0114-KDIP4-2.4012.511.2026.1.WH

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

A. S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”) oraz zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).

Spółka należy do Grupy Kapitałowej B. (dalej: „Grupa”) prowadzącej działalność w szeroko rozumianej branży chemicznej.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje transakcji z podmiotami z Grupy, będącymi podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ustawy o CIT (dalej: „Podmioty Powiązane”).

W transakcjach tych Spółka występuje zarówno jako nabywca, jak i sprzedawca.

Spółka i Podmioty Powiązane wystawiają i odbierają faktury w formie ustrukturyzowanej poprzez Krajowy System eFaktur (KSeF).

Transakcje zakupu będące przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację, obejmują zakup towarów i usług od Podmiotów Powiązanych, które Spółka wykorzystuje do wykonywania czynności uprawniających do odliczenia podatku VAT naliczonego, tj. czynności opodatkowanych, lub czynności, o których mowa w art. 86 ust. 8 lub 9 ustawy o VAT.

Sporadycznie, Spółka może wykorzystywać nabyte towary i usługi do wykonywania zarówno czynności wskazanych w poprzednim zdaniu, jak i czynności, które nie dają prawa do odliczenia, w szczególności czynności zwolnionych od opodatkowania VAT, przy czym proporcje, o których mowa w art. 86 i art. 90 ustawy o VAT wynoszą w Spółce 100%.

Grupowy model ustalania cen w transakcjach z Podmiotami Powiązanymi

Ustawa o CIT wymaga m.in., aby ceny stosowane w transakcjach z podmiotami powiązanymi były ustalane na warunkach rynkowych (tzw. arm’s length principle). Dlatego w Grupie opracowano i przyjęto metodologię ustalania cen w transakcjach między Podmiotami Powiązanymi (dalej jako: „Wytyczne”).

Wytyczne nie wskazują konkretnych cen w tych transakcjach, ale ustanawiają zasady i kryteria, jakimi należy się kierować, aby te ceny ustalić.

I tak Wytyczne określają np.:

(i)  jakiego rodzaju koszty należy uwzględnić w bazie kosztowej,

(ii) jaką miarę statystyczną (taką miarą statystyczną będzie np. mediana lub określony zakres z przedziału między-kwartylowego wynikający z dostępnych analiz lub danych porównawczych) zastosować przy ustalaniu narzutu zysku (marży) w przypadku danego rodzaju transakcji albo

(iii)w jaki sposób sporządzić listę obserwacji (rozumianych jako cena, wynagrodzenie, wynik lub wskaźnik finansowy transakcji z podmiotem niepowiązanym, która następnie jest porównywana z transakcją realizowaną z podmiotem powiązanym) w zależności od przyjętej metody ceny transferowej.

W oparciu o Wytyczne lub postanowienia umowne przygotowywane są następnie kalkulacje cenowe na potrzeby rozliczeń poszczególnych transakcji w Grupie.

Uzgodnienie warunków transakcji pomiędzy Spółką a Podmiotami Powiązanymi

Uzgodnienie warunków transakcji, w tym ceny, może mieć miejsce w różnej formie - pisemnej bądź innej formie dokumentowej, ale także w formie dorozumianej (np. realizacja zamówienia złożonego przez nabywcę, czy też utworzenie w systemie zlecenia sprzedaży, będącego następnie podstawą do wystawienia faktury sprzedaży).

Uzgodnienie w odniesieniu do warunków wynagrodzenia może zawierać:

a)  konkretną cenę (towaru lub usługi),

b)  postanowienie, że cena ta zostanie ustalona odrębnie w oparciu o Wytyczne lub

c)  określenie sposobu ustalenia ceny (zbieżnego z Wytycznymi) w umowie lub w innej formie przyjętej między stronami.

W sytuacjach opisanych w pkt b-c powyżej kalkulacja ceny przygotowywana jest przez Dział Kontrolingu strony będącej sprzedawcą w danej transakcji („Sprzedawca”), w oparciu o Wytyczne i określone dane finansowe. W tych przypadkach nabywca zasadniczo nie uczestniczy w procesie kalkulacji czy akceptacji ceny.

