0114-KDIP3-2.4011.874.2026.2.AC
Opisane w zdarzeniu przyszłym konkretne zadania techniczne stanowią i będą stanowić działalność twórczą w zakresie programowania komputerowego, a ich rezultaty stanowią utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 oraz art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których mają zastosowanie przepisy art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 24 lipca 2026 r. oraz pismem z 10 sierpnia 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
(…) Sp. z o.o. - jest pracodawcą oraz płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Zatrudniają Państwo pracowników w dziale IT (w szczególności na stanowiskach programistów (…) oraz deweloperów (…)). Przedmiotem wniosku jest zdarzenie przyszłe dotyczące roku podatkowego 2026 oraz lat kolejnych, w których zamierzają Państwo rozpocząć stosowanie 50% kosztów uzyskania przychodów (dotychczas koszty te nie były stosowane).
W ramach realizacji swoich obowiązków pracowniczych, specjaliści ci wykonują oraz będą wykonywać zadania o charakterze twórczym. W odniesieniu do tych prac precyzują Państwo następujące okoliczności:
1. Charakter prac twórczych
Praca programistów (…) oraz deweloperów (…) zatrudnionych u Państwa polega i będzie polegać na tworzeniu unikalnego kodu źródłowego, projektowaniu autorskiej architektury systemów i robotów, tworzeniu skomplikowanych algorytmów decyzyjnych oraz pisaniu analitycznej dokumentacji technicznej. Każdy stworzony skrypt czy moduł aplikacji jest i będzie unikalnym, oryginalnym i zindywidualizowanym rozwiązaniem dedykowanym do zaspokojenia Państwa konkretnego problemu biznesowego. Działania te wymagają inwencji, wysokiego stopnia złożoności i nie mają charakteru mechanicznego, odtwórczego ani powtarzalnej pracy administracyjnej. Odznaczają się one cechą nowości i oryginalności, stanowiąc rezultat osobistego wysiłku intelektualnego pracowników. Prace te charakteryzują się i będą charakteryzować niepowtarzalnością, indywidualnością oraz oryginalnością, są przejawem indywidualnej, kreatywnej działalności i posiadają oryginalny, twórczy charakter.
2. Kwalifikacja jako utwory
Stworzone i tworzone przez Państwa pracowników prace są i będą utworami w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Programy komputerowe (w tym kod źródłowy (…), skrypty i konfiguracje (…)) oraz specjalistyczna dokumentacja techniczna tworzona przez zespół IT podlegają i będą podlegać ochronie prawnej jako utwory (w szczególności jako utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi lub programy komputerowe).
3. Status twórcy
Pracownicy działu IT, których dotyczy wniosek, samodzielnie i osobiście kreują oraz będą kreować wymienione wyżej rozwiązania IT, w związku z czym posiadają i będą posiadać status twórców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
4. Ewidencja utworów i wyodrębnienie honorarium
Prowadzą Państwo i będą prowadzić precyzyjną, cyfrową ewidencję czasu pracy i powstałych utworów w specjalistycznym systemie informatycznym (…). Pracownicy regularnie i szczegółowo raportują oraz będą raportować czas poświęcony na zadania o charakterze twórczym. Ewidencja ta jest i będzie każdorazowo weryfikowana i zatwierdzana przez przełożonego, a także powiązana z systemem repozytorium kodu (…), w którym przechowywany jest finalny efekt prac deweloperskich. Model ten pozwala i będzie pozwalać na bezsporną identyfikację konkretnego pracownika jako autora danego utworu oraz dokładne udokumentowanie czasu przeznaczonego na jego stworzenie, co w ramach planowanego zdarzenia przyszłego posłuży do precyzyjnego wyodrębnienia należnego honorarium autorskiego.
5. Wystawianie zaświadczeń i informacji PIT-11
Spółka, pełniąc rolę płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, po zakończeniu roku podatkowego (począwszy od rozliczenia za rok, w którym zostanie wdrożony nowy model) będzie sporządzać i wystawiać pracownikom ustawowe zaświadczenie o przychodach - tj. informację o przychodach z innych źródeł oraz o dochodach i pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (druk PIT-11). W dokumencie tym Spółka będzie wyodrębniać i jednoznacznie wskazywać wysokość przychodów uzyskanych z tytułu przeniesienia przez pracowników autorskich praw majątkowych (honorarium autorskie) wraz z określeniem podstawy i wykazaniem poprawnie zastosowanych, 50% kosztów uzyskania przychodów, umożliwiając tym samym pracownikom prawidłowe rozliczenie w zeznaniu rocznym.
W związku z powyższym, wnoszą Państwo o potwierdzenie, że następujące konkretne zadania techniczne realizowane przez pracowników działu IT stanowią i będą stanowić działalność twórczą w zakresie programowania komputerowego, a ich efekty stanowią utwory w rozumieniu prawa autorskiego:
1. Tworzenie od podstaw nowych aplikacji (…): Polega na samodzielnym projektowaniu i tworzeniu logiki serwerowej, struktur danych oraz algorytmów przetwarzania informacji, co skutkuje powstaniem nowego, unikalnego kodu źródłowego stanowiącego utwór (program komputerowy).
2. Tworzenie od podstaw nowych aplikacji (…): Obejmuje proces projektowania i programowania kompletnego interfejsu użytkownika, gdzie kod HTML jest integralnie łączony z autorskimi skryptami JavaScript oraz arkuszami stylów (…), tworząc oryginalną i funkcjonalną całość wizualno-programistyczną.
3. Rozwój istniejących aplikacji o nowe, autorskie funkcjonalności: Polega na programowaniu nowych, dotychczas niefunkcjonujących modułów i rozszerzeń systemu. Każda taka modyfikacja wymaga stworzenia nowej, unikalnej części kodu źródłowego, która stanowi samodzielny utwór zależny lub nowy komponent oprogramowania.
4. Tworzenie robotów (…) i skryptów automatyzujących procesy biznesowe: Polega na samodzielnym projektowaniu i programowaniu plików zawierających unikalną logikę algorytmiczną (np. pliki z rozszerzeniem .xaml). Tworzone w ten sposób roboty i skrypty sterujące ich pracą stanowią oryginalne oprogramowanie komputerowe.
5. Implementacja mechanizmów synchronizacji procesów i zarządzania czasem odpowiedzi aplikacji: Zadanie to polega na samodzielnym programowaniu unikalnych mechanizmów koordynacji procesów i zarządzania czasem wykonania operacji, które stanowią integralną część logiczną i architektoniczną budowanego robota lub aplikacji (programu komputerowego).
6. Opracowanie modułowej architektury rozwiązania w oparciu o wzorzec projektowy (…) lub (…): Obejmuje koncepcyjne i twórcze projektowanie architektury przepływu procesów oraz podział systemu na sub-moduły funkcjonalne. Wymaga to indywidualnego podejścia analitycznego i stanowi przejaw kreatywnej pracy inżynierii oprogramowania.
7. Optymalizacja kodu źródłowego w celu zwiększenia wydajności i stabilności egzekucji algorytmu: Zadanie to stanowi działalność twórczą pod warunkiem, że optymalizacja nie ogranicza się do prostych korekt, lecz polega na napisaniu na nowo całego modułu lub algorytmu oprogramowania w sposób unikalny i bardziej wydajny.
8. Projektowanie bezpiecznego modułu uwierzytelniania z wykorzystaniem szyfrowanych zasobów (…): Obejmuje zaprogramowanie od podstaw procedury pobierania, szyfrowania i bezpiecznego przesyłania danych uwierzytelniających użytkowników w integracji z systemami bezpieczeństwa (np. (…)), co wymaga stworzenia unikalnego kodu bezpieczeństwa.
9. Projektowanie architektury dla nowych rozwiązań, struktur baz danych i modeli danych: Polega na twórczym projektowaniu modeli relacji encji (…), logicznych struktur przechowywania informacji oraz schematów bazodanowych, co stanowi jednoznaczne i kluczowe działanie o charakterze projektowo-twórczym.
10. Opracowywanie dokumentacji technicznej (…), specyfikacji funkcjonalnej oraz dokumentacji architektonicznej: Obejmuje tworzenie autorskich opisów technicznych aplikacji, diagramów klas, diagramów sekwencji oraz schematów logicznych (np. w standardzie (…)). Dokumentacja ta jest nierozerwalnie związana z procesem tworzenia oprogramowania i stanowi utwór wyrażony słowem i znakami graficznymi.
11. Tworzenie interfejsów programistycznych (…) oraz integracji pomiędzy systemami: Polega na samodzielnym projektowaniu i programowaniu unikalnego kodu komunikacyjnego oraz logiki pośredniczącej, która umożliwia bezpieczną i wydajną wymianę danych między niezależnymi platformami systemowymi.
12. Opracowanie standardów i definicji połączeń aplikacyjnych: Obejmuje samodzielne i twórcze opisywanie, strukturyzowanie oraz tworzenie schematów interfejsów sieciowych (np. przy użyciu formatów (…)), co stanowi utwór wyrażony symbolem i słowem.
13. Projektowanie interfejsu i doświadczeń użytkownika (…) dla budowanych narzędzi: Polega na autorskim projektowaniu makiet (…), układu funkcjonalnego ekranów, schematów kolorystycznych oraz elementów graficznych, co stanowi oryginalną działalność twórczą o charakterze wzorniczym i graficznym.
14. Tworzenie nowych (zaawansowanych) zapytań (…) i procedur systemowych: Obejmuje programowanie skomplikowanych widoków danych, procedur składowanych oraz wyzwalaczy (np. w językach (…)), co stanowi proces tworzenia kodu źródłowego sterującego bazą danych.
15. Projektowanie i tworzenie niestandardowych bibliotek (…): Polega na projektowaniu i programowaniu genetycznych, reużywalnych modułów kodu źródłowego, które są następnie udostępniane innym zespołom. Jest to wysoce innowacyjna i twórcza forma inżynierii oprogramowania wymagająca uniwersalnego podejścia algorytmicznego.
16. Tworzenie i modyfikacje wydruków (szablonów): Obejmuje programowanie oraz tworzenie struktur prezentacji danych od zera przy użyciu technologii takich jak (…) (programowanie XML), co prowadzi do powstania unikalnego kodu sterującego procesem generowania dokumentów.
17. Pisanie kodu wywoływanego przez zdarzenia (…) oraz implementacja w (…): Polega na programowaniu unikalnej logiki biznesowej pod środowiska bezserwerowe (…) oraz usługi typu (…), co stanowi klasyczną działalność w zakresie tworzenia kodu programistycznego.
18. Konteneryzacja aplikacji i projektowanie architektury skalowania usług (…): Zadanie to stanowi pracę twórczą, gdy obejmuje programowanie infrastruktury (tzw. (…)), czyli samodzielne pisanie i konfigurację unikalnych plików (…) czy skryptów orkiestracji usług.
19. Tworzenie skryptów do automatyzacji testów (…): Polega na samodzielnym projektowaniu scenariuszy testowych i programowaniu unikalnego kodu źródłowego testów automatycznych, który weryfikuje poprawne funkcjonowanie oprogramowania.
20. Projektowanie protokołów wdrożeniowych (…) oraz (…): Obejmuje programowanie unikalnych skryptów i konfiguracji służących do automatyzacji procesów budowania, testowania i wdrażania oprogramowania, a także programowanie architektury chmurowej w modelu (…).
21. Tworzenie procesów (…) i dedykowanych skryptów migracyjnych: Polega na projektowaniu i programowaniu zaawansowanych procesów ekstrakcji, transformacji i ładowania danych (…) oraz dedykowanych skryptów umożliwiających bezpieczną migrację struktur danych.
22. Refaktoryzacja kodu (…): Polega na głębokiej, twórczej przebudowie istniejącego kodu źródłowego w celu optymalizacji wzorców projektowych, poprawy czytelności, wydajności i unowocześnienia architektury oprogramowania (bez zmiany jego zewnętrznego zachowania biznesowego).
23. Opracowanie koncepcji i architektury systemowej (…): Obejmuje badanie innowacyjnych technologii, samodzielne projektowanie koncepcji technicznych oraz programowanie działających prototypów mających na celu weryfikację założeń projektowych.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, w odniesieniu do roku podatkowego 2026 oraz lat kolejnych, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, będą Państwo uprawnieni do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 w zw. z art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do części wynagrodzenia (honorarium autorskiego) wypłacanego pracownikom działu IT (np. programistom (…) oraz deweloperom (…)) z tytułu przeniesienia na Państwa praw autorskich do utworów stworzonych w ramach stosunku pracy?
2. Czy konkretne zadania techniczne realizowane przez pracowników działu IT (np. programistów (…) oraz deweloperów (…)), opisane w zdarzeniu przyszłym pod pozycjami od nr 1 do nr 23, stanowią i będą stanowić działalność twórczą w zakresie programowania komputerowego, a ich rezultaty stanowią utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 oraz art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których mają zastosowanie przepisy art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Przedmiotem tego postanowienia jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 2. W zakresie pytania oznaczonego nr 1 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
Ad. 2
Państwa zdaniem, w zakresie Pytania nr 2, opisane w zdarzeniu przyszłym pod pozycjami od nr 1 do nr 23 konkretne zadania techniczne realizowane przez pracowników działu IT (programistów (…) oraz deweloperów (…)) stanowią i będą stanowić działalność twórczą w zakresie programowania komputerowego, a ich rezultaty stanowią utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 oraz art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm.).
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ponadto stosownie do art. 74 ust. 1 tej ustawy, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie.
Wszystkie zadania wyszczególnione w opisie zdarzenia przyszłego (poz. 1-23) wymagają od pracowników działu IT (programistów (…) oraz deweloperów (…)) kreowania unikalnego kodu źródłowego, projektowania autorskiej architektury systemów, pisania analitycznej dokumentacji oraz tworzenia dedykowanych algorytmów. Rezultaty tych prac odznaczają się cechą nowości, oryginalności i stanowią wynik osobistego wysiłku intelektualnego. Prace te nie mają charakteru odtwórczego, powtarzalnego ani rutynowego.
W konsekwencji, efekty prac opisanych w pkt 1-23 stanowią programy komputerowe lub ich elementy w rozumieniu prawa autorskiego, co uprawnia Państwa do kwalifikowania ich jako działalności twórczej w zakresie programowania komputerowego na potrzeby art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w przepisie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z tego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w tej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są:
1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
Według art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Stosownie natomiast do art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
W myśl art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
1. Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
2. Zaliczki za miesiące od stycznia do grudnia wynoszą:
1) za miesiące, w których dochód podatnika uzyskany od początku roku od danego płatnika nie przekroczył kwoty 120 000 zł - 12 % dochodu uzyskanego w danym miesiącu;
2) za miesiąc, w którym dochód podatnika uzyskany od początku roku od danego płatnika przekroczył kwotę 120 000 zł - 12 % od tej części dochodu uzyskanego w tym miesiącu, która nie przekroczyła tej kwoty, i 32 % od nadwyżki ponad kwotę 120 000 zł;
3) za miesiące następujące po miesiącu, o którym mowa w pkt 2 - 32% dochodu uzyskanego w danym miesiącu od danego płatnika.
W przypadku korzystania przez twórców z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami, koszty uzyskania przychodów ustala się zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stanowi, że:
Koszty uzyskania niektórych przychodów określa się - z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami - w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
Jednocześnie jeżeli twórcy i artyści wykonawcy osiągają przychody w ramach prowadzonych przez siebie pozarolniczych działalności gospodarczych, to koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ww. przepisie nie mają zastosowania (art. 22 ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Koszty uzyskania przychodów zostały natomiast uregulowane w przepisach rozdziału 4 omawianej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak wynika z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami - określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
Przy czym, w myśl art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.
Stosownie do art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:
1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;
2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
3) produkcji audialnej i audiowizualnej;
4) działalności publicystycznej;
5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
6) działalności konserwatorskiej;
7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509 oraz z 2024 r. poz. 1222 i 1254), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3 takich, jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, natomiast ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
Według art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
W świetle natomiast art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2) plastyczne;
3) fotograficzne;
4) lutnicze;
5) wzornictwa przemysłowego;
6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7) muzyczne i słowno-muzyczne;
8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9) audiowizualne (w tym filmowe).
W rozumieniu prawa autorskiego jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności, który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat.
Przedmiotem prawa autorskiego są wszelkie przejawy działalności twórczej o indywidualnym charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory naukowe lub literackie.
W odniesieniu do przedstawionego opisu sprawy powstała wątpliwość, czy konkretne zadania techniczne realizowane przez pracowników działu IT (np. programistów (…) oraz deweloperów (…)), opisane w zdarzeniu przyszłym pod pozycjami od nr 1 do nr 23, stanowią i będą stanowić działalność twórczą w zakresie programowania komputerowego, a ich rezultaty stanowią utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 oraz art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których mają zastosowanie przepisy art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Katalog zawarty w art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wymienia także jako podlegające ochronie prawnoautorskiej programy komputerowe.
Zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
1. Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
2. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
3. Prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o ile umowa nie stanowi inaczej.
4. Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:
1) trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te wymagają zgody uprawnionego;
2) tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;
3) rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego kopii.
Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie.
Jednocześnie ani ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie zawiera definicji legalnej programu komputerowego.
W odniesieniu do programu komputerowego, zgodnie z definicją słownikową (słownik języka polskiego SJP, dostęp na: https://sjp.pl/), oprogramowanie powinno być rozumiane jako „całość informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów”. Program komputerowy definiowany jest również jako ogół programów i procedur związanych z urządzeniami do przetwarzania danych, dla ułatwienia korzystania z tych urządzeń (Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, dostęp na: https://sjp.pwn.pl/doroszewski/).
Zgodnie z motywem 7 preambuły do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24AME z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (Dz. U. UE. L 111 z dnia 5 maja 2009 r. str. 16), zwanej dalej Dyrektywą, dla celów Dyrektywy pojęcie „program komputerowy” obejmuje programy w jakiejkolwiek formie, w tym programy zintegrowane ze sprzętem komputerowym; pojęcie to obejmuje również przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego, z zastrzeżeniem że charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy może korzystać z nich na późniejszym etapie. Odwołanie się do definicji z Dyrektywy przy interpretacji pojęcia programu komputerowego w rozumieniu ustawy o prawie autorskim jest uzasadnione, ponieważ przyjęta w polskim prawie konstrukcja ochrony programów komputerowych w ramach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych stanowi przeniesienie przepisów wspólnotowych i była wzorowana na rozwiązaniach ujętych w Dyrektywie Rady z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (91/250/EWG), zastąpionej Dyrektywą. Przepisy Dyrektywy jednoznacznie wskazują, że pojęcie programu komputerowego nie ogranicza się wyłącznie do formy jego wyrażenia w postaci kodu lub dokumentacji. Dyrektywa wskazuje, że utworami stanowiącymi formę wyrażenia podstaw i założeń programu niezbędnych do jego powstania będą np. opisy specyfikacji, architektury systemu, projekty interfejsów użytkownika, mapy ekranów interfejsów użytkownika.
Stanowisko takie znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE. W wyroku z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie C-393/09 (Bezpecnostni softwarova asociace - Svaz softwarove ochrany przeciwko Ministerstwu Kultury) Trybunał uznał, że graficzne interfejsy użytkownika są częściami programu komputerowego umożliwiającymi wzajemne połączenie i interakcję wszystkich elementów oprogramowania i sprzętu komputerowego z innym oprogramowaniem i sprzętem, jak również z użytkownikami, tak aby stały się one w pełni funkcjonalne. W szczególności graficzny interfejs użytkownika jest interfejsem interakcji, pozwalającym na komunikację między programem komputerowym a użytkownikiem. W związku z tym graficzny interfejs użytkownika nie pozwala na powielanie tego programu komputerowego, lecz stanowi po prostu element tego programu, za pomocą którego użytkownicy wykorzystują właściwości omawianego programu.
Wynika z tego, że na program komputerowy z technicznego punktu widzenia składa się szereg elementów, w tym również takich jak interfejsy, wykresy, struktura programu, o ile spełniają wymagania przewidziane w art. 1 ustawy o prawie autorskim. Do tej kategorii należy więc zaliczyć także np. projekty interfejsu użytkownika programu komputerowego odzwierciedlające jego koncepcje, zawartość, sposób działania oraz funkcjonalność, mapy ekranów interfejsu użytkownika programu komputerowego, projekty koncepcji funkcjonalnej interfejsu użytkownika programu komputerowego, projekty mikrointerakcji, animacji zaprojektowanych dla interfejsu użytkownika programu komputerowego.
Oznacza to, że poszczególne elementy programu komputerowego w sensie technicznym i funkcjonalnym podlegają ochronie i stanowią utwory w rozumieniu prawa autorskiego, przy czym mogą podlegać ochronie jako program komputerowy (tu należy zaliczyć kod źródłowy) lub jako inny utwór (np. interfejs użytkownika). Wszystkie one stanowią elementy programu komputerowego i wynik działalności twórczej w zakresie programów komputerowych.
Jednocześnie, ponieważ w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zostało zdefiniowane pojęcie „działalność twórcza”, to należy odwołać się do słownikowego znaczenia tego pojęcia. I tak - zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (wydanie internetowe) - działalność oznacza:
1) „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”
2) „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”.
Pojęcie „twórczy” oznacza natomiast:
1) „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”
2) „dotyczący twórców”.
Z kolei na gruncie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do której pośrednio odnosi się analizowany przepis art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działalność twórcza oznacza, że ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia.
Definicja zawarta w tym przepisie odnosi się do dziedziny twórczości i odwołuje się do przynależności utworu do danej dziedziny twórczości, a nie do konkretnego rodzaju utworu. Ustawodawca nie zawęża przy tym zakresu przepisu do konkretnych utworów, np. konkretnych rodzajów utworów będących rezultatem pracy programistycznej, ale wskazuje na działalność twórczą w zakresie programów komputerowych. To wskazuje, że pojęcie to powinno obejmować nie tylko tworzenie kodu źródłowego, ale też pozostałą twórczą działalność niezbędną do powstania programu komputerowego.
Zatem sformułowanie „działalność twórcza w zakresie programów komputerowych”, zawarte w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczy korzystania i rozporządzania prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z działaniami podejmowanymi w celu stworzenia programów komputerowych, począwszy od identyfikowania potrzeb biznesowych użytkownika końcowego, przez analizę wstępną rozwiązania informatycznego, projektowanie rozwiązania informatycznego, wytworzenie rozwiązania informatycznego, aż do komercjalizacji rozwiązania informatycznego.
W tym znaczeniu, nie tylko kody źródłowe programów komputerowych wypełniają przesłanki wynikające z art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz także - wskazane przez Państwa - utwory powstałe w procesie tworzenia programu komputerowego, tj. np. dokumentacja związana z programami.
Artykuł 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych konkretnie wskazuje programy komputerowe jako podlegające ochronie w taki sam sposób jak utwory literackie.
Zatem na podstawie powołanych wyżej przepisów prawa oraz przedstawionego opisu okoliczności sprawy - w związku z rozumieniem zawartego w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowania „działalność twórcza w zakresie programów komputerowych” jako korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z działaniami podejmowanymi w celu stworzenia programu komputerowego- przesłanki wynikające z tej regulacji wypełniają także utwory powstałe w procesie tworzenia programów komputerowych.
Ponadto należy się zgodzić z Państwem - jak wskazali Państwo w opisie sprawy - stworzone i tworzone przez Państwa pracowników prace są i będą utworami w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Programy komputerowe (w tym kod źródłowy (…), skrypty i konfiguracje (…)) oraz specjalistyczna dokumentacja techniczna tworzona przez zespół IT podlegają i będą podlegać ochronie prawnej jako utwory (w szczególności jako utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi lub programy komputerowe).
Zatem realizowane przez Państwa pracowników z działu IT i opisane w zdarzeniu przyszłym pod pozycjami od nr 1 do nr 23 utwory stanowią i będą stanowić działalność twórczą w zakresie programowania komputerowego, do których mają zastosowanie przepisy art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów