0114-KDIP4-2.4012.540.2026.3.AA

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 4 sierpnia 2026 r. (wpływ 5 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 1 września (wpływ 7 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jako Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (…) prowadzi Pani egzekucję z nieruchomości gruntowej niezabudowanej położonej w miejscowości (…), powiat (…) stanowiącej działki nr 1, 2 dla której Sąd Rejonowy w (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze KW (…).

Nieruchomość położona na terenie leśnym.

Przedmiotowa nieruchomość zlokalizowana jest na obszarze województwa (…), w powiecie (…), w mieście (…), w jego południowo-wschodniej części.

W bezpośrednim otoczeniu nieruchomości znajdują się wyłącznie działki o charakterze leśnym, stanowiące część kompleksu leśnego wchodzącego w skład lasów (…). W dalszym zaś otoczeniu występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna o rozproszonej strukturze. Uzupełnieniem funkcji mieszkaniowej jest podstawowa infrastruktura usługowa.

Przedmiotowa nieruchomość objęta KW nr (…), położona jest w (…) i obejmuje m.in. działkę ewidencyjną nr 1 z obrębu (…) o identyfikatorze (…), której powierzchnia wynosi (…) m². Działka ma kształt prostokąta o wymiarach ok. (…) m. Teren charakteryzuje się niewielką deniwelacją, bez istotnych obniżeń. Działkę porasta wiele drzew i krzewów, głównie sosny. Nieruchomość posiada dostęp do drogi gruntowej oraz do sieci komunikacyjnej. Powierzchnia działki ewidencyjnej nr 2 z obrębu (…) o identyfikatorze (…), której powierzchnia wynosi (…) m². Działka ma kształt przypominający trapez.

Teren charakteryzuje się niewielką deniwelacją, bez istotnych obniżeń. Działkę porasta wiele drzew i krzewów, głównie sosny. Nieruchomość posiada dostęp do drogi gruntowej oraz do sieci komunikacyjnej.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego pod nazwą (…), określony uchwałą nr (…) Rady Miasta (…) z dnia (…) r. Tereny lasów – 31ZL.

Numer działki ewidencyjnej 2 jest niezgodny z KW (w KW widnieje działka ewidencyjna numer 3). Nr 2 przyjęto na podstawie wypisu z rejestru gruntów oraz mapy ewidencyjnej.

Sprawa egzekucyjna prowadzona jest z wniosku: Skarb Państwa - Sąd Okręgowy (…) adres korespondencyjny: (…), którego reprezentuje pełnomocnik: r.pr. (…) Sąd Okręgowy w (…) przeciwko dłużnikowi: A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością NIP: (…), KRS: (…), (…), (…); A.A. jako Prezes zarządu od (...) 2015 r.

Ustalono, że dłużnik A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością figuruje jako czynny podatnik podatku VAT od (...) 2007 r. Przedmiot działalności: Klasyfikacja 2007,

18.13.Z Działalność usługowa związana z przygotowywaniem do druku;

58.29.Z Działalność wydawnicza w zakresie pozostałego oprogramowania;

62.02.Z Działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki;

62.01.Z Działalność związana z oprogramowaniem;

62.03.Z Działalność związana z zarządzaniem urządzeniami informatycznymi;

53.20.Z Pozostała działalność pocztowa i kurierska;

58.19.Z Pozostała działalność wydawnicza;

46.69.Z Sprzedaż hurtowa pozostałych maszyn i urządzeń;

46.66.Z Sprzedaż hurtowa pozostałych maszyn i urządzeń biurowych;

58.11.Z Wydawanie książek.

Dłużnik nabył nieruchomość w 2015 r. aktem notarialny z 30 października 2015 r. nr rep (…) od B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością KRS: (…), REGON: (…), NIP: (…). A.A. jako Prezes zarządu od (...) 2015 r. Spółka ta była udziałowcem dłużnika od marca 2016 r. do maja 2021 r.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego pn. (…) (Dz. Urz. (…); Uchwała nr (…) Rady Miasta (…) z dnia (…)) zmieniony uchwałą nr (…) Rady Miasta (…) z dnia (…) r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pod nazwa (…).

Oznaczenie strefy w akcie planistycznym wskazanym powyżej: 31ZL- tereny lasów, (…).

W przesłanym wraz z wnioskiem operacie szacunkowym biegły rzeczoznawca majątkowy do spraw szacowania nieruchomości na stronie 10 zawarł szczegółowe informacje nt. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla nieruchomości.

