0114-KDIP3-2.4011.775.2026.1.MN

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1) Zainteresowany będący stroną postępowania:

A.A.

2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

B.B.

Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowani, A.A. i B.B., są małżonkami, współkredytobiorcami oraz właścicielami mieszkania objętego kredytem mieszkaniowym, którego udzielił (…) S.A. na podstawie umowy kredytu nr (…) zawartej 12 czerwca 2009 r. a więc przed 15 stycznia 2015 r. Kredyt został udzielony w kwocie 243.980,00 EUR, przez bank podlegający państwowemu nadzorowi nad rynkiem finansowym.

Umowa kredytu od początku obejmowała jeden produkt kredytowy, jedno zobowiązanie i jeden ekonomiczny cel mieszkaniowy.

W pkt 40 umowy jako cel kredytu wskazano nabycie dwóch lokali mieszkalnych z rynku wtórnego oraz ich remont.

W pkt 45 umowy wskazano przylegające do siebie lokale mieszkalne nr (…) i (…), położone w tym samym budynku przy ul. (…) w (…).

Dla lokali prowadzono i nadal prowadzi się dwie księgi wieczyste.

Na obu nieruchomościach ustanowiono hipotekę łączną zabezpieczającą ten kredyt.

Dwa przylegające lokale zostały nabyte z zamiarem ich przebudowy i trwałego połączenia w jedno mieszkanie przeznaczone do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych jednej rodziny.

Dla zamierzenia sporządzono projekt przebudowy lokali nr (…) i (…). Decyzją nr (…) z 3 lutego 2010 r. zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na wykonanie robót polegających na przebudowie i połączeniu obu lokali. Roboty były prowadzone pod nadzorem osób posiadających właściwe uprawnienia i dokumentowane w dzienniku budowy.

Przebudowę wykonano zgodnie z projektem. 7 kwietnia 2010 r. inwestorzy zawiadomili (...) Inspektorat Nadzoru Budowlanego (…) o zakończeniu robót polegających na przebudowie i połączeniu lokali nr (…) i (…). Decyzja (…) nr (…) z 8 kwietnia 2010 r. potwierdza przedmiot robót jako przebudowę i połączenie tych lokali oraz wskazuje, że inwestycję zrealizowano na podstawie ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt i udzielającej pozwolenia na budowę.

W wyniku połączenia powstało jedno mieszkanie zarówno pod względem funkcjonalnym, jak i technicznym. Mieszkanie ma jeden układ użytkowy i jedną kuchnię. W wyniku przeprowadzonej inwestycji i przebudowy lokale nie pozwalają już na odrębne zamieszkiwanie i użytkowanie – stając się jedynym mieszkaniem. W mieszkaniu stale zamieszkują i wspólnie gospodarują oboje Zainteresowani wraz z trojgiem dzieci, tworząc jedno pięcioosobowe gospodarstwo domowe. Połączone mieszkanie nie jest wynajmowane, nie jest wykorzystywane jako dwa odrębne lokale. Zainteresowani wskazują, że nie były to dwie odrębne inwestycje, ani nie są to dwa mieszkania przeznaczone dla różnych gospodarstw domowych.

Nie dokonano prawnego połączenia lokali ani nie zamknięto jednej z ksiąg wieczystych. Utrzymanie dwóch ksiąg pozostaje związane z obciążeniem obu ksiąg hipoteką łączną na rzecz banku. Okoliczność ta nie zmieniła celu kredytu, sposobu wykonania inwestycji ani rzeczywistego sposobu korzystania z mieszkania.

Cała kwota kredytu została wykorzystana na nabycie lokali nr (…) i (…) oraz ich remont i przebudowę prowadzącą do ich połączenia. Kredyt nie finansował wydatków niemieszkalnych, konsumpcyjnych ani związanych z działalnością gospodarczą.

W piśmie przekazanym Zainteresowanym w lipcu 2026 r. Bank zaproponował wcześniejszą częściową spłatę kredytu w kwocie 20.000,00 zł. Bank wskazał, że po dokonaniu tej spłaty umorzy pozostałą część długu i zwolni Zainteresowanych z długu.

Przekazany wraz z pismem projekt ugody dotyczy wyłącznie umowy kredytu nr (…). Według projektu, na koniec 15 lipca 2026 r. saldo zadłużenia wynosiło 26.281,98 EUR, w tym 26.252,96 EUR kapitału i 29,02 EUR odsetek umownych.

Zainteresowani mają zapłacić Bankowi 20.000,00 zł w terminie 14 dni kalendarzowych od zawarcia ugody. Kwota zostanie przeliczona na EUR według średniego kursu EUR z tabeli A NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wpływu i zaliczona na kapitał kredytu.

Z dniem zaksięgowania wpłaty 20.000,00 zł Bank zwolni Zainteresowanych z pozostałej części długu wynikającego z tej jednej umowy kredytu. Umorzona kwota będzie różnicą między saldem zadłużenia 26.281,98 EUR, powiększonym o odsetki umowne należne od 16 lipca 2026 r. do dnia zapłaty, a równowartością wpłaty 20.000,00 zł przeliczoną na EUR.

Ugoda ma zostać zawarta, wpłata 20.000,00 zł ma zostać zaksięgowana, a zwolnienie z długu ma nastąpić w sierpniu 2026 r., czyli nie później niż 31 grudnia 2026 r. Bank wskazał w projekcie ugody, że zwolnienie z części długu spowoduje rozpoznanie przychodu podatkowego oraz że Bank sporządzi informację PIT-11.

Każdy z Zainteresowanych oświadcza, że nie korzystał wcześniej i nie będzie przed wykonaniem ugody korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej. Kredyt nie służył zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych innego gospodarstwa domowego.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym do przychodu każdego z Zainteresowanych, powstałego wskutek zwolnienia z długu i umorzenia przez bank części wierzytelności wynikającej z umowy kredytu nr (…), będzie miało zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie § 1 ust. 1 pkt 1 w związku z § 1 ust. 2 i ust. 5-7, § 3 ust. 1 oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r., pomimo że mieszkanie utworzone w wyniku przebudowy i połączenia lokali nr (…) i (…) jest ujawnione w dwóch odrębnych księgach wieczystych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Zainteresowanych, odpowiedź na pytanie jest twierdząca.

Umorzenie części wierzytelności spowoduje co do zasady powstanie u każdego z Zainteresowanych przychodu z innych źródeł w rozumieniu art. 11 ust. 1 i art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, jednak pobór podatku od tego przychodu będzie podlegał zaniechaniu na podstawie wskazanego rozporządzenia. W konsekwencji każdy z Zainteresowanych nie będzie obowiązany do zapłaty podatku dochodowego od kwoty umorzonej wierzytelności objętej rozporządzeniem.

Zgodnie z uzasadnieniem do projektu z 12 stycznia 2022 r. rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe:

Z przytoczonego uzasadnienia wynika, że podstawowym kryterium wyodrębnienia jednej inwestycji mieszkaniowej jest jej cel, tj. zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.

Ograniczenie odnoszące się do wielu lokali miało natomiast zapobiegać obejmowaniu zaniechaniem kredytów finansujących kilka funkcjonalnie odrębnych lokali lub nieruchomości, w szczególności przeznaczonych na wynajem albo służących zaspokojeniu potrzeb różnych gospodarstw domowych.

Sytuacja, w której dwa sąsiadujące lokale zostały nabyte przez Zainteresowanych z zamiarem ich połączenia, faktycznie zostały połączone i są łącznie wykorzystywane jako jedna przestrzeń mieszkalna przez jedno gospodarstwo domowe, nie odpowiada wskazanym w uzasadnieniu przypadkom wielu odrębnych inwestycji mieszkaniowych. W takim przypadku zakup dwóch lokali stanowił element jednej, funkcjonalnie i celowo jednolitej inwestycji mieszkaniowej. Zatem, w świetle uzasadnienia do ww. rozporządzenia, Zainteresowanym przysługuje zaniechanie poboru podatku, ponieważ pomimo zaciągnięcia kredytu na dwa lokale, zaspokajają oni potrzeby w ramach jednego gospodarstwa domowego. Stanowczo należy podkreślić, że ich inwestycja mieszkaniowa nie jest wynajmowana ani nie zaspokaja potrzeb dwóch gospodarstw domowych.

Podsumowując:

Kredyt spełnia definicję kredytu mieszkaniowego.

Został udzielony przez bank przed 15 stycznia 2015 r., jest zabezpieczony hipoteką na nieruchomościach i został zaciągnięty na nabycie lokali mieszkalnych oraz ich remont/przebudowę, czyli wydatki mieszkaniowe wskazane w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) i d) ustawy o PIT.

Zaciągnięto jeden kredyt na jedną inwestycję mieszkaniową. Umowa kredytowa łączy zakup obu lokali i remont w ramach jednego celu kredytu. O jedności inwestycji przesądza jej cel - zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego - a nie liczba ksiąg wieczystych lub liczba pierwotnie nabytych lokali.

Zrealizowany został jeden rezultat mieszkaniowy. Projekt, pozwolenie, dziennik budowy i dokument zakończenia robót opisują jedno zamierzenie: przebudowę i połączenie lokali nr (…) i (…). Rezultatem jest jedna, trwała przestrzeń mieszkalna z jedną kuchnią, zajmowana przez jedną rodzinę.

