0114-KDIP4-1.4012.252.2026.1.MK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Miasto (…) (dalej: „Miasto” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.

Realizując zadania własne Miasta, określone w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym), tj. zadania w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach ochrony środowiska i przyrody, a także transportu zbiorowego, Miasto realizuje projekt pn. „(…)” (dalej: „Projekt” lub „Inwestycja”), którego celem jest wspieranie zrównoważonej multimodalnej mobilności miejskiej jako elementu transformacji w kierunku gospodarki zeroemisyjnej.

Projekt realizowany jest na terenie Miasta oraz na terenie pięciu innych gmin: Gminy (…), Gminy (…), Gminy (…), Gminy (…) oraz Gminy (…), na podstawie umowy partnerskiej zawartej w dniu 14 października 2024 r. (dalej: „umowa partnerska”) pomiędzy ww. samorządami (dalej łącznie jako: „Partnerzy”). W ramach zawartego porozumienia rolę lidera Projektu pełni Miasto (…).

Uwzględniając tryb realizacji Projektu, tj. jego realizację na podstawie umowy partnerskiej jednocześnie przez kilka jednostek samorządu terytorialnego, w tym Miasto, Miasto podkreśla, iż niniejszy wniosek o interpretację dotyczy wyłącznie tej części Projektu, która jest realizowana bezpośrednio przez Miasto.

Miasto realizuje Inwestycję przy współudziale środków przyznanych w ramach Funduszy Europejskich dla Polski (…) 2021-2027.

W ramach Projektu zaplanowano poniesienie wydatków, w szczególności na:

• zakup i dostawę autobusów zeroemisyjnych,
• budowę wiaty parkingowej z fotowoltaiką, magazynem energii oraz konieczną infrastrukturą,
• dostawę, montaż i uruchomienie stacji ładowania autobusów,
• modernizację i przebudowę budynku obsługi A. spółka z o.o.,
• przebudowę zatok autobusowych,
• zakup i montaż wiat autobusowych z OZE,
• zakup i montaż tablic dynamicznej informacji pasażerskiej wraz z wykonaniem przyłączy elektroenergetycznych dla tych tablic,
• budowę drogi dla rowerzystów wyposażonej w system zliczania rowerzystów zasilany z OZE oraz wdrożenie powiązanej z tym systemem platformy internetowej / aplikacji,
• przebudowę i modernizację hali napraw (część III) w budynku stacji obsługi taboru (w tym zeroemisyjnego) wraz z montażem instalacji pv, magazynu energii oraz koniecznej infrastruktury technicznej na terenie zajezdni A w (…),
• promocję projektu,
• nadzór inwestorski.

Ponoszone w ramach Projektu wydatki są / będą dokumentowane wystawianymi na Miasto przez dostawców / usługodawców fakturami VAT, na których Miasto jest / będzie oznaczone jako nabywca przedmiotowych towarów i usług, w tym z podaniem NIP Miasta.

Podmiotem odpowiedzialnym za realizację na terenie Miasta usług transportowych dla osób korzystających z komunikacji miejskiej i rozliczającym z tego tytułu VAT należny jest działające na jego terenie (...) w (…) spółka z o.o., będące spółką komunalną ze 100% udziałem Miasta w kapitale zakładowym, powołane w celu świadczenia usług będących zadaniem własnym Miasta (dalej: „Spółka”), stanowiącą odrębnego od Miasta podatnika VAT.

Mając na uwadze przyjęty na terenie Miasta model organizacji komunikacji miejskiej:

• Autobusy zeroemisyjne oraz stacja ładowania autobusów - zostały / zostaną po ich zakupie nieodpłatnie udostępnione na rzecz Spółki na podstawie umowy użyczenia celem ich wykorzystania na potrzeby świadczenia przez Spółkę usług transportowych;
• Wiata parkingowa z instalacją fotowoltaiczną, magazynem energii oraz konieczną infrastrukturą - po jej wybudowaniu zostanie nieodpłatnie udostępniona na rzecz Spółki na podstawie umowy użyczenia celem jej wykorzystania na potrzeby świadczenia przez Spółkę ww. usług. W tym miejscu Miasto pragnie również wskazać, że zgodnie z przyjętymi założeniami, cała energia wyprodukowana za pomocą ww. instalacji fotowoltaicznej będzie zużywana bezpośrednio na potrzeby Spółki (odbiorcą tej energii będzie bezpośrednio Spółka);
• Wiaty autobusowe z OZE, tablice dynamicznej informacji pasażerskiej z wykonanym przyłączem elektroenergetycznym oraz zatoki autobusowe - po ich zamontowaniu / wykonaniu są / będą własnością Miasta. W związku z wykorzystywaniem przedmiotowej infrastruktury Miasto nie pobiera / nie będzie pobierało jakiejkolwiek odpłatności, z wyjątkiem opłat pobieranych od operatora publicznego transportu zbiorowego oraz przewoźników wykonujących przewozy w publicznym transporcie zbiorowym za zatrzymywanie się na przystankach autobusowych, ustalonych na podstawie uchwały Rady Miasta (…) w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych na terenie Miasta (…) oraz warunków i zasad korzystania z tych przystanków, podjętej na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym.

Uzupełniająco Miasto wskazuje również, że instalacja OZE montowana na wspomnianych powyżej wiatach autobusowych nie jest / nie będzie podłączona do istniejącej sieci elektroenergetycznej. Omawiana instalacja jest / będzie bowiem zasilana energią słoneczną.

Dodatkowo w ramach Projektu Miasto zaplanowało również wykonanie drogi dla rowerzystów wyposażonej w system zliczania rowerzystów zasilany z OZE oraz wdrożenie powiązanej z tym systemem platformy internetowej / aplikacji. Powstała w tym zakresie infrastruktura jest / będzie ogólnodostępna i przeznaczona do użytku niekomercyjnego, służy / będzie służyć nieodpłatnie osobom zamieszkującym teren Miasta oraz pozostałej społeczności zamieszkującej tereny okoliczne. Miasto zwraca przy tym uwagę, iż instalacja OZE montowana na potrzeby obsługi ścieżki rowerowej nie jest / nie będzie podłączona do istniejącej sieci elektroenergetycznej. Omawiana instalacja jest / będzie bowiem zasilana energią słoneczną.

Uwzględniając powyższe, Miasto nie osiąga / nie będzie osiągać jakichkolwiek dochodów o charakterze cywilnoprawnym z tytułu wykorzystania opisanej powyżej infrastruktury. Miasto nie planuje przy tym obecnie zmiany charakteru korzystania z przedmiotowej infrastruktury, w tym jej udostępniania za odpłatnością na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze.

Ponadto, jak wskazano powyżej, w ramach Projektu zaplanowano modernizację i przebudowę istniejącego budynku obsługi Spółki oraz hali napraw w budynku stacji obsługi taboru, które wykorzystywane są przez Spółkę w ramach prowadzonej przez nią działalności i stanowią jej własność. Z powyższego wynika zatem, iż ponoszone przez Miasto wydatki na wykonanie ww. prac stanowią nakłady ponoszone na obcy środek trwały - będący własnością Spółki. Miasto pragnie przy tym wskazać, iż nie zamierza obecnie dokonywać odpłatnego przeniesienia wartości ponoszonych przez siebie nakładów na Spółkę.

W tym miejscu Miasto pragnie również zwrócić uwagę, iż nie wyklucza w przyszłości aportu części z ww. składników majątkowych do Spółki, niemniej jednak z uwagi na kwestie związane z dofinansowaniem, aport ten zostanie w takim przypadku dokonany każdorazowo po upływie okresu korekty wieloletniej określonej dla tych składników majątkowych zgodnie z art. 91 ustawy o VAT.

Miasto w tym miejscu uzupełnia, iż dnia 28 marca 2025 r., została wydana na jego wniosek interpretacja indywidualna prawa podatkowego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0114-KDIP4-1.4012.89.2025.1.MK, dotycząca analogicznego stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, w której rozstrzygnięto, iż Miastu nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od Inwestycji. Niemniej jednak, mając na względzie rozszerzenie zakresu rzeczowego Inwestycji, która to okoliczność została uwzględniona w przedstawionym powyżej opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, Miasto raz jeszcze składa niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Pytania

1)  Czy w opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Miasto wykorzystuje / będzie wykorzystywać majątek realizowany w ramach Inwestycji, stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?

2)  Czy Miastu przysługuje / będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją Projektu?

Państwa stanowisko w sprawie

1)  W opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Miasto wykorzystuje / będzie wykorzystywać majątek realizowany w ramach Inwestycji, nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.

2)  Miastu nie przysługuje / nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją Projektu.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Ad 1 i 2

Zważywszy na fakt, że:

• autobusy zeroemisyjne, stacja ładowania autobusów oraz wiata parkingowa z instalacją fotowoltaiczną, magazynem energii i konieczną infrastrukturą po ich zakupie / wybudowaniu są / będą nieodpłatnie udostępnione na rzecz Spółki na podstawie umowy użyczenia celem ich wykorzystania na potrzeby świadczenia przez Spółkę usług transportowych,
• droga dla rowerzystów wyposażona w system zliczania rowerzystów zasilany z OZE oraz wdrożona powiązana z tym systemem platforma internetowa / aplikacja są / będą ogólnodostępne i przeznaczone do użytku niekomercyjnego, a co za tym idzie będą służyć nieodpłatnie osobom zamieszkującym teren Miasta oraz pozostałej społeczności zamieszkującej tereny okoliczne,
• wiaty autobusowe z OZE, tablice dynamicznej informacji pasażerskiej z wykonanym przyłączem elektroenergetycznym oraz zatoki autobusowe po ich zamontowaniu / wykonaniu są / będą własnością Miasta, a w związku z ich wykorzystywaniem przez Miasto nie jest / nie będzie pobierana jakakolwiek odpłatność, z wyjątkiem publicznoprawnych opłat pobieranych od operatora publicznego transportu zbiorowego oraz przewoźników wykonujących przewozy w publicznym transporcie zbiorowym za zatrzymywanie się na przystankach autobusowych, ustalonych na podstawie uchwały Rady Miasta (…) w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych na terenie Miasta (…) oraz warunków i zasad korzystania z tych przystanków, podjętej na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym,
• wartość nakładów ponoszonych przez Miasto na modernizację i przebudowę istniejącego budynku obsługi Spółki oraz hali napraw w budynku stacji obsługi taboru nie zostanie po zakończeniu prac odpłatnie przeniesiona na Spółkę,

- omawiane składniki majątkowe nie są / nie będą wykorzystywane w ramach jakichkolwiek czynności opodatkowanych VAT dających prawo do odliczenia VAT naliczonego. Miasto wykorzystywać będzie przedmiotowe mienie w ramach wykonywania zadań własnych związanych z ochroną środowiska i przyrody, a także organizacją lokalnego transportu zbiorowego (art. 7 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o samorządzie gminnym).

W ocenie Miasta powyższego stanowiska nie modyfikuje przy tym fakt, iż w przyszłości nie wyklucza ono dokonania aportu części z ww. składników majątkowych do Spółki, bowiem jak wskazano powyżej aport ten, o ile będzie podlegał opodatkowaniu VAT, zostanie w takim przypadku dokonany każdorazowo po upływie okresu korekty wieloletniej określonej dla tych składników majątkowych zgodnie z art. 91 ustawy o VAT, tj. w jego wyniku Miasto nie nabędzie prawa do odliczenia VAT z wydatków poniesionych na Projekt. W tym miejscu Miasto pragnie wskazać, że ww. składniki majątkowe zostały nabyte z zamiarem ich nieodpłatnego udostępnienia do Spółki, co potwierdzają warunki zawartej przez Miasto w ww. zakresie umowy o dofinansowanie. Ewentualny aport ww. składników majątkowych rozważany będzie przez Miasto dopiero po upływie tzw. okresu trwałości Projektu (5 lat), w trakcie którego Miasto zobowiązało się m.in. do nieprzenoszenia własności ww. składników majątkowych na rzecz innego podmiotu.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi m. in. suma kwot podatku określonych na fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest więc ustalenie czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

Odnosząc się do wskazanej powyżej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych, zdaniem Miasta, brak jest / będzie bezsprzecznego i bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami, które ponoszone są / będą na realizację Projektu, a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż na gruncie przepisów ustawy o VAT opodatkowaniu podlega dostawa towarów lub świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy mają one charakter odpłatny i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej (z pewnymi wyjątkami dotyczącymi nieodpłatnych świadczeń zrównanych z czynnościami świadczonymi odpłatnie, które nie znajdują zastosowania w przedmiotowej sprawie).

W związku z powyższym, zdaniem Miasta, realizacja Projektu nie jest / nie będzie związana z wykonywaniem czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT i dają Miastu prawo do odliczenia VAT naliczonego. W konsekwencji warunek związku ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi dającymi prawo do odliczenia VAT nie zostanie spełniony i tym samym Miasto nie jest / nie będzie uprawnione do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację Projektu.

Powyższe stanowisko potwierdza także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach indywidualnych wydawanych w analogicznych sprawach, tj. przykładowo w:

• interpretacji indywidualnej z dnia 12 października 2022 r., znak: 0114-KDIP4-3.4012.525.2022.2.IG, w której wskazał on, iż: „rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie nie zostanie spełniony warunek związku ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych, ponieważ - jak wskazali Państwo w opisie sprawy - nie będą Państwo osiągali jakichkolwiek dochodów z tytułu wykorzystania infrastruktury realizowanej w ramach Inwestycji. Nie planują Państwo udostępniania ww. infrastruktury za odpłatnością na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze. (…) Tym samym, nie będą Państwo mieli możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją opisanego zadania, gdyż nie zostanie spełniony jeden z warunków określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, jakim jest związek nabywanych towarów i usług z wykonywaniem czynności opodatkowanych”;
• interpretacji indywidualnej z dnia 5 lipca 2023 r., znak: 0112-KDIL1-3.4012.286.2023.1.AKR, w której wskazał on, iż: „Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z faktur dokumentujących poniesione wydatki na zakup 2 autobusów nie będą spełnione, ponieważ - jak wynika z opisu sprawy - zakupione autobusy nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki, warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawca nie będzie miał - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy - prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących zakup taboru autobusowego w ramach projektu pn. „(…)”. Podsumowując, Gmina nie będzie miała prawa do obniżenia podatku należnego o całą kwotę podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktur zakupu taboru autobusowego, który zostanie powierzony spółce komunalnej w celu zapewnienia usług transportu zbiorowego w ramach komunikacji miejskiej”;
• interpretacji indywidualnej z dnia 20 stycznia 2023 r., znak: 0111-KDIB3-2.4012.852.2022.1.MGO, w której wskazał on, iż: „Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że czynności prawne polegające na udostępnianiu przystanków na rzecz przewoźników należą do imperium uprawnionego organu zarządzającego daną drogą publiczną i infrastrukturą jej towarzyszącą, który wyposażony w kompetencje do orzekania w tych sprawach, realizuje zadania publiczne, wynikające z ustawowego powołania do pełnienia funkcji zarządcy dróg.

Z treści wniosku bowiem wynika, że stawki opłaty za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych, których zarządcą jest Gmina są ustalane na podstawie art. 15 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym oraz uchwały Nr Rady Gminy z dnia (...) września 2013 r. Gmina pobiera opłatę od przewoźników za możliwość zatrzymania się na przystankach komunikacyjnych w wysokości 0,05 zł za każde zatrzymanie się środka transportu na przystanku komunikacyjnym zgodnie z planowanym rozkładem jazdy. Dla wszystkich przewoźników pobierane opłaty są jednakowe ustalone z uwzględnieniem zasad niedyskryminujących żadnego z operatorów i przewoźników wykonujących publiczny transport zbiorowy. Opłaty za korzystanie z przystanków pobierane od przewoźników przez Gminę są wydatkowane wyłącznie na cele wskazane w ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym.

Zatem należy stwierdzić, że Państwo - jako jednostka samorządu terytorialnego - spełniają obie przesłanki wskazane w art. 15 ust. 6 ustawy. Tym samym pobieranie przez Gminę opłat (daniny publicznej) za korzystanie przez przewoźników z przystanków komunikacyjnych jest bez wątpienia przejawem wykonywania władztwa publicznego. Podmiot sprawujący zarząd nad lokalnym transportem zbiorowym przy wykonywaniu tych czynności działa na ustawowo uregulowanych zasadach, a zatem nie jest w stanie dokonywać modyfikacji, dopuszczalnych w stosunkach cywilnoprawnych w ramach swobody zawierania umów. Organ taki, co istotne, pobiera należność o charakterze daniny publicznej, zaś dochód uzyskany z jej poboru służy celom publicznym. Tak więc, w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, Gmina nie jest w tym przypadku podatnikiem podatku od towarów i usług i w konsekwencji świadczona za opłatą czynność udostępniania przewoźnikom przystanków nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT”.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy:

• składniki majątkowe powstałe / nabyte w ramach Inwestycji nie są / nie będą wykorzystywane przez Miasto do jakichkolwiek czynności podlegających opodatkowaniu VAT;
• nie przysługuje / nie będzie przysługiwać mu prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Projektu z uwagi na brak związku ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej „ustawą”.

Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1)  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;

2)  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

3)  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

4)  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;

5)  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;

6)  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7)  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1)  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2)  wszelkie inne darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne przekazania oraz darowizny wskazane w art. 7 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Aby nieodpłatne przekazanie towarów w świetle ww. przepisu podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:

• nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,
• przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
• przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazanie), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Oba warunki muszą być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.

Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:

• istnieje związek prawny między dostawcą i odbiorcą bądź między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
• wynagrodzenie otrzymane przez dostawcę/usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za dokonywane dostawy bądź świadczone usługi na rzecz odbiorcy,
• istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi,
• odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
• istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Ponadto, zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych ściśle określonych przypadkach również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega opodatkowaniu ww. podatkiem.

Art. 8 ust. 2 ustawy:

Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1)  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;

2)  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega co do zasady odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.

Nie każda jednak czynność, która jest dostawą towarów lub świadczeniem usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status. Są uznawane za podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności:

• inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań, oraz
• mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jeśli zaś organ władzy publicznej podejmuje realizację zadań jako podmiot prawa publicznego, wówczas nie jest podatnikiem VAT, nawet jeśli pobiera należności, opłaty lub składki. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności - czy są to czynności publicznoprawne czy cywilnoprawne.

Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Art. 7 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o samorządzie gminnym:

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:

1)  ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej;

4)  lokalnego transportu zbiorowego.

Art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Zwrócić należy uwagę na przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 285 ze zm.) regulujące kwestię publicznego transportu zbiorowego.

Art. 4 ust. 1 pkt 8 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Użyte w ustawie określenia oznaczają: operator publicznego transportu zbiorowego - samorządowy zakład budżetowy oraz przedsiębiorca uprawniony do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie przewozu osób, który zawarł z organizatorem publicznego transportu zbiorowego umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, na linii komunikacyjnej określonej w umowie.

Art. 5 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Publiczny transport zbiorowy odbywa się na zasadach konkurencji regulowanej, o której mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1370/2007, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie oraz z uwzględnieniem potrzeb zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego.

Art. 5 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Publiczny transport zbiorowy może odbywać się na podstawie:

1)  umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego;

2)  potwierdzenia zgłoszenia przewozu.

Art. 6 ust. 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Publiczny transport zbiorowy może być wykonywany przez operatora publicznego transportu zbiorowego, zwanego dalej „operatorem”, lub przewoźnika spełniających warunki do podejmowania i wykonywania działalności w zakresie przewozu osób (…).

Art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Organizatorem publicznego transportu zbiorowego, zwanym dalej „organizatorem”, właściwym ze względu na obszar działania lub zasięg przewozów, jest:

1)  gmina:

a)  na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych przewozach pasażerskich,

b)  której powierzono zadanie organizacji publicznego transportu zbiorowego na mocy porozumienia między gminami - na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych przewozach pasażerskich, na obszarze gmin, które zawarły porozumienie;

2)  związek międzygminny - na linii komunikacyjnej albo sieci komunikacyjnej w gminnych przewozach pasażerskich, na obszarze gmin tworzących związek międzygminny.

Art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

W transporcie drogowym za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców mogą być pobierane opłaty. Stawki opłat za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców oraz standardy, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 3 lit. a, są ustalane w drodze negocjacji między gminą, na obszarze której jest usytuowany przystanek komunikacyjny lub dworzec, i właścicielem albo zarządzającym przystankiem komunikacyjnym lub dworcem.

Art. 16 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Za korzystanie przez operatora i przewoźnika z przystanków komunikacyjnych lub dworców, których właścicielem albo zarządzającym jest jednostka samorządu terytorialnego, mogą być pobierane opłaty. Stawka opłaty jest ustalana w drodze uchwały podjętej przez właściwy organ danej jednostki samorządu terytorialnego, z uwzględnieniem niedyskryminujących zasad.

Art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym:

Organizator może bezpośrednio zawrzeć umowę o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego, w przypadku gdy świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego ma być wykonywane przez podmiot wewnętrzny, w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1370/2007, powołany do świadczenia usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.

Z opisu sprawy wynika, że realizują Państwo projekt pn. „(…)”, którego celem jest wspieranie zrównoważonej multimodalnej mobilności miejskiej jako elementu transformacji w kierunku gospodarki zeroemisyjnej.

W ramach Projektu zaplanowano poniesienie wydatków, w szczególności na:

• zakup i dostawę autobusów zeroemisyjnych,
• budowę wiaty parkingowej z fotowoltaiką, magazynem energii oraz konieczną infrastrukturą,
• dostawę, montaż i uruchomienie stacji ładowania autobusów,
• modernizację i przebudowę budynku obsługi A spółka z o.o.,
• przebudowę zatok autobusowych,
• zakup i montaż wiat autobusowych z OZE,
• zakup i montaż tablic dynamicznej informacji pasażerskiej wraz z wykonaniem przyłączy elektroenergetycznych dla tych tablic,
• budowę drogi dla rowerzystów wyposażonej w system zliczania rowerzystów zasilany z OZE oraz wdrożenie powiązanej z tym systemem platformy internetowej / aplikacji,
• przebudowę i modernizację hali napraw (część III) w budynku stacji obsługi taboru (w tym zeroemisyjnego) wraz z montażem instalacji pv, magazynu energii oraz koniecznej infrastruktury technicznej na terenie zajezdni A w (…),
• promocję projektu,
• nadzór inwestorski.

Mają Państwo wątpliwości czy czynności, w ramach których wykorzystują/będą Państwo wykorzystywać majątek realizowany w ramach Inwestycji, stanowią/będą stanowiły czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy.

Wskazali Państwo, że podmiotem odpowiedzialnym za realizację na terenie Miasta usług transportowych dla osób korzystających z komunikacji miejskiej jest A. spółka z o.o.

Autobusy zeroemisyjne oraz stacja ładowania autobusów zostały / zostaną po ich zakupie nieodpłatnie udostępnione na rzecz Spółki na podstawie umowy użyczenia celem ich wykorzystania na potrzeby świadczenia przez Spółkę usług transportowych. Wiata parkingowa z instalacją fotowoltaiczną, magazynem energii oraz konieczną infrastrukturą po jej wybudowaniu zostanie także nieodpłatnie udostępniona na rzecz Spółki na podstawie umowy użyczenia celem jej wykorzystania na potrzeby świadczenia przez Spółkę ww. usług. Zgodnie z przyjętymi założeniami, cała energia wyprodukowana za pomocą ww. instalacji fotowoltaicznej będzie zużywana bezpośrednio na potrzeby Spółki (odbiorcą tej energii będzie bezpośrednio Spółka).

Art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.

Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Powyższe oznacza, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.

Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu w myśl art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia.

Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością.

Przez świadczenie usług niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.

Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, należy rozumieć te usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonej działalności gospodarczej. Istotne są zatem działania podejmowane przez dany podmiot.

Świadczenie to określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego. W przypadku świadczenia usługi istnieje odbiorca (nabywca usługi) oraz podmiot świadczący usługę.

Jak już powyżej wskazano art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy ma zastosowanie tylko do tych spośród usług nieodpłatnych, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli usługi świadczone nieopłatnie związane są z prowadzoną działalnością podatnika nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Czynność nieodpłatnego udostępnienia Spółce autobusów zeroemisyjnych, stacji ładowania autobusów oraz wiaty parkingowej z instalacją fotowoltaiczną, magazynem energii oraz konieczną infrastrukturą nie podlega/ nie będzie podlegać opodatkowaniu w myśl art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy. Usługa nieodpłatnego udostępnienia autobusów zeroemisyjnych, stacji ładowania autobusów oraz wiaty parkingowej z instalacją fotowoltaiczną, magazynem energii oraz konieczną infrastrukturą jest/będzie związana z prowadzoną przez Państwa działalnością, tj. będą Państwo udostępniać nieodpłatnie autobusy zeroemisyjne, stacje ładowania autobusów oraz wiatę parkingową z instalacją fotowoltaiczną, magazynem energii oraz konieczną infrastrukturą Spółce w celu realizacji zadań własnych w zakresie transportu zbiorowego.

Czynność nieodpłatnego udostępnienia autobusów zeroemisyjnych, stacji ładowania autobusów oraz wiaty parkingowej z instalacją fotowoltaiczną, magazynem energii oraz konieczną infrastrukturą nie stanowi/nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wskazali Państwo także, że wiaty autobusowe z OZE, tablice dynamicznej informacji pasażerskiej z wykonanym przyłączem elektroenergetycznym oraz zatoki autobusowe po ich zamontowaniu / wykonaniu są / będą Państwa własnością. W związku z wykorzystywaniem przedmiotowej infrastruktury nie pobierają / nie będą Państwo pobierali jakiejkolwiek odpłatności, z wyjątkiem opłat pobieranych od operatora publicznego transportu zbiorowego oraz przewoźników wykonujących przewozy w publicznym transporcie zbiorowym za zatrzymywanie się na przystankach autobusowych, ustalonych na podstawie uchwały Rady Miasta (…) w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych na terenie Miasta (…) oraz warunków i zasad korzystania z tych przystanków, podjętej na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym. Instalacja OZE montowana na wspomnianych powyżej wiatach autobusowych nie jest / nie będzie podłączona do istniejącej sieci elektroenergetycznej. Omawiana instalacja jest / będzie bowiem zasilana energią słoneczną.

W zakresie opłat pobieranych od operatora publicznego transportu zbiorowego oraz przewoźników wykonujących przewozy w publicznym transporcie zbiorowym za zatrzymywanie się na przystankach autobusowych, należy wskazać, że powyższe czynności należą do imperium uprawnionego organu zarządzającego daną drogą publiczną i infrastrukturą jej towarzyszącą, który wyposażony w kompetencje do orzekania w tych sprawach, realizuje zadania publiczne, wynikające z ustawowego powołania do pełnienia funkcji zarządcy dróg.

Zatem pobieranie przez Państwa opłat od operatora publicznego transportu zbiorowego oraz przewoźników za zatrzymywanie się na przystankach autobusowych jest bez wątpienia przejawem wykonywania władztwa publicznego. Podmiot sprawujący zarząd nad lokalnym transportem zbiorowym przy wykonywaniu tych czynności działa na ustawowo uregulowanych zasadach, a zatem nie jest w stanie dokonywać modyfikacji, dopuszczalnych w stosunkach cywilnoprawnych w ramach swobody zawierania umów. Organ taki, co istotne, pobiera należność o charakterze daniny publicznej, zaś dochód uzyskany z jej poboru służy celom publicznym. Tak więc, w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie są Państwo w tym przypadku podatnikiem podatku od towarów i usług i w konsekwencji świadczona za opłatą czynność udostępniania operatorom publicznego transportu zbiorowego oraz przewoźnikom przystanków autobusowych nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Dodatkowo w ramach Projektu zaplanowali Państwo również wykonanie drogi dla rowerzystów wyposażonej w system zliczania rowerzystów zasilany z OZE oraz wdrożenie powiązanej z tym systemem platformy internetowej / aplikacji. Powstała w tym zakresie infrastruktura jest / będzie ogólnodostępna i przeznaczona do użytku niekomercyjnego, służy / będzie służyć nieodpłatnie osobom zamieszkującym teren Miasta oraz pozostałej społeczności zamieszkującej tereny okoliczne. Instalacja OZE montowana na potrzeby obsługi ścieżki rowerowej nie jest / nie będzie podłączona do istniejącej sieci elektroenergetycznej. Omawiana instalacja jest / będzie bowiem zasilana energią słoneczną.

W ramach Projektu zaplanowano także modernizację i przebudowę istniejącego budynku obsługi Spółki oraz hali napraw w budynku stacji obsługi taboru, które wykorzystywane są przez Spółkę w ramach prowadzonej przez nią działalności i stanowią jej własność. Z powyższego wynika zatem, iż ponoszone przez Państwa wydatki na wykonanie ww. prac stanowią nakłady ponoszone na obcy środek trwały - będący własnością Spółki. Nie zamierzają Państwo obecnie dokonywać odpłatnego przeniesienia wartości ponoszonych przez siebie nakładów na Spółkę.

Nie osiągają / nie będą Państwo osiągać jakichkolwiek dochodów o charakterze cywilnoprawnym z tytułu wykorzystania opisanej powyżej infrastruktury. Nie planują Państwo przy tym obecnie zmiany charakteru korzystania z przedmiotowej infrastruktury, w tym jej udostępniania za odpłatnością na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze.

Zatem realizując projekt, w części której dokonają Państwo zakupu i montażu wiat autobusowych z OZE, tablic dynamicznej informacji pasażerskiej z wykonanym przyłączem elektroenergetycznym oraz zatok autobusowych, budowy drogi dla rowerzystów wyposażonej w system zliczania rowerzystów zasilany z OZE oraz wdrożenie powiązanej z tym systemem platformy internetowej / aplikacji, modernizacji i przebudowy istniejącego budynku obsługi Spółki oraz hali napraw w budynku stacji obsługi taboru, nie będą wykonywali Państwo działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (nie zostają tu spełnione przesłanki określone w tym przepisie, a więc wykorzystywanie towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych), tym samym w powyższym zakresie nie działają Państwo jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji czynności, w ramach których wykorzystują / będą Państwo wykorzystywać majątek będący przedmiotem Inwestycji, tj.

• autobusy zeroemisyjne oraz stacje ładowania autobusów,
• wiatę parkingową z instalacją fotowoltaiczną, magazynem energii oraz konieczną infrastrukturą,
• wiaty autobusowe z OZE, tablice dynamicznej informacji pasażerskiej z wykonanym przyłączem elektroenergetycznym oraz zatoki autobusowe,
• drogę dla rowerzystów wyposażoną w system zliczania rowerzystów zasilany z OZE oraz wdrożenie powiązanej z tym systemem platformy internetowej / aplikacji,
• budynek obsługi Spółki oraz hali napraw (część III) w budynku stacji obsługi taboru,

nie stanowią / nie będą stanowić czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5, 7 lub 8 ustawy.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą także prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług na potrzeby realizacji Projektu.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje gdy:

• podatek odlicza podatnik podatku od towarów i usług,
• towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do wykonywania czynności opodatkowanych (czyli będzie wykorzystywał do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi).

Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podstawowym warunkiem odliczenia podatku VAT jest związek nabytych towarów i usług ze sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie występuje.

Jak rozstrzygnięto powyżej, czynności, w ramach których wykorzystują / będą Państwo wykorzystywali majątek będący przedmiotem Inwestycji, nie są / nie będą czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 5, art. 7 lub art. 8 ustawy. Zatem w analizowanej sprawie nie jest / nie będzie spełniona przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego wskazana w art. 86 ust. 1 ustawy, czyli związek dokonywanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji nie przysługuje / nie będzie Państwu przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków dotyczących realizacji Inwestycji.

Ponadto, w opisie sprawy wskazali Państwo, że „(…) Miasto pragnie również zwrócić uwagę, iż nie wyklucza w przyszłości aportu części z ww. składników majątkowych do Spółki, niemniej jednak z uwagi na kwestie związane z dofinansowaniem, aport ten zostanie w takim przypadku dokonany każdorazowo po upływie okresu korekty wieloletniej określonej dla tych składników majątkowych zgodnie z art. 91 ustawy o VAT”.

Należy wskazać, że zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekty podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy.

Art. 91 ust. 1 ustawy:

Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c -10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Art. 91 ust. 2 ustawy:

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Art. 91 ust. 7 ustawy:

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że w sytuacji gdy dokonaliby Państwo aportu części ww. składników majątkowych do Spółki po upływie okresu korekty wieloletniej dla tych składników majątkowych zgodnie z art. 91 ustawy, nie nabędą Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na Projekt.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
• zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy tylko Państwa jako wnioskodawcy, który wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji prawa podatkowego w swojej indywidualnej sprawie, i nie wywołuje skutków prawnych dla innych podmiotów realizujących Projekt.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.