0114-KDIP4-2.4012.299.2026.2.KS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:

• zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, usług dietetycznych świadczonych na rzecz osób borykających się z pogorszonym stanem zdrowia lub problemami zdrowotnymi wynikającymi z chorób i zaburzeń – jest prawidłowe,
• zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, usług dietetycznych świadczonych na rzecz osób, u których dotychczas nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej oraz osób aktywnych fizycznie i sportowców - jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 10 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, świadczonych usług dietetycznych.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 13 maja 2026 r. (wpływ 13 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą wykształcenie wyższe w dziedzinie dietetyki. Wnioskodawca uzyskał tytuł licencjata dietetyki na Uniwersytecie (…) w 2021 roku.

Wnioskodawca zamierza rozpocząć prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej sklasyfikowanej kodem PKD 86.99.B (działalność dietetyczna). Przewidywany termin rozpoczęcia działalności to drugi kwartał 2026 roku. Wnioskodawca nie zamierza rejestrować się jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi dietetyczne osobiście, polegające na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych wraz z zaleceniami oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę będą realizowane w formie hybrydowej, tj. stacjonarnie, online (za pośrednictwem wideo-rozmów i rozmów telefonicznych) oraz z dojazdem do klienta. 

Przebieg realizacji usług będzie następujący:

Pierwszym etapem współpracy jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu zdrowotno-żywieniowego. Wnioskodawca przeprowadza z klientem rozmowę (stacjonarnie, za pośrednictwem wideo-rozmowy lub telefonicznie), w trakcie której klient wypełnia szczegółową ankietę zdrowotno-żywieniową za pośrednictwem dedykowanego oprogramowania dietetycznego. W ankiecie tej zamieszczone są pytania mające na celu ustalenie informacji dotyczących aktualnego stanu zdrowia klienta, przebytych i aktualnie zdiagnozowanych chorób, przyjmowanych leków i suplementów, występujących dolegliwości oraz dotychczasowych nawyków żywieniowych. Wnioskodawca analizuje również wyniki badań laboratoryjnych klienta, które są mu udostępniane w trakcie współpracy. Następnie, w ramach kolejnej konsultacji, Wnioskodawca szczegółowo omawia z klientem wyniki wywiadu zdrowotno-żywieniowego oraz wyniki badań laboratoryjnych. Na tej podstawie Wnioskodawca dokonuje oceny aktualnego stanu zdrowia klienta oraz identyfikuje obszary wymagające interwencji dietetycznej. Na podstawie przeprowadzonego wywiadu i analizy stanu zdrowia Wnioskodawca opracowuje indywidualny plan żywieniowy wraz ze szczegółowymi zaleceniami dietetycznymi, dostosowanymi do potrzeb zdrowotnych konkretnego klienta.

Plan żywieniowy uwzględnia zdiagnozowane schorzenia, wyniki badań laboratoryjnych, przyjmowane leki (ze względu na możliwe interakcje składników pokarmowych z lekami), a także indywidualne potrzeby i możliwości klienta.

Kluczowym elementem usług Wnioskodawcy jest prowadzenie stałej, długoterminowej opieki dietetycznej nad klientem. Wnioskodawca regularnie kontaktuje się z klientami w celu monitorowania przebiegu współpracy, oceny skuteczności wdrożonych zaleceń oraz ewentualnego korygowania planu żywieniowego. W przypadku zmiany stanu zdrowia klienta lub wdrożenia przez lekarza prowadzącego nowego leczenia, (np. leczenia farmakologicznego infekcji bakteryjnych przewodu pokarmowego), Wnioskodawca dostosowuje plan żywieniowy i zalecenia do aktualnej sytuacji zdrowotnej klienta. Czas trwania opieki dietetycznej nad jednym klientem wynosi najczęściej co najmniej kilka miesięcy, a nierzadko przekracza dwanaście miesięcy, w zależności od indywidualnych potrzeb zdrowotnych klienta oraz przebiegu procesu terapeutycznego.

Usługi Wnioskodawcy będą świadczone głównie na rzecz osób borykających się z pogorszonym stanem zdrowia lub problemami zdrowotnymi wynikającymi z chorób i zaburzeń, w szczególności: chorób metabolicznych, zaburzeń gospodarki glukozowej (w tym cukrzycy typu 2 i insulinooporności), zaburzeń lipidowych (w tym dyslipidemii i hipercholesterolemii), chorób tarczycy (niedoczynności, nadczynności, choroby Hashimoto), chorób autoimmunologicznych w zakresie wsparcia żywieniowego w trakcie leczenia, zaburzeń hormonalnych, chorób i zaburzeń przewodu pokarmowego, a także stanów niedoborów pokarmowych powodujących pogorszenie stanu zdrowia.

Wnioskodawca zamierza ponadto świadczyć usługi dietetyczne na rzecz osób, u których dotychczas nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej, lecz które zgłaszają dolegliwości mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne, przedstawiają wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od wartości referencyjnych, bądź u których występują czynniki ryzyka rozwoju chorób cywilizacyjnych, (np. chorób sercowo-naczyniowych, insulinooporności, zaburzeń metabolicznych). W odniesieniu do tych osób celem usług Wnioskodawcy jest profilaktyka zdrowotna, tj. wczesne wykrywanie nieprawidłowości i zapobieganie rozwojowi chorób poprzez odpowiednią interwencję dietetyczną.

Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi dietetyczne również na rzecz osób aktywnych fizycznie i sportowców. Usługi na rzecz tych osób mają charakter profilaktyczny i terapeutyczny — Wnioskodawca opracowuje dla nich indywidualne plany żywieniowe w oparciu o szczegółowy wywiad zdrowotno-żywieniowy i analizę badań laboratoryjnych, z uwzględnieniem obciążeń zdrowotnych wynikających z intensywnej aktywności fizycznej, w celu zapobiegania niedoborom pokarmowym, zaburzeniom metabolicznym, urazom wynikającym z niewłaściwego odżywiania oraz w celu zachowania i poprawy ogólnego stanu zdrowia.

Niezależnie od tego, czy klient zgłasza się z konkretną diagnozą chorobową, czy w celach profilaktycznych, każda usługa Wnioskodawcy opiera się na indywidualnym wywiadzie zdrowotno-żywieniowym, analizie badań laboratoryjnych i ocenie stanu zdrowia konkretnego klienta.

Wszystkie świadczone usługi mają na celu profilaktykę, zachowanie, przywracanie i poprawę zdrowia klientów. Wnioskodawca będzie świadczył opisane usługi osobiście, w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie zamierza zatrudniać pracowników ani korzystać z usług podwykonawców.

Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego

Usługi Wnioskodawcy na rzecz wszystkich tych grup będą bardzo podobne, ponieważ zawsze są nakierowane na kwestie zdrowotne. Mogą występować drobne różnice, dlatego poniżej Wnioskodawca przedstawia zakres czynności dla poszczególnych grup pacjentów.

a)    Osoby borykające się z pogorszonym stanem zdrowia lub problemami zdrowotnymi

Usługi świadczone na rzecz osób borykających się z pogorszonym stanem zdrowia lub problemami zdrowotnymi będą obejmowały:

• analizę ankiety zdrowotno-żywieniowej przedstawionej przez pacjenta,
• analizę dokumentacji medycznej oraz wyników badań laboratoryjnych przedstawionych przez pacjenta,
• przeprowadzenie szczegółowego wywiadu zdrowotno-żywieniowego dotyczącego stanu zdrowia, stosowanego sposobu żywienia oraz występujących dolegliwości,
• ocenę sposobu żywienia w odniesieniu do występujących zaburzeń zdrowotnych,
• identyfikację czynników żywieniowych mogących wpływać na przebieg występujących schorzeń,
• opracowanie indywidualnych zaleceń żywieniowych dostosowanych do rodzaju schorzenia oraz aktualnego stanu zdrowia pacjenta,
• przygotowanie spersonalizowanych planów żywieniowych uwzględniających potrzeby wynikające ze stanu zdrowia pacjenta,
• konsultacje dotyczące stosowania zaleceń żywieniowych,
• monitorowanie wpływu wdrożonego postępowania żywieniowego na stan zdrowia pacjenta,
• modyfikowanie zaleceń żywieniowych w zależności od reakcji organizmu pacjenta oraz zmian jego stanu zdrowia.

Usługi świadczone na rzecz tej grupy będą miały charakter terapeutyczny i będą ukierunkowane na wspieranie procesu leczenia oraz poprawę stanu zdrowia pacjenta.

b)    Osoby, u których nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej

Usługi świadczone na rzecz osób, u których nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej, będą obejmowały:

• analizę ankiety zdrowotno-żywieniowej przedstawionej przez pacjenta,
• analizę wyników badań laboratoryjnych przedstawionych przez pacjenta, jeżeli pacjent takie posiada,
• przeprowadzenie wywiadu zdrowotno-żywieniowego,
• ocenę sposobu żywienia oraz identyfikację czynników zwiększających ryzyko rozwoju chorób dieto-zależnych,
• ocenę występowania nieprawidłowych nawyków żywieniowych mogących wpływać negatywnie na stan zdrowia,
• opracowanie indywidualnych zaleceń żywieniowych ukierunkowanych na ograniczanie ryzyka rozwoju chorób dieto-zależnych,
• przygotowanie spersonalizowanych planów żywieniowych dostosowanych do potrzeb organizmu pacjenta,
• konsultacje dotyczące sposobu realizacji zaleceń żywieniowych,
• monitorowanie wpływu wdrożonych zaleceń żywieniowych na stan zdrowia pacjenta,
• modyfikowanie zaleceń żywieniowych stosownie do potrzeb organizmu pacjenta.

Usługi świadczone na rzecz tej grupy będą miały charakter profilaktyki zdrowotnej i będą służyły zachowaniu oraz poprawie zdrowia poprzez ograniczanie czynników zwiększających ryzyko rozwoju chorób dieto-zależnych.

c)    Osoby aktywne fizycznie i sportowcy

Usługi świadczone na rzecz osób aktywnych fizycznie i sportowców będą obejmowały:

• analizę ankiety zdrowotno-żywieniowej przedstawionej przez pacjenta,
• analizę wyników badań laboratoryjnych przedstawionych przez pacjenta, jeżeli pacjent takie posiada,
• przeprowadzenie wywiadu zdrowotno-żywieniowego,
• ocenę sposobu żywienia w związku ze zwiększonym obciążeniem organizmu wynikającym z aktywności fizycznej,
• identyfikację ryzyka występowania niedoborów pokarmowych oraz innych negatywnych następstw zdrowotnych związanych ze zwiększonym wysiłkiem fizycznym,
• opracowanie indywidualnych zaleceń żywieniowych dostosowanych do stanu zdrowia oraz poziomu aktywności fizycznej pacjenta,
• przygotowanie spersonalizowanych planów żywieniowych,
• konsultacje dotyczące stosowania zaleceń żywieniowych,
• monitorowanie wpływu wdrożonego postępowania żywieniowego na stan zdrowia pacjenta,
• modyfikowanie zaleceń żywieniowych stosownie do potrzeb organizmu pacjenta.

Usługi świadczone na rzecz tej grupy będą ukierunkowane na ochronę zdrowia pacjenta poprzez ograniczanie ryzyka niedoborów pokarmowych, zaburzeń odżywiania oraz innych negatywnych następstw zdrowotnych związanych ze zwiększonym wysiłkiem fizycznym.

Usługi te nie będą świadczone w celu poprawy wyglądu sylwetki, realizacji celów estetycznych, rekreacyjnych ani life-style.

Usługi nie będą również ukierunkowane na poprawę wyników sportowych ani zwiększenie efektywności treningowej, lecz na ochronę zdrowia pacjenta oraz ograniczanie ryzyka negatywnych następstw zdrowotnych związanych ze zwiększonym wysiłkiem fizycznym.

W odpowiedzi na pytanie, czy usługi dietetyczne będą miały charakter terapeutyczny, podał Pan, że charakter terapeutyczny oznacza, że będą zawierały w sobie terapię. Terapia to proces leczenia. Żeby mogło nastąpić leczenie, musi wystąpić choroba albo inne problemy zdrowotne. Zatem terapię da się stosować tylko w stosunku do osób, które mają problemy zdrowotne.

a)    Usługi na rzecz osób borykających się z problemami zdrowotnych (zarówno ze zdiagnozowaną jednostką chorobową, jak i bez)

Usługi świadczone na rzecz osób borykających się z problemami zdrowotnymi będą miały charakter terapeutyczny.

Usługi będą obejmowały dostosowanie sposobu żywienia do rodzaju występujących zaburzeń zdrowotnych oraz monitorowanie wpływu wdrożonego postępowania żywieniowego na stan zdrowia pacjenta.

b)    Usługi na rzecz osób niezgłaszających problemów zdrowotnych

Usługi świadczone na rzecz osób, u których nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej i nie zgłaszających żadnych objawów zdrowotnych, nie będą miały charakteru terapeutycznego. Usługi będą miały charakter profilaktyki zdrowotnej i będą służyły ograniczaniu czynników zwiększających ryzyko rozwoju chorób dieto-zależnych oraz zachowaniu prawidłowego stanu zdrowia.

c)    Usługi na rzecz osób aktywnie fizycznie i sportowców (bez problemów zdrowotnych)

Usługi świadczone na rzecz osób aktywnych fizycznie i sportowców nie będą miały charakteru terapeutycznego.

Usługi będą miały charakter działań prozdrowotnych ukierunkowanych na ochronę zdrowia pacjenta w związku ze zwiększonym obciążeniem wynikającym z aktywności fizycznej.

Usługi świadczone na rzecz osób borykających się z problemami zdrowotnymi będą służyły przywracaniu, poprawie oraz zachowaniu zdrowia pacjenta.

Cel ten będzie realizowany poprzez indywidualne dostosowanie sposobu żywienia do rodzaju schorzenia, monitorowanie skuteczności wdrożonego postępowania żywieniowego oraz modyfikowanie zaleceń żywieniowych zależnie od zmian stanu zdrowia pacjenta.

W odpowiedzi na pytanie, czy usługi dietetyczne będą służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia pacjenta (jeśli tak, należało opisać w jaki konkretnie sposób), poinformował Pan, że:

• tak. Usługi świadczone na rzecz osób borykających się z problemami zdrowotnymi będą służyły przywracaniu, poprawie oraz zachowaniu zdrowia pacjenta. Cel ten będzie realizowany poprzez indywidualne dostosowanie sposobu żywienia do rodzaju schorzenia, monitorowanie skuteczności wdrożonego postępowania żywieniowego oraz modyfikowanie zaleceń żywieniowych zależnie od zmian stanu zdrowia pacjenta.
• tak. Usługi świadczone na rzecz osób, u których nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej, będą służyły profilaktyce zdrowotnej oraz zachowaniu zdrowia. Cel ten będzie realizowany poprzez identyfikację czynników zwiększających ryzyko rozwoju chorób dieto-zależnych, ograniczanie nieprawidłowych nawyków żywieniowych oraz wdrażanie indywidualnie dostosowanych zaleceń żywieniowych.
• tak. Usługi świadczone na rzecz osób aktywnych fizycznie i sportowców będą służyły zachowaniu oraz poprawie zdrowia. Cel ten będzie realizowany poprzez ograniczanie ryzyka niedoborów pokarmowych, wspieranie zachowania prawidłowego stanu zdrowia pacjenta oraz ograniczanie negatywnych następstw zdrowotnych związanych ze zwiększonym wysiłkiem fizycznym.

W odpowiedzi na pytanie, czy usługi dietetyczne będą zmierzały do likwidacji zaburzeń, zmian chorobowych zagrażających życiu lub zdrowiu (jeżeli tak, należało podać w jaki sposób i jakich konkretnie), podał Pan, że:

a)    tak. Usługi świadczone na rzecz osób borykających się z problemami zdrowotnymi będą zmierzały do ograniczania skutków zaburzeń zdrowotnych oraz wspierania procesu leczenia. Usługi będą dotyczyły w szczególności osób z:

· zaburzeniami gospodarki węglowodanowej, w tym insulino-opornością i cukrzycą typu 2,

· zaburzeniami lipidowymi,

· schorzeniami układu pokarmowego,

· chorobami autoimmunologicznymi,

· niedoborami pokarmowymi.

Postępowanie żywieniowe będzie obejmowało dostosowanie sposobu żywienia do rodzaju występujących zaburzeń oraz monitorowanie reakcji organizmu pacjenta na wdrożone zalecenia żywieniowe

b)    nie. W przypadku osób, u których nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej, usługi nie będą zmierzały do leczenia choroby. Usługi będą miały charakter profilaktyki zdrowotnej i będą ukierunkowane na ograniczanie czynników zwiększających ryzyko rozwoju chorób dieto-zależnych poprzez indywidualne dostosowanie sposobu żywienia.

c)    nie. W przypadku osób aktywnych fizycznie i sportowców, usługi nie będą zmierzały do leczenia choroby. Usługi będą ukierunkowane na ochronę zdrowia pacjenta poprzez ograniczanie ryzyka niedoborów pokarmowych oraz innych negatywnych następstw zdrowotnych związanych ze zwiększonym wysiłkiem fizycznym.

W odpowiedzi na pytanie, czy będzie Pan świadczył również usługi dietetyczne dla celów innych niż terapeutyczne, niezwiązanych z diagnozą i terapią indywidualnego pacjenta (należało wskazać jakie to cele), podał Pan, że:

a)    nie. W przypadku osób borykających się z problemami zdrowotnymi usługi nie będą świadczone dla celów innych niż terapeutyczne i związane z ochroną zdrowia.

b)    W przypadku osób, u których nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej, usługi nie będą świadczone dla celów estetycznych, rekreacyjnych ani wizerunkowych. Usługi będą służyły profilaktyce zdrowotnej oraz zachowaniu zdrowia.

c)    W przypadku osób aktywnych fizycznie i sportowców usługi, usługi nie będą świadczone w celu poprawy wyglądu sylwetki, realizacji celów estetycznych, rekreacyjnych ani life-style, poprawy wyników sportowych ani zwiększenia efektywności treningowej.

Usługi będą służyły ochronie zdrowia pacjenta w związku ze zwiększonym obciążeniem wynikającym z aktywności fizycznej.

W odpowiedzi na pytanie, czy ww. usługi będą świadczone dla osób chcących wyrobić pewne nawyki żywieniowe (nauczyć się zdrowego sposobu odżywiania) poprawić lub zachować zdrowie i nie będą to działania skierowane na leczenie choroby, poinformował Pan, że:

a)    nie. W przypadku osób borykających się z problemami zdrowotnymi usługi nie będą ograniczały się wyłącznie do kształtowania prawidłowych nawyków żywieniowych. Usługi będą stanowiły element postępowania żywieniowego dostosowanego do stanu zdrowia pacjenta oraz występujących zaburzeń zdrowotnych.

b)    Tak. W przypadku osób, u których nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej i nie zgłaszają problemów zdrowotnych, usługi będą obejmowały działania ukierunkowane na kształtowanie prawidłowych nawyków żywieniowych, zachowanie zdrowia oraz ograniczanie czynników zwiększających ryzyko rozwoju chorób dieto-zależnych. Nie będzie to natomiast typowy coaching żywieniowy, a zawsze proces nastawiony na zdrowie pacjenta (naprawę lub zachowanie). Nie można natomiast mówić o leczeniu choroby w sytuacji, kiedy nie jest ona zdiagnozowana lub nie daje objawów.

c)    W przypadku osób aktywnych fizycznie i sportowców usługi nie będą ograniczały się wyłącznie do kształtowania określonych nawyków żywieniowych. Nie można natomiast mówić o leczeniu choroby w sytuacji, kiedy nie jest ona zdiagnozowana lub nie daje objawów.

Usługi będą ukierunkowane na ochronę zdrowia pacjenta poprzez ograniczanie ryzyka niedoborów pokarmowych oraz innych negatywnych następstw zdrowotnych związanych ze zwiększonym wysiłkiem fizycznym.

W odpowiedzi na pytanie, czy z punktu widzenia pacjenta, będzie nabywał on jedną kompleksową usługę dietetyczną, wskazał Pan, że tak, we wszystkich przypadkach.

W odpowiedzi na pytanie, czy wszystkie czynności składające się na usługę dietetyczną (w tym indywidulne konsultacje dietetyczne, spersonalizowane plany żywieniowe z zaleceniami, stały monitoring zdrowotny), będą niezbędne do wykonywania usługi dietetycznej (należało podać w czym ta „niezbędność” się będzie się przejawiała), poinformował Pan, że:

a)    tak. Wszystkie czynności wykonywane w ramach usługi dietetycznej świadczonej na rzecz osób borykających się z problemami zdrowotnymi będą niezbędne do prawidłowego wykonania usługi. Niezbędność poszczególnych czynności będzie przejawiała się tym, że:

· opracowanie zaleceń żywieniowych wymaga wcześniejszej analizy dokumentacji medycznej oraz wywiadu zdrowotno-żywieniowego,

· przygotowanie planu żywieniowego wymaga oceny stanu zdrowia pacjenta,

· monitorowanie postępów pacjenta jest konieczne do oceny skuteczności wdrożonego postępowania żywieniowego oraz modyfikacji zaleceń,

b)  Tak. Wszystkie czynności wykonywane w ramach usługi dietetycznej świadczonej na rzecz osób, u których nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej, będą niezbędne do prawidłowego wykonania usługi. Niezbędność poszczególnych czynności będzie przejawiała się koniecznością oceny sposobu żywienia pacjenta, identyfikacji czynników zwiększających ryzyko rozwoju chorób dieto-zależnych oraz monitorowania skuteczności wdrożonych działań profilaktycznych.

c)  Tak. Wszystkie czynności wykonywane w ramach usługi dietetycznej świadczonej na rzecz osób aktywnych fizycznie i sportowców będą niezbędne do prawidłowego wykonania usługi. Niezbędność poszczególnych czynności będzie przejawiała się koniecznością oceny sposobu żywienia pacjenta przy zwiększonym obciążeniu wynikającym z aktywności fizycznej oraz monitorowania wpływu wdrożonego postępowania żywieniowego na stan zdrowia pacjenta.