Dwie księgi wieczyste nie wyłączają zastosowania rozporządzenia.

Rozporządzenie nie uzależnia pojęcia jednej inwestycji mieszkaniowej od liczby ksiąg wieczystych. W § 1 ust. 5 odwołuje się do celu inwestycji, a w § 1 ust. 6 do faktycznego wspólnego zamieszkiwania i gospodarowania. Liczba ksiąg ma znaczenie dla prawnej identyfikacji zabezpieczeń, lecz w opisanej sytuacji nie tworzy dwóch odrębnych celów mieszkaniowych ani dwóch gospodarstw domowych.

Umorzenie nastąpi w okresie objętym rozporządzeniem.

Zdarzenie powodujące przychód - zwolnienie z długu po zapłacie kwoty uzgodnionej z bankiem - ma nastąpić w sierpniu 2026 r., czyli przed 31 grudnia 2026 r.

Zakres umorzenia mieści się w rozporządzeniu.

Projekt ugody przewiduje umorzenie pozostałej części wierzytelności z jednej umowy kredytu. § 1 ust. 2 rozporządzenia obejmuje kapitał, odsetki, w tym skapitalizowane, oraz wskazane prowizje i opłaty. W analizowanym zdarzeniu umorzenie dotyczy kapitału i ewentualnych odsetek należnych do dnia zapłaty.

Warunek jednokrotnego skorzystania jest spełniony.

Każdy z Zainteresowanych nie korzystał z zaniechania poboru podatku od umorzenia kredytu dotyczącego innej inwestycji mieszkaniowej. Spełniony jest zatem warunek z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) oraz ust. 7 rozporządzenia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

•     pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

•     pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Wskazali Państwo, że na podstawie zawartej ugody bank umorzy Państwu zadłużenie. Powzięli Państwo wątpliwość, czy będą Państwo mogli skorzystać z zaniechania poboru podatku z tego tytułu.

Umorzenie wierzytelności

Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 poz. 795):

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzoną Państwu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku

Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1672).

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;

2.  kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;

3.  kredyt był zabezpieczony hipotecznie;

4.  kredytobiorca nie korzystał wcześniej z zaniechania poboru podatku z tytułu umorzenia innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.

Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności

Aby skorzystać z zaniechania poboru podatku od umorzenia kredytu istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W literze a) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostało wymienione m.in. nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym lokalem.

W opisie wniosku wskazali Państwo, że celem kredytu było m.in. nabycie dwóch lokali mieszkalnych przylegających do siebie, posiadających odrębne księgi wieczyste.

Tymczasem z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wynika, że kredyt mieszkaniowy winien zostać zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego kredyty mieszkaniowe powinny zostać zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.

Przy czym, przez jedną inwestycję mieszkaniową, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Natomiast, przez jedno gospodarstwo domowe, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi, co w niniejszej sprawie nie ma miejsca.

Budynek mieszkalny jednorodzinny to zgodnie z definicją zawartą w ustawie prawo budowlane, m.in. budynek wolnostojący, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych.

Zatem, z ww. rozporządzenia wynika wprost, że aby kwota umorzona osobom fizycznym wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe mogła skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie tego rozporządzenia, kredyt hipoteczny powinien zostać zaciągnięty na jedną inwestycję mieszkaniową – tj. w przedmiotowej sprawie powinien dotyczyć jednego lokalu mieszkalnego. Natomiast kredyt hipoteczny, zaciągnięty przez Państwa, dotyczył dwóch odrębnych lokali mieszkalnych zlokalizowanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, dla których są prowadzone odrębne księgi wieczyste. Powyższego nie zmienia fakt, że lokale te zostały na późniejszym etapie połączone w jeden lokal.

W Państwa przypadku, pomimo że fizycznie połączone zostały dwa lokale w jedną funkcjonalnie całość, to jednak nie przeprowadzono formalnego połączenia tych lokali w jeden lokal mieszkalny. Formalnie są to nadal dwa odrębne lokale, dla których są prowadzone odrębne księgi wieczyste. Wobec tego, na gruncie przepisów rozporządzenia posiadają Państwo więcej niż jedną inwestycję mieszkaniową. Tak formalne podejście do rozumienia pojęcia „lokalu mieszkalnego” wynika z charakteru rozporządzenia (przepisy szczególne, które wprowadzają odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania).

Zatem, udzielony Państwu kredyt nie wypełnia przesłanek do uznania go za kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w rozporządzeniu.

Skoro kredyt ten finansował nabycie dwóch różnych inwestycji mieszkaniowych (dwóch lokali mieszkalnych), to umorzona wierzytelność kredytowa nie może korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

W konsekwencji, będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.