0114-KDIP4-2.4012.488.2026.2.MB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 15 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania podatkiem VAT dostawy działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8. Uzupełniła go Pani pismem z 21 lipca 2026 r. (wpływ 21 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Nabyła Pani spadek po zmarłej 8 stycznia 2019 r. matce A. A. (…) na wyłączną własność nieruchomość o powierzchni 1,0920 ha. Spadek nabyła Pani na podstawie testamentu matki A. A. z 11 czerwca 2013 r., po postanowieniu Sądu Rejonowego w (…) Wydział Cywilny o stwierdzenie nabycia spadku w trakcie postępowania spadkowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy sygn. akt: (…).

Powyższa okoliczność znajduje potwierdzenie w sporządzonym przez notariusza akcie notarialnym z 18 czerwca 2019 r. (Repertorium A numer (…)).

Nabyła Pani na wyłączną własność nieruchomość o powierzchni 1,0400ha w postaci: 7 działek budowlanych o numerze ewidencyjnym: 1 o pow. 0,1285 ha, 2 o pow. 0,1279 ha, 3 o pow. 0,1291 ha, 4 o pow. 0,1215 ha, 5 o pow. 0,1206 ha, 6 o pow. 0,1309 ha, 7 o pow. 0,1298 ha, oraz (droga wewnętrzna) 8 o pow. 0,1556 ha. Działki te położone są w obrębie (…), gmina (…) zgodnie z uchwalonym przez Radę Gminy (…) Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego zatwierdzonym (...) uchwałą Nr (…), ogłoszonym w Dz. Urz. (…) października 2008 r. Nieruchomość ta przeznaczona jest pod zabudowę jednorodzinną.

Wyżej wymienione działki budowlane miały projekt doprowadzenia wody i kanalizacji, jednak zmarła Pani matka A. A., nie zdążyła go zrealizować. W związku z tym podjęła się Pani doprowadzenia mediów do działek.

Nigdy nie prowadziła Pani, jak również nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, nie posiada Pani żadnego doświadczenia w szeroko rozumianej branży nieruchomościowej. Ponadto, od momentu nabycia w drodze spadkobrania nieruchomości w postaci opisanych wyżej działek, aż do dnia dzisiejszego - nie były, jak również nie będą użytkowane lub wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, a także działalności rolniczej.

Nie ma Pani zamiaru powierzyć sprzedaży poszczególnych działek żadnemu z biur pośrednictwa nieruchomościami. Sprzedaż poszczególnych działek będzie się odbywać z wykorzystaniem zwykłych form ogłoszenia potencjalnych nabywców tzw. poczty pantoflowej (tj. głównie wśród znajomych i rodziny).

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Działki stanowią majątek osobisty otrzymany w spadku po matce, nie były przez Panią wykorzystywane, nie prowadzono na nich żadnej działalności, jedynie pielęgnowane przez regularne koszenie i usuwanie chwastów.

Działki nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, nie były udostępniane osobom trzecim.

W celu doprowadzenia mediów do działek zleciła Pani wykonanie projektu sieci wodno-kanalizacyjnej, o wydanie zgód o pozwoleniu na budowę sieci firmie (…). Po uzyskaniu odpowiednich dokumentów sieć wodno – kanalizacyjna zostanie wybudowana na Pani koszt i przekazana nieodpłatnie Gminie (…). Na działce nr 8 (droga wewnętrzna) jest zaprojektowana linia elektryczna oraz położona instalacja gazowa, za które nie poniosła Pani żadnych opłat.

Działki były wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług (VAT), a podstawą prawną tego zwolnienia jest art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Nie udzieliła Pani pełnomocnictwa innej osobie lub podmiotowi.

Nie udzieliła Pani i nie udzieli pełnomocnictwa kupującym.

Nie dokonywała Pani nigdy wcześniej sprzedaży nieruchomości.

Nie posiada Pani innych nieruchomości do sprzedaży.

Działka nr 8 - droga wewnętrzna stanowi drogę dojazdową do działek.

Działka nr 8 to pas gruntu. Na ten moment nie poniosła Pani żadnych wydatków na wykonanie drogi. Po wybudowaniu sieci wodno-kanalizacyjnej ww. działka zostanie jedynie utwardzona na Pani koszt w celu możliwego dojazdu. Ta działka również zostanie przekazana nieodpłatnie dla Gminy (…).

Działka nr 8 była wykorzystywana tylko przez Panią wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług - art. 43 ust. 1 pkt 2 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie uzupełniającym z 21 lipca 2026 r.)

1.  Czy będzie działała Pani jako podatnik podatku VAT dokonując transakcji sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8?

2.  Czy transakcja sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 korzysta ze zwolnienia od podatku VAT?

Pani stanowisko w sprawie

Nie będzie działała Pani jako podatnik VAT dokonując transakcji sprzedaży działek.

Transakcje będą zwolnione od podatku VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.),:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Panią za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W opisie sprawy wskazała Pani informacje, z których wynika, że:

‒    Nabyła Pani spadek po zmarłej 8 stycznia 2019 r. matce na wyłączną własność nieruchomości w postaci: 7 działek budowlanych o numerach ewidencyjnych: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 oraz 8 (droga wewnętrzna). Nieruchomość ta przeznaczona jest pod zabudowę jednorodzinną.

‒    Nigdy nie prowadziła Pani, jak również nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, nie posiada żadnego doświadczenia w szeroko rozumianej branży nieruchomościowej.

‒    Działki nie były przez Panią wykorzystywane, nie prowadzono na nich żadnej działalności, jedynie pielęgnowane przez regularne koszenie i usuwanie chwastów.

‒    Od momentu nabycia w drodze spadkobrania nieruchomości w postaci opisanych wyżej działek, aż do dnia dzisiejszego - nie były one, jak również nie będą one użytkowane lub wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, a także działalności rolniczej.

‒    W celu doprowadzenia mediów do działek zleciła Pani wykonanie projektu sieci wodno-kanalizacyjnej. Po uzyskaniu odpowiednich dokumentów sieć wodno – kanalizacyjna zostanie wybudowana na Pani koszt i przekazana nieodpłatnie Gminie (…).

‒    Nie udzieliła Pani pełnomocnictwa innej osobie lub podmiotowi. Nie udzieliła Pani i nie udzieli pełnomocnictwa kupującym.

‒    Nie dokonywała Pani nigdy wcześniej sprzedaży nieruchomości.

‒    Nie posiada Pani innych nieruchomości do sprzedaży.

‒    Działki nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, nie były udostępniane osobom trzecim.

‒    Nie ma Pani zamiaru powierzyć sprzedaży poszczególnych działek żadnemu z biur pośrednictwa nieruchomościami. Sprzedaż poszczególnych działek będzie się odbywać z wykorzystaniem zwykłych form ogłoszenia potencjalnych nabywców, tzw. poczty pantoflowej (tj. głównie wśród znajomych i rodziny).

Na tle powyższego opisu sprawy Pani wątpliwości sprowadzają się do ustalenia, czy sprzedając działki nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 będzie działała Pani jako podatnik podatku VAT.

Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy zawartych we wniosku wynika, że działki nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 nie były przedmiotem umowy najmu lub dzierżawy przed podpisaniem umowy przedwstępnej. Nieruchomości nabyła Pani kilka lat temu w drodze spadku po zmarłej matce. Nieruchomości nie zostały nabyte w celu dalszej odsprzedaży w ramach działalności zarobkowej. Nieruchomości nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej. Nie dokonała Pani żadnych czynności prowadzących do uatrakcyjnienia działek oraz nie prowadziła Pani żadnych działań marketingowych wykraczających poza zwykle działania właścicielskie.

Z opisu sprawy nie wynika, aby w związku ze sprzedażą podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Działanie Pani polegające wyłącznie na doprowadzeniu sieci wodno – kanalizacyjnej do działek, co jest powiązane z posiadaniem prawa własności do nieruchomości nie może zostać uznane za świadczące i przemawiające za podejmowaniem działań przez Panią o charakterze profesjonalnym i zorganizowanym.

W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 nie wystąpi ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.

Dokonując sprzedaży działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 korzysta Pani z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W związku z tym, sprzedając działki nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 korzysta Pani z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, sprzedaż działek nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym Pani stanowisko jest prawidłowe.

W związku z tym, że zbycie nieruchomości stanowi czynność niepodlegającą ustawie o VAT, to odstępuję od oceny kwestii korzystania ze zwolnienia od podatku VAT transakcji sprzedaży ww. działek.

Dodatkowe informacje

Zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

W związku z powyższym, nienależną opłatę w kwocie (…) zł, uiszczoną 20 lipca 2026 r., zwrócę - stosownie do art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej – na rachunek, z którego dokonano opłaty za wniosek, zgodnie z dyspozycją zawartą we wniosku.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.