0114-KDIP4-2.4012.454.2026.2.MMA

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 25 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych usług logopedycznych. Uzupełniła Pani wniosek pismem z 2 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

1. Spełnienie przesłanki przedmiotowej.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT, zwolnieniu od podatku podlegają usługi w zakresie opieki medycznej służące:

·      profilaktyce,

·      zachowaniu,

·      ratowaniu,

·      przywracaniu,

·      poprawie zdrowia.

Świadczone przez Wnioskodawczynię usługi logopedyczne mają charakter terapeutyczny oraz profilaktyczny.

Celem świadczonych usług jest:

·      poprawa funkcji mowy,

·      poprawa funkcji komunikacyjnych,

·      terapia zaburzeń artykulacyjnych,

·      wspomaganie rozwoju komunikacji językowej,

·      poprawa emisji głosu,

·      usprawnianie funkcji oddechowych związanych z procesem mowy,

·      profilaktyka zaburzeń komunikacji i wymowy,

·      przywracanie prawidłowych funkcji artykulacyjnych.

Usługi będą świadczone indywidualnie, w oparciu o diagnozę logopedyczną, obserwację terapeutyczną oraz analizę potrzeb konkretnego pacjenta.

W ramach działalności będzie prowadzona dokumentacja terapeutyczna obejmująca:

•      kartę pacjenta,

•      wywiad terapeutyczny,

•      opis problemów logopedycznych,

•      przebieg terapii,

•      zalecenia terapeutyczne,

•      rekomendacje ćwiczeń do pracy własnej.

Wnioskodawczyni będzie również przygotowywała indywidualne zalecenia terapeutyczne dla pacjentów oraz rodziców dzieci objętych terapią logopedyczną.

W ocenie Wnioskodawczyni, świadczone usługi niewątpliwie służą poprawie zdrowia oraz przywracaniu prawidłowych funkcji mowy pacjentów.

2. Spełnienie przesłanki podmiotowej.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, osobą wykonującą zawód medyczny jest osoba uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoba legitymująca się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie.

Wnioskodawczyni posiada fachowe kwalifikacje do wykonywania usług logopedycznych.

Wnioskodawczyni ukończyła:

•      studia magisterskie na kierunku filologia polska na Uniwersytecie (...), specjalność komunikacja społeczna,

•      kwalifikacyjne trzysemestralne studia podyplomowe z emisji głosu na Uniwersytecie (...) Wydział (...),

•      czterosemestralne studia podyplomowe z logopedii ze specjalizacją medialną w Wyższej Szkole (...) w (...).

Program studiów podyplomowych obejmował:

•      500 godzin zajęć teoretycznych,

•      200 godzin zajęć praktycznych, w tym praktyki w poradniach logopedycznych.

Program obejmował między innymi:

•      anatomię i fizjologię narządów mowy,

•      foniatrię,

•      psychiatrię z neurologią,

•      psychologię rozwojową,

•      afazję,

•      dysartrię,

•      dysglosję,

•      terapię jąkania,

•      profilaktykę logopedyczną,

•      emisję głosu,

•      terapię oddechową,

•      praktyki logopedyczne i kliniczne.

Dodatkowo, Wnioskodawczyni ukończyła kurs z emisji głosu prowadzony przez dyplomowanego logopedę medialnego B.B. oraz Warsztaty prawidłowej emisji i higieny głosu z elementami logopedii i metody psychostymulacji realizowane przez (...) SA w (...).

W ocenie Wnioskodawczyni, powyższe kwalifikacje stanowią fachowe przygotowanie do wykonywania świadczeń zdrowotnych w zakresie logopedii.

3. Charakter usług.

Usługi świadczone będą w gabinecie logopedycznym w (...), natomiast część usług będzie świadczona również online w formie indywidualnych spotkań terapeutycznych. Forma zdalna nie zmienia terapeutycznego oraz zdrowotnego charakteru świadczonych usług.

Każda terapia będzie prowadzona indywidualnie, z uwzględnieniem potrzeb konkretnego pacjenta, z zachowaniem procesu terapeutycznego obejmującego:

• diagnozę,
• plan terapii,
• przebieg terapii,
• zalecenia terapeutyczne.

4. Brak obowiązku posiadania statusu podmiotu leczniczego.

W ocenie Wnioskodawczyni, możliwość korzystania ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT nie jest uzależniona od posiadania statusu podmiotu leczniczego.

Wnioskodawczyni będzie świadczyć usługi samodzielnie w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, jako osoba posiadająca fachowe kwalifikacje do wykonywania świadczeń zdrowotnych w zakresie logopedii.

Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

5. Potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych.

Stanowisko Wnioskodawczyni znajduje potwierdzenie między innymi w:

•      interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 22 maja 2024 r. sygn. 0114-KDIP4-2.4012.140.2024.2.MMA,

•      interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 4 sierpnia 2025 r. sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.634.2025.2.MSU,

•      interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 29 stycznia 2016 r. sygn. IPPP2/4512-1113/15-4/RR.

W interpretacjach tych Dyrektor KIS potwierdził możliwość korzystania przez logopedów ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT, wskazując, że:

•      logopeda może zostać uznany za osobę wykonującą zawód medyczny,

•      kluczowe znaczenie mają fachowe kwalifikacje,

•      decydujący jest terapeutyczny i zdrowotny charakter świadczonych usług.

6. Niewliczanie obrotu do limitu zwolnienia podmiotowego.

Zdaniem Wnioskodawczyni, obrót uzyskany z usług zwolnionych od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT, nie podlega wliczeniu do limitu zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ustawy o VAT.

Stanowisko to zostało potwierdzone między innymi w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 22 maja 2024 r. sygn. 0114-KDIP4-2.4012.140.2024.2.MMA.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

1. Wykonywanie usług w ramach zawodu medycznego.

Usługi logopedyczne będące przedmiotem wniosku będą świadczone w ramach wykonywania zawodu medycznego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

Wnioskodawczyni jest osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie, tj. w zakresie logopedii. Wnioskodawczyni nie wskazuje odrębnej ustawy ustanawiającej prawo wykonywania zawodu logopedy na zasadach analogicznych do zawodów reglamentowanych, takich jak lekarz lub pielęgniarka. Podstawą kwalifikacji Wnioskodawczyni do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie logopedii jest art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej w zakresie, w jakim przepis ten obejmuje osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie.

Kwalifikacje Wnioskodawczyni wynikają z ukończenia studiów wyższych magisterskich oraz studiów podyplomowych z logopedii obejmujących ponad 600 godzin kształcenia w zakresie logopedii.

Wnioskodawczyni ukończyła studia magisterskie na Uniwersytecie (...) w (...), na kierunku filologia polska, specjalność komunikacja społeczna, uzyskując tytuł zawodowy magistra. Następnie ukończyła czterosemestralne studia podyplomowe w zakresie logopedii ze specjalizacją medialną w Wyższej Szkole (...) w (...). Program tych studiów obejmował łącznie 700 godzin kształcenia, w tym 500 godzin zajęć teoretycznych oraz 200 godzin zajęć praktycznych.

2. Spełnienie warunków z poz. 81 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 10 lipca 2023 r.

Wnioskodawczyni spełnia warunki określone w poz. 81 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 10 lipca 2023 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami.

Wnioskodawczyni posiada tytuł zawodowy magistra oraz ukończyła studia podyplomowe z logopedii obejmujące co najmniej 600 godzin kształcenia w zakresie logopedii. Studia podyplomowe ukończone przez Wnioskodawczynię obejmowały łącznie 700 godzin kształcenia, tj. 500 godzin zajęć teoretycznych oraz 200 godzin zajęć praktycznych.

Program studiów podyplomowych obejmował w szczególności zagadnienia z zakresu anatomii narządów mowy, foniatrii, psychiatrii z elementami neurologii, fonetyki, psychologii rozwojowej dziecka, profilaktyki logopedycznej, dyslalii, opóźnionego rozwoju mowy, dysartrii, afazji, niepłynności mówienia, surdologopedii, terapii głosu, dysfagii, emisji głosu, metodyki pracy logopedycznej oraz praktyk.

3. Cel zdrowotny usług logopedycznych.

Usługi logopedyczne objęte wnioskiem służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia pacjentów.

Profilaktyka przejawia się w zapobieganiu powstawaniu, pogłębianiu się albo utrwalaniu zaburzeń mowy, komunikacji językowej, artykulacji, głosu, płynności mówienia, funkcji oddechowo-fonacyjnych, połykania lub innych funkcji objętych postępowaniem logopedycznym. Profilaktyka obejmuje również wczesne rozpoznanie ryzyka zaburzeń logopedycznych oraz wdrożenie zaleceń i ćwiczeń zapobiegających pogorszeniu funkcjonowania pacjenta.

Zachowanie zdrowia przejawia się w utrzymywaniu prawidłowych albo wypracowanych w toku terapii funkcji mowy, komunikacji, głosu, artykulacji, oddechu i fonacji, tak aby nie doszło do pogorszenia stanu pacjenta lub nawrotu trudności.

Ratowanie zdrowia przejawia się w podejmowaniu działań terapeutycznych w sytuacjach, w których zaburzenia logopedyczne powodują istotne ograniczenia funkcjonowania pacjenta albo mogą prowadzić do pogorszenia jego stanu, utrwalenia zaburzeń, wtórnych trudności rozwojowych, komunikacyjnych, społecznych lub zdrowotnych. Dotyczy to w szczególności pacjentów z zaburzeniami mowy, komunikacji, głosu, artykulacji, funkcji oddechowo-fonacyjnych, zaburzeniami połykania, a także pacjentów po chorobach, urazach, zabiegach albo incydentach neurologicznych.

Przywracanie zdrowia przejawia się w dążeniu do odtworzenia utraconych lub zaburzonych funkcji mowy, komunikacji, artykulacji, głosu, płynności mówienia, oddychania, fonacji lub innych funkcji związanych z prawidłowym procesem mowy. Dotyczy to między innymi zaburzeń takich jak afazja, dysartria, dyslalia, dysglosja, jąkanie, zaburzenia głosu, zaburzenia komunikacji oraz zaburzenia wynikające z chorób, urazów, zabiegów lub incydentów neurologicznych.

Poprawa zdrowia przejawia się w zmniejszaniu nasilenia zaburzeń logopedycznych, poprawie sprawności komunikacyjnej, poprawie artykulacji, głosu, płynności mówienia, funkcji oddechowo-fonacyjnych, rozumienia i nadawania mowy oraz ogólnego funkcjonowania pacjenta w zakresie objętym terapią logopedyczną.

4. Odbiorcy usług logopedycznych.

Odbiorcami usług logopedycznych objętych wnioskiem będą konkretni pacjenci, tj. dzieci, młodzież lub osoby dorosłe, u których występują zaburzenia logopedyczne, choroby, deficyty, trudności rozwojowe albo ryzyko wystąpienia zaburzeń w zakresie mowy, komunikacji językowej, artykulacji, głosu, płynności mówienia, funkcji oddechowo-fonacyjnych, połykania lub innych funkcji objętych diagnozą i terapią logopedyczną.

Usługi będą świadczone wyłącznie w formie indywidualnej diagnozy, konsultacji, terapii logopedycznej oraz zaleceń terapeutycznych dla konkretnego pacjenta.

5. Brak świadczenia usług na rzecz osób zdrowych w celach szkoleniowych.

Usługi logopedyczne objęte wnioskiem będą kierowane wyłącznie do osób zmagających się z zaburzeniami logopedycznymi, chorobami, deficytami, trudnościami rozwojowymi albo ryzykiem wystąpienia takich zaburzeń.

Wniosek nie obejmuje usług kierowanych do osób zdrowych wykorzystujących głos zawodowo, takich, jak lektorzy, nauczyciele, radiowcy, wokaliści, menedżerowie albo inne osoby, które chcą poprawić głos, dykcję, wymowę lub autoprezentację wyłącznie w celach zawodowych, rozwojowych albo szkoleniowych.

Usługi szkoleniowe dla osób zdrowych stanowią odrębny rodzaj usług i nie są przedmiotem niniejszego wniosku.

6. Wskazania medyczne lub terapeutyczne.

Osoby korzystające z usług logopedycznych objętych wnioskiem będą miały wskazania medyczne lub terapeutyczne do diagnozy, konsultacji albo terapii logopedycznej.

Wskazania te mogą wynikać z zaleceń lekarzy specjalistów, w szczególności pediatry, laryngologa, foniatry, neurologa, psychiatry, ortodonty lub innego lekarza. Mogą także wynikać z zaleceń psychologa, pedagoga, poradni psychologiczno-pedagogicznej, szkoły, przedszkola albo innej placówki, jeżeli dana osoba została wskazana jako wymagająca konsultacji, diagnozy albo terapii logopedycznej.

Pacjent może również zgłosić się samodzielnie, a w przypadku dziecka może zostać zgłoszony przez rodzica lub opiekuna prawnego. W takim przypadku wskazania terapeutyczne będą wynikały z przeprowadzonego przez Wnioskodawczynię wywiadu, obserwacji, analizy zgłaszanych objawów oraz diagnozy logopedycznej.

Skierowanie lekarskie nie będzie warunkiem koniecznym rozpoczęcia konsultacji lub terapii logopedycznej, ponieważ w praktyce logopedycznej pacjenci mogą zgłaszać się również bez formalnego skierowania, natomiast zasadność objęcia pacjenta terapią będzie każdorazowo wynikać z indywidualnej oceny jego stanu i potrzeb terapeutycznych.

7. Weryfikacja stanu zdrowia pacjenta.

Przed rozpoczęciem terapii oraz w jej toku, Wnioskodawczyni będzie dokonywała weryfikacji stanu zdrowia, funkcjonowania i potrzeb konkretnego pacjenta w zakresie istotnym dla diagnozy i terapii logopedycznej.

Weryfikacja ta będzie obejmowała w szczególności:

1.  wywiad z pacjentem albo z rodzicem lub opiekunem prawnym pacjenta,

2.  analizę zgłaszanych objawów, trudności i deficytów,

3.  obserwację funkcji mowy, komunikacji, artykulacji, głosu, oddychania, fonacji, płynności mówienia, połykania lub innych funkcji istotnych dla terapii logopedycznej,

4.  analizę dokumentacji, jeżeli pacjent ją posiada, w szczególności opinii lekarskich, zaleceń lekarzy specjalistów, wyników badań, opinii poradni psychologiczno-pedagogicznej, opinii psychologicznych, pedagogicznych lub innych dokumentów istotnych dla diagnozy i terapii,

5.  diagnozę logopedyczną,

6.  przygotowanie planu terapii,

7.  prowadzenie dokumentacji przebiegu terapii,

8.  formułowanie zaleceń terapeutycznych dla pacjenta albo rodzica lub opiekuna prawnego.

Wnioskodawczyni będzie prowadziła dokumentację terapeutyczną obejmującą kartę pacjenta, wywiad, opis problemów logopedycznych, przebieg terapii, zalecenia terapeutyczne oraz rekomendacje ćwiczeń do pracy własnej.

8. Forma świadczenia usług.

Usługi logopedyczne objęte wnioskiem będą świadczone indywidualnie, stacjonarnie w gabinecie logopedycznym albo zdalnie w formie indywidualnych konsultacji online.

Forma online będzie stosowana wyłącznie wtedy, gdy pozwala na prawidłowe przeprowadzenie konsultacji, obserwacji, diagnozy lub terapii logopedycznej u konkretnego pacjenta. W przypadku wielu zaburzeń logopedycznych możliwe jest prowadzenie postępowania diagnostycznego i terapeutycznego zdalnie, ponieważ istotą usługi pozostaje indywidualna ocena funkcji mowy, komunikacji, artykulacji, głosu, oddechu i fonacji oraz prowadzenie zaleconego postępowania logopedycznego.

Forma świadczenia usługi, tj. stacjonarna albo online, nie zmienia zdrowotnego, terapeutycznego i profilaktycznego celu usług objętych wnioskiem.

Jeżeli w konkretnym przypadku forma online nie pozwoli na rzetelną ocenę stanu pacjenta albo prawidłowe prowadzenie terapii, Wnioskodawczyni zaleci konsultację stacjonarną albo uzyskanie konsultacji właściwego specjalisty.

9. Doprecyzowanie zakresu wniosku.

Wniosek dotyczy wyłącznie usług logopedycznych świadczonych na rzecz konkretnych pacjentów z zaburzeniami logopedycznymi, chorobami, deficytami, trudnościami rozwojowymi albo ryzykiem wystąpienia takich zaburzeń.

Wniosek nie obejmuje:

1.  szkoleń dla osób zdrowych,

2.  warsztatów,

3.  zajęć grupowych,

4.  usług edukacyjnych,

5.  usług rozwojowych,

6.  usług autoprezentacyjnych,

7.  usług doskonalenia zawodowego głosu, dykcji lub wymowy u osób zdrowych.

Wnioskodawczyni podtrzymuje pytania przedstawione we wniosku oraz własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego.

Pytania

1)  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym usługi wykonywane przez Wnioskodawczynię, tj. osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje zawodowe logopedy – zarówno w stanie faktycznym, jak i zdarzeniu przyszłym, podlegają zwolnieniu od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT?

2)  Czy przychód uzyskany z tych usług nie podlega wliczeniu do limitu zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ustawy o VAT?

Pani stanowisko w sprawie

1)  Zdaniem Wnioskodawczyni, usługi logopedyczne świadczone w ramach działalności gospodarczej korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT jako usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia wykonywane przez osobę wykonującą zawód medyczny.

2)  Ponadto przychód uzyskany z tych usług nie podlega wliczeniu do limitu zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy :

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011 r., str. 1 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011:

Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011:

Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że:

Z kolei w punkcie 5 załącznika II do rozporządzenia 282/2011 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wymienione zostały następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych drogą elektroniczną:

W kontekście formy świadczenia usług, należy wskazać, że zgodnie z art. 98 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:

Dyrektywa 2006/112/WE stanowi zatem, że do usług świadczonych drogą elektroniczną nie stosuje się stawek obniżonych. Przepisy ww. dyrektywy nie wprowadzają jednak expressis verbis ograniczenia stosowania zwolnienia w odniesieniu do kategorii usług zwolnionych, świadczonych drogą elektroniczną.

Pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do formy świadczenia, a nie do jego treści. Stąd też należy stwierdzić, że identyfikacja danej czynności jako usługi elektronicznej (według nomenklatury unijnej: usługi świadczonej drogą elektroniczną), nie skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb stosowania innych przepisów ustawy.

Powyższe oznacza, że usługa nie traci statusu usługi zwolnionej tylko dlatego, że jest świadczona drogą elektroniczną. W konsekwencji, jeżeli określona usługa wymieniona w art. 43 ust. 1 ustawy, będzie świadczona drogą elektroniczną, w odniesieniu do tej usługi zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT.

Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:

Z powyższej regulacji wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

• przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także
• przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem leczniczym.

Analiza powołanych wyżej przepisów pozwala stwierdzić, że w rozpatrywanym przypadku nie zostały spełnione przesłanki o charakterze podmiotowym, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, gdyż z okoliczności sprawy wynika, że nie posiada Pani statusu podmiotu leczniczego.

W konsekwencji, świadczone usługi nie korzystają/nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.

Z kolei na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:

Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy, zgodnie z którym:

Z powyższych regulacji wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

·      przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także

·      przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem leczniczym bądź osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.

Zatem powyższe zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku nie znajduje zastosowania.

Należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.

W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady ukształtowała się wspólnotowa linia orzecznicza. I tak, w wyroku w sprawie C-106/05 L.u.P. GmbH (pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że:

Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie C-307/01 Peter d´Ambrumenil (pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.

Analizując przedstawione powyżej regulacje należy zauważyć, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie C-212/01 Margarete Unterpertinger, pkt 40).

Należy podkreślić, że ani przytoczone przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, ani orzecznictwo TSUE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.

Ponadto w przedmiotowym wyroku Trybunał stwierdził, że:

Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia. Jeżeli z kontekstu wynika, że jej podstawowym celem nie jest ochrona zdrowia, w tym jego utrzymanie lub przywrócenie, lecz raczej udzielenie porady wymaganej przed podjęciem decyzji wiążącej się z konsekwencjami prawnymi, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania. Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem. Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu od VAT.

Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08 CopyGene A/S:

Zatem zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 i 19 ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z tego zwolnienia. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia.

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT usług ważnym jest wykazanie, że celem świadczonych usług jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywrócenie i poprawa zdrowia.

Profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

Z kolei zachowywać oznacza pozostać w posiadaniu, dochować w niezmienionym stanie, a także ochraniać.

Natomiast ratowanie to udzielanie komuś pomocy w niebezpieczeństwie lub w trudnej sytuacji.

Interpretując termin poprawa zdrowia, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, należy zastosować wykładnię literalną, zgodnie z którą wyrażenie to oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.

Podobnie należy postąpić dokonując wykładni pojęcia przywracanie zdrowia, które oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim było poprzednio.

Należy także zauważyć, że pojęcia używane do oznaczania zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT jest objęta każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu podatku VAT i które należy sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT.

W kwestii ww. zwolnienia na podstawie art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy wypowiedział się również TSUE, który w wyroku w sprawie C-141/00 Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH wskazał, że:

Trybunał wyjaśnił, że:

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia podmiotu leczniczego czy działalności leczniczej. Wobec powyższego przy definiowaniu powyższych pojęć należy posiłkować się przepisami ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156).

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej:

Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o działalności leczniczej:

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o działalności leczniczej:

Z kolei jak stanowi art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o działalności leczniczej:

W opisie sprawy wskazała Pani, że:

·      usługi logopedyczne będące przedmiotem wniosku będą świadczone w ramach wykonywania zawodu medycznego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej;

·      jest Pani osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie, tj. w zakresie logopedii;

·      usługi logopedyczne objęte wnioskiem służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia pacjentów;

·      odbiorcami usług logopedycznych objętych wnioskiem będą konkretni pacjenci, tj. dzieci, młodzież lub osoby dorosłe, u których występują zaburzenia logopedyczne, choroby, deficyty, trudności rozwojowe albo ryzyko wystąpienia zaburzeń w zakresie mowy, komunikacji językowej, artykulacji, głosu, płynności mówienia, funkcji oddechowo-fonacyjnych, połykania lub innych funkcji objętych diagnozą i terapią logopedyczną;

·      usługi będą świadczone wyłącznie w formie indywidualnej diagnozy, konsultacji, terapii logopedycznej oraz zaleceń terapeutycznych dla konkretnego pacjenta;

·      usługi logopedyczne objęte wnioskiem będą kierowane wyłącznie do osób zmagających się z zaburzeniami logopedycznymi, chorobami, deficytami, trudnościami rozwojowymi albo ryzykiem wystąpienia takich zaburzeń;

·      wniosek nie obejmuje usług kierowanych do osób zdrowych wykorzystujących głos zawodowo, takich, jak lektorzy, nauczyciele, radiowcy, wokaliści, menedżerowie albo inne osoby, które chcą poprawić głos, dykcję, wymowę lub autoprezentację wyłącznie w celach zawodowych, rozwojowych albo szkoleniowych;

·      usługi logopedyczne objęte wnioskiem będą świadczone indywidualnie, stacjonarnie w gabinecie logopedycznym albo zdalnie w formie indywidualnych konsultacji online.

Pani wątpliwości dotyczą tego, czy usługi wykonywane przez Panią, tj. osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje zawodowe logopedy, podlegają zwolnieniu od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT.

Jak wskazano powyżej, prawo do zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług nakłada na podatników obowiązek spełnienia zarówno przedmiotowej, jak i podmiotowej przesłanki, należy więc zbadać, czy w przypadku opisanym w złożonym wniosku wypełniono ww. warunki.

Zwolnieniu od podatku podlegają więc usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, wykonywane przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, biorący pod uwagę formę organizacyjną podmiotu (art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy) lub wykształcenie zawodowe osób je wykonujących, tj. świadczeń wykonywanych przez lekarza, lekarza dentystę, pielęgniarkę, położną, psychologa lub osobę wykonującą zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o działalności leczniczej (art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy).

Rozpatrując kwestię zwolnienia od podatku świadczonych przez Panią usług logopedy należy dokonać oceny, czy usługi te ze względu na swój cel mogą zostać uznane za usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Wskazała Pani, że:

·      Profilaktyka przejawia się w zapobieganiu powstawaniu, pogłębianiu się albo utrwalaniu zaburzeń mowy, komunikacji językowej, artykulacji, głosu, płynności mówienia, funkcji oddechowo-fonacyjnych, połykania lub innych funkcji objętych postępowaniem logopedycznym. Profilaktyka obejmuje również wczesne rozpoznanie ryzyka zaburzeń logopedycznych oraz wdrożenie zaleceń i ćwiczeń zapobiegających pogorszeniu funkcjonowania pacjenta.

·      Zachowanie zdrowia przejawia się w utrzymywaniu prawidłowych albo wypracowanych w toku terapii funkcji mowy, komunikacji, głosu, artykulacji, oddechu i fonacji, tak aby nie doszło do pogorszenia stanu pacjenta lub nawrotu trudności.

·      Ratowanie zdrowia przejawia się w podejmowaniu działań terapeutycznych w sytuacjach, w których zaburzenia logopedyczne powodują istotne ograniczenia funkcjonowania pacjenta albo mogą prowadzić do pogorszenia jego stanu, utrwalenia zaburzeń, wtórnych trudności rozwojowych, komunikacyjnych, społecznych lub zdrowotnych. Dotyczy to w szczególności pacjentów z zaburzeniami mowy, komunikacji, głosu, artykulacji, funkcji oddechowo-fonacyjnych, zaburzeniami połykania, a także pacjentów po chorobach, urazach, zabiegach albo incydentach neurologicznych.

·      Przywracanie zdrowia przejawia się w dążeniu do odtworzenia utraconych lub zaburzonych funkcji mowy, komunikacji, artykulacji, głosu, płynności mówienia, oddychania, fonacji lub innych funkcji związanych z prawidłowym procesem mowy. Dotyczy to między innymi zaburzeń takich jak afazja, dysartria, dyslalia, dysglosja, jąkanie, zaburzenia głosu, zaburzenia komunikacji oraz zaburzenia wynikające z chorób, urazów, zabiegów lub incydentów neurologicznych.

·      Poprawa zdrowia przejawia się w zmniejszaniu nasilenia zaburzeń logopedycznych, poprawie sprawności komunikacyjnej, poprawie artykulacji, głosu, płynności mówienia, funkcji oddechowo-fonacyjnych, rozumienia i nadawania mowy oraz ogólnego funkcjonowania pacjenta w zakresie objętym terapią logopedyczną.

·      Osoby korzystające z usług logopedycznych objętych wnioskiem będą miały wskazania medyczne lub terapeutyczne do diagnozy, konsultacji albo terapii logopedycznej.

·      Przed rozpoczęciem terapii oraz w jej toku, będzie dokonywała Pani weryfikacji stanu zdrowia, funkcjonowania i potrzeb konkretnego pacjenta w zakresie istotnym dla diagnozy i terapii logopedycznej.

A zatem w świetle powyższych informacji należy stwierdzić, że świadczone usługi logopedyczne będą usługami w zakresie opieki medycznej, służącymi profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a zatem pierwszy warunek warunkujący zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy (warunek przedmiotowy) zostanie spełniony.

Zbadać należy zatem, czy spełniony będzie także drugi warunek do zastosowania zwolnienia, tj. przesłanka podmiotowa, a więc, czy legitymuje się Pani nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie, a tym samym, czy wykonuje Pani zawód medyczny w rozumieniu ww. art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o działalności leczniczej.

Zauważyć należy, że zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy odpowiada zakresowi zwolnienia wynikającego z powołanego przepisu art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają od podatku świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.

Określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. Z przepisu tego wynika, że osoba wykonująca zawód medyczny, to osoba uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoba legitymująca się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku. Zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.

Należy wskazać, że zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, dotyczy to w szczególności zawodu lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera czy diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.

Wykładnia normy zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy wskazuje, że zwolnienie od podatku świadczenia usług w zakresie opieki medycznej dotyczy podatników będących osobami wskazanymi w tym przepisie (lekarzy i lekarzy dentystów, pielęgniarki i położne, osoby wykonujące zawody medyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej oraz psychologów).

Należy zauważyć, że w załączniku do Rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1534) zawód logopedy został wymieniony w grupie 229 „Inni specjaliści ochrony zdrowia” (logopeda – 229402).

Zgodnie natomiast z poz. 81 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 lipca 2023 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami (Dz. U. z 2023 r. poz. 1515), wymagane kwalifikacje dla logopedy to:

·      rozpoczęcie po dniu 30 września 2019 r. i ukończenie studiów w zakresie logopedii na kierunku przyporządkowanym do dyscypliny nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, nauki o zdrowiu lub nauki o kulturze fizycznej, obejmujących co najmniej 800 godzin kształcenia w zakresie logopedii, i uzyskanie tytułu zawodowego licencjata lub magistra;

·      rozpoczęcie po dniu 30 września 2012 r. i ukończenie studiów w zakresie logopedii, obejmujących co najmniej 800 godzin kształcenia w zakresie logopedii, i uzyskanie tytułu zawodowego licencjata lub magistra;

·      ukończenie studiów i uzyskanie tytułu zawodowego magistra oraz ukończenie studiów podyplomowych z logopedii obejmujących co najmniej 600 godzin kształcenia w zakresie logopedii;

·      rozpoczęcie po dniu 31 grudnia 1998 r. i ukończenie studiów na kierunku albo w specjalności logopedia, obejmujących co najmniej 800 godzin kształcenia w zakresie logopedii, i uzyskanie tytułu zawodowego licencjata lub magistra;

·      rozpoczęcie po dniu 31 grudnia 1998 r. i ukończenie studiów, uzyskanie tytułu zawodowego magistra oraz ukończenie studiów podyplomowych z logopedii obejmujących co najmniej 600 godzin kształcenia w zakresie logopedii;

·      rozpoczęcie przed dniem 31 grudnia 1998 r. i ukończenie studiów, uzyskanie tytułu zawodowego magistra oraz ukończenie studiów podyplomowych z logopedii.

Zawód logopedy nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych. Natomiast ww. rozporządzenie określa m.in.: zasady jego wykonywania, zasady związane z uzyskiwaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy wykonywania zawodu, które wskazują, że osoba, która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie logopedii jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.

Wskazała Pani, że:

·      jest Pani osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie, tj. w zakresie logopedii. Podstawą kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie logopedii jest art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej w zakresie, w jakim przepis ten obejmuje osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie;

·      Pani kwalifikacje wynikają z ukończenia studiów wyższych magisterskich oraz studiów podyplomowych z logopedii obejmujących ponad 600 godzin kształcenia w zakresie logopedii;

·      ukończyła studia magisterskie na Uniwersytecie (...) w (...), na kierunku filologia polska, specjalność komunikacja społeczna, uzyskując tytuł zawodowy magistra. Następnie ukończyła Pani czterosemestralne studia podyplomowe w zakresie logopedii ze specjalizacją medialną w Wyższej Szkole (...) w (...). Program tych studiów obejmował łącznie 700 godzin kształcenia, w tym 500 godzin zajęć teoretycznych oraz 200 godzin zajęć praktycznych;

·      spełnia Pani warunki określone w poz. 81 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 10 lipca 2023 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami.

Zatem w analizowanej sprawie spełniona zostanie przesłanka podmiotowa wskazana w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy względem świadczonych przez Panią usług.

W konsekwencji, skoro świadczone przez Panią usługi logopedyczne będą służyły profilaktyce, zachowaniu i poprawie zdrowia pacjentów, jak również realizowane będą w ramach wykonywania zawodu medycznego - logopedę, a więc przez osobę, która legitymuje się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny – to tym samym spełnione są wszystkie przesłanki (zarówno podmiotowa, jak i przedmiotowa) warunkujące możliwość skorzystania przez Panią ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

W rezultacie, świadczone przez Panią, jako logopedę ww. usługi logopedyczne będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.

Pani wątpliwości dotyczą również kwestii, czy przychód uzyskany z tych usług nie podlega wliczeniu do limitu zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy:

Zatem w treści art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy został wymieniony katalog usług, których nie wlicza się do limitu sprzedaży pozwalającego na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego z VAT. Przy obliczaniu limitu obrotów określonych w art. 113 ust. 1 nie uwzględnia się m.in. odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy (z wyjątkiem usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41).

Ponadto na mocy art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy:

Zatem, w treści art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy został wymieniony katalog usług, których nie wlicza się do limitu sprzedaży pozwalającego na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego z VAT. Przy obliczaniu limitu obrotów określonych w art. 113 ust. 1 nie uwzględnia się m.in. odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy.

Jak wskazano powyżej, świadczone przez Panią, jako logopedę ww. usługi logopedyczne będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

W konsekwencji, należy uznać, że w analizowanym przypadku do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy nie należy wliczać wartości usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, tj. usług logopedycznych świadczonych przez Panią.

Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.