0114-KDIP4-2.4012.506.2026.1.AA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prawa polskiego oraz zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce. Wnioskodawca rozlicza podatek VAT za miesięczne okresy rozliczeniowe.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nabywa na terytorium kraju towary i usługi od kontrahentów będących podatnikami VAT. Nabywane towary i usługi są wykorzystywane przez Wnioskodawcę m.in. do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Transakcje te są dokumentowane fakturami wystawianymi na rzecz Wnioskodawcy przez kontrahentów.

Przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie takie nabycia towarów i usług, w odniesieniu do których Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W odniesieniu do faktur objętych niniejszym wnioskiem nie występują przesłanki negatywne odliczenia podatku naliczonego, w szczególności przesłanki określone w art. 88 ustawy o VAT. Faktury dokumentują rzeczywiście dokonane transakcje, dotyczą nabyć związanych z działalnością opodatkowaną Wnioskodawcy i zawierają wykazaną kwotę podatku VAT.

Wnioskodawca co do zasady dokonuje odliczenia podatku naliczonego zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ustawy o VAT, tj. najwcześniej w okresie rozliczeniowym, w którym w odniesieniu do nabytych towarów lub usług powstał obowiązek podatkowy po stronie sprzedawcy oraz w którym Wnioskodawca otrzymał fakturę dokumentującą daną transakcję, albo w jednym z trzech kolejnych okresów rozliczeniowych przewidzianych w ustawie o VAT.

W toku prowadzonej działalności gospodarczej występują jednak incydentalne sytuacje, w których pomimo otrzymania przez Wnioskodawcę faktur zakupowych, zapłata należności wynikającej z tych faktur następuje dopiero po upływie dłuższego czasu od daty otrzymania faktury. Dotyczy to również faktur otrzymywanych za pośrednictwem Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: „KSeF”).

Zgodnie z wewnętrznymi procedurami Wnioskodawcy, wszystkie faktury zakupowe wymagają przejścia przez wewnętrzny proces obiegu i akceptacji dokumentów kosztowych. Proces ten obejmuje w szczególności weryfikację merytoryczną, formalną i księgową faktury, potwierdzenie zasadności kosztu, sprawdzenie zgodności faktury z umową, zamówieniem lub inną dokumentacją zakupową, a także zatwierdzenie faktury do zapłaty przez osoby odpowiedzialne za dany zakup, projekt, dział lub centrum kosztów.

Opóźnienia w uregulowaniu należności wynikających z faktur mogą tym samym wynikać w szczególności z:

1.  opóźnień w zakresie merytorycznej akceptacji poszczególnych faktur;

2.  opóźnień w przekazaniu faktury lub dokumentów towarzyszących do działu księgowości albo działu odpowiedzialnego za uregulowanie należności;

3.  konieczności przeprowadzenia analizy jakościowej nabytych towarów lub usług przez właściwy dział specjalistyczny;

4.  konieczności potwierdzenia wykonania usługi lub dostawy towarów przez właściwą jednostkę organizacyjną;

5.  konieczności porównania faktury z zamówieniem, umową, protokołem odbioru, raportem wykonanych prac lub inną dokumentacją;

6.  weryfikacji, czy dostawa lub usługa została wykonana prawidłowo i w pełnym zakresie;

7.  występowania braków w zamówieniu, braków dokumentacyjnych, niezgodności ilościowych lub jakościowych albo wad fizycznych towarów;

8.  wyjaśnień prowadzonych z kontrahentem w zakresie wysokości wynagrodzenia, zakresu świadczenia, okresu rozliczeniowego, danych na fakturze albo sposobu przypisania kosztu;

9.  trwających uzgodnień lub negocjacji z kontrahentem dotyczących zasadności, wysokości albo terminu zapłaty wynagrodzenia;

10.  konieczności uzyskania dodatkowej akceptacji wewnętrznej, przykładowo ze strony właściciela budżetu, działu zakupów, działu finansowego, działu prawnego lub osoby odpowiedzialnej za realizację danego projektu;

11.  sytuacji, w których faktura jest otrzymywana w KSeF automatycznie, natomiast proces biznesowy potwierdzający zasadność płatności nie został jeszcze zakończony.

Powyższe okoliczności mają charakter biznesowy, organizacyjny i procesowy. Nie wynikają ze złej woli Wnioskodawcy, ani z zamiaru nieuregulowania należności wobec kontrahentów. Wnioskodawca podejmuje działania zmierzające do rzetelnej weryfikacji otrzymywanych faktur oraz do zachowania właściwej kontroli nad procesem akceptacji kosztów i płatności. Wstrzymanie zapłaty do czasu zakończenia procesu akceptacji ma na celu zapewnienie, że płatność zostanie dokonana w odniesieniu do świadczenia rzeczywiście wykonanego, należnego, prawidłowo udokumentowanego i zaakceptowanego zgodnie z wewnętrznymi procedurami Wnioskodawcy.

W przypadku faktur, których należność nie została jeszcze uregulowana, Wnioskodawca stosuje ostrożnościowe podejście i nie dokonuje odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z takich faktur do momentu ich opłacenia. W konsekwencji, w przypadku braku zapłaty, podatek naliczony z takich faktur nie jest odliczany ani w okresie rozliczeniowym, w którym Wnioskodawca otrzymał fakturę, ani w kolejnych trzech okresach rozliczeniowych.

Jednocześnie, w takich sytuacjach Wnioskodawca nie dokonuje korekty podatku naliczonego na podstawie art. 89b ust. 1 ustawy o VAT w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90. dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze. Skoro bowiem podatek naliczony wynikający z takiej faktury nie został wcześniej odliczony, po stronie Wnioskodawcy nie występuje odliczona kwota podatku, która mogłaby podlegać korekcie.

W praktyce mogą wystąpić sytuacje, w których Wnioskodawca ureguluje należność wynikającą z faktury później, niż w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90. dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze. W takich sytuacjach Wnioskodawca zamierza odliczyć podatek naliczony wynikający z faktury dopiero w rozliczeniu za okres, w którym należność wynikająca z faktury została faktycznie uregulowana.

Wnioskodawca przyjął takie podejście w celu uproszczenia rozliczeń oraz ograniczenia liczby historycznych korekt deklaracji i ewidencji w formie plików JPK_V7M. Wnioskodawca nie wykazuje w pliku JPK_V7M faktur objętych niniejszym wnioskiem przed uregulowaniem należności z nich wynikających. W konsekwencji, jeżeli do dnia zapłaty Wnioskodawca nie odliczył podatku naliczonego z tych faktur, a jednocześnie upłynął już termin, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, faktury te nie są ujmowane w JPK_V7M za okresy poprzedzające zapłatę.

Odmienny model rozliczeń wymagałby w praktyce wykazania faktury w okresie otrzymania faktury, albo w jednym z trzech kolejnych okresów rozliczeniowych, następnie zmniejszenia podatku naliczonego w okresie, w którym upłynął 90. dzień od dnia upływu terminu płatności, a finalnie ponownego zwiększenia podatku naliczonego w okresie zapłaty. Taki sposób postępowania prowadziłby do wielokrotnego ujmowania tej samej faktury w rozliczeniach VAT, mimo że do czasu zapłaty Wnioskodawca faktycznie nie korzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Poniższy przykład teoretyczny podsumowuje postępowanie Wnioskodawcy w ww. sytuacjach:

1.  10 lipca 2025 r. Wnioskodawca otrzymuje fakturę zakupową;

2.  faktura dokumentuje nabycie towarów lub usług w lipcu 2025 r., wykorzystywanych przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych VAT;

3.  faktura wymaga przejścia przez wewnętrzny proces akceptacji kosztów;

4.  do czasu zakończenia tego procesu faktura nie zostaje opłacona;

5.  Wnioskodawca nie odlicza podatku naliczonego wynikającego z tej faktury ani w lipcu 2025 r., ani w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych;

6.  21 grudnia 2025 r. faktura zostaje zaakceptowana i zaksięgowana przez dział księgowości;

7.  22 grudnia 2025 r. Wnioskodawca reguluje należność wynikającą z faktury;

8.  Wnioskodawca zamierza odliczyć podatek naliczony wynikający z tej faktury w rozliczeniu za grudzień 2025 r., tj. za okres, w którym należność została uregulowana.

Wnioskodawca wskazuje, że w opisanych sytuacjach nie dochodzi i nie będzie dochodzić do uchybienia pięcioletniemu terminowi realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego, liczonemu od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Pytania

1.  Czy Wnioskodawca jest/będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury zakupowej w rozliczeniu za okres, w którym należność z tej faktury została/zostanie uregulowana, bez obowiązku uprzedniego dokonania korekty rozliczeń VAT za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, jeżeli Wnioskodawca nie skorzystał/nie skorzysta z prawa do odliczenia tego podatku w okresie, w którym powstało prawo do odliczenia, ani w kolejnych trzech okresach rozliczeniowych, a następnie uregulował/ureguluje należność po upływie terminu, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT?

2.  Czy stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 pozostaje prawidłowe również w przypadku, gdy faktura zakupowa została/zostanie otrzymana przez Wnioskodawcę za pośrednictwem KSeF?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  Wnioskodawca jest/będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury zakupowej w rozliczeniu za okres, w którym należność z tej faktury została/zostanie uregulowana, bez obowiązku uprzedniego dokonania korekty rozliczeń VAT za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, jeżeli Wnioskodawca nie skorzystał/nie skorzysta z prawa do odliczenia tego podatku w okresie, w którym powstało prawo do odliczenia, ani w kolejnych trzech okresach rozliczeniowych, a następnie uregulował/ureguluje należność po upływie terminu, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT.

2.  Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe stanowisko pozostaje aktualne również w przypadku, gdy faktura zakupowa została/zostanie otrzymana przez Wnioskodawcę za pośrednictwem KSeF.

Uzasadnienie

Uwagi ogólne.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniami przewidzianymi w ustawie.

Kwotę podatku naliczonego stanowi w szczególności suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje, jeżeli spełnione są przesłanki pozytywne, tj. odliczenia dokonuje podatnik VAT, a nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jednocześnie nie mogą występować przesłanki negatywne odliczenia, w szczególności określone w art. 88 ustawy o VAT.

W przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym powyższe warunki są spełnione.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, nabywa towary i usługi wykorzystywane do czynności opodatkowanych, a przedmiotem wniosku są wyłącznie faktury dokumentujące rzeczywiście dokonane nabycia, w odniesieniu do których nie występują przesłanki negatywne odliczenia podatku naliczonego.

Terminy odliczenia podatku naliczonego zostały określone w art. 86 ust. 10-13 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Jednocześnie, stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT, prawo to powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę dokumentującą daną transakcję.

Oznacza to, że z odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 10 i ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT można skorzystać zasadniczo dopiero w rozliczeniu za okres, w którym łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów lub usług;

2.  doszło do faktycznego nabycia tych towarów lub usług;

3.  podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej daną transakcję.

Jeżeli podatnik nie dokona odliczenia podatku naliczonego w powyższym terminie, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy o VAT.

Jeżeli natomiast podatnik nie dokona odliczenia podatku naliczonego w terminach, o których mowa w art. 86 ust. 10 i ust. 11 ustawy o VAT, może zrealizować prawo do odliczenia przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do odliczenia.

Powyższe przepisy określają ogólne zasady dotyczące momentu realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego. W przypadku faktur, których należność nie została uregulowana w terminie, konieczne jest jednak uwzględnienie również art. 89b ustawy o VAT.

Mechanizm ulgi na złe długi.

Zgodnie z art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 90 dni od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90. Dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Stosownie do art. 89b ust. 1a ustawy o VAT, przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dłużnik uregulował należność najpóźniej w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90. dzień od dnia upływu terminu płatności tej należności.

W myśl art. 89b ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność uregulowano. W przypadku częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać zwiększony w odniesieniu do tej części.

Z literalnego brzmienia art. 89b ust. 1 ustawy o VAT wynika, że obowiązek korekty dotyczy wyłącznie podatku naliczonego, który został uprzednio odliczony. Przepis ten posługuje się bowiem sformułowaniem „korekty odliczonej kwoty podatku”. Oznacza to, że obowiązek dokonania korekty może powstać tylko wtedy, gdy podatnik wcześniej skorzystał z prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury, której należność nie została uregulowana w terminie wskazanym w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT.

A contrario, jeżeli podatnik nie odliczył podatku naliczonego wynikającego z faktury przed faktycznym uregulowaniem zobowiązania, to po jego stronie nie powstaje obowiązek dokonania korekty, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT. Nie istnieje bowiem kwota podatku naliczonego uprzednio odliczona, która mogłaby zostać skorygowana.

Podejście Wnioskodawcy w kontekście mechanizmu ulgi na złe długi.

Taka właśnie sytuacja występuje w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym. Wnioskodawca, do momentu uregulowania należności wynikającej z faktury, nie dokonuje odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tej faktury. W konsekwencji, w rozliczeniach Wnioskodawcy nie występuje kwota podatku naliczonego, która podlegałaby korekcie na podstawie art. 89b ust. 1 ustawy o VAT.

Należy zatem określić moment, w którym Wnioskodawca może zrealizować prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury, jeżeli należność wynikająca z tej faktury została uregulowana dopiero po upływie terminu, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, a jednocześnie Wnioskodawca nie skorzystał wcześniej z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W ocenie Wnioskodawcy, w takim przypadku prawo do odliczenia podatku naliczonego powinno zostać zrealizowane w rozliczeniu za okres, w którym należność została faktycznie uregulowana.

Art. 89b ust. 4 ustawy o VAT przewiduje bowiem szczególną regułę dotyczącą zwiększenia podatku naliczonego po uregulowaniu należności. Skoro podatnik, który wcześniej odliczył podatek naliczony, a następnie był zobowiązany do jego korekty na podstawie art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, ma prawo do zwiększenia podatku naliczonego w okresie uregulowania należności, to tym bardziej podatnik, który w ogóle nie odliczył podatku naliczonego przed zapłatą, powinien być uprawniony do odliczenia tego podatku w okresie uregulowania należności.

Przeciwne stanowisko prowadziłoby do nieuzasadnionego formalizmu. Wymagałoby bowiem od podatnika:

1.  dokonania korekty wcześniejszego okresu w celu wykazania odliczenia podatku naliczonego, a następnie

2.  dokonania korekty tego podatku na podstawie art. 89b ust. 1 ustawy o VAT z uwagi na brak zapłaty, a następnie

3.  ponownego zwiększenia podatku naliczonego w okresie uregulowania należności.

Taki sposób postępowania nie prowadziłby do odmiennego wyniku ekonomicznego, natomiast generowałby niepotrzebne historyczne korekty rozliczeń.

W przypadku Wnioskodawcy faktura objęta niniejszym wnioskiem nie jest ujmowana w rozliczeniach VAT przed zapłatą, jeżeli Wnioskodawca nie dokonał jeszcze odliczenia podatku naliczonego, a jednocześnie upłynął termin, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT. Ujęcie takiej faktury dopiero w okresie zapłaty pozwala uniknąć sytuacji, w której ta sama faktura byłaby ujmowana w rozliczeniach VAT wielokrotnie: najpierw na plus, następnie na minus, a następnie ponownie na plus.

Taki schemat miałby charakter wyłącznie techniczny i nie realizowałby celu art. 89b ustawy o VAT, skoro do momentu zapłaty Wnioskodawca w ogóle nie korzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Podejście stosowane przez Wnioskodawcę jest neutralne z punktu widzenia rozliczeń VAT i nie powoduje uszczerbku dla Skarbu Państwa. Wnioskodawca nie korzysta bowiem z prawa do odliczenia podatku naliczonego do momentu uregulowania należności. Tym samym Wnioskodawca dobrowolnie odracza realizację prawa do odliczenia podatku naliczonego do czasu faktycznej zapłaty należności wynikającej z faktury.

W konsekwencji, jeżeli Wnioskodawca ureguluje należność wynikającą z faktury po upływie 90 dni od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze, a wcześniej nie odliczył podatku naliczonego wynikającego z tej faktury, Wnioskodawca powinien mieć prawo do odliczenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym faktycznie dokonał zapłaty należności.

Wnioskodawca wskazuje także, że prezentowane stanowisko jest spójne z ugruntowaną linią interpretacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo stanowisko to znajduje potwierdzenie w następujących interpretacjach indywidualnych:

1.  interpretacja indywidualna z 3 lutego 2026 r., nr 0114-KDIP4-2.4012.943.2025.1.AA;

2.  interpretacja indywidualna z 18 marca 2025 r., nr 0114-KDIP4-2.4012.47.2025.1.AA;

3.  interpretacja indywidualna z 21 stycznia 2025 r., nr 0114-KDIP4-2.4012.770.2024.1.AA;

4.  interpretacja indywidualna z 4 listopada 2022 r., nr 0114-KDIP4-2.4012.425.2022.1.AA;

5.  interpretacja indywidualna z 10 maja 2022 r., nr 0112-KDIL3.4012.100.2022.1.AK;

6.  interpretacja indywidualna z 25 czerwca 2019 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.179.2019.1.RMA;

7.  interpretacja indywidualna z 22 listopada 2018 r., nr 0115-KDIT1-1.4012.711.2018.1.MN;

8.  interpretacja indywidualna z 26 lipca 2018 r., nr 0112-KDIL2-3.4012.263.2018.1.IP;

9.  interpretacja indywidualna z 21 lipca 2017 r., nr 0114-KDIP1-1.4012.261.2017.1.DG.

Perspektywa KSeF

W zakresie faktur otrzymywanych za pośrednictwem KSeF Wnioskodawca wskazuje, że przepisy dotyczące Krajowego Systemu e-Faktur określają sposób wystawiania i otrzymywania faktur ustrukturyzowanych oraz moment ich otrzymania przez nabywcę. Przepisy te nie zmieniają jednak zasad wynikających z art. 89b ustawy o VAT dotyczących obowiązków i uprawnień dłużnika w przypadku nieuregulowania należności w terminie 90 dni od dnia upływu terminu płatności oraz późniejszego uregulowania tej należności.

W szczególności przepisy dotyczące KSeF nie modyfikują zasady, zgodnie z którą obowiązek korekty na podstawie art. 89b ust. 1 ustawy o VAT dotyczy wyłącznie podatku naliczonego uprzednio odliczonego.

Nie zmieniają również zasady, zgodnie z którą po uregulowaniu należności podatnik może zwiększyć kwotę podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana.

W konsekwencji, fakt otrzymania faktury za pośrednictwem KSeF nie wpływa na ocenę skutków podatkowych przedstawionych w niniejszym wniosku. Jeżeli Wnioskodawca otrzyma fakturę w KSeF, nie odliczy podatku naliczonego wynikającego z tej faktury przed zapłatą, a następnie ureguluje należność dopiero po upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność zostanie uregulowana, bez obowiązku korygowania wcześniejszych okresów rozliczeniowych.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym:

1.  Wnioskodawca jest/będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury zakupowej w rozliczeniu za okres, w którym należność z tej faktury została/zostanie uregulowana, bez obowiązku uprzedniego dokonania korekty rozliczeń VAT za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, jeżeli Wnioskodawca nie skorzystał/nie skorzysta z prawa do odliczenia tego podatku w okresie, w którym powstało prawo do odliczenia, ani w kolejnych trzech okresach rozliczeniowych, a następnie uregulował/ureguluje należność po upływie terminu, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT;

2.  powyższe stanowisko pozostaje aktualne również w przypadku, gdy faktura zakupowa została/zostanie otrzymana przez Wnioskodawcę za pośrednictwem KSeF.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zaznaczyć jednak należy, że ustawodawca nie zobowiązuje w żaden sposób podatnika, któremu przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego do jego odliczenia. Jest to elementarne prawo podatnika i od niego samego zależy, czy z niego skorzysta, czy też nie.

Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na podstawie art. 88 ust. 3a ustawy:

Terminy odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymanych faktur zostały określone w art. 86 ust. 10-13 ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:

Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Oznacza to, że z odliczenia podatku na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy, można skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie trzy przesłanki:

·      powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,

·      doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,

·      podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 13 ustawy:

Z powołanych przepisów wynika, że nierozliczony w okresie otrzymania faktury lub w jednym z trzech następnych okresów rozliczeniowych podatek naliczony może zostać rozliczony w okresie 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego. Odliczenie podatku, zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy będzie możliwe poprzez korektę deklaracji za okres, w którym wystąpiło prawo do odliczenia podatku bądź za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.

Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone m.in. w art. 89b ustawy.

W świetle art. 89b ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 89b ust. 1a ustawy:

Jak wynika z zapisu art. 89b ust. 2 ustawy:

W myśl art. 89b ust. 4 ustawy:

Przepis art. 89b ust. 1 ustawy nakłada obowiązek skorygowania podatku naliczonego w przypadku nieuregulowania należności przez dłużnika w określonej sytuacji. Należy wskazać, że termin „uregulowanie”, którym posługuje się ustawodawca w powołanych powyżej przepisach jest pojęciem szerokim, obejmującym wszelkie typy rozliczeń, takich jak: gotówka, czek gotówkowy, dowód wpłaty na rachunek bankowy, polecenie przelewu, polecenie zapłaty, czek rozrachunkowy, akredytywa, weksel własny, weksel trasowany, okresowe rozliczenia saldami, rozliczenia planowe, karta płatnicza, potrącenie (kompensata). Przez termin „uregulowanie”, o którym mowa w powołanych wyżej przepisach należy więc rozumieć każdą dopuszczalną prawnie formę efektywnego spełnienia świadczenia skutkującego wygaśnięciem zobowiązania.

We wniosku podali Państwo informacje, z których wynika, że:

·      są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce;

·      w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabywają Państwo na terytorium kraju towary i usługi od kontrahentów będących podatnikami VAT. Przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie takie nabycia towarów i usług, w odniesieniu do których przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W odniesieniu do faktur objętych niniejszym wnioskiem nie występują przesłanki negatywne odliczenia podatku naliczonego, w szczególności przesłanki określone w art. 88 ustawy o VAT. Faktury dokumentują rzeczywiście dokonane transakcje, dotyczą nabyć związanych z działalnością opodatkowaną i zawierają wykazaną kwotę podatku VAT;

·      w toku prowadzonej działalności gospodarczej występują jednak incydentalne sytuacje, w których pomimo otrzymania przez Państwa faktur zakupowych, zapłata należności wynikającej z tych faktur następuje dopiero po upływie dłuższego czasu od daty otrzymania faktury. Dotyczy to również faktur otrzymywanych za pośrednictwem Krajowego Systemu e-Faktur;

·      zgodnie z Państwa wewnętrznymi procedurami, wszystkie faktury zakupowe wymagają przejścia przez wewnętrzny proces obiegu i akceptacji dokumentów kosztowych. Proces ten obejmuje w szczególności weryfikację merytoryczną, formalną i księgową faktury, potwierdzenie zasadności kosztu, sprawdzenie zgodności faktury z umową, zamówieniem lub inną dokumentacją zakupową, a także zatwierdzenie faktury do zapłaty przez osoby odpowiedzialne za dany zakup, projekt, dział lub centrum kosztów;

·      w przypadku faktur, których należność nie została jeszcze uregulowana, stosują Państwo ostrożnościowe podejście i nie dokonują odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z takich faktur do momentu ich opłacenia. W konsekwencji, w przypadku braku zapłaty, podatek naliczony z takich faktur nie jest odliczany ani w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymali Państwo fakturę, ani w kolejnych trzech okresach rozliczeniowych;

·      jednocześnie, w takich sytuacjach nie dokonują Państwo korekty podatku naliczonego na podstawie art. 89b ust. 1 ustawy o VAT w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90. dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze. Skoro bowiem podatek naliczony wynikający z takiej faktury nie został wcześniej odliczony, po Państwa stronie nie występuje odliczona kwota podatku, która mogłaby podlegać korekcie;

·      w praktyce mogą wystąpić sytuacje, w których uregulują Państwo należność wynikającą z faktury później niż w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90. dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze. W takich sytuacjach zamierzają Państwo odliczyć podatek naliczony wynikający z faktury dopiero w rozliczeniu za okres, w którym należność wynikająca z faktury została faktycznie uregulowana.

Państwa wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury zakupowej w rozliczeniu za okres, w którym należność z tej faktury została/zostanie uregulowana, bez obowiązku uprzedniego dokonania korekty rozliczeń VAT za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, jeżeli nie skorzystali/nie skorzystają Państwo z prawa do odliczenia tego podatku w okresie, w którym powstało prawo do odliczenia, ani w kolejnych trzech okresach rozliczeniowych, a następnie uregulowali/uregulują Państwo należność po upływie terminu, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT.

Co do zasady, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, podatnik będący czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT ma prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną.

W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy mimo otrzymania faktury zakupowej uprawniającej do odliczenia podatku naliczonego, nie dokonują Państwo na jej podstawie obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w terminach wskazanych w art. 86 ust. 10, 10b, 11, a następnie dopiero po upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy (tj. 90 dni od dnia terminu płatności) regulują Państwo należność z niej wynikającą.

Wobec tego należy stwierdzić, że mają/będą Państwo mieć prawo odliczyć podatek naliczony wynikający z opisanych faktur, w odniesieniu do uregulowanej należności, w rozliczeniu za okres, w którym należność została/zostanie uregulowana z zastrzeżeniem terminu wskazanego w art. 86 ust. 13 ustawy – tj. nie później niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało/powstanie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Ponadto, nie są/nie będą Państwo zobligowani do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy, gdyż nie dokonują Państwo odliczenia podatku VAT przed faktycznym uregulowaniem zobowiązania.

Należy zauważyć, że sposób otrzymania przez Państwa faktury nie wpływa na powyższą kwestię. Zatem również w przypadku otrzymania przez Państwa faktury zakupowej za pośrednictwem KSeF mają/będą Państwo mieć prawo odliczyć podatek naliczony wynikający z opisanych faktur, w odniesieniu do uregulowanej należności, w rozliczeniu za okres, w którym należność została/zostanie uregulowana z zastrzeżeniem terminu wskazanego w art. 86 ust. 13 ustawy – tj. nie później niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało/powstanie prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto, interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.