W kolejnym kroku, przed przystąpieniem do realizacji sprzedaży, ustalone parametry cenowe są wprowadzane do systemu finansowo-księgowego (ERP) Sprzedawcy.

Następnie, na podstawie danych w systemie ERP tworzone są dokumenty „zlecenia sprzedaży” zawierające już konkretną cenę, która pojawia się na fakturach wystawianych przez Sprzedawcę.

W ramach opisanego powyżej procesu, na moment otrzymania faktury, nabywca może nie posiadać wiedzy o szczegółowych danych i parametrach uwzględnionych w konkretnej kalkulacji ceny. Znane są mu jedynie ogólne grupowe zasady jej kalkulacji oraz założenia wynikające z Wytycznych. W konsekwencji informacja o ostatecznej wysokości ceny staje się dla nabywcy znana dopiero w momencie otrzymania faktury. Zatem to na moment otrzymania faktury cena na niej wskazana przez Sprzedawcę akceptowana jest przez nabywcę poprzez jej ujęcie w jego własnej ewidencji księgowej oraz następnie realizację płatności do Sprzedawcy.

Weryfikacja cen i przyczyny wystawienia faktur korygujących

Strony transakcji (lub upoważnione przez nie podmioty) dokonują następczej weryfikacji - okresowo sprawdzają, czy cena w transakcjach między nimi została ustalona prawidłowo, tj. czy jest zgodna z Wytycznymi, w tym z uzgodnieniami warunków transakcji uszczegółowiającymi Wytyczne.

W ramach ww. okresowej weryfikacji może zostać identyfikowane, iż:

a)  wytyczne lub zasady kalkulacji ceny dla danej transakcji wynikające z uzgodnień zostały niewłaściwe zastosowane przez strony, np. w procesie ustalania ceny pominięte zostały wskazane w Wytycznych określone dane finansowe lub zastosowano ich niewłaściwą wartość, pominięty lub niewłaściwie ustalony został narzut zysku itp.,

b)  wytyczne lub zasady kalkulacji ceny dla danej transakcji wynikające z uzgodnień okazały się sprzeczne z zasadą ceny rynkowej (tj. ww. przepisami ustawy o CIT), lecz cena jest skalkulowana wg metodologii określonej w tych Wytycznych lub w ww. uszczegóławiających je zasadach kalkulacji ceny.

W przypadku zidentyfikowania powyższych okoliczności, informacja o tym fakcie jest przekazywana po stronie Sprzedawcy do komórki odpowiedzialnej za wystawienie faktury, która następnie wystawia odpowiednio fakturę korygującą w formacie faktury ustrukturyzowanej i przesyła ją do nabywcy poprzez KSeF.

Zważywszy na opisany powyżej proces kalkulacji ceny i fakturowania, informacja o zmianie ceny oraz o przyczynach korekty staje się dla nabywcy finalnie znana w dacie otrzymania faktury korygującej (zwiększającą lub zmniejszającą podstawę opodatkowania), prezentującą skorygowane dane.

Akceptacja takiej faktury korygującej następuje poprzez uwzględnienie faktury korygującej w księgach i dokonanie stosownego rozliczenia (tj. zapłaty dodatkowej kwoty lub otrzymania zwrotu nadpłaconej należności).

W związku z powyższym Spółka pragnie potwierdzić, do którego okresu rozliczeniowego powinna odnieść otrzymaną fakturę korygującą zmniejszającą „in minus” (gdy Spółka występuje jako nabywca) oraz wystawioną fakturę korygującą zwiększającą „in plus” (gdy Spółka występuje jako Sprzedawca).

Pytania

1.  Czy otrzymaną fakturę korygującą in minus Spółka powinna ująć w deklaracji VAT (pliku JPK) za okres, w którym otrzymała tą fakturę korygującą?

2.  Czy wystawioną fakturę korygującą in plus Spółka powinna ująć w deklaracji VAT (pliku JPK) za okres, w którym ustalono zmianę ceny, czyli w dacie wystawienia faktury korygującej w KSeF?

Państwa stanowisko w sprawie

Spółka stoi na stanowisku, że:

1.  otrzymaną fakturę korygującą in minus powinna ująć w deklaracji VAT (pliku JPK) za okres, w którym otrzymała fakturę korygującą;

2.  wystawioną fakturę korygującą in plus powinna ująć w deklaracji VAT (pliku JPK) za okres, w którym ustalono zmianę ceny, czyli w dacie wystawienia faktury korygującej w KSeF.

Uzasadnienie w zakresie pytania nr 1

Podstawowym uprawnieniem podatnika VAT, realizującym zasadę neutralności tego podatku, jest możliwość odliczenia podatku VAT wykazanego na otrzymanej fakturze, w zakresie w jakim nabyte towary lub usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Wyjątek od realizacji tego uprawnienia stanowi przepis art. 88 ustawy o VAT, który określa przypadki, gdy prawo do odliczenia VAT podatnikowi nie przysługuje.

W analizowanej sprawie, zdaniem Spółki, ww. regulacja nie znajduje zastosowania. W szczególności nie zachodzą przesłanki określone w art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a i b ustawy o VAT, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do odliczenia VAT faktury stwierdzające czynności, które nie zostały dokonane lub które podają kwoty niezgodne z rzeczywistością.

Należy bowiem wskazać, że w analizowanej sprawie ceny wskazywane na fakturach pierwotnych otrzymywanych przez Spółkę są cenami właściwymi, jakie strony transakcji uzgodniły i uznają za poprawne. Fakt późniejszej identyfikacji okoliczności prowadzących do zmiany ceny jest sytuacją następczą, która nie prowadzi automatycznie do wniosku, że w momencie wystawienia faktury pierwotnej cena nie była prawidłowo ustalona przez strony transakcji (Podmioty Powiązane).

Informacja o zmianie ceny i o przyczynach korekty staje się znana dopiero w momencie otrzymania przez Spółkę faktury korygującej od Sprzedawcy.

W kontekście opisanego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), w ocenie Spółki oznacza to, że dopiero z chwilą otrzymania faktury korygującej in minus po stronie nabywcy (Spółki) powstaje obowiązek odpowiedniego zmniejszenia podatku naliczonego. Do tego momentu Spółka dysponuje bowiem fakturą pierwotną, dokumentującą cenę przyjętą i rozliczoną przez strony bez uwag - czego dowodem jest jej przyjęcie, zaksięgowanie i opłacenie przez Spółkę. Niezasadne w tych okolicznościach byłoby twierdzenie, że Spółka miała świadomość wystąpienia nieprawidłowości w kalkulacji ceny i wobec tego nie przysługuje jej prawo do odliczenia VAT wynikającego z faktury. Również skutki korekty nie powinny być odnoszone do okresu, w którym rozliczona (ujęta w ewidencji i deklaracji VAT) została faktura pierwotna (i odliczony podatek VAT).

Jak wynika z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS), nie można postrzegać ceny (podstawy opodatkowania) przez kryteria obiektywne jak np. cena rynkowa. Zdaniem Trybunału „wynagrodzenie przyjmowane jako podstawa opodatkowania w odniesieniu do dostawy towarów stanowi wartość subiektywną, ponieważ podstawą opodatkowania jest wynagrodzenie faktycznie otrzymane, a nie wartość oszacowana według obiektywnych kryteriów” (wyrok z 2 czerwca 1994 r. w sprawie o sygn. C-33/93 Empire Stores Ltd przeciwko Commissioners of Customs and Excise).

Analogicznie ETS wskazał w wyroku z 23 listopada 1988 r. w sprawie o sygn. C-230/87 Naturally Yours Cosmetics Ltd przeciwko Commissioners of Customs and Excise.

Podobne wnioski płyną również z orzecznictwa NSA (przykładowo wyrok z 15 lutego 2023 r., sygn. I FSK 2172/19), w którym sąd zauważa: „(…) Tak ustalone ceny są cenami, które na moment wystawienia faktur pierwotnych są prawidłowe. Spółka nie ma podstaw, aby domagać się zapłaty od nabywcy jakiejkolwiek innych kwot, niż wskazane na fakturach pierwotnych. Co więcej, na moment wystawienia faktur pierwotnych skarżąca nie ma żadnych podstaw, aby twierdzić, że cena ulegnie zmianie. Na ten moment nie jest bowiem znana wartość wskaźnika CMAI. Istotna jest okoliczność, że na moment wystawienia faktury pierwotnej kwota wskazana na niej obejmuje bowiem wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy. Tym samym kwota ta stanowi kwotę należną.”

W rezultacie w ocenie Spółki, w sprawie będącej przedmiotem wniosku, zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 19a ustawy o VAT zgodnie z którym, w przypadku obniżenia podstawy opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 13-13c, lub stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze, o którym mowa w art. 29a ust. 14, nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zmniejszenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał fakturę korygującą. Jeżeli podatnik nie obniżył kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego na fakturze, której korekta dotyczy, a prawo do takiego obniżenia mu przysługuje, zmniejszenie kwoty podatku naliczonego uwzględnia się w rozliczeniu za okres, w którym podatnik dokonuje tego obniżenia.

Można również argumentować, iż w opisanych w niniejszym wniosku przypadkach dochodzi w szczególności do stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze, w związku z czym Sprzedawca wystawia fakturę korygującą do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna - a sytuacja taka jest objęta zakresem stosowania art. 29a ust. 13-14 ustawy o VAT.

Jako że art. 86 ust. 19a ustawy odnosi się wprost do tych przypadków, nie powinno być również wątpliwości, że zgodnie z tym przepisem Spółka powinna ująć fakturę korygującą od Podmiotu Powiązanego w rozliczeniu za okres, w którym ją otrzyma.

Reasumując, w przypadku otrzymania przez Spółkę faktury korygującej in minus, odnoszącej się do transakcji rozliczonej uprzednio według ceny ustalonej na podstawie Wytycznych lub ustalonych między stronami zasad, Spółka powinna ująć tę fakturę korygującą w deklaracji VAT (pliku JPK) za okres, w którym ją otrzymała w KSeF.

Uzasadnienie w zakresie pytania nr 2

Zgodnie z art. 29a ust. 17 ustawy o VAT, w przypadku, gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.

Jednocześnie art. 106j ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że w przypadku, gdy po wystawieniu faktury podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie albo stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury, podatnik wystawia fakturę korygującą.

Dla określenia momentu ujęcia faktury korygującej in plus decydujące znaczenie ma zatem ustalenie, kiedy w realiach przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) zaistnieje przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.

W ocenie Spółki w opisanym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) przyczyna ta zaistnieje dopiero w momencie wystawienia faktury korygującej i przekazania jej Podmiotowi Powiązanemu (nabywcy) poprzez Krajowy System eFaktur.

W momencie wystawienia faktury pierwotnej Spółka, występująca jako Sprzedawca, ustala cenę w oparciu o obowiązujące Wytyczne, którą to cenę strony transakcji uznają za poprawną i wiążącą. Ta cena zatem stanowi podstawę opodatkowania dla celów podatku VAT, która jest wprowadzana do systemów ERP i przyjmowana przez nabywcę poprzez jej ujęcie w jego ewidencji księgowej oraz realizację płatności.

Dopiero późniejsza (następcza) weryfikacja w ramach odrębnych procedur kontrolnych może wykazać konieczność zmiany (podwyższenia) ceny. Opisane we wniosku przypadki, w których Wytyczne lub zasady kalkulacji ceny okazują się nie spełniać wymogów ceny rynkowej (zgodnie z ustawą o CIT) wymuszają wystawienie faktury korygującej przez Spółkę, są identyfikowane ex-post, a więc po wystawieniu faktury pierwotnej, która pozostawała przecież w zgodności z pierwotnymi uzgodnieniami między Spółką i Podmiotami Powiązanymi. Identyfikacja potrzeby korekty ceny następuje w ramach procesów obowiązujących w Grupie, w szczególności po stronie Sprzedawcy, a następnie znajduje odzwierciedlenie w rozliczeniach pomiędzy Stronami (w tym - w razie potrzeby - poprzez odpowiednie dostosowanie postanowień umownych).

W konsekwencji, za moment zaistnienia przyczyny zwiększenia podstawy opodatkowania należy uznać moment, w którym nowa, skorygowana wysokość ceny zostaje zakomunikowana nabywcy, co z kolei odbywa się w momencie wystawienia faktury korygującej i przesłania jej nabywcy za pośrednictwem KSeF.

To właśnie okres rozliczeniowy, w którym następuje przekazanie faktury korygującej, kiedy to strony de facto porozumiewają się co do zmiany ceny, należy uznać za właściwy okres zaistnienia przyczyny zwiększenia podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 17 ustawy o VAT.

Nie ma przy tym znaczenia, że źródłem potrzeby dokonania korekty mogą być różne okoliczności, takie jak niewłaściwe zastosowanie Wytycznych czy nieadekwatność samych Wytycznych. Skoro pierwotne rozliczenie nie było przez Strony traktowane jako nieprawidłowe w momencie jego dokonania (w efekcie – Strony subiektywnie traktowały to rozliczenie jako poprawne i wiążące), to dopiero później dochodzi do zmiany ceny.

W ocenie Spółki faktura korygująca in plus pełni w takim przypadku funkcję dokumentującą zmianę podstawy opodatkowania, która powstaje na skutek późniejszych ustaleń Stron.

Z punktu widzenia art. 29a ust. 17 ustawy o VAT, właściwym okresem rozliczeniowym jest więc okres, w którym Spółka (Sprzedawca) wystawiła i przesłała do KSeF fakturę korygującą. Jest to obiektywnie moment, kiedy zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania, co w przedstawionym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) będzie zbieżne z momentem, w którym nabywca otrzyma fakturę z prawidłowymi danymi, co należy uznać za uzgodnioną przez strony zmianę ceny w wyniku następczej weryfikacji.

W świetle powyższego Spółka stoi na stanowisku, że na moment wystawienia faktur pierwotnych Spółka i Podmiot Powiązany działały w oparciu o obowiązujące w Grupie zasady kalkulacji wynagrodzenia, w tym przyjęte Wytyczne. Dane wykazane na fakturach pierwotnych odpowiadały informacjom dostępnym w dacie ich wystawienia – w świetle orzecznictwa przywołanego w uzasadnieniu do pytania nr 1, była to więc cena, którą strony subiektywnie uznały za poprawną i wiążącą.

Pośrednio, podobne wnioski można wywieść z wyroku WSA w Gliwicach z 20 czerwca 2024 r., sygn. I SA/Gl 1477/23, który odnosił się do sytuacji, gdy w dacie wystawienia faktury pierwotnej, Wnioskodawczyni nie mogła jednoznacznie stwierdzić, że jest ona obarczona nieprawidłowością.

Reasumując, fakturę korygującą in plus dokumentującą zwiększenie ceny po przeprowadzeniu następczej weryfikacji rozliczeń, Spółka powinna ująć w deklaracji VAT (pliku JPK) w rozliczeniu za okres, w którym Strony porozumiały się co do konieczności zmiany ceny, co w niniejszej sprawie będzie stanowiło moment wystawienia i przesłania przez Spółkę faktury korygującej Podmiotowi Powiązanemu (nabywcy) poprzez KSeF.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Według art. 2 pkt 32a ustawy:

Zasady wystawiania faktur regulują przepisy działu XI. Dokumentacja.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:

Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki) i nierozerwalnie związana jest z powstaniem obowiązku podatkowego. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

Na podstawie art. 106e ust. 1 pkt 1-5 ustawy:

Stosownie do art. 106ga ust. 1-4 ustawy:

W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy:

Jak stanowi art. 106na ustawy:

W praktyce zdarzają się jednakże sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania takiej faktury poprzez wystawienie faktury korygującej.

Stosownie do art. 106j ust. 1 ustawy:

W świetle art. 106j ust. 2 ustawy:

Na podstawie art. 106j ust. 4 ustawy:

Z powołanych wyżej przepisów ustawy dotyczących faktur korygujących wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen.

Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury, z przyczyn wskazanych wyżej, powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Wskazać należy, że faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie podstawy opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania ulega podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”).

W ramach powyższego rozróżnienia można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich wystawienia:

• jeżeli korekta spowodowana jest przyczynami powstałymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna;
• w sytuacji gdy korekta jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu sprzedaży (przykładowo zaistniały nowe okoliczności transakcji skutkujące zwiększeniem podstawy opodatkowania), korekta powinna być dokonana w deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę korygującą. Taki przypadek będzie miał miejsce, gdy w fakturze pierwotnej podatek należny został wykazany w prawidłowej wysokości, natomiast przyczyna korekty powstała później i nie była możliwa do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Należą Państwo do Grupy Kapitałowej B. prowadzącej działalność w szeroko rozumianej branży chemicznej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonują Państwo transakcji z podmiotami z Grupy, będącymi podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ustawy o CIT. W transakcjach tych występują Państwo zarówno jako nabywca, jak i sprzedawca. Państwo i Podmioty Powiązane wystawiają i odbierają faktury w formie ustrukturyzowanej poprzez Krajowy System eFaktur (KSeF). Transakcje zakupu będące przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację, obejmują zakup towarów i usług od Podmiotów Powiązanych, które wykorzystują Państwo do wykonywania czynności uprawniających do odliczenia podatku VAT naliczonego, tj. czynności opodatkowanych, lub czynności, o których mowa w art. 86 ust. 8 lub 9 ustawy. Sporadycznie, mogą Państwo wykorzystywać nabyte towary i usługi do wykonywania zarówno czynności wskazanych w poprzednim zdaniu, jak i czynności, które nie dają prawa do odliczenia, w szczególności czynności zwolnionych od opodatkowania VAT, przy czym proporcje, o których mowa w art. 86 i art. 90 ustawy o VAT wynoszą w Spółce 100%.

Ustawa o CIT wymaga m.in., aby ceny stosowane w transakcjach z podmiotami powiązanymi były ustalane na warunkach rynkowych (tzw. arm’s length principle). Dlatego w Grupie opracowano i przyjęto metodologię ustalania cen w transakcjach między Podmiotami Powiązanymi. Wytyczne nie wskazują konkretnych cen w tych transakcjach, ale ustanawiają zasady i kryteria, jakimi należy się kierować, aby te ceny ustalić.

Uzgodnienie warunków transakcji, w tym ceny, może mieć miejsce w różnej formie - pisemnej bądź innej formie dokumentowej, ale także w formie dorozumianej (np. realizacja zamówienia złożonego przez nabywcę, czy też utworzenie w systemie zlecenia sprzedaży, będącego następnie podstawą do wystawienia faktury sprzedaży).

Uzgodnienie w odniesieniu do warunków wynagrodzenia może zawierać:

a)  konkretną cenę (towaru lub usługi),

b)  postanowienie, że cena ta zostanie ustalona odrębnie w oparciu o Wytyczne lub

c)  określenie sposobu ustalenia ceny (zbieżnego z Wytycznymi) w umowie lub w innej formie przyjętej między stronami.

W sytuacjach opisanych w pkt b-c powyżej kalkulacja ceny przygotowywana jest przez Dział Kontrolingu strony będącej sprzedawcą w danej transakcji, w oparciu o Wytyczne i określone dane finansowe. W tych przypadkach nabywca zasadniczo nie uczestniczy w procesie kalkulacji czy akceptacji ceny. W kolejnym kroku, przed przystąpieniem do realizacji sprzedaży, ustalone parametry cenowe są wprowadzane do systemu finansowo-księgowego (ERP) Sprzedawcy. Następnie, na podstawie danych w systemie ERP tworzone są dokumenty „zlecenia sprzedaży” zawierające już konkretną cenę, która pojawia się na fakturach wystawianych przez Sprzedawcę.

Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności ustalenia, czy otrzymaną fakturę korygującą in minus powinni Państwo ująć w deklaracji VAT (pliku JPK) za okres, w którym otrzymali Państwo tą fakturę korygującą.

Przechodząc do kwestii objętych zakresem Państwa wątpliwości wskazać należy, że na podstawie art. 86 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 86 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, przy niezaistnieniu przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ww. ustawy ograniczających to prawo.

Na mocy art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. b ustawy:

Zgodnie z art. 86 ust. 8 ustawy:

Natomiast w myśl art. 86 ust. 9 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Na mocy art. 86 ust. 11 ustawy:

Według art. 86 ust. 19a ustawy:

Wskazać należy, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, w przypadku wykonywania czynności opodatkowanych i zwolnionych uzupełniają regulacje art. 90 ustawy.

Na mocy art. 90 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 90 ust. 2 ustawy:

Jak stanowi art. 90 ust. 3 ustawy:

Zgodnie z art. 90 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 90 ust. 10 ustawy:

Ponadto, na mocy art. 99 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 99 ust. 11b-12 ustawy:

Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy:

W myśl art. 109 ust. 3b ustawy:

Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”:

W myśl art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:

Opowiadając na Państwa wątpliwości na wstępie należy wyjaśnić, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług nie jest prawem samoistnym, lecz jest to prawo warunkowe, tzn. prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego nie wynika z samego faktu posiadania faktury, lecz z faktu rzeczywistego przeprowadzenia transakcji skutkującej nabyciem towaru lub usługi przez podmiot widniejący na fakturze.

Ponadto należy wskazać, że jak wynika z powyższych przepisów, moment wystawienia faktury w systemie KSeF jest, co do zasady, tożsamy z datą otrzymania takiej faktury przez nabywcę. Jak wynika z art. 106na ust. 3 ustawy o VAT, faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną przy użyciu KSeF w dniu przydzielenia w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę. Zasada ta dotyczy również faktur korygujących wystawionych jako faktury ustrukturyzowane.

Zatem w sytuacji, gdy Państwo jako nabywca otrzymują/będą otrzymywali od sprzedawcy faktury korygujące „in minus”, stanowiące podstawowe źródło informacji o zmianie warunków transakcji, są/będą Państwo zobowiązani do obniżenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres otrzymania tej faktury i powinni Państwo ująć tę fakturę korygującą w deklaracji VAT (pliku JPK) za okres, w którym fakturze tej przydzielony został w systemie KSeF numer identyfikujący tę fakturę.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości zawarte w pytaniu nr 2 dotyczą ustalenia, czy wystawioną fakturę korygującą in plus powinni Państwo ująć w deklaracji VAT (pliku JPK) za okres, w którym ustalono zmianę ceny, czyli w dacie wystawienia faktury korygującej w KSeF.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:

Na podstawie art. 29a ust. 7 ustawy:

Według art. 29a ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy:

W myśl art. 29a ust. 17 ustawy:

Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania nr 2 dotyczącej sytuacji, w której dochodzi do zwiększenia podstawy opodatkowania i wystawiania faktur korygujących „in plus” należy zauważyć, że w zależności od przyczyny korekty, tj. momentu, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania, podatnik jest zobowiązany do korekty podstawy opodatkowania w rozliczeniu za okres, w którym ta przyczyna zaistniała.

Wskazać należy, że korekta zwiększająca („in plus”) dokonywana jest na bieżąco w przypadku, kiedy podatek należny z tytułu danego zdarzenia wykazany jest w prawidłowej wysokości (biorąc pod uwagę okoliczności aktualne na ten moment), a dopiero zdarzenie, które następuje po sprzedaży, stanowi podstawę do podwyższenia ceny, a w konsekwencji – dokonania korekty poprzez zwiększenie należnego podatku.

Zatem dopiero zdarzenie skutkujące podwyższeniem ceny zwiększa wysokość prawidłowo wykazanej wcześniej podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu dokonanej sprzedaży. Korekta podstawy opodatkowania, stosownie do ww. art. 29a ust. 17 ustawy, powinna być ujmowana w momencie zaistnienia zdarzenia skutkującego podwyższeniem ceny.

Kluczową rolę w ustaleniu momentu ujęcia korekty „in plus” w deklaracji stanowi więc przeanalizowanie sytuacji i ustalenie, czy przyczyna wystawienia faktury korygującej przez sprzedawcę stanowi nową okoliczność, powstałą po wystawieniu faktury pierwotnej.

A zatem momentem warunkującym o ujęciu faktur korygujących „in plus” jest przyczyna ich wystawienia przez sprzedającego.

Wskazali Państwo, że na moment otrzymania faktury, nabywca może nie posiadać wiedzy o szczegółowych danych i parametrach uwzględnionych w konkretnej kalkulacji ceny. Znane są mu jedynie ogólne grupowe zasady jej kalkulacji oraz założenia wynikające z Wytycznych. W konsekwencji informacja o ostatecznej wysokości ceny staje się dla nabywcy znana dopiero w momencie otrzymania faktury. Zatem to na moment otrzymania faktury cena na niej wskazana przez Sprzedawcę akceptowana jest przez nabywcę poprzez jej ujęcie w jego własnej ewidencji księgowej oraz następnie realizację płatności do Sprzedawcy. Strony transakcji (lub upoważnione przez nie podmioty) dokonują następczej weryfikacji - okresowo sprawdzają, czy cena w transakcjach między nimi została ustalona prawidłowo, tj. czy jest zgodna z Wytycznymi, w tym z uzgodnieniami warunków transakcji uszczegółowiającymi Wytyczne.

W ramach ww. okresowej weryfikacji może zostać identyfikowane, iż:

a)  wytyczne lub zasady kalkulacji ceny dla danej transakcji wynikające z uzgodnień zostały niewłaściwe zastosowane przez strony, np. w procesie ustalania ceny pominięte zostały wskazane w Wytycznych określone dane finansowe lub zastosowano ich niewłaściwą wartość, pominięty lub niewłaściwie ustalony został narzut zysku itp.,

b)  wytyczne lub zasady kalkulacji ceny dla danej transakcji wynikające z uzgodnień okazały się sprzeczne z zasadą ceny rynkowej (tj. ww. przepisami ustawy o CIT), lecz cena jest skalkulowana wg metodologii określonej w tych Wytycznych lub w ww. uszczegóławiających je zasadach kalkulacji ceny.

W przypadku zidentyfikowania powyższych okoliczności, informacja o tym fakcie jest przekazywana po stronie Sprzedawcy do komórki odpowiedzialnej za wystawienie faktury, która następnie wystawia odpowiednio fakturę korygującą w formacie faktury ustrukturyzowanej i przesyła ją do nabywcy poprzez KSeF. Wskazali Państwo, że zważywszy na opisany powyżej proces kalkulacji ceny i fakturowania, informacja o zmianie ceny oraz o przyczynach korekty staje się dla nabywcy finalnie znana w dacie otrzymania faktury korygującej (zwiększającą lub zmniejszającą podstawę opodatkowania), prezentującą skorygowane dane.

Tym samym uznać należy, że w rozpatrywanej sprawie w momencie wystawienia faktur pierwotnych, podatek należny z tytułu dostawy towarów/świadczenia usług wykazany był w fakturach pierwotnych w prawidłowej wysokości, a dopiero następcza weryfikacja, która ma miejsce po sprzedaży stanowi/będzie stanowiła podstawę do podwyższenia cen, a w konsekwencji – dokonania korekty poprzez podwyższenie podatku oraz podstawy opodatkowania.

W związku z powyższym w analizowanym przypadku zaistnieją okoliczności, których wystąpienie spowoduje konieczność dokonania korekty „in plus” w zakresie podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego, tj. w przypadku, gdy po wystawieniu faktury, powstaną nowe okoliczności, które na moment wystawienia faktury pierwotnej nie są możliwe do ustalenia, należy uznać je za niedające się przewidzieć w momencie wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż przez Państwa towarów i usług na rzecz nabywców.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w sytuacji gdy faktura korygująca „in plus” jest spowodowana wyłącznie przyczynami, które miały miejsce już po dokonaniu dostawy towarów/świadczenia usług, a przyczyna nie była możliwa do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej, powinna być ona ujęta na bieżąco, tj. w rozliczeniu za okres, w którym powstała przyczyna korekty.

W konsekwencji, są/będą Państwo zobowiązani – zgodnie z art. 29a ust. 17 ustawy – rozliczyć wystawione do faktur pierwotnych faktury korygujące „in plus” za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania i powinni je Państwo ująć w deklaracji VAT (pliku JPK) za okres, w którym ustalono zmianę ceny.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 2 należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Państwa zaznacza się, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla pozostałych podmiotów z Grupy.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem zatem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym oraz opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym oraz opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.