W odpowiedzi na pytanie, czy wszystkie czynności składające się na usługę dietetyczną, (w tym indywidulne konsultacje dietetyczne, spersonalizowane plany żywieniowe z zaleceniami, stały monitoring zdrowotny), będą ze sobą tak ściśle związane, że ich niewykonanie lub rozdzielenie spowodowałoby, że pacjent nie mógłby korzystać z czynności głównej, poinformował Pan, że:

a)    Tak. Wszystkie czynności wykonywane w ramach usługi dietetycznej świadczonej na rzecz osób borykających się z problemami zdrowotnymi będą ze sobą ściśle powiązane. Niewykonanie lub rozdzielenie poszczególnych czynności uniemożliwiałoby prawidłową realizację usługi.

b)    Tak. Wszystkie czynności wykonywane w ramach usługi dietetycznej świadczonej na rzecz osób, u których nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej, będą ze sobą ściśle powiązane. Niewykonanie lub rozdzielenie poszczególnych czynności uniemożliwiałoby prawidłową realizację usługi.

c)    Tak. Wszystkie czynności wykonywane w ramach usługi dietetycznej świadczonej na rzecz osób aktywnych fizycznie i sportowców będą ze sobą ściśle powiązane. Niewykonanie lub rozdzielenie poszczególnych czynności uniemożliwiałoby prawidłową realizację usługi.

Rozdzielenie poszczególnych czynności uniemożliwiałoby prawidłowe wykonanie usługi, ponieważ:

• opracowanie zaleceń żywieniowych wymaga wcześniejszej oceny sposobu żywienia oraz stanu zdrowia pacjenta,
• przygotowanie planu żywieniowego wymaga uwzględnienia informacji uzyskanych podczas wywiadu oraz analizy dokumentacji,
• monitorowanie postępów pacjenta jest konieczne do oceny skuteczności wdrożonego postępowania żywieniowego oraz ewentualnej modyfikacji zaleceń żywieniowych.

Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że usługi nie będą obejmowały świadczeń ukierunkowanych na poprawę wyglądu sylwetki, cele estetyczne, rekreacyjne lub life-style ani usług polegających wyłącznie na sporządzaniu jadłospisów bez uprzedniej oceny stanu zdrowia i sposobu żywienia pacjent.

Informacja dodatkowa dotycząca kwalifikacji zawodowych

Usługi będą świadczone przez osobę posiadającą wykształcenie kierunkowe w zakresie dietetyki, tj. tytuł licencjata dietetyki, posiadającą przygotowanie do prowadzenia postępowania żywieniowego dostosowanego do stanu zdrowia pacjenta, oceny sposobu żywienia oraz opracowywania indywidualnych zaleceń żywieniowych służących profilaktyce zdrowotnej, wspieraniu procesu leczenia oraz poprawie stanu zdrowia pacjentów.

Pytanie

Czy usługi dietetyczne świadczone osobiście przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, polegające na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych wraz z zaleceniami oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów, będą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez niego osobiście usługi dietetyczne, polegające na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych wraz z zaleceniami oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT).

Podstawy prawne zwolnienia

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT, zwolnieniu od podatku podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

Przytoczone przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. c Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają od podatku świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.

Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

1)    przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi świadczyć usługi w ramach wykonywania zawodu medycznego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, oraz

2)    przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Zwolnienie ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy.

Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku VAT nie ma zastosowania.

Spełnienie przesłanki podmiotowej.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, osobą wykonującą zawód medyczny jest osoba uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoba legitymująca się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które posiadają odpowiednie kwalifikacje.

Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych. Zawód dietetyka, choć nie jest uregulowany odrębną ustawą, w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania został zakwalifikowany do grupy specjalistów ochrony zdrowia, w ramach kategorii „Dietetycy i specjaliści do spraw żywienia” (kod 229301). Klasyfikacja ta potwierdza medyczny charakter zawodu dietetyka.

Wnioskodawca posiada tytuł licencjata dietetyki uzyskany na Uniwersytecie (…), a więc legitymuje się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie dietetyki — wykształcenie wyższe na kierunku dietetyka stanowi potwierdzenie posiadania fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w tym zakresie.

W związku z powyższym Wnioskodawca spełnia przesłankę podmiotową, gdyż usługi świadczone przez Wnioskodawcę są wykonywane przez osobę wykonującą zawód medyczny, tj. zawód dietetyka, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.

Spełnienie przesłanki przedmiotowej.

Dietetyka jest nauką zajmującą się prawidłowym i racjonalnym żywieniem człowieka. Prawidłowe żywienie stanowi istotny element w profilaktyce zdrowotnej. Profilaktyka ta obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom poprzez wczesne ich wykrywanie i leczenie, jak również działania niezbędne dla zachowania, przywrócenia i poprawy zdrowia. Odpowiednie odżywianie sprzyja również szybszej poprawie zdrowia osób chorych.

Udzielane przez Wnioskodawcę porady i konsultacje dietetyczne zmierzają do zahamowania postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobiegania powstawaniu niekorzystnych wzorców żywieniowych, które przyczyniają się do podwyższenia ryzyka choroby.

Kwestie związane z działalnością leczniczą w Polsce reguluje ustawa o działalności leczniczej. Art. 3 ust. 1 tej ustawy stanowi, iż działalność lecznicza polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych. Świadczenia te mogą być udzielane za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności.

W związku z powyższym, przepis definiujący świadczenie usług medycznych wprost przewiduje świadczenie usług medycznych za pomocą systemów teleinformatycznych lub systemów łączności (a więc online za pośrednictwem Internetu, wideo-rozmów i rozmów telefonicznych).

Tym samym fakt, że część usług Wnioskodawcy będzie świadczona w formie online, nie wpływa na możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi na rzecz osób borykających się z różnymi problemami zdrowotnymi, a także osób bez formalnej diagnozy lekarskiej, lecz zgłaszających objawy mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne lub posiadających wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od wartości referencyjnych, oraz osób, u których istnieją czynniki ryzyka rozwoju chorób cywilizacyjnych. Konsultacje dietetyczne są udzielane indywidualnie każdemu klientowi w oparciu o przeprowadzony szczegółowy wywiad zdrowotno-żywieniowy, z uwzględnieniem wyników badań laboratoryjnych. Klient pozostaje pod stałą, długoterminową opieką dietetyka.

Powyższe czynności stanowią istotny element w profilaktyce zdrowotnej obejmującej działania mające na celu zapobieganie chorobom poprzez wczesne ich wykrycie i leczenie, jak również dla  zachowania, przywrócenia i poprawy zdrowia, co stanowi spełnienie przesłanki przedmiotowej warunkującej możliwość zastosowania zwolnienia z VAT.

Należy podkreślić, że pojęcie profilaktyki zdrowotnej, wskazane wprost w treści art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, obejmuje swoim zakresem również działania podejmowane wobec osób, u których nie zdiagnozowano jeszcze konkretnej jednostki chorobowej.

Profilaktyka zdrowotna z samej swojej istoty jest skierowana do osób, u których choroba jeszcze nie wystąpiła — jej celem jest właśnie zapobieganie zachorowaniu. Wykluczenie usług o charakterze profilaktycznym ze zwolnienia od podatku VAT byłoby sprzeczne z literalnym brzmieniem przepisu, który wprost wskazuje profilaktykę jako jeden z celów usług objętych zwolnieniem.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 7 listopada 2024 r. (sygn. akt I SA/Wr 611/24), w którym Sąd w analogicznej sprawie uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną i jednoznacznie stwierdził, że aspekt profilaktyki zdrowotnej wskazany w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT dotyczy w równej mierze zarówno osób zdrowych, jak i chorych, a wyłączenie usług dietetycznych świadczonych na rzecz osób zdrowych w celu profilaktyki zachorowań ze zwolnienia od podatku VAT przeczy wyraźnej treści tego przepisu.

Potwierdzenie w praktyce organów podatkowych

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w których organ konsekwentnie uznaje, że usługi dietetyczne świadczone w formie online, udzielane indywidualnie konkretnemu pacjentowi na podstawie szczegółowego wywiadu medyczno-żywieniowego, stanowią usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, m.in.:

1)    Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 maja 2023 r., nr 0112-KDIL3.4012.240.2023.1.NW,

2)    Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 grudnia 2017 r., nr 0114-KDIP4.4012.475.2017.1.AKO,

3)    Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 września 2019 r., nr 0114-KDIP4.4012.448.2019.1.BS.

W interpretacji indywidualnej z 26 czerwca 2025 r. (nr 0113-KDIPT1-1.4012.342.2025.2.MGO) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej dodatkowo potwierdził, że zwolnienie obejmuje również usługi świadczone na rzecz osób, które nie mają jeszcze zdiagnozowanej choroby, ale wykazują objawy mogące świadczyć o zaburzeniach zdrowotnych lub przedstawiają wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od wartości referencyjnych.

Podsumowanie.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy świadczone przez niego osobiście usługi dietetyczne spełniają łącznie obie przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT, tj.

1)    przesłankę podmiotową - Wnioskodawca posiada wykształcenie wyższe na kierunku dietetyka (tytuł licencjata), co oznacza, że legitymuje się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, a zatem wykonuje zawód medyczny;

2)    przesłankę przedmiotową — świadczone usługi mają na celu profilaktykę, zachowanie, przywracanie i poprawę zdrowia klientów, gdyż opierają się na indywidualnym wywiadzie zdrowotno-żywieniowym, analizie badań laboratoryjnych i ocenie stanu zdrowia konkretnego klienta, a ich celem jest zawsze poprawa lub ochrona zdrowia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie:

• zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, usług dietetycznych świadczonych na rzecz osób borykających się z pogorszonym stanem zdrowia lub problemami zdrowotnymi wynikającymi z chorób i zaburzeń – jest prawidłowe,
• zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, usług dietetycznych świadczonych na rzecz osób, u których dotychczas nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej oraz osób aktywnych fizycznie i sportowców - jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011 r., str. 1 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011:

Stosownie do art. 7 ust. 2 ww. rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011:

Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że:

Z kolei w punkcie 5 załącznika II do rozporządzenia 282/2011 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wymienione zostały następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych drogą elektroniczną:

W kontekście formy świadczenia usług, należy wskazać, że zgodnie z art. 98 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE:

Dyrektywa 2006/112/WE stanowi zatem, że do usług świadczonych drogą elektroniczną nie stosuje się stawek obniżonych. Przepisy ww. dyrektywy nie wprowadzają jednak expressis verbis ograniczenia stosowania zwolnienia w odniesieniu do kategorii usług zwolnionych, świadczonych drogą elektroniczną.

Pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do formy świadczenia, a nie do jego treści. Stąd też należy stwierdzić, że identyfikacja danej czynności jako usługi elektronicznej (według nomenklatury unijnej: usługi świadczonej drogą elektroniczną), nie skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb stosowania innych przepisów ustawy.

Powyższe oznacza, że usługa nie traci statusu usługi zwolnionej tylko dlatego, że jest świadczona drogą elektroniczną. W konsekwencji, jeżeli określona usługa wymieniona w art. 43 ust. 1 ustawy, będzie świadczona drogą elektroniczną, w odniesieniu do tej usługi zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku VAT.

W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:

Wymienione powyżej zwolnienia od podatku VAT mają charakter podmiotowo-przedmiotowy i odnoszą się do usług w zakresie opieki medycznej oraz dostawy towarów i usług ściśle z tymi usługami związanych wykonywanych przez lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarki, położne, psychologa oraz usług świadczonych w ramach wykonywania zawodów medycznych.

Analiza powołanych regulacji prowadzi zatem do wniosku, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

• usługi są świadczone przez konkretne, wskazane przez ustawodawcę podmioty (kryterium podmiotowe);
• usługi służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia (kryterium przedmiotowe).

Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156), zwanej dalej ustawą o działalności leczniczej.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej:

Jak wskazano wyżej, z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy wynika, że zwolnieniu od podatku podlegają usługi opieki medycznej, które spełniają określone warunki – służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia i świadczone są w ramach wykonywanych zawodów (lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa i osób świadczących powyższe usługi w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w ustawie o działalności leczniczej). Przy czym zwolnienie ma zastosowanie również do podatników zatrudniających osoby świadczące usługi opieki medycznej w ramach wykonywania zawodu określonego w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy bądź też podatników nabywających te usługi od podmiotów wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 19 we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej.

Zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy w zakresie opieki medycznej stanowi implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. c Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

Nie każde zatem świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku. Z powyższych przepisów wynika, że zwolnieniu od podatku podlegają usługi opieki medycznej, które spełniają określone warunki – służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę podmioty (podmioty lecznicze oraz świadczone w ramach wykonywanych zawodów lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa i zawodów medycznych, o których mowa w ustawie o działalności leczniczej). Zatem powyższe zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

Ponadto, należy podkreślić, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Ponadto, jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

Należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani we wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.

W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady ukształtowała się wspólnotowa linia orzecznicza. I tak, w wyroku w sprawie C-106/05 L.u.P GmbH (pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej  stwierdził, że:

Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie C-307/01 Peter d´Ambrumenil  (pkt 57), gdzie podkreślono, że:

Analizując przedstawione powyżej regulacje należy zauważyć, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”.

W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie C-212/01 Margarete Unterpertinger, pkt 40).

Należy podkreślić, że ani powołane powyżej przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, ani orzecznictwo TSUE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku VAT. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01 oraz w sprawie C-384/98.

Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem. Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka, bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu z VAT.

Ponadto, jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08 CopyGene A/S:

Zatem, zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać z omawianego zwolnienia.

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT ważnym jest wykazanie, że celem świadczonych usług jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywrócenie i poprawa zdrowia. Profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom, bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

Z kolei „zachowywać”, oznacza pozostać w posiadaniu, dochować w niezmienionym stanie, a także ochraniać. Natomiast „ratowanie” to udzielanie komuś pomocy w niebezpieczeństwie lub w trudnej sytuacji. Interpretując termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, należy zastosować wykładnię literalną, zgodnie z którą wyrażenie to oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie. Podobnie należy postąpić dokonując wykładni pojęcia „przywracanie zdrowia”, które oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.

Pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT jest objęta każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu podatku VAT i które należy sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT.

W kwestii ww. zwolnienia wypowiedział się również TSUE, który w wyroku w sprawie C-141/00 Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH wskazał, że:

W wyroku tym TSUE wyjaśnił również:

Ponadto należy zwrócić uwagę na wyrok z 13 marca 2014 r. w sprawie C-366/12, Klinikum Dortmund  gGmbH, pkt 26, w ktorym TSUE wskazał:

Jednocześnie należy wskazać, że pojęcie „opieki szpitalnej i medycznej” oraz pojęcie „świadczenia opieki medycznej” obejmują świadczenia służące diagnozowaniu i leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia lub ochronie, utrzymywaniu i przywracaniu dobrego stanu zdrowia osób. Czynnikiem decydującym o tym, czy usługi powinny być zwolnione z VAT, jest zatem ich cel terapeutyczny.

W wyroku z 21 marca 2013 r. w sprawie C-91/12, PFC Clinic, TSUE stwierdził:

W związku z tym, jak wynika z orzecznictwa Trybunału, usługi medyczne, które zostały wykonane w celu ochrony zdrowia, w tym również w celu utrzymania bądź przywrócenia dobrego stanu zdrowia osób, korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 132 ust. 1 lit. b) i c) Dyrektywy 2006/112/WE (zob. ww. wyrok w sprawie Future Health Technologies, pkt 41, 42 i przytoczone tam orzecznictwo). – pkt 27

Zatem cel świadczeń tego rodzaju jak w sprawie głównej ma znaczenie dla ustalenia, czy podlegają one zwolnieniom ustanowionym w art. 132 ust. 1 lit. b) i c) Dyrektywy 2006/112/WE. Zwolnienia te znajdują bowiem zastosowanie do świadczeń służących diagnozowaniu i leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia lub ochronie, utrzymywaniu i przywracaniu dobrego stanu zdrowia osób (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie Future Health Technologies, pkt 43) – pkt 28.

Z kolei w wyroku z 4 marca 2021 r. w sprawie C-581/19 Frenetikexito– Unipessoal Lda, pkt 30,  TSUE  twierdził, że:

W ww. wyroku wskazano również, że brak jakiejkolwiek wskazówki, że usługa ta jest świadczona w celu zapobiegania chorobie, jej diagnozowania i leczenia oraz przywracania zdrowia, a zatem w celu terapeutycznym, prowadzi do stwierdzenia, że nie spełnia ona kryterium działalności w interesie publicznym, i tym samym nie jest objęta zwolnieniem dotyczącym opieki medycznej i co do zasady podlega opodatkowaniu VAT (patrz pkt 31, wyrok C-581/19).

Co istotne w przedmiotowej sprawie, w powołanym powyżej wyroku C-581/19, pkt 33, TSUE stwierdził również, że:

Zatem, zgodnie z definicją opieki medycznej przedstawioną przez TSUE, to cel, jaki wiąże się z usługą wydawania zaleceń żywieniowych, jest decydujący przy ustalaniu, czy taka usługa jest objęta definicją opieki medycznej na podstawie art. 132 ust. 1 lit. c Dyrektywy 2006/112/WE. W takim przypadku, gdy nie występuje związek z leczeniem medycznym lub realnym negatywnym wpływem na zdrowie, należy uznać, że świadczone usługi nie mają celu terapeutycznego i w konsekwencji nie wypełniają przesłanek niezbędnych do zastosowania zwolnienia od podatku.

W ślad za ustaleniami Trybunału w sprawie C-581/19 Frenetikexito bezspornie należy uznać, że usługi polegające na wydawaniu zaleceń żywieniowych, które można porównać do usług coachingu żywieniowego, gdy są skierowane do osób zdrowych, chcących zadbać o nawyki żywieniowe oraz profilaktykę zachorowań, nie mogą być uznane za opiekę medyczną na podstawie art. 132 ust. 1 lit. b) i c) Dyrektywy 2006/112/WE, a tym samym powinny być opodatkowane podatkiem VAT.

W przypadku braku kontekstu w postaci leczenia medycznego świadczone usługi nie mają celu terapeutycznego.

Sytuacja może być jednak inna, jeżeli usługi w zakresie wydawania zaleceń żywieniowych są świadczone na rzecz pacjentów w kontekście leczenia medycznego w następstwie choroby, którą u nich zdiagnozowano. W takim przypadku żywienie pacjenta byłoby bezpośrednio związane z zapobieganiem, diagnozowaniem, leczeniem choroby lub przywracaniem zdrowia.

Taka usługa powinna być uznana za opiekę medyczną na mocy art. 132 ust. 1 lit. b) i c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a zatem zwolniona od podatku VAT.

Ponadto należy wskazać, że przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.

Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera czy diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania.

Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.

W tym miejscu należy zauważyć, że w załączniku do rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1534), dietetycy i specjaliści do spraw żywienia zostali wymienieni pod numerem 2293 w grupie specjalistów do spraw zdrowia, obejmującej m.in. lekarzy, dentystów, pielęgniarki, farmaceutów czy diagnostów laboratoryjnych.

Ponadto, zgodnie natomiast z poz. 67 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami z dnia 10 lipca 2023 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 1515), wymagane kwalifikacje dla dietetyka to:

• rozpoczęcie po dniu 30 września 2019 r. studiów w zakresie dietetyki na kierunku przyporządkowanym do dyscypliny nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, nauki o zdrowiu lub nauki o kulturze fizycznej, obejmujących co najmniej 1630 godzin kształcenia w zakresie dietetyki, i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata,
• rozpoczęcie po dniu 30 września 2012 r. studiów w zakresie dietetyki, obejmujących co najmniej 1630 godzin kształcenia w zakresie dietetyki, i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata ukończenie studiów na kierunku dietetyka zgodnie ze standardami kształcenia określonymi w odrębnych przepisach i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata na tym kierunku,
• rozpoczęcie przed dniem 1 października 2007 r. studiów na kierunku dietetyka lub na innym kierunku w specjalności dietetyka, obejmujących co najmniej 1784 godziny kształcenia w zakresie dietetyki, i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata rozpoczęcie przed dniem 1 października 2007 r. studiów na kierunku technologia żywności i żywienie człowieka w specjalności żywienie człowieka i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata na tym kierunku,
• rozpoczęcie przed dniem 1 września 2013 r. i ukończenie szkoły policealnej publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskanie tytułu zawodowego dietetyk lub dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w zawodzie dietetyk albo ukończenie technikum, albo szkoły policealnej publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskanie tytułu zawodowego technik technologii żywienia w specjalności dietetyka.

Zatem, pomimo, że zawód dietetyka nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak inne przepisy określające m.in.: zasady jego wykonywania, zasady związane z uzyskiwaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy wykonywania zawodu, wskazują, że osoba, która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie dietetyki jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.

Wątpliwości dotyczą rozstrzygnięcia, czy usługi dietetyczne świadczone osobiście przez Pana polegające na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych wraz z zaleceniami oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów, będą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

W opisie sprawy wskazał Pan, że:

• w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zamierza Pan świadczyć usługi dietetyczne osobiście, polegające na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych wraz z zaleceniami oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów,
• Pana usługi będą świadczone głównie na rzecz osób borykających się z pogorszonym stanem zdrowia lub problemami zdrowotnymi wynikającymi z chorób i zaburzeń. Zamierza Pan ponadto świadczyć usługi dietetyczne na rzecz osób, u których dotychczas nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej, lecz które zgłaszają dolegliwości mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne, przedstawiają wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od wartości referencyjnych, bądź u których występują czynniki ryzyka rozwoju chorób cywilizacyjnych. Zamierza Pan świadczyć usługi dietetyczne również na rzecz osób aktywnych fizycznie i sportowców,
• we wszystkich przypadkach z punktu widzenia pacjenta, będzie nabywał Pan jedną kompleksową usługę dietetyczną,
• wszystkie czynności wykonywane w ramach usługi dietetycznej świadczonej na rzecz osób borykających się z problemami zdrowotnymi, na rzecz osób, u których nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej oraz na rzecz osób aktywnych fizycznie i sportowców będą niezbędne do prawidłowego wykonania usługi,
• wszystkie czynności wykonywane w ramach usługi dietetycznej świadczonej na rzecz ww. grup osób będą ze sobą ściśle powiązane. Niewykonanie lub rozdzielenie poszczególnych czynności uniemożliwiałoby prawidłową realizację usługi. Rozdzielenie poszczególnych czynności uniemożliwiałoby prawidłowe wykonanie usługi.

W odniesieniu do Pana wątpliwości wskazać należy, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych.

Podstawowym kryterium pozwalającym uznać zbiór określonych czynności za usługę kompleksową (złożoną) jest określenie wzajemnych relacji pomiędzy usługami wchodzącymi w skład usługi złożonej w zakresie celów, które usługi te realizują. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeżeli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej. Podstawowym celem usługi pomocniczej tworzącej razem z usługą główną – usługę kompleksową – jest lepsze wykorzystanie przez klienta usługi głównej. Aby dana usługa pomocnicza mogła być uznana za element usługi kompleksowej winna służyć bezpośrednio realizacji usługi głównej. W celu ustalenia czy dana usługa może być uznana za usługę złożoną, konieczne jest zbadanie przebiegu konkretnej transakcji z uwzględnieniem wszystkich ekonomicznych aspektów tej transakcji.

W tym miejscu należy podkreślić, że za jedną usługę kompleksową można uznać jedynie te usługi, które są ze sobą funkcjonalnie związane i które nie mogą funkcjonować prawidłowo bez siebie.

A zatem, mając na uwadze powyższe należy wskazać, że oferowana przez Pana usługę dietetyczną (w skład której będą wchodzić usługi polegające na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych wraz z zaleceniami oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów), należy uznać za jedną łączną usługę kompleksową, gdzie podstawową usługą jest opieka dietetyczna.

Odnosząc się do kwestii zastosowania zwolnienia od podatku należy zbadać, czy dla oferowanych przez Pana usług dietetycznych polegających na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych wraz z zaleceniami oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów, będzie spełniał Pan przesłanki zwolnienia od podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że posiada Pan wykształcenie wyższe w dziedzinie dietetyki.  Uzyskał Pan tytuł licencjata dietetyki.

W świetle powyższego zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, w ramach działalności gospodarczej będzie Pan wykonywał zawód medyczny, tj. jest Pan osobą uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

A zatem, wskazać należy, że w analizowanym przypadku spełniona jest przesłanka podmiotowa wskazana w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

Jednocześnie wskazać należy, że z powołanego powyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy wynika, że dla zastosowania zwolnienia od VAT istotny jest cel wykonywanych świadczeń. Ze zwolnienia będą generalnie korzystać tylko te czynności, które mają charakter diagnostyczny lub terapeutyczny (leczniczy). Jeśli świadczenie nie będzie służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to wówczas nie będzie objęte zwolnieniem podatkowym. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświeca danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Należy mieć zatem na uwadze fakt, że na podstawie ww. przepisu zwalnia się od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Należy podkreślić, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Świadczenie usług, dokonywane w ramach wykonywania zawodu medycznego, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeśli usługi te nie odpowiadają koncepcji opieki medycznej. Jeśli głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia, ale raczej udzielanie pewnych porad, nie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku.

Wskazać przy tym należy, że istotny jest charakter i cel świadczonej usługi, a nie fakt jej świadczenia w formie online. O zastosowaniu zwolnienia od podatku dla świadczonych usług nie może przesądzać rodzaj środków komunikacji, przy wykorzystaniu których dana usługa jest wykonywana. Internet stanowi jedynie narzędzie, jakie można wykorzystać w celu świadczenia usługi mającej na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę zdrowia pacjentów.

Jak wynika z opisu sprawy, zamierza Pan świadczyć usługi dietetyczne osobiście, polegające na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych wraz z zaleceniami oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów. Usługi będą realizowane w formie hybrydowej, tj. stacjonarnie, online (za pośrednictwem wideo-rozmów i rozmów telefonicznych) oraz z dojazdem do klienta. W ramach szczegółowego wywiadu zdrowotno-żywieniowego, przeprowadza Pan z klientem rozmowę (stacjonarnie, za pośrednictwem wideo-rozmowy lub telefonicznie), w trakcie której klient wypełnia szczegółową ankietę zdrowotno-żywieniową. W ankiecie tej zamieszczone są pytania mające na celu ustalenie informacji dotyczących aktualnego stanu zdrowia klienta, przebytych i aktualnie zdiagnozowanych chorób, przyjmowanych leków i suplementów, występujących dolegliwości oraz dotychczasowych nawyków żywieniowych. Analizuje Pan również wyniki badań laboratoryjnych klienta. Następnie, szczegółowo omawia Pan z klientem wyniki wywiadu zdrowotno-żywieniowego oraz wyniki badań laboratoryjnych i dokonuje Pan oceny aktualnego stanu zdrowia klienta, jak również identyfikuje obszary wymagające interwencji dietetycznej. Na podstawie przeprowadzonego wywiadu i analizy stanu zdrowia, opracowuje Pan indywidualny plan żywieniowy wraz ze szczegółowymi zaleceniami dietetycznymi, dostosowanymi do potrzeb zdrowotnych konkretnego klienta. Plan żywieniowy uwzględnia zdiagnozowane schorzenia, wyniki badań laboratoryjnych, przyjmowane leki (ze względu na możliwe interakcje składników pokarmowych z lekami), a także indywidualne potrzeby i możliwości klienta.

Pana usługi będą świadczone głównie na rzecz osób borykających się z pogorszonym stanem zdrowia lub problemami zdrowotnymi wynikającymi z chorób i zaburzeń, w szczególności: chorób metabolicznych, zaburzeń gospodarki glukozowej (w tym cukrzycy typu 2 i insulinooporności), zaburzeń lipidowych (w tym dyslipidemii i hipercholesterolemii), chorób tarczycy (niedoczynności, nadczynności, choroby Hashimoto), chorób autoimmunologicznych w zakresie wsparcia żywieniowego w trakcie leczenia, zaburzeń hormonalnych, chorób i zaburzeń przewodu pokarmowego, a także stanów niedoborów pokarmowych powodujących pogorszenie stanu zdrowia. Usługi świadczone na rzecz tej grupy będą miały charakter terapeutyczny i będą ukierunkowane na wspieranie procesu leczenia oraz poprawę stanu zdrowia pacjenta. Będą one obejmowały dostosowanie sposobu żywienia do rodzaju występujących zaburzeń zdrowotnych oraz monitorowanie wpływu wdrożonego postępowania żywieniowego na stan zdrowia pacjenta. Ponadto usługi te będą zmierzały do ograniczania skutków zaburzeń zdrowotnych oraz wspierania procesu leczenia. Usługi nie będą ograniczały się wyłącznie do kształtowania prawidłowych nawyków żywieniowych. W przypadku osób borykających się z problemami zdrowotnymi usługi nie będą świadczone dla celów innych niż terapeutyczne i związane z ochroną zdrowia.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że świadczone przez Pana usługi opieki dietetycznej (w skład których będą wchodzić usługi polegające na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych wraz z zaleceniami oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów), świadczone na rzecz osób borykających się z pogorszonym stanem zdrowia lub problemami zdrowotnymi wynikającymi z chorób i zaburzeń, będą spełniać cel terapeutyczny.

Tym samym, świadczone przez Pana usługi dietetyczne na rzecz osób borykających się z pogorszonym stanem zdrowia lub problemami zdrowotnymi wynikającymi z chorób i zaburzeń (chorób metabolicznych, zaburzeń gospodarki glukozowej, w tym cukrzycy typu 2 i insulinooporności, zaburzeń lipidowych, w tym dyslipidemii i hipercholesterolemii, chorób tarczycy - niedoczynności, nadczynności, choroby Hashimoto, chorób autoimmunologicznych, zaburzeń hormonalnych, chorób i zaburzeń przewodu pokarmowego, a także stanów niedoborów pokarmowych powodujących pogorszenie stanu zdrowia), będą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

A zatem, Pana stanowisko w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, w stosunku do usługi dietetycznej (w skład których będą wchodzić usługi polegające na udzielaniu indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowywaniu spersonalizowanych planów żywieniowych wraz z zaleceniami oraz prowadzeniu stałego monitoringu zdrowotnego klientów), świadczonych przez Pana na rzecz osób borykających się z pogorszonym stanem zdrowia lub problemami zdrowotnymi wynikającymi z chorób i zaburzeń, należało uznać za prawidłowe.

Z opisu sprawy wynika również, że zamierza Pan ponadto świadczyć usługi dietetyczne na rzecz osób, u których dotychczas nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej, lecz które zgłaszają dolegliwości mogące wskazywać na zaburzenia zdrowotne, przedstawiają wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od wartości referencyjnych, bądź u których występują czynniki ryzyka rozwoju chorób cywilizacyjnych, (np. chorób sercowo-naczyniowych, insulinooporności, zaburzeń metabolicznych). W odniesieniu do tych osób celem Pana usług jest profilaktyka zdrowotna, tj. wczesne wykrywanie nieprawidłowości i zapobieganie rozwojowi chorób poprzez odpowiednią interwencję dietetyczną. Usługi będą miały charakter profilaktyki zdrowotnej i będą służyły zachowaniu oraz poprawie zdrowia poprzez ograniczanie czynników zwiększających ryzyko rozwoju chorób dieto-zależnych. W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że usługi świadczone będą na rzecz osób, u których nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej i nie zgłaszających żadnych objawów zdrowotnych, nie będą miały charakteru terapeutycznego. Usługi będą miały charakter profilaktyki zdrowotnej i będą służyły ograniczaniu czynników zwiększających ryzyko rozwoju chorób dieto-zależnych oraz zachowaniu prawidłowego stanu zdrowia. Usługi dietetyczne nie będą zmierzały do likwidacji zaburzeń, zmian chorobowych zagrażających życiu lub zdrowiu. Usługi nie będą zmierzały do leczenia choroby.

Zamierza Pan świadczyć usługi dietetyczne również na rzecz osób aktywnych fizycznie i sportowców. Usługi mają charakter profilaktyczny i terapeutyczny — opracowuje Pan dla tych osób indywidualne plany żywieniowe w oparciu o szczegółowy wywiad zdrowotno-żywieniowy i analizę badań laboratoryjnych, z uwzględnieniem obciążeń zdrowotnych wynikających z intensywnej aktywności fizycznej, w celu zapobiegania niedoborom pokarmowym, zaburzeniom metabolicznym, urazom wynikającym z niewłaściwego odżywiania oraz w celu zachowania i poprawy ogólnego stanu zdrowia. Usługi świadczone na rzecz osób aktywnych fizycznie i sportowców nie będą miały charakteru terapeutycznego. Wskazał Pan, że usługi będą miały charakter działań prozdrowotnych ukierunkowanych na ochronę zdrowia pacjenta w związku ze zwiększonym obciążeniem wynikającym z aktywności fizycznej. Usługi dietetyczne nie będą zmierzały do likwidacji zaburzeń, zmian chorobowych zagrażających życiu lub zdrowiu. W przypadku osób aktywnych fizycznie i sportowców, usługi nie będą zmierzały do leczenia choroby. Usługi będą ukierunkowane na ochronę zdrowia pacjenta poprzez ograniczanie ryzyka niedoborów pokarmowych oraz innych negatywnych następstw zdrowotnych związanych ze zwiększonym wysiłkiem fizycznym. Usługi nie będą świadczone w celu poprawy wyglądu sylwetki, realizacji celów estetycznych, rekreacyjnych ani life-style, poprawy wyników sportowych ani zwiększenia efektywności treningowej. Usługi nie będą ograniczały się wyłącznie do kształtowania określonych nawyków żywieniowych. Wskazał Pan także, że nie można mówić o leczeniu choroby w sytuacji, kiedy nie jest ona zdiagnozowana lub nie daje objawów.

A zatem, biorąc pod uwagę powyższy opis sprawy, wskazać należy, że oferowane przez Pana usługi opieki dietetycznej na rzecz ww. osób, nie będą mieć na celu zapobiegania chorobie, jej diagnozowania i leczenia oraz przywracania zdrowia. Usługi te w powyższym przypadku nie będą bowiem świadczone dla osób z problemami zdrowotnymi/schorzeniami wymagających specjalnego podejścia żywieniowego. Z uzupełnienia opisu sprawy wyraźnie wynika, że usługi te będą świadczone na rzecz osób, u których nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej i nie zgłaszających żadnych objawów zdrowotnych oraz nie będą one miały charakteru terapeutycznego, ponieważ nie będą zmierzały do likwidacji zaburzeń, zmian chorobowych zagrażających życiu lub zdrowiu. Usługi nie będą zmierzały do leczenia choroby. Głównym celem oferowanych przez Pana usług w tym przypadku jest profilaktyki zdrowotnej, ograniczaniu czynników zwiększających ryzyko rozwoju chorób dieto-zależnych oraz zachowaniu prawidłowego stanu zdrowia. W przypadku usług świadczonych na rzecz osób aktywnych fizycznie i sportowców, będzie to ochrona zdrowia oraz ograniczanie ryzyka negatywnych następstw zdrowotnych związanych ze zwiększonym wysiłkiem fizycznym.

Należy zauważyć, że celu zapobiegania chorobie, jej diagnozowania i leczenia oraz przywracania zdrowia nie mają porady dietetyczne świadczone na rzecz osób chcących wyrobić/poprawić własne nawyki żywieniowe, poprawić lub zachować zdrowie oraz profilaktykę zachorowań, uzyskać wiedzę na temat zdrowej i zbilansowanej diety. Wskazać należy, że nie każda usługa świadczona w ramach wykonywania zawodu medycznego, jest objęta zwolnieniem przewidzianym w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c. ustawy. To cel, jaki wiąże się z usługą wydawania zaleceń żywieniowych, jest decydujący przy ustalaniu, czy taka usługa jest objęta definicją opieki medycznej na podstawie ww. przepisu. Ochrona zdrowia pacjenta poprzez ograniczanie ryzyka niedoborów pokarmowych oraz innych negatywnych następstw zdrowotnych związanych ze zwiększonym wysiłkiem fizycznym, nie jest wystarczający, aby skorzystać ze zwolnienia w tym względzie. W przypadku braku kontekstu w postaci leczenia medycznego świadczone usługi nie mają celu terapeutycznego.

Tym samym, oferowane przez Pana usługi dietetyczne na rzecz osób, u których dotychczas nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej oraz osób aktywnych fizycznie i sportowców - nie będą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, gdyż w tym przypadku nie zostanie spełniona przesłanka przedmiotowa określona w ww. przepisie.

Zatem, Pana stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, w stosunku do oferowanych przez Pana usług dietetycznych na rzecz osób, u których dotychczas nie zdiagnozowano konkretnej jednostki chorobowej oraz osób aktywnych fizycznie i sportowców,  należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Pana w uzasadnieniu własnego stanowiska wyroków sądów administracyjnych należy zaznaczyć, że każdy z wyroków zapada na gruncie unikalnego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) i w zasadzie wyłącznie do niego się ogranicza. Ocena omawianej kwestii, tj. zwolnienia od podatku VAT świadczenia usług dietetycznych nie jest kwestią uniwersalną, dającą się odnieść do ogólnych okoliczności w analizowanych sprawach, lecz opiera się na wielu przesłankach podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna być dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Ponadto, wskazać należy, że powołany przez Pana wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 7 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Wr 611/24 jest wyrokiem nieprawomocnym. Oznacza to, że jego treść nie stanowi jeszcze ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie i nie wywołuje wiążących skutków prawnych wobec stron, dopóki nie zostanie utrzymany w mocy przez właściwy sąd odwoławczy.

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych, należy zwrócić uwagę na to, że interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą innych organów wydających interpretacje indywidualne w sprawach innych podatników, co jest tym bardziej zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających interpretacjom. Również interpretacje powoływane przez Pana na poparcie własnego stanowiska rozstrzygają w odmiennych stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych do sytuacji przedstawionej we wniosku.

Ponadto należy wskazać, że interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawiony przez danego podatnika. Powołane interpretacje nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę organ wydający interpretacje jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

W konsekwencji, powołane przez Państwa interpretacje indywidualne nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.