0114-KDIP4-2.4012.455.2026.2.MŻA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 1 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT świadczonych usług oprawy muzycznej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie, pismem z 21 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Wnioskodawca korzysta aktualnie ze zwolnienia z podatku VAT.

Główne PKD prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej to 90.20.C - Pozostała działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca oferuje usługi polegające na zapewnieniu oprawy muzycznej na różnych wydarzeniach (śluby, komunie, imprezy rodzinne/okolicznościowe itp.) i świetlnej. Wnioskodawca działa również jako konferansjer podczas takich uroczystości.

Wnioskodawca pozyskuje klientów różnymi sposobami – poprzez marketing szeptany (rekomendacje dotychczasowych klientów) oraz własnymi działaniami (poprzez działania marketingowe).

Po pierwszym kontakcie Wnioskodawca umawia się z potencjalnym klientem na spotkanie, podczas którego klient i Wnioskodawca ustalają oczekiwania klienta co do przebiegu imprezy oraz zakresu usługi. Wnioskodawca uzgadnia z klientem indywidualnie jego oczekiwania tak, aby dostosować zakres usługi do miejsca, w którym usługa ma być świadczona, jak również do samych klientów i ich gości. Na tej podstawie przygotowywana jest umowa oraz wyceniana usługa.

Po zawarciu umowy klient wpłaca zadatek.

Przed planowanym wydarzeniem, odbywa się spotkanie organizacyjne, podczas którego Wnioskodawca zbiera ostateczne oczekiwania klienta co do przebiegu imprezy i zakresu świadczonych w jej ramach usług. Klient wypełnia Wnioskodawcy ankietę dotyczącą preferencji muzycznych, planowanych elementów przyjęcia, czy ewentualnych animacji lub integracji dla gości. Bazując na tych odpowiedziach Wnioskodawca przygotowuje plan imprezy. Plan jest przygotowywany indywidualnie w oparciu o przedstawione przez klienta informacje i oczekiwania. Przygotowanie odpowiedniego harmonogramu imprezy jest ważnym elementem całego przedsięwzięcia, bowiem na jego podstawie organizowane są kolejne elementy imprezy (zabawy, poczęstunki itp.). Ponadto bez należytego ustalenia harmonogramu imprezy mogłoby się okazać, że Wnioskodawca nie wykona wszystkich założonych czynności.

W toku ww. spotkania/rozmowy Wnioskodawca ustala preferencje muzyczne oraz integracje, które mają zostać przeprowadzone, a których ma unikać.

Świadczona usługa ma charakter kompleksowy – w ramach jednego zlecenia Wnioskodawca oferuje oprawę muzyczną, prowadzenie wydarzenia (jako konferansjer) oraz elementy artystyczne.

W ramach oprawy muzycznej Wnioskodawca zapewnia dostosowanie muzyki do aktualnego etapu imprezy, jak również dobór repertuaru w czasie rzeczywistym. Wnioskodawca nie ma stałej playlisty, którą odtwarzałby podczas imprez – za każdym razem jest to playlista dobierana do ustaleń z klientami. W trakcie imprezy Wnioskodawca miksuje również muzykę na żywo.

W ramach świadczonych usług – w związku ze zwiększającym się w tym zakresie zainteresowaniem klientów - Wnioskodawca przygotowuje również remiks muzyki do pierwszego tańca. Oznacza to, że Wnioskodawca ingeruje w strukturę remiksowanych utworów poprzez stworzenie płynnego przejścia między utworami z użyciem dodatkowych efektowych.

W ramach prowadzenia imprezy (jako konferansjer) Wnioskodawca zapowiada poszczególne elementy imprezy czy wydarzenia, koordynuje przebieg wydarzenia, a także na bieżąco komunikuje się z gośćmi. Każdorazowo kontakt – w tym m.in. sposób – jest dobierany do imprezy, jej tematyki oraz gości. Ponadto Wnioskodawca prowadzi zabawy integracyjne, ustala ich zasady i przebieg.

Usługa kompleksowa świadczona przez Wnioskodawcę obejmuje również wykonanie artystyczne, w którego ramach Wnioskodawca tworzy unikalne miksy muzyczne, które dostosowane są do konkretnej imprezy i jej etapu. Gdy Wnioskodawca widzi, że goście się „nudzą” zmienia repertuar – na bieżąco reaguje na reakcje gości, jak również na ich prośby.

Wnioskodawca wykonuje wszystkie powyższe usługi łącznie – nie ma tutaj podziału na różne usługi za różne ceny. Wnioskodawca świadczy usługę kompleksową w ramach której świadczy usługi DJ-skie, działa jako konferansjer oraz wodzirej.

W trakcie świadczonej usług organizowane są również zabawy stanowiące własność intelektualną Wnioskodawcy.

W ramach świadczonej usługi Wnioskodawca zapewnia zaplecze techniczne – od profesjonalnego nagłośnienia poprzez oświetlenie sceniczne, do sprzętu DJ-skiego, mikrofonów itp. Wnioskodawca posiada również sprzęt zapasowy. Wnioskodawca zajmuje się transportem sprzętu, jego prawidłowym rozstawieniem itp. Nawet w przypadku rozstawienia sprzętu każdorazowo może to wyglądać inaczej – w każdej sali dźwięk rozprasza się inaczej, a rolą Wnioskodawcy jest takie ustawienie sprzętu (w tym jego parametrów), aby goście czuli się komfortowo. Wnioskodawca musi zatem każdorazowo dostosować ustawienia sprzętu do konkretnej sali.

Może się zdarzyć, że Wnioskodawca współpracuje z innymi artystami (wokalistami, instrumentalistami). W takim wypadku rolą Wnioskodawcy jest zintegrowanie występu takich artystów z Jego występem, zapewnienie odpowiedniego podłączenia nagłośnienia, koordynowanie występu czy dostosowanie efektów dźwiękowych do występu.

W ramach realizacji usługi (w dniu wydarzenia) Wnioskodawca jest odpowiedzialny za przygotowanie stanowiska pracy, ustawienie parametrów sprzętu do otoczenia. Usługa świadczona przez Wnioskodawcę ma charakter dynamiczny – mimo, że jest oparta o z góry ustalony harmonogram, to może zdarzyć się, że w trakcie wydarzenia zostanie on zmieniony (z uwagi na specyfikę gości, aktualne zapotrzebowanie itp.). Wnioskodawca na bieżąco dostosowuje się do panującej sytuacji, aby zapewnić jak najlepsze wrażenia dla klientów oraz ich gości.

W związku z tak przedstawionym zakresem świadczonych usług, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy świadczone przez niego usługi mogą korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

1. Świadcząc usługi polegające na oprawie muzycznej, prowadzeniu wydarzenia oraz wykonaniu artystycznym unikalnych miksów muzycznych Wnioskodawca działa jako indywidualny twórca oraz artysta wykonawca. Wnioskodawca początkowo tworzy indywidualny schemat wydarzenia, a następnie go wykonuje (choć jak wskazano we wniosku, zdarzają się odstępstwa – jeśli zajdzie taka potrzeba, aby uzyskać jak najlepszy efekt).

Jak zostało wskazane we wniosku, Wnioskodawca nie ogranicza się wyłącznie do odtworzenia muzyki, lecz tworzy koncepcję wydarzenia, dobiera odpowiedni repertuar, prowadzi imprezę jako konferansjer i wodzirej oraz wykonuje elementy artystyczne, które dostosowuje do konkretnej uroczystości oraz konkretnych gości.

2. W ocenie Wnioskodawcy świadczone przez Niego usługi przyczyniają się do tworzenia i upowszechniania dorobku kulturowego.

Każde wydarzenie jest przygotowywane przez Wnioskodawcę indywidualnie, w oparciu o konkretne oczekiwania i upodobania klientów, charakter konkretnej imprezy, jej lokalizacji, terminu czy uczestników.

Wnioskodawca przygotowuje koncepcję przebiegu wydarzenia, dobiera odpowiednią muzykę, tworzy miksy muzyczne, prowadzi zabawy oraz na bieżąco reaguje na zachowanie gości, a przebieg imprezy dostosowuje na bieżąco.

Tworząc schemat imprezy Wnioskodawca działa indywidualnie – nie korzysta z gotowych schematów, a przebieg i plan imprezy dostosowuje do oczekiwań klienta. Działalność Wnioskodawcy ma charakter twórczy i jest oparta na oryginalnych pomysłach i koncepcjach.

Tworzenie i upowszechnianie dorobku kulturowego przejawiają się m.in. w tworzeniu nowych miksów, dotąd nieznanych, tworzeniu nowych (autorskich) zabaw i gier, rozpowszechniania wiedzy na temat muzyki. Powyższe prowadzi również do zacieśniania relacji międzyludzkich. W ocenie Wnioskodawcy jego działalność wzbogaca życie społeczne, pomaga utrwalać tradycje, rozwija kreatywność uczestników zabaw.

3. W ocenie Wnioskodawcy – zważając m.in. na autorskie wykonanie, tworzenie schematu imprezy oraz tworzenie autorskich miksów muzycznych o indywidualnym charakterze – w wyniku realizacji usług powstaje utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim.

4. Wnioskodawca nie udziela i nie przekazuje licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów. Klient nie nabywa prawa do dalszego wykorzystania, wykonania czy powielania efektów pracy Wnioskodawcy.

Wynagrodzenie ustalane indywidualnie z klientem obejmuje całą usługę – poprowadzenie imprezy, opłacenie niezbędnych licencji (np.: ZAiKS), transport czy sprzęt. Klient nabywa jedną usługę polegającą na organizacji imprezy.

Brak jest definicji ustawowej honorarium, jednak przyjmuje się, że jest to wynagrodzenie z tytułu świadczenia usługi (a nie jak np.: wynagrodzenie – z tytułu samej gotowości do ich świadczenia). Ponadto honorarium dotyczy częstokroć przedmiotu pracy twórczej. Jeśli zatem tak rozumieć honorarium, to tak – Wnioskodawca otrzymuje honorarium z tytułu świadczonych przez siebie usług, jednak honorarium to nie obejmuje przeniesienia praw autorskich do efektów pracy Wnioskodawcy.

5. Między usługami istnieje zależność powodująca, że czynności nie mogą być świadczone odrębnie.

Klienci wybierają usługi świadczone przez Wnioskodawcę, bowiem świadczy On wszystkie ww. czynności w unikalny sposób. Klient nie jest zainteresowany samym prowadzeniem oprawy muzycznej, prowadzeniem wydarzenia lub artystycznego wykonania miksów muzycznych, bowiem wówczas musiałby zatrudnić trzy różne osoby, które musiałyby się dodatkowo odpowiednio zgrać (co mogłoby być trudne).

Ponadto w takim wypadku klient musiałby ponieść znacznie wyższy wydatek, a jakość takiego połączenia usług świadczonych przez różne osoby, o różnych stylach i umiejętnościach mogłaby być wątpliwa.

Dlatego też klientom Wnioskodawcy zależy na jednym wykonawcy opisanych w pytaniu usług. Klient jest wyraźnie zainteresowany świadczeniem wszystkich usług przez Wnioskodawcę, bowiem dopiero wtedy ma pewność, że usługa zostanie wykonana w odpowiedni (zakładany i pożądany przez klienta) sposób.

Klienci decydują się na współpracę z Wnioskodawcą, bowiem zapewnia On wszystkie ww. czynności i traktuje je jako jedną usługę.

6. Usługi takie jak oprawa muzyczna, prowadzenie wydarzenia oraz wykonanie artystyczne unikalnych miksów muzycznych są ściśle ze sobą powiązane i służą tylko i wyłącznie organizacji wydarzenia.

Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie 5. powyżej, klientowi zależy na pełnej obsłudze organizowanej przez niego imprezy, a nie zorganizowaniu poszczególnych jej elementów. Z perspektywy klienta kluczowe jest, aby organizowana impreza miała zapewnione wszystkie opisane w pytaniu usługi, bowiem dopiero wówczas klient uzyskuje to, czego oczekiwał od Wnioskodawcy.

W ocenie Wnioskodawcy świadczenie poszczególnych usług osobno nie stanowi dla Jego klientów celu samego w sobie. Klienci ci nie są zainteresowani bowiem samym posłuchaniem muzyki (bowiem ma to być impreza, a nie koncert). Podobnie klienci ci nie są zainteresowani samym prowadzeniem imprezy, jeśli nie byłoby na niej zapewnionej oprawy muzycznej lub artystycznego wykonania unikalnych miksów muzycznych, bowiem poza zabawami, uczestniczą w imprezie, aby chociażby potańczyć.

7. Wnioskodawca nie świadczy usług opisanych w art. 43 ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług.

Pytanie

Czy opisane we wniosku usługi wykonywane przez Wnioskodawcę mogą korzystać ze zwolnienia przedmiotowego z VAT, określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33) lit. b) ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy świadczone przez niego usługi opisane we wniosku mogą korzystać ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33) lit. b) ustawy o VAT, bowiem w ocenie Wnioskodawcy spełnia On wymogi do określenia go mianem indywidualnego twórcy i artysty wykonawcy w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Przedmiotem prawa autorskiego są m.in. utwory muzyczne, sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne.

Zgodnie natomiast z art. 3 ww. ustawy przedmiotem prawa autorskiego są również zbiory, antologie, wybory, bazy danych, jeśli spełniają one cechy utworu – nawet wtedy, jeśli zawierają niechronione materiały. Ważne jest, aby ich dobór miał twórczy charakter i odbywał się bez uszczerbku dla praw wykorzystywanych utworów.

Jednocześnie zgodnie z art. 85 ww. ustawy, każde artystyczne wykonanie m.in. utworu, pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Artystycznymi wykonaniami mogą być m.in. działania DJ-ów, konferansjerów (ustawa przewiduje katalog otwarty i tylko przykładowo wskazuje na określony zakres wykonawców).

Zgodnie z art. 86 ust. 2 ww. ustawy, artyście wykonawcy służy prawo m.in. do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania.

Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT (dalej również: uVAT) podatnikami tego podatku są m.in. osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na jej rezultat lub cel. Zgodnie z ust. 2 tego samego przepisu działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 8 uVAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Ustawodawca posłużył się taką definicją, bowiem wszystko, czego nie sposób uznać za dostawę towarów będzie traktowane jako świadczenie usług. W ten sposób ustawodawca kompleksowo potraktował przedmiot opodatkowania podatkiem VAT, bowiem objęta jest nim w zasadzie każda działalność podejmowana przez podatników.

Wnioskodawca uważa, że spełnia warunki do uznania go za podatnika podatku VAT.

Jednakże zgodnie z art. 43 uVAT ustawodawca przewidział wyłączenie konkretnych czynności spod opodatkowania podatkiem VAT (zwolnienie od opodatkowania). Wykonywanie tych czynności i zarobkowanie na ich wykonaniu jest wolne od opodatkowania podatkiem VAT. W art. 43 ust. 1 pkt 33) lit. b) uVAT wskazano, że wolne od podatku od towarów i usług jest świadczenie usług kulturalnych, jeśli usługi te świadczone są przez indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

W ocenie Wnioskodawcy przygotowany przez niego indywidualny harmonogram organizowanej imprezy ma walor utworu. Jest to konkretne i indywidualne dzieło (utwór) tworzone w związku z konkretnymi oczekiwaniami klientów. Harmonogram ma indywidualny charakter, jest dostosowywany do klientów, ich gości, rodzaju uroczystości, jak również miejsca, w którym odbyć się ma wydarzenie. Każdy harmonogram jest inny. Ponadto Wnioskodawca, bazując na swoim doświadczeniu modyfikuje (w razie potrzeby) tenże harmonogram. Harmonogram oprawy artystyczno-muzycznej jest koncepcją indywidualną i autorską – nie jest to ściągnięte, gotowy projekt, a utwór dostosowany do potrzeb i oczekiwań klientów. Rolą harmonogramu jest bowiem uszeregowanie i usystematyzowanie licznych elementów muzycznych, słownych oraz zabaw i integracji, których rolą jest wykonanie konkretnego zamysłu twórcy – Wnioskodawcy. Stworzenie harmonogramu skutkuje usystematyzowaniem i ustrukturyzowaniem całego wydarzenia i przedstawienia w ramach możliwych do realizacji. W ocenie Wnioskodawcy taki harmonogram stanowi utwór słowny, muzyczny oraz słowno- muzyczny w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Co ważne, Wnioskodawca samodzielnie wykonuje opisane we wniosku czynności, zatem bez wątpliwości można mówić, że jest On indywidualnym twórcą. Ponadto wynagrodzenie otrzymywane w związku z wykonywanymi usługami stanowi dla niego wynagrodzenie autorskie – honorarium autorskie, które jest normalnym wynagrodzeniem artystów. Wnioskodawca nie udziela licencji do artystycznego wykonania czy tworzonych przez siebie utworów.

Ponadto samo wykonanie usługi polegające na prowadzeniu wydarzenia może zostać w ocenie Wnioskodawcy nazwane utworem. Wnioskodawca na bieżąco dostosowuje sposób prowadzenia imprezy do wymogów gości i ich oczekiwań. Dzięki temu każde prowadzone przez Wnioskodawcę wydarzenie jest inne. Ponadto sam układ sprzętu i jego odpowiednie dostosowanie i dostrojenie do panujących warunków również świadczony o zindywidualizowanym charakterze świadczonej usługi i jej późniejszym wykonaniu.

W ocenie Wnioskodawcy, tworząc harmonogram wydarzenia, przygotowując się do niego oraz wykonując ten harmonogram (uwzględniając w tym m.in. dynamiczne zmiany), świadcząc usługi opisane we wniosku, jest On artystą. Wobec braku definicji ustawowej usług kulturalnych, uznać należy, że świadczenie usług opisanych we wniosku spełnia wymóg uznania ich za usługi kulturalne – polegają one bowiem na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Wszystko powyższe prowadzi do ustalenia, że zarówno harmonogram wydarzenia, jak i jego późniejsze autorskie wykonanie stanowią utwór w rozumieniu prawa autorskiego. W ocenie Wnioskodawcy świadczone przez niego usługi (opisane we wniosku) mogą korzystać z ww. zwolnienia podatkowego w podatku od towarów i usług.

Podobne stanowisko wyraził już tut. Organ m.in. w interpretacji z 12 stycznia 2026 r. (0112-KDIL1-2.4012.710.2025.1.AS), z 9 marca 2026 r. (0112-KDIL1-2.4012.44.2026.1.DM), z 22 lipca 2025 r. (0112-KDIL1-2.4012.321.2025.1.DM) czy 17 grudnia 2025 r. (0114-KDIP4-2.4012.828.2025.1.MB).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Z kolei w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że:

Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zauważyć przy tym należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast wychodzenie poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:

Na mocy art. 43 ust. 19 ustawy:

Warunkiem zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jest zatem spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy.

W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia weszli indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze nie definiują pojęć „kultura” i „usługa kulturalna”. Zatem, przy dokonywaniu interpretacji przepisu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy posłużyć się należy wykładnią literalną, odwołując się do językowego znaczenia tych pojęć.

Zatem, kultura oznacza „materialną i umysłową działalność społeczeństw oraz jej wytwory”, zaś usługa to „pomoc okazana komuś”, „działalność gospodarcza służąca do zaspokajania potrzeb ludzi”. Natomiast określenie kulturalny oznacza „odnoszący się do tworzenia i upowszechniania kultury lub stanowiący jej składnik”.

Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 457 ze zm.):

Analizując możliwość zwolnienia świadczonych usług na gruncie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, należy wskazać, że art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), do której odwołuje się ustawodawca w treści art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy stanowi, że:

W myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Stosownie do art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:

·      mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),

·      stanowić przejaw działalności twórczej,

·      posiadać indywidualny charakter.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.

W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Należy wskazać, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej czynności wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu czynności złożonej.

Co istotne, aby móc wskazać, że dana czynność jest czynnością złożoną powinna się ona składać z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu sama w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania czynności zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jako element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej usługi.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz regulacje Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego sytemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006, str. 1, ze zm.), nie regulują kwestii czynności złożonych. Jednakże, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podatkiem VAT oraz na podstawie polskiego i europejskiego orzecznictwa można stwierdzić, że świadczenie obejmujące z ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia jedną czynność nie powinno być sztucznie dzielone.

Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w wydanych orzeczeniach. W szczególności w wyroku w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd., TSUE uznał, że każde świadczenie usług powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i niezależne. Jeżeli jednak dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej, do których stosuje się te same zasady opodatkowania.

Również w orzecznictwie NSA przyjmuje się, że świadczenie złożone (kompleksowe) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych świadczeń wykonywanych przez podatnika na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze - tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego. Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy, wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa niezależnie opodatkowane świadczenia. Zatem należy uwzględniać ochronę podstawowych zasad opodatkowania podatkiem od wartości dodanej wymagających, by każda działalność gospodarcza była traktowana w ten sam sposób. Sprzeciwia się to temu, by podmioty gospodarcze dokonujące takich samych czynności, były traktowane odmiennie w zakresie poboru tego podatku (wyrok NSA z 6 maja 2015 r., I FSK 2105/13).

W przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej rozbijać na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie, zgodnie z elementem, który nadaje całemu świadczeniu charakter dominujący. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności, a są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną. Skutkiem powyższego, świadczenie pomocnicze, co do zasady dzieli los prawny świadczenia głównego, w szczególności w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego, miejsca świadczenia oraz stawki podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że:

• jest Pan polskim rezydentem podatkowym posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce;
• prowadzi Pan działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej;
• aktualnie korzysta Pan ze zwolnienia od podatku VAT;
• główne PKD prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej to 90.20.C - Pozostała działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych;
• w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oferuje Pan usługi polegające na zapewnieniu oprawy muzycznej na różnych wydarzeniach (śluby, komunie, imprezy rodzinne/okolicznościowe itp.) i świetlnej. Działa Pan również jako konferansjer podczas takich uroczystości;
• bazując na ustaleniach z klientem przygotowuje Pan plan imprezy. Plan jest przygotowywany indywidualnie w oparciu o przedstawione przez klienta informacje i oczekiwania. Przygotowanie odpowiedniego harmonogramu imprezy jest ważnym elementem całego przedsięwzięcia, bowiem na jego podstawie organizowane są kolejne elementy imprezy (zabawy, poczęstunki itp.);
• świadczona usługa ma charakter kompleksowy – w ramach jednego zlecenia oferuje Pan oprawę muzyczną, prowadzenie wydarzenia (jako konferansjer) oraz elementy artystyczne;
• w ramach oprawy muzycznej zapewnia Pan dostosowanie muzyki do aktualnego etapu imprezy, jak również dobór repertuaru w czasie rzeczywistym. Nie ma Pan stałej playlisty, którą odtwarzałby podczas imprez – za każdym razem jest to playlista dobierana do ustaleń z klientami. W trakcie imprezy miksuje Pan również muzykę na żywo – ingeruje Pan w strukturę remiksowanych utworów poprzez stworzenie płynnego przejścia między utworami z użyciem dodatkowych efektowych;
• w ramach prowadzenia imprezy (jako konferansjer) zapowiada Pan poszczególne elementy imprezy czy wydarzenia, koordynuje przebieg wydarzenia, a także na bieżąco komunikuje się z gośćmi. Każdorazowo kontakt – w tym m.in. sposób – jest dobierany do imprezy, jej tematyki oraz gości. Ponadto prowadzi Pan zabawy integracyjne, ustala ich zasady i przebieg;
• usługa kompleksowa świadczona przez Pana obejmuje również wykonanie artystyczne, w którego ramach tworzy Pan unikalne miksy muzyczne, które dostosowane są do konkretnej imprezy i jej etapu;
• wszystkie powyższe usługi wykonuje Pan łącznie – nie ma podziału na różne usługi za różne ceny. Świadczy Pan usługę kompleksową w ramach której świadczy Pan usługi DJ-skie, działa jako konferansjer oraz wodzirej;
• w trakcie świadczonej usługi organizowane są również zabawy stanowiące Pana własność intelektualną;
• w ramach świadczonej usługi zapewnia Pan zaplecze techniczne – od profesjonalnego nagłośnienia poprzez oświetlenie sceniczne, do sprzętu DJ-skiego, mikrofonów itp. Zajmuje się Pan transportem sprzętu, jego prawidłowym rozstawieniem itp.
• świadcząc usługi polegające na oprawie muzycznej, prowadzeniu wydarzenia oraz wykonaniu artystycznym unikalnych miksów muzycznych działa Pan jako indywidualny twórca oraz artysta wykonawca. Początkowo tworzy Pan indywidualny schemat wydarzenia, a następnie go wykonuje;
• w Pana ocenie świadczone przez Pana usługi przyczyniają się do tworzenia i upowszechniania dorobku kulturowego. Każde wydarzenie jest przygotowywane przez Pana indywidualnie, w oparciu o konkretne oczekiwania i upodobania klientów, charakter konkretnej imprezy, jej lokalizacji, terminu czy uczestników. Przygotowuje Pan koncepcję przebiegu wydarzenia, dobiera odpowiednią muzykę, tworzy miksy muzyczne, prowadzi zabawy oraz na bieżąco reaguje na zachowanie gości, a przebieg imprezy dostosowuje na bieżąco. Tworząc schemat imprezy działa Pan indywidualnie – nie korzysta z gotowych schematów, a przebieg i plan imprezy dostosowuje do oczekiwań klienta. Pana działalność ma charakter twórczy i jest oparta na oryginalnych pomysłach i koncepcjach. Tworzenie i upowszechnianie dorobku kulturowego przejawiają się m.in. w tworzeniu nowych miksów, dotąd nieznanych, tworzeniu nowych (autorskich) zabaw i gier, rozpowszechniania wiedzy na temat muzyki. Powyższe prowadzi również do zacieśniania relacji międzyludzkich. W Pana ocenie, Pańska działalność wzbogaca życie społeczne, pomaga utrwalać tradycje, rozwija kreatywność uczestników zabaw;
• w wyniku realizacji usług powstaje utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim;
• między usługami istnieje zależność powodująca, że czynności nie mogą być świadczone odrębnie. Klienci wybierają usługi świadczone przez Pana, ponieważ świadczy Pan wszystkie ww. czynności w unikalny sposób. Usługi takie jak oprawa muzyczna, prowadzenie wydarzenia oraz wykonanie artystyczne unikalnych miksów muzycznych są ściśle ze sobą powiązane i służą tylko i wyłącznie organizacji wydarzenia;
• nie świadczy Pan usług opisanych w art. 43 ust. 19 ustawy o podatku od towarów i usług.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy dla świadczonych przez Pana usług.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, że skoro świadczone przez Pana usługi opisane we wniosku stanowią usługi kulturalne i nie wykonuje Pan usług, o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy oraz usługi kulturalne świadczy Pan jako indywidualny twórca i artysta wykonawca w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, otrzymując wynagrodzenie w formie honorarium, to usługi te będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

Podsumowując, stwierdzam, że świadczone przez Pana usługi będą korzystały ze zwolnienia przedmiotowego od podatku VAT, określonego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.