0114-KDIP4-2.4012.233.2026.2.KS
Zwolnienie od podatku usług szkoleniowych w zakresie prawa jazdy kategorii A.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku usług szkoleniowych w zakresie prawa jazdy kategorii A.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 11 maja 2026 r. (wpływ 11 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Dane Wnioskodawcy: (…). Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie szkolenia kierowców na podstawie ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami oraz przepisów wykonawczych, w szczególności rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami.
Charakter realizowanych usług
Wnioskodawca świadczy usługi szkoleniowe polegające na prowadzeniu kursów prawa jazdy kategorii A. Usługi te realizowane są w ramach różnych projektów dofinansowanych ze środków publicznych, w oparciu o umowy trójstronne zawierane pomiędzy:
1) Operatorem projektu – podmiotem dysponującym środkami publicznymi,
2) Wnioskodawcą jako Wykonawcą usługi szkoleniowej,
3) Uczestnikiem projektu – osobą fizyczną korzystającą ze wsparcia.
Umowy te mają zbliżoną konstrukcję i wspólne założenia. Ich celem jest umożliwienie osobom dorosłym nabycia lub podniesienia kwalifikacji zawodowych poprzez uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami kategorii A. Dokumentacja projektowa określa przedmiotowe szkolenia jako działania służące zdobywaniu kwalifikacji i kompetencji o charakterze zawodowym i rynkowym. W oświadczeniach składanych w ramach projektów wskazuje się, że wydawany po zakończeniu szkolenia dokument potwierdza uzyskanie kwalifikacji zawodowych oraz uprawnień przydatnych do wykonywania czynności zawodowych. Umowy nie wskazują z góry konkretnych zawodów, w których uczestnicy zamierzają pracować, lecz traktują prawo jazdy kategorii A jako kwalifikację rynkową o charakterze zawodowym, zwiększającą mobilność i możliwości zatrudnienia na rynku pracy.
Źródło finansowania
Szkolenia są współfinansowane ze środków publicznych, w szczególności ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus w ramach programu regionalnego „(…)”. Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości analogiczne usługi mogą być finansowane z innych funduszy publicznych, przy zachowaniu tożsamego modelu rozliczeń. W aktualnie realizowanych projektach poziom dofinansowania wynosi ponad 90% kosztów kwalifikowalnych, co oznacza, że finansowanie ze środków publicznych znacznie przekracza próg 70% wymagany przepisami.
Warunek walidacji
Istotnym elementem konstrukcji usług jest obowiązek przystąpienia przez uczestnika do egzaminu państwowego potwierdzającego uzyskane kwalifikacje. Zgodnie z umowami trójstronnymi, przystąpienie do egzaminu stanowi bezwzględny warunek rozliczenia usługi. Nieprzystąpienie do egzaminu w wyznaczonym terminie skutkuje odmową dofinansowania przez Operatora oraz obowiązkiem pokrycia pełnych kosztów szkolenia przez uczestnika bez udziału środków publicznych.
Mechanizm płatności i fakturowania
Model rozliczeń oparty jest na następujących zasadach:
· płatnikiem wynagrodzenia za usługę jest Operator projektu dysponujący środkami publicznymi,
· po zakończeniu szkolenia i pozytywnej weryfikacji rozliczenia Operator dokonuje przelewu bezpośrednio na rachunek Wnioskodawcy,
· kwota przekazywana Wnioskodawcy obejmuje zarówno część dofinansowaną ze środków publicznych, jak i wkład własny uprzednio wpłacony przez uczestnika na rachunek Operatora,
· jedynie w przypadku wystąpienia kosztów niekwalifikowalnych ewentualna dopłata dokonywana jest przez uczestnika bezpośrednio na rzecz Wnioskodawcy.
Zakres wniosku
Wniosek dotyczy usług, które będą świadczone w przyszłości w analogicznym modelu, w tym także w ramach innych programów finansowanych ze środków publicznych.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca nie działa jako jednostka objęta systemem oświaty w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe. Wnioskodawca nie posiada zaświadczenia o wpisie do ewidencji, o której mowa w art. 168 ustawy Prawo oświatowe, ani nie świadczy kursów prawa jazdy kategorii A w ramach wpisu do rejestru placówek oświatowych.
Wnioskodawca nie posiada statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego.
