0114-KDIP4-2.4012.390.2026.2.MŻA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej który dotyczy zwolnienia od podatku VAT usług psychoterapii wykonywanych przez zagranicznych psychoterapeutów. Uzupełnili go Państwo pismem z 3 lipca 2026 r. (wpływ 3 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

A spółka z o.o. (dalej: Wnioskodawca) jest zarejestrowana w Polsce jako podatnik VAT zwolniony.

Jednym z najważniejszych obszarów działalności Spółki jest prowadzenie poradni psychoterapeutycznej, w ramach której świadczone są usługi psychoterapii indywidualnej lub psychoterapii par. Sesje psychoterapeutyczne odbywają się stacjonarnie lub on-line (za pomocą komunikacji przez Internet pomiędzy psychoterapeutą i osobami korzystającymi z terapii). Usługi psychoterapii, których dotyczy niniejszy wniosek są wykonywane w celu profilaktyki, zachowania, ratowania, przywracania lub poprawy zdrowia psychicznego pacjentów.

Wnioskodawca jako osoba prawna, nie wykonuje usług psychoterapii osobiście. Usługi na rzecz pacjentów Wnioskodawcy wykonują profesjonalni psychoterapeuci, którzy są psychologami w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d) ustawy o VAT. Wspomniani psychoterapeuci mogą współpracować z Wnioskodawcą w różnych formach. Przedmiotem niniejszego wniosku jest jednak wyłącznie współpraca z psychoterapeutami prowadzącymi działalność gospodarczą (B2B).

Współpraca B2B polega na tym, że w ramach stosunku umownego obie strony - Wnioskodawca i psychoterapeuta - występują jako przedsiębiorcy.

Zatem model działalności Wnioskodawcy w obszarze psychoterapii funkcjonuje w ten sposób, że klient (pacjent) zainteresowany usługą psychoterapii zamawia usługę psychoterapeutyczną w poradni prowadzonej przez Wnioskodawcę. Warunki usługi psychoterapii są ustalane przez klienta bezpośrednio z Wnioskodawcą. W szczególności klient może wybrać konkretnego psychoterapeutę, termin usługi i sposób jej realizacji (stacjonarnie albo on-line). Umowa dotycząca wykonania usługi psychoterapii jest zawierana pomiędzy Wnioskodawcą i klientem. Wnioskodawca ponosi wobec klienta odpowiedzialność za wykonanie usługi psychoterapii.

Faktyczne wykonanie usługi psychoterapeutycznej odbywa się przez wybranego przez klienta psychoterapeutę współpracującego z Wnioskodawcą. Psychoterapeuta wspomnianą usługę wykonuje na podstawie umowy zawartej z Wnioskodawcą – psychoterapeuty nie łączy żaden stosunek umowny z klientem, który korzysta z wykonywanej przez niego usługi psychoterapii. Jak zostało bowiem wyjaśnione powyżej, klient usługę psychoterapii nabywa od Wnioskodawcy. Wnioskodawca również we własnym imieniu odbiera od klienta zapłatę za usługę psychoterapii. Zatem opisany powyżej model działalności Wnioskodawcy polega na tym, że usługi psychoterapii są przez niego nabywane od współpracujących psychoterapeutów. Następnie usługi te są sprzedawane przez Wnioskodawcę osobom trzecim (klientom). Należy przy tym wskazać, że Wnioskodawca nie korzysta z nabywanych usług psychoterapii - to osoby trzecie (klienci Wnioskodawcy) faktycznie korzystają z tych usług.

Sprzedaż opisanych wyżej usług psychoterapii na rzecz klientów Wnioskodawca rozpoznaje jako podlegającą zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT. W konsekwencji, sprzedaż Wnioskodawcy opodatkowana VAT nie przekracza limitu zwolnienia podmiotowego przewidzianego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT i Wnioskodawca pozostaje podatnikiem zwolnionym z VAT.

W opisanym wyżej modelu współpracy B2B Wnioskodawca nabywa na rzecz swoich klientów również usługi psychoterapeutyczne od specjalistów (psychoterapeutów) mieszkających i prowadzących działalność gospodarczą za granicą – tj. w innych niż Polska państwach członkowskich Unii Europejskiej (np. w Hiszpanii). Wspomniani zagraniczni psychoterapeuci są psychologami w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 polskiej ustawy o VAT, tj. posiadają kwalifikacje zawodowe wymagane do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie zawodu psychologa, lub zawodu medycznego, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156). Wykonywane przez wskazanych wyżej zagranicznych psychoterapeutów usługi służą zachowaniu lub poprawie zdrowia psychicznego klientów (pacjentów Wnioskodawcy).

Podkreślenia wymaga, że psychoterapeuci z innych niż Polska państw członkowskich Unii Europejskiej wykonują usługi psychoterapii na rzecz klientów Wnioskodawcy wyłącznie w formie zdalnej – tj. sesje psychoterapeutyczne odbywają się za pomocą komunikacji przez Internet. W opisanym wyżej stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) Wnioskodawca powziął wątpliwości co do sposobu rozliczania podatku VAT z tytułu nabywanych przez Wnioskodawcę na rzecz klientów usług psychoterapii od psychoterapeutów prowadzących działalność za granicą – tj. w innych niż Polska państwach członkowskich Unii Europejskiej.

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

1. Specjaliści psychoterapeuci, od których Wnioskodawca nabywa usługi psychoterapeutyczne posiadają siedzibę działalności gospodarczej w Hiszpanii. Wnioskodawca pragnie przy tym wyjaśnić, że wskazani we wniosku zagraniczni specjaliści psychoterapeuci są osobami fizycznymi, które zdecydowały się na stałe przeprowadzić z Polski do Hiszpanii. Jednocześnie, w związku ze zmianą miejsca zamieszkania, wspomniane osoby fizyczne rozpoczęły prowadzenie działalności gospodarczej w Hiszpanii, gdzie znajduje się siedziba działalności gospodarczej tych osób.

2. Specjaliści psychoterapeuci nie posiadają stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski.

3. Zagraniczni psychoterapeuci nie prowadzą działalności jako podmiot leczniczy według przepisów obowiązujących w kraju siedziby (w Hiszpanii). Zagraniczni psychoterapeuci świadczą usługi jako osoby fizyczne wykonujące zawód psychologa lub zawód psychoterapeuty.

W przypadku osób wykonujących zawód psychologa będą to osoby, które ukończyły studia na kierunku psychologia i mają prawo do wykonywania zawodu psychologa zgodnie z ustawą z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1026 z późn. zm.).

W przypadku psychoterapeutów wskazać należy, że zgodnie z nomenklaturą zawartą w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz. U. z 2018 r. poz. 227 z późn. zm.), w załączniku w grupie 2299 "Specjaliści ochrony zdrowia gdzie indziej niesklasyfikowani" został wymieniony psychoterapeuta - 229905. Ponadto należy podkreślić, że zagraniczni psychoterapeuci będą osobami posiadającymi certyfikat psychoterapeuty w rozumieniu § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (Dz. U. z 2019 r. poz. 1285 z późn. zm.), w związku z czym psychoterapeuci spełniają/będą spełniać również wymagania dotyczące wykonywania psychoterapii wskazane w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917).

Zagraniczni psychoterapeuci posiadają/będą posiadali kwalifikacje zawodowe do wykonywania zawodu psychologa lub zawodu psychoterapeuty. Akty prawne dotyczące wykonywania tych zawodów zostały wskazane powyżej.

Zagraniczni psychoterapeuci będą uprawnieni do wykonywania w Polsce zawodu psychologa lub zawodu psychoterapeuty.

Zagraniczni psychoterapeuci niebędący psychologami spełniają/będą spełniali – w zależności od ich statusu zawodowego – warunki określone w § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.

Osoby świadczące usługi psychoterapeutyczne, które nie są psychologami, spełniają/będą spełniały warunki wynikające z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917).

4. Usługi świadczone przez zagranicznych psychoterapeutów obejmują/będą obejmowały konsultacje psychoterapeutyczne, psychoterapię indywidualną, a w zależności od potrzeb pacjentów również psychoterapię par, rodzin lub psychoterapię grupową. Usługi te są/będą świadczone na rzecz osób wymagających wsparcia w związku z występującymi zaburzeniami zdrowia psychicznego, objawami psychicznymi lub psychosomatycznymi, kryzysami psychicznymi, trudnościami adaptacyjnymi albo zwiększonym ryzykiem wystąpienia takich zaburzeń.

Podsumowując, zasadniczym celem usług świadczonych przez zagranicznych psychoterapeutów jest/będzie ochrona, utrzymanie, przywracanie albo poprawa zdrowia psychicznego pacjentów.

Usługi świadczone przez zagranicznych psychoterapeutów mają/będą miały cel terapeutyczny. Każda z tych usług stanowi/będzie stanowiła celowe i planowane oddziaływanie psychoterapeutyczne, ukierunkowane na profilaktykę, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawę zdrowia psychicznego pacjenta. Celem podejmowanych działań jest/będzie w szczególności złagodzenie lub usunięcie objawów zaburzeń, poprawa zdolności pacjenta do regulacji emocji, odzyskanie lub poprawa jego funkcjonowania rodzinnego, społecznego i zawodowego.

Pytania

1.  Czy w opisanym we wniosku stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym), Wnioskodawca jest zobowiązany do rozpoznania importu usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT w zakresie usług psychoterapii nabywanych od psychoterapeuty prowadzącego działalność gospodarczą w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej na rzecz klientów Wnioskodawcy?

2.  W przypadku uznania za prawidłową odpowiedzi na pytanie nr 1, czy import wskazanej w tym pytaniu usługi będzie podlegać zwolnieniu z podatku od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy o VAT?

3.  Czy sprzedaż przez Wnioskodawcę na rzecz klientów usług psychoterapii wykonywanych przez zagranicznych psychoterapeutów wskazanych w pytaniu nr 1, które Wnioskodawca nabywa od zagranicznych psychoterapeutów we własnym imieniu, ale na rzecz klientów, będzie podlegać zwolnieniu z podatku od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

W opisanym w stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) modelu działalności Wnioskodawca nabywa usługi specjalistycznej psychoterapii od zagranicznych kontrahentów (współpracowników działających w formule B2B), a następnie odsprzedaje te usługi na rzecz klientów końcowych (konsumentów), przy czym wynagrodzenie za usługę uiszczane jest bezpośrednio na rzecz Wnioskodawcy. W konsekwencji, z perspektywy podatku od towarów i usług, model ten obejmuje dwa odrębne zdarzenia gospodarcze, tj. nabycie usług od zagranicznego usługodawcy oraz ich odsprzedaż na rzecz ostatecznego klienta w Polsce.

Odsprzedaż usług psychoterapii przez Wnioskodawcę na rzecz klientów końcowych stanowi transakcję krajową podlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce. Jednocześnie, usługi te korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT, jako usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Możliwość zastosowania wskazanego zwolnienia w modelu współpracy z terapeutami działającymi w formule B2B została potwierdzona w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 23 grudnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.538.2024.3.ASZ.

Z kolei nabycie usług psychoterapii od zagranicznych kontrahentów stanowi dla Wnioskodawcy import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o VAT. Zgodnie z zasadą ogólną określoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia tych usług jest terytorium kraju, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. Polska. W konsekwencji Wnioskodawca zobowiązany jest do rozpoznania importu usług i rozliczenia podatku VAT w Polsce w mechanizmie odwrotnego obciążenia, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

