0114-KDIP4-2.4012.535.2026.1.KS
Zwolnienie od podatku zajęć muzycznych obejmujących naukę gry na instrumentach muzycznych, naukę śpiewu oraz zajęć umuzykalniających dla dzieci, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku zajęć muzycznych obejmujących naukę gry na instrumentach muzycznych, naukę śpiewu oraz zajęć umuzykalniających dla dzieci, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Fundacja (…) jest organizacją pozarządową działającą na podstawie ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach oraz ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Fundacja nie posiada statusu Organizacji Pożytku Publicznego.
Fundacja nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Dotychczas korzystała ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT z uwagi na nieprzekroczenie limitu sprzedaży uprawniającego do korzystania z tego zwolnienia.
Zgodnie ze statutem Fundacji jej celami są w szczególności działalność w zakresie kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego, edukacji kulturalnej, wspierania twórczości artystycznej, działalności na rzecz dzieci i młodzieży oraz upowszechniania kultury muzycznej.
W ramach działalności odpłatnej pożytku publicznego, Fundacja prowadzi zajęcia muzyczne obejmujące naukę gry na instrumentach muzycznych, takich jak gitara, pianino, akordeon oraz perkusja, a także naukę wokalu. Fundacja prowadzi również zajęcia umuzykalniające dla dzieci w wieku przedszkolnym. Dodatkowo przy Fundacji działa zespół muzyczny „(…)”, uczestniczący w działalności artystycznej i koncertowej Fundacji. Przy Fundacji działa również Orkiestra Dęta (…) koncerty społeczności województwa i reprezentując Polskę na konkursach międzynarodowych. Odbiorcami świadczonych usług są przede wszystkim dzieci i młodzież.
Celem prowadzonych zajęć jest rozwijanie zdolności muzycznych uczestników, kształtowanie wrażliwości artystycznej, umuzykalnianie dzieci i młodzieży, a także realizacja funkcji społecznych w zakresie wychowania, edukacji, upowszechniania i ochrony kultury oraz rozwijania i zaspokajania potrzeb kulturalnych społeczeństwa.
Podczas zajęć uczestnicy poznają utwory muzyczne z szerokiego repertuaru obejmującego muzykę klasyczną, rozrywkową, filmową oraz utwory polskich i zagranicznych kompozytorów. Nauka obejmuje zarówno opanowanie techniki wykonawczej, jak również poznawanie dorobku kultury muzycznej oraz przygotowanie do publicznej prezentacji utworów.
Fundacja organizuje koncerty, występy oraz wydarzenia artystyczne, podczas których uczestnicy zajęć prezentują nabyte umiejętności. Działania te służą upowszechnianiu kultury muzycznej, promowaniu twórczości artystycznej oraz aktywnemu uczestnictwu dzieci i młodzieży w życiu kulturalnym.
Świadczone przez Fundację usługi mają charakter usług kulturalnych, ponieważ ich głównym celem jest upowszechnianie i ochrona kultury, rozwijanie kompetencji artystycznych uczestników oraz popularyzacja dorobku kultury muzycznej.
Usługi będące przedmiotem wniosku nie stanowią czynności wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług, wyłączonych ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33 tej ustawy.
Fundacja pobiera opłaty za uczestnictwo w zajęciach, jednak działalność ta nie jest prowadzona w celu osiągania zysku.
Fundacja nie prowadzi działalności gospodarczej. W przypadku osiągnięcia ewentualnych systematycznych zysków z opisanej działalności będą one w całości przeznaczane na kontynuację oraz doskonalenie świadczonych usług statutowych.
Pytanie
Czy opłaty pobierane przez Fundację za prowadzenie zajęć muzycznych obejmujących naukę gry na instrumentach muzycznych, naukę śpiewu oraz zajęcia umuzykalniające dla dzieci, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, opłaty pobierane za opisane zajęcia muzyczne korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT.
Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym albo wpisane do rejestru instytucji kultury.
Fundacja jest podmiotem działającym na podstawie ustawy o fundacjach oraz ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Realizowane przez nią działania statutowe obejmują działalność kulturalną i edukację kulturalną.
Świadczone usługi mają charakter usług kulturalnych, ponieważ ich celem nie jest wyłącznie przekazywanie umiejętności technicznych związanych z grą na instrumentach lub śpiewem. Zajęcia służą rozwijaniu wrażliwości artystycznej uczestników, zapoznawaniu ich z dorobkiem kultury muzycznej oraz przygotowaniu do aktywnego uczestnictwa w życiu kulturalnym.
Uczestnicy zajęć poznają utwory muzyczne różnych epok i gatunków, a następnie prezentują je podczas organizowanych przez Fundację koncertów i wydarzeń artystycznych. Działania te służą upowszechnianiu kultury oraz ochronie dziedzictwa muzycznego.
Ponadto usługi świadczone przez Fundację nie należą do kategorii usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy o VAT, które zostały wyłączone ze zwolnienia.
Fundacja nie osiąga systematycznych zysków z tej działalności, a ewentualne nadwyżki finansowe przeznacza lub będzie przeznaczać w całości na realizację celów statutowych związanych z kontynuacją i rozwojem działalności kulturalnej.
W konsekwencji należy uznać, że Fundacja spełnia zarówno przesłanki podmiotowe, jak i przedmiotowe określone w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT, a pobierane opłaty za uczestnictwo w zajęciach muzycznych będą mogły korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.
Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres oraz zasady zwolnień od podatku od towarów i usług zostały zdefiniowane w art. 43 ustawy.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:
a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Na mocy art. 43 ust. 17a ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
Jak stanowi art. 43 ust. 18 ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
Na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:
1) usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2) wstępu:
a) na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
b) do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
c) do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3) wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4) usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5) działalności agencji informacyjnych;
6) usług wydawniczych;
7) usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8) usług ochrony praw.
Analizując powołane wyżej regulacje dotyczące zwolnienia od podatku VAT, przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, w zakresie usług kultury, należy zauważyć, że warunkiem zastosowania ww. zwolnienia od podatku jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, jak również przedmiotowym, dotyczącym rodzaju świadczonych usług. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie będzie miało zastosowania.
Odnosząc się do zwolnienia od podatku VAT, wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, należy wskazać, że przepis ten stanowi odzwierciedlenie regulacji zawartych w art. 132 ust. 1 lit. n Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r., w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1 ze zm.), który stanowi, że:
Państwa członkowskie zwalniają od podatku od towarów i usług świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawę towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.
Ustawodawca zwalnia od podatku usługi kulturalne świadczone przez ściśle określone grupy podmiotów. Polski prawodawca określił te podmioty, wymieniając je w ww. przepisie, jako: podmioty prawa publicznego; podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym; podmioty wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej; indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Opis sprawy wskazuje, że świadczą Państwo usługi w postaci zajęć muzycznych obejmujących naukę gry na instrumentach muzycznych, takich jak gitara, pianino, akordeon oraz perkusja, a także naukę wokalu. Są to również zajęcia umuzykalniające dla dzieci. Celem prowadzonych zajęć jest rozwijanie zdolności muzycznych uczestników, kształtowanie wrażliwości artystycznej, umuzykalnianie dzieci i młodzieży, a także realizacja funkcji społecznych w zakresie wychowania, edukacji, upowszechniania i ochrony kultury oraz rozwijania i zaspokajania potrzeb kulturalnych społeczeństwa.
Państwa wątpliwości dotyczą zwolnienia od podatku zajęć muzycznych obejmujących naukę gry na instrumentach muzycznych, naukę śpiewu oraz zajęć umuzykalniających dla dzieci, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.
Tym samym należy przeanalizować, czy realizując ww. usługi, będą Państwo spełniali przesłanki podmiotowo-przedmiotowe umożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.
Określając katalog podmiotów, które mogą na podstawie odrębnych przepisów zostać uznane za instytucje o charakterze kulturalnym, w rozumieniu cytowanego art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, należy przywołać regulacje ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 457 ze zm.), definiujące pojęcie działalności kulturalnej, jak i krąg podmiotów, które mogą tę działalność prowadzić.
Na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.
Art. 1 ust. 3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej stanowi, że:
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wspierać finansowo, w ramach mecenatu państwa, realizację planowanych na dany rok zadań związanych z polityką kulturalną państwa, prowadzonych przez instytucje kultury i inne podmioty nienależące do sektora finansów publicznych.
W myśl art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, których podstawowym celem statutowym nie jest prowadzenie działalności kulturalnej, mogą prowadzić taką działalność w szczególności w formie klubów, świetlic, domów kultury i bibliotek.
Z powyższych przepisów wynika, że ustawa o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej dopuszcza świadczenie usług kultury przez inne podmioty niż podmioty prawa publicznego. Świadczy o tym treść art. 3 ust. 1 tej ustawy, w którym wskazano, że:
Działalność kulturalną mogą prowadzić osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.
Mając to na uwadze uzasadnione jest przy określeniu katalogu ww. podmiotów również odwołanie się do treści ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1338 ze zm.). Przepisy art. 1 ust. 1 pkt 1 i art. 3 ust. 1 oraz art. 4 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy regulują m.in. zasady prowadzenia działalności pożytku publicznego przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych, współpracy organów administracji publicznej z organizacjami pozarządowymi oraz współpracy gdzie działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie, w szczególności obejmuje zadania w zakresie kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego.
W art. 3 tej ustawy ustawodawca określa, kto prowadzi działalność pożytku publicznego. Są to organizacje pozarządowe rozumiane jako niebędące jednostkami sektora finansów publicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych i niedziałające w celu osiągnięcia zysku, osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, w tym fundacje i stowarzyszenia.
Biorąc pod uwagę charakter działalności pożytku publicznego (obejmujący m.in. zadania w zakresie kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego) oraz dookreślenie zakresu podmiotowego dla tego typu działalności należy uznać, że działalność określona w ww. ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie prowadzona przez takie podmioty wpisuje się w przesłanki art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, uprawniające do zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 166 ze zm.):
Fundacja może być ustanowiona dla realizacji zgodnych z podstawowymi interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, w szczególności takich, jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki, oświata i wychowanie, kultura i sztuka, opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska oraz opieka nad zabytkami.
Według art. 2 ust. 1 ustawy o fundacjach:
Fundacje mogą ustanawiać osoby fizyczne niezależnie od ich obywatelstwa i miejsca zamieszkania bądź osoby prawne mające siedziby w Polsce lub za granicą.
Jak wynika z powołanych przepisów, pod pojęciem innych podmiotów uznanych, na podstawie odrębnych przepisów, za instytucje o charakterze kulturalnym, w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, uznaje się również fundacje oraz podmioty wymienione w art. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, prowadzące działalność pożytku publicznego, tj. działalność w sferze zadań publicznych mieszczących się w pojęciu usług kulturalnych pod warunkiem, że podmioty te nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo Fundacją - organizacją pozarządową działającą na podstawie ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach oraz ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Państwa celem - zgodnie ze statutem jest w szczególności działalność w zakresie kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego, edukacji kulturalnej, wspierania twórczości artystycznej, działalności na rzecz dzieci i młodzieży oraz upowszechniania kultury muzycznej. Pobierają Państwo opłaty za uczestnictwo w zajęciach, jednak działalność ta nie jest prowadzona w celu osiągania zysku. Nie prowadzą Państwo działalności gospodarczej. W przypadku osiągnięcia ewentualnych systematycznych zysków z opisanej działalności, będą one w całości przeznaczane na kontynuację oraz doskonalenie świadczonych usług statutowych.
Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że są Państwo podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym. W konsekwencji, spełniona jest przesłanka podmiotowa, określona w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy w związku z art. 132 ust. 1 lit. n Dyrektywy.
Jak wyżej wskazano, warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku jest spełnienie poza przesłanką o charakterze podmiotowym odnoszącą się do usługodawcy, również przesłanki przedmiotowej dotyczącej rodzaju świadczonych usług. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie będzie miało zastosowania.
Wobec powyższego, należy ustalić, czy świadczone przez Państwa usługi będą wypełniały przesłankę przedmiotową do zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy. Treść tego przepisu wyraźnie wskazuje, że ze zwolnienia od podatku korzystać mogą wyłącznie usługi kulturalne oraz dostawa towarów lub świadczenie usług ściśle z tymi usługami związana.
Ustawa nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić na podstawie dostępnej metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem, zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, możemy stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości, zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja, i duchową - ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość itp.” (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtműller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).
Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności.
Zgodnie z regułami wykładni prawa, w sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. Wykładnia systemowa pozwala na ustalenie zakresu rozumienia pojęcia w znaczeniu w jakim posługują się nim inne akty prawne należące do systemu prawa (wykładnia systemowa zewnętrzna). W tym celu należy sięgnąć do ustawy wprost lub pośrednio odnoszącej się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, tj. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Co prawda, definicja działalności kulturalnej w języku prawnym, skonstruowana w oparciu o powyższy akt prawny nie będzie pełna, jednak pozwoli na sprecyzowanie terminów „kultura” oraz „usługi kulturalne” na potrzeby niniejszej interpretacji.
Jak wynika z powołanych powyżej przepisów ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci, np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).
Reasumując, za usługi kulturalne możemy uznać usługi polegające na upowszechnianiu i ochronie kultury, przez którą należy rozumieć naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, w szczególności w zakresie historii, nauki i sztuki.
Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że prowadzą Państwo zajęcia muzyczne obejmujące naukę gry na instrumentach muzycznych, takich jak gitara, pianino, akordeon oraz perkusja, a także naukę wokalu. Prowadzą Państwo również zajęcia umuzykalniające dla dzieci. Celem prowadzonych zajęć jest rozwijanie zdolności muzycznych uczestników, kształtowanie wrażliwości artystycznej, umuzykalnianie dzieci i młodzieży, a także realizacja funkcji społecznych w zakresie wychowania, edukacji, upowszechniania i ochrony kultury oraz rozwijania i zaspokajania potrzeb kulturalnych społeczeństwa. Podczas zajęć uczestnicy poznają utwory muzyczne z szerokiego repertuaru obejmującego muzykę klasyczną, rozrywkową, filmową oraz utwory polskich i zagranicznych kompozytorów. Nauka obejmuje zarówno opanowanie techniki wykonawczej, jak również poznawanie dorobku kultury muzycznej oraz przygotowanie do publicznej prezentacji utworów. Organizują Państwo koncerty, występy oraz wydarzenia artystyczne, podczas których uczestnicy zajęć prezentują nabyte umiejętności. Działania te służą upowszechnianiu kultury muzycznej, promowaniu twórczości artystycznej oraz aktywnemu uczestnictwu dzieci i młodzieży w życiu kulturalnym. Świadczone przez Państwa usługi mają charakter usług kulturalnych, ponieważ ich głównym celem jest upowszechnianie i ochrona kultury, rozwijanie kompetencji artystycznych uczestników oraz popularyzacja dorobku kultury muzycznej. Usługi będące przedmiotem wniosku nie stanowią czynności wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług. Pobierają Państwo opłaty za uczestnictwo w zajęciach, jednak działalność ta nie jest prowadzona w celu osiągania zysku. Nie prowadzą Państwo prowadzi działalności gospodarczej. W przypadku osiągnięcia ewentualnych systematycznych zysków z opisanej działalności, będą one w całości przeznaczane na kontynuację oraz doskonalenie świadczonych usług statutowych.
Tym samym, jak wynika z opisu sprawy, prowadzone przez Państwa zajęcia muzyczne obejmujące naukę gry na instrumentach muzycznych, naukę śpiewu oraz zajęcia umuzykalniające dla dzieci mają charakter kulturalny i służą upowszechnianiu kultury muzycznej, promowaniu twórczości artystycznej oraz aktywnemu uczestnictwu dzieci i młodzieży w życiu kulturalnym. Świadczone przez Państwa usługi mają charakter usług kulturalnych - ich głównym celem jest upowszechnianie i ochrona kultury, rozwijanie kompetencji artystycznych uczestników oraz popularyzacja dorobku kultury muzycznej. Wykonując wskazane we wniosku usługi, pobierają Państwo opłaty za uczestnictwo w zajęciach, jednak działalność ta nie jest prowadzona w celu osiągania zysku. W przypadku osiągnięcia ewentualnych systematycznych zysków z opisanej działalności, będą one w całości przeznaczane na kontynuację oraz doskonalenie świadczonych usług statutowych. Jednocześnie ww. usługi, nie stanowią czynności wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy. Wobec tego, należy stwierdzić, że również przesłanka przedmiotowa, wymagana przepisem art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, będzie spełniona.
W konsekwencji, świadczone przez Państwa usługi w postaci zajęć muzycznych obejmujących naukę gry na instrumentach muzycznych, naukę śpiewu oraz zajęcia umuzykalniające dla dzieci, będą stanowiły usługi kulturalne świadczone przez podmiot uznany na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym. Zatem, w tej sytuacji, ww. usługi będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.
W świetle powyższego, Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwo w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów