Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na doposażenie świetlic wiejskich jest:

•      prawidłowe w odniesieniu do świetlic wiejskich w miejscowościach: D. oraz E.,

•      nieprawidłowe w odniesieniu do świetlic wiejskich w miejscowościach: A., B. oraz C.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z doposażeniem świetlic wiejskich. W odpowiedzi na wezwania uzupełnili go Państwo pismami:

•      z 2 lipca 2026 r.;

•      z 6 sierpnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Gmina (…) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina zamierza realizować projekt polegający na doposażeniu pięciu świetlic wiejskich zlokalizowanych na terenie Gminy (...). Projekt będzie współfinansowany ze środków zewnętrznych. W ramach projektu planowany jest zakup wyposażenia niezbędnego do funkcjonowania świetlic wiejskich, w szczególności: (...). Wnioskodawca będzie nabywcą wszystkich towarów i usług związanych z realizacją projektu. Faktury dokumentujące wydatki poniesione w związku z realizacją projektu będą wystawiane na Gminę jako nabywcę. Wszystkie składniki majątkowe nabyte w ramach projektu pozostaną własnością Gminy i będą wykorzystywane na potrzeby funkcjonowania świetlic wiejskich.

Świetlice wiejskie objęte projektem służą przede wszystkim realizacji zadań własnych Gminy w zakresie kultury, integracji społecznej, aktywizacji mieszkańców, działalności edukacyjnej oraz wspierania lokalnych inicjatyw społecznych. Obiekty są wykorzystywane m.in. przez mieszkańców, sołectwa, koła gospodyń wiejskich, jednostki ochotniczych straży pożarnych oraz inne organizacje działające na terenie Gminy.

W trzech spośród pięciu świetlic wiejskich występuje możliwość ich odpłatnego udostępniania na podstawie umów cywilnoprawnych. Wynajem ma charakter sporadyczny i incydentalny oraz nie stanowi podstawowego celu funkcjonowania tych obiektów. Dochody uzyskiwane z odpłatnego udostępniania świetlic są przeznaczane na pokrycie kosztów ich utrzymania, w szczególności kosztów energii elektrycznej, ogrzewania, dostawy wody, odbioru odpadów, bieżących napraw oraz konserwacji. Podstawowym przeznaczeniem świetlic wiejskich jest realizacja zadań własnych Gminy wynikających z ustawy o samorządzie gminnym, a nie prowadzenie działalności gospodarczej.

Towary i usługi nabywane w ramach realizowanego projektu będą wykorzystywane przede wszystkim do czynności pozostających poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług, związanych z wykonywaniem zadań własnych Gminy. Gmina nie ma możliwości przypisania poszczególnych wydatków ponoszonych w ramach projektu wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT lub wyłącznie do czynności pozostających poza zakresem opodatkowania, ponieważ zakupione wyposażenie będzie służyło ogólnemu funkcjonowaniu świetlic. W związku z realizacją projektu Gmina powzięła wątpliwość dotyczącą prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na doposażenie świetlic wiejskich.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego – pismo z 2 lipca 2026 r.

Spośród pięciu świetlic wiejskich objętych projektem możliwość odpłatnego udostępniania na podstawie umów cywilnoprawnych występuje w trzech świetlicach zlokalizowanych w miejscowościach: A., B. oraz C. Pozostałe dwie świetlice zlokalizowane w miejscowościach: D. oraz E. nie są odpłatnie udostępniane.

Wydatki ponoszone w ramach realizacji projektu mogą zostać przypisane do poszczególnych świetlic, ponieważ w umowie o dofinansowanie znajduje się zestawienie rzeczowo-finansowe z podziałem na zakupy dla każdego obiektu. Jednocześnie należy wskazać, że instytucja dofinansowująca dokonuje oceny kwalifikowalności podatku VAT w odniesieniu do całego projektu objętego jedną umową o dofinansowanie, a nie odrębnie dla poszczególnych świetlic. Oznacza to, że pomimo możliwości przypisania wydatków do konkretnych obiektów (w tym dwóch świetlic wykorzystywanych również do odpłatnego wynajmu oraz trzech świetlic nieudostępnianych odpłatnie), kwalifikowalność podatku VAT jest oceniana kompleksowo dla całego przedsięwzięcia realizowanego w ramach jednej umowy o dofinansowanie.

Wysokość opłat za odpłatne udostępnienie świetlic ustalana jest na podstawie zarządzenia Wójta. Zarządzenie aktualnie obowiązujące zostało wydane (…) 2025 r. nr (…) z dnia (…) 2025 r. Opłata obejmuje koszty mediów, takich jak energia elektryczna, woda, odprowadzanie ścieków i ogrzewanie.

Świetlicami wiejskimi objętymi projektem zarządza Urząd Gminy.

Prewspółczynnik VAT stosowany przez jednostkę zarządzającą świetlicami wynosi 8%.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego – pismo z 6 sierpnia 2026 r.

Opłata za udostępnienie świetlic wiejskich w miejscowościach: A., B. oraz C. obejmuje zwrot kosztów mediów, takich jak energia elektryczna, woda, odprowadzanie ścieków i ogrzewanie oraz pozostałe koszty związane z utrzymaniem i funkcjonowaniem świetlic.

Wysokość opłat za korzystanie ze świetlic wiejskich ustalana jest na podstawie analizy rocznych kosztów utrzymania poszczególnych obiektów. W ramach kalkulacji uwzględniane są w szczególności koszty energii elektrycznej, dostawy wody, odprowadzania ścieków, ogrzewania oraz pozostałe koszty związane z utrzymaniem i funkcjonowaniem świetlic.

Zarządzenie Nr (…) Wójta Gminy z dnia (…) 2025 r. nie określa sposobu kalkulacji opłat. Zarządzenie zawiera wyłącznie wysokość obowiązujących stawek opłat za korzystanie z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej.

Jednocześnie Gmina nadmienia, że w okresie oczekiwania na interpretację została rozpoczęta realizacja projektu dlatego zmianie uległ status na zaistniały stan faktyczny.

Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z doposażeniem świetlic wiejskich, a jeżeli tak, czy odliczenie powinno zostać dokonane z zastosowaniem sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a–2h ustawy o podatku od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację projektu polegającego na doposażeniu świetlic wiejskich.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Przedmiotem projektu jest doposażenie pięciu świetlic wiejskich stanowiących własność Gminy. Zakupione wyposażenie będzie wykorzystywane przede wszystkim do realizacji zadań własnych Gminy w zakresie kultury, integracji społecznej, aktywizacji mieszkańców oraz wspierania lokalnych inicjatyw społecznych. W tym zakresie Gmina działa jako organ władzy publicznej wykonujący zadania nałożone odrębnymi przepisami prawa. Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, organy władzy publicznej nie są uznawane za podatników podatku VAT w zakresie realizowanych zadań publicznych. Wprawdzie w trzech świetlicach występuje możliwość ich sporadycznego odpłatnego udostępniania na podstawie umów cywilnoprawnych, jednak wynajem ten ma charakter incydentalny i uboczny względem podstawowej funkcji świetlic. Podstawowym celem funkcjonowania świetlic nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, lecz realizacja zadań własnych Gminy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:

Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje, gdy:

•      podatek odlicza zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług,

•      towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:

•      spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz

•      nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy.

W art. 88 ustawy przedstawiona jest lista wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług zakupionych na potrzeby wykonania określonej czynności, podmiot musi wykonywać tę czynność jako podatnik podatku od towarów i usług, który działa w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Art. 15 ust. 1 ustawy:

Art. 15 ust. 2 ustawy:

Art. 15 ust. 6 ustawy:

Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status. Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:

•      inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz

•      mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub składki. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności – czy są to czynności publicznoprawne czy cywilnoprawne.

Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.).

Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Art. 7 ust. 1 pkt 9 i pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym:

Gmina działa w charakterze podatnika podatku VAT, gdy wykonuje we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy.

Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wykluczona jest możliwość odliczania podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych – czyli gdy są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Podatnik ma obowiązek dokonania tzw. alokacji podatku, czyli określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu. Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do tego rodzaju sprzedaży, z którym są związane.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:

•      spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz

•      nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy – pozbawiają one podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych. Przy odliczeniu częściowym pomija się tę część podatku, w jakiej zakupione towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy i następne oraz art. 90 ustawy.

Art. 86 ust. 2a ustawy:

Art. 86 ust. 2b ustawy:

Art. 86 ust. 2c ustawy:

Art. 86 ust. 22 ustawy:

Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem. Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.

§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:

§ 3 ust. 1 rozporządzenia:

Dla jednostek samorządu terytorialnego takich jak gmina nie ustala się jednego sposobu określenia proporcji (prewspółczynnika) dla całej jednostki (gminy) jako osoby prawnej, tylko odrębne sposoby (prewspółczynniki) dla poszczególnych jej jednostek organizacyjnych.

§ 3 ust. 2 rozporządzenia:

Art. 86 ust. 2a ustawy odnosi się do sytuacji, gdy podatnik nabywa towary i usługi, przeznaczone do wykorzystywania zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z określonymi wyjątkami, które wskazuje ten przepis). Natomiast gdy podatnik w ramach działalności gospodarczej wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz zwolnione z opodatkowania, powinien stosować uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Stanowią one uzupełnienie przepisów art. 86 ustawy.

W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy (tzw. prewspółczynnik) oraz – w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od podatku – w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że realizują Państwo projekt polegający na doposażeniu pięciu świetlic wiejskich zlokalizowanych w miejscowościach: A., B., C., D. oraz E. W ramach projektu planowany jest zakup wyposażenia niezbędnego do funkcjonowania świetlic wiejskich, w szczególności: (...).

Zaznaczyli Państwo, że w trzech świetlicach wiejskich (A., B. oraz C.) występuje możliwość ich odpłatnego udostępniania na podstawie umów cywilnoprawnych. Wysokość opłat za odpłatne udostępnienie świetlic ustalana jest na podstawie zarządzenia Wójta. W ramach kalkulacji uwzględniane są w szczególności koszty energii elektrycznej, dostawy wody, odprowadzania ścieków, ogrzewania oraz pozostałe koszty związane z utrzymaniem i funkcjonowaniem świetlic.

Podstawowym warunkiem odliczenia podatku VAT jest związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie związek taki nie występuje w przypadku świetlic w D. oraz E., ponieważ towary i usługi nabywane przez Państwa w związku z realizacją zadania nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT – te dwie świetlice nie są odpłatnie udostępniane. Wskazali Państwo, że projekt związany jest z realizacją Państwa ustawowych zadań własnych w zakresie kultury, integracji społecznej, aktywizacji mieszkańców, działalności edukacyjnej oraz wspierania lokalnych inicjatyw społecznych. Świetlice są wykorzystywane m.in. przez mieszkańców, sołectwa, koła gospodyń wiejskich, jednostki ochotniczych straży pożarnych oraz inne organizacje działające na terenie Gminy.

W konsekwencji nie będzie spełniona podstawowa pozytywna przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek nabywanych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy.

W związku z tym w odniesieniu do wydatków poniesionych na doposażenie świetlic wiejskich w miejscowościach: D. oraz E. nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Natomiast w przypadku świetlic wiejskich zlokalizowanych w miejscowościach A., B. oraz C. istnieje możliwość ich odpłatnego udostępniania na podstawie umów cywilnoprawnych. Wysokość opłat za odpłatne udostępnienie świetlic została określona w zarządzeniu Wójta. Ustalili Państwo opłatę na podstawie analizy rocznych kosztów utrzymania poszczególnych obiektów. W ramach kalkulacji uwzględnili Państwo w szczególności koszty energii elektrycznej, dostawy wody, odprowadzania ścieków, ogrzewania oraz pozostałe koszty związane z utrzymaniem i funkcjonowaniem świetlic.

Art. 659 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone obowiązki. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy – płacenie umówionego czynszu. Wobec tego umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy. Czynsz stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie przedmiotu najmu przez najemcę.

Wobec tego, najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zatem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej.

Na gruncie podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynność wykonana „po kosztach” świadczenia, bądź poniżej tych koszów, jest czynnością odpłatną, o ile tylko pobrano za nią wynagrodzenie.

A zatem należy uznać, że towary i usługi nabyte w ramach projektu w celu doposażenia świetlic wiejskich zlokalizowanych w miejscowościach: A., B. oraz C., będą służyć:

•      realizacji Państwa zadań własnych w zakresie kultury, integracji społecznej, aktywizacji mieszkańców, działalności edukacyjnej oraz wspierania lokalnych inicjatyw społecznych,

•      wykonywaniu czynności opodatkowanych w ramach Państwa działalności gospodarczej, czyli wynajmowaniu tych świetlic za odpłatnością na podstawie umów cywilnoprawnych.

W konsekwencji przysługuje Państwu prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z doposażeniem świetlic wiejskich w miejscowościach: A., B. oraz C. – w zakresie, w jakim nabyte towary i usługi wykorzystują Państwo do czynności opodatkowanych. W sytuacji gdy nie jest możliwe przyporządkowanie wydatków odrębnie do czynności opodatkowanych i niepodlegających opodatkowaniu, powinni Państwo zastosować sposób określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a i następne ustawy, odpowiedni dla jednostki organizacyjnej, która zajmuje się zarządzaniem świetlicami wiejskimi, czyli – w Państwa przypadku – Urzędu Gminy, zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia.

A zatem Państwa stanowisko dotyczące braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na doposażenie świetlic wiejskich jest:

•      prawidłowe w odniesieniu do świetlic wiejskich w miejscowościach: D. oraz E.,

•      nieprawidłowe w odniesieniu do świetlic wiejskich w miejscowościach: A., B. oraz C.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników w zakresie możliwości zaliczania wartości podatku VAT do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu interpretacji mogą jedynie pomóc Państwu ocenić, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z tym nie zająłem stanowiska w tej sprawie.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie pokrywał się z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność. Jeśli w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.