taxmachine.pl

0114-KDIP4-2.4012.295.2026.2.MMA

Interpretacja indywidualna2026-06-05Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Zwolnienie od podatku od towarów i usług prowadzonych szkoleń komercyjnych oraz finansowanych ze środków publicznych.

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług prowadzonych szkoleń komercyjnych oraz finansowanych ze środków publicznych.

Uzupełniła go Pani pismem z 8 maja 2026 r. (data wpływu 12 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pani działalność gospodarczą X. NIP: (...) polegającą na świadczeniu usług szkoleniowych. Realizuje Pani szkolenia zarówno komercyjne (opłacane przez uczestników lub firmy), jak i szkolenia finansowane lub dofinansowane ze środków publicznych, w tym z budżetu państwa oraz funduszy Unii Europejskiej.

Szkolenia dotyczą, m.in. kompetencji cyfrowych oraz innych umiejętności zawodowych.

W przypadku szkoleń dofinansowanych uczestnicy nie ponoszą pełnych kosztów udziału lub szkolenia są finansowane w całości ze środków publicznych.

Przewiduje Pani, że wartość sprzedaży w ramach prowadzonej działalności może przekroczyć limit uprawniający do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT.

W związku z powyższym powstają wątpliwości dotyczące obowiązku rejestracji jako podatnik VAT czynny oraz zasad opodatkowania usług szkoleniowych w zależności od źródła ich finansowania.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Pytanie nr 1:

Czy posiada Pani status jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.); jeżeli tak, to czy posiada Pani zaświadczenie o wpisie do ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy Prawo oświatowe oraz czy świadczone usługi kształcenia zawodowego będą objęte tym wpisem?

Odpowiedź:

Status jednostki objętej systemem oświaty.

Nie posiada Pani statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe. Nie posiada Pani wpisu do ewidencji, o której mowa w art. 168 tej ustawy.

Pytanie nr 2:

Jakie konkretnie usługi szkoleniowe dofinansowane ze środków publicznych oraz szkolenia komercyjne są objęte wnioskiem? Jaką wiedzę i umiejętności nabywają nabywcy usług? Proszę opisać na czym polegają świadczone przez Panią usługi oraz jaki jest ich zakres.

Odpowiedź:

Zakres świadczonych usług szkoleniowych.

Świadczy Pani usługi szkoleniowe o charakterze kształcenia zawodowego w następujących obszarach:

1) Szkolenia administracyjno-biurowe i organizacyjne:

pracownik biurowy, recepcjonista, profesjonalny sekretariat, archiwizacja dokumentów, archiwizacja w administracji publicznej, archiwizacja w oświacie, instrukcja kancelaryjna.

2) Szkolenia kadrowo-płacowe i księgowe:

podstawy kadr i płac, podstawy rachunkowości, obsługa programów: (...), (...), (...) (kadry, księgowość), (...) (kadry, księgowość).

3) Szkolenia sprzedażowe, logistyczne i handlowe:

sprzedawca, obsługa kasy fiskalnej, logistyka (...), systemy sprzedażowo-magazynowe ((...), (...) - handel, (...)), marketing internetowy.

4) Szkolenia komputerowe i cyfrowe:

(...), (...) (poziom podstawowy i średnio zaawansowany), kompetencje cyfrowe, wykorzystanie sztucznej inteligencji w pracy zawodowej.

5) Szkolenia specjalistyczne:

rejestratorka medyczna, zrównoważony rozwój w biznesie. Szkolenia mają charakter praktyczny i są ukierunkowane na nabycie kompetencji zawodowych wykorzystywanych w pracy w administracji, księgowości, kadrach, sprzedaży, logistyce oraz pracy biurowej.

Pytanie nr 3:

Czy celem szkoleń dofinansowanych ze środków publicznych oraz szkoleń komercyjnych będzie uzyskanie lub uaktualnienie albo pogłębienie wiedzy do celów zawodowych? Proszę uzasadnić odpowiedź.

Odpowiedź:

Cel szkoleń.

Celem świadczonych usług jest uzyskanie, aktualizacja oraz pogłębienie wiedzy i umiejętności zawodowych uczestników. Nabyte kompetencje są wykorzystywane w pracy zawodowej lub w celu podjęcia zatrudnienia.

Pytanie nr 4:

Na czyją rzecz będzie Pani świadczyła usługi kształcenia zawodowego?

Odpowiedź:

Odbiorcy usług.

Usługi świadczone są na rzecz osób fizycznych, przedsiębiorców oraz podmiotów kierujących pracowników na szkolenia w celu podniesienia kwalifikacji zawodowych.

Pytanie nr 5:

Do jakich grup odbiorców kierowane będą świadczone przez Panią usługi kształcenia zawodowego?

Odpowiedź:

Grupy odbiorców.

Odbiorcami są osoby dorosłe, w szczególności pracownicy administracyjni, biurowi, księgowi, kadrowi, pracownicy sprzedaży i logistyki, osoby przygotowujące się do pracy w tych zawodach oraz osoby podnoszące kwalifikacje zawodowe.

Odbiorcami usług są również osoby bezrobotne oraz osoby poszukujące pracy, które uczestniczą w szkoleniach w celu nabycia, uzupełnienia lub aktualizacji kwalifikacji zawodowych niezbędnych do podjęcia zatrudnienia lub zmiany zawodu.

Odbiorcami usług są również osoby z niepełnosprawnościami, przy czym szkolenia realizowane są w sposób umożliwiający nabycie kompetencji zawodowych oraz dostosowany do indywidualnych potrzeb uczestników w zakresie organizacyjnym i technicznym, w celu zapewnienia równych szans w dostępie do kształcenia zawodowego i rynku pracy.

Pytanie nr 6:

Czy świadczone przez Panią usługi kształcenia zawodowego będą miały bezpośredni związek z branżą lub zawodem nabywców usług?

Czy dla wykonywania tego zawodu wymagane jest posiadanie odpowiednich kwalifikacji potwierdzonych odpowiednimi dokumentami, które można zdobyć na szkoleniu?

Odpowiedź:

Charakter zawodowy szkoleń.

Wszystkie świadczone usługi mają charakter kształcenia zawodowego i są bezpośrednio ukierunkowane na przygotowanie uczestników do wykonywania pracy w określonych zawodach lub podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

Szkolenia nie mają charakteru ogólnorozwojowego ani hobbystycznego.

Szkolenia z zakresu kompetencji cyfrowych, sztucznej inteligencji oraz marketingu internetowego stanowią elementy wspierające wykonywanie pracy zawodowej i są wykorzystywane w praktyce zawodowej w obszarach administracji, księgowości, sprzedaży oraz pracy biurowej.

Pytanie nr 7.

Czy świadczone przez Panią usługi będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, jeżeli tak, proszę wskazać, z których dokładnie przepisów (artykuł, paragraf oraz nazwa aktu prawnego) wynikają te formy i zasady? Proszę, żeby podała Pani oznaczenie przepisów wraz z nazwą aktu prawnego, bez cytowania treści przepisów.

Odrębne przepisy określające formy i zasady to takie uregulowania, z których wynika, np. program kursu/szkolenia, ilość godzin kursu/szkolenia, tematyka, krąg osób objętych kursem/szkolenia, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia itp.).

Odpowiedź:

Formy i zasady prowadzenia szkoleń.

Świadczone usługi nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach prawa oświatowego lub innych przepisach szczególnych.

Pytanie nr 8.

Czy jest Pani podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz czy świadczone usługi będą objęte tą akredytacją?

Odpowiedź:

Akredytacja.

Nie posiada Pani akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe.

Pytanie nr 9.

Czy usługi szkoleniowe będą finansowane w całości lub w co najmniej 70% ze środków publicznych? Jeśli tak, w jakiej wysokości? Czy będzie Pani posiadała dokumenty, z których jednoznacznie wynika, że świadczone usługi finansowane będą w co najmniej 70% ze środków publicznych?

Odpowiedź:

Finansowanie ze środków publicznych.

Usługi szkoleniowe są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych. Posiada Pani dokumenty potwierdzające poziom finansowania.

Pytanie nr 10.

Czy świadczone przez Panią usługi kształcenia zawodowego będą podlegały kontroli bądź nadzorowi właściwych instytucji państwowych (jakich)? Jeżeli tak proszę wyjaśnić na czym polega ta kontrola/nadzór?

Odpowiedź:

Kontrola i nadzór.

Usługi podlegają kontroli instytucji realizujących i nadzorujących projekty finansowane ze środków publicznych, w tym w ramach Bazy Usług Rozwojowych (BUR), w zakresie zgodności realizacji usług z warunkami projektów oraz prawidłowości ich wykonania.

Pytanie nr 11.

W jaki sposób określa/będzie Pani określać zakres programowy świadczonych usług kształcenia zawodowego? Kto będzie odpowiadał za zakres programowy oraz jakość szkoleń? Czy programy szkoleń będą podlegały akceptacji przez właściwe instytucje państwowe?

Czy będzie Pani miała pełną dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania w odniesieniu do prowadzonych szkoleń?

Odpowiedź:

Program szkoleń.

Zakres programowy szkoleń ustala Pani samodzielnie na podstawie potrzeb rynku pracy oraz zapotrzebowania uczestników. Odpowiada Pani za jego opracowanie oraz jakość realizowanych szkoleń.

Pytanie nr 12.

Czy zakres programowy świadczonych przez Panią szkoleń będzie analogiczny/zbliżony do programu kształcenia w tym zakresie wykonywanym przez podmioty publiczne? Jeśli tak w jaki sposób będzie Pani zapewniać tę zgodność?

Odpowiedź:

Zgodność z programami publicznymi.

Zakres programowy szkoleń nie jest bezpośrednio oparty na programach kształcenia realizowanych przez podmioty publiczne, jednak jest dostosowany do aktualnych potrzeb rynku pracy.

Pytanie nr 13.

Jakie czynniki będą wpływały na ustalenie ceny szkolenia?

Odpowiedź:

Ustalanie ceny.

Cena szkoleń ustalana jest w oparciu o zakres tematyczny, liczbę godzin, koszty organizacyjne, materiały szkoleniowe oraz wymagania projektów finansowanych ze środków publicznych.

Pytanie nr 14.

Czy będzie Pani miała pełną dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania w odniesieniu do prowadzonych szkoleń?

Odpowiedź:

Swoboda działalności.

Posiada Pani swobodę w zakresie organizacji i prowadzenia szkoleń, z uwzględnieniem wymogów wynikających z realizacji projektów oraz zasad finansowania ze środków publicznych.

Pytanie nr 15.

Czy wykonuje/będzie wykonywała Pani czynności wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 775 ze zm.), a jeśli tak to jakie, proszę je wymienić?

Odpowiedź:

Art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Nie wykonuje Pani czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.

Pytanie nr 16.

Czy wartość sprzedaży z tytułu prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej w poprzednim roku podatkowym przekroczyła kwotę 200 000 zł (bez podatku VAT)? Jeżeli wartość sprzedaży usług w roku 2025 przekroczyła kwotę 200 000 zł, to czy nie przekroczyła kwoty 240 000 zł?

Odpowiedź:

Wartość sprzedaży z tytułu prowadzonej działalności w roku 2025 przekroczyła kwotę 240 000,00 zł.

Pytania

1. Czy po przekroczeniu limitu sprzedaży uprawniającego do zwolnienia podmiotowego z VAT jest Pani zobowiązana do rejestracji jako czynny podatnik VAT („VAT-owiec”) i opodatkowania wszystkich świadczonych usług?

2. Czy szkolenia finansowane lub dofinansowane ze środków publicznych (budżet państwa, środki UE) podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, czy mogą korzystać ze zwolnienia z VAT?

3.Czy opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wyłącznie szkolenia komercyjne, natomiast szkolenia finansowane ze środków publicznych mogą być zwolnione – jeśli tak, to na jakiej podstawie prawnej?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, po przekroczeniu limitu sprzedaży uprawniającego do zwolnienia podmiotowego jest Pani zobowiązana do rejestracji jako czynny podatnik VAT.

Jednakże nie wszystkie świadczone przez Panią usługi muszą być opodatkowane VAT – możliwe jest zastosowanie zwolnienia przedmiotowego dla usług szkoleniowych finansowanych ze środków publicznych.

Szkolenia dofinansowane ze środków publicznych (w całości lub w odpowiedniej części) mogą korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie przepisów dotyczących usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowanych ze środków publicznych.

Szkolenia komercyjne powinny być opodatkowane VAT według właściwej stawki.

Zwraca się Pani z prośbą o potwierdzenie prawidłowości Pani stanowiska lub wskazanie właściwego sposobu opodatkowania opisanych usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Należy wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

  • w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
  • świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem przez pojęcie świadczenia usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności.

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (m.in. w postaci świadczenia wzajemnego).

Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez

a)  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,

b)  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Z cytowanego art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.

Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26

a)  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub

b)  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub

c)  finansowane w całości ze środków publicznych

oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Stosownie do art. 43 ust. 17 ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1)  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

2)  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

W myśl art. 43 ust. 17a ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Z powołanych przepisów art. 43 ust. 17 i art. 43 ust. 17a ustawy wynika zatem, że zwolnienia określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 i art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a-c ustawy mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe, jeżeli: są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, a ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Ponadto, jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832) zwanego dalej rozporządzeniem:

Zwalnia się od podatku od towarów i usług usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawa towarów ściśle z tymi usługami związane.

Stosownie do treści § 3 ust. 8 rozporządzenia:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

W świetle § 3 ust. 9 rozporządzenia:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1)  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, lub

2)  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:

Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.

Należy także zauważyć, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu VAT, w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Ponadto, jak również wielokrotnie podkreślał TSUE w swym orzecznictwie, pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika (przykładowo wyrok Trybunału z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV).

Jednakże interpretacja tych pojęć powinna być zgodna z celami, do jakich dążą owe zwolnienia oraz powinna spełniać wymogi zasady neutralności podatkowej, na której zasadza się wspólny system VAT. Zatem powyższa zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień z art. 13 (art. 132 Dyrektywy) powinny być interpretowane w sposób, który uniemożliwiałby osiągnięcie zakładanych przez nie skutków (pkt 27 ww. wyroku).

Ponadto wskazać należy, że definicja kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego została zawarta w art. 44 rozporządzenia 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 2011 Nr 77, str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”. Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

W myśl art. 44 rozporządzenia 282/2011:

Usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Jednocześnie podkreślić należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, istotne jest – w pierwszej kolejności – uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych.

Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 rozporządzenia 282/2011 należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

W analizowanym przypadku Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy świadczone przez Panią szkolenia finansowane lub dofinansowane ze środków publicznych oraz szkolenia komercyjne będą korzystały ze zwolnienia z podatku od towarów i usług.

W opisie sprawy wskazała Pani, że prowadzi Pani działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług szkoleniowych. Realizuje Pani szkolenia zarówno komercyjne (opłacane przez uczestników lub firmy), jak i szkolenia finansowane lub dofinansowane ze środków publicznych, w tym z budżetu państwa oraz funduszy Unii Europejskiej. Szkolenia dotyczą, m.in. kompetencji cyfrowych oraz innych umiejętności zawodowych. W przypadku szkoleń dofinansowanych uczestnicy nie ponoszą pełnych kosztów udziału lub szkolenia są finansowane w całości ze środków publicznych. Nie posiada Pani statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe. Nie posiada Pani wpisu do ewidencji, o której mowa w art. 168 tej ustawy.

Zatem stwierdzić należy, że świadczone przez Panią szkolenia finansowane lub dofinansowane ze środków publicznych oraz szkolenia komercyjne nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie są spełnione przesłanki wynikające z powołanego przepisu.

W konsekwencji należy przeanalizować czy dla przedmiotowych usług znajduje zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

W opisie sprawy wskazała Pani, że:

  • Świadczy usługi szkoleniowe o charakterze kształcenia zawodowego w następujących obszarach:
  • Szkolenia administracyjno-biurowe i organizacyjne: pracownik biurowy, recepcjonista, profesjonalny sekretariat, archiwizacja dokumentów, archiwizacja w administracji publicznej, archiwizacja w oświacie, instrukcja kancelaryjna.
  • Szkolenia kadrowo-płacowe i księgowe: podstawy kadr i płac, podstawy rachunkowości, obsługa programów: (...), (...), (...) (kadry, księgowość), (...) (kadry, księgowość).
  • Szkolenia sprzedażowe, logistyczne i handlowe: sprzedawca, obsługa kasy fiskalnej, logistyka (...), systemy sprzedażowo-magazynowe ((...), (...) - handel, (...)), marketing internetowy.
  • Szkolenia komputerowe i cyfrowe: (...), (...) (poziom podstawowy i średnio zaawansowany), kompetencje cyfrowe, wykorzystanie sztucznej inteligencji w pracy zawodowej.
  • Szkolenia specjalistyczne: rejestratorka medyczna, zrównoważony rozwój w biznesie. Szkolenia mają charakter praktyczny i są ukierunkowane na nabycie kompetencji zawodowych wykorzystywanych w pracy w administracji, księgowości, kadrach, sprzedaży, logistyce oraz pracy biurowej.
  • Celem świadczonych usług jest uzyskanie, aktualizacja oraz pogłębienie wiedzy i umiejętności zawodowych uczestników. Nabyte kompetencje są wykorzystywane w pracy zawodowej lub w celu podjęcia zatrudnienia.
  • Usługi świadczone są na rzecz osób fizycznych, przedsiębiorców oraz podmiotów kierujących pracowników na szkolenia w celu podniesienia kwalifikacji zawodowych.
  • Odbiorcami są osoby dorosłe, w szczególności pracownicy administracyjni, biurowi, księgowi, kadrowi, pracownicy sprzedaży i logistyki, osoby przygotowujące się do pracy w tych zawodach oraz osoby podnoszące kwalifikacje zawodowe.
  • Odbiorcami usług są również osoby bezrobotne oraz osoby poszukujące pracy, które uczestniczą w szkoleniach w celu nabycia, uzupełnienia lub aktualizacji kwalifikacji zawodowych niezbędnych do podjęcia zatrudnienia lub zmiany zawodu.
  • Odbiorcami usług są również osoby z niepełnosprawnościami, przy czym szkolenia realizowane są w sposób umożliwiający nabycie kompetencji zawodowych oraz dostosowany do indywidualnych potrzeb uczestników w zakresie organizacyjnym i technicznym, w celu zapewnienia równych szans w dostępie do kształcenia zawodowego i rynku pracy.
  • Wszystkie świadczone usługi mają charakter kształcenia zawodowego i są bezpośrednio ukierunkowane na przygotowanie uczestników do wykonywania pracy w określonych zawodach lub podnoszenia kwalifikacji zawodowych.
  • Szkolenia z zakresu kompetencji cyfrowych, sztucznej inteligencji oraz marketingu internetowego stanowią elementy wspierające wykonywanie pracy zawodowej i są wykorzystywane w praktyce zawodowej w obszarach administracji, księgowości, sprzedaży oraz pracy biurowej.

A zatem, mając zatem na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy stwierdzić należy, że świadczone przez Panią ww. szkolenia finansowane lub dofinansowane ze środków publicznych oraz szkolenia komercyjne stanowią usługi kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Przechodząc zaś do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazać należy, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do uregulowań, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to uregulowania, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że świadczone usługi nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach prawa oświatowego lub innych przepisach szczególnych.

Zatem świadczone przez Panią ww. szkolenia finansowane lub dofinansowane ze środków publicznych oraz szkolenia komercyjne nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Ponadto świadczone przez Panią ww. szkolenia finansowane lub dofinansowane ze środków publicznych oraz szkolenia komercyjne nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy. Wskazała Pani bowiem, że nie posiada Pani akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe.

Wskazała Pani, że realizuje szkolenia zarówno komercyjne (opłacane przez uczestników lub firmy), jak i szkolenia finansowane lub dofinansowane ze środków publicznych, w tym z budżetu państwa oraz funduszy Unii Europejskiej. Usługi szkoleniowe są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych. Posiada Pani dokumenty potwierdzające poziom finansowania.

Przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy wymóg finansowania usług w określonej wysokości ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.):

Środkami publicznymi są:

1)  dochody publiczne;

2)  środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);

2a) środki, o których mowa w art. 3b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2025 r. poz. 198);

2b) środki, o których mowa w art. 202 ust. 4;

1) środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2;

2) przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:

a)  ze sprzedaży papierów wartościowych,

b)  z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego,

c)  ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,

d)  z otrzymanych pożyczek i kredytów,

e)  z innych operacji finansowych;

3) przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

Z art. 4 ust. 1 ww. ustawy wynika, że:

Przepisy ustawy stosuje się do:

1)  jednostek sektora finansów publicznych;

2)  innych podmiotów w zakresie, w jakim wykorzystują środki publiczne lub dysponują tymi środkami.

Powyższe przepisy zaliczają do środków publicznych dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz wskazane przychody budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z różnych źródeł. Środkami publicznymi są również środki pochodzące z funduszy strukturalnych. Przewidziany ww. wymóg finansowania usług w określonej wysokości ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne.

Wskazać należy, że realizowane przez Panią szkolenia finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy. Natomiast, należy uznać, że w przypadku gdy prowadzone przez Panią ww. szkolenia są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz posiada Pani dokumenty potwierdzające poziom finansowania, przedmiotowe szkolenia będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia.

Natomiast realizowane przez Panią szkolenia komercyjne nie będą objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy oraz na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia, gdyż jak wynika z okoliczności złożonego wniosku ww. szkolenia będą opłacane przez uczestników lub firmy.

Ponadto w odniesieniu do realizowanych przez Panią szkoleń komercyjnych nie można uznać, że zostały spełnione wszystkie przesłanki wynikające z dyspozycji cyt. uprzednio art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy polegające na konieczności ich prowadzenia przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Przesłanki, jakie muszą być spełnione do zastosowania zwolnienia od podatku opisanych we wniosku usług na podstawie wyżej wskazanego przepisu, to:

1)  świadczone usługi muszą być usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania,

2)  usługi te muszą być świadczone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje uznane przez państwo członkowskie za mające podobne cele.

Pierwsza z przesłanek oznacza, że dla objęcia zwolnieniem od podatku określonych usług kształcenia, konieczne jest, by usługi te mieściły się w zakresie definicji usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawartej w art. 44 rozporządzenia 282/2011. Z przepisu tego wynika, że nauczanie takie ma pozostawać w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, a także polegać na uzyskaniu bądź uaktualnieniu wiedzy dla celów zawodowych. Co ważne, w przepisie tym wskazano, że czas trwania kursu nie ma znaczenia dla uznania usług za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania.

W rozpatrywanej sprawie, jak ustalono powyżej, świadczone przez Panią szkolenia komercyjne stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, gdyż pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Natomiast, dla oceny spełnienia drugiej z przesłanek, konieczne jest stwierdzenie, czy podmiot świadczący usługi jest podmiotem prawa publicznego, o którym mowa w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy, lub inną instytucją uznaną za mającą podobne cele, o których mowa w tym przepisie.

Zatem, z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy wynika wyraźnie, że dla objęcia zwolnieniem na podstawie tego przepisu określonych usług kształcenia, nie jest wystarczające, by usługi te były świadczone przez podmioty prawa publicznego; konieczne jest, by usługi te były świadczone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego – a więc takie, których celem (zadaniem) jest świadczenie usług edukacyjnych.

Chcąc zatem dokonać oceny, czy w zakresie realizowanych przez Panią szkoleń komercyjnych, jest Pani instytucją działającą w dziedzinie edukacji, której cele uznane są przez państwo za podobne do celów podmiotów prawa publicznego realizujących zadania edukacyjne, należy przeanalizować charakter i zasady funkcjonowania Pani działalności.

Dokonując tej analizy w pierwszej kolejności należy zdefiniować pojęcie „publiczny”. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują tego pojęcia, a więc należy go interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego (www.sjp.pwn.pl) „publiczny” oznacza:

  • dotyczący całego społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości,
  • dostępny lub przeznaczony dla wszystkich,
  • związany z jakimś urzędem lub z jakąś instytucją nieprywatną.

Z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE wynika, że zwolnienie przez państwa członkowskie świadczonych usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania dotyczy podmiotów prawa publicznego lub innych instytucji działających w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Przepis ten ogranicza zatem grupę podmiotów, które mogą korzystać w danym państwie członkowskim ze zwolnienia świadczonych usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 czerwca 2007 r. w sprawie C-434/05 Horizon College:

„Jak to bowiem wynika z samego brzmienia art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE), aby udostępnianie nauczycieli na rzecz instytucji przejmujących mogło podlegać zwolnieniu, o którym mowa w tym przepisie, niezbędne jest, by działalność ta była wykonywana przez podmiot publiczny mający cele edukacyjne lub przez inny podmiot określony przez dane państwo członkowskie jako mający podobne cele (…)” (pkt 35). „Jak to bowiem podniosła Komisja na rozprawie, na działalność edukacyjną, o której mowa w art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy, składają się liczne elementy, które obok stosunków pomiędzy nauczycielem a uczniami obejmują również ramy organizacyjne danej instytucji” (pkt 20).

Na „ramy organizacyjne instytucji edukacyjnej” zwracała również uwagę Rzecznik Generalny Eleonor Sharpston w opinii z 8 marca 2007 r. w ww. sprawie C-434/05 Horizon College:

„(…) Jak na to wskazała Komisja podczas rozprawy, usługi w postaci »edukacji, szkoleń zawodowych lub zmiany kwalifikacji zawodowych« świadczone uczniom lub studentom instytucji edukacyjnej nie są tylko usługami samych nauczycieli, świadczonymi dzięki ich własnej wiedzy i umiejętnościom. Obejmują one bowiem cały zespół udogodnień, materiałów edukacyjnych, zasobów technicznych, polityki edukacyjnej oraz infrastruktury organizacyjnej instytucji edukacyjnej, w której owi nauczyciele pracują.” (pkt 49).

Ponadto, z opinii Rzecznika Generalnego Juliane Kokott z 15 stycznia 2009 r. w sprawie C-357/07, TNT Post UK Ltd The Queen przeciwko The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs wynika, że:

„(…) zwolnienia wprowadzone w art. 13 część A szóstej dyrektywy odnoszą się do czynności użyteczności publicznej, co wynika także z tytułu tej części. Poza usługami pocztowymi na mocy przepisów części A od podatku zwolnione są również służba zdrowia, opieka społeczna, a także usługi w dziedzinach religii, wykształcenia, kultury i sportu. Wspólnym elementem tych usług jest okoliczność, że zaspokajają one podstawowe potrzeby życiowe ludności oraz, że często świadczone są przez instytucje publiczne nienastawione na osiągnięcie zysku. (…). Ze względu na ich wyjątkowy charakter zwolnienia powinny być interpretowane w sposób ścisły. W związku z tym art. 13 część A szóstej dyrektywy nie obejmuje wszystkich rodzajów działalności w interesie publicznym, lecz jedynie te, które są w nim wymienione i opisane w bardzo szczegółowy sposób. Nie wynika z tego jednak, że terminologia stosowana przy określeniu zwolnień przewidzianych w art. 13 powinna być interpretowana w sposób, który pozbawiałby je skuteczności. Dla bliższego sprecyzowania wiele zwolnień wymaga, aby usługi były świadczone przez określone osoby lub instytucje. (…) Szereg dalszych zwolnień ma miejsce dopiero w sytuacji, gdy przedmiotowe usługi świadczone są przez instytucje prawa publicznego albo określone organizacje uznane przez państwo (zob. art. 13 część A ust. 1 lit. b), g), h), i), n), p) szóstej dyrektywy). Podstawą jest w tym wypadku przekonanie, że w szczególnym interesie publicznym, uzasadniającym zwolnienie od podatku, leżą wyłącznie usługi świadczone przez instytucje pozostające pod kontrolą państwa. Kontrola państwa może bowiem zapewnić w szczególności jakość świadczeń i odpowiednią ich cenę”.

W wyroku z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że:

Należy w szczególności zauważyć, że z brzmienia art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 wynika, że zwolnienie, o którym mowa w tym przepisie jest uzależnione zasadniczo od dwóch kumulatywnych przesłanek, a mianowicie, po pierwsze, przesłanki dotyczącej charakteru świadczonych usług - czy to usług kształcenia - dzieci lub młodzieży, kształcenia powszechnego lub wyższego, kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, czy usług „ściśle związanych” z owymi usługami – oraz po drugie, przesłanki dotyczącej usługodawcy, która wymaga, by wspomniane usługi były świadczone „przez (...) podmioty prawa publicznego lub inne instytucje [...], których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

W ww. wyroku TSUE wskazał, że:

W zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 nie określa warunków ani też sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa krajowego każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których możliwa będzie taka kwalifikacja owych podmiotów. Państwa członkowskie dysponują w tym zakresie swobodą uznania (wyroki: z 26 maja 2005 r., Kingscrest Associates i Montecello, C-498/03, EU:C:2005:322, pkt 49, 51; a także z 28 listopada 2013 r., MDDP, C-319/12, EU:C:2013:778, pkt 37).

W sprawie tej, TSUE oparł swoje rozstrzygnięcie na braku spełnienia przez podmiot warunków określonych w przepisach krajowych. TSUE stwierdził, że:

Artykuł 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „instytucji, której cele uznane są za podobne” do celów podmiotu edukacyjnego prawa publicznego, w rozumieniu tego przepisu, nie obejmuje podmiotu prywatnego, który prowadzi leżącą w interesie publicznym działalność w zakresie kształcenia polegającą w szczególności na organizacji zajęć uzupełniających program nauczania szkolnego, takich jak wsparcie w odrabianiu zadań, programy edukacyjne czy kursy języków obcych, i który uzyskał zezwolenie krajowego biura rejestru handlowego w postaci przypisania kodu CAEN 8559 – „Inne formy kształcenia” w rozumieniu klasyfikacji krajowej działalności gospodarczej, jeżeli przedsiębiorstwo to nie spełnia w każdym wypadku przewidzianych w prawie krajowym warunków, od których uzależniona jest możliwość uzyskania owego uznania.

Orzeczenie to potwierdza zatem, że ustawodawca krajowy miał swobodę w sposobie określenia podmiotów, których cele uznał za podobne, a ponadto nawet jeśli przedmiotowo byłaby to działalność edukacyjna leżąca w interesie publicznym, to jeśli nie zostały spełnione warunki przewidziane w prawie krajowym, to zwolnienie nie ma zastosowania.

Jak wynika z analizy art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy, aby stwierdzić czy usługi kształcenia wykonywane przez dany podmiot podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie ww. przepisu konieczne jest stwierdzenie, czy mamy do czynienia z podmiotem prawa publicznego powołanym w celach edukacyjnych, działającym w tym zakresie pod kontrolą państwa, która ma zapewnić jakość świadczeń oraz odpowiednią ich cenę, realizującym przy tym określoną politykę edukacyjną, dysponującym przy tym zasobem kadrowym oraz odpowiednią infrastrukturą.

Dyrektywa nie zezwala na ogólne zwolnienie wszystkich usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Takie zwolnienie może być stosowane tylko w zależności od celów realizowanych przez podmioty świadczące wskazane powyżej usługi oraz warunków w jakich te podmioty działają.

Podmioty prawa publicznego powołane przez dane państwo do świadczenia usług edukacyjnych, szkoleniowych to nic innego jak podmioty – jednostki, których zarówno powstawanie, jak i późniejsze działanie jest ściśle określone przez odpowiednie przepisy prawa (ustawy, rozporządzenia) (np. szkoły, uczelnie). Podmioty takie działają na podstawie odpowiednich regulacji (określonych przez dane państwo) zarówno jeśli chodzi o działalność stricte edukacyjną, jak i inną ściśle z nią związaną. Jeśli chodzi o samą stronę edukacyjną, to w Polsce podmioty te działają na podstawie konkretnych programów nauczania, zasad zatrudniania wykwalifikowanej kadry. Natomiast co do pozostałych kwestii muszą spełniać odpowiednie warunki techniczne, zapewnić odpowiednią infrastrukturę. Działania takich podmiotów podejmowane są w szeroko pojmowanym interesie publicznym. Wszystkie te aspekty odbywają się pod kontrolą państwa, podmioty nie mają dowolności w kształtowaniu ogólnych zasad swego działania. Wszystkie czynione przez podmioty działania muszą być zaakceptowane, a następnie państwo musi mieć możliwość dokonania weryfikacji czy dany podmiot realizuje cele publiczne.

Oceniając wykonywane przez Panią szkolenia komercyjne, pod kątem objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy – uwzględniając regulacje wynikające z ww. przepisów – należy stwierdzić, że nie posiada Pani żadnej z wymienionych wyżej cech podmiotu prawa publicznego.

Należy ponownie przywołać przedstawiony przez Panią opis sprawy, z którego wynika, że świadczone przez Panią usługi nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach prawa oświatowego lub innych przepisach szczególnych. Usługi podlegają kontroli instytucji realizujących i nadzorujących projekty finansowane ze środków publicznych, w tym w ramach Bazy Usług Rozwojowych (BUR), w zakresie zgodności realizacji usług z warunkami projektów oraz prawidłowości ich wykonania.

Ponadto, wskazała Pani, że zakres programowy szkoleń ustala Pani samodzielnie na podstawie potrzeb rynku pracy oraz zapotrzebowania uczestników. Odpowiada Pani za jego opracowanie oraz jakość realizowanych szkoleń. Zakres programowy szkoleń nie jest bezpośrednio oparty na programach kształcenia realizowanych przez podmioty publiczne, jednak jest dostosowany do aktualnych potrzeb rynku pracy. Cena szkoleń ustalana jest w oparciu o zakres tematyczny, liczbę godzin, koszty organizacyjne, materiały szkoleniowe oraz wymagania projektów finansowanych ze środków publicznych. Posiada Pani również swobodę w zakresie organizacji i prowadzenia szkoleń, z uwzględnieniem wymogów wynikających z realizacji projektów oraz zasad finansowania ze środków publicznych.

A zatem w sytuacji opisanej we wniosku nie ma podstaw aby uznać Panią za podmiot prawa publicznego realizujący cele publiczne. Świadcząc usługi szkoleniowe komercyjne na rzecz osób fizycznych, przedsiębiorców oraz podmiotów kierujących pracowników na szkolenia w celu podniesienia kwalifikacji zawodowych nie działa Pani również jako podmiot podobny do podmiotów prawa publicznego, gdyż świadczone przez Panią usługi nie stanowią kształcenia, jakie mogłoby zostać uznane za podobne do usług świadczonych przez podmioty prawa publicznego.

W analizowanej sprawie prowadzona przez Panią działalność ma charakter niezależnej działalności gospodarczej wykonywanej na warunkach rynkowych. Samodzielnie określa Pani tematykę szkoleń, ich program, zakres merytoryczny, liczbę godzin, sposób realizacji oraz wysokość wynagrodzenia. Oferowane szkolenia są dostosowywane do bieżącego zapotrzebowania rynku pracy i oczekiwań uczestników, co wskazuje na ich komercyjny charakter. Jednocześnie z przedstawionych okoliczności nie wynika, aby działalność ta była prowadzona w ramach systemu edukacji publicznej lub podlegała szczególnym regulacjom właściwym dla instytucji realizujących zadania edukacyjne w interesie publicznym.

Tym samym, brak jest podstaw do uznania, że działalność ta odpowiada działalności prowadzonej przez podmioty prawa publicznego lub instytucje, których cele zostały uznane przez państwa członkowskie za podobne w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy.

W rezultacie, biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności, treść powołanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, Dyrektywy oraz wskazane powyżej orzeczenia TSUE należy stwierdzić, że realizowane przez Panią szkolenia komercyjne począwszy od dnia wpisania Pani do bazy BUR, nie będą wykonywane na warunkach określonych w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy oraz art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy, gdyż nie będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach oraz nie jest Pani odpowiednim podmiotem prawa publicznego lub inną instytucją działającą w tej dziedzinie, której cele są uznane za podobne przez państwo członkowskie.

Zatem, skoro dla świadczonych szkoleń komercyjnych nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług, rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień oraz Dyrektywy, tym samym świadczenie tych usług będzie opodatkowane na zasadach ogólnych.

Pani wątpliwości dotyczą również kwestii, czy po przekroczeniu limitu sprzedaży uprawniającego do zwolnienia podmiotowego z VAT jest Pani zobowiązana do rejestracji jako czynny podatnik VAT i opodatkowania wszystkich świadczonych usług.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

W myśl art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy:

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

a) transakcji związanych z nieruchomościami,

b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c) usług ubezpieczeniowych

- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.

Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:

Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Z kolei zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy:

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy:

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1) dokonujących dostaw:

a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,

b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:

  • energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
  • wyrobów tytoniowych,
  • samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,

c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,

d) terenów budowlanych,

e) nowych środków transportu,

f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:

  • preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
  • komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
  • urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
  • maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),

g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:

  • pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
  • motocykli (PKWiU ex 45.4);

2) świadczących usługi:

a) prawnicze,

b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,

c) jubilerskie,

d) ściągania długów, w tym factoringu;

3) (uchylony).

Z powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego wynika, że obliczając limit sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, po przekroczeniu którego podatnik traci prawo do zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy nie bierze się pod uwagę m.in. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art.

W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:

Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a , są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Z kolei zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy:

Podmioty wymienione w art. 15 , u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 , mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:

Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:

1)  „podatnika VAT czynnego”,

2)  „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:

a)  ust. 3 i 3c,

b)  art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE

- i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie..

Ponadto w myśl art. 96 ust. 5 ustawy:

Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;

2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;

3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;

4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Na mocy art. 96 ust. 10 ustawy:

Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie sprzedaż została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub którzy następnie zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 , pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.

Na podstawie art. 96 ust. 12 ustawy:

Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.

Odnosząc Pani wątpliwości do przytoczonych wyżej przepisów, wskazać należy, że skoro w 2025 r. przekroczyła Pani kwotę 240 000 zł z tytułu ww. sprzedaży, to utraciła Pani prawo do korzystania ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy i ma Pani obowiązek dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy. Zwolnienie to utraciło moc począwszy od czynności, którą została przekroczona wskazana kwota limitu, stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy.

Natomiast, jak rozstrzygnięto powyżej, prowadzone przez Panią szkolenia finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia. W konsekwencji wartości sprzedaży z tytułu świadczenia ww. usług nie należy wliczać do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Tym samym, oceniając całościowo Pani stanowisko należało je uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.