0114-KDIP4-2.4012.489.2026.2.WH

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:

‒    prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z samochodem osobowym (rat leasingowych, paliwa, serwisu, przeglądów, napraw, części eksploatacyjnych, środków czystości, ogumienia oraz innych wydatków związanych z bieżącym używaniem pojazdu),

‒    nieprawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących ubezpieczenia pojazdu.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 17 lipca 2026 r. (data wpływu 17 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej. Spółka cywilna jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą spółka cywilna zawarła umowę leasingu nr (…) dotyczącą samochodu osobowego: (…) nr rejestracyjny (…), nr VIN (…).

Samochód ten jest wykorzystywany w działalności gospodarczej prowadzonej przez spółkę cywilną. Wnioskodawca zamierza wykorzystywać ww. samochód wyłącznie do celów działalności gospodarczej i w związku z tym zamierza odliczać 100% podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z tym pojazdem, w szczególności od rat leasingowych, paliwa, serwisu, napraw, części eksploatacyjnych oraz innych kosztów używania pojazdu.

Wnioskodawca złożył właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informację VAT-26 dla ww. samochodu, zgodnie z wymogami ustawy o podatku od towarów i usług. Dla samochodu prowadzona jest szczegółowa ewidencja przebiegu pojazdu. W celu zapewnienia wykorzystywania samochodu wyłącznie do działalności gospodarczej spółka cywilna przyjęła regulamin korzystania z samochodu służbowego. Regulamin ustanawia zasady używania samochodu wyłącznie w celach prowadzonej działalności gospodarczej oraz wyłącza możliwość korzystania z pojazdu do celów prywatnych. Zgodnie z regulaminem, z samochodu mogą korzystać wyłącznie wskazane osoby, tj. wspólnicy spółki cywilnej oraz przedstawiciele handlowi spółki. Krąg osób uprawnionych do korzystania z pojazdu jest więc ograniczony i określony imiennie. Osoby uprawnione do korzystania z samochodu wykorzystują go wyłącznie podczas wykonywania zadań związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez spółkę.

Regulamin wskazuje przykładowe cele wykorzystania pojazdu, w szczególności:

·      wyjazdy z miejsc prowadzenia działalności przez spółkę do organów administracji publicznej,

·      wyjazdy do klientów spółki,

·      przejazdy pomiędzy oddziałami firmy,

·      przewożenie dokumentów,

·      wyjazdy w celu zakupu towarów handlowych,

·      wyjazdy na zakupy materiałów, wyposażenia, artykułów biurowych oraz artykułów spożywczych wykorzystywanych w firmie, takich jak kawa, woda lub herbata.

Regulamin zawiera wyraźny zakaz wykorzystywania samochodu do celów prywatnych, niezwiązanych z działalnością spółki. W szczególności zakazane jest używanie samochodu do wyjazdów wakacyjnych, prywatnych zakupów oraz innych celów osobistych użytkownika. Zakazane jest również udostępnianie samochodu osobom trzecim.

W przypadku stwierdzenia naruszenia zakazu używania samochodu do celów innych niż działalność gospodarcza użytkownik jest zobowiązany niezwłocznie poinformować wskazanego wspólnika spółki cywilnej oraz złożyć wyjaśnienie dotyczące okoliczności takiego użycia. Postanowienie to ma charakter kontrolny i dyscyplinujący użytkowników pojazdu. Nie oznacza ono zgody na wykorzystywanie samochodu do celów prywatnych.

Samochód może być parkowany przy siedzibie spółki cywilnej albo na posesji przy miejscu zamieszkania przedstawiciela handlowego uprawnionego do korzystania z pojazdu. Przedstawiciel handlowy mieszka poza miejscowością, w której znajduje się siedziba spółki cywilnej. Charakter obowiązków przedstawiciela handlowego polega w szczególności na odbywaniu bezpośrednich wyjazdów do klientów, kontrahentów oraz innych miejsc związanych z działalnością gospodarczą spółki. W praktyce przedstawiciel handlowy często rozpoczyna wykonywanie obowiązków służbowych bezpośrednio z miejsca zamieszkania, udając się od razu do klientów Spółki albo do innych miejsc związanych z działalnością gospodarczą. Analogicznie po zakończeniu wizyt u klientów lub wykonaniu innych zadań służbowych powrót do siedziby spółki wyłącznie w celu pozostawienia samochodu powodowałby konieczność pokonywania dodatkowych kilometrów, zwiększałby czas pracy oraz generowałby dodatkowe koszty eksploatacyjne. Z tego względu, z przyczyn organizacyjnych i ekonomicznych, dopuszczono możliwość parkowania samochodu na posesji przy miejscu zamieszkania przedstawiciela handlowego. Rozwiązanie to ma na celu ograniczenie kosztów działalności Spółki, usprawnienie organizacji pracy przedstawiciela handlowego oraz umożliwienie wykonywania wyjazdów służbowych bezpośrednio do klientów. Parkowanie pojazdu na posesji pracownika, gwarantuje wyższy poziom zabezpieczenia pojazdu przed kradzieżą i uszkodzeniem pojazdu. Parkowanie samochodu przy miejscu zamieszkania przedstawiciela handlowego nie oznacza przyznania mu prawa do korzystania z pojazdu do celów prywatnych. Na czas postoju samochód powinien być pozostawiony w bezpiecznym miejscu ograniczającym możliwość jego uszkodzenia, kradzieży lub użycia przez osoby nieuprawnione.

W przypadku parkowania samochodu przy miejscu zamieszkania przedstawiciela handlowego samochód jest pozostawiany na zamykanej posesji albo w innym bezpiecznym miejscu, do którego nie mają dostępu osoby nieuprawnione. Osoby uprawnione do korzystania z samochodu są zobowiązane do prowadzenia szczegółowej ewidencji przebiegu pojazdu.

Ewidencja obejmuje w szczególności datę przejazdu, trasę przejazdu, tj. skąd i dokąd odbył się przejazd, cel przejazdu oraz liczbę przejechanych kilometrów.

Wpisy w ewidencji dokonywane są na bieżąco, najpóźniej na koniec dnia, w którym samochód był używany. Ewidencja prowadzona jest w formie elektronicznej i podlega zatwierdzeniu przez wspólników spółki cywilnej. Użytkownik samochodu jest odpowiedzialny za eksploatację samochodu z zachowaniem zasad bezpieczeństwa i ekonomicznych warunków jazdy, utrzymywanie czystości pojazdu, kontrolę techniczną samochodu przed jego użyciem, w szczególności kontrolę oświetlenia, stanu ogumienia, poziomu oleju silnikowego, płynu chłodniczego oraz płynu do spryskiwaczy, a także za zgłaszanie awarii lub usterek wspólnikowi spółki cywilnej. Wnioskodawca wskazuje, że samochód będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej spółki cywilnej. Sposób korzystania z pojazdu wynika z regulaminu, ograniczonego kręgu użytkowników, zakazu użytku prywatnego, obowiązku prowadzenia szczegółowej ewidencji przebiegu pojazdu oraz kontroli tej ewidencji przez wspólników spółki cywilnej.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy przy opisanych zasadach korzystania z pojazdu, po złożeniu informacji VAT-26 oraz przy prowadzeniu ewidencji przebiegu pojazdu, spółce cywilnej przysługuje prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z samochodem osobowym, w sytuacji gdy samochód może być parkowany nie tylko przy siedzibie spółki, ale również na posesji przy miejscu zamieszkania przedstawiciela handlowego, który rozpoczyna wyjazdy służbowe bezpośrednio z miejsca zamieszkania.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, które nie korzystają ze zwolnienia od podatku.

Faktury dokumentujące wydatki związane z samochodem osobowym są wystawiane na Spółkę cywilną (…).

Regulamin wyklucza użycie samochodu osobowego do celów prywatnych poprzez zakaz wykorzystywania pojazdu do celów prywatnych, wskazanie, że samochód może być używany wyłącznie do celów działalności gospodarczej, oraz zakaz udostępniania pojazdu osobom trzecim. Auto jest monitorowane w systemie GPS.

Przestrzeganie regulaminu jest egzekwowane poprzez obowiązek zgłaszania każdego użycia samochodu do innych celów niż cele działalności gospodarczej najpóźniej w dniu następnym po takim użyciu oraz przez prowadzenie szczegółowej ewidencji przebiegu pojazdu, która jest zatwierdzana przez wspólników spółki cywilnej. Auto jest monitorowane w systemie GPS.

W przypadku naruszenia zasad regulaminu użytkownik samochodu zobowiązany jest do zgłoszenia takiego użycia wspólnikowi spółki cywilnej najpóźniej w dniu następnym po użyciu pojazdu do innych celów niż cele działalności gospodarczej. Regulamin nie przewiduje innych konsekwencji wprost.

Przez użycie samochodu do celów prywatnych Wnioskodawca rozumie użycie pojazdu niezwiązane z działalnością Spółki, w szczególności wyjazdy na wakacje, prywatne zakupy oraz inne przejazdy o charakterze osobistym, np. podwózki rodziny, czy wyjazdy w celach poza firmowych.

Samochód osobowy jest wyposażony w urządzenie rejestrujące faktyczny przebieg samochodu osobowego i miejsce, w którym się znajduje, tj. system GPS, pozwalający na sprawdzenie rzetelności prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Nadzór nad używaniem samochodu jest prowadzony przez wspólników spółki cywilnej, którzy zatwierdzają ewidencję przebiegu pojazdu i weryfikują sposób jego wykorzystania na podstawie tej ewidencji.

Wnioskodawca dysponuje informacjami o przebytych trasach na podstawie prowadzonej na bieżąco ewidencji przebiegu pojazdu, zawierającej dane o tym, kiedy, skąd i dokąd odbył się przejazd oraz ile kilometrów przejechano, co potwierdza GPS.

Za analizę sposobu wykorzystywania samochodu osobowego odpowiedzialni są wspólnicy spółki cywilnej. Analiza jest prowadzona na bieżąco na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu i jej zatwierdzania.

Samochód osobowy jest udostępniany przez wspólników spółki cywilnej przedstawicielom handlowym: A.A. oraz B.B., na podstawie regulaminu korzystania z samochodu służbowego. Pojazd jest przydzielany na czas wykonywania obowiązków służbowych związanych z działalnością gospodarczą. Wspólnicy wyłącznie do potrzeb służbowych mogą również korzystać z pojazdu.

Wspólnicy raczej nie korzystają z tego samochodu. Jednak jeśli byłoby użytkowane przez wspólników zostanie pozostawione na parkingu obok firmy przy ul. (...) w (...), co dodatkowo potwierdza ewidencja GPS i przebiegu pojazdu.

Prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu zawiera wszystkie elementy wymagane przez art. 86a ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. numer rejestracyjny pojazdu, dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji, stan licznika na dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji, wpisy dotyczące każdej trasy obejmujące kolejny numer wpisu, datę i cel wyjazdu, opis trasy, liczbę przejechanych kilometrów oraz imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem, a także potwierdzenie autentyczności wpisów zgodnie z przyjętym sposobem prowadzenia ewidencji.

Poza okolicznościami podanymi we wniosku istnieją następujące obiektywne okoliczności potwierdzające brak wykorzystania samochodu wyłącznie do użytku prywatnego: regulamin ograniczający użycie wyłącznie do celów działalności gospodarczej, zakaz udostępniania osobom trzecim, obowiązek zgłaszania użycia niezgodnego z regulaminem, prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu oraz zatwierdzanie tej ewidencji przez wspólników.

Przez „inne koszty używania pojazdu” Wnioskodawca rozumie koszty związane z eksploatacją samochodu, w szczególności paliwo, przeglądy, serwis, naprawy, płyny eksploatacyjne, środki czystości, ogumienie oraz inne wydatki związane z bieżącym używaniem pojazdu.

W zakresie ubezpieczenia samochodu Wnioskodawca ponosi wydatki na [OC / AC / NNW / Assistance]. Stroną umowy ubezpieczenia jest Spółka cywilna (…) , a ciężar kosztów ubezpieczenia ponosi Spółka cywilna (…).

Pytanie

Czy w opisanej sytuacji Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia 100% VAT od wydatków związanych z samochodem osobowym, mimo że pojazd może być parkowany przy miejscu zamieszkania przedstawiciela handlowego?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje prawo do odliczenia 100% VAT naliczonego od wydatków związanych z samochodem osobowym opisanym we wniosku.

Możliwość parkowania pojazdu na posesji przy miejscu zamieszkania przedstawiciela handlowego nie wyklucza uznania samochodu za wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej, jeżeli wynika to z organizacji pracy, charakteru obowiązków przedstawiciela handlowego oraz względów ekonomicznych, a jednocześnie Spółka wprowadziła zasady wykluczające użytek prywatny pojazdu, złożyła informację VAT-26 i prowadzi ewidencję przebiegu pojazdu.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy o VAT, co do zasady w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego.

Ograniczenie to nie ma jednak zastosowania, jeżeli pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Wynika to z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o VAT.

Na podstawie art. 86a ust. 4 ustawy o VAT, pojazd uznaje się za wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej, jeżeli sposób jego wykorzystywania przez podatnika, zwłaszcza określony w zasadach jego używania, wyklucza użycie pojazdu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, a wykluczenie to jest potwierdzone prowadzoną ewidencją przebiegu pojazdu. Dodatkowo podatnik jest obowiązany złożyć informację VAT-26 dla takiego pojazdu.

W ocenie Wnioskodawcy warunki te są w analizowanej sprawie spełnione. Spółka złożyła informację VAT-26, prowadzi szczegółową ewidencję przebiegu pojazdu oraz wprowadziła regulamin korzystania z samochodu. Regulamin ogranicza krąg osób uprawnionych do korzystania z pojazdu, wskazuje dopuszczalne cele używania samochodu oraz wprost zakazuje wykorzystywania go do celów prywatnych. Przewidziano również obowiązki kontrolne i dyscyplinujące użytkowników pojazdu.

Sam fakt parkowania pojazdu przy miejscu zamieszkania przedstawiciela handlowego nie oznacza jeszcze, że pojazd jest wykorzystywany do celów prywatnych. W opisanym przypadku parkowanie w tym miejscu ma uzasadnienie gospodarcze. Przedstawiciel handlowy często rozpoczyna wykonywanie obowiązków służbowych bezpośrednio z miejsca zamieszkania, udając się do klientów lub kontrahentów Spółki. Konieczność każdorazowego przejazdu do siedziby Spółki wyłącznie w celu pobrania albo pozostawienia samochodu powodowałaby dodatkowe koszty, stratę czasu oraz nieuzasadnione organizacyjnie przejazdy.

Parkowanie pojazdu przy miejscu zamieszkania przedstawiciela handlowego jest więc elementem organizacji pracy Spółki, a nie przejawem udostępnienia samochodu do celów osobistych.

Rozwiązanie to służy wykonywaniu działalności gospodarczej, ograniczeniu kosztów eksploatacyjnych oraz sprawniejszej obsłudze klientów. Jednocześnie pojazd pozostaje objęty regulaminem, zakazem użytku prywatnego, obowiązkiem prowadzenia ewidencji przebiegu oraz kontrolą ze strony wspólników Spółki.

W konsekwencji należy uznać, że przyjęty przez Spółkę sposób używania pojazdu obiektywnie wyklucza jego wykorzystanie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Skoro Spółka spełnia warunki formalne i materialne przewidziane w art. 86a ustawy o VAT, przysługuje jej prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z tym samochodem, w tym od rat leasingowych, paliwa, serwisu, napraw, części eksploatacyjnych oraz innych kosztów używania pojazdu.

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym samochód jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej Spółki, a możliwość jego parkowania przy miejscu zamieszkania przedstawiciela handlowego nie pozbawia Spółki prawa do pełnego odliczenia VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:

‒    prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z samochodem osobowym (rat leasingowych, paliwa, serwisu, przeglądów, napraw, części eksploatacyjnych, środków czystości, ogumienia oraz innych wydatków związanych z bieżącym używaniem pojazdu),

‒    nieprawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących ubezpieczenia pojazdu.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu:

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Ustawodawca zapewnił zatem podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno, tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Jak stanowi art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 86a ust. 2 ustawy:

Jednakże, od zasady wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy przewidziano wyjątki.

Jak wynika z art. 86a ust. 3 ustawy:

Na mocy art. 86a ust. 4 ustawy:

W myśl art. 86a ust. 5 ustawy:

Zgodnie z art. 86a ust. 6 ustawy:

Na mocy art. 86a ust. 7 ustawy:

Stosownie do art. 86a ust. 8 ustawy:

Zgodnie z art. 86a ust. 9 pkt 1 ustawy:

W świetle art. 86a ust. 12 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 34 ustawy:

Należy wskazać, że z treści art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z pojazdem samochodowym w sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Dla celów pełnego odliczania VAT fakt jego wykorzystywania wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tego pojazdu przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach jego używania wyklucza użycie go do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tego pojazdu ewidencją przebiegu pojazdu.

Odwołując się do wykładni językowej, zgodnie z interpretacją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN przez pojęcie „wyłącznie” należy rozumieć „tylko” oraz „jedynie”. Przy definiowaniu słowa „wyłącznie” mogą być również pomocne synonimy tego słowa, wśród których wskazuje się: absolutnie; bezwzględnie; całkowicie; jedynie; tylko; zupełnie.

Zatem możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach, dotyczących wydatków związanych z pojazdami samochodowymi dotyczy tylko tych pojazdów, które przeznaczone są jedynie do wykonywania czynności służbowych, tym samym nie są wykorzystywane, choćby przejściowo, w inny sposób.

Wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają, w jaki sposób podatnik ma zapewnić wyeliminowanie użytku prywatnego używanego w nim pojazdu samochodowego dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności i sposobu używania dla jego celów pojazdów. Określone przez podatnika zasady używania pojazdu muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku. Przy czym, użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.

Nie można uznać wykorzystywania pojazdu wyłącznie do celów działalności gospodarczej gdy np. zostaną ustalone zasady używania pojazdów, jednakże nie istnieją żadne zabezpieczenia gwarantujące ich przestrzeganie; przykładowo istnieje zakaz używania przez pracowników pojazdów do celów prywatnych, jednakże nikt nie weryfikuje czy zakaz ten jest respektowany.

W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że na ocenę czy podatnik wykorzystuje pojazdy wyłącznie do działalności gospodarczej oraz czy sposób użytkowania tych pojazdów pozwala wykluczyć użycie ich do celów innych niż działalność gospodarcza powinno być rozpatrywane przez pryzmat specyfiki prowadzonej działalności gospodarczej.

Niezbędnym elementem uznania pojazdu za wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej jest zatem sposób jego faktycznego wykorzystywania, który wyklucza użycie do celów prywatnych. Temu służą ustalone przez podatnika zasady używania pojazdów oraz prowadzona ewidencja przebiegu. Przyjęte zasady powinny odpowiadać specyfice prowadzonej działalności oraz obowiązkom służbowym pracowników.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, która jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonują Państwo wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług, które nie korzystają ze zwolnienia od podatku. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą zawarli Państwo umowę leasingu dotyczącą samochodu osobowego. Samochód ten jest wykorzystywany w działalności gospodarczej prowadzonej przez Państwa. Zamierzają Państwo wykorzystywać ww. samochód wyłącznie do celów działalności gospodarczej i w związku z tym zamierza odliczać 100% podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z tym pojazdem, w szczególności od rat leasingowych, paliwa, serwisu, napraw, części eksploatacyjnych oraz innych kosztów używania pojazdu. Przez „inne koszty używania pojazdu” rozumieją Państwo koszty związane z eksploatacją samochodu, w szczególności paliwo, przeglądy, serwis, naprawy, płyny eksploatacyjne, środki czystości, ogumienie oraz inne wydatki związane z bieżącym używaniem pojazdu. Złożyli Państwo właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informację VAT-26 dla ww. samochodu, zgodnie z wymogami ustawy o podatku od towarów i usług.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przysługuje Państwu prawo do odliczenia 100% VAT od wydatków związanych z samochodem osobowym, mimo że pojazd może być parkowany przy miejscu zamieszkania przedstawiciela handlowego.

Jak wyżej wyjaśniono, z przepisów art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z pojazdami samochodowymi w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej.

Tym samym, należy poddać analizie czy wprowadzone przez Państwa mechanizmy powodują, że opisany we wniosku pojazd samochodowy można uznać za wykorzystywany wyłącznie do celów działalności gospodarczej.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że dla samochodu prowadzona jest szczegółowa ewidencja przebiegu pojazdu. W celu zapewnienia wykorzystywania samochodu wyłącznie do działalności gospodarczej przyjęli Państwo regulamin korzystania z samochodu służbowego. Regulamin ustanawia zasady używania samochodu wyłącznie w celach prowadzonej działalności gospodarczej oraz wyłącza możliwość korzystania z pojazdu do celów prywatnych. Zgodnie z regulaminem, z samochodu mogą korzystać wyłącznie wskazane osoby, tj. wspólnicy spółki cywilnej oraz przedstawiciele handlowi spółki. Krąg osób uprawnionych do korzystania z pojazdu jest więc ograniczony i określony imiennie. Regulamin zawiera wyraźny zakaz wykorzystywania samochodu do celów prywatnych, niezwiązanych z Państwa działalnością. W szczególności zakazane jest używanie samochodu do wyjazdów wakacyjnych, prywatnych zakupów oraz innych celów osobistych użytkownika. Zakazane jest również udostępnianie samochodu osobom trzecim. W przypadku stwierdzenia naruszenia zakazu używania samochodu do celów innych niż działalność gospodarcza, użytkownik jest zobowiązany niezwłocznie poinformować wskazanego wspólnika spółki cywilnej oraz złożyć wyjaśnienie dotyczące okoliczności takiego użycia. Postanowienie to ma charakter kontrolny i dyscyplinujący użytkowników pojazdu. Nie oznacza ono zgody na wykorzystywanie samochodu do celów prywatnych. Samochód może być parkowany przy siedzibie spółki cywilnej albo na posesji przy miejscu zamieszkania przedstawiciela handlowego uprawnionego do korzystania z pojazdu. Osoby uprawnione do korzystania z samochodu są zobowiązane do prowadzenia szczegółowej ewidencji przebiegu pojazdu. Ewidencja obejmuje w szczególności datę przejazdu, trasę przejazdu, tj. skąd i dokąd odbył się przejazd, cel przejazdu oraz liczbę przejechanych kilometrów. Wpisy w ewidencji dokonywane są na bieżąco, najpóźniej na koniec dnia, w którym samochód był używany. Ewidencja prowadzona jest w formie elektronicznej i podlega zatwierdzeniu przez wspólników spółki cywilnej. Samochód osobowy jest wyposażony w urządzenie rejestrujące faktyczny przebieg samochodu osobowego i miejsce, w którym się znajduje, tj. system GPS, pozwalający na sprawdzenie rzetelności prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Dysponują Państwo informacjami o przebytych trasach na podstawie prowadzonej na bieżąco ewidencji przebiegu pojazdu, zawierającej dane o tym, kiedy, skąd i dokąd odbył się przejazd oraz ile kilometrów przejechano, co potwierdza GPS.

Z powyższych informacji wynika, że przedstawione przez Państwa rozwiązania tworzą spójny system organizacyjny, którego celem jest wyeliminowanie możliwości wykorzystywania pojazdu do celów prywatnych. Zastosowane przez Państwa środki nie ograniczają się wyłącznie do ustanowienia zakazu użycia prywatnego, lecz obejmują również bieżący nadzór wykorzystywania pojazdu, wykrywanie naruszeń oraz stosowanie sankcji wobec osób naruszających obowiązujące zasady.

Ponadto zauważyć należy, że parkowanie pojazdu w miejscu zamieszkania przedstawiciela handlowego wynika, jak Państwo wskazali z charakteru obowiązków przedstawiciela handlowego polegającego w szczególności na odbywaniu bezpośrednich wyjazdów do klientów, kontrahentów oraz innych miejsc związanych z Państwa działalnością gospodarczą. W praktyce przedstawiciel handlowy często rozpoczyna wykonywanie obowiązków służbowych bezpośrednio z miejsca zamieszkania, udając się od razu do Państwa klientów albo do innych miejsc związanych z działalnością gospodarczą. Analogicznie po zakończeniu wizyt u klientów lub wykonaniu innych zadań służbowych powrót do Państwa siedziby wyłącznie w celu pozostawienia samochodu powodowałby konieczność pokonywania dodatkowych kilometrów, zwiększałby czas pracy oraz generowałby dodatkowe koszty eksploatacyjne. Z tego względu, z przyczyn organizacyjnych i ekonomicznych, dopuścili Państwo możliwość parkowania samochodu na posesji przy miejscu zamieszkania przedstawiciela handlowego. Rozwiązanie to ma na celu ograniczenie kosztów Państwa działalności, usprawnienie organizacji pracy przedstawiciela handlowego oraz umożliwienie wykonywania wyjazdów służbowych bezpośrednio do klientów. Wskazali państwo także, że parkowanie samochodu przy miejscu zamieszkania przedstawiciela handlowego nie oznacza przyznania mu prawa do korzystania z pojazdu do celów prywatnych. Na czas postoju samochód powinien być pozostawiony w bezpiecznym miejscu ograniczającym możliwość jego uszkodzenia, kradzieży lub użycia przez osoby nieuprawnione.

Zatem należy uznać, że opisany sposób wykorzystywania pojazdu, określony w przyjętym przez Państwa regulaminie, przy jednoczesnym prowadzeniu ewidencji przebiegu pojazdu, spełnia przesłanki określone w art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podjęte przez Państwa działania, tj.: zgłoszenie VAT-26 do urzędu skarbowego, zapewnienie wyłącznego użycia pojazdu do działalności gospodarczej, poprzez wprowadzenie wewnętrznego regulaminu wykluczającego użytek prywatny, wprowadzenie jasnych zasad użytkowania pojazdu, które wykluczają możliwość korzystania z niego poza działalnością gospodarczą, egzekwowanie regulaminu - kontrola przestrzegania ustalonych zasad poprzez nadzór nad pracownikami, prowadzenie szczegółowej ewidencji przebiegu, która potwierdza wykorzystanie pojazdu wyłącznie do celów firmowych, potwierdzają obiektywnie, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, bez możliwości użycia go do celów prywatnych.

W konsekwencji podjęte przez Państwa działania, mające na celu wykluczenie użycia pojazdu samochodowego do celów innych niż działalność potwierdzają obiektywnie, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, bez możliwości użycia go do celów prywatnych. Tym samym, w tym konkretnym przypadku zastosowanie znajdzie art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy.

Zatem, przysługuje Państwu prawo do odliczenia 100% kwoty podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z samochodem osobowym (rat leasingowych, paliwa, serwisu, przeglądów, napraw, części eksploatacyjnych, środków czystości, ogumienia oraz innych wydatków związanych z bieżącym używaniem pojazdu), mimo że pojazd może być parkowany przy miejscu zamieszkania przedstawiciela handlowego na podstawie art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT.

Należy jednak zauważyć, że prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od ponoszonych wydatków przysługuje Państwu, pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku VAT w związku z nabywanym ubezpieczeniem pojazdu należy wskazać, że na mocy art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy:

W świetle powyższego, odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z kosztami ubezpieczenia, wskazać należy, że skoro ww. usługa ubezpieczeniowa jest czynnością zwolnioną od podatku, to nie przysługuje Państwu w tym zakresie prawo do odliczenia podatku naliczonego, co wynika z ww. art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług jest:

‒    prawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z samochodem osobowym (rat leasingowych, paliwa, serwisu, przeglądów, napraw, części eksploatacyjnych, środków czystości, ogumienia oraz innych wydatków związanych z bieżącym używaniem pojazdu),

‒    nieprawidłowe w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących ubezpieczenia pojazdu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.