0114-KDIP4-1.4012.480.2026.2.RMA
Odliczenie podatku naliczonego w związku z realizowanym projektem (fotowoltaika).
Interpretacja
indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i usług zakupionych na realizację projektu. Uzupełnili go Państwo pismem z 19 sierpnia 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
(...), zwany dalej „Szpitalem”, realizuje zadania w zakresie ochrony zdrowia zgodnie ze statutem. Szpital jest podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 160 ze zm.). SP ZOZ w (...) został utworzony na podstawie (...).
Szpital jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT pod nr NIP: (...).
Głównym celem Szpitala jest prowadzenie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych oraz promocji zdrowia. Do zadań Szpitala należy w szczególności:
· udzielanie świadczeń szpitalnych,
· udzielanie stacjonarnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych innych niż świadczenia szpitalne,
· udzielanie ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych.
Szpital prowadzi również działalność gospodarczą w zakresie usług diagnostycznych, wynajmu i dzierżawy pomieszczeń, żywienia, sterylizacji przy założeniu, iż działalność ta nie może ograniczać dostępności i poziomu świadczeń zdrowotnych.
Usługi medyczne świadczone przez Szpital podlegają zwolnieniu od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT.
Proporcja sprzedaży w SP ZOZ w (...) wyniosła w latach 2021-2025 odpowiednio 0,21%, 0,26%, 0,25%, 0,25%, 0,16% i przewidywana jest na poziomie nieprzekraczającym 2%. Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy o VAT Szpital ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i VAT z tytułu zakupów nie może być odliczany, jak również nie istnieje możliwość jego zwrotu przez organ podatkowy.
Szpital w ramach wniosku o dofinansowanie realizacji projektu nr (...) będzie realizował projekt pt.: „(...)”. Planowany termin rozpoczęcia rzeczowego realizacji projektu na chwilę obecną to 24 sierpnia 2026 r., ale może ulec zmianie. Planowany termin rzeczowego zakończenia realizacji projektu – podpisanie końcowego protokołu odbioru – 15 grudnia 2026 r. Planowany termin finansowego zakończenia realizacji projektu – 15 grudnia 2026 r.
W ramach instalacji zostaną zamontowane następujące urządzenia:
· Panele fotowoltaiczne;
· Falowniki;
· Połączenia kablowe DC;
· Połączenia kablowe AC (wraz z przystosowaniem istniejących urządzeń elektrycznych – rozdzielnicy głównej obiektu do nowych warunków pracy);
· System nadzoru elektrowni;
· Magazyn energii.
W ramach projektu zostaną wykonane instalacje fotowoltaiczne w dwóch lokalizacjach.
1. Pierwsza instalacja zlokalizowana będzie na dachu budynku (...) znajdującego się na działce: (...). Prawo do dysponowania wyżej wskazaną nieruchomością w ramach nieodpłatnego użytkowania wynika z aktu notarialnego – (...). W budynku przy ulicy (...) mieści się POZ oraz liczne poradnie, jak również (...).
Parametry instalacji
(...).
Ilość wyprodukowanej energii elektrycznej z instalacji PV o mocy ~50 kW jest w stanie pokryć zgodnie z szacunkami około 77% całorocznego zapotrzebowania w energię elektryczną obiektu.
2. Druga instalacja zlokalizowana będzie na dachach budynków C i D (...) znajdujących się na działce: (...). Prawo do dysponowania wyżej wskazaną nieruchomością w ramach nieodpłatnego użytkowania wynika z aktu notarialnego – (...) Parametry instalacji: moc 49,88 kW wraz z magazynem energii 50 kW i systemem zarządzania. Przy ulicy (...) mieści się budynek Szpitala z oddziałami, SOR, NŚOZ oraz pracowniami RTG, USG, TK i RM.
Parametry instalacji
(...).
Ilość wyprodukowanej energii elektrycznej z instalacji PV o mocy ~ 50kW jest w stanie pokryć według szacunków około 37% całorocznego zapotrzebowania w energię elektryczną obiektu.
Należy zauważyć, iż zgodnie z projektem nr (...) prognozowaną ilość wyprodukowanej energii określono na podstawie danych historycznych zużycia energii elektrycznej.
Zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie, głównym celem realizowanego projektu jest ograniczenie kosztów energii elektrycznej poprzez wytwarzanie energii elektrycznej z OZE na potrzeby własne Szpitala. Cel ten realizowany będzie poprzez budowę instalacji fotowoltaicznych. W wyniku realizacji projektu Szpital wyprodukuje energię elektryczną na własne potrzeby, dzięki czemu ograniczy emisję CO2 do atmosfery i wygeneruje oszczędności kosztów. Instalacja nie jest nastawiona na zysk, a jedynie na obniżenie kosztów działalności statutowej szpitala.
Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy o OZE, mikroinstalacją jest instalacja o mocy zainstalowanej elektrycznej do 50 kW. Dwie planowane przez Szpital instalacje:
a) instalacja przy ul. (...) o mocy 47,56 kW (pokryje około 77% zapotrzebowania),
b) instalacja przy ul. (...) o mocy 49,88 kW (pokryje około 37% zapotrzebowania)
spełniają kryterium mocy i w konsekwencji obie instalacje będą stanowiły mikroinstalację w rozumieniu ustawy o OZE.
Ponadto SP ZOZ w (...) będzie korzystał z rozliczenia wartościowego energii elektrycznej. Oznacza to, że znajduje tu zastosowanie mechanizm odpowiadający art. 4 ust. 1a ustawy o OZE (net-billing).
Jednocześnie należy zaznaczyć, iż zgodnie ze stanowiskiem Komisji Europejskiej określonym w Załączniku nr 11 do Umowy o dofinansowanie wnioskodawca (Szpital) ma prawo przekazać do sieci energię elektryczną, która nie została w ujęciu ilościowym rozliczona z energią pobraną z sieci w skali roku. W tym celu należy porównać ilość energii zużytej na potrzeby własne w skali roku do ilości energii wyprodukowanej w skali roku w kWh. Jako energię zużytą na potrzeby własne należy rozumieć bieżącą autokonsumpcję oraz energię zakupioną z sieci. Zatem jeżeli ilość energii wytworzonej będzie mniejsza od zużytej, to uznaje się że cała energia wytworzona została zużyta na potrzeby własne.
Biorąc pod uwagę parametry techniczne instalacji szacuje się, że na pierwszej lokalizacji (przy ul. (...)) produkcja energii elektrycznej zaspokoi około 77% zapotrzebowania, a na drugiej lokalizacji (przy ul. (...)) zaspokoi około 37% zapotrzebowania na energię.
Co więcej, w studium wykonalności projektu pt. „(...)” zaznaczono, iż w odniesieniu do przedmiotowego projektu kluczowe znaczenie ma pkt 207 Zawiadomienia Komisji, zgodnie z którym działalność polegająca na wytworzeniu energii może zostać uznana za działalność pomocniczą, jeśli łącznie spełnione są następujące warunki:
· główna działalność pomiotu ma charakter niegospodarczy,
· energia elektryczna jest zużywana głównie na potrzeby własne podmiotu,
· ilość energii niewykorzystanej na potrzeby własne nie przekracza 20% rocznej wydajności infrastruktury,
· zdolność wytwórcza instalacji nie przekracza realnego zapotrzebowania podmiotu na energię elektryczną.
W przedmiotowym projekcie wszystkie powyższe warunki zostały przez szpital spełnione.
Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
W lokalizacji przy ul. (...), w której zostaną wykonane instalacje fotowoltaiczne na dachach budynków C i D Szpital prowadzi zarówno działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, jak i działalność zwolnioną od tego podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, tj. świadczenia medyczne. W lokalizacji tej, z uwagi na możliwości techniczne montowane panele fotowoltaiczne będą tylko fizycznie umiejscowione na budynkach C i D, jednakże będą one obsługiwać wyłącznie pomieszczenia, w których prowadzona będzie działalność zwolniona z podatku od towarów i usług, tj. świadczenia medyczne (znajdujące się również w innych budynkach Szpitala, tj. budynku A, B, E). Tym samym instalacja fotowoltaiczna nie będzie obsługiwać pomieszczeń związanych z działalnością opodatkowaną VAT. Pomieszczenia związane z działalnością opodatkowaną, m.in. wynajem powierzchni (8 m2 pomieszczenia), sprzedaż posiłków (dla pracowników), kserokopia dokumentacji medycznej (pomieszczenie archiwum) będą zasilane z całkowicie odrębnej, niezależnej instalacji elektrycznej (odrębny układ zasilania) i nie będą korzystać z energii wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną. Natomiast w lokalizacji na ul. (...) wykonywane są tylko czynności zwolnione z podatku VAT.
Szpital będzie miał możliwość odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Z uwagi na fakt, że cała energia wyprodukowana przez instalację fotowoltaiczną będzie zużywana wyłącznie na potrzeby działalności zwolnionej z VAT, podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakup i montaż wskazanej instalacji będzie bezpośrednio i wyłącznie przyporządkowany do czynności zwolnionych z VAT.
Reasumując, pomimo, że w budynkach Szpitala przy ul. (...), w których wykonane będą instalacje fotowoltaiczne, będzie prowadzona jednocześnie działalność opodatkowana oraz czynności zwolnione, z uwagi na fizyczne rozdzielenie systemów zasilania, wydatki na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznych oraz magazynów energii będą bezpośrednio i w 100% związane wyłącznie ze świadczeniem usług medycznych zwolnionych z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT. Zakupy te nie będą miały żadnego związku z prowadzoną przez Szpital sprzedażą opodatkowaną (która posiada osobne zasilanie).
Podsumowując, Szpital podtrzymuje swoje stanowisko, iż nie będzie miał możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pt. „(...)”, ponieważ nabywane w ramach projektu towary i usługi nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług pomimo faktu, iż w niektórych budynkach fizycznie odbywają się oba rodzaje działalności, to ze względu na techniczną separację instalacji elektrycznych, projektowane instalacje fotowoltaiczne będą przyporządkowane wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.
Pytanie
Czy Szpital będzie miał możliwość odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i usług zakupionych w odniesieniu do realizowanego projektu pt. „(...)”?
Państwa stanowisko w sprawie
Szpital uważa, że nie będzie miał możliwości odliczenia podatku VAT od towarów i usług zakupionych na realizację projektu w ramach projekt pt. „(...)”, gdyż zakupy będące przedmiotem projektu związane są wyłącznie z czynnościami zwolnionymi, tj. świadczeniami medycznymi. Przez to naliczony podatek VAT nie podlega odliczeniu, ponieważ Szpital świadczy usługi zwolnione z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług: „18) usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze”. Z uwagi na to, iż zakupy dokonywane w ramach przedmiotowego projektu będą służyły działalności zwolnionej a także w związku z tym, że nie zostaną spełnione zasady, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zdaniem SP ZOZ w (...) Szpital nie ma i nie będzie miał możliwości odliczenia podatku naliczonego VAT.
Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 z późn. zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Stosownie do powyższych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Warunek uprawniający do odliczenia nie będzie spełniony, gdyż efekty projektu będą służyły tylko i wyłącznie działalności zwolnionej. W związku z tym Szpital uważa, iż nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu realizacji przedmiotowego projektu. Tym samym, nie będzie przysługiwało mu z tego tytułu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.
Podsumowując zdaniem Szpitala nie będzie on miał możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pt. „(...)”, ponieważ nabywane w ramach projektu towary i usługi nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, a cała wyprodukowana energia będzie przeznaczona na potrzeby własne.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie określone warunki, tzn.:
- odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz
- towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Zasada ta wyklucza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Wyjątki od tej zasady wskazano w art. 88 ustawy. Przepis ten określa przesłanki negatywne, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Art. 87 ust. 1 ustawy:
W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
Szczegółowe zasady zwracania różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika są zawarte w art. 87 ust. 2-6l ustawy.
Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii;
22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
Pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku, którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
Art. 15 ust. 1 i 2 ustawy:
1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W analizowanej sprawie zastosowanie znajdą przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”.
Stosownie do art. 2 pkt 17, 19 i pkt 27a ustawy o OZE:
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
17) magazyn energii elektrycznej – magazyn energii elektrycznej w rozumieniu art. 3 pkt 10k ustawy – Prawo energetyczne;
19) mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
27a) prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1799).
Art. 3 ustawy o OZE:
Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej:
1) w mikroinstalacji;
2) w małej instalacji;
3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33 ustawy – Prawo energetyczne;
4) wyłącznie z biopłynów.
Art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11 , wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
Art. 4 ust. 2 pkt 1) ustawy o OZE:
Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art. 4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
Art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w art. 4c ust. 3.
Art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 tej ustawy.
Art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
- w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 126, 222 i 340).
Art. 4 ust. 11 ustawy o OZE:
W przypadku gdy:
1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w ust. 4;
2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym miesiącu.
Art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość ujemną;
2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
Art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt prosumencki na koncie prosumenta.
6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
1) ust. 1 - w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
2) ust. 1a pkt 1.
Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej dla czerwca 2022 r.
– ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
Art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
Art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży.
Na gruncie ustawy sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii, za wynagrodzeniem, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy Prawo przedsiębiorców.
W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.
Istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności, wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy, musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.
Są Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik podatku VAT.
Głównym Państwa celem jest prowadzenie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń zdrowotnych oraz promocji zdrowia.
Prowadzą Państwo również działalność gospodarczą w zakresie usług diagnostycznych, wynajmu i dzierżawy pomieszczeń, żywienia, sterylizacji przy założeniu, iż działalność ta nie może ograniczać dostępności i poziomu świadczeń zdrowotnych.
Usługi medyczne świadczone przez Państwa podlegają zwolnieniu od podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT.
Proporcja sprzedaży wyniosła w latach 2021-2025 odpowiednio 0,21%, 0,26%, 0,25%, 0,25%, 0,16% i przewidywana jest na poziomie nieprzekraczającym 2%. Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy mają Państwo prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i VAT z tytułu zakupów nie może być odliczany.
W ramach wniosku o dofinansowanie będą Państwo realizować projekt pt.: „(...)”.
W ramach instalacji zostaną zamontowane następujące urządzenia:
· Panele fotowoltaiczne;
· Falowniki;
· Połączenia kablowe DC;
· Połączenia kablowe AC (wraz z przystosowaniem istniejących urządzeń elektrycznych – rozdzielnicy głównej obiektu do nowych warunków pracy);
· System nadzoru elektrowni;
· Magazyn energii.
W ramach projektu zostaną wykonane instalacje fotowoltaiczne w dwóch lokalizacjach.
Dwie planowane przez Państwa instalacje:
· instalacja przy ul. (...) o mocy 47,56 kW (pokryje około 77% zapotrzebowania),
· instalacja przy ul. (...) o mocy 49,88 kW (pokryje około 37% zapotrzebowania)
spełniają kryterium mocy i w konsekwencji obie instalacje będą stanowiły mikroinstalację w rozumieniu ustawy o OZE.
Będą Państwo korzystali z rozliczenia wartościowego energii elektrycznej. Oznacza to, że znajduje tu zastosowanie mechanizm odpowiadający art. 4 ust. 1a ustawy o OZE (net-billing).
W lokalizacji przy ul. (...), w której zostaną wykonane instalacje fotowoltaiczne na dachach budynków C i D prowadzą Państwo zarówno działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, jak i działalność zwolnioną od tego podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, tj. świadczenia medyczne. W lokalizacji tej, z uwagi na możliwości techniczne montowane panele fotowoltaiczne będą tylko fizycznie umiejscowione na budynkach C i D, jednakże będą one obsługiwać wyłącznie pomieszczenia, w których prowadzona będzie działalność zwolniona z podatku od towarów i usług, tj. świadczenia medyczne (znajdujące się również w innych Państwa budynkach, tj. budynku A, B, E). Tym samym instalacja fotowoltaiczna nie będzie obsługiwać pomieszczeń związanych z działalnością opodatkowaną VAT. Natomiast w lokalizacji na ul. (...) wykonywane są tylko czynności zwolnione z podatku VAT.
Państwa wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego od realizowanego projektu.
Jak już wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii, za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE C-219/12.
W okolicznościach sprawy sprzedaż energii elektrycznej (wprowadzenie energii elektrycznej do sieci) należy rozpatrywać więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa należy uznać za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji Państwo, jako prosument energii odnawialnej, zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług, poprzez wprowadzanie energii do sieci energetycznej będą dokonywali na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
Tym samym w opisanej sytuacji, wbrew Państwa stwierdzeniu, instalacja fotowoltaiczna nie będzie wykorzystywana wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług, tj. produkcji energii elektrycznej w celu zasilania pomieszczeń, w których świadczone są usługi w zakresie opieki medycznej, ale również do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – wskazanego powyżej wprowadzenia do sieci wyprodukowanej w instalacji energii elektrycznej, dokonywanej przez Państwa – prosumenta energii odnawialnej, zarejestrowanych jako czynny podatnika podatku VAT.
Ponieważ wydatki ponoszone w ramach projektu będą związane z działalnością zwolnioną od podatku VAT, jak i opodatkowaną VAT, których nie będą Państwo w stanie w całości i wyłącznie przypisać do działalności opodatkowanej, będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego obliczonego przy zastosowaniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i następne ustawy.
Art. 90 ust. 1 ustawy:
W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Art. 90 ust. 2 ustawy:
Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
Art. 90 ust. 3 ustawy:
Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
Art. 90 ust. 4 ustawy:
Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
Art. 90 ust. 5 ustawy:
Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.
Stosownie do art. 90 ust. 6 ustawy:
Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących:
1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych;
2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.
Art. 90 ust. 8 ustawy:
Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30 000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo. Podatnicy są obowiązani zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o przyjętej proporcji w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ta proporcja została zastosowana po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
Art. 90 ust. 9 ustawy:
Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.
Na mocy art. 90 ust. 9a ustawy:
Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku.
Stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy:
W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2) nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Z tym, że przez „czynności, w związku z którymi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego” należy rozumieć czynności zwolnione od podatku.
Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy.
Proporcja wyliczana jest jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
Zauważyć jednocześnie należy, że w sytuacji, gdy proporcja wyliczona zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy nie przekroczy 2%, to na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku naliczonego. Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W takiej sytuacji podatnik ma prawo wyboru, czy będzie dokonywać odliczenia w oparciu o wyliczoną proporcję, czy też zrezygnuje z tego prawa i nie będzie odliczać podatku naliczonego.
Zatem w oparciu o uregulowania art. 86 ust. 1 oraz art. 90 ust. 1-3 ustawy będą Państwo mieli możliwość odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i usług zakupionych w ramach projektu pn. „(...)”, które będą Państwo wykorzystywać zarówno do czynności opodatkowanych (sprzedaż energii elektrycznej do sieci wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej), jak i zwolnionych od podatku od towarów i usług (prowadzenie działalności leczniczej).
Prawo to będzie przysługiwać pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.
W tym przypadku będzie Państwo również przysługiwało prawo do zwrotu na zasadach wskazanych w art. 87 ust. 1-6l ustawy.
W sytuacji, gdy proporcja wyliczona przez Państwa zgodnie z art. 90 ust. 2-8 ustawy nie przekroczy 2% (z uwzględnieniem faktu, że do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług – oprócz świadczenia usług diagnostycznych, wynajmu i dzierżawy pomieszczeń, żywienia, sterylizacji - należy również doliczyć dostawę do sieci wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej) będą mogli Państwo skorzystać z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy i uznać, że nie będzie Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Z uwagi na Państwa stwierdzenie, że nie będą Państwo mieli możliwości odliczenia podatku VAT, gdyż zakupy będą związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi, Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów