencję przebiegu, dokumentowanie tras i miejsc postoju oraz możliwość sprawdzenia w wypożyczalni autolawet trasy pojazdu za pomocą nadajnika GPS zamontowanego w wynajmowanej autolawecie.
iii. W przypadku naruszenia zasad użytkowania konsekwencje wynikałyby z warunków umowy najmu oraz zasad odpowiedzialności za korzystanie z wynajętego pojazdu.
iv. Za wykorzystanie autolawety do celów prywatnych będzie uznawane każde wykorzystanie pojazdu niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą, w szczególności przejazdy niezwiązane z zakupem, oględzinami lub transportem samochodów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży.
3c) Pojazdy wynajmowane z wypożyczalni posiadają zamontowany nadajnik GPS, który rejestruje trasę pojazdu. Trasę przejazdu można zweryfikować w firmie, od której wynajmowana będzie autolaweta. Dodatkowo prowadzona będzie przez Pana ewidencja przebiegu oraz dokumentacja przejazdów.
3d) Czas wynajmu planowany jest w taki sposób, aby od razu po odebraniu autolawety ruszyć w trasę do miejsca, w którym ma Pan zamiar kupić samochód przeznaczony do dalszej odsprzedaży.
Autolaweta od momentu wynajmu będzie parkowana wyłącznie pod hotelem w miejscu, do którego jedzie Pan w celu zakupu pojazdu przeznaczonego do dalszej odsprzedaży oraz pod komisami lub w innych miejscach, w których ogląda Pan samochody. Następnie, po powrocie z zakupionym samochodem, rozładowuje go Pan pod adresem prowadzenia działalności gospodarczej i od razu zwraca Pan autolawetę do wypożyczalni.
Nie przewiduje Pan wykorzystania autolawety do celów prywatnych, ponieważ jak wskazał Pan wcześniej, byłoby to nieopłacalne i generowałoby wysokie koszty.
4) Prowadzi Pan ewidencję przebiegu autolawety podczas jej wynajmu. Ewidencja zawiera wszystkie elementy przewidziane w art. 86a ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług.
5) Na pytanie: Czy w przypadku autolawety zostanie zgłoszona do urzędu skarbowego informacja, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług (VAT-26), wskazał Pan, że: Nie. Informacja VAT-26 nie będzie składana z góry, ponieważ autolaweta będzie każdorazowo wynajmowana od podmiotu trzeciego i będzie to pojazd udostępniany na podstawie konkretnej umowy najmu. Za każdym razem może to być inny pojazd posiadający inny numer rejestracyjny.
6) Autolaweta nie jest konstrukcyjnie przeznaczona do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą. Z dokumentów pojazdu również nie będzie wynikało takie przeznaczenie.
Pytania
1) Czy przysługuje Panu 100% odliczenia VAT od paliwa tankowanego do tej lawety wykorzystywanej wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej?
2) Czy od wynajmu tej autolawety również przysługuje Panu 100% odliczenia podatku VAT?
3) Czy przysługuje odliczenie 50% czy 100% od paliwa zatankowanego do zakupionych aut osobowych (towar handlowy), które przygotowuje do sprzedaży np. dojazd do stacji diagnostycznej, dojazd do serwisów i prezentacje klientom (jazdy próbne)?
4) Czy przysługuje 100% odliczenia VAT od części i usług naprawy samochodów handlowych przeznaczonych do sprzedaży?
Pana stanowisko w sprawie
Według Pana, może Pan odliczyć 100% VAT od najmu autolawety oraz paliwa zatankowanego do tej lawety, jak i paliwa zatankowanego do sprzedawanych przez Pana samochodów oraz części i usług. Ponieważ wszystkie te czynności związane są bezpośrednio z prowadzeniem działalności i sprzedażą towarów handlowych (samochodów) oraz przygotowaniem towaru handlowego do dalszej odsprzedaży.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie:
· prawa do odliczenia 100% od wydatków związanych z najmem oraz paliwem do autolawety – jest nieprawidłowe,
· prawa do odliczenia 100% kwoty podatku VAT naliczonego zawartego w fakturach zakupu wydatków z samochodami związanych (tj. paliwa, części, naprawy), użytkowanych wyłącznie do działalności polegającej na ich odprzedaży – jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usług.
Ustawodawca zapewnił zatem podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno, tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Treść powołanych przepisów ustawy wskazuje, że za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
Kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy.
Jak stanowi art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:
W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.
Stosownie do art. 86a ust. 2 ustawy:
Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:
1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
Zatem, zgodnie z ww. regulacjami podatnikowi przysługiwać będzie ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.
Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”.
Jednakże, od zasady wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy przewidziano wyjątki.
Jak wynika z art. 86a ust. 3 ustawy:
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.
Na mocy art. 86a ust. 4 ustawy:
Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:
1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.
Należy zauważyć, że przepis art. 86a ust. 4 ustawy wskazuje na istnienie dwóch grup pojazdów samochodowych uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.
W pierwszej grupie (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy) mieszczą się pojazdy, których konstrukcja wskazuje na ich przeznaczenie z reguły do użytku prywatnego, jednakże pojazdy te mogą być także wykorzystywane w działalności gospodarczej (np. samochód osobowy). Z tych też względów - dla celów pełnego odliczania VAT - fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności gospodarczej musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.
W konsekwencji, w celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki:
· sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania wyklucza ich użycie do celów prywatnych,
· wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.
W drugiej grupie pojazdów uznawanych za wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy) mieszczą się natomiast pojazdy samochodowe, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.
W myśl art. 86a ust. 5 ustawy:
Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:
1) przeznaczonych wyłącznie do:
a) odprzedaży,
b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze
- jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;
2) w odniesieniu do których:
a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.
Zgodnie z art. 86a ust. 6 ustawy:
Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.
Na mocy art. 86a ust. 7 ustawy:
Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:
1) numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
2) dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
3) stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji;
4) wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
a) kolejny numer wpisu,
b) datę i cel wyjazdu,
c) opis trasy (skąd - dokąd),
d) liczbę przejechanych kilometrów,
e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
- potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona podatnikiem;
5) liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
Stosownie do art. 86a ust. 8 ustawy:
W przypadku gdy pojazd samochodowy jest udostępniany osobie niebędącej pracownikiem podatnika, wpis, o którym mowa w ust. 7 pkt 4:
1) jest dokonywany przez osobę, która udostępnia pojazd;
2) obejmuje:
a) kolejny numer wpisu,
b) datę i cel udostępnienia pojazdu,
c) stan licznika na dzień udostępnienia pojazdu,
d) liczbę przejechanych kilometrów,
e) stan licznika na dzień zwrotu pojazdu,
f) imię i nazwisko osoby, której udostępniony został pojazd.
W myśl art. 86a ust. 9 ustawy:
Do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:
1) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
2) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
3) pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
a) agregat elektryczny/spawalniczy,
b) do prac wiertniczych,
c) koparka, koparko-spycharka,
d) ładowarka,
e) podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
f) żuraw samochodowy
– jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.
Na podstawie art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy:
Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9 pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań.
W świetle art. 86a ust. 12 ustawy:
Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 .
W myśl art. 2 pkt 34 ustawy:
Przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Zgodnie z art. 86a ust. 13 ustawy:
W przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od pierwszego dnia miesiąca, w którym podatnik złoży tę informację.
Na mocy art. 86a ust. 14 ustawy:
W przypadku zmiany wykorzystywania pojazdu samochodowego podatnik jest obowiązany do aktualizacji informacji, o której mowa w ust. 12, najpóźniej przed dniem, w którym dokonuje tej zmiany.
Stosownie do art. 86a ust. 15 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór informacji, o której mowa w ust. 12, uwzględniając potrzebę zawarcia w niej danych pozwalających na identyfikację pojazdu samochodowego, w szczególności marki, modelu pojazdu i jego numeru rejestracyjnego, jak również daty poniesienia pierwszego wydatku związanego z danym pojazdem, oraz uwzględniając potrzebę umożliwienia prawidłowej aktualizacji złożonej informacji.
Należy wskazać, że składana informacja ma charakter sformalizowany, a jej wzór – w postaci druku VAT-26 – został określony przez Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w rozporządzeniu z dnia 28 września 2021 r. w sprawie wzoru informacji o pojazdach samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1790).
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność w zakresie handlu samochodami. Kupuje Pan auta w UE i w Polsce oraz sprzedaje w Polsce. Najmuje Pan autolawetę i wykorzystuje ją do przywozu aut osobowych, które kupuje w celu dalszej odsprzedaży (towar handlowy). W terminie wynajmu autolawety wykonuje Pan wyłącznie czynności w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, związane bezpośrednio z przywiezieniem zakupionego auta osobowego przeznaczonego do dalszej odsprzedaży. Najmowana auto laweta jest pojazdem samochodowym o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 2 ustawy. Okolicznością potwierdzającą brak wykorzystania wynajmowanej autolawety do użytku prywatnego jest fakt, że autolaweta zużywa nawet kilkanaście litrów paliwa, a auto osobowe z które Pan korzysta prywatnie zużywa kilka litrów paliwa. Dodatkowo każda doba korzystania z autolawety to koszt kilkuset złotych, co powoduje, że korzystanie z najmowanej autolawety do celów prywatnych jest pozbawione sensu, bo niesie za sobą ogromne koszty finansowe. Obiektywne okoliczności przemawiające za tym, że autolaweta nie będzie wykorzystywana do celów prywatnych, są takie, że koszt wynajmu autolawety jest wysoki i wynosi około 400-500 zł za dobę, a sama autolaweta zużywa znacznie więcej paliwa niż samochód osobowy, z którego korzysta Pan prywatnie. Autolaweta będzie wynajmowana na możliwie najkrótszy czas, aby zminimalizować koszty związane z zakupem i transportem samochodu przeznaczonego do dalszej odsprzedaży. Przedłużanie najmu lub jazda autolawetą niezwiązana z działalnością gospodarczą generowałaby dodatkowe, wysokie koszty, które obniżałyby potencjalny zysk ze sprzedaży transportowanego samochodu. Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i nikt poza Panem nie będzie posiadał dostępu do wynajętej autolawety. Zasady korzystania z autolawety będą oparte na udokumentowaniu przebiegu pojazdu, w szczególności poprzez spisanie stanu licznika od momentu wynajmu do momentu zwrotu autolawety oraz dokumentowanie miejsc i tras, w których autolaweta będzie się poruszała. Przyjęty sposób użytkowania autolawety wyklucza jej wykorzystanie do celów prywatnych, ponieważ będzie ona wynajmowana na możliwie najkrótszy czas i wykorzystywana wyłącznie w związku z zakupem, oględzinami oraz transportem samochodów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży. Przestrzeganie zasad użytkowania będzie weryfikowane poprzez ewidencję przebiegu, dokumentowanie tras i miejsc postoju oraz możliwość sprawdzenia w wypożyczalni autolawet trasy pojazdu za pomocą nadajnika GPS zamontowanego w wynajmowanej autolawecie. Pojazdy wynajmowane z wypożyczalni posiadają zamontowany nadajnik GPS, który rejestruje trasę pojazdu. Trasę przejazdu można zweryfikować w firmie, od której wynajmowana będzie autolaweta. Dodatkowo prowadzona będzie przez Pana ewidencja przebiegu oraz dokumentacja przejazdów. Autolaweta od momentu wynajmu będzie parkowana wyłącznie pod hotelem w miejscu, do którego jedzie Pan w celu zakupu pojazdu przeznaczonego do dalszej odsprzedaży oraz pod komisami lub w innych miejscach, w których oglądam samochody. Następnie, po powrocie z zakupionym samochodem, rozładowuje go Pan pod adresem prowadzenia działalności gospodarczej i od razu zwraca Pan autolawetę do wypożyczalni. Prowadzi Pan ewidencję przebiegu autolawety podczas jej wynajmu. Ewidencja zawiera wszystkie elementy przewidziane w art. 86a ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku autolawety nie zostanie zgłoszona do urzędu skarbowego informacja, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług (VAT-26). Informacja VAT-26 nie będzie składana z góry, ponieważ autolaweta będzie każdorazowo wynajmowana od podmiotu trzeciego i będzie to pojazd udostępniany na podstawie konkretnej umowy najmu. Za każdym razem może to być inny pojazd posiadający inny numer rejestracyjny.
Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą prawa do odliczenia 100% VAT od najmu autolawety oraz paliwa tankowanego do tej autolawety.
Odnosząc się do Pana wątpliwości dotyczących prawa do odliczenia 100% podatku naliczonego od najmu oraz paliwa tankowanego do autolawety wykorzystywanej wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej, wskazać należy w pierwszej kolejności na art. 86a ust. 4 pkt 2 w związku z art. 86a ust. 9 ustawy. Z treści tych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących m.in. najmu pojazdów samochodowych, innych niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu.
W tej grupie pojazdów, uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika mieszczą się pojazdy ustawowo uznane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, przy wykorzystywaniu których nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Są to pojazdy o konstrukcji wskazującej na ich podstawowe przeznaczenie do celów gospodarczych, wykluczającej ich użycie do celów prywatnych lub powodującej, że ewentualny użytek do celów prywatnych będzie nieistotny.
W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że aby dokonać odliczenia pełnej kwoty podatku VAT z tytułu wydatków związanych z pojazdami wymienionymi w art. 86a ust. 9 pkt 2 ustawy, warunkiem koniecznym jest, aby pojazdy te posiadały zaświadczenie wydane przez okręgową stację kontroli pojazdów, po przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego, przy czym powyższe powinno wynikać również z dowodu rejestracyjnego zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.
Wykonanie dodatkowego badania technicznego potwierdzonego zaświadczeniem okręgowej stacji kontroli pojazdów oraz posiadanie stosownej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym pojazdu staje się obowiązkiem podatnika, w sytuacji, gdy podatnik chce dokonać obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego od nabywanych przez podatnika wydatków związanych z pojazdami wymienionymi w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy. Dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z tytułu poniesienia takich wydatków jest prawem podatnika, z którego to prawa podatnik może lecz nie musi skorzystać. Zatem jeżeli podatnik chce z powyższego prawa skorzystać powinien być w posiadaniu stosownych dokumentów (zaświadczenia i adnotacji w dowodzie rejestracyjnym), które by to prawo do odliczenia potwierdzały.
Należy podkreślić, że w art. 86a ust. 10 ustawy wyraźnie uregulowano, że spełnienie wymagań określonych w art. 86a ust. 9 pkt 1 i 2 w związku z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy stwierdza się na podstawie badania technicznego potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez stację kontroli pojazdów oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań, co stanowi dowód potwierdzający prawidłowość dokonywanych przez podatnika odliczeń podatku od wydatków związanych z najmem i eksploatacją samochodu.
W okolicznościach analizowanej sprawy jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i najmuje Pan autolawetę wyłącznie w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, związanej bezpośrednio z przywiezieniem zakupionego auta osobowego przeznaczonego do dalszej odsprzedaży. Wynajmowana autolaweta jest pojazdem samochodowym o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 2 ustawy. Spełnienie wymagań określonych w tym przepisie nie zostało jednak stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz adnotacją w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu tych wymagań.
Jak wynika z okoliczności sprawy, nie będzie Pan posiadał zaświadczenia okręgowej stacji kontroli pojazdów oraz stosownej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym pojazdu potwierdzającej wykonanie dodatkowego badania technicznego, stwierdzającego spełnienie wymagań dla pojazdu określonego w art. 86a ust. 9 pkt 2 ustawy, a zatem nie przysługuje Panu prawo do odliczenia 100% od wydatków związanych z najmem oraz paliwem do autolawety na podstawie art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w zw. z art. 86a ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 86a ust. 9 pkt 2.
W dalszej kolejności wskazać należy, że z regulacji art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z pojazdami samochodowymi w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Do celów pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.
Co do zasady, w celu dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.
Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z interpretacją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN przez pojęcie „wyłącznie” należy rozumieć „tylko” oraz „jedynie”. Przy definiowaniu słowa „wyłącznie” mogą być również pomocne synonimy tego słowa, wśród których wskazuje się: absolutnie; bezwzględnie; całkowicie; jedynie; tylko; zupełnie.
W rozpatrywanej sprawie istotne są zwłaszcza przepisy art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z treści tych regulacji wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem pojazdu samochodowego w sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej.
Zatem możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach, dotyczących wydatków związanych z pojazdami samochodowymi dotyczy tylko tych pojazdów, które przeznaczone są jedynie do wykonywania czynności służbowych, tym samym nie są wykorzystywane, choćby przejściowo, w inny sposób.
W tym miejscu wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają, w jaki sposób podatnik ma zapewnić w przedsiębiorstwie wyeliminowanie użytku prywatnego używanych w nim pojazdów samochodowych dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Dla celów pełnego odliczania VAT, fakt wykorzystywania pojazdów wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. Określone przez podatnika zasady używania pojazdów muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku tych pojazdów. Przy czym użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.
Zatem podatnicy użytkujący pojazdy w działalności gospodarczej mają ograniczone prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na ich zakup, eksploatację i bieżące użytkowanie. W sytuacji, gdy przedsiębiorca zdecyduje się na pełne odliczenie VAT, jest zobowiązany wykazać, że pojazd jest użytkowany wyłącznie w celach prowadzonej działalności gospodarczej.
Analiza przedstawionego we wniosku opisu sprawy oraz przywołanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że opisany przez Pana sposób użytkowania autolawety wyklucza użycie tego pojazdu do celów innych niż działalność gospodarcza. Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i nikt poza Panem nie będzie posiadał dostępu do wynajętej autolawety. Autolaweta będzie wynajmowana na możliwie najkrótszy czas i wykorzystywana wyłącznie w związku z zakupem, oględzinami oraz transportem samochodów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży. Przestrzeganie zasad użytkowania będzie weryfikowane poprzez ewidencję przebiegu, dokumentowanie tras i miejsc postoju oraz możliwość sprawdzenia w wypożyczalni autolawet trasy pojazdu za pomocą nadajnika GPS zamontowanego w wynajmowanej autolawecie.
Biorąc pod uwagę powyższe uznać należy, że podjęte przez Pana działania, mające na celu wykluczenie użycia autolawety do celów innych niż działalność gospodarcza, potwierdzają obiektywnie, że pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, bez możliwości użycia autolawety do celów prywatnych.
Ponadto, prowadzona przez Pana ewidencja zawiera wszystkie elementy przewidziane w art. 86a ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług.
Z analizy ww. przepisów wynika, że zgodnie z ogólną zasadą przewidzianą w art. 86a ust. 1 ustawy, od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie warunki: wykluczenie użytku prywatnego danego pojazdu, prowadzenie przez podatnika ewidencji przebiegu oraz złożenie informacji o tym pojeździe naczelnikowi urzędu skarbowego.
Zatem należy zauważyć, że złożenie informacji, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy (VAT-26) jest jednym z warunków uprawniających do pełnego odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami samochodowymi wykorzystywanymi wyłącznie do działalności gospodarczej podatników. Pojazdy te na ww. informacji są identyfikowane poprzez określenie: marki, modelu, numeru rejestracyjnego, roku produkcji, daty nabycia pojazdu.
Zatem biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące przepisy należy uznać, że nie przysługuje Panu prawo do odliczenia 100% od wydatków związanych z najmem oraz paliwem do autolawety na podstawie art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1, ponieważ nie zostanie zgłoszona do urzędu skarbowego informacja, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług (VAT-26).
Jak zostało już wskazane w celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie warunki: wykluczenie użytku prywatnego danego pojazdu, prowadzenie przez podatnika ewidencji przebiegu oraz złożenie informacji o tym pojeździe naczelnikowi urzędu skarbowego.
Jeden z tych warunków nie został spełniony, ponieważ jak wskazał Pan we wniosku, w przypadku autolawety nie zostanie zgłoszona do urzędu skarbowego informacja, o której mowa w art. 86a ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług (VAT-26). Z powołanych przepisów art. 86a ust. 12-14 ustawy wynika, że informację należy złożyć w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniesiono pierwszy wydatek związany z tym pojazdem, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji JPK. Przy zmianie sposobu wykorzystywania pojazdu, aktualizację należy złożyć najpóźniej do końca miesiąca, w którym zmiana ta została dokonana.
Reasumując - przysługuje Panu, na podstawie art. 86a ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (VAT), prawo do odliczenia 50% podatku VAT od wydatków związanych z najmem oraz paliwem do autolawety.
Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 należy uznać za nieprawidłowe.
W dalszej kolejności Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przysługuje Panu prawo do odliczenia 50% czy 100% od paliwa zatankowanego do zakupionych aut osobowych (towar handlowy), które przygotowuje Pan do sprzedaży, np. dojazd do stacji diagnostycznej, dojazd do serwisów i prezentacje klientom (jazdy próbne) oraz czy przysługuje Panu 100% odliczenia VAT od części i usług naprawy samochodów handlowych przeznaczonych do sprzedaży.
Należy wskazać, że z treści art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z pojazdem samochodowym w sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Dla celów pełnego odliczania VAT fakt jego wykorzystywania wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tego pojazdu przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach jego używania wyklucza użycie go do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tego pojazdu ewidencją przebiegu pojazdu.
Jednakże w art. 86a ust. 5 ustawy zostały wymienione ściśle określone sytuacje, w których wyłączony zostaje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.
I tak, zgodnie z art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do odprzedaży. Ponadto, przepis art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy ma zastosowanie, jeżeli odprzedaż tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.
W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzi Pan działalność w zakresie handlu samochodami. Kupuje Pan auta w Polsce i Unii Europejskiej i sprzedaje w Polsce. Opisane we wniosku samochody będą zakupywane wyłącznie w celu ich dalszej odsprzedaży i nie będą wykorzystywane choćby przejściowo na cele prywatne pomiędzy sprzedażą, a zakupem tych pojazdów. Poza Panem nikt nie ma i nie będzie miał dostępu do aut przeznaczonych do sprzedaży. Będzie Pan prowadził rejestr przebiegów pojazdów przeznaczonych do sprzedaży (będzie Pan zapisywał trasy przejazdów każdego pojazdu, w jakim celu, gdzie, ile km przejechał. Przejazdy będą dotyczyły wyłączne przejazdów związanych z rejestracją, przeglądami, serwisem oraz jazdami próbnymi z potencjalnymi klientami). Auta przechowuje Pan w garażu wolnostojącym oraz przed garażem. Po przywiezieniu aut, będą one wykorzystywane wyłącznie w celu przygotowania ich do dalszej odsprzedaży (dojazdy do stacji diagnostycznej, serwisów, jazdy próbne). Pojazdy poza przygotowaniem ich do sprzedaży nie są wykorzystywane na cele prywatne w okresie pomiędzy zakupem, a dokonaniem sprzedaży.
Zatem w analizowanej sprawie z uwagi na fakt, że przedmiotem wniosku są samochody użytkowane wyłącznie do działalności polegającej na ich odprzedaży (co stanowi przedmiot Pana działalności) oraz – jak wskazał Pan we wniosku – nie służą one celom prywatnym, to zastosowanie znajdzie przepis art. 86a ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy. Wobec tego – biorąc pod uwagę fakt, że czynności do jakich wykorzystywane będą samochody osobowe będą czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT – będzie Panu przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o pełną kwotę podatku naliczonego zawartego w fakturach związanych z samochodami (tj. paliwa, części, naprawy), o ile nie zaistnieją wyłączenia wynikające z art. 88 ustawy.
Podsumowując, będzie Pan miał prawo do odliczenia 100% kwoty podatku VAT naliczonego zawartego w fakturach zakupu wydatków z samochodami związanych (tj. paliwa, części, naprawy) użytkowanych wyłącznie do działalności polegającej na ich odprzedaży.
Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 i 4 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zastrzec należy, że Organ nie analizował załączników dołączonych przez Pana do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Wszystkie informacje niezbędne z punktu widzenia przepisów, których interpretacji Pan oczekuje, powinny wynikać z opisu stanu faktycznego a nie z załączonych dokumentów. Zatem, należy zauważyć, że Organ nie prowadzi postępowania dowodowego i nie analizuje załączników.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów