0114-KDIP4-1.4012.543.2026.2.SK

Interpretacja indywidualna2026-10-19Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Prewspółczynnik godzinowy - hala sportowo-widowiskowa (stanowisko prawidłowe).

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 14 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

I. Wnioskodawca i przedmiot wniosku

Powiat (...) jest jednostką samorządu terytorialnego wykonującą zadania publiczne o charakterze ponadgminnym, w szczególności w zakresie edukacji publicznej oraz kultury fizycznej i turystyki, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 i 8 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym. Powiat jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w odniesieniu do czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych. Od 1 stycznia 2017 r. Powiat prowadzi scentralizowane rozliczenia VAT wraz ze swoimi jednostkami organizacyjnymi, w tym z II Liceum Ogólnokształcącym w (...), będącym jednostką budżetową Powiatu.

Wniosek dotyczy ustalenia prawa do zastosowania – wyłącznie do wydatków mieszanych bezpośrednio i wyłącznie związanych z budową, wyposażeniem oraz utrzymaniem hali widowiskowo-sportowej przy II Liceum Ogólnokształcącym w (...) – indywidualnego sposobu określenia proporcji opartego na czasie wykorzystania całego obiektu do działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza. W celu pełnego przedstawienia metody Powiat prezentuje dwa rachunkowo równoważne warianty: pierwszy, nieuwzględniający godzin zamknięcia w liczniku i mianowniku, oraz drugi, uwzględniający wszystkie godziny roku i rozdzielający godziny zamknięcia pomiędzy obie sfery w proporcji wynikającej z godzin faktycznego wykorzystania hali.

II. Opis zdarzenia przyszłego

1. Inwestycja i status obiektu

Powiat otrzymał dofinansowanie z Rządowego Funduszu Polski Ład: Program Inwestycji Strategicznych na budowę hali widowiskowo-sportowej. Całkowita wartość inwestycji wynosi (...) zł, w tym dofinansowanie (...) zł. Beneficjentem dofinansowania jest Powiat. Faktury związane z realizacją inwestycji są wystawiane na Powiat (...) jako nabywcę, ze wskazaniem Starostwa Powiatowego w (...) jako odbiorcy. Realizacja inwestycji została rozpoczęta w marcu 2024 roku. Hala została oddana do użytkowania w maju 2026 roku.

Po zakończeniu inwestycji hala została przekazana w trwały zarząd II Liceum Ogólnokształcącemu w (...), które będzie administrowało i zarządzało całym obiektem oraz ponosiło wydatki związane z jego bieżącym utrzymaniem. Hala stanowi wyodrębniony funkcjonalnie obiekt, niezależny od pozostałych obiektów szkoły. Posiada odrębne wejście, odrębne liczniki energii elektrycznej, ogrzewania i wody, a także odrębną dokumentację kosztową. Dla hali będą zawierane odrębne umowy dotyczące m.in. ochrony i monitoringu, utrzymania czystości oraz ubezpieczenia.

2. Sposób wykorzystania obiektu

Głównym celem realizacji inwestycji jest stworzenie warunków do uprawiania sportów w ramach zajęć wychowania fizycznego dla młodzieży uczęszczającej do II Liceum Ogólnokształcącego w (...).

Ponadto, poza godzinami działania szkoły z obiektu, w ramach działalności sportowej, będą korzystać podmioty zewnętrzne i lokalni mieszkańcy odpłatnie.

W związku z powyższym hala będzie wykorzystywana naprzemiennie:

·      do celów innych niż działalność gospodarcza – na potrzeby prowadzenia zajęć wychowania fizycznego dla uczniów II Liceum Ogólnokształcącego w (...) oraz realizacji innych zadań publicznych Powiatu;

·      do działalności gospodarczej – poprzez odpłatne udostępnianie całej hali na podstawie umów cywilnoprawnych, stanowiące czynność opodatkowaną VAT.

W ramach wykorzystania do celów innych niż działalność gospodarcza hala może być również wykorzystywana przez organy i jednostki Powiatu do realizacji zadań publicznych, w szczególności na potrzeby organizacji wyborów, spotkań z mieszkańcami, konsultacji społecznych, uroczystości, wydarzeń sportowych, kulturalnych lub innych wydarzeń o charakterze nieodpłatnym. Każde takie wykorzystanie zostanie ujęte w prowadzonej ewidencji jako wykorzystanie do celów innych niż działalność gospodarcza i zwiększy liczbę godzin HNG.

3. Harmonogram wykorzystania hali

Dla potrzeb prognozy Powiat przyjmuje następujący harmonogram:

·      w dni robocze roku szkolnego, z wyłączeniem ferii zimowych i przerwy świątecznej, w godzinach od 7:00 do 17:00 – wykorzystanie hali na potrzeby szkoły, tj. 10 godzin dziennie;

·      w tych samych dniach od 17:00 do 21:00 – odpłatne udostępnianie hali, tj. 4 godziny dziennie;

·      w soboty przez cały rok od 8:00 do 21:00 – odpłatne udostępnianie hali, tj. 13 godzin dziennie;

·      w okresie wakacyjnym, w dni robocze, od 8:00 do 21:00 – odpłatne udostępnianie hali, tj. 13 godzin dziennie;

·      w czasie ferii zimowych, od poniedziałku do piątku, od 8:00 do 21:00 – odpłatne udostępnianie hali, tj. 13 godzin dziennie;

·      w czasie przerwy świątecznej, w dni robocze, od 8:00 do 21:00 – odpłatne udostępnianie hali, tj. 13 godzin dziennie.

Okresy zamknięcia obiektu, w tym godziny nocne, niedziele, święta, przerwy technologiczne, remonty, awarie i prace konserwacyjne, zostaną uwzględnione przy przyporządkowaniu wydatków ogólnych w proporcji odpowiadającej udziałowi godzin działalności gospodarczej w łącznej liczbie godzin faktycznego wykorzystania hali. Rozwiązanie to odzwierciedla związek kosztów ogrzewania, ochrony, monitoringu, ubezpieczenia i innych kosztów stałych z obiema sferami wykorzystania obiektu.

Godziny wskazane jako komercyjne mają odpowiadać rzeczywiście zrealizowanemu odpłatnemu udostępnieniu, potwierdzonemu harmonogramem rezerwacji, umowami, fakturami lub innymi dokumentami sprzedaży. Jeżeli najem w danym przedziale nie dojdzie do skutku, czas ten nie zostanie automatycznie zaliczony do HDG. Po zakończeniu roku Powiat ustali dane rzeczywiste i dokona odpowiedniej korekty na podstawie art. 90c ustawy o VAT.

4. Zakres wydatków objętych wnioskiem

Wniosek obejmuje wyłącznie wydatki pozostające w bezpośrednim i wyłącznym związku z halą, w szczególności wydatki na projekt, nadzór inwestorski, roboty budowlane, wyposażenie oraz bieżące utrzymanie i eksploatację obiektu. W pierwszej kolejności Powiat będzie dokonywał alokacji bezpośredniej. Indywidualny wskaźnik czasowy będzie stosowany jedynie do wydatków mieszanych, których nie można bezpośrednio przypisać wyłącznie do działalności opodatkowanej albo wyłącznie do celów innych niż działalność gospodarcza.

III. Sposób obliczenia proporcji

1. Dane przyjęte do prognozy

Na potrzeby prognozy przyjęto 220 dni roboczych w okresie od września do czerwca, w tym 10 dni roboczych ferii zimowych i 5 dni roboczych przerwy świątecznej, 44 dni robocze wakacji oraz 52 soboty. Zwykłych dni roboczych roku szkolnego pozostaje zatem 205.

Rodzaj wykorzystania

Liczba dni

 


Godziny dziennie

 


Łącznie

Szkoła – zwykłe dni roku szkolnego

205

x

10

=

2050 h

Najem – zwykłe dni roku szkolnego

205

x

4

=

820 h

Najem – wakacje

44

x

13

=

572 h

Najem – ferie zimowe

10

x

13

=

130 h

Najem – przerwa świąteczna

5

x

13

=

65 h

Najem – soboty

52

x

13

=

676 h

HDG = 820 + 572 + 130 + 65 + 676 = 2 263 godziny

HNG = 205 × 10 = 2 050 godzin

Łączny czas faktycznego wykorzystania hali: 2 263 + 2 050 = 4 313 godzin

2. Wariant A – bez ujmowania godzin zamknięcia

W wariancie podstawowym licznik obejmuje godziny rzeczywistego odpłatnego udostępnienia, a mianownik – sumę godzin rzeczywistego wykorzystania hali do działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza. Godziny, w których hala pozostaje zamknięta i nie odbywa się w niej żadna aktywność, nie są odrębnym sposobem wykorzystania obiektu, dlatego nie są samodzielnie ujmowane ani w liczniku, ani w mianowniku.

X^= HDG / (HDG + HNG) × 100%

X^= 2 263 / (2 263 + 2 050) × 100% = 52,4693%

Po zaokrągleniu w górę do najbliższej liczby całkowitej, zgodnie z art. 86 ust. 2g w związku z art. 90 ust. 4 ustawy o VAT, prognozowany prewspółczynnik wynosi 53%.

3. Wariant B – z uwzględnieniem wszystkich godzin zamknięcia

Dla wykazania, że sposób potraktowania godzin zamknięcia nie wpływa na wysokość wskaźnika, Powiat przedstawia także wariant obejmujący pełne 8 760 godzin roku. Godziny zamknięcia nie są przypisywane wyłącznie do jednej sfery, lecz dzielone pomiędzy działalność gospodarczą i niegospodarczą w takim samym stosunku, jaki wynika z godzin faktycznego wykorzystania hali.

HZ = 8 760 - 4 313 = 4 447 godzin zamknięcia

Udział działalności gospodarczej w godzinach korzystania z hali = 2 263 / 4 313 = 52,4693%

Udział poza sferą działalności gospodarczej w godzinach korzystania z hali = 2 050 / 4 313= 47,5307%

HZDG = 4 447 × 52,4693% = 2 333,31 godziny

HZNG = 4 447 × 47,5307% = 2 113,69 godziny

HDG^= 2 263 + 2 333,31 = 4 596,31 godziny

HNG^= 2 050 + 2 113,69 = 4 163,69 godziny

X^= 4 596,31 / 8 760 × 100% = 52,4693%

Po zaokrągleniu w górę również w tym wariancie prewspółczynnik wynosi 53%.

4. Matematyczna równoważność obu wariantów

Równość wyniku nie jest przypadkowa. Jeżeli udział działalności gospodarczej w czasie faktycznego wykorzystania wynosi p = HDG/(HDG + HNG), a wszystkie godziny zamknięcia HZ zostaną rozdzielone według tego samego udziału p, wówczas:

(HDG + p × HZ) / (HDG + HNG + HZ) = p

Ponieważ HDG = p × (HDG + HNG), licznik po uwzględnieniu godzin zamknięcia wynosi p × (HDG + HNG + HZ), a więc po podzieleniu przez cały czas roku wynik nadal wynosi p. Oznacza to, że pominięcie godzin zamknięcia oraz ich proporcjonalna alokacja są metodami rachunkowo równoważnymi. Wynik zmieniłby się wyłącznie wtedy, gdy godziny zamknięcia zostałyby sztucznie przypisane tylko do działalności niegospodarczej albo tylko do działalności gospodarczej.

Słowniczek:

HDG - liczba godzin w roku kalendarzowym, w których hala sportowa jest faktycznie wykorzystywana do wykonywania działalności gospodarczej.

HNG – liczba godzin w roku kalendarzowym, w których hala sportowa jest faktycznie wykorzystywana do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. do realizacji zadań własnych Powiatu w zakresie edukacji publicznej i kultury fizycznej, wykonywanych przez II Liceum Ogólnokształcące.

X^ – indywidualny sposób określenia proporcji (prewspółczynnik) wyrażony w procentach, ustalony jako udział liczby godzin faktycznego wykorzystania hali sportowej do działalności gospodarczej (HDG) w całkowitej liczbie godzin uwzględnianych przy obliczeniu wskaźnika zgodnie z przyjętym wariantem metody czasowej. Wskaźnik ten określa część podatku naliczonego od wydatków związanych z budową, utrzymaniem i funkcjonowaniem hali sportowej podlegającą odliczeniu zgodnie z art. 86 ust. 2a–2h ustawy o podatku od towarów i usług.

HZ – liczba godzin w roku kalendarzowym, w których hala sportowa pozostaje zamknięta i nie jest wykorzystywana ani do działalności gospodarczej, ani do działalności innej niż gospodarcza. Wskaźnik obejmuje w szczególności godziny nocne, okresy przerw świątecznych, ferie, wakacje oraz inne okresy, w których obiekt pozostaje niedostępny dla użytkowników i nie są w nim prowadzone żadne zajęcia ani nie jest on odpłatnie udostępniany.

HZDG – liczba godzin, w których hala sportowa pozostaje zamknięta i nie jest wykorzystywana przez żadnego użytkownika, przypisana proporcjonalnie do działalności gospodarczej.

HZNG – liczba godzin, w których hala sportowa pozostaje zamknięta i nie jest wykorzystywana przez żadnego użytkownika, przypisana proporcjonalnie do działalności innej niż działalność gospodarcza.

X^ – indywidualny sposób określenia proporcji (prewspółczynnik) wyrażony w procentach, ustalony jako udział liczby godzin przypadających na działalność gospodarczą, obejmujących zarówno godziny faktycznego wykorzystania hali do działalności gospodarczej (HDG), jak i proporcjonalnie przypisaną do tej działalności część godzin zamknięcia hali (HZDG), w całkowitej liczbie godzin roku kalendarzowego.

p – udział czasu faktycznego wykorzystania hali sportowej do działalności gospodarczej w łącznym czasie faktycznego wykorzystania hali do działalności gospodarczej i działalności innej niż gospodarcza. Współczynnik p służy wyłącznie do proporcjonalnego przypisania godzin zamknięcia hali (HZ) do działalności gospodarczej (HZDG) oraz działalności innej niż gospodarcza (HZNG) w wariancie II metody czasowej.

5. Sposób odliczania podatku VAT od wydatków inwestycyjnych oraz dokonywania korekt rocznych

Wnioskodawca zamierza dokonać odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych na podstawie prognozowanego sposobu określenia proporcji ustalonego według metody czasowej, odpowiadającej przewidywanemu zakresowi wykorzystania hali sportowej do działalności gospodarczej.

Przyjęty wskaźnik będzie podlegał corocznej weryfikacji w ramach korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy o VAT. Ponieważ hala sportowa będzie stanowiła nieruchomość o wartości przekraczającej 15 000 zł, korekta będzie dokonywana przez okres 10 kolejnych lat, licząc od roku, w którym została oddana do użytkowania.

W każdym roku okresu korekty Wnioskodawca ustali rzeczywisty sposób wykorzystania hali do działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza, stosując tę samą metodę czasową, która została przyjęta przy pierwotnym odliczeniu podatku. Jeżeli rzeczywisty wskaźnik wykorzystania hali będzie różnił się od wskaźnika prognozowanego zastosowanego przy odliczeniu podatku naliczonego, Wnioskodawca dokona odpowiedniej korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 91 ustawy o VAT.

6. Sposób odliczania podatku VAT od wydatków bieżących oraz dokonywania korekty rocznej

W odniesieniu do wydatków bieżących związanych z funkcjonowaniem hali sportowej Wnioskodawca zamierza dokonywać odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu indywidualnego sposobu określenia proporcji opartego na czasie wykorzystania hali do działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza.

Ponieważ na początku roku podatkowego nie będzie możliwe ustalenie rzeczywistego zakresu wykorzystania hali w całym roku, odliczenie podatku naliczonego od wydatków bieżących będzie dokonywane przy zastosowaniu prognozowanego wskaźnika czasowego, ustalonego na podstawie planowanego harmonogramu wykorzystania obiektu oraz przewidywanej liczby godzin przeznaczonych na działalność gospodarczą i działalność inną niż gospodarcza.

Po zakończeniu roku podatkowego Wnioskodawca ustali rzeczywisty sposób wykorzystania hali na podstawie faktycznych danych wynikających z harmonogramów zajęć, ewidencji rezerwacji oraz dokumentacji prowadzonej przez II Liceum Ogólnokształcące. Na tej podstawie zostanie wyliczony rzeczywisty roczny wskaźnik czasowy.

Jeżeli wskaźnik rzeczywisty będzie różnił się od wskaźnika prognozowanego zastosowanego w trakcie roku do odliczenia podatku naliczonego, Wnioskodawca dokona jednorazowej korekty rocznej zgodnie z art. 90c ustawy o podatku od towarów i usług. Korekta będzie polegała na zwiększeniu albo zmniejszeniu kwoty podatku naliczonego odliczonego od wydatków bieżących w taki sposób, aby ostateczne odliczenie odpowiadało rzeczywistemu zakresowi wykorzystania hali do działalności gospodarczej.

Korekta ta będzie obejmowała wyłącznie wydatki bieżące poniesione w danym roku podatkowym i zostanie dokonana w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy następnego roku podatkowego.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Wynajem hali widowiskowo-sportowej będzie odbywał się na jednakowych zasadach cenowych dla wszystkich najemców.

Zostanie ustalona jedna cena za godzinę odpłatnego udostępnienia całej hali. Wnioskodawca nie przewiduje różnicowania ceny w zależności od podmiotu korzystającego z hali, charakteru najemcy, stałego lub sezonowego charakteru najmu ani innych okoliczności.

Przedmiotem odpłatnego udostępnienia będzie cała hala, a cena będzie ustalana za godzinę korzystania z całego obiektu. Wysokość należności będzie zatem uzależniona wyłącznie od rzeczywistego czasu odpłatnego korzystania z hali.

Czas będzie tym samym jednolitym miernikiem zarówno dla określenia należności za najem, jak i dla ustalenia zakresu odpłatnego wykorzystania obiektu do działalności gospodarczej.

Wnioskodawca nie przewiduje stosowania ulg, zniżek ani innych preferencji w cenie wynajmu hali.

Cena za godzinę odpłatnego udostępnienia całej hali będzie jednakowa dla wszystkich najemców.

Działalność związana z udostępnianiem hali widowiskowo-sportowej będzie wyodrębniona z pozostałej działalności jednostki budżetowej – II Liceum Ogólnokształcącego w (...).

Wyodrębnienie to będzie miało charakter funkcjonalny, organizacyjny, ewidencyjny oraz kosztowy i będzie umożliwiało jednoznaczne ustalenie zarówno sposobu wykorzystania hali, jak i wydatków związanych z jej funkcjonowaniem.

Przede wszystkim sama hala stanowi funkcjonalnie wyodrębniony obiekt, niezależny od pozostałych obiektów wykorzystywanych przez II Liceum Ogólnokształcące w (...). Posiada odrębne wejście oraz odrębne liczniki energii elektrycznej, ogrzewania i wody. Pozwala to na ustalenie rzeczywistego zużycia mediów dotyczącego hali niezależnie od zużycia generowanego przez pozostałe obiekty szkoły.

Wyodrębnienie kosztowe będzie polegało na prowadzeniu odrębnej dokumentacji kosztowej dotyczącej hali. Wydatki, które na podstawie faktur, umów, wskazań liczników lub innych dokumentów będzie można bezpośrednio przyporządkować do hali, będą ewidencjonowane jako wydatki dotyczące tego obiektu.

W konsekwencji wydatki dotyczące funkcjonowania hali będą możliwe do wyodrębnienia z ogólnych wydatków związanych z funkcjonowaniem szkoły.

W pierwszej kolejności Wnioskodawca będzie dokonywał bezpośredniej alokacji wydatków. Jeżeli dany wydatek będzie można jednoznacznie przypisać do działalności gospodarczej albo działalności innej niż gospodarcza, zostanie on przypisany bezpośrednio do właściwego rodzaju działalności.

Indywidualny sposób określenia proporcji będzie miał zastosowanie wyłącznie do wydatków mieszanych bezpośrednio i wyłącznie związanych z halą, których nie będzie można w całości przypisać do jednej z tych sfer.

Wyodrębnienie ewidencyjne działalności związanej z halą będzie obejmowało również prowadzenie odrębnej ewidencji sposobu i czasu jej wykorzystania. Ewidencja będzie pozwalała na ustalenie, w jakich konkretnie dniach i godzinach hala była faktycznie wykorzystywana:

1)  do działalności gospodarczej, tj. odpłatnego udostępniania całej hali na podstawie umów cywilnoprawnych,

2)  do celów innych niż działalność gospodarcza, w szczególności do prowadzenia zajęć wychowania fizycznego dla uczniów II Liceum Ogólnokształcącego w (...) oraz realizacji innych zadań publicznych Powiatu.

Każda godzina faktycznego wykorzystania hali będzie mogła zostać przypisana do jednej z powyższych kategorii na podstawie dokumentacji dotyczącej sposobu wykorzystania obiektu.

W przypadku działalności gospodarczej ewidencja będzie oparta w szczególności na harmonogramach rezerwacji, umowach najmu, fakturach lub innych dokumentach sprzedaży. Do czasu wykorzystania hali do działalności gospodarczej zaliczane będą wyłącznie godziny, w których rzeczywiście doszło do odpłatnego udostępnienia obiektu. Sama dostępność hali do wynajęcia albo gotowość do jej odpłatnego udostępnienia nie będzie powodowała zakwalifikowania danego czasu jako wykorzystania do działalności gospodarczej.

Natomiast wykorzystanie hali do działalności innej niż gospodarcza będzie dokumentowane w szczególności na podstawie planu zajęć szkolnych, harmonogramu wykorzystania hali oraz dokumentacji dotyczącej innych nieodpłatnych wydarzeń i zadań publicznych realizowanych w obiekcie.

Jeżeli hala zostanie wykorzystana przez Powiat lub jego jednostki np. na potrzeby wyborów, spotkań z mieszkańcami, konsultacji społecznych, uroczystości, wydarzeń sportowych, kulturalnych lub innych wydarzeń o charakterze nieodpłatnym, czas takiego wykorzystania zostanie ujęty w ewidencji jako czas wykorzystania hali do celów innych niż działalność gospodarcza.

Wyodrębnienie organizacyjne będzie polegało także na tym, że odpłatne udostępnianie hali będzie prowadzone według jednolitych i możliwych do zweryfikowania zasad. Przedmiotem odpłatnego udostępnienia będzie cała hala, a należność będzie ustalana według określonej ceny za godzinę korzystania z całego obiektu. Cena będzie jednakowa dla wszystkich najemców i nie będą stosowane ulgi ani zniżki.

Pozwoli to na bezpośrednie powiązanie dokumentacji sprzedażowej z ewidencją czasu komercyjnego wykorzystania hali. Każda godzina wykazana jako wykorzystanie hali do działalności gospodarczej będzie zatem znajdowała potwierdzenie w dokumentacji dotyczącej rzeczywiście wykonanego odpłatnego udostępnienia obiektu.

W ramach przyjętego sposobu organizacji wykorzystania hali nie przewiduje się jednoczesnego wykorzystywania całego obiektu do działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza. W danym okresie cały obiekt będzie przypisany do jednego sposobu wykorzystania. Okoliczność ta umożliwia jednoznaczne przypisanie każdej godziny rzeczywistego użytkowania hali do jednej z dwóch sfer działalności.

Wyodrębnienie działalności związanej z halą będzie zatem pozwalało na ustalenie:

1)  wydatków dotyczących bezpośrednio hali,

2)  wydatków, które mogą zostać bezpośrednio przypisane do określonego rodzaju działalności,

3)  wydatków mieszanych związanych wyłącznie z halą, wymagających zastosowania sposobu określenia proporcji,

4)  rzeczywistej liczby godzin odpłatnego wykorzystania hali do działalności gospodarczej,

5)  rzeczywistej liczby godzin wykorzystania hali do celów innych niż działalność gospodarcza.

Prowadzona dokumentacja będzie umożliwiała również późniejszą weryfikację rzeczywistego wykorzystania hali i ustalenie po zakończeniu roku rzeczywistych wartości przyjmowanych do obliczenia indywidualnego sposobu określenia proporcji.

Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że opisane wyodrębnienie dotyczy działalności związanej z przedmiotową halą i nie oznacza odstąpienia od zasad rozliczania właściwych dla II Liceum Ogólnokształcącego jako jednostki budżetowej w odniesieniu do pozostałej działalności jednostki.

Indywidualna metoda czasowa ma być stosowana wyłącznie do wydatków mieszanych bezpośrednio i wyłącznie związanych z halą widowiskowo-sportową, natomiast wydatki ogólne dotyczące działalności II Liceum Ogólnokształcącego pozostaną rozliczane według zasad właściwych dla jednostki budżetowej.

II Liceum Ogólnokształcące w (...) nie posiada innych tego typu obiektów, tj. innych hal widowiskowo-sportowych wykorzystywanych w sposób analogiczny do obiektu będącego przedmiotem wniosku.

W konsekwencji jednostka nie stosuje indywidualnych prewspółczynników dotyczących innych tego rodzaju obiektów.

II Liceum Ogólnokształcące w (...) stosuje obecnie sposób określenia proporcji – prewspółczynnik – ustalany zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.

Prewspółczynnik dla jednostki budżetowej ustalany jest zgodnie z metodą przewidzianą w § 3 ust. 3 ww. rozporządzenia.

W odniesieniu do wydatków ogólnych II Liceum Ogólnokształcącego Wnioskodawca nie zamierza odstępować od stosowania sposobu określenia proporcji właściwego dla jednostki budżetowej.

Indywidualny prewspółczynnik godzinowy ma być natomiast stosowany wyłącznie do wydatków mieszanych bezpośrednio i wyłącznie związanych z przedmiotową halą widowiskowo-sportową.

W zaproponowanej metodzie określenia proporcji nie będzie uwzględniana liczba osób korzystających z hali w danej godzinie.

Podstawą kalkulacji będzie rzeczywisty czas wykorzystania całej hali do poszczególnych rodzajów działalności.

Wynika to ze sposobu funkcjonowania obiektu. Przedmiotem odpłatnego udostępnienia będzie cała hala, za którą pobierana będzie ustalona cena godzinowa. Analogicznie podczas zajęć szkolnych oraz wykonywania innych zadań publicznych cały obiekt będzie przypisywany do działalności innej niż gospodarcza.

W czasie rzeczywistego użytkowania hala będzie zatem przypisana do jednej z dwóch sfer: działalności gospodarczej opodatkowanej VAT albo działalności innej niż gospodarcza.

Nie przewiduje się jednoczesnego wykorzystania hali do obu tych rodzajów działalności.

Z tego względu liczba osób przebywających w hali w danej godzinie nie wpływa na sposób zakwalifikowania tej godziny i nie stanowi miarodajnego kryterium określenia zakresu wykorzystania obiektu do działalności gospodarczej.

Inwestycja polegająca na budowie hali widowiskowo-sportowej została dofinansowana ze środków Rządowego Funduszu Polski Ład: Program Inwestycji Strategicznych.

Całkowita wartość inwestycji wynosi (...) zł., natomiast kwota otrzymanego przez Powiat (...) dofinansowania wynosi (...) zł.

Beneficjentem dofinansowania jest Powiat (...).

Wnioskodawca wskazuje jednocześnie, że źródło finansowania inwestycji nie przesądza o rzeczywistym zakresie wykorzystywania hali po jej oddaniu do użytkowania do działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza.

Wnioskodawca uznał sposób obliczenia proporcji oparty na rzeczywistym czasie wykorzystania hali za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej działalności oraz dokonywanych nabyć przede wszystkim ze względu na sposób funkcjonowania przedmiotowego obiektu.

Hala stanowi funkcjonalnie wyodrębniony obiekt, a jej wykorzystanie będzie miało charakter naprzemienny.

W czasie rzeczywistego użytkowania cały obiekt będzie wykorzystywany do jednej z dwóch sfer:

·      działalności gospodarczej polegającej na odpłatnym udostępnianiu hali, albo

·      działalności innej niż gospodarcza, obejmującej w szczególności prowadzenie zajęć szkolnych oraz realizację pozostałych zadań publicznych Powiatu.

Nie będzie sytuacji, w której w tej samej godzinie określona część hali będzie wykorzystywana do działalności gospodarczej, a pozostała część do działalności innej niż gospodarcza.

Jednocześnie odpłatny najem będzie dotyczył całej hali i będzie rozliczany według jednolitej ceny za godzinę korzystania z całego obiektu.

Każda godzina faktycznego wykorzystania hali będzie mogła zostać jednoznacznie przypisana do jednej z dwóch sfer. Przyporządkowanie będzie możliwe do zweryfikowania w szczególności na podstawie planów zajęć, harmonogramów wykorzystania hali, ewidencji rezerwacji, umów najmu, faktur oraz innych dokumentów sprzedaży.

Zdaniem Wnioskodawcy powoduje to, że kryterium czasu pozostaje w bezpośrednim związku z rzeczywistym sposobem wykorzystywania konkretnego środka trwałego.

Zaproponowany sposób określenia proporcji będzie zapewniał obniżenie kwoty podatku należnego o podatek naliczony wyłącznie w części proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane.

Do licznika proporcji będą bowiem przyjmowane wyłącznie godziny faktycznie zrealizowanego odpłatnego udostępnienia hali. Sama dostępność obiektu albo gotowość do jego wynajęcia nie będzie traktowana jako wykorzystanie hali do działalności gospodarczej.

Jednocześnie zaproponowany sposób będzie obiektywnie odzwierciedlał część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza.

Wydatki objęte wnioskiem dotyczą konkretnego obiektu. Dotyczy to zarówno wydatków inwestycyjnych związanych z budową i wyposażeniem hali, jak i wydatków bieżących związanych m.in. z energią elektryczną, ogrzewaniem, wodą, ochroną, monitoringiem, sprzątaniem, konserwacją, przeglądami oraz bieżącym utrzymaniem obiektu.

Zakres wykorzystania tych nabyć pozostaje w bezpośrednim związku ze sposobem i czasem wykorzystania hali.

W pierwszej kolejności Powiat będzie stosował alokację bezpośrednią. Metoda czasowa będzie wykorzystywana jedynie w odniesieniu do wydatków mieszanych związanych bezpośrednio i wyłącznie z halą, których nie będzie można bezpośrednio przypisać wyłącznie do działalności gospodarczej albo wyłącznie do celów innych niż działalność gospodarcza.

Metoda będzie ponadto podlegała weryfikacji na podstawie rzeczywistych danych. Po zakończeniu roku Wnioskodawca ustali faktyczną liczbę godzin wykorzystania hali do obu rodzajów działalności i dokona odpowiedniej korekty.

W konsekwencji ostateczny zakres odliczenia nie będzie wynikał jedynie z prognozowanego harmonogramu wykorzystania hali, ale będzie odpowiadał jej rzeczywistemu sposobowi wykorzystania.

Zdaniem Wnioskodawcy sposób określenia proporcji wynikający z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. jest, w odniesieniu do wydatków bezpośrednio i wyłącznie związanych z przedmiotową halą, mniej reprezentatywny niż zaproponowana metoda czasowa.

Sposób określenia proporcji wynikający z rozporządzenia dla jednostki budżetowej opiera się na danych finansowych odnoszących się do całej działalności jednostki. Uwzględnia zatem ogólną strukturę finansowo-dochodową II Liceum Ogólnokształcącego w (...), a tym samym także środki i zdarzenia, które nie pozostają w bezpośrednim związku ze sposobem wykorzystania przedmiotowej hali.

Wysokość prewspółczynnika określonego zgodnie z rozporządzeniem może ulegać zmianie wskutek zmian zachodzących w strukturze finansowania jednostki, wysokości jej dochodów, dotacji lub innych środków, pomimo że rzeczywisty sposób wykorzystania hali do działalności gospodarczej oraz działalności innej niż gospodarcza pozostanie niezmieniony.

Jednocześnie zmiana rzeczywistej liczby godzin odpłatnego udostępniania hali nie musi znaleźć bezpośredniego i proporcjonalnego odzwierciedlenia we wskaźniku obliczanym na podstawie danych finansowych dotyczących całej jednostki.

Sposób wynikający z rozporządzenia opisuje zatem ogólną strukturę finansową jednostki budżetowej, natomiast nie mierzy bezpośrednio rzeczywistego zakresu wykorzystania konkretnego obiektu do działalności gospodarczej.

W odniesieniu do przedmiotowej hali możliwe jest natomiast ustalenie rzeczywistego zakresu wykorzystania nabyć na podstawie danych odnoszących się bezpośrednio do tego obiektu.

Hala jest funkcjonalnie i kosztowo wyodrębniona, posiada odrębne liczniki oraz odrębną dokumentację kosztową. Ponadto każda godzina jej faktycznego wykorzystania będzie mogła zostać jednoznacznie przypisana do działalności gospodarczej albo działalności innej niż gospodarcza.

Adekwatność kryterium czasowego potwierdza również przyjęty sposób odpłatnego udostępniania obiektu. Wynajmowana będzie cała hala, cena zostanie określona za godzinę korzystania z całego obiektu, będzie jednakowa dla wszystkich najemców i nie będą stosowane ulgi ani zniżki.

Liczba osób korzystających z hali nie będzie wpływała na wysokość należności ani na sposób zakwalifikowania wykorzystania obiektu.

Godzina rzeczywistego wykorzystania całej hali stanowi zatem jednolity, obiektywny, mierzalny oraz możliwy do zweryfikowania miernik zakresu wykorzystania obiektu do działalności gospodarczej.

Wnioskodawca podkreśla przy tym, że nie kwestionuje metody wynikającej z rozporządzenia jako właściwej dla ogólnej działalności II Liceum Ogólnokształcącego w (...).

Metoda indywidualna ma mieć zastosowanie wyłącznie do wydatków mieszanych bezpośrednio i wyłącznie związanych z wyodrębnioną halą widowiskowo-sportową. W odniesieniu do pozostałych wydatków jednostki nadal stosowany będzie sposób określenia proporcji właściwy dla jednostki budżetowej.

W ocenie Wnioskodawcy powyższe okoliczności powodują, że w odniesieniu do wydatków objętych wnioskiem metoda czasowa w sposób bardziej precyzyjny niż sposób wynikający z rozporządzenia odzwierciedla rzeczywisty zakres wykorzystania nabywanych towarów i usług do działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza.

Zaproponowany sposób określenia proporcji zapewnia bowiem odliczenie podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą oraz obiektywnie odzwierciedla podział wydatków pomiędzy działalność gospodarczą i cele inne niż działalność gospodarcza.

W konsekwencji, w odniesieniu do wydatków bezpośrednio i wyłącznie związanych z halą, zaproponowany przez Wnioskodawcę sposób określenia proporcji bardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć niż sposób wynikający z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.

Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Powiatowi (...) będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z budową, wyposażeniem i oddaniem do użytkowania hali widowiskowo-sportowej oraz od wydatków bieżących związanych z jej funkcjonowaniem, przy zastosowaniu - na podstawie art. 86 ust. 2h ustawy o podatku od towarów i usług - indywidualnego sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2g tej ustawy, opartego na rzeczywistym czasie wykorzystania hali do działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Stanowisko Wnioskodawcy

Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca. Powiatowi będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków mieszanych bezpośrednio i wyłącznie związanych z halą w zakresie ustalonym przy zastosowaniu indywidualnego wskaźnika czasowego. Wskaźnik ten, oparty na rzeczywistych, mierzalnych i możliwych do zweryfikowania godzinach wykorzystania całej hali, bardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć niż sposób określenia proporcji przewidziany dla jednostki budżetowej w § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.

Godziny zamknięcia mogą zostać przedstawione w kalkulacji na dwa rachunkowo równoważne sposoby: przez ich pominięcie jako czasu, w którym nie dochodzi do faktycznego wykorzystania obiektu w żadnej ze sfer, albo przez ich proporcjonalne rozdzielenie według udziału działalności gospodarczej i niegospodarczej wynikającego z godzin faktycznego wykorzystania hali. W obu wariantach prognozowany wskaźnik wynosi 52,4693%, a po zaokrągleniu w górę 53%.

2. Uzasadnienie stanowiska

1. Zasada neutralności i zakres prawa do odliczenia

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przepis ten urzeczywistnia zasadę neutralności podatku od wartości dodanej, a jednocześnie wyklucza odliczenie w części przypadającej na aktywność pozostającą poza działalnością gospodarczą.

W przypadku nabyć wykorzystywanych równocześnie do działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza, których nie można przypisać w całości do jednej z tych sfer, art. 86 ust. 2a ustawy nakazuje obliczenie podatku naliczonego zgodnie ze sposobem określenia proporcji najbardziej odpowiadającym specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć. Stosownie do art. 86 ust. 2b metoda powinna zapewniać odliczenie wyłącznie w części przypadającej na czynności wykonywane w ramach działalności gospodarczej oraz obiektywnie odzwierciedlać część wydatków przypadającą na działalność gospodarczą i na cele inne niż działalność gospodarcza.

2. Możliwość zastosowania metody bardziej reprezentatywnej

Sposób określenia proporcji wskazany w rozporządzeniu nie ma charakteru bezwzględnie obowiązującego. Art. 86 ust. 2h ustawy o VAT pozwala podatnikowi zastosować inny sposób, jeżeli wykaże, że będzie on bardziej odpowiadał specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć. Ustawa nie ogranicza podatnika do jednego rodzaju danych, a art. 86 ust. 2c pkt 2 wprost wymienia średnioroczną liczbę godzin jako jeden z mierników, który może służyć ustaleniu zakresu wykorzystania nabyć do działalności gospodarczej.

Samo wskazanie alternatywnego wzoru nie jest wystarczające. Podatnik powinien przedstawić racjonalne, obiektywne i weryfikowalne przesłanki świadczące o tym, że zaproponowana metoda lepiej odpowiada konkretnemu sposobowi wykorzystania nabyć. W niniejszej sprawie przesłanki te wynikają z wyodrębnienia hali, naprzemiennego sposobu jej używania, odrębnej dokumentacji kosztowej oraz możliwości przypisania każdej godziny faktycznego wykorzystania do jednej z dwóch sfer.

3. Znaczenie orzecznictwa dotyczącego obiektów sportowych

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącym infrastruktury sportowej podkreśla się, że reprezentatywność metody nie może być oceniana abstrakcyjnie. Każdorazowo należy zbadać sposób finansowania, rzeczywisty sposób wykorzystania obiektu, rodzaj wydatków oraz dane przyjęte do budowy współczynnika. Taki kierunek wynika m.in. z orzeczeń NSA o sygn. I FSK 733/18, I FSK 2221/18, I FSK 140/21, I FSK 481/20 oraz I FSK 418/21.

W orzeczeniach tych zaakcentowano, że w przypadku obiektów sportowych dane odnoszące się do czasu, powierzchni, liczby korzystających lub odpłatności mogą - zależnie od konkretnych okoliczności - trafniej niż dane finansowe całej jednostki odzwierciedlać zakres wykorzystania nabyć do działalności gospodarczej. O prawidłowości metody decyduje jednak jej konstrukcja, rzetelność przyjętych danych oraz możliwość ich późniejszej weryfikacji.

W wyroku I FSK 418/21 Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w odniesieniu do gminnego obiektu sportowego prewspółczynnik czasowo-powierzchniowy może najlepiej oddawać specyfikę działalności i nabyć. Sąd zaakcentował, że zastosowany klucz powinien pozwalać na precyzyjne ustalenie części podatku przypadającej na czynności opodatkowane oraz obiektywnie rozdzielać wydatki między działalność gospodarczą i cele inne niż działalność gospodarcza.

NSA odniósł się również do godzin zamknięcia. Koszty ponoszone w tym czasie, takie jak ogrzewanie, ochrona, monitoring czy energia, pozostają funkcjonalnie związane zarówno z późniejszym odpłatnym udostępnianiem obiektu, jak i z realizacją zadań publicznych. W okresie zamknięcia nie dochodzi do faktycznego świadczenia usług w żadnej ze sfer, a zatem nie następuje zmiana relacji między godzinami wykorzystania komercyjnego i publicznego. Jeżeli godziny zamknięcia są uwzględniane w kalkulacji, powinny zostać rozdzielone w takiej samej proporcji, jaka wynika z godzin faktycznego wykorzystania hali.

W wyroku I FSK 481/20 NSA odmówił akceptacji metody godzinowej m.in. dlatego, że przedstawiona kalkulacja nie wyjaśniała sposobu przyporządkowania kosztów ponoszonych w czasie, gdy hala pozostawała zamknięta. Sąd wskazał, że wydatki związane z eksploatacją obiektu są generowane również nocą, w szczególności w zakresie ogrzewania, energii i monitoringu, a ciężar wykazania większej reprezentatywności metody indywidualnej spoczywa na podatniku.

Niniejszy wniosek usuwa tę wątpliwość. Powiat nie pomija ekonomicznego związku kosztów stałych z godzinami zamknięcia, lecz przedstawia jednoznaczny sposób ich alokacji. Czas zamknięcia i związane z nim koszty są przypisywane do obu sfer według udziału wynikającego z godzin faktycznego wykorzystania. Jednocześnie Powiat wykazuje liczbowo, że taki podział prowadzi do dokładnie tego samego wyniku co kalkulacja oparta wyłącznie na godzinach rzeczywistego użytkowania.

Wyrok WSA w Rzeszowie z 20 stycznia 2026 r. sygn. akt. I SA/Rz 524/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, oceniając wcześniejszy opis metody dotyczącej hali przy II LO w (...), podkreślił potrzebę przedstawienia rzetelnych i obiektywnych danych dotyczących wykorzystania obiektu oraz wyjaśnienia sposobu potraktowania godzin nocnych, dni wolnych i pozostałych okresów zamknięcia. Sąd zaakcentował również konieczność wykazania, że metoda indywidualna lepiej odzwierciedla związek wydatków z działalnością opodatkowaną niż metoda wynikająca z rozporządzenia.

Obecny wniosek uwzględnia te zastrzeżenia. Harmonogram rozdziela czas szkolny i komercyjny według konkretnych dni i godzin, wskazuje liczbę dni przyjętych do prognozy, odróżnia rzeczywisty najem od samej gotowości do wynajmu, przewiduje ewidencję dokumentów źródłowych i korektę roczną oraz przedstawia oba możliwe sposoby potraktowania godzin zamknięcia. Metoda jest zatem sprawdzalna, przejrzysta i odporna na zarzut nieuwzględnienia kosztów generowanych poza godzinami aktywnego użytkowania.

4. Dlaczego metoda z rozporządzenia jest mniej reprezentatywna

Art. 86 ust. 2h ustawy o VAT przyznaje podatnikowi możliwość zastosowania innego sposobu określenia proporcji niż wynikający z rozporządzenia, jeżeli wykaże on, że proponowany sposób będzie bardziej odpowiadał specyfice wykonywanej działalności oraz dokonywanych nabyć. Oznacza to, że sposób określenia proporcji wynikający z rozporządzenia nie ma charakteru bezwzględnie obowiązującego. Sam ustawodawca dopuścił możliwość odstąpienia od jego stosowania w sytuacji, gdy w odniesieniu do konkretnych nabyć nie pozwala on na obiektywne określenie zakresu ich wykorzystania do działalności gospodarczej.

Sposób określenia proporcji dla jednostki budżetowej, wynikający z § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r., opiera się na relacji rocznego obrotu z działalności gospodarczej jednostki do jej dochodów wykonanych. Metoda ta opisuje ogólną strukturę finansowo-dochodową jednostki budżetowej i uwzględnia również środki oraz zdarzenia niezwiązane z halą.

Wysokość wskaźnika wynikającego z rozporządzenia może zmieniać się wskutek zmian w finansowaniu szkoły, subwencji, dotacji, zasileń lub innych dochodów jednostki, mimo że faktyczny sposób wykorzystania hali pozostanie taki sam. Metoda ta nie reaguje bezpośrednio na zmianę liczby godzin odpłatnego najmu ani na zmianę liczby godzin wykorzystania szkolnego. Źródło finansowania inwestycji nie określa natomiast, w jakiej części nabyte towary i usługi będą po oddaniu hali do użytkowania wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Metoda indywidualna nie będzie stosowana do wszystkich wydatków II Liceum Ogólnokształcącego. Obejmie wyłącznie wyodrębnione wydatki bezpośrednio i wyłącznie dotyczące hali, posiadającej własne wejście, liczniki oraz osobną dokumentację kosztową. Wydatki ogólne szkoły pozostaną rozliczane według zasad właściwych dla jednostki budżetowej.

Powiat nie kwestionuje znaczenia publicznego finansowania jednostki budżetowej ani faktu otrzymania dofinansowania inwestycji. Okoliczności te zostały ujawnione w opisie zdarzenia przyszłego. Źródło finansowania nie określa jednak, w jakiej części nabyte towary i usługi będą po oddaniu hali do użytkowania wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Przedmiotem prewspółczynnika jest zakres wykorzystania nabyć, a nie podział źródeł finansowania inwestycji.

5. Wskaźnik czasowy a specyfika działalności i dokonywanych nabyć

Wykorzystanie hali będzie miało charakter naprzemienny. W czasie rzeczywistego użytkowania cały obiekt będzie wykorzystywany wyłącznie do jednej z dwóch sfer: działalności gospodarczej opodatkowanej VAT albo do celów innych niż działalność gospodarcza, obejmujących zajęcia szkolne oraz pozostałe zadania publiczne Powiatu. Powiat nie przewiduje jednoczesnego wykorzystania hali do działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza. Do działalności gospodarczej zostaną zaliczone wyłącznie godziny faktycznie zrealizowanego odpłatnego udostępnienia, potwierdzone umowami, dokumentami sprzedaży, harmonogramem rezerwacji lub inną dokumentacją. Sama dostępność obiektu albo gotowość do najmu nie zwiększy udziału działalności gospodarczej.

Wydatki inwestycyjne objęte wnioskiem dotyczą całego obiektu: projektu, nadzoru, robót budowlanych i wyposażenia. Ich wykorzystanie zależy od tego, w jakim zakresie gotowy obiekt będzie używany do działalności opodatkowanej i do celów innych niż działalność gospodarcza, a nie od struktury dochodów całej szkoły. Analogicznie główne wydatki bieżące, takie jak ogrzewanie, energia, ochrona, monitoring, ubezpieczenie, sprzątanie i eksploatacja urządzeń, pozostają w funkcjonalnym związku z czasem, w którym hala służy poszczególnym rodzajom działalności.

W odniesieniu do wydatków, które można dokładnie przypisać na podstawie odrębnych dokumentów, Powiat zastosuje alokację bezpośrednią. Wskaźnik czasowy będzie dotyczył wyłącznie kosztów mieszanych. Uwzględnienie godzin zamknięcia według proporcji ustalonej dla godzin otwarcia zapewnia objęcie wskaźnikiem także kosztów stałych ponoszonych w porze nocnej, niedziele i święta.

Każda godzina wykorzystania całego obiektu może zostać jednoznacznie przypisana do jednej z dwóch sfer i potwierdzona dokumentami.

Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności oraz dokonywanych przez niego nabyć.

Oznacza to, że wybrana metoda powinna pozostawać w bezpośrednim związku z rzeczywistym sposobem wykorzystywania nabywanych towarów i usług do działalności gospodarczej oraz do działalności pozostającej poza zakresem opodatkowania VAT.

Jednocześnie art. 86 ust. 2b ustawy o VAT wskazuje, kiedy sposób określenia proporcji należy uznać za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć. Jest tak wówczas, gdy po pierwsze zapewnia dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w tej części, która proporcjonalnie przypada na wykonywanie czynności opodatkowanych, a po drugie obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza.

W ocenie Wnioskodawcy metoda czasowa oparta na liczbie godzin wykorzystania hali sportowej spełnia obie przesłanki określone w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.

Metoda ta zapewnia, że odliczeniu podlega wyłącznie ta część podatku naliczonego, która odpowiada rzeczywistemu wykorzystaniu hali do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, tj. odpłatnego udostępniania obiektu. W okresach, w których hala wykorzystywana jest do realizacji zadań publicznych Powiatu w zakresie edukacji i kultury fizycznej, podatek naliczony nie podlega odliczeniu. W konsekwencji zakres odliczenia pozostaje w bezpośrednim związku z rzeczywistym wykorzystaniem nabywanych towarów i usług do działalności gospodarczej, co odpowiada wymogowi określonemu w art. 86 ust. 2b pkt 1 ustawy.

Metoda czasowa w sposób obiektywny odzwierciedla podział wydatków pomiędzy działalność gospodarczą i działalność inną niż gospodarcza. Wydatki objęte wnioskiem dotyczą przede wszystkim utrzymania, eksploatacji oraz funkcjonowania hali sportowej, w szczególności kosztów energii elektrycznej, ogrzewania, wody, usług sprzątania, ochrony, konserwacji, przeglądów technicznych oraz bieżących remontów. Zakres wykorzystania tych wydatków do działalności gospodarczej pozostaje w bezpośrednim związku z czasem, przez jaki obiekt jest wykorzystywany do odpłatnego udostępniania. Czas wykorzystania hali stanowi zatem najbardziej adekwatny i mierzalny wskaźnik określający zakres wykorzystania nabywanych towarów i usług do działalności gospodarczej.

Jednocześnie Wnioskodawca uwzględnia okoliczność, że znaczna część kosztów utrzymania hali ma charakter stały i jest ponoszona niezależnie od tego, czy w danym momencie obiekt jest wykorzystywany. Z tego względu we wniosku przedstawiono dwa warianty metody czasowej, obejmujące zarówno odniesienie do całkowitego czasu funkcjonowania obiektu, jak i do czasu jego faktycznej dostępności dla użytkowników. Oba warianty opierają się jednak na tym samym mierzalnym i obiektywnym kryterium, tj. czasie wykorzystania hali, który pozostaje w ścisłym związku z charakterem ponoszonych wydatków. Jak wykazano w części III wniosku, oba warianty prowadzą do uzyskania identycznego wyniku procentowego, co potwierdza ich rachunkową równoważność i dodatkowo dowodzi, że przyjęty sposób określenia proporcji nie prowadzi do zawyżenia zakresu odliczenia podatku naliczonego.

Przedstawiona metoda opiera się na obiektywnych, możliwych do zweryfikowania danych wynikających z harmonogramów wykorzystania hali, ewidencji rezerwacji oraz organizacji pracy obiektu. Nie ma charakteru szacunkowego ani arbitralnego, lecz pozwala ustalić zakres wykorzystania hali do działalności gospodarczej w sposób odpowiadający rzeczywistym okolicznościom funkcjonowania obiektu. Dane wykorzystywane do ustalenia proporcji mogą być w każdym czasie zweryfikowane przez organ podatkowy, co dodatkowo przemawia za uznaniem tej metody za obiektywną w rozumieniu art. 86 ust. 2b pkt 2 ustawy.

Wybór metody czasowej odpowiada również wymaganiom wynikającym z art. 86 ust. 2h ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnik może zastosować inny sposób określenia proporcji niż wskazany w rozporządzeniu Ministra Finansów, jeżeli uzna, że sposób określony w rozporządzeniu nie będzie najbardziej odpowiadał specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć. W niniejszej sprawie warunek ten został spełniony, ponieważ metoda oparta na czasie rzeczywistego wykorzystania hali pozostaje w bezpośrednim związku z przedmiotem ponoszonych wydatków, podczas gdy prewspółczynnik określony w rozporządzeniu opiera się na strukturze dochodów Powiatu i nie uwzględnia rzeczywistego sposobu wykorzystania konkretnego środka trwałego.

W konsekwencji metoda czasowa zapewnia bardziej precyzyjne określenie zakresu prawa do odliczenia podatku naliczonego niż prewspółczynnik ustalany według wzoru określonego w rozporządzeniu Ministra Finansów. Wskaźnik oparty na relacji rocznych dochodów do wykonanych dochodów jednostki odnosi się bowiem do struktury finansowania działalności jednostki samorządu terytorialnego, a nie do rzeczywistego sposobu wykorzystania konkretnego składnika majątku i związanych z nim wydatków. W rezultacie nie spełnia przesłanki obiektywnego odzwierciedlenia części wydatków przypadających na działalność gospodarczą, o której mowa w art. 86 ust. 2b pkt 2 ustawy, w takim stopniu jak proponowana przez Wnioskodawcę metoda czasowa.

6. Uwzględnienie godzin zamknięcia i równoważność wariantów

Godziny zamknięcia nie stanowią trzeciej, odrębnej kategorii działalności. W tym czasie obiekt pozostaje w gotowości funkcjonalnej służącej obu rodzajom aktywności wykonywanej po jego otwarciu. Ujęcie godzin zamknięcia wyłącznie w mianowniku oznaczałoby w praktyce przypisanie ich w całości do sfery niedającej prawa do odliczenia i sztuczne zaniżenie wyniku. Z kolei przypisanie ich wyłącznie działalności gospodarczej prowadziłoby do sztucznego zawyżenia odliczenia. Neutralnym sposobem uwzględnienia godzin zamknięcia jest ich podział pomiędzy obie sfery w takiej samej proporcji, jaka wynika z godzin faktycznego wykorzystania. Ponieważ podział ten nie zmienia relacji HDG do sumy HDG i HNG, wariant pomijający godziny zamknięcia oraz wariant obejmujący pełne 8 760 godzin roku prowadzą do tego samego wskaźnika. Różnica dotyczy jedynie sposobu prezentacji i alokacji czasu oraz kosztów, a nie zakresu prawa do odliczenia. 

7. Weryfikowalność, korekta roczna i zgodność z art. 86 ust. 2b ustawy o VAT

Proponowana metoda jest możliwa do zweryfikowania przez organ podatkowy. Każda godzina wykorzystania hali będzie wynikała z planu zajęć, harmonogramu rezerwacji, umów najmu, faktur, innych dokumentów sprzedaży albo dokumentacji wydarzeń publicznych. Liczba godzin zamknięcia będzie wynikała z różnicy pomiędzy liczbą wszystkich godzin w danym roku a łączną liczbą godzin rzeczywistego wykorzystania hali.

Po zakończeniu roku podatkowego Powiat ustali rzeczywiste wartości HDG i HNG oraz dokona korekty na podstawie art. 90c ustawy o VAT. Mechanizm ten uwzględni odwołane rezerwacje, awarie, remonty, dodatkowe zajęcia szkolne, wybory, spotkania z mieszkańcami, nieodpłatne wydarzenia oraz pozostałe odstępstwa od prognozy. Na podstawie rzeczywistych danych zostanie ponownie ustalony udział godzin działalności gospodarczej, a następnie - w wariancie uwzględniającym godziny zamknięcia - według tego udziału zostaną one przypisane do obu sfer.

Proponowany wskaźnik spełnia oba warunki wynikające z art. 86 ust. 2b ustawy. Zapewnia odliczenie wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą oraz obiektywnie rozdziela wydatki między działalność gospodarczą i cele inne niż działalność gospodarcza. Metoda nie jest wybierana z uwagi na wysokość wyniku; jej rezultat będzie zależał od rzeczywistej liczby godzin odpłatnego udostępnienia i może różnić się od prognozy. O jej wyborze przesądza bezpośredni związek kryterium czasowego z konkretnymi nabyciami i naprzemiennym wykorzystaniem całego obiektu.

W odniesieniu do wydatków mieszanych bezpośrednio i wyłącznie związanych z halą indywidualny wskaźnik czasowy jest bardziej precyzyjny i reprezentatywny niż metoda oparta na dochodach wykonanych całej jednostki budżetowej. Zapewnia zatem realizację zasady neutralności VAT bez ryzyka odliczenia podatku w części niezwiązanej z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje gdy:

•      towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,

•      podatek odlicza zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT.

Art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status. Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:

•      inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz

•      mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub składki. Kryterium podziału jest charakter wykonywanych czynności – czy są to czynności publicznoprawne czy cywilnoprawne.

Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1684 ze zm.):

Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Art. 4 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym:

Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym m.in. w zakresie:

1) edukacji publicznej;

8) kultury fizycznej i turystyki.

Powiat działa w charakterze podatnika podatku VAT, gdy wykonuje we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy.

Z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wykluczona jest możliwość odliczania podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych – czyli gdy są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:

•      spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz

•      nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy – pozbawiają one podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Podatnik ma obowiązek dokonania tzw. alokacji podatku, czyli przypisania konkretnych wydatków do tego rodzaju sprzedaży, z którym są związane.

Odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych. Przy odliczeniu częściowym pomija się tę część podatku, w jakiej zakupione towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Regulacje dotyczące częściowego odliczenia podatku naliczonego zawarte są m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy i następne oraz art. 90 ustawy.

Art. 86 ust. 2a ustawy:

W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Art. 86 ust. 2b ustawy:

Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1)  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz

2)  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Art. 86 ust. 2c ustawy:

Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1)  średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;

2)  średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;

3)  roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;

4)  średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

Art. 86 ust. 2d ustawy:

W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

Art. 86 ust. 2g ustawy:

Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się odpowiednio.

Art. 86 ust. 2h ustawy:

W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.

Art. 86 ust. 22 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem. Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.

§ 2 pkt 8 rozporządzenia:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:

a)  urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,

b)  jednostkę budżetową,

c)  zakład budżetowy.

§ 3 ust. 1 rozporządzenia:

W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.

W przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie może być ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej, tylko powinny być ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.

§ 3 ust. 3 rozporządzenia:

Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej sposób ustalony według wzoru:

X = (A x 100)/D

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,

A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę budżetową, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,

D – dochody wykonane jednostki budżetowej.

§ 2 pkt 4 rozporządzenia:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie - rozumie się przez to podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:

a) dokonywanych przez podatników:

- odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,

- odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,

- eksportu towarów,

- wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium kraju.

§ 2 pkt 10 rozporządzenia:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych jednostki budżetowej - rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, z wyjątkiem dochodów, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach publicznych, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, zrealizowane lub otrzymane przez tę jednostkę, wynikające ze sprawozdania z wykonania:

a)  planu finansowego jednostki budżetowej oraz

b)  planu dochodów i wydatków zgromadzonych na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, jeżeli dana jednostka budżetowa prowadzi taki rachunek

- powiększone o kwotę stanowiącą równowartość środków przeznaczonych na zasilenie tej jednostki celem realizacji przypisanych jej zadań jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem środków przeznaczonych na wypłatę, na podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych.

§ 3 ust. 5 rozporządzenia:

Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z tytułu:

1)  dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;

2)  transakcji dotyczących:

a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych,

b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Art. 86 ust. 2a ustawy odnosi się do sytuacji, gdy podatnik nabywa towary i usługi, przeznaczone do wykorzystywania zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z określonymi wyjątkami, które przepis ten wskazuje). Natomiast gdy podatnik w ramach działalności gospodarczej wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz zwolnione z opodatkowania, powinien stosować uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Stanowią one uzupełnienie przepisów art. 86 ustawy.

W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy (tzw. prewspółczynnik) oraz – w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od podatku – w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo jednostką samorządu terytorialnego wykonującą zadania publiczne o charakterze ponadgminnym, w szczególności w zakresie edukacji publicznej oraz kultury fizycznej i turystyki, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 i 8 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym. Są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w odniesieniu do czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych. Od 1 stycznia 2017 r. prowadzą Państwo scentralizowane rozliczenia VAT wraz ze swoimi jednostkami organizacyjnymi, w tym z II Liceum Ogólnokształcącym w (...), będącym Państwa jednostką budżetową.

Otrzymali Państwo dofinansowanie z Rządowego Funduszu Polski Ład: Program Inwestycji Strategicznych na budowę hali widowiskowo-sportowej. Realizacja inwestycji została rozpoczęta w marcu 2024 roku. Hala została oddana do użytkowania w maju 2026 roku.

Po zakończeniu inwestycji hala została przekazana w trwały zarząd II Liceum Ogólnokształcącemu w (...), które będzie administrowało i zarządzało całym obiektem oraz ponosiło wydatki związane z jego bieżącym utrzymaniem. Hala stanowi wyodrębniony funkcjonalnie obiekt, niezależny od pozostałych obiektów szkoły. Posiada odrębne wejście, odrębne liczniki energii elektrycznej, ogrzewania i wody, a także odrębną dokumentację kosztową. Dla hali będą zawierane odrębne umowy dotyczące m.in. ochrony i monitoringu, utrzymania czystości oraz ubezpieczenia.

Głównym celem realizacji inwestycji jest stworzenie warunków do uprawiania sportów w ramach zajęć wychowania fizycznego dla młodzieży uczęszczającej do II Liceum Ogólnokształcącego w (...).

Ponadto, poza godzinami działania szkoły z obiektu, w ramach działalności sportowej, będą korzystać podmioty zewnętrzne i lokalni mieszkańcy odpłatnie.

W związku z powyższym hala będzie wykorzystywana naprzemiennie:

·      do celów innych niż działalność gospodarcza – na potrzeby prowadzenia zajęć wychowania fizycznego dla uczniów II Liceum Ogólnokształcącego w (...) oraz realizacji Państwa innych zadań publicznych;

·      do działalności gospodarczej – poprzez odpłatne udostępnianie całej hali na podstawie umów cywilnoprawnych, stanowiące czynność opodatkowaną VAT.

W ramach wykorzystania do celów innych niż działalność gospodarcza hala może być również wykorzystywana przez organy i Państwa jednostki do realizacji zadań publicznych, w szczególności na potrzeby organizacji wyborów, spotkań z mieszkańcami, konsultacji społecznych, uroczystości, wydarzeń sportowych, kulturalnych lub innych wydarzeń o charakterze nieodpłatnym. Każde takie wykorzystanie zostanie ujęte w prowadzonej ewidencji jako wykorzystanie do celów innych niż działalność gospodarcza i zwiększy liczbę godzin HNG.

Wskazali Państwo 2 warianty obliczenia proporcji.

Na potrzeby prognozy przyjęto 220 dni roboczych w okresie od września do czerwca, w tym 10 dni roboczych ferii zimowych i 5 dni roboczych przerwy świątecznej, 44 dni robocze wakacji oraz 52 soboty. Zwykłych dni roboczych roku szkolnego pozostaje zatem 205.

Rodzaj wykorzystania

Liczba dni

 


Godziny dziennie

 


Łącznie

Szkoła – zwykłe dni roku szkolnego

205

x

10

=

2050h

Najem – zwykłe dni roku szkolnego

205

x

4

=

820h

Najem – wakacje

44

x

13

=

572h

Najem – ferie zimowe

10

x

13

=

130h

Najem – przerwa świąteczna

5

x

13

=

65h

Najem – soboty

52

x

13

=

676h

HDG = 820 + 572 + 130 + 65 + 676 = 2 263 godziny

HNG = 205 × 10 = 2 050 godzin

Łączny czas faktycznego wykorzystania hali: 2 263 + 2 050 = 4 313 godzin

Wariant A – bez ujmowania godzin zamknięcia

W wariancie podstawowym licznik obejmuje godziny rzeczywistego odpłatnego udostępnienia, a mianownik – sumę godzin rzeczywistego wykorzystania hali do działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza. Godziny, w których hala pozostaje zamknięta i nie odbywa się w niej żadna aktywność, nie są odrębnym sposobem wykorzystania obiektu, dlatego nie są samodzielnie ujmowane ani w liczniku, ani w mianowniku.

X^= HDG / (HDG + HNG) × 100%

X^= 2 263 / (2 263 + 2 050) × 100% = 52,4693%

Po zaokrągleniu w górę do najbliższej liczby całkowitej, zgodnie z art. 86 ust. 2g w związku z art. 90 ust. 4 ustawy o VAT, prognozowany prewspółczynnik wynosi 53%.

Wariant B – z uwzględnieniem wszystkich godzin zamknięcia

Dla wykazania, że sposób potraktowania godzin zamknięcia nie wpływa na wysokość wskaźnika, przedstawiają Państwo także wariant obejmujący pełne 8 760 godzin roku. Godziny zamknięcia nie są przypisywane wyłącznie do jednej sfery, lecz dzielone pomiędzy działalność gospodarczą i niegospodarczą w takim samym stosunku, jaki wynika z godzin faktycznego wykorzystania hali.

HZ = 8 760 - 4 313 = 4 447 godzin zamknięcia

Udział działalności gospodarczej w godzinach korzystania z hali = 2 263 / 4 313 = 52,4693%

Udział poza sferą działalności gospodarczej w godzinach korzystania z hali = 2 050 / 4 313= 47,5307%

HZDG = 4 447 × 52,4693% = 2 333,31 godziny

HZNG = 4 447 × 47,5307% = 2 113,69 godziny

HDG^= 2 263 + 2 333,31 = 4 596,31 godziny

HNG^= 2 050 + 2 113,69 = 4 163,69 godziny

X^= 4 596,31 / 8 760 × 100% = 52,4693%

Po zaokrągleniu w górę również w tym wariancie prewspółczynnik wynosi 53%.

Matematyczna równoważność obu wariantów

Równość wyniku nie jest przypadkowa. Jeżeli udział działalności gospodarczej w czasie faktycznego wykorzystania wynosi p = HDG/(HDG + HNG), a wszystkie godziny zamknięcia HZ zostaną rozdzielone według tego samego udziału p, wówczas:

(HDG + p × HZ) / (HDG + HNG + HZ) = p

Ponieważ HDG = p × (HDG + HNG), licznik po uwzględnieniu godzin zamknięcia wynosi p × (HDG + HNG + HZ), a więc po podzieleniu przez cały czas roku wynik nadal wynosi p. Oznacza to, że pominięcie godzin zamknięcia oraz ich proporcjonalna alokacja są metodami rachunkowo równoważnymi. Wynik zmieniłby się wyłącznie wtedy, gdy godziny zamknięcia zostałyby sztucznie przypisane tylko do działalności niegospodarczej albo tylko do działalności gospodarczej.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z budową, wyposażeniem i oddaniem do użytkowania hali widowiskowo-sportowej oraz od wydatków bieżących związanych z jej funkcjonowaniem, przy zastosowaniu - na podstawie art. 86 ust. 2h ustawy o podatku od towarów i usług - indywidualnego sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2g tej ustawy, opartego na rzeczywistym czasie wykorzystania hali do działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. podatek odlicza zarejestrowany czynny podatnik VAT oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności powinni Państwo przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności.

Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, to na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez Państwa działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, powinni Państwo ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy (tzw. prewspółczynnik), zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.

W analizowanej sprawie będą Państwo wykorzystywać halę widowiskowo-sportową do czynności opodatkowanych i do czynności niepodlegających opodatkowaniu. W konsekwencji, w związku z wykorzystywaniem nabywanych towarów i usług do działalności gospodarczej (opodatkowanej podatkiem VAT), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług – jedynie w zakresie, w jakim te towary i usługi będą służyć Państwu do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W takich okolicznościach kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej. Jak wynika z art. 86 ust. 2a ustawy – sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli sposób ten:

·      zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych VAT) oraz

·      obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Oznacza to, że są Państwo zobowiązani do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Zastosowane przez Państwa metody, czy też sposoby, na podstawie których dokonają Państwo wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Są Państwo odpowiedzialni za rzetelne ustalenie, jaka część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza.

Minister Finansów w rozporządzeniu określił dla jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego sposoby określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanych przez te jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18 wskazał, że:

Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym jest, że wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie jednego sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu ustawodawca określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on czynić zadość, nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one następujące: obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane, obiektywne odzwierciedlenie części wydatków przypadających odpowiednio na działalność gospodarczą oraz inne cele niż działalność gospodarcza (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca „podpowiedział” jedynie dane, które można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art. 86 ust. 2c ustawy o VAT).

Podatnicy, do których kierowane jest rozporządzenie, mogą zastosować inny sposób określenia proporcji niż wskazują przepisy – ale tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny. Możliwość ta wynika z art. 86 ust. 2h ustawy. Możliwość zastosowania innego niż w rozporządzeniu sposobu określania proporcji nie oznacza dowolności w odliczeniu, gdyż zaproponowana metoda ustalenia prewspółczynnika musi odpowiadać kryteriom przewidzianym w art. 86a ust. 2a-2b ustawy.

Zatem będą Państwo mogli zastosować inną metodę tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wybrana przez Państwa metoda będzie bardziej reprezentatywna i tym samym najbardziej będzie odpowiadać specyfice wykonywanej działalności. Wybierając sposób określenia proporcji należy w szczególności mieć na uwadze charakter działalności prowadzonej przez jednostkę, a także sposób finansowania tego podmiotu.

Jak Państwo wskazali, działalność związana z udostępnianiem hali widowiskowo-sportowej zostanie wyodrębniona z pozostałej działalności II Liceum Ogólnokształcącego w (...). Wyodrębnienie to będzie miało charakter funkcjonalny, organizacyjny, ewidencyjny oraz kosztowy i umożliwi ustalenie sposobu wykorzystania hali oraz wydatków związanych z jej funkcjonowaniem. Hala stanowi funkcjonalnie wyodrębniony obiekt, posiadający odrębne wejście oraz odrębne liczniki energii elektrycznej, ogrzewania i wody, co pozwoli na ustalenie rzeczywistego zużycia mediów dotyczącego tego obiektu. Jednocześnie będą Państwo prowadzić odrębną dokumentację kosztową oraz ewidencję sposobu i czasu wykorzystania hali, umożliwiającą rozróżnienie godzin jej odpłatnego udostępniania na podstawie umów cywilnoprawnych od godzin wykorzystania do celów innych niż działalność gospodarcza, w szczególności do prowadzenia zajęć wychowania fizycznego oraz realizacji innych zadań publicznych Powiatu.

Uznali Państwo że, sposób obliczenia proporcji oparty na rzeczywistym czasie wykorzystania Hali najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności oraz dokonywanych nabyć przede wszystkim ze względu na sposób funkcjonowania przedmiotowego obiektu.

W Państwa opinii, sposób określenia proporcji wynikający z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. jest, w odniesieniu do wydatków bezpośrednio i wyłącznie związanych z przedmiotową halą, mniej reprezentatywny niż zaproponowana metoda czasowa.

Według Państwa w odniesieniu do wydatków objętych wnioskiem metoda czasowa w sposób bardziej precyzyjny niż sposób wynikający z rozporządzenia odzwierciedla rzeczywisty zakres wykorzystania nabywanych towarów i usług do działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza.

Państwa zdaniem, zaproponowany sposób określenia proporcji zapewnia odliczenie podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą oraz obiektywnie odzwierciedla podział wydatków pomiędzy działalność gospodarczą i cele inne niż działalność gospodarcza.

Wskazali Państwo, że dla potrzeb ustalenia indywidualnego sposobu określenia proporcji dla wydatków związanych z halą widowiskowo-sportową przyjmują Państwo metodę czasową, opartą na liczbie godzin faktycznego wykorzystania obiektu do działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza. Na potrzeby prognozy przyjęli Państwo harmonogram uwzględniający wykorzystanie hali na potrzeby szkoły w dni robocze roku szkolnego oraz jej odpłatne udostępnianie w godzinach popołudniowych, w soboty, w okresie wakacyjnym, podczas ferii zimowych i przerwy świątecznej.

We wniosku przedstawili Państwo szczegółowe założenia dotyczące sposobu ustalania liczby godzin wykorzystania hali do poszczególnych rodzajów działalności. W szczególności wskazali Państwo, że do czasu wykorzystania obiektu do działalności gospodarczej będą zaliczane wyłącznie godziny rzeczywistego odpłatnego udostępnienia hali, potwierdzone harmonogramami rezerwacji, umowami, fakturami lub innymi dokumentami sprzedaży. Natomiast wykorzystanie hali do działalności innej niż gospodarcza będzie dokumentowane w szczególności na podstawie planu zajęć szkolnych, harmonogramu wykorzystania hali oraz dokumentacji dotyczącej innych nieodpłatnych wydarzeń i zadań publicznych realizowanych w obiekcie. Jeżeli hala zostanie wykorzystana przez Państwa lub Państwa jednostki np. na potrzeby wyborów, spotkań z mieszkańcami, konsultacji społecznych, uroczystości, wydarzeń sportowych, kulturalnych lub innych wydarzeń o charakterze nieodpłatnym, czas takiego wykorzystania zostanie ujęty w ewidencji jako czas wykorzystania hali do celów innych niż działalność gospodarcza.

Ustalili Państwo, że udział godzin działalności gospodarczej w łącznym czasie faktycznego wykorzystania hali wynosi 52,4693%, co po zaokrągleniu w górę do najbliższej liczby całkowitej daje prognozowany prewspółczynnik w wysokości 53%.

Przedstawili Państwo również wariant obliczenia proporcji uwzględniający wszystkie godziny roku kalendarzowego, w tym godziny, w których hala pozostaje zamknięta i nie jest wykorzystywana przez żadnego użytkownika. W wariancie tym godziny zamknięcia zostały proporcjonalnie przypisane do działalności gospodarczej oraz działalności innej niż gospodarcza, zgodnie z udziałem poszczególnych rodzajów działalności w czasie faktycznego wykorzystania obiektu. Wskazali Państwo, że zastosowanie tego wariantu prowadzi do uzyskania takiego samego wyniku, tj. prewspółczynnika w wysokości 53%.

Wyodrębnienie organizacyjne będzie polegało także na tym, że odpłatne udostępnianie hali będzie prowadzone według jednolitych i możliwych do zweryfikowania zasad. Przedmiotem odpłatnego udostępnienia będzie cała hala, a należność będzie ustalana według określonej ceny za godzinę korzystania z całego obiektu. Cena będzie jednakowa dla wszystkich najemców i nie będą stosowane ulgi ani zniżki. Pozwoli to na bezpośrednie powiązanie dokumentacji sprzedażowej z ewidencją czasu komercyjnego wykorzystania hali. Każda godzina wykazana jako wykorzystanie hali do działalności gospodarczej będzie zatem znajdowała potwierdzenie w dokumentacji dotyczącej rzeczywiście wykonanego odpłatnego udostępnienia obiektu.

W ramach przyjętego sposobu organizacji wykorzystania hali nie przewiduje się jednoczesnego wykorzystywania całego obiektu do działalności gospodarczej i do celów innych niż działalność gospodarcza. W danym okresie cały obiekt będzie przypisany do jednego sposobu wykorzystania. Okoliczność ta umożliwia jednoznaczne przypisanie każdej godziny rzeczywistego użytkowania hali do jednej z dwóch sfer działalności.

Państwa zdaniem sposób określenia proporcji wynikający z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. jest, w odniesieniu do wydatków bezpośrednio i wyłącznie związanych z przedmiotową halą, mniej reprezentatywny niż zaproponowana metoda czasowa. Sposób określenia proporcji wynikający z rozporządzenia dla jednostki budżetowej opiera się na danych finansowych odnoszących się do całej działalności jednostki. Uwzględnia zatem ogólną strukturę finansowo-dochodową II Liceum Ogólnokształcącego w (...), a tym samym także środki i zdarzenia, które nie pozostają w bezpośrednim związku ze sposobem wykorzystania przedmiotowej hali.

Wysokość prewspółczynnika określonego zgodnie z rozporządzeniem może ulegać zmianie wskutek zmian zachodzących w strukturze finansowania jednostki, wysokości jej dochodów, dotacji lub innych środków, pomimo że rzeczywisty sposób wykorzystania hali do działalności gospodarczej oraz działalności innej niż gospodarcza pozostanie niezmieniony.

Jednocześnie zmiana rzeczywistej liczby godzin odpłatnego udostępniania hali nie musi znaleźć bezpośredniego i proporcjonalnego odzwierciedlenia we wskaźniku obliczanym na podstawie danych finansowych dotyczących całej jednostki.

Sposób wynikający z rozporządzenia opisuje zatem ogólną strukturę finansową jednostki budżetowej, natomiast nie mierzy bezpośrednio rzeczywistego zakresu wykorzystania konkretnego obiektu do działalności gospodarczej.

W odniesieniu do przedmiotowej hali możliwe jest natomiast ustalenie rzeczywistego zakresu wykorzystania nabyć na podstawie danych odnoszących się bezpośrednio do tego obiektu.

Hala jest funkcjonalnie i kosztowo wyodrębniona, posiada odrębne liczniki oraz odrębną dokumentację kosztową. Ponadto każda godzina jej faktycznego wykorzystania będzie mogła zostać jednoznacznie przypisana do działalności gospodarczej albo działalności innej niż gospodarcza.

Adekwatność kryterium czasowego potwierdza również przyjęty sposób odpłatnego udostępniania obiektu. Wynajmowana będzie cała hala, cena zostanie określona za godzinę korzystania z całego obiektu, będzie jednakowa dla wszystkich najemców i nie będą stosowane ulgi ani zniżki.

Liczba osób korzystających z hali nie będzie wpływała na wysokość należności ani na sposób zakwalifikowania wykorzystania obiektu.

Godzina rzeczywistego wykorzystania całej hali stanowi zatem jednolity, obiektywny, mierzalny oraz możliwy do zweryfikowania miernik zakresu wykorzystania obiektu do działalności gospodarczej.

Podkreślają Państwo, że nie kwestionują metody wynikającej z rozporządzenia jako właściwej dla ogólnej działalności II Liceum Ogólnokształcącego w (...).

Metoda indywidualna ma mieć zastosowanie wyłącznie do wydatków mieszanych bezpośrednio i wyłącznie związanych z wyodrębnioną halą widowiskowo-sportową. W odniesieniu do pozostałych wydatków jednostki nadal stosowany będzie sposób określenia proporcji właściwy dla jednostki budżetowej.

W Państwa ocenia powyższe okoliczności powodują, że w odniesieniu do wydatków objętych wnioskiem metoda czasowa w sposób bardziej precyzyjny niż sposób wynikający z rozporządzenia odzwierciedla rzeczywisty zakres wykorzystania nabywanych towarów i usług do działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza.

Zaproponowany sposób określenia proporcji zapewnia bowiem odliczenie podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą oraz obiektywnie odzwierciedla podział wydatków pomiędzy działalność gospodarczą i cele inne niż działalność gospodarcza.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prawa, należy stwierdzić, że przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji, oparty na liczbie godzin faktycznego wykorzystania hali widowiskowo-sportowej do działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza, może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych nabyć. Mając na uwadze Państwa wyjaśnienia oraz przedstawiony sposób wyliczenia proporcji dotyczącej wydatków związanych z Halą, należy stwierdzić, że metoda ta zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane.

Zaprezentowany przez Państwa sposób określenia proporcji pozwala na obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między wykonywaną działalnością gospodarczą i czynnościami wykonywanymi w ramach działalności innej niż gospodarcza. Metoda przez Państwa wskazana daje możliwość obiektywnego i najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy rodzaj działalności, do wykonywania której Hala będzie wykorzystywana. W świetle powyższych okoliczności sposób określenia proporcji wskazany przez Państwa może być uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych przez Państwa nabyć, gdyż będą Państwo w stanie precyzyjnie wskazać, roczną liczbę odpłatnych wejść do Hali oraz roczną liczbę wszystkich wejść do Hali, tj. wejść podlegających opodatkowaniu VAT (oraz wejść nieodpłatnych niepodlegających opodatkowaniu VAT (usługi zewnętrzne i wewnętrzne).

Podsumowując, będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z budową, wyposażeniem i oddaniem do użytkowania hali widowiskowo-sportowej oraz od wydatków bieżących związanych z jej funkcjonowaniem, przy zastosowaniu - na podstawie art. 86 ust. 2h ustawy o podatku od towarów i usług - indywidualnego sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2g tej ustawy, opartego na rzeczywistym czasie wykorzystania hali do działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność gospodarcza.

W konsekwencji, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnosząc się natomiast do powołanych przez Państwa wyroków na poparcie własnego stanowiska należy zwrócić uwagę, że wyroki są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu. Wskazane przez Państwa rozstrzygnięcia potraktowane zostały jako element argumentacji lecz nie mogły one wpłynąć na ocenę prawidłowości analizowanej kwestii, gdyż rozstrzygnięcia te są osadzone w odmiennych stanach faktycznych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.