W ramach rozliczenia importu usług zastosowanie znajdują przepisy polskiej ustawy o VAT, w tym dotyczące stawek oraz zwolnień od podatku. Oznacza to, że jeżeli nabywane usługi – oceniane według regulacji krajowych – spełniają warunki do objęcia zwolnieniem z VAT, Wnioskodawca powinien zastosować to zwolnienie również przy rozliczeniu importu usług. W takim przypadku Wnioskodawca nie wykazuje podatku VAT należnego z tytułu tej transakcji. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych, w tym w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 stycznia 2025 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.553.2024.2.JO) oraz z 7 lipca 2023 r. (sygn. 0111-KDIB3-1.4012.326.2023.4.WN). W drugiej z ww. interpretacji Dyrektor KIS stwierdził w szczególności, że: „Tym samym w przypadku nabycia przez Państwa opisanych usług zarządzania płynnością finansową (tzw. cash poolingu), miejscem ich świadczenia i opodatkowania - zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy - będzie terytorium kraju, w którym usługobiorca (Państwo) posiada siedzibę (tj. Polska). Tym samym, w opisanej sytuacji, będą Państwo zobowiązani do rozpoznania importu usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, przy czym czynność ta korzystać będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy”.

Warunkiem zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT jest jednak to, aby usługi były świadczone przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje zawodowe wymagane do udzielania świadczeń zdrowotnych, w szczególności w zakresie zawodu psychologa lub innego zawodu medycznego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. Tym samym ocena prawa do zwolnienia powinna uwzględniać zarówno charakter świadczonych usług (cel terapeutyczny), jak i status oraz kwalifikacje usługodawcy. W opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) Wnioskodawca wskazał, że zagraniczni psychoterapeuci spełniają podmiotowe przesłanki zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT. Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że usługi nabywane od zagranicznych psychoterapeutów mają na celu zachowanie lub poprawę stanu zdrowia psychicznego klientów Wnioskodawcy (pacjentów). Zatem usługi nabywane od zagranicznych psychoterapeutów spełniają przesłanki zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.

Jednocześnie należy podkreślić, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT irrelewantny pozostaje sposób świadczenia usług, w tym wykorzystywany środek komunikacji. W szczególności brak jest podstaw do różnicowania skutków podatkowych w zależności od tego, czy usługi psychoterapii świadczone są w formie stacjonarnej czy zdalnej (online). O objęciu usług zwolnieniem decyduje bowiem ich charakter oraz cel medyczny, a także kwalifikacje podmiotu je świadczącego. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 29 maja 2020 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.122.2020.3.KS.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 8 ust. 2a ustawy:

Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Zatem konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi. Celem obciążenia kosztami podmiotu, który faktycznie korzystał z usługi jest odsprzedaż tej usługi przez podmiot uczestniczący pośrednio w świadczeniu, pomimo że pośrednik danej usługi nie wykonał. Przenoszenie kosztów jest więc świadczeniem pomiędzy podmiotem pośredniczącym pomiędzy właściwym usługodawcą, a rzeczywistym nabywcą tej usługi.

Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011 r., str. 1 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011:

Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011:

Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że:

Z kolei w punkcie 5 załącznika II do rozporządzenia 282/2011 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wymienione zostały następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych drogą elektroniczną:

W kontekście formy świadczenia usług, należy wskazać, że zgodnie z art. 98 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:

Dyrektywa 2006/112/WE stanowi zatem, że do usług świadczonych drogą elektroniczną nie stosuje się stawek obniżonych. Przepisy ww. dyrektywy nie wprowadzają jednak expressis verbis ograniczenia stosowania zwolnienia w odniesieniu do kategorii usług zwolnionych, świadczonych drogą elektroniczną.

Pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do formy świadczenia, a nie do jego treści. Stąd też należy stwierdzić, że identyfikacja danej czynności jako usługi elektronicznej (według nomenklatury unijnej: usługi świadczonej drogą elektroniczną), nie skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb stosowania innych przepisów ustawy.

Powyższe oznacza, że usługa nie traci statusu usługi zwolnionej tylko dlatego, że jest świadczona drogą elektroniczną. W konsekwencji, jeżeli określona usługa wymieniona w art. 43 ust. 1 ustawy, będzie świadczona drogą elektroniczną, w odniesieniu do tej usługi zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT.

Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Kwestia określenia miejsca świadczenia przy świadczeniu usług została uregulowana w Rozdziale 3 Dział V ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 28a ustawy o VAT:

Powyższy artykuł wprowadza w ustawie drugą definicję podatnika. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.

Generalna zasada dotycząca miejsca świadczenia usług (na rzecz podatników w rozumieniu art. 28a ustawy) została określona w art. 28b ust. 1 ustawy. W oparciu o ten przepis:

Przy czym w myśl art. 28b ust. 2 ustawy:

Stosownie zaś do art. 28b ust. 3 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług do których nie znajduje zastosowanie art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy na rzecz podatnika działającego w takim charakterze jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą ma stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Zgodnie z art. 2 pkt 9 ww. ustawy:

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:

W myśl art. 17 ust. 1a ustawy:

Stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani w Polsce jako podatnik VAT zwolniony. Jednym z najważniejszych obszarów Państwa działalności jest prowadzenie poradni psychoterapeutycznej, w ramach której świadczone są usługi psychoterapii indywidualnej lub psychoterapii par. Sesje psychoterapeutyczne odbywają się stacjonarnie lub on-line (za pomocą komunikacji przez Internet pomiędzy psychoterapeutą i osobami korzystającymi z terapii). Usługi psychoterapii, których dotyczy niniejszy wniosek są wykonywane w celu profilaktyki, zachowania, ratowania, przywracania lub poprawy zdrowia psychicznego pacjentów. Jako osoba prawna, nie wykonują Państwo usług psychoterapii osobiście. Usługi na rzecz Państwa pacjentów wykonują profesjonalni psychoterapeuci, którzy są psychologami w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d) ustawy o VAT. Wspomniani psychoterapeuci mogą współpracować z Państwem w różnych formach. Przedmiotem niniejszego wniosku jest jednak wyłącznie współpraca z psychoterapeutami prowadzącymi działalność gospodarczą (B2B). Współpraca B2B polega na tym, że w ramach stosunku umownego obie strony - Państwo i psychoterapeuta - występują jako przedsiębiorcy. Klient (pacjent) zainteresowany usługą psychoterapii zamawia usługę psychoterapeutyczną w poradni prowadzonej przez Państwa. Warunki usługi psychoterapii są ustalane przez klienta bezpośrednio z Państwem. W szczególności klient może wybrać konkretnego psychoterapeutę, termin usługi i sposób jej realizacji (stacjonarnie albo on-line). Umowa dotycząca wykonania usługi psychoterapii jest zawierana pomiędzy Państwem i klientem. Ponoszą Państwo wobec klienta odpowiedzialność za wykonanie usługi psychoterapii. Nabywają Państwo na rzecz swoich klientów również usługi psychoterapeutyczne od specjalistów (psychoterapeutów) mieszkających i prowadzących działalność gospodarczą za granicą – tj. w innych niż Polska państwach członkowskich Unii Europejskiej (np. w Hiszpanii). Wspomniani zagraniczni psychoterapeuci są psychologami w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 polskiej ustawy o VAT, tj. posiadają kwalifikacje zawodowe wymagane do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie zawodu psychologa, lub zawodu medycznego, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156). Wykonywane przez wskazanych wyżej zagranicznych psychoterapeutów usługi służą zachowaniu lub poprawie zdrowia psychicznego klientów. Psychoterapeuci z innych niż Polska państw członkowskich Unii Europejskiej wykonują usługi psychoterapii na rzecz Państwa klientów wyłącznie w formie zdalnej – tj. sesje psychoterapeutyczne odbywają się za pomocą komunikacji przez Internet. Specjaliści psychoterapeuci nie posiadają stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski. Zagraniczni psychoterapeuci nie prowadzą działalności jako podmiot leczniczy według przepisów obowiązujących w kraju siedziby (w Hiszpanii). Zagraniczni psychoterapeuci świadczą usługi jako osoby fizyczne wykonujące zawód psychologa lub zawód psychoterapeuty.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy są Państwo zobowiązani do rozpoznania importu usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT w zakresie usług psychoterapii nabywanych od psychoterapeuty prowadzącego działalność gospodarczą w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej na rzecz Państwa klientów.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że w niniejszej sprawie wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy zastrzeżenia nie mają zastosowania, zatem miejsce świadczenia usług będących przedmiotem wniosku powinno być ustalone na podstawie zasady ogólnej wyrażonej w tym przepisie.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że Państwo (zarejestrowani w Polsce jako podatnik VAT) nabywając usługę od zagranicznych psychoterapeutów, powinni rozpoznać po swojej stronie import usług, który będzie opodatkowany zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa na terytorium Polski w myśl art. 28b ustawy w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 oraz art. 2 pkt 9 ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Następnie, Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy import usług psychoterapii będzie podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy o VAT.

W tym miejscu należy wskazać, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być albo opodatkowana podatkiem albo może korzystać ze zwolnienia od podatku.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:

Stosownie natomiast do art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy:

Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej, stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. c) Dyrektywy:

Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku od towarów i usług podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty. Powyższe zwolnienie ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia należy zastosować wykładnię językową.

„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

„Zachowywanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.

Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.

Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.

„Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.

Z utrwalonego orzecznictwa TSUE wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

Zauważyć należy, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych ani wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.

W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy ukształtowała się wspólnotowa linia orzecznicza. I tak w wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał stwierdził, że:

Analizując przedstawione powyżej regulacje należy zauważyć, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie Unterpertinger, C- 212/01, pkt 40).

Należy podkreślić, że ani przytoczone przepisy Dyrektywy ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01 oraz w sprawie C-384/98.

Zatem zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19, pkt 19a ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia.

Zgodnie z wyrokiem TSUE C-141/00 w sprawie Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH:

W wyroku tym TSUE wyjaśnił również:

Powyższa regulacja nie zwalnia od podatku wszystkich świadczeń, ale tylko służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, jeśli wykonywane są przez osoby posiadające wymagane wykształcenie zawodowe.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że usługi świadczone przez zagranicznych psychoterapeutów obejmują/będą obejmowały konsultacje psychoterapeutyczne, psychoterapię indywidualną, a w zależności od potrzeb pacjentów również psychoterapię par, rodzin lub psychoterapię grupową. Usługi te są/będą świadczone na rzecz osób wymagających wsparcia w związku z występującymi zaburzeniami zdrowia psychicznego, objawami psychicznymi lub psychosomatycznymi, kryzysami psychicznymi, trudnościami adaptacyjnymi albo zwiększonym ryzykiem wystąpienia takich zaburzeń. Zasadniczym celem usług świadczonych przez zagranicznych psychoterapeutów jest/będzie ochrona, utrzymanie, przywracanie albo poprawa zdrowia psychicznego pacjentów. Usługi świadczone przez zagranicznych psychoterapeutów mają/będą miały cel terapeutyczny. Każda z tych usług stanowi/będzie stanowiła celowe i planowane oddziaływanie psychoterapeutyczne, ukierunkowane na profilaktykę, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawę zdrowia psychicznego pacjenta. Celem podejmowanych działań jest/będzie w szczególności złagodzenie lub usunięcie objawów zaburzeń, poprawa zdolności pacjenta do regulacji emocji, odzyskanie lub poprawa jego funkcjonowania rodzinnego, społecznego i zawodowego.

Analiza ww. okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że w analizowanej sprawie zostanie spełniona przesłanka przedmiotowa warunkująca zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, tj. świadczone usługi objęte zakresem wniosku będą służyły profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Powyższe oznacza, że w odniesieniu do świadczonych usług pierwszy warunek zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy (warunek przedmiotowy) zostanie spełniony.

Następnie, zbadać należy, czy dla usług psychoterapeutycznych spełniony jest drugi warunek do zastosowania zwolnienia, tj. przesłanka podmiotowa, a więc, czy psychoterapeuci współpracujący z Państwem legitymują się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie.

W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2021 r. o działalności leczniczej.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2021 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2026 r. poz. 156):

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy:

Przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, tj. przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.

Należy wskazać, że zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, dotyczy to w szczególności zawodu lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera czy diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.

Wykładnia normy zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy wskazuje, że zwolnienie od podatku świadczenia usług w zakresie opieki medycznej dotyczy podatników będących osobami wskazanymi w tym przepisie (lekarzy i lekarzy dentystów, pielęgniarki i położne, osoby wykonujące zawody medyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej oraz psychologów).

Zasady wykonywania zawodu psychologa zostały uregulowane w ustawie z 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1026 ze zm.).

Zgodnie z art. 3 ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów:

Na mocy art. 4 ust. 1 ww. ustawy:

Zatem, na podstawie przepisów ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów, udzielanie świadczeń zdrowotnych zastrzeżonych dla zawodu psychologa wykonywać mogą jedynie osoby posiadające określone ustawowo kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami.

Ponadto, zawód psychologa został wprost wymieniony w ww. przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy. Psycholog jest bez wątpienia osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych.

W odniesieniu do zawodu psychoterapeuty wskazać należy, że zgodnie z nomenklaturą zawartą w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 227 ze zm.), w załączniku w grupie 2299 „Specjaliści ochrony zdrowia gdzie indziej niesklasyfikowani” został wymieniony psychoterapeuta – 229905.

Na podstawie art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 917):

W świetle § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 383):

Zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień:

Zatem, pomimo, że zawód psychoterapeuty nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak został uwzględniony w aktualnie obowiązujących przepisach. Tym samym osoba posiadająca wykształcenie i spełniająca warunki określone w ww. przepisach, w zakresie psychoterapii, jest osobą uprawnioną do wykonywania określonych świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że jako osoba prawna, nie wykonują Państwo usług psychoterapii osobiście. Usługi na rzecz Państwa pacjentów wykonują profesjonalni psychoterapeuci, którzy są psychologami w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 polskiej ustawy o VAT, tj. posiadają kwalifikacje zawodowe wymagane do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie zawodu psychologa, lub zawodu medycznego, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. W przypadku osób wykonujących zawód psychologa są/będą to osoby, które ukończyły studia na kierunku psychologia i mają prawo do wykonywania zawodu psychologa zgodnie z ustawą z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów. Zagraniczni psychoterapeuci będą osobami posiadającymi certyfikat psychoterapeuty w rozumieniu § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień, w związku z czym psychoterapeuci spełniają/będą spełniać również wymagania dotyczące wykonywania psychoterapii wskazane w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego. Zagraniczni psychoterapeuci będą uprawnieni do wykonywania w Polsce zawodu psychologa lub zawodu psychoterapeuty.

Zatem w analizowanej sprawie zostanie spełniona przesłanka podmiotowa wskazana w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) i d) ustawy względem współpracujących z Państwem psychoterapeutów.

W konsekwencji, w związku ze spełnieniem zarówno przesłanki przedmiotowej, jak i podmiotowej usługi psychoterapii nabywane od psychoterapeutów będących psychologami będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d ustawy. Natomiast usługi psychoterapii nabywane od psychoterapeutów posiadających kwalifikacje zawodowe wymagane do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie zawodu medycznego, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą także ustalenia czy sprzedaż przez Państwa na rzecz klientów usług psychoterapii, które nabywają Państwo od zagranicznych psychoterapeutów we własnym imieniu, ale na rzecz klientów, będą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT.

Należy ponownie wskazać, że zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 i pkt 19a ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem lub poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia.

Jak wynika z powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, ze zwolnienia od podatku od podatku od towarów i usług korzystają usługi w zakresie opieki medycznej świadczone przez podmioty lecznicze w ramach działalności leczniczej lub świadczone w ramach wykonywania zawodów lekarza i lekarza dentysty, pielęgniarki i położnej i innych zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a także psychologów – również w sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniodawcą usługi, a pacjentem istnieje trzeci podmiot (pośrednik), który nabywa usługę medyczną od świadczeniodawcy i zbywa ją osobie trzeciej.

Wskazać ponownie należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.

W sytuacji, o której mowa w opisie sprawy zastosowanie znajduje art. 8 ust. 2a ustawy, co oznacza, że Państwo (jako podmiot pośredniczący) obowiązani są dokonywać w tym zakresie tzw. „refakturowania” świadczeń nabywanych na rzecz klientów - pacjentów. Fakt, że Państwo nie będą konsumentem nabywanych usług medycznych nie oznacza, że w świetle obowiązujących przepisów ustawy, nie wystąpią Państwo jako nabywca świadczeń. W niniejszej sprawie wystąpi zatem tzw. fikcja prawna przewidziana w art. 8 ust. 2a ustawy, w świetle której wystąpią Państwo w roli odsprzedającego usługi medyczne nabyte we własnym imieniu, lecz na rzecz klientów - pacjentów. Zatem, na gruncie ustawy od towarów i usług, będą Państwo traktowani najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.

Z opisu sprawy wynika, że psychoterapeuci mogą współpracować z Państwem w różnych formach. Przedmiotem niniejszego wniosku jest jednak wyłącznie współpraca z psychoterapeutami prowadzącymi działalność gospodarczą (B2B). Współpraca B2B polega na tym, że w ramach stosunku umownego obie strony - Państwo i psychoterapeuta - występują jako przedsiębiorcy. Model Państwa działalności w obszarze psychoterapii funkcjonuje w ten sposób, że klient (pacjent) zainteresowany usługą psychoterapii zamawia usługę psychoterapeutyczną w poradni prowadzonej przez Wnioskodawcę. Warunki usługi psychoterapii są ustalane przez klienta bezpośrednio z Państwem. W szczególności klient może wybrać konkretnego psychoterapeutę, termin usługi i sposób jej realizacji (stacjonarnie albo on-line). Umowa dotycząca wykonania usługi psychoterapii jest zawierana pomiędzy Państwem i klientem. Ponoszą Państwo wobec klienta odpowiedzialność za wykonanie usługi psychoterapii. Faktyczne wykonanie usługi psychoterapeutycznej odbywa się przez wybranego przez klienta psychoterapeutę współpracującego z Państwem. Psychoterapeuta wspomnianą usługę wykonuje na podstawie umowy zawartej z Państwem – psychoterapeuty nie łączy żaden stosunek umowny z klientem, który korzysta z wykonywanej przez niego usługi psychoterapii. We własnym imieniu odbierają Państwo od klienta zapłatę za usługę psychoterapii. Zatem usługi psychoterapii są przez Państwa nabywane od współpracujących psychoterapeutów. Następnie usługi te są sprzedawane przez Państwa osobom trzecim (klientom).

W takiej konfiguracji zastosowanie znajdzie art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, zgodnie z którym uważani są Państwo za podmiot, który sam otrzymał i wyświadczył usługę, co otwiera drogę do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT.

Usługi psychoterapii opisane we wniosku, jak już wcześniej rozstrzygnięto będą służyły profilaktyce, przywracaniu lub poprawie zdrowia i będą świadczone przez psychologów, czyli osoby uprawnione na podstawie ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów oraz psychoterapeutów spełniających warunki, o których mowa w § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień.

Zatem, w rozpatrywanej sprawie nabywają Państwo usługi medyczne od osób wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.

W konsekwencji, należy uznać, że usługi psychoterapii stanowią/będą stanowiły usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a zatem będą stanowiły usługi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.

Tym samym należy uznać, że będą Państwo spełniać przesłanki do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, tj. będą Państwo świadczyć usługi opieki medycznej, które zostaną nabyte w Państwa imieniu, ale na rzecz osób trzecich, od współpracujących z państwem psychoterapeutów oraz świadczone usługi służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Wskazać przy tym należy, że istotny jest charakter i cel świadczonej usługi, a nie fakt jej świadczenia w formie zdalnej. O zastosowaniu zwolnienia od podatku dla świadczonych usług nie może przesądzać rodzaj środków komunikacji, przy wykorzystaniu których dana usługa jest wykonywana. Forma zdalnej komunikacji stanowi jedynie narzędzie, jakie można wykorzystać w celu świadczenia usługi mającej na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę zdrowia pacjentów.

Podsumowując, opisane we wniosku usługi psychoterapii, świadczone przez Państwa w ramach współpracy B2B, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, korzystają/będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.