Zdobywanie uprawnień w zakresie prawa jazdy kategorii A nie będzie możliwe wyłącznie z uwagi na podejmowaną przez uczestników pracę. Kursy są dostępne dla osób dorosłych uczestniczących w projektach współfinansowanych ze środków publicznych. Jednocześnie celem kursów jest uzyskanie kwalifikacji i kompetencji o charakterze zawodowym i rynkowym, zwiększających mobilność zawodową oraz możliwości zatrudnienia uczestników. Uzyskanie prawa jazdy kategorii A może pozostawać w bezpośrednim związku z wykonywaniem określonych zawodów lub czynności zarobkowych, w szczególności związanych z transportem, logistyką, dostawami, usługami kurierskimi, działalnością ochroniarską, służbami mundurowymi lub innymi formami działalności wymagającymi sprawnego przemieszczania się motocyklem. Ponadto projekty, w ramach których realizowane są kursy, zgodnie z dokumentacją projektową służą „wsparciu osób dorosłych w zdobywaniu i uzupełnianiu kwalifikacji i kompetencji”. Również same umowy trójstronne wskazują, że usługi rozwojowe prowadzą do nabycia kwalifikacji lub kompetencji.
Osoby korzystające z kursów co do zasady nie są kierowane przez pracodawcę (ale zdarzają się także przypadki kiedy taka sytuacja ma miejsce). Zgłoszenie do uczestnictwa w kursie odbywa się poprzez udział uczestnika w projekcie realizowanym przez Operatora dysponującego środkami publicznymi. Uczestnik samodzielnie dokonuje zgłoszenia do projektu zgodnie z regulaminem danego projektu, a następnie zawierana jest trójstronna umowa pomiędzy Operatorem projektu, Wnioskodawcą jako Wykonawcą oraz uczestnikiem projektu.
W odpowiedzi na pytanie, czy usługi te będą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, bądź nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych (jeżeli tak, należało opisać w czym związek ten się przejawia), - podali Państwo, że tak. Świadczone usługi obejmują nauczanie mające na celu uzyskanie wiedzy, umiejętności i uprawnień do celów zawodowych. Związek z celami zawodowymi przejawia się przede wszystkim w tym, że:
· kursy prowadzą do uzyskania formalnych uprawnień państwowych do kierowania pojazdami określonej kategorii,
· uzyskane kwalifikacje zwiększają możliwości zatrudnienia i mobilność zawodową uczestników,
· projekty, w ramach których kursy są realizowane, zostały ukierunkowane na zdobywanie i uzupełnianie kwalifikacji i kompetencji osób dorosłych,
· dokumentacja projektowa oraz umowy wskazują, że usługi prowadzą do nabycia kwalifikacji lub kompetencji,
· zakończenie kursu powiązane jest z obowiązkową walidacją w postaci egzaminu państwowego.
Dodatkowo z treści umów trójstronnych wynika wprost, że:
· usługi są realizowane w ramach działań „Wsparcie osób dorosłych w zdobywaniu i uzupełnianiu kwalifikacji i kompetencji”,
· cena usługi obejmuje koszty prowadzące do nabycia kwalifikacji lub kompetencji zgodnie z wytycznymi dotyczącymi projektów współfinansowanych z EFS+,
· usługa obejmuje walidację (egzamin) oraz wydanie dokumentów potwierdzających nabyte kwalifikacje lub kompetencje.
W odpowiedzi na pytanie, czy uczestnicy kursów mogą wykorzystać nabytą wiedzę w ramach wykonywanego zawodu, pracy (jeśli tak, należało wskazać jakiego i w jaki konkretnie sposób) - wskazali Państwo, że tak. Uczestnicy kursów mogą wykorzystywać nabytą wiedzę i uzyskane uprawnienia w ramach wykonywanej pracy lub działalności zarobkowej. Prawo jazdy kategorii A może być wykorzystywane m.in. w działalności związanej z dostawami, usługami kurierskimi, transportem, ochroną, służbami mundurowymi, działalnością gospodarczą wymagającą przemieszczania się motocyklem, a także wszędzie tam, gdzie uzyskanie dodatkowych uprawnień komunikacyjnych zwiększa możliwości wykonywania obowiązków zawodowych lub uzyskania zatrudnienia. Jednocześnie celem projektów finansowanych ze środków EFS+ jest podnoszenie kwalifikacji zawodowych i kompetencji uczestników rynku pracy.
W odpowiedzi na pytanie, czy kursy będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach (jeśli tak, należało wskazać konkretne przepisy, artykuły, paragrafy wraz z nazwą aktu prawnego, bez przytaczania ich treści z których te formy i zasady wynikają, podali Państwo, że tak. Kursy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Podstawę prawną stanowią w szczególności:
· ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami,
· rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców.
Przepisy te określają m.in.:
· program szkolenia,
· minimalną liczbę godzin zajęć teoretycznych i praktycznych,
· zasady prowadzenia szkolenia,
· wymagania wobec ośrodków szkolenia kierowców,
· warunki uzyskiwania uprawnień,
· zasady przeprowadzania egzaminów państwowych.
W szczególności wskazać można m.in.:
· art. 23-32 ustawy o kierujących pojazdami,
· § 9-44 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r.
Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe.
Wnioskodawca będzie posiadał dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania świadczonych usług są środki publiczne. Dokumentacja ta obejmuje w szczególności:
· umowy trójstronne zawierane pomiędzy Operatorem projektu, Wnioskodawcą oraz uczestnikiem projektu,
· dokumentację projektową,
· informacje dotyczące źródeł finansowania projektu,
· dokumenty potwierdzające współfinansowanie projektów ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus,
· dokumenty rozliczeniowe i płatnicze.
Z przedłożonych umów wynika, że projekty są współfinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla (...) 2021–2027. Wnioskodawca wskazuje również, że poziom finansowania ze środków publicznych przekracza 70% kosztów kwalifikowalnych usług.
Dodatkowe wyjaśnienia
Wnioskodawca podkreśla, że realizowane kursy nie mają charakteru rekreacyjnego ani hobbystycznego. Są one realizowane w ramach projektów ukierunkowanych na zdobywanie i podnoszenie kwalifikacji zawodowych osób dorosłych, współfinansowanych ze środków publicznych. Konstrukcja umów oraz dokumentacji projektowej wskazuje, że usługi mają charakter usług rozwojowych prowadzących do uzyskania kwalifikacji lub kompetencji. Istotnym elementem tych usług jest obowiązkowa walidacja w postaci egzaminu państwowego oraz uzyskanie formalnych uprawnień.
Wnioskodawca zwraca również uwagę, że zgodnie z utrwaloną praktyką interpretacyjną pojęcie kształcenia zawodowego należy interpretować szeroko, zgodnie z art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011, zgodnie z którym usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, niezależnie od czasu trwania kursu.
W ocenie Wnioskodawcy opisane usługi spełniają przesłanki uznania ich za usługi kształcenia zawodowego finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych.
Pytania
1) Czy opisane usługi szkoleniowe w zakresie prawa jazdy kategorii A, które mają charakter kształcenia zawodowego, kończą się obowiązkową walidacją w postaci egzaminu państwowego oraz są finansowane w ponad 70% ze środków publicznych i opłacane przez Operatora projektu, mogą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług?
2) Czy w przypadku finansowania analogicznych usług z innych funduszy publicznych, przy zachowaniu poziomu finansowania co najmniej 70% oraz tożsamego modelu rozliczeń, Wnioskodawca będzie uprawniony do stosowania tego zwolnienia?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy (pytanie 1), opisane usługi korzystają ze zwolnienia z VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r., zgodnie z którym zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych. Przepis ten nie uzależnia zwolnienia od posiadania przez podmiot szkolący statusu jednostki systemu oświaty ani akredytacji, a jedynie od spełnienia dwóch materialnych przesłanek:
1) charakteru usługi jako kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania,
2) poziomu finansowania ze środków publicznych co najmniej 70%.
Świadczone przez Wnioskodawcę kursy prawa jazdy kategorii A mają charakter kształcenia zawodowego. Prowadzą one do uzyskania uprawnień potwierdzonych egzaminem państwowym, są traktowane w dokumentacji projektowej jako kwalifikacje zawodowe oraz zwiększają możliwości zatrudnienia i mobilności uczestników na rynku pracy. Obowiązkowy charakter walidacji powoduje, że usługi te nie mają charakteru rekreacyjnego, lecz ściśle kwalifikacyjny. Warunek finansowania ze środków publicznych jest spełniony w stopniu znacznie przekraczającym wymagany próg. Ekonomiczny ciężar zapłaty ponosi Operator dysponujący środkami publicznymi, który dokonuje płatności bezpośrednio na rachunek Wnioskodawcy. O źródle finansowania decyduje rzeczywisty przepływ środków, a nie wyłącznie formalna konstrukcja faktury.
Prawidłowość zaprezentowanego powyżej stanowiska znajduje potwierdzenie w dotychczasowej praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącej usług szkoleniowych o charakterze kwalifikacyjnym oraz zwolnienia przewidzianego dla usług finansowanych ze środków publicznych. W szeregu interpretacji indywidualnych organy podatkowe wskazywały, że dla zastosowania zwolnienia decydujące znaczenie mają:
1) zawodowy lub kwalifikacyjny charakter usługi, rozumiany jako prowadzenie do nabycia uprawnień potwierdzonych egzaminem, oraz
2) rzeczywiste finansowanie usługi ze środków publicznych w wymaganym ustawowo zakresie, niezależnie od formalnej konstrukcji umowy czy sposobu wystawienia faktury.
W interpretacji z 11 kwietnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.80.2025.2.ASZ dotyczącej kursów prawa jazdy, organ potwierdził, że szkolenia prowadzące do uzyskania uprawnień potwierdzonych egzaminem państwowym mogą stanowić usługi kształcenia zawodowego, a decydujące znaczenie ma ich funkcjonalny cel związany z podnoszeniem kompetencji na rynku pracy. Z kolei w interpretacji z 26 listopada 2024 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.598.2024.2.MBN, organ podkreślił, że przy ocenie zwolnień w obszarze szkoleń kierowców kluczowe jest zbadanie źródła finansowania i celu usługi, dopuszczając możliwość zastosowania preferencji podatkowych w sytuacjach, w których szkolenie ma charakter zawodowy i jest finansowane w ramach programów publicznych. W licznych rozstrzygnięciach zapadłych na gruncie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów organy akcentowały, że przepis ten nie wymaga posiadania akredytacji oświatowej, a jedynie spełnienia przesłanki finansowania ze środków publicznych oraz zawodowego charakteru usługi (m.in. interpretacje dotyczące usług rozwojowych realizowanych w ramach projektów EFS). Z powyższych rozstrzygnięć wynika wspólna i konsekwentna teza, że:
· o możliwości zastosowania zwolnienia decyduje ekonomiczne źródło zapłaty, a nie wyłącznie formalne oznaczenie nabywcy na fakturze;
· usługi kończące się obowiązkową walidacją i prowadzące do uzyskania uprawnień państwowych spełniają kryterium kształcenia zawodowego;
· § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia stanowi samodzielną podstawę zwolnienia, niezależną od art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.
Stan faktyczny przedstawiony przez Wnioskodawcę wpisuje się w opisany wyżej kierunek wykładni. Szkolenia realizowane przez Wnioskodawcę są finansowane w ponad 90% ze środków publicznych, prowadzą do uzyskania kwalifikacji potwierdzonych egzaminem państwowym, a płatność następuje bezpośrednio ze środków Operatora projektu. Tym samym argumentacja przyjęta w powołanych interpretacjach powinna znaleźć odpowiednie zastosowanie również w niniejszej sprawie. W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ma prawo stosować zwolnienie z VAT na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia.
Zdaniem Wnioskodawcy (pytanie 2), zmiana źródła finansowania na inny fundusz publiczny nie wpłynie na prawo do zwolnienia, o ile zachowany zostanie poziom finansowania co najmniej 70% ze środków publicznych oraz analogiczny model realizacji usług. Przepis rozporządzenia nie różnicuje bowiem rodzaju funduszu, lecz wymaga jedynie publicznego charakteru środków i odpowiedniego poziomu ich udziału.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Zaznaczyć należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia
- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
Z uregulowania zawartego w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.
Stosownie do brzmienia art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
c) finansowane w całości ze środków publicznych
- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832), zwanego dalej „rozporządzeniem”:
Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Zgodnie z § 3 ust. 8 ww. rozporządzenia:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
W świetle § 3 ust. 9 ww. rozporządzenia:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, lub
2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Powołane wyżej przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Co więcej, przepisy § 3 rozporządzenia przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych.
Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.
Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
W tym kontekście wskazania wymaga – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady, stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).
Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U.UE. L 77 str. 1 ze zm.). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.
Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, że:
Usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, że pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.
Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.
Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jego ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.
Państwa wątpliwości dotyczą kwestii zwolnienia od podatku od towarów i usług świadczonych usług szkoleniowych w zakresie prawa jazdy kategorii A, na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług.
Dokonując oceny, czy świadczone usługi będą objęte zwolnieniem, o którym mowa § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług, należy w pierwszej kolejności zbadać możliwość zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 i 29 ustawy.
Z wniosku wynika, że nie będą Państwo jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe. Nie będą również Państwo posiadać statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego.
Zatem, realizowane przez Państwa usługi nie będą spełniać przesłanek umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
W związku z powyższym należy przeanalizować, czy dla świadczonych przez Państwa usług, zostaną spełnione przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub finansowane w całości ze środków publicznych. Dla zastosowania ww. zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienioną w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1226 ze zm.), zwanej dalej ustawą o kierujących pojazdami:
Kierującym pojazdem może być osoba, która osiągnęła wymagany wiek i jest sprawna pod względem fizycznym i psychicznym oraz spełnia jeden z następujących warunków:
1) posiada umiejętność kierowania pojazdem w sposób niezagrażający bezpieczeństwu, nieutrudniający ruchu drogowego i nienarażający kogokolwiek na szkodę oraz odpowiedni dokument stwierdzający posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdem;
2) odbywa w ramach szkolenia naukę jazdy;
3) zdaje egzamin państwowy.
Stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 1-4 ustawy o kierujących pojazdami:
Prawo jazdy jest wydawane osobie, która:
1) osiągnęła minimalny wiek wymagany do kierowania pojazdami odpowiedniej kategorii;
2) uzyskała orzeczenie:
a) lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem,
b) psychologiczne o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem - nie dotyczy prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T;
3) odbyła szkolenie wymagane do uzyskania prawa jazdy danej kategorii;
4) zdała egzamin państwowy wymagany do uzyskania prawa jazdy odpowiedniej kategorii.
W myśl z art. 23 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami:
Szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdem silnikowym lub uprawnienia do kierowania tramwajem odbywa się w formie:
1) kursu;
2) zajęć szkolnych - w zakresie uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi.
Na podstawie art. 23 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami:
Szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem lub pojazdem silnikowym jest prowadzone zgodnie z programem szkolenia i obejmuje:
1) część teoretyczną przeprowadzaną w formie wykładów i ćwiczeń w zakresie:
a) podstaw kierowania pojazdem i uczestnictwa w ruchu drogowym,
b) obowiązków i praw kierującego pojazdem;
2) część praktyczną w zakresie kierowania pojazdem, zwaną dalej "nauką jazdy", przeprowadzaną:
a) na placu manewrowym,
b) w ruchu miejskim oraz
c) w ruchu poza obszarem zabudowanym;
3) naukę udzielania pierwszej pomocy przeprowadzaną w formie wykładów i zajęć praktycznych;
4) kontrolne sprawdzenie poziomu osiągniętej wiedzy i umiejętności, zwane dalej "egzaminem wewnętrznym".
Stosownie do art. 23 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami:
Wykłady, o których mowa w ust. 2 pkt 1, mogą być przeprowadzone w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik komputerowych i Internetu pod nadzorem ośrodka szkolenia kierowców.
Zgodnie z art. 23 ust. 4 ustawy o kierujących pojazdami:
Egzamin wewnętrzny jest przeprowadzany po ukończeniu części teoretycznej i części praktycznej szkolenia oraz nauki udzielania pierwszej pomocy, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3, przez instruktora lub wykładowcę wyznaczonych przez kierownika podmiotu prowadzącego szkolenie. Wykładowca przeprowadza wyłącznie część teoretyczną egzaminu wewnętrznego.
W myśl art. 23 ust. 4a ustawy o kierujących pojazdami:
Część teoretyczną egzaminu wewnętrznego, o którym mowa w ust. 4, w przypadku zajęć przeprowadzonych w sposób określony w ust. 3, przeprowadza się po zakończeniu zajęć teoretycznych.
W świetle art. 24 ustawy o kierujących pojazdami:
Nauka jazdy jest prowadzona:
1) pojazdem:
a) odpowiadającym wymaganiom określonym dla danej kategorii prawa jazdy lub dla pozwolenia na kierowanie tramwajem,
b) oznakowanym kwadratową tablicą barwy niebieskiej z białą literą ,,L'',
c) przystosowanym do nauki jazdy, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 66 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym,
d) posiadającym adnotację w dokumencie stwierdzającym dopuszczenie do ruchu o spełnieniu wymagań, o których mowa w lit. a-c, dokonywaną przez odpowiedni organ, na podstawie pozytywnego wyniku badania technicznego przeprowadzonego przez stację kontroli pojazdów, o której mowa w art. 83 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - nie dotyczy tramwaju;
2) pojazdem odpowiednio przystosowanym do rodzaju niepełnosprawności spełniającym warunki, o których mowa w pkt 1 lit. a i b - w przypadku szkolenia osoby niepełnosprawnej.
Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami:
Szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem lub pojazdem silnikowym w formie kursu, z zastrzeżeniem ust. 3, jest prowadzone przez:
1) ośrodek szkolenia kierowców - jednostkę organizacyjną przedsiębiorcy wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców;
2) jednostkę wojskową - w zakresie szkolenia żołnierzy na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;
3) jednostkę organizacyjną służb podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych lub nadzorowanych przez tego ministra - w zakresie szkolenia osób na potrzeby tych służb oraz strażaków ratowników ochotniczej straży pożarnej, na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 grudnia 2021 r. o ochotniczych strażach pożarnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 244 i 900).
Wymagania w stosunku do podmiotów prowadzących szkolenie w zakresie programu szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami zostały uregulowane w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury i Budownictwa z 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców (t. j. Dz. U. 2018 r. poz. 1885 ze zm.).
Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców:
Szkolenie osoby szkolonej jest przeprowadzane jako:
1) szkolenie podstawowe - przed przystąpieniem po raz pierwszy do egzaminu państwowego, w zakresie określonej kategorii prawa jazdy lub pozwolenia;
2) szkolenie uzupełniające - przeprowadzane na wniosek osoby, która ukończyła szkolenie podstawowe.
Stosownie do § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców:
Przeprowadzenie poszczególnych zajęć w ramach szkolenia jest potwierdzane w karcie przeprowadzonych zajęć stosowanej na kursie dla kandydatów na kierowców lub motorniczych każdorazowo:
1) w momencie rozpoczynania zajęć poprzez wpisanie daty i godziny rozpoczęcia szkolenia oraz numeru ewidencyjnego osoby prowadzącej zajęcia, jeżeli go posiada;
2) po zakończeniu zajęć poprzez wpisanie godziny zakończenia szkolenia i złożenie podpisu przez osobę prowadzącą zajęcia i osobę szkoloną.
Minimalną liczbę godzin zajęć w zakresie części teoretycznej i praktycznej szkolenia dla każdej osoby podlegającej szkoleniu podstawowemu określa § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców, który stanowi, że:
1. Liczbę godzin zajęć w zakresie części teoretycznej i praktycznej szkolenia dla każdej osoby podlegającej szkoleniu podstawowemu ustala indywidualnie instruktor prowadzący w porozumieniu z tą osobą, przy czym:
1) liczba godzin dla zajęć w zakresie części teoretycznej szkolenia nie może być mniejsza niż:
a) 26 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii A1, A2, A, B1, B, T lub pozwolenia,
b) 4 godziny zajęć teoretycznych i ćwiczeń w zakresie udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadków drogowych - dotyczy prawa jazdy kategorii A1, A2, A, B1, B, T i pozwolenia,
c) 20 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii C1, C, D1, D,
d) 5 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii AM,
e) 1 godziny zajęć teoretycznych i ćwiczeń w zakresie udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadków drogowych - dotyczy prawa jazdy kategorii AM;
2) liczba godzin dla zajęć w zakresie części praktycznej szkolenia nie może być mniejsza niż:
a) 5 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii AM,
b) 15 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii B+E,
c) 20 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii A1, A2, A, C1, C1+E, D1+E lub T,
d) 25 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii C+E lub D+E,
e) 30 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii B1, B, C, D1 lub pozwolenia, z zastrzeżeniem pkt 5,
f) 60 godzin w zakresie prawa jazdy kategorii D;
3) wymagania, o których mowa w pkt 1, nie dotyczą osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii B, C lub D, jeżeli posiadają prawo jazdy odpowiednio kategorii B1, C1 lub D1 albo zaświadczenie o uzyskaniu pozytywnego wyniku egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy odpowiednio kategorii B1, C1 lub D1;
4) wymagania, o których mowa w pkt 1, nie dotyczą osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii A2, jeżeli posiadają prawo jazdy kategorii A1, oraz osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii A, jeżeli posiadają prawo jazdy kategorii A1 lub A2;
5) dla szkolenia w zakresie prawa jazdy kategorii C prowadzonego przez jednostki wojskowe dla żołnierzy zasadniczej służby wojskowej lub żołnierzy służby kandydackiej liczba godzin zajęć w zakresie części praktycznej szkolenia nie może być mniejsza niż 20.
Stosownie do treści § 10 i § 11 ust. 1 i ust. 2 w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców:
§ 10. Godzina zajęć w zakresie części teoretycznej szkolenia równa się 45 minutom, a zajęć w zakresie części praktycznej szkolenia – 60 minutom.
§ 11.
1. Zajęcia w zakresie części praktycznej szkolenia nie mogą być dłuższe niż:
1) 2 godziny dziennie w okresie pierwszych:
a) 4 godzin szkolenia - w zakresie prawa jazdy kategorii AM, A1, A2 lub A,
b) 8 godzin szkolenia - w zakresie prawa jazdy kategorii innych niż określone w lit. a oraz pozwolenia;
2) 3 godziny dziennie - po określonych w pkt 1 godzinach dla zajęć w zakresie części praktycznej szkolenia dla prawa jazdy poszczególnych kategorii oraz pozwolenia;
3) 4 godziny dziennie - po zakończeniu 50% godzin zajęć w zakresie części praktycznej szkolenia dla prawa jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E oraz pozwolenia.
2. Podczas zajęć w zakresie części praktycznej szkolenia z osobą szkoloną dopuszcza się stosowanie urządzeń technicznych wspomagających komunikację, jeżeli osoba szkolona jest osobą, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o języku migowym i innych środkach komunikowania się (Dz. U. z 2017 r. poz. 1824).
Zgodnie z § 19 w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców:
Egzamin wewnętrzny składa się z części:
1) teoretycznej − przeprowadzanej w sali wykładowej przy użyciu testu komputerowego;
2) praktycznej − przeprowadzanej na placu manewrowym i w ruchu drogowym po uzyskaniu przez osobę szkoloną pozytywnego wyniku z części teoretycznej egzaminu − jeżeli jest wymagana.
Zasady przeprowadzania egzaminów wewnętrznych regulują przepisy § 20, § 21 w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców, które stanowią m.in., że:
§ 20
1. Zakres części teoretycznej egzaminu wewnętrznego, liczba pytań egzaminacyjnych, ich tematyka, sposób oceny części teoretycznej egzaminu wewnętrznego oraz czas jego przeprowadzenia są zgodne ze sposobem przeprowadzania części teoretycznej egzaminu państwowego.
2. Informację o wyniku części teoretycznej egzaminu wewnętrznego, liczbie popełnionych błędów oraz dacie przeprowadzenia egzaminu, podpisaną przez instruktora lub wykładowcę, który przeprowadził część teoretyczną egzaminu wewnętrznego, i osobę szkoloną, umieszcza się w dokumentacji kandydata na kierowcę.
§ 21
1. Zakres części praktycznej egzaminu wewnętrznego, kryteria oceny oraz czas trwania, z zastrzeżeniem ust. 2, są zgodne ze sposobem przeprowadzania części praktycznej egzaminu państwowego.
2. W trakcie przeprowadzania części praktycznej egzaminu wewnętrznego realizuje się wszystkie przewidziane dla egzaminu państwowego zadania egzaminacyjne, bez względu na liczbę popełnionych błędów, z wyjątkiem przypadku, gdy zachowanie osoby szkolonej zagraża bezpośrednio życiu i zdrowiu uczestników ruchu drogowego.
3. W trakcie części praktycznej egzaminu wewnętrznego instruktor wypełnia arkusz przebiegu części praktycznej egzaminu wewnętrznego i wyszczególnia w nim błędy popełnione przez osobę szkoloną; arkusz może być sporządzony w postaci elektronicznej przy wykorzystaniu funkcjonalności systemu teleinformatycznego, przy czym wynik egzaminu wewnętrznego instruktor potwierdza podpisem elektronicznym albo unikalnym identyfikatorem i hasłem nadanymi w tym systemie.
4. Po zakończeniu części praktycznej egzaminu wewnętrznego instruktor przeprowadzający egzamin omawia z osobą szkoloną popełnione przez nią błędy.
5. W przypadku zakończenia egzaminu wewnętrznego z wynikiem negatywnym instruktor prowadzący ustala wraz z osobą szkoloną, na podstawie wypełnionego arkusza przebiegu części praktycznej egzaminu wewnętrznego, dalszy zakres szkolenia niezbędny do uzyskania wszystkich umiejętności.
6. Arkusz przebiegu części praktycznej egzaminu wewnętrznego podpisują instruktor przeprowadzający egzamin, instruktor, który prowadził szkolenie, i osoba szkolona.
7. Arkusz przebiegu egzaminu wewnętrznego otrzymuje osoba szkolona, a kopię arkusza pozostawia się w ośrodku szkolenia kierowców lub innym podmiocie prowadzącym szkolenie.
8. Jako arkusz przebiegu części praktycznej egzaminu wewnętrznego wykorzystuje się arkusz przebiegu części praktycznej egzaminu państwowego stosowany do przeprowadzania egzaminów państwowych.
Jak zaznaczono powyżej, powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych.
Szkolenia osób ubiegających się o wydanie prawa jazdy kategorii „A” nie można co do zasady uznać za kształcenie zawodowe, a tym samym nie można objąć tych szkoleń zwolnieniem od podatku od towarów i usług. Nie można bowiem uznać, iż szkolenia te pozostają w bezpośrednim związku z konkretną branżą lub zawodem.
Odrębną natomiast kwestią są przypadki, gdy szkolenie to dotyczy osób skierowanych, np. przez pracodawcę dla zdobycia uprawnień do kierowania motocyklem, jeżeli są one niezbędne do wykonywania obowiązków u tego pracodawcy, (np. skierowanie przez Policję funkcjonariuszy na tego rodzaju szkolenie).
Zatem, co do zasady, szkolenia osób ubiegających się o wydanie prawa jazdy kategorii A nie stanowią ani kategorii niezbędnej do wykonywania konkretnego zawodu, ani również, powszechnie już obowiązującego wymagania do podjęcia pracy, jak to ma miejsce w przypadku kategorii B prawa jazdy.
Mogą jednak zdarzyć się sytuacje, w których to właśnie pracodawca skieruje swojego przyszłego bądź obecnego pracownika na szkolenie w zakresie kat. A w celu nabycia uprawnień do wykonywania zawodu takiego jak: kolportażysta poczty, ulotek, osoba do rozwożenia pizzy itp., i w tym wypadku nabyte w trakcie szkolenia wiedza i umiejętności zostaną wykorzystane do wykonywanej pracy.
W takiej sytuacji kurs prawa jazdy kat. A należy uznać za nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem. W takim przypadku stanowi usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą w zakresie szkolenia kierowców. Usługi szkoleniowe polegające na prowadzeniu kursów prawa jazdy kategorii A, są realizowane w ramach różnych projektów dofinansowanych ze środków publicznych. Ich celem jest umożliwienie osobom dorosłym nabycia lub podniesienia kwalifikacji zawodowych poprzez uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami kategorii A. Umowy nie wskazują z góry konkretnych zawodów, w których uczestnicy zamierzają pracować, lecz traktują prawo jazdy kategorii A jako kwalifikację rynkową o charakterze zawodowym, zwiększającą mobilność i możliwości zatrudnienia na rynku pracy. Szkolenia są współfinansowane ze środków publicznych, w szczególności ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus. W przyszłości analogiczne usługi mogą być finansowane z innych funduszy publicznych, przy zachowaniu tożsamego modelu rozliczeń. W aktualnie realizowanych projektach poziom dofinansowania ze środków publicznych znacznie przekracza próg 70% wymagany przepisami. Zdobywanie uprawnień w zakresie prawa jazdy kategorii A nie będzie możliwe wyłącznie z uwagi na podejmowaną przez uczestników pracę. Celem kursów jest uzyskanie kwalifikacji i kompetencji o charakterze zawodowym i rynkowym, zwiększających mobilność zawodową oraz możliwości zatrudnienia uczestników. Uzyskanie prawa jazdy kategorii A może pozostawać w bezpośrednim związku z wykonywaniem określonych zawodów lub czynności zarobkowych, w szczególności związanych z transportem, logistyką, dostawami, usługami kurierskimi, działalnością ochroniarską, służbami mundurowymi lub innymi formami działalności wymagającymi sprawnego przemieszczania się motocyklem. Osoby korzystające z kursów co do zasady nie są kierowane przez pracodawcę (ale zdarzają się także przypadki kiedy taka sytuacja ma miejsce). Usługi te będą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, bądź nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Świadczone usługi obejmują nauczanie mające na celu uzyskanie wiedzy, umiejętności i uprawnień do celów zawodowych. Uczestnicy kursów mogą wykorzystywać nabytą wiedzę i uzyskane uprawnienia w ramach wykonywanej pracy lub działalności zarobkowej. Prawo jazdy kategorii A może być wykorzystywane m.in. w działalności związanej z dostawami, usługami kurierskimi, transportem, ochroną, służbami mundurowymi, działalnością gospodarczą wymagającą przemieszczania się motocyklem, a także wszędzie tam, gdzie uzyskanie dodatkowych uprawnień komunikacyjnych zwiększa możliwości wykonywania obowiązków zawodowych lub uzyskania zatrudnienia. Kursy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Podstawę prawną stanowią w szczególności przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami oraz rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców. Przepisy te określają m.in.: program szkolenia, minimalną liczbę godzin zajęć teoretycznych i praktycznych, zasady prowadzenia szkolenia, wymagania wobec ośrodków szkolenia kierowców, warunki uzyskiwania uprawnień, zasady przeprowadzania egzaminów państwowych.
W konsekwencji, w sytuacji, w której świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe w zakresie kursów prawa jazdy kategorii A będą świadczone na rzecz przyszłych i obecnych pracowników, których skieruje pracodawca w celu nabycia uprawnień do wykonywania zawodu takiego jak policjant, ochroniarz, kurier motocyklowy (doręczyciel przesyłek) itp. i nabyta w trakcie szkolenia wiedza i umiejętności zostaną wykorzystane do wykonywanej pracy, wówczas usługi takie stanowić będą usługi kształcenia zawodowego w formach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach , które korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
W takich przypadkach, zwolnienie od podatku będzie przysługiwać w odniesieniu do usług szkoleniowych w zakresie prawa jazdy kategorii A, które będą mieć charakter kształcenia zawodowego, niezależnie od źródeł finansowania tych szkoleń. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje to, czy usługi będą finansowane ze źródeł publicznych czy też środków prywatnych.
Natomiast w pozostałych przypadkach, w których świadczone przez Państwa usługi nauki jazdy kategorii A nie będą nauczaniem pozostającym w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, to takie usługi nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
A zatem oceniając całościowo Państwa stanowisko, należało uznać je za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych, należy zwrócić uwagę na to, że interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą innych organów wydających interpretacje indywidualne w sprawach innych podatników, co jest tym bardziej zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających interpretacjom. Również interpretacje powoływane przez Państwa na poparcie własnego stanowiska rozstrzygają w odmiennych stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych do sytuacji przedstawionej we wniosku. W szczególności interpretacja indywidualna z:
· z 11 kwietnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.80.2025.2.ASZ dotyczyła zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy kursów prawa jazdy kategorii „B”,
· 26 listopada 2024 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.598.2024.2.MBN, dotyczyła m.in. prawa do skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT świadczonych usług szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie prawa jazdy kategorii A na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
Ocena omawianej kwestii, tj. zwolnienia od podatku usług szkoleniowych w zakresie prawa jazdy kategorii A, nie jest kwestią uniwersalną, lecz opiera się na wielu przesłankach podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna być dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Poza tym specyfika działalności podmiotów jest na tyle różnorodną, że niekiedy pozornie podobne okoliczności sprawy, nie spowodują analogicznych konsekwencji dla przedsiębiorcy, a tym samym nie mogą być tożsamo traktowane.
Zatem z uwagi na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw, powoływane przez Państwa interpretacje indywidualne i orzeczenie sądowe nie mogą stanowić podstawy do rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów