0114-KDIP4-1.4012.511.2026.2.SK

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe w części dotyczącej braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji w zakresie wykonania instalacji fotowoltaicznej i prawidłowe w części dotyczącej braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji, gdy skorzystają Państwo z uprawnienia do uznania prewspółczynnika za 0%.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 sierpnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Gmina (...) (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest jednostką samorządu terytorialnego wykonującą zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, zgodnie z przepisami ustawy o samorządzie gminnym. Gmina jest również zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W ramach realizacji swoich zadań własnych oraz zadań związanych z wykonywaniem działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, Gmina podejmuje różnego rodzaju przedsięwzięcia inwestycyjne i organizacyjne, które mogą rodzić wątpliwości co do prawidłowego sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego.

Gmina (...) zrealizowała projekt pn. „Inwestycje w edukację i przedsiębiorczość szansą rozwoju obszarów zdegradowanych na terenie gminy (...)” (nr naboru: 9...)) w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (...) na lata 2014–2020.

Projekt swym zakresem objął:

• Rewitalizację obiektu oświatowego w (...) – zagospodarowano otoczenie, wyremontowano i wyposażono świetlicę oraz stołówkę, wyremontowano korytarze i szatnie, zakupiono wyposażenie, zainstalowano monitoring, wykonano izolację i drenaż opaskowy, wykonano instalację C.W.U. do klas, wymieniono nawierzchnię sztuczną placu zabaw, zainstalowano klimatyzację.
• Rewitalizację obiektu oświatowego w (...) – dobudowano klatkę schodową, zaadaptowano poddasze na klasy i sanitariaty, wyremontowano pomieszczenia, zakupiono wyposażenie, wyremontowano salę gimnastyczną, przebudowano teren rekreacyjny, zagospodarowano otoczenie, zainstalowano monitoring, wykonano instalację C.W.U. do klas, wykonano podwieszane sufity, wyremontowano posadzki, dostosowano budynek dla osób niepełnosprawnych oraz do wymogów PPOŻ, a także przeprowadzono głęboką modernizację energetyczną (wymieniono oprawy oświetleniowe, wykonano termomodernizację, zamontowano panele fotowoltaiczne).
• Rewitalizację obiektu oświatowego w (...) – wymieniono instalację c.o., wyremontowano pomieszczenia, docieplono stropodach, zainstalowano monitoring, wykonano instalację C.W.U. do klas, wyremontowano instalację elektryczną, wymieniono oprawy oświetleniowe oraz dostosowano budynek dla osób niepełnosprawnych i do wymogów PPOŻ.
• Rewitalizację obiektu oświatowego w (...) – docieplono stropodach, dostosowano budynek do wymogów PPOŻ, wykonano instalację C.W.U. do klas, wyremontowano instalację elektryczną, zagospodarowano teren oraz dostosowano budynek do potrzeb osób niepełnosprawnych.
• Remont budynku gospodarczego w (...) – wykonano prace wykończeniowe oraz instalacyjne (elektryczne, sanitarne), zakupiono wyposażenie i zagospodarowano otoczenie.
• Modernizację (...) w (...) wraz z przyległą salą – ocieplono posadzkę i strop, wyremontowano kuchnię, zakupiono wyposażenie, wyremontowano/przebudowano pomieszczenia (w tym toalety), zagospodarowano działkę od strony zachodniej, wyremontowano instalację elektryczną, wykonano zadaszenie wejścia i opaskę budynku, wyremontowano cokół i dach, wykończono poddasze oraz dostosowano budynek do potrzeb osób niepełnosprawnych.

W ramach inwestycji przeprowadzono Rewitalizację obiektu oświatowego w (...). Zakres rzeczowy projektu obejmował także zakup oraz montaż dachowej instalacji fotowoltaicznej o mocy 9,6 kWp na budynku oświatowym w (...). Celem realizacji przedsięwzięcia było zwiększenie efektywności energetycznej przedmiotowego budynku, w tym zmniejszenie zużycia energii końcowej i pierwotnej, a także ograniczenie emisji dwutlenku węgla oraz innych substancji zanieczyszczających do atmosfery.

Budynek oświatowy w (...), stanowi własność Gminy (...) i jest zaliczany do obiektów użyteczności publicznej. Obiekt ten wykorzystywany jest do realizacji zadań o charakterze publicznym w zakresie edukacji. Użytkownikami budynku są uczniowie, nauczyciele oraz personel szkoły.

Jednocześnie Gmina (...) oświadcza, iż przedmiotowy budynek, w tym infrastruktura powstała w wyniku realizacji projektu, jest marginalnie wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów prawa. Realizacja projektu ma charakter co do zasady niekomercyjny i służy przede wszystkim wykonywaniu zadań własnych gminy w zakresie edukacji publicznej.

W związku z uruchomieniem Instalacji i wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, która jest wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, Gmina jest prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 t. j., dalej: „ustawa o OZE”), a zamontowana instalacja stanowi mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o OZE.

Wytworzona w Instalacji energia elektryczna, która następnie jest odprowadzana do sieci, jest rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”. Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna jest zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie Gminy i pomniejsza kwotę podlegającą zapłacie przez Gminę na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia. W konsekwencji, koszty zakupu przez Gminę energii elektrycznej niezbędnej do korzystania z Obiektu stają się niższe (z uwagi na rozliczenie nabytej przez Gminę od Przedsiębiorstwa energetycznego energii elektrycznej z energią elektryczną wyprodukowaną w Instalacji).

Zgodnie z art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii.

Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w art. 4c ust. 3.

W przypadku występowania nadwyżek wartości energii elektrycznej wyprodukowanej przez Instalację umieszczoną na wskazanym obiekcie nad wartością energii pobranej z sieci i zużytej w danym budynku, niewykorzystane środki pochodzące z depozytu prosumenckiego będą stanowiły nadpłatę zwracaną Gminie przez Przedsiębiorstwo energetyczne. Stosownie bowiem do treści art. 4 ust. 11 pkt 2 ustawy o OZE, jeśli prosument energii nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii przez sprzedawcę w terminie nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.

Należy wskazać, że generowane wartości sprzedaży są bardzo niskie. Nie stanowią znaczącego wpływu dla budżetu Gminy.

Na podstawie prowadzonego zestawienia sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej z instalacji fotowoltaicznej zlokalizowanej na budynku oświatowym w (...), Gmina (...) wskazuje, że w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 30 listopada 2025 r. dochodziło do sporadycznej sprzedaży nadwyżek energii elektrycznej do sieci (w 2025: (...) brutto).

Łączna ilość sprzedanej energii w analizowanym okresie wyniosła 18,99 MWh. Sprzedaż ta miała charakter zmienny w ujęciu miesięcznym i była uzależniona od bieżącej produkcji energii oraz poziomu jej zużycia na potrzeby własne obiektu.

Wartości wykazywane w sprawozdaniach dot. wydatków wykonanych jednostki wynosiły (...) zł (w 2024 r.), (...) zł (w 2025 r.).

Gmina (...) podkreśla, że sprzedaż energii elektrycznej ma charakter wyłącznie uboczny i incydentalny względem podstawowego celu funkcjonowania instalacji, jakim jest zaspokojenie potrzeb energetycznych budynku szkoły. Sprzedaż dotyczy wyłącznie nadwyżek energii niewykorzystanej na potrzeby własne i nie stanowi działalności prowadzonej w sposób zorganizowany i ciągły w celach zarobkowych.

W konsekwencji, wskazane czynności nie mają charakteru działalności gospodarczej, lecz są jedynie efektem technicznego funkcjonowania instalacji fotowoltaicznej w obiekcie użyteczności publicznej.

Wydatki poniesione na montaż instalacji fotowoltaicznej na budynku nie stanowią ulepszenia środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Instalacja fotowoltaiczna zamontowana na budynku stanowi odrębny od budynku środek trwały.

Nadwyżki energii rozliczane w systemie net-billing, nawet jeśli generują pewne przychody, nie zmieniają zasadniczo charakteru użytkowania instalacji PV. Jej głównym przeznaczeniem jest zaspokajanie potrzeb energetycznych szkoły w ramach zadań publicznych, a nie generowanie zysków z działalności gospodarczej. Sprzedaż wyprodukowanej energii przez mikroinstalację jest czynnością opodatkowaną, dokumentowaną wystawianymi fakturami dokumentującymi sprzedaż energii wyprodukowanej z mikroinstalacji nadwyżki.

Zasady rozliczania z przedsiębiorstwem energetycznym wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej określa się poprzez pomniejszenie ponoszonych kosztów energii pobranej z sieci energetycznej, o koszt energii wprowadzonej do sieci po potrąceniu kosztów przesyłu.

Wskazany obiekt jest wykorzystywany marginalnie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wydatki związane z zakupem energii elektrycznej w odniesieniu do budynku służą do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Obiekt był wykorzystywany dotychczas przez Szkołę Podstawową w (...) (jednostka scentralizowana Gminy), prewspółczynnik zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy o VAT wynosi 0%. Faktury dotyczące realizacji inwestycji zostały wystawione na Gminę. Podatek VAT nie został odliczony.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Wniosek dotyczy instalacji fotowoltaicznej wytworzonej w ramach projektu.

Wnioskodawca ma możliwość bezpośredniego wydzielenia z całości wydatków poniesionych na realizację inwestycji oddzielnie kosztów dotyczących budowy instalacji fotowoltaicznej.

W budynku oświatowym są realizowane czynności niepodlegające opodatkowaniu - zadania w zakresie edukacji i oświaty.

Nie istnieje możliwość przyporządkowania wydatków w całości do celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług.

Wydatki, objęte zakresem zadanego pytania nie są wykorzystywane do czynności zwolnionych.

Pytania

1)  Czy w przedstawionym stanie faktycznym, tj. w sytuacji, gdy Gmina (...) jako jednostka samorządu terytorialnego realizuje projekt termomodernizacyjny obejmujący instalację fotowoltaiczną na budynku użyteczności publicznej (szkoła), który nie jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych VAT, a rozliczanie energii odbywa się w systemie net-billingu, z możliwością występowania nadwyżek energii, Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z realizacją tej inwestycji?

2)  W przypadku, gdy odpowiedź na powyższe pytanie jest negatywna, czy w sytuacji, gdy jednostka samorządu terytorialnego skorzystała z uprawnienia określonego w art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT i uznała prewspółczynnik VAT dla danej jednostki organizacyjnej za 0%, przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

W przedstawionym stanie faktycznym, tj. w sytuacji, gdy Gmina (...) jako jednostka samorządu terytorialnego realizuje projekt termomodernizacyjny obejmujący instalację fotowoltaiczną na budynku użyteczności publicznej (szkoła), który jest marginalnie wykorzystywany do czynności opodatkowanych VAT, a rozliczanie energii odbywa się w systemie net-billingu, z możliwością występowania nadwyżek energii, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z realizacją tej inwestycji.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z powyższego przepisu wynika, że podstawowym warunkiem skorzystania z prawa do odliczenia podatku VAT jest istnienie bezpośredniego lub pośredniego związku pomiędzy ponoszonymi wydatkami a wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W niniejszej sprawie warunek ten nie jest spełniony. Wnioskodawca realizuje inwestycję polegającą na budowie instalacji fotowoltaicznej w ramach projektu dotyczącego głębokiej modernizacji energetycznej budynku edukacji przeznaczonego na funkcjonowanie Szkoły Podstawowej w (...). Infrastruktura powstała w wyniku realizacji inwestycji służy wyłącznie zapewnieniu energii elektrycznej na potrzeby funkcjonowania budynku szkoły.

Budynek, którego dotyczy inwestycja, jest wykorzystywany do realizacji zadań publicznych w zakresie edukacji.

Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy nie są uznawane za podatników podatku VAT w zakresie realizowanych zadań nałożonych na nie odrębnymi przepisami prawa, dla których zostały powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Realizacja przedmiotowej inwestycji następuje w związku z wykonywaniem przez Wnioskodawcę zadań własnych o charakterze publicznym, związanych z zapewnieniem funkcjonowania infrastruktury edukacyjnej. W tym zakresie Wnioskodawca działa jako organ władzy publicznej realizujący zadania publiczne, a nie jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji wydatki ponoszone na realizację inwestycji nie pozostają w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Brak jest zatem spełnienia podstawowej przesłanki, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, warunkującej możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Potwierdzają to również postanowienia pkt 8-9 wyroku w sprawie C-97/90 Lennartz, w których TSUE stwierdził, że prawo do odliczeń powstaje w momencie, gdy podlegający odliczeniu podatek staje się wymagalny. W konsekwencji o istnieniu tego prawa do odliczeń może zadecydować jedynie charakter, w jakim osoba występuje w danym czasie. Zgodnie z art. 17 (2) szóstej dyrektywy, o ile podatnik, działający w tym charakterze, używa towarów dla celów czynności podlegających opodatkowaniu, jest on uprawniony do odliczania podatku należnego lub zapłaconego od takich towarów. Jeżeli towary nie są używane do celów działalności gospodarczej podatnika w rozumieniu art. 4, lecz do celów prywatnej konsumpcji, nie powstaje żadne prawo do odliczeń.

Z przedstawionych okoliczności bezsprzecznie wynika, że głównym celem dokonywanych zakupów w ramach realizowanego zadania, jest wykonywanie zadań własnych Gminy (niepodlegających opodatkowaniu). Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego wskazał jednoznacznie, że Gmina będzie realizowała zadanie w zakresie realizacji zadania publicznego, nie celem zwiększenia obrotów z działalności komercyjnej. Ww. inwestycje będą realizowane na budynkach, które służą przede wszystkim do wypełniania zadań publicznoprawnych gminy nałożonych przepisami ustawy o samorządzie gminnym, do realizacji których gmina została powołana, tj. czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu.

Tym samym chociaż odpłatnie realizowane przez Gminę czynności polegające na odsprzedaży wygenerowanej nadwyżki energii elektrycznej na podstawie umowy kompleksowej o dostawę energii elektrycznej stanowią niewątpliwie czynności cywilnoprawne, dla których Gmina występować będzie w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, to jednak w przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących zakup towarów i usług nabytych w trakcie realizacji ww. zadania.

Należy zauważyć, że wprawdzie każdy wydatek ma wpływ na działalność gospodarczą danego podmiotu i każdy mógłby więc pośrednio podlegać odliczeniu. Jednak jeżeli określone wydatki mają bezpośredni związek z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu, to ewentualne doszukiwanie się pośredniego wpływu tych czynności na działalność opodatkowaną nie może prowadzić do zmiany ich kwalifikacji z punktu widzenia możliwości zastosowania odliczenia. Taki związek jest bowiem zbyt nieuchwytny i marginalny w porównaniu do wyraźnego związku tych wydatków z czynnościami niepodlegającymi VAT (zadanie polegające na termomodernizacji szkoły służy do wypełniania zadań publicznoprawnych gminy nałożonych przepisami ustawy o samorządzie gminnym). Nie ulega wątpliwości, że realizacja zadania w zakresie termomodernizacji budynku miała na celu realizację zadania publicznego, a nie zwiększenia obrotów z działalności komercyjnej.

Termomodernizacja obiektów użyteczności publicznej służy przede wszystkim zaspokajaniu potrzeb zbiorowych wspólnoty w zakresie edukacji publicznej oraz obiektów administracyjnych, a wykorzystanie infrastruktury na cele komercyjne - nie może przesądzić o uprawnieniu do realizacji tego prawa.

Podobne tezy zostały zaakceptowane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 10 listopada 2017 roku, sygn. 0111-KDIB3-2.4012.557.2017.1.AR, gdzie wskazano: „Należy także zaznaczyć, że w przypadku gdyby w budynku realizowane były tylko i wyłącznie cele publiczne to Gmina także realizowałaby ten projekt. Nie można więc przyjąć, że w chwili podpisywania umowy związanej z inwestycją inwestor zamierzał je wykorzystać do czynności opodatkowanych. Zdaniem Gminy związek dokonywanych zakupów inwestycyjnych z wykonywaniem czynności opodatkowanych w przypadku termomodernizacji jest zbyt mały w porównaniu do wyraźnego jednoznacznego związku tych wydatków z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT. Każdy wydatek ma wpływ na działalność gospodarczą i każdy mógłby więc pośrednio podlegać odliczeniu, jednak jeżeli określone wydatki mają bezpośredni związek z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu, natomiast doszukiwanie się pośredniego wpływu tych czynności na działalność opodatkowaną nie może prowadzić do zmiany ich kwalifikacji z punktu widzenia możliwości zastosowania odliczenia. Taki związek jest bowiem zbyt nieuchwytny i marginalny”.

Zatem Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją przedmiotowego projektu.

Ad 2.

W sytuacji, gdy jednostka samorządu terytorialnego skorzystała z uprawnienia określonego w art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT i uznała prewspółczynnik VAT dla danej jednostki organizacyjnej za 0%, nie przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z opisywaną inwestycją.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jednocześnie, w myśl art. 86 ust. 2a–2h tej ustawy, w przypadku gdy nabywane towary i usługi są wykorzystywane zarówno do działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik jest zobowiązany do określenia zakresu prawa do odliczenia przy zastosowaniu tzw. prewspółczynnika.

W analizowanej sprawie infrastruktura powstała w ramach projektu, w tym instalacja fotowoltaiczna, jest wykorzystywana przede wszystkim do realizacji zadań własnych gminy w zakresie edukacji publicznej, a więc do działalności pozostającej poza zakresem opodatkowania VAT. Jednocześnie jednak, jak wynika z przedstawionych danych, dochodzi do sprzedaży nadwyżek energii elektrycznej do sieci i wynajmu sal lekcyjnych, która stanowi czynność opodatkowaną podatkiem VAT.

Tym samym wydatki poniesione na realizację projektu mają charakter mieszany – są związane marginalnie z działalnością gospodarczą (sprzedaż energii), jak i przede wszystkim z działalnością inną niż gospodarcza (realizacja zadań oświatowych).

W ocenie Gminy, właściwym sposobem określenia zakresu prawa do odliczenia jest zastosowanie prewspółczynnika właściwego dla jednostki organizacyjnej faktycznie wykorzystującej infrastrukturę, tj. Szkoły Podstawowej w (...). To bowiem ta jednostka bezpośrednio wykorzystuje budynek oraz instalację fotowoltaiczną zarówno do działalności niegospodarczej (edukacyjnej), jak i w marginalnym zakresie do czynności opodatkowanych (sprzedaż nadwyżek energii).

Takie podejście znajduje uzasadnienie w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, w szczególności w rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie sposobu określenia proporcji, które dopuszcza ustalanie prewspółczynnika odrębnie dla jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli bardziej odpowiada to specyfice wykonywanej przez nie działalności oraz dokonywanych nabyć.

Zastosowanie prewspółczynnika na poziomie urzędu gminy nie odzwierciedlałoby w sposób obiektywny rzeczywistego zakresu wykorzystania nabywanych towarów i usług, gdyż to nie urząd, lecz jednostka oświatowa faktycznie korzysta z efektów inwestycji. W konsekwencji mogłoby to prowadzić do zniekształcenia zakresu przysługującego prawa do odliczenia.

Zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy proporcja odliczenia nie przekroczyła 2%, podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%. Przepis ten, na mocy art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, ma odpowiednie zastosowanie do prewspółczynnika VAT stosowanego przez jednostki samorządu terytorialnego.

Skorzystanie z tego uprawnienia jest dobrowolne, jednak jeżeli jednostka podejmie decyzję o uznaniu prewspółczynnika za 0%, skutkuje to całkowitym brakiem prawa do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków dotyczących tej jednostki organizacyjnej.

Celem wprowadzenia instytucji prewspółczynnika dla JST było uproszczenie rozliczeń VAT w sytuacji, gdy jednostki te prowadzą zarówno działalność opodatkowaną, jak i niepodlegającą opodatkowaniu. Mechanizm zerowego prewspółczynnika (art. 90 ust. 10 pkt 2) stanowi rozwiązanie szczególne dla sytuacji, w których udział działalności opodatkowanej jest marginalny (poniżej 2%).

Gdyby przyjąć, że mimo zerowego prewspółczynnika przysługuje prawo do odliczenia (choćby w minimalnym zakresie), prowadziłoby to do obejścia celu tego przepisu i naruszenia zasady neutralności podatkowej VAT.

W tożsamym stanie faktycznym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, wydał w dniu 5 października 2023 roku interpretację indywidualną, sygn.: 0114-KDIP4-1.4012.417.2023.2.RMA, w której stwierdził: „Państwa wątpliwości dotyczą również możliwości odliczenia podatku naliczonego w opisanym przypadku z tytułu wydatków poniesionych przez Urząd Gminy na poczet termomodernizacji SP1. Jak Państwo wskazali, realizują Państwo projekt dotyczący poprawy efektywności energetycznej budynków SP1, obejmujący wymianę stolarki okiennej i drzwiowej zewnętrznej, wymianę pokrycia dachu, ocieplenie stropów, modernizację instalacji centralnego ogrzewania. W budynku hali sportowej wymieniany jest również system wentylacji mechanicznej z rekuperacją (odzyskiem ciepła). Żadne z wydatków dotyczących termomodernizacji budynków SP1 nie mogą zostać przypisane wyłącznie i w całości do działalności opodatkowanej VAT prowadzonej w tych budynkach, tj. nie mają Państwo możliwości wydzielenia, jaka część wydatków w zakresie termomodernizacji budynków SP1 związana z jest z działalnością opodatkowaną VAT, a jaka z działalnością niestanowiącą działalności gospodarczej. W tej sytuacji, w przypadku skorzystania z uprawnienia do uznania, że prewspółczynnik VAT w SP1 w 2023 r. wynosi 0%, nie mają Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone przez Urząd Gminy w 2023 r. na poczet termomodernizacji SP1 (w tym z wydatków poniesionych przed podjęciem decyzji o skorzystaniu z ww. uprawnienia)”.

W konsekwencji powyższego, Gmina stoi na stanowisku, że przyjęcie zerowego prewspółczynnika VAT dla danej jednostki organizacyjnej wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego od wszelkich wydatków dotyczących tej jednostki, niezależnie od podmiotu, który faktycznie poniósł te wydatki.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:

Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje, gdy:

‒      odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz

‒      towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.

Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wykluczona jest możliwość odliczania podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych - czyli gdy są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Podatnik ma obowiązek dokonania tzw. alokacji podatku, czyli określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu. Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do tego rodzaju sprzedaży, z którym są związane.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:

• spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
• nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy - pozbawiają one podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych. Przy odliczeniu częściowym pomija się tę część podatku, w jakiej zakupione towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy i następne oraz art. 90 ustawy.

Art. 86 ust. 2a ustawy:

Art. 86 ust. 2b ustawy:

Art. 86 ust. 2d ustawy:

Art. 86 ust. 2g ustawy:

Art. 86 ust. 2h ustawy:

Art. 86 ust. 22 ustawy:

Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.

§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:

Art. 86 ust. 2a ustawy odnosi się do sytuacji, gdy podatnik nabywa towary i usługi, przeznaczone do wykorzystywania zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z określonymi wyjątkami, które przepis ten wskazuje).

W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy (tzw. Prewspółczynnik).

Art. 90 ust. 1 ustawy:

Art. 90 ust. 2 ustawy:

Art. 90 ust. 10 ustawy:

Art. 90 ust. 10a ustawy:

Art. 90 ust. 10b ustawy:

Stosownie do cytowanych przepisów na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Art. 15 ust. 1 ustawy:

Art. 15 ust. 2 ustawy:

Art. 15 ust. 6 ustawy:

Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami VAT w przypadku wykonywanych czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Rolę gminy określa ustawa z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.), zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym.

Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Art. 7 ust. 1 pkt 8 i 15 ustawy o samorządzie gminnym:

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zrealizowali Państwo projekt pn. „Inwestycje w edukację i przedsiębiorczość szansą rozwoju obszarów zdegradowanych na terenie gminy (...)”.

Projekt swym zakresem objął m.in. rewitalizację obiektu oświatowego w (...) – dobudowano klatkę schodową, zaadaptowano poddasze na klasy i sanitariaty, wyremontowano pomieszczenia, zakupiono wyposażenie, wyremontowano salę gimnastyczną, przebudowano teren rekreacyjny, zagospodarowano otoczenie, zainstalowano monitoring, wykonano instalację C.W.U. do klas, wykonano podwieszane sufity, wyremontowano posadzki, dostosowano budynek dla osób niepełnosprawnych oraz do wymogów PPOŻ, a także przeprowadzono głęboką modernizację energetyczną (wymieniono oprawy oświetleniowe, wykonano termomodernizację, zamontowano panele fotowoltaiczne).

Zakres rzeczowy projektu obejmował także zakup oraz montaż dachowej instalacji fotowoltaicznej o mocy 9,6 kWp na budynku oświatowym w (...). Celem realizacji przedsięwzięcia było zwiększenie efektywności energetycznej przedmiotowego budynku, w tym zmniejszenie zużycia energii końcowej i pierwotnej, a także ograniczenie emisji dwutlenku węgla oraz innych substancji zanieczyszczających do atmosfery.

Budynek oświatowy w (...), stanowi Państwa własność i jest zaliczany do obiektów użyteczności publicznej. Obiekt ten wykorzystywany jest do realizacji zadań o charakterze publicznym w zakresie edukacji. Użytkownikami budynku są uczniowie, nauczyciele oraz personel szkoły.

Przedmiotowy budynek, w tym infrastruktura powstała w wyniku realizacji projektu, jest marginalnie wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów prawa. Realizacja projektu ma charakter co do zasady niekomercyjny i służy przede wszystkim wykonywaniu zadań własnych gminy w zakresie edukacji publicznej.

W związku z uruchomieniem Instalacji i wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, która jest wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, są Państwo prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu przepisów ustawy o OZE, a zamontowana instalacja stanowi mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o OZE.

Wytworzona w Instalacji energia elektryczna, która następnie jest odprowadzana do sieci, jest rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”. Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna jest zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na Państwa indywidualnym koncie i pomniejsza kwotę podlegającą zapłacie przez Państwa na rzecz Przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia. W konsekwencji, koszty zakupu przez Państwa energii elektrycznej niezbędnej do korzystania z Obiektu stają się niższe.

W przypadku występowania nadwyżek wartości energii elektrycznej wyprodukowanej przez Instalację umieszczoną na wskazanym obiekcie nad wartością energii pobranej z sieci i zużytej w danym budynku, niewykorzystane środki pochodzące z depozytu prosumenckiego będą stanowiły nadpłatę zwracaną Państwu przez Przedsiębiorstwo energetyczne.

Należy wskazać, że generowane wartości sprzedaży są bardzo niskie. Nie stanowią znaczącego wpływu dla Państwa budżetu.

Na podstawie prowadzonego zestawienia sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej z instalacji fotowoltaicznej zlokalizowanej na budynku oświatowym w (...), wskazują Państwo, że w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 30 listopada 2025 r. dochodziło do sporadycznej sprzedaży nadwyżek energii elektrycznej do sieci (w 2025 r.: (...) brutto).

Łączna ilość sprzedanej energii w analizowanym okresie wyniosła 18,99 MWh. Sprzedaż ta miała charakter zmienny w ujęciu miesięcznym i była uzależniona od bieżącej produkcji energii oraz poziomu jej zużycia na potrzeby własne obiektu.

Wartości wykazywane w sprawozdaniach dot. wydatków wykonanych jednostki wynosiły (...) zł (w 2024 r.), (...) zł (w 2025 r.).

Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z realizacją inwestycji w zakresie Rewitalizacji obiektu oświatowego w (...).

Realizując projekt, wykonują Państwo instalację fotowoltaiczną na budynku szkoły. Skoro są Państwo prosumentem energii odnawialnej i już na etapie realizacji Projektu posiadają Państwo wiedzę, że wytworzona w instalacji fotowoltaicznej energia będzie odprowadzona do sieci przedsiębiorstwa energetycznego oraz rozliczana w ramach tak zwanego „net-billingu”, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:

Art. 7 ust. 1 ustawy:

Art. 8 ust. 1 ustawy:

Jak już wskazano, nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.

Art. 2 pkt 19 i 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”:

Art. 3 ustawy o OZE:

Art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:

Art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:

Art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:

Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art. 4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.

Art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:

Art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:

Art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:

Art. 4 ust. 11 ustawy o OZE:

Art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:

Art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:

Art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:

Art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:

Art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:

Art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:

W świetle ww. przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii, za wynagrodzeniem, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.

W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:

W okolicznościach analizowanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać jako działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa należy uznać za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

W przypadku wprowadzania energii elektrycznej do sieci energetycznej na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej z przedsiębiorstwem energetycznym nie mogą Państwo korzystać z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy, ponieważ rozliczenia energii z przedsiębiorstwem energetycznym nie dotyczą Państwa działań jako organu władzy publicznej.

Zatem jako prosument – zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług – w przypadku wprowadzania energii do sieci energetycznej, na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dokonują Państwo dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

Okoliczność wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3 ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.

Wprowadzenie przez Państwa do sieci energetycznej energii elektrycznej, która zostanie wyprodukowana w instalacji fotowoltaicznej stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie należy wskazać, że ustawa oraz akty wykonawcze do tej ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla dostawy energii elektrycznej. Tym samym transakcja dostawy energii elektrycznej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (właściwą stawką podatku).

W przypadku ponoszenia wydatków na realizację ww. inwestycji, Państwa obowiązkiem, jako zarejestrowanego czynnego podatnik VAT, jest przypisanie konkretnych wydatków inwestycyjnych do określonego rodzaju działalności gospodarczej (opodatkowanej VAT) oraz innej niż gospodarcza (poza VAT), z którymi wydatki te są związane. Mają Państwo obowiązek dokonania tzw. bezpośredniej alokacji czyli odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu związanych z realizowaną inwestycją. Jeśli takie wyodrębnienie wydatków inwestycyjnych jest możliwe przysługuje Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do wydatków inwestycyjnych poniesionych na towary i usługi wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi. Natomiast gdy nie mają Państwo możliwości przypisania w całości poniesionych wydatków na realizację inwestycji do działalności gospodarczej, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.

Odnosząc się do kosztów związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej, należy zauważyć, że będzie ona służyła zarówno produkcji energii elektrycznej przeznaczonej do sprzedaży, jak i funkcjonowaniu zrewitalizowanego budynku. Sprzedaż energii elektrycznej przez Państwa w charakterze Prosumenta będzie stanowiła działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy i będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem. Natomiast wykorzystanie instalacji w związku z funkcjonowaniem zrewitalizowanego budynku będzie pozostawało w związku z realizacją Państwa zadań własnych, a tym samym będzie dotyczyło działalności pozostającej poza zakresem opodatkowania VAT. W konsekwencji wydatki poniesione na wykonanie instalacji fotowoltaicznej będą miały związek zarówno z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, polegającymi na sprzedaży energii elektrycznej, jak i z działalnością pozostającą poza zakresem opodatkowania VAT, związaną z realizacją Państwa zadań własnych.

W świetle powyższego, przysługuje Państwu - na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy o VAT - prawo do odliczenia części podatku naliczonego od ponoszonych przez Państwa wydatków w związku z realizacją inwestycji dotyczącej Rewitalizacji obiektu oświatowego w (...) w zakresie wykonania instalacji fotowoltaicznej z zastosowaniem proporcji, o której mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.

Przy czym, prawo do odliczenia podatku VAT, przysługuje pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy o VAT.

Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, jeżeli proporcja nie przekroczy 2% podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Zasada ta – z uwagi na treść art. 86 ust. 2g ustawy – ma również zastosowanie do proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy. Nie oznacza to jednak, że wskaźnik, który nie przekroczy 2% będzie pozbawiał podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W takiej sytuacji podatnik ma prawo wyboru, czy będzie dokonywał odliczania w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też zrezygnuje z tego prawa i nie będzie odliczał podatku naliczonego.

Jak wynika z okoliczności przedstawionych we wniosku, w odniesieniu do Państwa jednostki organizacyjnej (Szkoły) ustalony prewspółczynnik nie przekracza 2%, a Państwo skorzystali z uprawnienia wynikającego z art. 86 ust. 2g w zw. z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy i uznali, że prewspółczynnik ten wynosi 0%.

Zatem w rozpatrywanej sprawie, jeśli zrezygnują Państwo z prawa do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ proporcja nie przekroczy 2% i zaokrąglą ją Państwo do 0%, należy uznać, że nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na wykonanie instalacji fotowoltaicznej.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, w części dotyczącej braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji w zakresie wykonania instalacji fotowoltaicznej, uznałem za nieprawidłowe. Natomiast Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, dotyczące braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji, gdy skorzystają Państwo z uprawnienia do uznania prewspółczynnika za 0%, uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie wskazuję, że wydana interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii będącej przedmiotem Państwa wniosku, tj. wykonania instalacji fotowoltaicznej. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.