0114-KDIP4-2.4012.451.2026.2.MC

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 28 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 13 lipca 2026 r. (wpływ 13 lipca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą A.A., zarejestrowaną pod numerem NIP: (…). Przeważającym profilem działalności są czynności przypisane przez GUS do kodu PKD 70.22Z - Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

Wnioskodawca planuje dokonać zakupu pojazdu samochodowego typu kamper, który będzie zarejestrowany na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Charakterystyka świadczonych usług doradczych wymaga od Wnioskodawcy dużej mobilności oraz elastyczności geograficznej w realizowaniu projektów u rozproszonych kontrahentów.

Kamper będzie wykorzystywany jako mobilne biuro (miejsce spotkań z klientami, analizy dokumentacji oraz pracy koncepcyjnej bezpośrednio w terenie lub w pobliżu siedziby kontrahenta), a w najbliższym (nieokreślonym) czasie Wnioskodawca planuje w nim również zamieszkać.

Ze względu na fakt, że pojazd ten z założenia będzie służył celom mieszanym (zarówno działalności gospodarczej - biuro, jak i celom prywatnym - zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych), Wnioskodawca zamierza kwalifikować go podatkowo jako pojazd wykorzystywany do celów mieszanych.

PKD 2007: 70.22.Z podklasa ta obejmuje:

• doradztwo i bezpośrednią pomoc dla podmiotów gospodarczych i innych jednostek w zakresie:

‒    planowania strategicznego i organizacyjnego,

‒    strategii i działalności marketingowej,

‒    kontroli kosztów i innych zagadnień finansowych,

‒    zarządzania produkcją,

‒    zarządzania zasobami ludzkimi, doradztwa personalnego,

‒    planowania, organizacji pracy, efektywności zarządzania,

‒    opracowywania systemów prowadzenia rachunkowości i kontroli wydatków.

• doradztwo i bezpośrednią pomoc dla podmiotów gospodarczych i administracji państwowej w zakresie:

‒    planowania metod czy procedur dotyczących rachunkowości, programów związanych z kalkulowaniem kosztów, procedur dotyczących kontroli budżetu,

‒    planowania, organizacji, efektywności i kontroli itp.

Na mocy aktualizacji kodów PKD dla kodu 70.22.Z odpowiednikiem jest kod PKD 70.20.Z.

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na poszczególne pytania, wskazał Pan następujące informacje.

W odpowiedzi na pytanie nr 1: czy zakupiony przez Pana pojazd samochodowy typu kamper będzie wykorzystywany wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, które nie korzystają ze zwolnienia od podatku, wskazał Pan:

„Tak.”

W odpowiedzi na pytanie nr 2: czy faktury dokumentujące wydatki na zakup pojazdu samochodowego typu kamper oraz jego bieżącą eksploatację będą wystawione na Pana, wskazał Pan:

„Tak.”

W odpowiedzi na pytanie nr 3: czy pojazd samochodowy typu kamper będzie wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako środek transportu służący odbywaniu podróży służbowych do kontrahentów, które to podróże są konieczne dla realizacji świadczonych przez Pana usług, wskazał Pan:

„Tak.”

W odpowiedzi na pytanie nr 4: czy zakupiony przez Pana pojazd samochodowy typu kamper będzie stanowić pojazd samochodowy w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, tj. czy zakupiony przez Pana samochód typu kamper będzie stanowić pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, wskazał Pan:

„Tak.”

W odpowiedzi na pytanie nr 5: czy zakupiony przez Pana pojazd samochodowy typu kamper będzie pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy - jeżeli tak, to prosimy wskazać:

a)  który konkretnie przepis dotyczy tego pojazdu,

b)  czy spełnienie wymagań określonych w tym przepisie zostało stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz adnotacją w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu tych wymagań (dotyczy pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy) lub na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (dotyczy pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 pkt 3 ustawy), wskazał Pan:

„Nie.”

W odpowiedzi na pytanie nr 6: czy zakupiony przez Pana pojazd samochodowy typu kamper będzie stanowić pojazd konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą i czy z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym będzie wynikać takie przeznaczenie, wskazał Pan:

„Nie.”

W odpowiedzi na pytanie nr 7: jakie wydatki związane z bieżącą eksploatacją pojazdu samochodowego typu kamper są przedmiotem Pana zapytania, wskazał Pan:

„Przedmiotem zapytania są wydatki takie jak serwis, paliwo, opłaty drogowe na przykład autostrady, okresowe przeglądy, parking i inne wydatki związane z codzienną eksploatacją.”

Pytanie

Czy w świetle art. 86a ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 50% kwoty podatku wynikającego z faktury dokumentującej zakup pojazdu typu kamper oraz wydatków związanych z jego bieżącą eksploatacją?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 13 lipca 2026 r.)

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w wysokości 50% z tytułu nabycia pojazdu samochodowego typu kamper oraz wszelkich wydatków eksploatacyjnych (paliwo, serwis, opłaty parkingowe).

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Przepisy art. 86a ust. 1 ustawy o VAT wprowadzają ograniczenie w odliczeniu podatku do wysokości 50% w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, które są wykorzystywane przez podatnika do celów mieszanych (tj. zarówno do działalności gospodarczej, jak i do celów prywatnych).

Kamper, ze względu na swoją konstrukcję, spełnia definicję pojazdu samochodowego w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Ponieważ pojazd będzie służył jako mobilne biuro w celu generowania przychodów opodatkowanych podatkiem VAT z doradztwa biznesowego (PKD 70.22Z), a jednocześnie będzie zaspokajał potrzeby osobiste (zamieszkanie), zaistnieją przesłanki do uznania go za pojazd o charakterze mieszanym.

Brak jest w ustawie o VAT przepisów wyłączających prawo do odliczenia 50% VAT ze względu na specyfikację pojazdu jako mieszkalno-turystycznego, o ile zachodzi bezpośredni lub pośredni związek z prowadzoną działalnością opodatkowaną.

W związku z tym ograniczenie odliczenia do wysokości 50% bez konieczności prowadzenia szczegółowej ewidencji przebiegu pojazdu jest w pełni uzasadnione i prawidłowe.

Zakup „zwykłego” samochodu byłby nierozsądny i mniej opłacalny niż zakup zabudowanego kampera. W takim wypadku Wnioskodawca dodatkowo ponosiłby poza parkingiem koszty własnego noclegu, dostępu do Internetu, ewentualnej przestrzeni coworkingowej.

W opisanych okolicznościach wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na podstawie faktur dotyczących nabycia kampera będą pozostawały w związku pośrednim z czynnościami opodatkowanymi VAT, które wykonuje Wnioskodawca, tj. odpłatnym świadczeniem usług w ramach kodu PKD 70.22.Z na rzecz kontrahentów.

Kamper będzie bowiem wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako środek transportu służący odbywaniu podróży służbowych do kontrahentów, które są konieczne dla realizacji usług (np. w związku z potrzebą zapoznania się z zespołem projektowym, udziałem w spotkaniach lub przekazaniem finalnego produktu).

Jednocześnie, z uwagi na jego wyposażenie, kamper będzie pełnił funkcję mobilnego biura umożliwiającego świadczenie usług w trakcie podróży oraz w miejscu docelowym, co bezpośrednio wspiera wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Odliczenia podatku naliczonego, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, może więc dokonać zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT pod warunkiem, że nabyte towary i usługi są lub będą związane z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez tego podatnika.

Zatem stosownie do cytowanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia - jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ na wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reprezentacji i reklamy, wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego itp.

Podkreślić przy tym należy, iż ciężar wykazania związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Ponadto należy wskazać, że warunek zachowania związku zakupów z działalnością opodatkowaną, akcentowany jest w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzeczeniu z 6 kwietnia 1995 r. (w sprawie C-4/94, BLP Groupplc v. Commissioners of Customs & Excise), TSUE stwierdził, że powstanie prawa do odliczenia podatku jest uzależnione od bezpośredniego i niezwłocznego związku z transakcjami opodatkowanymi. Także w wyroku z 8 czerwca 2000 r. (w sprawie C-98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank plc) TSUE nie miał wątpliwości, że artykuł 2 Pierwszej Dyrektywy i artykuł 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez podatnika VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa było zasadniczo istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia, a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży. W wyroku z 13 marca 2008 r. w sprawie C-437/06 Securenta, TSUE stanął na stanowisku, że w sytuacji, gdy podatnik wykonuje działalność gospodarczą i działalność niemającą charakteru gospodarczego, prawo do odliczenia z tytułu ewentualnych wydatków jest dopuszczalne jedynie w zakresie, w jakim wydatki te można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika.

Powyższe powoduje, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego związanego z nabytym towarem lub usługą.

Jednocześnie, stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy:

Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86a ust. 2 ustawy:

Zatem podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.

Dla celów stosowania tego ograniczenia przez wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”. Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”. Przyjmuje się, że każdy pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony - ze względu na swoje cechy konstrukcyjne - służy co do zasady użytkowi „mieszanemu”, a zatem wszystkie wydatki z nim związane podlegają ograniczeniu w odliczaniu do 50%.

Jednakże, od zasady wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy przewidziano wyjątki.

Stosownie do art. 86a ust. 3 ustawy:

Jednocześnie, zgodnie z art. 86a ust. 4 ustawy:

W myśl art. 86a ust. 5 ustawy:

Użycie wyrazu „wyłącznie” w art. 86a ust. 5 ustawy, wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane - choćby przejściowo - do innych celów (np. jazda próbna, użytek służbowy podatnika, itp.).

Okolicznościami potwierdzającymi obiektywnie brak możliwości użytku prywatnego mogą być przykładowo:

• obowiązek zostawiania po godzinach pracy na parkingach przedsiębiorstwa pojazdów używanych przez pracowników, bez możliwości ich pobrania poza tymi godzinami, w tym w weekendy, na cele inne niż wyłącznie działalność przedsiębiorstwa,
• nadzór nad używaniem pojazdów w trakcie wykonywania obowiązków służbowych, przykładowo za pomocą GPS,
• w przypadku nabywania pojazdów przez podatnika, którego przedmiotem działalności jest odprzedaż tych pojazdów - brak rejestracji tych pojazdów, uniemożliwiający ich poruszanie się po drogach, a w przypadku ich rejestracji - brak możliwości użycia tych pojazdów na cele prywatne; nie mogą to być zatem np. samochody demonstracyjne używane przez pracownika dealera do dojazdów do pracy,
• w przypadku nabywania pojazdów przez podatnika, którego przedmiotem działalności jest wynajem tych pojazdów - określenie reguł wykluczających użytek prywatny,
• używanie (w przypadku pojazdów tzw. lotniskowych) przez służby lotniska pojazdów do przemieszczania się po płycie lotniska, bez możliwości opuszczania przez te pojazdy terenu lotniska.

Ponadto, jak stanowi art. 86a ust. 6 ustawy:

Na mocy art. 86a ust. 7 ustawy:

Zgodnie z art. 86a ust. 9 ustawy:

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z samochodem osobowym w sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Dla celów pełnego odliczania VAT fakt jego wykorzystywania wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tego pojazdu przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach jego używania wyklucza użycie go do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tego pojazdu ewidencją przebiegu pojazdu.

Wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają, w jaki sposób podatnik ma zapewnić wyeliminowanie użytku prywatnego używanego w nim pojazdu samochodowego dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności i sposobu używania dla jego celów pojazdów. Określone przez podatnika zasady używania pojazdu muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku. Przy czym, użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.

Nie można uznać wykorzystywania pojazdu wyłącznie do celów działalności gospodarczej gdy np. zostaną ustalone zasady używania pojazdów, jednakże nie istnieją żadne zabezpieczenia gwarantujące ich przestrzeganie; przykładowo istnieje zakaz używania przez pracowników pojazdów do celów prywatnych, jednakże nikt nie weryfikuje czy zakaz ten jest respektowany.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. Przeważającym profilem działalności są czynności przypisane przez GUS do kodu PKD 70.22.Z - Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

Planuje dokonać zakupu pojazdu samochodowego typu kamper, który będzie zarejestrowany na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Charakterystyka świadczonych usług doradczych wymaga od Pana dużej mobilności oraz elastyczności geograficznej w realizowaniu projektów u rozproszonych kontrahentów. Kamper będzie wykorzystywany jako mobilne biuro (miejsce spotkań z klientami, analizy dokumentacji oraz pracy koncepcyjnej bezpośrednio w terenie lub w pobliżu siedziby kontrahenta), a w najbliższym (nieokreślonym) czasie planuje Pan w nim również zamieszkać. Ze względu na fakt, że pojazd ten z założenia będzie służył celom mieszanym (zarówno działalności gospodarczej - biuro, jak i celom prywatnym - zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych), zamierza Pan kwalifikować go podatkowo jako pojazd wykorzystywany do celów mieszanych. Pojazd samochodowy typu kamper będzie wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako środek transportu służący odbywaniu podróży służbowych do kontrahentów, które to podróże są konieczne dla realizacji świadczonych przez Pana usług.

Zakupiony przez Pana pojazd samochodowy typu kamper będzie stanowić pojazd samochodowy w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy, tj. zakupiony przez Pana samochód typu kamper będzie stanowić pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Zakupiony przez Pana pojazd samochodowy typu kamper nie będzie pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy. Pojazd ten nie będzie stanowić pojazdu konstrukcyjnie przeznaczonego do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą.

Zakupiony przez Pana pojazd samochodowy typu kamper będzie wykorzystywany wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, które nie korzystają ze zwolnienia od podatku. Faktury dokumentujące wydatki na zakup pojazdu samochodowego typu kamper oraz jego bieżącą eksploatację będą wystawione na Pana. Przedmiotem Pana zapytania są wydatki, takie jak serwis, paliwo, opłaty drogowe na przykład autostrady, okresowe przeglądy, parking i inne wydatki związane z codzienną eksploatacją.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w świetle art. 86a ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, będzie Panu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 50% kwoty podatku wynikającego z faktury dokumentującej zakup pojazdu typu kamper oraz wydatki związane z jego bieżącą eksploatacją.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku przysługuje Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupu pojazdu typu kamper oraz wydatków związanych z jego bieżącą eksploatacją, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.

W rozpatrywanej sprawie będzie spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturze dokumentującej zakup pojazdu typu kamper oraz wydatki związane z jego bieżącą eksploatacją, tj. związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą opodatkowaną.

W analizowanej sprawie, jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT. Planuje dokonać zakupu pojazdu samochodowego typu kamper, który będzie zarejestrowany na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Charakterystyka świadczonych usług doradczych wymaga od Pana dużej mobilności oraz elastyczności geograficznej w realizowaniu projektów u rozproszonych kontrahentów. Kamper będzie wykorzystywany jako mobilne biuro (miejsce spotkań z klientami, analizy dokumentacji oraz pracy koncepcyjnej bezpośrednio w terenie lub w pobliżu siedziby kontrahenta), a w najbliższym (nieokreślonym) czasie planuje Pan w nim również zamieszkać. Pojazd samochodowy typu kamper będzie wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako środek transportu służący odbywaniu podróży służbowych do kontrahentów, które to podróże są konieczne dla realizacji świadczonych przez Pana usług. Jednocześnie, wskazał Pan, że zakupiony przez Pana pojazd samochodowy typu kamper będzie wykorzystywany wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, które nie korzystają ze zwolnienia od podatku.

W konsekwencji, będzie Panu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej zakup pojazdu typu kamper oraz wydatki związane z jego bieżącą eksploatacją (serwis, paliwo, opłaty drogowe, na przykład autostrady, okresowe przeglądy, parking i inne wydatki związane z codzienną eksploatacją), na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, o ile nie zaistnieją przesłanki negatywne określone w art. 88 ustawy.

Jednocześnie należy zauważyć, że z powołanego art. 86a ust. 1 ustawy w powiązaniu z art. 2 pkt 34 ustawy wynika, że ograniczenia wynikające z art. 86a ustawy dotyczą pojazdów samochodowych w rozumieniu ustawy prawo o ruchu drogowym, których dopuszczalna masa całkowita nie przekracza 3,5 tony.

Wskazał Pan, że zakupiony pojazd samochodowy typu kamper będzie stanowić pojazd samochodowy w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy, tj. zakupiony przez Pana samochód typu kamper będzie stanowić pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Zatem w Pana sprawie będą miały zastosowanie regulacje wynikające z art. 86a ust. 1 ustawy, dotyczące wydatków związanych z pojazdami samochodowymi.

W analizowanej sprawie odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących pojazdu samochodowego typu kamper, czyli pojazdu samochodowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony nie można dokonywać z pominięciem regulacji zawartych w treści art. 86a ustawy.

Jak wynika z uregulowań art. 86a ustawy zasadą jest, że w przypadku pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości tj. w wysokości 50%.

Podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z pojazdem samochodowym w sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Dla celów pełnego odliczania podatku VAT fakt jego wykorzystywania wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.

W celu dokonania pełnego odliczenia podatku muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tego pojazdu przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach jego używania wyklucza użycie go do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tego pojazdu ewidencją przebiegu pojazdu (art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy ) lub konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarcza jest nieistotne (art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy).

Niezbędnym elementem warunkującym uznanie, że mamy do czynienia z samochodem wykorzystywanym wyłącznie w działalności gospodarczej jest również - określony w art. 86a ust. 12 ustawy - wymóg zgłoszenia (w ściśle określonym terminie) faktu takiego sposobu wykorzystywania pojazdu naczelnikowi urzędu skarbowego.

Wskazać również należy, że przepisy ustawy nie określają, w jaki sposób podatnik ma zapewnić wyeliminowanie użytku prywatnego używanego pojazdu samochodowego dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności i sposobu używania dla jego celów pojazdów. Określone przez podatnika zasady używania pojazdu muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku. Przy czym użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.

W rozpatrywanej sprawie wskazał Pan, że kamper będzie wykorzystywany jako mobilne biuro (miejsce spotkań z klientami, analizy dokumentacji oraz pracy koncepcyjnej bezpośrednio w terenie lub w pobliżu siedziby kontrahenta). Pojazd ten będzie wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jako środek transportu służący odbywaniu podróży służbowych do kontrahentów, które to podróże są konieczne dla realizacji świadczonych przez Pana usług. Jednocześnie wskazał Pan, że w najbliższym (nieokreślonym) czasie planuje Pan w nim również zamieszkać. Pojazd samochodowy typu kamper będzie służył celom mieszanym, tj. zarówno działalności gospodarczej (mobilne biuro), jak i celom prywatnym (zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych).

Zatem skoro zakupiony pojazd samochodowy typu kamper będzie służył również Pana celom prywatnym (mieszkaniowym) nie można uznać, że pojazd ten będzie wykorzystywany wyłącznie do Pana działalności gospodarczej. Tym samym stosownie do art. 86a ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy nie będzie miał Pan prawa do odliczenia w całości podatku naliczonego z tytułu zakupu pojazdu typu kamper oraz wydatków związanych z jego bieżącą eksploatacją.

W konsekwencji należy stwierdzić, że będzie Panu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 50% kwoty podatku wynikającego z faktury dokumentującej zakup pojazdu typu kamper oraz wydatki związane z jego bieżącą eksploatacją, zgodnie z art. 86a ust. 1 w związku z art. 86 ust. 1 ustawy.

Zatem Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.