0114-KDIP4-1.4012.492.2026.2.SK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 28 września 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawcą jest spółka A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w (…), wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS (…), posiadająca NIP (…) oraz REGON (…), z adresem siedziby: (…) (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”). Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Spółka prowadzi również działalność związaną z obsługą rynku nieruchomości, komercjalizacją, zarządzaniem i rozwojem portfela nieruchomości.

Wspólnikami Spółki są: A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jako komplementariusz, Pan B.B. jako komandytariusz oraz Pani C.C. jako komandytariusz. Pan B.B. jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce, prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą D., NIP (…), REGON (…) i jest z tego tytułu zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Uprawnionym do reprezentowania Spółki jest wyłącznie wspólnik odpowiadający za zobowiązania Spółki bez ograniczeń, tj. komplementariusz. Pan B.B., jako komandytariusz, nie jest na podstawie samej umowy Spółki wspólnikiem uprawnionym do reprezentowania Spółki.

Umowa Spółki przewiduje, że komplementariusz odpowiada za zobowiązania Spółki bez ograniczeń, natomiast każdy z komandytariuszy odpowiada za zobowiązania Spółki wyłącznie do wysokości sumy komandytowej. W przypadku Pana B.B. suma komandytowa wynosi 500,00 zł.

Spółka powstała w wyniku przekształcenia spółki B.B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę komandytową, dokonanego w trybie art. 551 i nast. Kodeksu spółek handlowych. Umowa Spółki została pierwotnie zawarta w dniu 21 lutego 2020 r. Następnie w dniu 9 stycznia 2026 r. dokonano zmiany umowy Spółki, polegającej na uchyleniu jej dotychczasowej treści i przyjęciu nowego brzmienia umowy Spółki. Zgodnie z obowiązującym od dnia 9 stycznia 2026 r. § 8 ust. 3 lit. a umowy Spółki, Pan B.B. jako komandytariusz posiada prawo i obowiązek prowadzenia spraw Spółki w określonym zakresie. Zakres czynności Pana B.B. obejmuje w szczególności:

• negocjacje z obecnymi i potencjalnymi najemcami nieruchomości Spółki, w tym pozyskiwanie nowych najemców nieruchomości Spółki;
• udzielanie wsparcia podczas negocjacji i dokonywania ustaleń w zakresie komercjalizacji nieruchomości Spółki;
• utrzymywanie bieżącego kontaktu i relacji z najemcami nieruchomości Spółki;
• sprawowanie bieżącego nadzoru nad stanem faktycznym nieruchomości Spółki;
• zarządzanie nieruchomościami Spółki, w tym adekwatne reagowanie na awarie, zgłoszenia i potrzeby najemców nieruchomości Spółki w zakresie bieżących napraw i prac operacyjnych;
• wykonywanie nadzoru nad dokumentacją Spółki oraz wsparcie w negocjowaniu umów związanych z funkcjonowaniem nieruchomości Spółki;
• tworzenie strategii rozwoju Spółki i portfela nieruchomości Spółki;
• przeprowadzanie analiz na potrzeby podejmowania przez Spółkę kluczowych decyzji biznesowych i inwestycyjnych;
• przeprowadzanie analiz na potrzeby negocjacji czynszowych i warunków komercyjnych w zakresie nieruchomości Spółki;
• przeprowadzanie analiz na potrzeby ustalania priorytetów działań Spółki i kierunków jej rozwoju.

Zgodnie z § 8 ust. 4 umowy Spółki, z tytułu prowadzenia spraw Spółki przez komandytariuszy zgodnie z § 8 ust. 3 umowy Spółki, komandytariuszom może zostać przyznane, wedle swobodnego uznania wspólników, odrębne wynagrodzenie w wysokości określonej w uchwale wspólników Spółki. Uchwała wspólników o przyznaniu Panu B.B. wynagrodzenia za prowadzenie spraw Spółki została podjęta 9 stycznia 2026 r. Wynagrodzenie to ma charakter periodyczny, comiesięczny, odrębny od udziału Pana B.B. w zysku Spółki i jest należne za wykonywanie konkretnych czynności związanych z prowadzeniem spraw Spółki.

Pan B.B. nie otrzymuje wskazanego wynagrodzenia na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia, kontraktu menedżerskiego ani innej odrębnej umowy cywilnoprawnej zawartej ze Spółką. Podstawą prowadzenia spraw Spółki jest umowa Spółki, natomiast podstawą ustalenia i wypłaty wynagrodzenia jest uchwała wspólników podjęta na podstawie umowy Spółki.

Pan B.B. nie wykonuje czynności prowadzenia spraw Spółki w warunkach podporządkowania pracowniczego. Spółka nie wyznacza Panu B.B. godzin pracy, czasu przerw, urlopów ani szczegółowego sposobu wykonywania czynności. Pan B.B. wykonuje czynności prowadzenia spraw Spółki samodzielnie, z uwzględnieniem zasad wynikających z umowy Spółki, uchwał wspólników oraz przepisów Kodeksu spółek handlowych. Czynności są wykonywane w miejscu i czasie wynikających z potrzeb Spółki, charakteru nieruchomości oraz kontaktów z najemcami, kontrahentami i osobami współpracującymi ze Spółką.

Pan B.B. nie reprezentuje Spółki na podstawie samej umowy Spółki. W szczególności Pan B.B. nie składa, na podstawie samego statusu komandytariusza i postanowień umowy Spółki, oświadczeń woli w imieniu Spółki. Ostateczne oświadczenia woli w imieniu Spółki składa komplementariusz uprawniony do reprezentacji Spółki albo inna osoba upoważniona zgodnie z przepisami prawa. Ewentualne czynności Pana B.B. polegające na negocjowaniu warunków umów, przygotowywaniu analiz, rekomendacji lub uzgodnień mają charakter czynności faktycznych, organizacyjnych, zarządczych i analitycznych wykonywanych na rzecz Spółki.

Pan B.B. nie ponosi szczególnej, umownej odpowiedzialności odszkodowawczej wobec osób trzecich za konkretne czynności wykonywane w ramach prowadzenia spraw Spółki. Odpowiedzialność Pana B.B. jako komandytariusza za zobowiązania Spółki wynika z powszechnie obowiązujących przepisów Kodeksu spółek handlowych oraz umowy Spółki i jest ograniczona do wysokości sumy komandytowej. Nie zachodzą okoliczności, które rozszerzałyby odpowiedzialność Pana B.B. ponad ten zakres, w szczególności wynikające z art. 104 § 4, art. 109 § 2, art. 112 lub art. 118 Kodeksu spółek handlowych.

Czynności prowadzenia spraw Spółki wykonywane przez Pana B.B. są wykonywane odpłatnie, w sposób powtarzalny, na rzecz Spółki jako odrębnego podmiotu prawa. Spółka jest bezpośrednim beneficjentem tych czynności, ponieważ dotyczą one zarządzania i komercjalizacji nieruchomości Spółki, utrzymywania relacji z najemcami, obsługi bieżących potrzeb nieruchomości oraz przygotowywania analiz niezbędnych do podejmowania decyzji gospodarczych. Czynności wykonywane przez Pana B.B. w ramach prowadzenia spraw Spółki pozostają w związku z działalnością opodatkowaną VAT prowadzoną przez Spółkę, w szczególności z działalnością polegającą na wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami. Spółka wypłaca i będzie wypłacać Panu B.B. wynagrodzenie za prowadzenie spraw Spółki, a Pan B.B. dokumentuje oraz będzie dokumentował wykonywane czynności fakturami VAT wystawianymi na rzecz Spółki.

Wnioskodawca wskazuje, że według jego wiedzy wynagrodzenie Pana B.B. za prowadzenie spraw Spółki nie stanowi wynagrodzenia ze stosunku pracy ani wynagrodzenia z tytułów wymienionych w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli kwalifikacja tego wynagrodzenia na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych miałaby mieć znaczenie dla niniejszej sprawy, Wnioskodawca wskazuje, że przyjmuje, iż wynagrodzenie to nie mieści się w źródłach przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1-6 ani art. 13 pkt 2-9 ustawy o PIT, a tym samym do oceny statusu Pana B.B. na gruncie VAT należy stosować zasady ogólne wynikające z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Pytania

1.  Czy wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę Panu B.B., jako komandytariuszowi Spółki, z tytułu wykonywania czynności polegających na prowadzeniu spraw Spółki, przyznane uchwałą wspólników na podstawie umowy Spółki, stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, wykonywane przez Pana B.B. działającego w tym zakresie jako podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a w konsekwencji podlegające opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT?

2.  Czy w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawianych przez Pana B.B. na rzecz Spółki, dokumentujących wynagrodzenie za prowadzenie spraw Spółki, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, przy założeniu, że nabywane usługi są wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT i nie wystąpią przesłanki negatywne z art. 88 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1. Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacane przez Wnioskodawcę Panu B.B., jako komandytariuszowi Spółki, z tytułu wykonywania czynności polegających na prowadzeniu spraw Spółki, przyznane uchwałą wspólników na podstawie umowy Spółki, stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Czynności te są wykonywane przez Pana B.B. działającego w tym zakresie jako podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a w konsekwencji podlegają opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Ad 2. Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania czynności Pana B.B. za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawianych przez Pana B.B. na rzecz Spółki, dokumentujących wynagrodzenie za prowadzenie spraw Spółki, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, przy założeniu, że nabywane usługi są wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT i nie wystąpią przesłanki negatywne z art. 88 ustawy o VAT.

1. Prowadzenie spraw Spółki za wynagrodzeniem jako odpłatne świadczenie usług

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Pojęcie świadczenia usług na gruncie ustawy o VAT ma szeroki charakter i obejmuje każde zachowanie podatnika na rzecz innego podmiotu, o ile nie stanowi ono dostawy towarów. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny między świadczącym usługę a odbiorcą, w ramach którego występuje świadczenie wzajemne, a wynagrodzenie stanowi rzeczywistą zapłatę za wykonaną usługę.

W analizowanej sprawie powyższe warunki są spełnione. Stosunek prawny łączący Pana B.B. ze Spółką wynika z umowy Spółki oraz uchwały wspólników przyznającej Panu B.B. wynagrodzenie za prowadzenie spraw Spółki. Czynności Pana B.B. są wyodrębnione i mają gospodarczo użyteczny charakter. Obejmują m.in. negocjacje z najemcami, pozyskiwanie nowych najemców, bieżący kontakt z najemcami, zarządzanie nieruchomościami, nadzór nad ich stanem faktycznym, wsparcie w negocjowaniu umów, opracowywanie strategii rozwoju portfela nieruchomości oraz przygotowywanie analiz biznesowych i inwestycyjnych.

Spółka jest bezpośrednim beneficjentem tych czynności, gdyż czynności te dotyczą jej majątku, jej najemców, jej dokumentacji, jej strategii rozwoju oraz jej działalności gospodarczej. Świadczeniom Pana B.B. odpowiada świadczenie wzajemne Spółki w postaci wynagrodzenia określonego uchwałą wspólników. Wynagrodzenie to nie stanowi udziału w zysku Spółki, lecz odrębne świadczenie należne za prowadzenie spraw Spółki.

Nie można zatem uznać, że Pan B.B. wykonuje wyłącznie bierne uprawnienia wspólnika. Zakres czynności Pana B.B. wykracza poza samo uczestnictwo w Spółce, udział w zysku, kontrolę spraw Spółki lub podejmowanie uchwał. Czynności te mają charakter konkretnych usług zarządczych, organizacyjnych, analitycznych oraz związanych z obsługą i komercjalizacją nieruchomości.

2. Status Pana B.B. jako podatnika VAT

Pan B.B. jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce, prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą D., NIP (…), REGON (…) i jest z tego tytułu zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym działalność osób wykonujących wolne zawody, a w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Pan B.B., wykonując czynności prowadzenia spraw Spółki za wynagrodzeniem, działa jako usługodawca. Czynności są wykonywane odpłatnie, w sposób powtarzalny, na rzecz odrębnego podmiotu prawa. Pan B.B. jest ponadto czynnym podatnikiem VAT z tytułu prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. Okoliczność ta potwierdza profesjonalny charakter jego aktywności gospodarczej oraz jego uczestnictwo w obrocie gospodarczym jako podatnika VAT.

Do czynności Pana B.B. nie znajduje zastosowania wyłączenie przewidziane w art. 15 ust. 3 ustawy o VAT. Wynagrodzenie za prowadzenie spraw Spółki nie jest wypłacane na podstawie stosunku pracy, umowy zlecenia, kontraktu menedżerskiego ani innej umowy tworzącej stosunek podporządkowania charakterystyczny dla relacji pracowniczej lub działalności wykonywanej osobiście. Pan B.B. nie uzyskuje tego wynagrodzenia z tytułu przychodów wymienionych w art. 12 ust. 1-6 ani art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawą wypłaty wynagrodzenia jest umowa Spółki oraz uchwała wspólników.

W konsekwencji czynności Pana B.B. należy oceniać według zasad ogólnych właściwych dla odpłatnego świadczenia usług. Skoro Pan B.B. wykonuje na rzecz Spółki konkretne czynności za wynagrodzeniem, a Spółka jest ich bezpośrednim beneficjentem, czynności te stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, wykonywaną samodzielnie przez podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

3. Znaczenie regulacji Kodeksu spółek handlowych

Zgodnie z art. 102 Kodeksu spółek handlowych, spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia, jako komplementariusz, a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika, jako komandytariusza, jest ograniczona. Zgodnie z art. 117 Kodeksu spółek handlowych, spółkę reprezentują komplementariusze, których z mocy umowy spółki albo prawomocnego orzeczenia sądu nie pozbawiono prawa reprezentowania spółki.

Zgodnie z art. 121 § 1 Kodeksu spółek handlowych, komandytariusz nie ma prawa ani obowiązku prowadzenia spraw spółki, chyba że umowa spółki stanowi inaczej. W niniejszej sprawie umowa Spółki wyraźnie stanowi inaczej i przyznaje Panu B.B. prawo oraz obowiązek prowadzenia spraw Spółki w określonym zakresie. Zgodnie z art. 103 § 1 Kodeksu spółek handlowych, do spółki komandytowej w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy o spółce jawnej. W świetle art. 46 Kodeksu spółek handlowych wspólnik nie otrzymuje wynagrodzenia za prowadzenie spraw spółki, chyba że umowa spółki stanowi inaczej. W analizowanym stanie faktycznym umowa Spółki przewiduje możliwość przyznania komandytariuszom odrębnego wynagrodzenia za prowadzenie spraw Spółki, a wynagrodzenie to zostało przyznane Panu B.B. uchwałą wspólników.

Przepisy Kodeksu spółek handlowych dopuszczają więc model, w którym komandytariusz prowadzi sprawy spółki komandytowej na podstawie umowy spółki i otrzymuje z tego tytułu odrębne wynagrodzenie. Na gruncie VAT takie wynagrodzenie, wypłacane za konkretne czynności wykonywane na rzecz Spółki, powinno być traktowane jako wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług.

4. Prawo Spółki do odliczenia podatku naliczonego

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniami wskazanymi w tym przepisie. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Skoro Pan B.B. jako czynny podatnik VAT świadczy na rzecz Spółki odpłatne usługi polegające na prowadzeniu spraw Spółki, a usługi te pozostają w związku z działalnością opodatkowaną VAT prowadzoną przez Spółkę, w szczególności z wynajmem i zarządzaniem nieruchomościami, to Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawionych przez Pana B.B. Prawo to przysługuje przy założeniu spełnienia ogólnych warunków z art. 86 ustawy o VAT oraz braku przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy o VAT.

5. Praktyka interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy potwierdza praktyka interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotycząca opodatkowania VAT wynagrodzenia komandytariuszy za prowadzenie spraw spółki komandytowej oraz prawa spółki do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących te czynności.

W interpretacji indywidualnej z 31 maja 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.251.2023.2.MŻ, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko, zgodnie z którym komandytariusz otrzymujący wynagrodzenie za prowadzenie spraw spółki komandytowej działa jako podatnik VAT, a wykonywane przez niego czynności podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Co istotne, w opisie sprawy również wskazano, że komandytariusz prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT.

Analogiczne stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej z 14 marca 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.9.2023.2.PM, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że prowadzenie spraw spółki przez komandytariusza za wynagrodzeniem stanowi usługę podlegającą opodatkowaniu VAT, a spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących te usługi, jeżeli są one związane z działalnością opodatkowaną spółki.

Podobnie w interpretacji indywidualnej z 1 marca 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.629.2022.2.AR, organ potwierdził, że czynności polegające na prowadzeniu spraw spółki komandytowej przez komandytariusza, wykonywane za wynagrodzeniem, są usługami w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczonymi przez podatnika prowadzącego samodzielnie działalność gospodarczą i podlegającymi opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Organ potwierdził również prawo spółki do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wykonanie tych czynności, jeżeli usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Chociaż interpretacje indywidualne wydawane są w indywidualnych sprawach i nie stanowią źródła powszechnie obowiązującego prawa, wskazują one na ukształtowaną i jednolitą linię interpretacyjną organu podatkowego w sprawach analogicznych do sytuacji Wnioskodawcy.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę Panu B.B., jako komandytariuszowi Spółki, z tytułu wykonywania czynności polegających na prowadzeniu spraw Spółki, przyznane uchwałą wspólników na podstawie umowy Spółki, stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, wykonywane przez Pana B.B. działającego w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a w konsekwencji podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Wnioskodawca wnosi również o potwierdzenie, że Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawianych przez Pana B.B. na rzecz Spółki, przy założeniu, że nabywane usługi są wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT i nie wystąpią przesłanki negatywne z art. 88 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Z treści powołanego art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Należy zatem stwierdzić, że ze świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy mamy do czynienia w sytuacji, w której dana czynność/zachowanie/zdarzenie posiada następujące cechy:

• stanowi świadczenie dające się wyodrębnić spośród innych czynności dokonywanych przez dany podmiot;
• świadczenie to może mieć charakter czynny lub bierny - tj. może polegać zarówno na podejmowaniu danych czynności/działań jak również na powstrzymywaniu/zaniechaniu tych czynności/działań czy też ich tolerowaniu.

Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone.

Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

• w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
• świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy przy tym podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało - jako usługa - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Warto w tym miejscu wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, przykładowo w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Appleand Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto, gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie podkreślono, że usługi świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.

Powołany przepis wskazuje, że pojęcie „świadczenia usług” ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się podatnika - niebędące dostawą towarów - na rzecz innego podmiotu.

Ponadto dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach samodzielnej działalności gospodarczej.

Odnosząc się do powyższej kwestii należy powołać treść przepisu art. 15 ust. 3 ustawy, który stanowi, że:

Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Przeważającym przedmiotem Państwa działalności jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Prowadzą Państwo również działalność związaną z obsługą rynku nieruchomości, komercjalizacją, zarządzaniem i rozwojem portfela nieruchomości.

Państwa wspólnikami są: A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jako komplementariusz, Pan B.B. jako komandytariusz oraz Pani C.C. jako komandytariusz. Pan B.B. jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce, prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest z tego tytułu zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Uprawnionym do reprezentowania Państwa jest wyłącznie wspólnik odpowiadający za zobowiązania Państwa bez ograniczeń, tj. komplementariusz. Pan B.B., jako komandytariusz, nie jest na podstawie samej umowy wspólnikiem uprawnionym do reprezentowania Państwa.

Każdy z komandytariuszy odpowiada za zobowiązania Państwa wyłącznie do wysokości sumy komandytowej. W przypadku Pana B.B. suma komandytowa wynosi 500,00 zł.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 9 stycznia 2026 r. § 8 ust. 3 lit. a umowy Spółki, Pan B.B. jako komandytariusz posiada prawo i obowiązek prowadzenia Państwa spraw w określonym zakresie. Zakres czynności Pana B.B. obejmuje w szczególności:

• negocjacje z obecnymi i potencjalnymi najemcami Państwa nieruchomości, w tym pozyskiwanie nowych najemców Państwa nieruchomości;
• udzielanie wsparcia podczas negocjacji i dokonywania ustaleń w zakresie komercjalizacji Państwa nieruchomości;
• utrzymywanie bieżącego kontaktu i relacji z najemcami Państwa nieruchomości;
• sprawowanie bieżącego nadzoru nad stanem faktycznym Państwa nieruchomości;
• zarządzanie Państwa nieruchomościami, w tym adekwatne reagowanie na awarie, zgłoszenia i potrzeby najemców Państwa nieruchomości w zakresie bieżących napraw i prac operacyjnych;
• wykonywanie nadzoru nad Państwa dokumentacją oraz wsparcie w negocjowaniu umów związanych z funkcjonowaniem Państwa nieruchomości;
• tworzenie strategii Państwa rozwoju i portfela Państwa nieruchomości;
• przeprowadzanie analiz na potrzeby podejmowania przez Państwa kluczowych decyzji biznesowych i inwestycyjnych;
• przeprowadzanie analiz na potrzeby negocjacji czynszowych i warunków komercyjnych w zakresie Państwa nieruchomości;
• przeprowadzanie analiz na potrzeby ustalania priorytetów Państwa działań i kierunków jej rozwoju.

Z tytułu prowadzenia Państwa spraw przez komandytariuszy, komandytariuszom może zostać przyznane, wedle swobodnego uznania wspólników, odrębne wynagrodzenie w wysokości określonej w uchwale Państwa wspólników. Uchwała wspólników o przyznaniu Panu B.B. wynagrodzenia za prowadzenie Państwa spraw została podjęta 9 stycznia 2026 r. Wynagrodzenie to ma charakter periodyczny, comiesięczny, odrębny od udziału Pana B.B. w Państwa zysku i jest należne za wykonywanie konkretnych czynności związanych z prowadzeniem Państwa spraw.

Pan B.B. nie otrzymuje wskazanego wynagrodzenia na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia, kontraktu menedżerskiego ani innej odrębnej umowy cywilnoprawnej zawartej z Państwem. Podstawą prowadzenia Państwa spraw jest umowa, natomiast podstawą ustalenia i wypłaty wynagrodzenia jest uchwała wspólników podjęta na podstawie umowy.

Pan B.B. nie wykonuje czynności prowadzenia Państwa spraw w warunkach podporządkowania pracowniczego. Nie wyznaczają Państwo Panu B.B. godzin pracy, czasu przerw, urlopów ani szczegółowego sposobu wykonywania czynności. Pan B.B. wykonuje czynności prowadzenia Państwa spraw samodzielnie, z uwzględnieniem zasad wynikających z umowy, uchwał wspólników oraz przepisów Kodeksu spółek handlowych. Czynności są wykonywane w miejscu i czasie wynikających z Państwa potrzeb, charakteru nieruchomości oraz kontaktów z najemcami, kontrahentami i osobami współpracującymi z Państwem.

Pan B.B. nie reprezentuje Państwa na podstawie samej umowy. W szczególności Pan B.B. nie składa, na podstawie samego statusu komandytariusza i postanowień umowy, oświadczeń woli w Państwa imieniu. Ostateczne oświadczenia woli w Państwa imieniu składa komplementariusz uprawniony do reprezentacji Państwa albo inna osoba upoważniona zgodnie z przepisami prawa. Ewentualne czynności Pana B.B. polegające na negocjowaniu warunków umów, przygotowywaniu analiz, rekomendacji lub uzgodnień mają charakter czynności faktycznych, organizacyjnych, zarządczych i analitycznych wykonywanych na Państwa rzecz.

Pan B.B. nie ponosi szczególnej, umownej odpowiedzialności odszkodowawczej wobec osób trzecich za konkretne czynności wykonywane w ramach prowadzenia Państwa spraw. Odpowiedzialność Pana B.B. jako komandytariusza za Państwa zobowiązania wynika z powszechnie obowiązujących przepisów Kodeksu spółek handlowych oraz umowy i jest ograniczona do wysokości sumy komandytowej. Nie zachodzą okoliczności, które rozszerzałyby odpowiedzialność Pana B.B. ponad ten zakres, w szczególności wynikające z art. 104 § 4, art. 109 § 2, art. 112 lub art. 118 Kodeksu spółek handlowych.

Czynności prowadzenia Państwa spraw wykonywane przez Pana B.B. są wykonywane odpłatnie, w sposób powtarzalny, na Państwa rzecz jako odrębnego podmiotu prawa. Państwo są bezpośrednim beneficjentem tych czynności, ponieważ dotyczą one zarządzania i komercjalizacji Państwa nieruchomości, utrzymywania relacji z najemcami, obsługi bieżących potrzeb nieruchomości oraz przygotowywania analiz niezbędnych do podejmowania decyzji gospodarczych.

Czynności wykonywane przez Pana B.B. w ramach prowadzenia Państwa spraw pozostają w związku z działalnością opodatkowaną VAT prowadzoną przez Państwa, w szczególności z działalnością polegającą na wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami. Wypłacają i będą Państwo wypłacać Panu B.B. wynagrodzenie za prowadzenie Państwa spraw, a Pan B.B. dokumentuje oraz będzie dokumentował wykonywane czynności fakturami VAT wystawianymi na Państwa rzecz.

Wynagrodzenie Pana B.B. za prowadzenie Państwa spraw nie stanowi wynagrodzenia ze stosunku pracy ani wynagrodzenia z tytułów wymienionych w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przyjmują Państwo, iż wynagrodzenie to nie mieści się w źródłach przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1-6 ani art. 13 pkt 2-9 ustawy o PIT, a tym samym do oceny statusu Pana B.B. na gruncie VAT należy stosować zasady ogólne wynikające z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy czynności wykonywane przez Pana B.B., jako komandytariusza Spółki, polegające na prowadzeniu spraw Spółki, za które otrzymuje on wynagrodzenie przyznane uchwałą wspólników na podstawie umowy Spółki, stanowią odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Biorąc pod uwagę opis sprawy należy wskazać, że zgodnie z treścią powołanego wyżej art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.

W analizowanej sprawie wskazali Państwo, że Pan B.B. nie otrzymuje wskazanego wynagrodzenia na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia, kontraktu menedżerskiego ani innej odrębnej umowy cywilnoprawnej zawartej z Państwem. Podstawą prowadzenia Państwa spraw jest umowa, natomiast podstawą ustalenia i wypłaty wynagrodzenia jest uchwała wspólników podjęta na podstawie Państwa umowy. Według Państwa wiedzy wynagrodzenie Pana B.B. za prowadzenie Państwa spraw nie stanowi wynagrodzenia ze stosunku pracy ani wynagrodzenia z tytułów wymienionych w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przyjmują Państwo, iż wynagrodzenie to nie mieści się w źródłach przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1-6 ani art. 13 pkt 2-9 ustawy o PIT.

Tym samym, w analizowanym przypadku należy uznać Pana B.B. jako komandytariusza uprawnionego do prowadzenia Państwa spraw za podmiot świadczący usługę, a Państwa za korzystającego z takiej usługi.

Czynności, które są wykonywane przez Pana B.B. w ramach prowadzenia Państwa spraw, obejmują czynności organizacyjne związane z zarządzaniem i komercjalizacją Państwa nieruchomości, utrzymywaniem relacji z najemcami, obsługą bieżących potrzeb nieruchomości oraz przygotowywaniem analiz niezbędnych do podejmowania decyzji gospodarczych. Czynności te są wykonywane odpłatnie, ponieważ pomiędzy ich wykonywaniem przez Pana B.B. a otrzymywanym przez niego wynagrodzeniem istnieje bezpośredni związek o charakterze ekwiwalentnym - wynagrodzenie stanowi zapłatę za wykonywanie na Państwa rzecz czynności związanych z prowadzeniem Państwa spraw.

Tym samym czynności wykonywane przez Pana B.B. w ramach prowadzenia Państwa spraw stanowią świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a przysługujące mu z tego tytułu wynagrodzenie stanowi odpłatność za te usługi.

W konsekwencji uznać należy, że wykonywane przez Pana B.B., jako komandytariusza uprawnionego do prowadzenia Państwa spraw, czynności związane z prowadzeniem Państwa spraw, za które przysługuje mu wynagrodzenie, stanowią odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, a tym samym podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Pan B.B., wykonując te czynności w sposób określony w opisie sprawy, występuje w tym zakresie jako podatnik podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje gdy:

• podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
• towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do wykonywania czynności opodatkowanych (czyli czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi).

Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z treści cytowanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Podstawę dokonania odliczenia stanowi faktura wystawiona przez uprawniony podmiot i dokumentująca czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT i prowadzą Państwo działalność gospodarczą. Czynności wykonywane przez Pana B.B. w ramach prowadzenia Państwa spraw pozostają w związku z działalnością opodatkowaną VAT prowadzoną przez Państwa, w szczególności z działalnością polegającą na wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami.

W związku z powyższym przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT z faktur wystawionych przez Pana B.B. z tytułu prowadzenia Państwa spraw, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, przy założeniu, że nie zachodzą negatywne przesłanki prawa do odliczenia podatku naliczonego wskazane w art. 88 ustawy o VAT.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.