Jak wskazano powyżej nieruchomość ma przeznaczenie - tereny lasów. Nieruchomość (obie działki) stanowi las, w całości i gęsto zarośnięty drzewami. Wygląd nieruchomości (porośnięcie gęsto drzewami) wynika również z fotografii znajdujących się w operacie szacunkowym.

Brak warunków zabudowy dla obu działek. Obie działki stanowią gęsty las. Od pierwszych właścicieli przejęty za długi, później przekazywany między spółkami połączonymi ze sobą reprezentacją.

Komornik nie ma wiedzy, czy od zakupu działek nr 1 i 2 Dłużnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Komornik nie ma takiej wiedzy. Brak tych informacji jest wynikiem podjętych udokumentowanych działań. Z dłużnikiem brak jest kontaktu i nie udziela on żądanych informacji. Dłużnik nabył nieruchomość od spółki B. Spółka z ograniczona odpowiedzialnością, REGON: (…), która ma tą samą reprezentację, co dłużnik A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, NIP: (…) Regon: (…).

Komornik nie ma wiedzy do jakich czynności Dłużnik wykorzystywał powyższe działki (zwolnionych, opodatkowanych czy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT). Brak tych informacji jest wynikiem podjętych udokumentowanych działań. Z dłużnikiem brak jest kontaktu i nie udziela on żądanych informacji. Działki stanowią las, niezabudowany, niezamieszkały, niezagospodarowany i nie wykorzystywany gospodarczo.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego pn. (…) (Dz. Urz. (…); Uchwała nr (…) Rady Miasta (…) z dnia (…) r.) zmieniony uchwałą nr (…) Rady Miasta (…) z dnia (…) r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pod nazwą (…). Działki nr 1 i 2 w przedmiotowym planie oznaczono jako strefa: 31ZL- tereny lasów.

Zgodnie z §22 ww. uchwały:

Dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami od (…) ZL do (…) ZL, ustala się:

1)    przeznaczenie podstawowe: lasy;

2)    przeznaczenie uzupełniające: obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej, o ile są one związane z prowadzeniem gospodarki leśnej;

3)    warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu: zakaz realizacji zabudowy.

W ocenie Komornika z powyższego wynika, że z zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na terenie działek ewidencyjnych nr 1 i 2 nie jest możliwa zabudowa.

Pytanie

Czy sprzedaż egzekucyjna przedmiotowej nieruchomości w drodze licytacji publicznej będzie obciążona podatkiem towarów i usług?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż wyżej opisanej nieruchomości w toku postępowania egzekucyjnego w drodze licytacji publicznej nie będzie obciążona podatkiem od towarów i usług.

Komornik nie ma żadnej wiedzy na temat ewentualnego obciążenia podatkiem VAT zakupu przez dłużnika przedmiotowej nieruchomości. Brak tych informacji jest wynikiem podjętych udokumentowanych działań. Z dłużnikiem brak jest kontaktu i nie udziela on żądanych informacji.

Art. 18 ustawy o VAT nakłada na komornika sądowego obowiązek działania jako płatnik w przypadku wykonywania przez niego czynności egzekucyjnych w rozumieniu Kodeksu postępowania cywilnego. Jednak obowiązki płatnika urzeczywistniają się wyłącznie wtedy, gdy sam dłużnik byłby zobowiązany do zapłacenia podatku należnego od danej transakcji.

Z kolei zgodnie z przepisami ustawy o podatku VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają te czynności, w przypadku których spełniony został zarówno podmiotowy, jak i przedmiotowy zakres opodatkowania, tzn. zaistniała czynność określona jako opodatkowana, która została wykonana przez podmiot mający cechę podatnika.

Z kolei ust. 21 wskazanego przepisu stanowi, że jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.

W przedmiotowej sprawie nieruchomość dłużnik nabył jako osoba prawna – spółka prawa handlowego w drodze umowy sprzedaży. Zweryfikowany na Portalu Podatkowym status podmiotu wykazuje, że jest on zarejestrowany jako podatnik VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium RP. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przez dostawę towarów należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jako właściciel.

Tym samym, trzeba przyjąć, ze w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości gruntowej traktowane jest jako czynność odpłatna dostawy towarów.

Przedmiotowa nieruchomość jest niezabudowana, leśna. Z powyższego wynika, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlana. Ze zwolnienia od podatku będzie zatem korzystać sprzedaż działki niezabudowanej, która nie jest klasyfikowana jako działka budowlana, a więc sprzedaż gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp. W związku z tym, że ustawa o VAT nie precyzuje, o jakie tereny przeznaczone pod zabudowę chodzi, przyjąć należy, że pojęcie „tereny przeznaczona pod zabudowę” obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy zabudowy, począwszy od zabudowy mieszkaniowej, przez tereny zabudowy techniczno-produkcyjnej, aż po tereny zabudowy zagrodowej włącznie, o przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku - decyzja o warunkach zabudowy jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:

Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r. poz. 132 i 620) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Z treści powyższego przepisu wynika, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności egzekucyjne. Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zgodnie z którym:

Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów tej ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik. W przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży − rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle powołanych powyżej przepisów nieruchomości, a więc grunty, budynki, budowle lub ich części spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej, należy stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który będzie działał w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług .

Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik - właściciel nieruchomości - jest podatnikiem podatku VAT, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej nieruchomości.

W opisie sprawy podała Pani informacje, z których wynika, że:

·         jako Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (…) prowadzi Pani egzekucję z nieruchomości gruntowej niezabudowanej stanowiącej działki nr 1 i 2;

·         właścicielem działek jest A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością;

·         dłużnik A. Sp. z o.o. figuruje jako czynny podatnik podatku VAT od (...) 2007 r.;

·         dłużnik nabył nieruchomość w 2015 r.;

·         zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, działki nr 1 i 2 oznaczono jako strefa: 31ZL- tereny lasów;

·         Dla terenów oznaczonych symbolami od (…) ZL do (…) ZL, ustala się:

• przeznaczenie podstawowe: lasy;
• przeznaczenie uzupełniające: obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej, o ile są one związane z prowadzeniem gospodarki leśnej;
• warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu: zakaz realizacji zabudowy.

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż egzekucyjna opisanej nieruchomości w drodze licytacji publicznej będzie obciążona podatkiem towarów i usług.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że opodatkowanie danej czynności podatkiem od towarów i usług uwarunkowane jest łącznym spełnieniem dwóch przesłanek. Po pierwsze konkretna czynność musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług, po wtóre - powinna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem w pierwszej kolejności należy rozważyć kwestię, czy w odniesieniu do sprzedaży opisanej nieruchomości dłużnik będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług, a tym samym sprzedaż ta wykonana zostanie w ramach działalności gospodarczej.

Mając na uwadze, że dłużnikiem jest spółka, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie dojdzie do sprzedaży majątku przedsiębiorstwa dłużnika.

Zatem przy dostawie opisanej nieruchomości spełnione zostaną przesłanki do uznania dłużnej spółki za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, ponieważ dokonana sprzedaż będzie dotyczyć składników majątku przedsiębiorstwa dłużnika.

W konsekwencji, dla dostawy ww. nieruchomości w drodze licytacji komorniczej spełnione będą przesłanki do uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W kwestii sposobu opodatkowania nieruchomości niezabudowanych przywołać należy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym:

Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Oznacza to, że zwolnienie od podatku przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.

Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane - są zwolnione od podatku.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.):

Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy:

Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy:

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1)    lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;

2)    sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę. Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

W związku z tym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu niezabudowanego wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

Z opisu sprawy wynika, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, działki nr 1 i 2 oznaczono jako strefa: 31ZL- tereny lasów. Dla tych terenów ustalono:

·         przeznaczenie podstawowe: lasy;

·         przeznaczenie uzupełniające: obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej, o ile są one związane z prowadzeniem gospodarki leśnej;

·         warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu: zakaz realizacji zabudowy

Zatem miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na terenie oznaczonym symbolem 31ZL nie dopuszcza jakiejkolwiek zabudowy.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż egzekucyjna działek nr 1 i 2 w drodze licytacji publicznej, będzie stanowić dostawę gruntu niezabudowanego, niebędącego terenem budowlanym.

W związku z powyższym, sprzedaż egzekucyjna działek nr 1 i 2 w drodze licytacji publicznej będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. W konsekwencji Pani, jako płatnik podatku VAT, o którym mowa w art. 18 ustawy, nie będzie zobowiązana do obliczenia i pobrania podatku od towarów i usług w związku z planowaną dostawą.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto, interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.