0114-KDIP4-2.4012.510.2026.3.WH

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 3 sierpnia 2026 r. (data wpływu 3 sierpnia 2026 r.) oraz pismem z 3 sierpnia 2026 r. (data wpływu 7 sierpnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W styczniu 2026 roku Wnioskodawca zawarł umowę rezerwacyjną na sprzedaż nieruchomości złożonej m.in. z niezabudowanej działki ewidencyjnej o numerze 1 obszaru 07808 ha, położonej w miejscowości (…) (gmina (…), powiat (…), województwo (…) objętej księgą wieczystą Kw nr (…) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w (…) Wydział Ksiąg Wieczystych z A. sp. z o.o. z siedzibą w (…), przy ulicy (…), numer (…), NIP (…).

Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomość na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w (…) Wydział Cywilny o stwierdzeniu nabycia spadku po B.B. i C.C. z 27 stycznia 2011 roku, sygn. akt (…).

Działania Spółki (Kupującego) na terenie działki:

Spółka uzyskała decyzję o warunkach zabudowy (WZ) dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków. Decyzja ta początkowo została wydana na rzecz Pana D.D., a następnie przeniesiona na Spółkę.

Spółka wystąpiła z wnioskiem o pozwolenie na budowę ww. inwestycji. Spółka uzyskała warunki przyłączeniowe na wodę, zapewnienie dostawy prądu oraz zgodę na lokalizację zjazdu.

W czerwcu 2026 roku Wnioskodawca zawarł ze Spółką warunkową umowę przedwstępną sprzedaży ww. nieruchomości.

Docelowy status nieruchomości: po uzyskaniu ostatecznego pozwolenia na budowę, przeznaczenie/ użytek gruntu ulegnie zmianie w ewidencji z gruntów rolnych (R) na tereny zabudowane i zurbanizowane (Bi).

Mając na względzie, iż Wnioskodawca nigdy nie prowadził oraz obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT, a także z uwagi na fakt, że nieruchomość została nabyta do majątku prywatnego Wnioskodawcy (spadek po bracie i matce w 2011 roku) - rozporządzenie majątkiem prywatnym - nie powinna być uznana za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Działka nr 1 w całym okresie posiadania jej przez Wnioskodawcę nie była wykorzystywana w żaden sposób, tj. leżała odłogiem czyli nie była i jest wykorzystywana przez Wnioskodawcę do jakichkolwiek czynności zwolnionych od podatku VAT w całym okresie jej posiadania.

Na działce nr 1 będącej przedmiotem sprzedaży Wnioskodawca nigdy nie prowadził żadnego gospodarstwa rolnego, z którego uzyskiwał płody rolne przeznaczone do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT.

Wnioskodawca nie podejmował z własnej inicjatywy działań mających na celu podział działki nr 1. Wnioskodawca na działce nie dokonywał wycinki drzew ani nie składał wniosków o wydanie zezwolenia na ich wycinkę. Na działce nr 1 będącej przedmiotem sprzedaży nie jest wykonana sieć wodociągowa ani energetyczna. Działania w zakresie uatrakcyjnienia terenu ograniczyły się wyłącznie do uzyskania warunków przyłączeniowych na wykonanie przyłącza wodociągowego oraz zaświadczenia o możliwości doprowadzenia energii elektrycznej.

W odniesieniu do działki nr 1 będącej przedmiotem wniosku, Wnioskodawca nie podejmował jakichkolwiek działań marketingowych, nie zamieszczał żadnych ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego przekazu.

O potencjalnym zainteresowanym działką nr 1Wnioskodawca dowiedział się od osób trzecich. Wnioskodawca skontaktował się z nim telefonicznie z pytaniem, czy byłby chętny na zakup takiej działki.

Działka nr 1 nigdy nie była w jakikolwiek sposób (na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze) udostępniana osobom trzecim.

Wnioskodawca udzielił Nabywcy (spółce) pełnomocnictwa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Pełnomocnictwo to zostało udzielone w celu umożliwienia Nabywcy uzyskania decyzji o warunkach zabudowy oraz pozwolenia na budowę (zakres upoważnienia wynika z przedwstępnej umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego).

Działka nr 1 nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (MPZP).

Dla działki nr 1 na dzień podpisania umowy zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy oraz pozwolenia na budowę dla następujących zamierzeń inwestycyjnych:

a) Inwestycja nr 1: Budynek usługowo-magazynowy z częścią administracyjno-socjalną wraz z instalacją gazową i naziemnym zbiornikiem na gaz, instalacją kanalizacji sanitarnej wraz z bezodpływowym zbiornikiem na nieczystości ciekłe, instalacją kanalizacji deszczowej wraz z separatorem i szczelnymi zbiornikami retencyjnymi, instalacją wodociągową, instalacją elektryczną z oświetleniem zewnętrznym, układem komunikacji wewnętrznej wraz z miejscami postojowymi dla samochodów osobowych i miejscem postojowym dla samochodu ciężarowego oraz murkiem oporowym.

b) Inwestycja nr 2: Budynek produkcyjno-magazynowy z częścią administracyjno-socjalną wraz z instalacją gazową i naziemnym zbiornikiem na gaz, instalacją kanalizacji sanitarnej wraz z bezodpływowym zbiornikiem na nieczystości ciekłe, instalacją kanalizacji deszczowej wraz z separatorem i szczelnymi zbiornikami retencyjnymi, instalacją wodociągową, instalacją elektryczną z oświetleniem zewnętrznym, układem komunikacji wewnętrznej wraz z miejscami postojowymi dla samochodów osobowych i miejscem postojowym dla samochodu ciężarowego, murkiem oporowym oraz pochylnią.

Pytanie

Czy planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż Spółce przedmiotowej nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT), czy też będzie zwolniona z tego podatku (lub będzie kwalifikowana jako sprzedaż majątku prywatnego, niepodlegająca pod VAT)?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy z uwagi na fakt, że przedmiotowa nieruchomość została nabyta do majątku prywatnego Wnioskodawcy (spadek po bracie i matce w 2011 roku) - rozporządzenie majątkiem prywatnym - nie powinna być uznana za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) i będzie zwolniona z tego podatku (będzie kwalifikowana jako sprzedaż majątku prywatnego, niepodlegająca pod VAT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu istotne jest, czy w celu dokonania sprzedaży działki nr 1, podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W opisie sprawy wskazał Pan, że w styczniu 2026 roku zawarł Pan umowę rezerwacyjną na sprzedaż nieruchomości złożonej m.in. z niezabudowanej działki ewidencyjnej o numerze 1. Nabył Pan nieruchomość na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego o stwierdzeniu nabycia spadku. Działka nr 1 w całym okresie posiadania jej przez Pana nie była wykorzystywana w żaden sposób, tj. leżała odłogiem czyli nie była i jest wykorzystywana przez Pana do jakichkolwiek czynności zwolnionych od podatku VAT w całym okresie jej posiadania. Na działce nr 1 będącej przedmiotem sprzedaży nigdy nie prowadził Pan żadnego gospodarstwa rolnego, z którego uzyskiwał płody rolne przeznaczone do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT. Nie podejmował Pan z własnej inicjatywy działań mających na celu podział działki nr 1. Na działce nie dokonywał Pan wycinki drzew ani nie składał wniosków o wydanie zezwolenia na ich wycinkę. Na działce nr 1 będącej przedmiotem sprzedaży nie jest wykonana sieć wodociągowa ani energetyczna. Działania w zakresie uatrakcyjnienia terenu ograniczyły się wyłącznie do uzyskania warunków przyłączeniowych na wykonanie przyłącza wodociągowego oraz zaświadczenia o możliwości doprowadzenia energii elektrycznej. W odniesieniu do działki nr 1 będącej przedmiotem wniosku nie podejmował Pan jakichkolwiek działań marketingowych, nie zamieszczał żadnych ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego przekazu. O potencjalnym zainteresowanym działką nr 1 dowiedział się Pan od osób trzecich. Działka nr 1 nigdy nie była w jakikolwiek sposób (na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze) udostępniana osobom trzecim.

Na tle powyższego opisu sprawy Pana wątpliwości sprowadzają się do ustalenia, czy sprzedaż Spółce przedmiotowej nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT), czy też będzie zwolniona z tego podatku (lub będzie kwalifikowana jako sprzedaż majątku prywatnego, niepodlegająca pod VAT).

Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania, należy wskazać, że doszło do udzielenia Nabywcy pełnomocnictwa do działania w Pana imieniu w zakresie m.in. uzyskania decyzji o warunkach zabudowy (WZ) dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków. Udzielił Pan Nabywcy pełnomocnictwa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Pełnomocnictwo to zostało udzielone w celu umożliwienia Nabywcy uzyskania decyzji o warunkach zabudowy oraz pozwolenia na budowę (zakres upoważnienia wynika z przedwstępnej umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego).

Powyższe czynności nastąpiły w sensie chronologicznym, jeszcze przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Jednakże, udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu Nabywcy umożliwiające podjęcie czynności mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb Nabywcy, nie jest staraniem Pana jako Sprzedającego, który przykładowo stara się grunt uzbroić, czy uzyskać określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.

Skutki prawne czynności podejmowanych przez Nabywcę - w szczególności w zakresie uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy oraz pozwolenia na budowę - odnoszą się bezpośrednio do działki nr 1, a tym samym do Pana jako jej właściciela.

Jednakże działania te nie stanowią Pana działań ukierunkowanych na aktywne zwiększanie atrakcyjności działki nr 1 w celu jej sprzedaży ani działań podejmowanych w celu pozyskania nabywcy. W istocie są to czynności realizowane przez Nabywcę w jego własnym interesie gospodarczym, zmierzające do przygotowania działki nr 1do realizacji planowanej przez niego inwestycji budowlanej.

Podkreślić należy, że podjęte przez Nabywcę działania wykonywane są we własnym interesie, dla realizacji jego własnych potrzeb inwestycyjnych, w szczególności w celu dostosowania działki nr 1 do planowanej inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków.

Co istotne w sprawie, w stosunku do sprzedawanej działki nr 1nie ponosił Pan jakichkolwiek nakładów ani nie dokonywał ulepszeń, nie prowadził Pan także działań marketingowych. Ponadto działka nr 1, od momentu jej nabycia w drodze darowizny, nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, ani nie była przedmiotem umowy najmu, dzierżawy.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do planowanej przez Pana sprzedaży działki nr 1 nie wystąpi ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż działki nr 1 wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Należy w tym miejscu podkreślić, że wszelkie czynności podjęte przez Nabywcę na mocy udzielonego mu przez Pana pełnomocnictwa, zostaną podjęte w interesie przyszłego, skonkretyzowanego nabywcy.

Mając powyższe na uwadze, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, udzielenie pełnomocnictwa Nabywcy do wykonania określonych czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb Nabywcy nie powoduje, że zostanie Pan z tego powodu uznany za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą.

Zatem dokonując sprzedaży działki nr 1, będzie Pan korzystać z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży działki nr 1, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, planowana sprzedaż działki nr 1 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, odstępuję od rozstrzygnięcia kwestii korzystania ze zwolnienia ww. czynności.

Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.