0114-KDIP4-1.4012.385.2026.2.AM

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki bez możliwości zastosowania zwolnienia.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 6 sierpnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (…) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Gmina”) jest jednostką samorządu terytorialnego, utworzoną na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm., dalej: „ustawa o samorządzie”), zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Poszczególne zadania własne Gminy przewidziane w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie, jak i zadania zlecone przez jednostki samorządu terytorialnego, są w ramach Gminy wykonywane przez jej samorządowe jednostki budżetowe oraz urząd obsługujący Gminę (dalej: „Urząd Gminy”). Urząd Gminy wraz z samorządowymi jednostkami budżetowymi Gminy traktowane są jako jeden podatnik VAT, którym jest Gmina.

Wykonując wskazane wyżej zadania, Gmina działa zarówno w charakterze organu władzy publicznej, jak i na podstawie stosunków o charakterze cywilnoprawnym, stanowiących co do zasady działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT (objętą opodatkowaniem według właściwych stawek VAT lub zwolnioną od VAT).

Zadania własne Gminy określone są w art. 7 ustawy o samorządzie oraz uszczegółowione w przepisach szczególnych - konkretyzujących ich realizację. Jednym z obszarów działania Wnioskodawcy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o samorządzie gminnym zaspokajanie potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych Gminy. Zadania te obejmują w szczególności sprawy gminnego budownictwa mieszkaniowego. Gospodarkę nieruchomościami zarówno Skarbu Państwa, jak i jednostek samorządu terytorialnego regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), a także ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm., dalej: „ustawa o gospodarce nieruchomościami”) .

Wnioskodawca wskazuje, że jest właścicielem działki ewidencyjnej nr 1 (dalej: „Działka A”), położonej w obrębie ewidencyjnym (…), w miejscowości (…). W dniu (…) września 2024 r. Wójt Gminy wydał decyzję numer (…) o warunkach zabudowy dla Działki A (dalej: „Decyzja”). W Decyzji ustalono, że teren Działki A stanowi teren budowlany, przeznaczony pod realizację inwestycji polegającej na budowie czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych.

Następnie, w wyniku wydania przez Wójta Gminy decyzji numer (…) z dnia (…) marca 2025 r., zatwierdzony został projekt podziału Działki A, którego efektem było wydzielenie nowych działek ewidencyjnych, w tym działki nr 2 (dalej: „Działka B”) oraz działki nr 3 (dalej: „Działka C”) (łącznie: „Wydzielone Działki”), położonych w obrębie ewidencyjnym (…), w miejscowości (…), o łącznym obszarze (…) ha. Wydzielone Działki są ujęte w księdze wieczystej (…) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w (…) (…) Wydział Ksiąg Wieczystych. Wartość Wydzielonych Działek wynosi (…) złotych, a właścicielem jest Gmina.

Na dzień złożenia wniosku Wydzielone Działki nie były objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (dalej: „MPZP”), a także nie wydano dla nich nowych decyzji o warunkach zabudowy.

W związku z prowadzonymi przez Wnioskodawcę działaniami dotyczącymi realizacji zadań własnych, w szczególności w obszarze polityki mieszkaniowej, Gmina planuje podjąć dalsze kroki związane z wykorzystaniem Wydzielonych Działek. Obecnie Gmina zamierza wnieść aportem (tytułem wkładu niepieniężnego) Wydzielone Działki do Spółki (… ) (dalej: „Spółka”), w zamian za objęcie w niej udziałów.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z ustaw, nieruchomości mogą być przedmiotem obrotu. W szczególności nieruchomości mogą być przedmiotem sprzedaży, zamiany i zrzeczenia się, oddania w użytkowanie wieczyste, w najem lub dzierżawę, użyczenia, oddania w trwały zarząd, a także mogą być obciążane ograniczonymi prawami rzeczowymi, wnoszone jako wkłady niepieniężne (aporty) do spółek.

Wydzielone Działki do dnia planowanego wniesienia aportem były wykorzystywane przez Gminę do czynności opodatkowanych VAT (dzierżawa gruntów). Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu Działki A. Ponadto Gmina nie ponosiła i nie poniesie do dnia wniesienia aportu jakichkolwiek nakładów inwestycyjnych na Wydzielone Działki, które mogłyby wpływać na ich wartość lub przeznaczenie.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

(…) kwietnia 2026 r. dla działek B i C została wydana decyzja o warunkach zabudowy nr (…).

Decyzja o warunkach zabudowy nr (…) z dnia 17 września 2024 r., wydana dla Działki A (działka ewidencyjna nr 1), nie obowiązuje w odniesieniu do nowo wydzielonych działek B (działka ewidencyjna nr 2) i C (działka ewidencyjna nr 3). Działki B i C mają charakter terenów przeznaczonych pod zabudowę, jednakże wynika to z nowej decyzji o warunkach zabudowy nr (…) wydanej dla tych działek, a nie z decyzji nr (…).

Podział Działki A doprowadził do tego, że pierwotna decyzja o warunkach zabudowy nr (…) nie ma zastosowania wobec nowo wydzielonych działek B i C. Gmina nie twierdzi, że doszło do formalnego stwierdzenia wygaśnięcia, uchylenia lub unieważnienia decyzji nr (…) w określonym trybie, lecz wyjaśnia, że decyzja ta nie obowiązuje dla działek B i C po ich wydzieleniu z Działki A.

Dla działek B (2) i C (3) została wydana nowa decyzja o warunkach zabudowy nr (…). Ewentualna zabudowa tych działek będzie realizowana wyłącznie w oparciu o ww. decyzję, która wprost daje prawo realizacji inwestycji budowlanej.

Pytania

1.  Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Działka B oraz Działka C, powstałe w wyniku podziału Działki A objętej Decyzją, należy uznać za „tereny budowlane” w świetle art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, a w konsekwencji wniesienie ich aportem do Spółki będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?

2.  W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym co do pytania pierwszego za nieprawidłowe, jeżeli Działka B oraz Działka C nie zostaną uznane za „tereny budowlane” w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, czy ich wniesienie aportem do Spółki będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  W ocenie Gminy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Działka B oraz Działka C, powstałe w wyniku podziału Działki A objętej Decyzją, należy uznać za „tereny budowlane” w świetle art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, a w konsekwencji wniesienie ich aportem do Spółki będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

2.  W ocenie Gminy, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy co do pytania pierwszego za nieprawidłowe, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, jeżeli Działka B oraz Działka C nie zostaną uznane za „tereny budowlane” w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, w konsekwencji ich wniesienie aportem do Spółki będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy

Uwagi wstępne

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jednocześnie, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle powyższego grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich zbycie, w tym wniesienie aportem do spółki w zamian za udziały, jest traktowane jako czynność odpłatnej dostawy towarów.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu VAT.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również:

• przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
• zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,
• świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Aby dane czynności mogły zostać uznane za dostawę towarów lub świadczenie usług opodatkowane VAT, konieczne jest również, by dana dostawa towaru albo usługa była świadczona przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego, na gruncie podatku VAT, występować mogą w dwoistym charakterze: podmiotów niebędących podatnikami, gdy jako organy władzy publicznej realizują zadania nałożone na nie odrębnymi przepisami prawa, oraz podatników podatku VAT, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Uznać zatem należy, że jednostki samorządu terytorialnego posiadają status podatników podatku VAT w przypadku realizowania przez nie czynności mieszczących się w ramach ich zadań własnych, ale wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Natomiast w związku z realizacją zadań, które organ władzy publicznej podejmuje jako podmiot prawa publicznego, jednostki samorządu terytorialnego nie będą działały w charakterze podatników VAT, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 1

Aport stanowi wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne, czy zawodowe. W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych:

• wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku,
• w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające określoną wartość.

W ocenie Wnioskodawcy czynność polegająca na wniesieniu przez Gminę składników majątkowych do Spółki wiąże się z przeniesieniem prawa do rozporządzania przenoszonymi środkami trwałymi na rzecz Spółki. Po dokonaniu aportu to Spółka będzie bowiem właścicielem przenoszonych środków trwałych. Jednocześnie transakcja ta będzie miała charakter odpłatny, ponieważ Gmina otrzyma od Spółki udziały pieniężne na pokrycie wniesionego wkładu. Tym samym, w związku z przeprowadzoną transakcją Gmina uzyska pewną wymierną korzyść (w postaci udziałów w Spółce).

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że wniesienie aportu do Spółki, w ocenie Wnioskodawcy, będzie spełniać definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług. W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, będziemy mieć do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, wnosząc do Spółki aport w postaci Wydzielonych Działek, Gmina dokona odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, podlegającej opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Czynność wniesienia aportem Wydzielonych Działek będzie stanowić czynność cywilnoprawną, w ramach której dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania działkami na rzecz Spółki w zamian za wynagrodzenie w formie wyrażonych pieniężnie udziałów. Tym samym Gmina, dokonując wniesienia aportu do Spółki, nie będzie występować w roli organu władzy publicznej, lecz w charakterze podatnika VAT.

Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem. Zakres i zasady zwolnienia od podatku VAT dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT.

Zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od opodatkowania podatkiem VAT, dostawę terenów niezabudowanych inne niż tereny budowlane.

Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z MPZP, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z cytowanych przepisów wynika, że nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego MPZP przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach zabudowy. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego albo decyzja o warunkach zabudowy.

Z powyższej analizy wynika, że ustawa o VAT nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., niebędących terenami budowlanymi - są zwolnione od podatku VAT.

Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm., dalej: „ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym”), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu, należy do zadań własnych gminy.

W myśl, art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w MPZP.

Natomiast, art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zaznacza, że w przypadku braku MPZP określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1)  lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;

2)  sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Z tego względu, o charakterze danego gruntu powinien rozstrzygać odpowiedni zapis w MPZP, który jako dokument prawa miejscowego decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego, istotna jest decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Ponadto, zgodnie z art. 2 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ilekroć w ustawie jest mowa o „inwestycji celu publicznego”: „Należy przez to rozumieć działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym obszar metropolitalny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami”.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej („TSUE”) z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

Zatem, także w świetle orzeczeń TSUE, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Wprowadzony do ustawy o VAT art. 2 pkt 33, odpowiada więc także treści orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.

W związku z powyższym, ustawa o VAT nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.

Z opisu sprawy wynika, że Działka B i Działka C zostały wydzielone z Działki A, będącej własnością Gminy. Dla Działki A została wydana Decyzja, gdzie ustalono, że teren Działki A stanowi teren budowlany, przeznaczony pod realizację inwestycji polegającej na budowie czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych. Wnioskodawca podkreśla, że Wydzielone Działki nie są objęte MPZP ani nie wydano dla nich nowych decyzji o warunkach zabudowy. Zostały one jednak wyodrębnione z Działki A, dla której wydano Decyzję.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, że podział Działki A na Wydzielone Działki nie spowodował wygaśnięcia Decyzji. Skoro Decyzja wydana dla Działki A nie została wygaszona i pozostaje w mocy, to na dzień wniesienia aportem Działek B i C, będą one stanowić tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Podział Działki A nie zmienia bowiem charakteru budowlanego terenu, jeśli decyzja o warunkach zabudowy dla całego pierwotnego terenu pozostaje w mocy.

W przedmiotowej sprawie należy mieć na uwadze wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego („NSA”) z dnia 11 października 2018 r. sygn. akt I FSK 1396/16, w którym NSA stwierdził, że: „(...) nie do zaakceptowania jest pogląd, że w sytuacji, gdy wydano decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania nieruchomości można ją podzielić nie uwzględniając wydanej dla tej nieruchomości decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania. Dopuszczalność wydzielenia działek gruntu w ramach podziału nieruchomości należy w tym przypadku oceniać przez pryzmat możliwości ich zagospodarowania określonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (por. wyrok NSA z 25 wrze2014 r., II OSK 651/13, LEX nr 1664502). Dodatkowo wskazać należy na art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym niezależnie od ustaleń planu miejscowego, a w przypadku braku planu niezależnie od decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, podział nieruchomości może nastąpić w ściśle określonym w tym przepisie celu (...). W niniejszej sprawie podział działki na 4 mniejsze musiał być zgodny z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji „budowa zespołu czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych”. Zatem działki po podziale nadal będą gruntami przeznaczonymi pod zabudowę, zgodnie z powołaną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Stąd też słusznie uznał organ, że pomimo podziału działki na 4 mniejsze - teren ten ma charakter budowlany. „Pierwsza” decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotycząca działki [...] „przesądziła”, że są to grunty przeznaczone pod zabudowę, stąd późniejszy podział tej działki na działki mniejsze nie mógł zmienić charakteru budowlanego tego terenu”.

Wnioskodawca zaznacza, że istotną okolicznością jest to, że przed podziałem Działki A, z której wydzielono Działkę B oraz Działkę C, została wydana Decyzja, określająca możliwość realizacji inwestycji polegającej na budowie czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych.

Artykuł 59 ust. 1 i ust. 2a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wskazuje, że:

1. Zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z uwzględnieniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio.

2a. Zmiana zagospodarowania terenu dotycząca obiektów budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 4-6, 8-12, 17, 21-28 i 30 oraz ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, nie wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy.

Zdaniem Gminy, Decyzja dotycząca Działki A, wydana przed jej podziałem, umożliwiła zabudowanie tego terenu poprzez realizację inwestycji obejmującej cztery budynki mieszkalne jednorodzinne i tym samym przesądziła o jego budowlanym charakterze.

Podział Działki A i wyodrębnienie z niej Działki B oraz Działki C, będących przedmiotem dostawy, nie niweczy ustalonego w Decyzji budowlanego przeznaczenia terenu, ani nie może prowadzić do zmiany charakteru budowlanego tego terenu na teren niebudowlany. Tym samym należy stwierdzić, że Działka B oraz Działka C nie straciły statusu gruntów budowlanych wskutek przeprowadzonego podziału.

Podobne stanowisko zostało zaprezentowane również przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej („DKIS”) w interpretacji indywidualnej z dnia 28 czerwca 2024 r., sygn. 0114-KDIP4- 1.4012.170.2024.2.BS, w której wskazano, że: „(...) podział działki nr 2 nie spowodował wygaśnięcia, jak również według najlepszej Państwa wiedzy, nie doszło do uchylenia ani unieważnienia Decyzji WZ, to należy stwierdzić, że powstała w ramach podziału geodezyjnego ww. działki Działka nr 5 nie straciła statusu działki budowlanej. Z uwagi na powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w omawianej sprawie Działka nr 5 (powstała w ramach podziału geodezyjnego działki nr 2) stanowi teren budowlany, zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż, w tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym, nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy”.

Analogiczne stanowisko zaprezentowane zostało również przez DKIS w szeregu innych interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego, przykładowo:

• z dnia 1 października 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.383.2025.2.IG,
• z dnia 30 maja 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.190.2025.2.DK,
• z dnia 4 lipca 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.313.2023.2.MG,
• z dnia 20 stycznia 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.667.2019.2.AZ.

Tym samym, Działka B oraz Działka C, na dzień planowanego wniesienia ich aportem do Spółki, stanowią grunty przeznaczone pod zabudowę, gdyż są częścią terenu, dla którego została wydana i nadal obowiązuje decyzja o warunkach zabudowy. W konsekwencji Działka B oraz Działka C stanowią na dzień aportu tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

W związku z powyższym aport Wydzielonych Działek stanowiących tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT nie korzysta ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy rozpatrzyć warunki do zastosowania zwolnienia dla dostawy nieruchomości wynikające z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Aport Wydzielonych Działek będących własnością Gminy nie spełnia jednak warunków objęcia go zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli przy ich nabyciu, imporcie lub wytworzeniu podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Jednym z warunków zastosowania zwolnienia z podatku VAT jest brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) towarów, będących przedmiotem dostawy.

Kolejnym warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku VAT jest konieczność wykorzystywania towarów, będących przedmiotem dostawy przez podatnika, wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. W konsekwencji, z tego zwolnienia nie może skorzystać dostawa towarów „handlowych” oraz takich towarów, które nigdy nie zostały wykorzystane, choć zostały zakupione w takim celu. Warunek wykorzystania wyłącznie na cele działalności zwolnionej oznacza, że od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie takiej działalności, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

• towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
• brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Jak wskazał Wnioskodawca, Wydzielone Działki do dnia planowanego wniesienia aportem nie będą wykorzystywane przez Gminę ani do czynności opodatkowanych VAT, ani do czynności zwolnionych od podatku. Gminie nie przysługiwało również prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu Działki A. Ponadto Gmina nie ponosiła i nie poniesie do dnia wniesienia aportu jakichkolwiek nakładów inwestycyjnych na Wydzielone Działki, które mogłyby wpływać na ich wartość lub przeznaczenie.

W konsekwencji, aport Wydzielonych Działek nie będzie mógł korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Działka B oraz Działka C, powstałe w wyniku podziału Działki A objętej Decyzją, należy uznać za „tereny budowlane” w świetle art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

W konsekwencji, wniesienie ich aportem do Spółki będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i nie będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Stanowisko w zakresie pytania 2

W pytaniu drugim Gmina wnosi o potwierdzenie, czy w sytuacji, gdy stanowisko Wnioskodawcy co do pytania pierwszego zostanie uznane za nieprawidłowe, a Wydzielone Działki nie zostaną uznane za „tereny budowlane” w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, ich wniesienie aportem do Spółki będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od opodatkowania podatkiem VAT, dostawę terenów niezabudowanych inne niż tereny budowlane.

Stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z MPZP, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. 

Mając powyższe na uwadze, opodatkowane są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, a pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane - są zwolnione od podatku.

W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego za nieprawidłowe, a więc w sytuacji, gdy Działka B oraz Działka C nie zostałyby zakwalifikowane jako „tereny budowlane” w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT - należałoby uznać, że Wydzielone Działki stanowią grunty niezabudowane inne niż tereny budowlane.

W związku z powyższym, w ocenie Gminy, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy co do pytania pierwszego za nieprawidłowe, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, jeżeli Działka B oraz Działka C nie zostałyby uznane za „tereny budowlane” w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, w konsekwencji ich wniesienie aportem do Spółki korzystałoby ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na podstawie art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Pojęcie „dostawa towarów” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każdą jednak czynność stanowiącą dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy można uznać za czynność opodatkowaną. Aby dana czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w ramach tej czynności jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcie „podatnik” zostało zdefiniowane w art. 15 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

Natomiast na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Według art. 15 ust. 6 ustawy:

Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status. Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:

• inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz
• mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub składki.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności - czy są to czynności publicznoprawne czy cywilnoprawne.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.):

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Według art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy o samorządzie gminnym:

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Natomiast w świetle art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 399 ze zm.):

Jak stanowi art. 13 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT. Są Państwo właścicielem działki ewidencyjnej nr 1 (Działka A). (…) września 2024 r. Wójt Gminy wydał decyzję o warunkach zabudowy dla Działki A (Decyzja). W Decyzji ustalono, że teren Działki A stanowi teren budowlany, przeznaczony pod realizację inwestycji polegającej na budowie czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych.

Następnie, w wyniku wydania przez Wójta Gminy decyzji z (…) marca 2025 r., zatwierdzony został projekt podziału Działki A, którego efektem było wydzielenie nowych działek ewidencyjnych, w tym działki nr 2 (Działka B) oraz działki nr 3 (Działka C).

13 kwietnia 2026 r. dla działek B i C została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Ewentualna zabudowa tych działek będzie realizowana wyłącznie w oparciu o ww. decyzję, która wprost daje prawo realizacji inwestycji budowlanej.

Na dzień złożenia wniosku Wydzielone Działki nie były objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (MPZP).

W związku z prowadzonymi przez Państwa działaniami dotyczącymi realizacji zadań własnych, w szczególności w obszarze polityki mieszkaniowej, planują Państwo podjąć dalsze kroki związane z wykorzystaniem Wydzielonych Działek. Obecnie zamierzają Państwo wnieść aportem (tytułem wkładu niepieniężnego) Wydzielone Działki do Spółki (…) (Spółka), w zamian za objęcie w niej udziałów.

Wydzielone Działki do dnia planowanego wniesienia aportem były wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych VAT (dzierżawa gruntów). Nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu Działki A. Ponadto nie ponosili i nie poniosą Państwo do dnia wniesienia aportu jakichkolwiek nakładów inwestycyjnych na Wydzielone Działki, które mogłyby wpływać na ich wartość lub przeznaczenie.

Mają Państwo wątpliwości, czy wniesienie aportem do Spółki działek B i C powstałych z podziału działki A będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne, czy zawodowe.

W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych:

• wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku,
• w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające określoną wartość.

Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne formy - nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną wymierną korzyść.

Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego - w zależności od tego co jest jego przedmiotem - spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług. Tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy uznawane jest za sprzedaż, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem: istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów.

W konsekwencji, wniesienie aportem nieruchomości (gruntów zabudowanych i niezabudowanych) w zamian za udziały należy uznać za odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju.

Zatem planowane przez Państwa wniesienie do Spółki w formie aportu niepieniężnego składnika majątkowego w postaci nieruchomości gruntowych, tj. działek B i C będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako dostawa towarów dokonywana za wynagrodzeniem (w formie udziałów Spółki) zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy. Będą Państwo występowali w tym przypadku w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a nie jako organ władzy publicznej korzystający z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.

Jak stanowi art. 2 pkt 33 ustawy:

Z art. 135 ust. 1 lit. k obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm., dalej: „Dyrektywa 2006/112/WE”) wynika, że :

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen,

Tym samym, również w myśl orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane - są zwolnione od podatku.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U z 2026 r. poz. 538 ze zm.):

W myśl art. 4 ust. 2 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

Dla działek B (2) i C (3) została wydana (…) kwietnia 2026 r. decyzja o warunkach zabudowy. Ewentualna zabudowa tych działek będzie realizowana wyłącznie w oparciu o ww. decyzję, która wprost daje prawo realizacji inwestycji budowlanej.

Skoro dla działek B i C, została wydana decyzja o warunkach zabudowy stanowią one teren budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy. Zatem dostawa działek B i C w ramach aportu do Spółki w zamian za udziały nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Skoro nie można zastosować powyższego zwolnienia, należy przeanalizować przesłanki do zastosowania zwolnienia do planowanego aportu, wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

• towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
• brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W analizowanej sprawie nie będzie miało zastosowania zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy do aportu działek B i C do Spółki, ponieważ nie będą spełnione warunki przedstawione w tym przepisie. Działki B i C nie służyły w całym okresie posiadania wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT. Z okoliczności sprawy wynika, że działki B i C przed planowanym aportem były wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (dzierżawa gruntów).

W konsekwencji, wniesienie aportem do Spółki działek B i C będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, ani art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, a zatem będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem właściwej dla tej czynności stawki podatku VAT.

Zatem oceniając całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać je za prawidłowe.

Odstępuję od odpowiedzi na pytanie nr 2 wniosku, ponieważ oczekiwali Państwo odpowiedzi na nie tylko w przypadku uznania stanowiska do pytania nr 1 za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno‑skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy od przedstawionego we wniosku opisu sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.