0114-KDIP3-2.4011.736.2026.2.MT

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie

-     ustalenia daty nabycia przez Panią udziałów w nieruchomości – jest nieprawidłowe,

-     w pozostałym zakresie – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 14 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 31 lipca 2026 r. (wpływ 31 lipca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani córką A. A. , a wnuczką B. A. A. A. (Pani ojciec) zmarł 30 sierpnia 2017 r., a cały spadek po nim na podstawie testamentu nabyła Pani, co wynika z prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po A. A. wydanego przez Sąd Rejonowy (…) II Wydział Cywilny w dniu 24 września 2021 r. w sprawie o sygn. akt (…).

B. A. (Pani dziadek) zmarł 25 kwietnia 1985 r., a cały spadek po nim na podstawie testamentu nabył Pani ojciec A. A., co wynika z prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po B. A. wydanego przez Sąd Rejonowy w (…) I Wydział Cywilny w dniu 9 lipca 2009 r. w sprawie o sygn. akt (…).

Prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w (…) I Wydział Cywilny z dnia 22 września 2025 r. wydanym w sprawie o sygn. akt (…) stwierdzono, że własność nieruchomości położonej w X, stanowiącej działkę o nr ew. A\4 o powierzchni 0,0538 ha, obręb (…), objętej Zbiorem Dokumentów (…) (dawny nr Rep. (…)) prowadzonym przez Sąd Rejonowy w (…) nabyli:

-     B. A. w udziale 129\192 części z dniem 17 listopada 1983 r.,

-     A. A. w udziale 21\192 części z dniem 17 listopada 1983 r.,

-     A. A. w udziale 21\192 części z dniem 1 stycznia 2020 r.,

-     C. A. w udziale 21\192 części z dniem 17 listopada 1983 r.

A.  A. (Pani ojciec) nabył udziały w działce 23/4:

-     w drodze zasiedzenia udział 21/192 w dniu 17 listopada 1983 r.,

-     w drodze zasiedzenia udział 21/192 w dniu 1 stycznia 2020 r.,

-     w drodze spadkobrania (po swoim ojcu B. A.) udział 129/192 w dniu 25 kwietnia 1985 r.

B.  A. (Pani dziadek) nabył udziały w działce 23/4:

-     w drodze zasiedzenia udział 129/192 w dniu 17 listopada 1983 r.

Postanowienie o zasiedzeniu działki A/4 wydane przez Sąd Rejonowy w (…) dnia 22 września 2025 r., sygn. akt (…) (w którego treści są wprost wskazane ww. daty nabycia udziałów w działce A/4 przez Pani ojca i dziadka) uprawomocniło się z dniem 13 lutego 2026 r.

Nabycie w spadku po Pani ojcu A. A. udziałów 171/192 w ww. nieruchomości na mocy powołanego postanowienia z dnia 22 września 2025 r. (prawomocnego z dniem 13 lutego 2026 r.) zgłosiła Pani do Urzędu Skarbowego w (…) na formularzu SD-Z2 i uzyskała Pani od tego Urzędu Skarbowego zaświadczenie z dnia 2 kwietnia 2026 r. znak sprawy (…), z którego wynika, że podatek od spadku po Pani ojcu A. A. nie wystąpił, bowiem zobowiązanie podatkowe tego rodzaju wygasło wskutek jego przedawnienia.

9 kwietnia 2026 r. przed Notariuszem w (...) D.D. za Rep. A Nr (…) dokonała Pani sprzedaży przypadającego Pani wskutek spadkobrania po Pani ojcu A. A. udziału w ww. nieruchomości w łącznej wysokości 171/192 za cenę 150.000 zł.

Po dokonaniu zbycia posiadanych udziałów 171/192 w prawie własności ww. nieruchomości, chciałaby Pani uzyskać stanowisko Dyrektora KIS z potwierdzeniem, że uzyskane przez Panią w 2026 r. z tego tytułu świadczenie pieniężne w kwocie 150.000 zł nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych PIT.

Według Pani najlepszej wiedzy brak jest bowiem podstaw do obciążenia Pani tego rodzaju podatkiem, z uwagi na fakt, że od nabycia prawa własności wszystkich ww. udziałów 171/192 w ww. nieruchomości minęło już co najmniej 5 lat, przez co przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 oraz art. 21 ust. 30a ustawy o PIT Pani nie dotyczy.

Pytania

1.  Czy w stanie faktycznym ma Pani obowiązek zapłacić podatek PIT z tytułu odpłatnego zbycia całości (tj. 100%) udziałów 171/192 w prawie własności ww. nieruchomości, tj. czy sprzedaż całości (100%) udziałów 171/192 w ww. nieruchomości stanowi dla Pani źródło przychodu według ustawy o PIT?

2.  Czy w stanie faktycznym Pani sprawy całość (100%) transakcji sprzedaży udziałów 171/192 w prawie własności ww. nieruchomości, z uwagi na upływ pięciu lat od nabycia rodzinnego (przez Pani spadkodawców: A. A. w roku 1983, i 2020, a uprzednio przez B. A. w roku 1983) nie podlega pod przepisy ustawy o PIT lub może korzystać ze zwolnienia z PIT, tj. czy powstanie u Pani zobowiązanie podatkowe po sprzedaży w 2026 r. udziałów 171/192 w ww. nieruchomości dla całości lub jakiejkolwiek części sprzedaży? Czy w ogóle zobowiązanie takie nie powstanie?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem w opisanym stanie faktycznym nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT) z tytułu odpłatnego zbycia całości, tj. 100% udziałów 171/192 w ww. nieruchomości, do którego zbycia/sprzedaży doszło w 2026 r.

Powyższe znajduje uzasadnienie w stanie faktycznym i prawnym Pani sprawy, a opiera się o art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, według którego: „źródłem przychodu są m.in.: odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany”.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepisami art. 10 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca wymienił źródła przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Do przychodów tych należy między innymi odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości. Przychód z tego źródła powstaje, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostaje dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości (zob. art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT). A contrario – podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychody nie powstają, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostaje dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości.

Jednocześnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT wynika, że w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o PIT, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Nabyła Pani, jako spadkobierca testamentowy po Pani ojcu A. A. ww. udziały 171/192 w ww. nieruchomości, który zmarł w dniu 30 sierpnia 2017 r. Pani ojciec nabył te udziały w dwojaki sposób: część 42/192 bezpośrednio, a część 129/192 wskutek spadkobrania po swoim ojcu (Pani dziadku) B. A.

Nabycie tych udziałów miało miejsce kolejno: w roku 1983 udziały 150/192 oraz w roku 2020 udziały 21/192.

Zatem spadkodawcą dla Pani w tej sytuacji i w stanie faktycznym tej sprawy jest Pani ojciec A. A., a wcześniej jego ojciec B. A.

Uwzględniając stan faktyczny oraz przytoczone regulacje prawne, stwierdza Pani, że sprzedaż udziałów 171/192 w ww. nieruchomości w 2026 r. w całości (100%) nie podlega pod przepisy ustawy o PIT, bowiem historycznie minęło 5 lat od nabycia wszystkich tych udziałów w ww. nieruchomości przez Pani spadkodawcę (ostatnie 21/192 w roku 2020).

Wobec powyższego, w przypadku dokonanego przez Panią 9 kwietnia 2026 r. odpłatnego zbycia udziałów 171/192 w ww. nieruchomości, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment ich nabycia.

Stosownie do treści art. 172 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.), posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od dwudziestu lat jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie). W takim przypadku nabycie nieruchomości następuje po upływie trzydziestu lat.

W stanie faktycznym opisanym przez Panią nabycie przez zasiedzenie nastąpiło w dobrej wierze. Zasiedzenie jest zatem instytucją, która sankcjonuje trwający od dłuższego czasu stan faktyczny posiadania i jest sposobem nabywania własności. Warunkami niezbędnymi do zasiedzenia jest posiadanie samoistne i nieprzerwane oraz odpowiedni upływ czasu. Przy spełnieniu powyższych przesłanek posiadacz nabywa prawo własności. Warunkiem nabycia własności nie jest natomiast orzeczenie sądu stwierdzające nabycie własności. Orzeczenie takie stanowi potwierdzenie nabycia własności i jest orzeczeniem deklaratywnym, czyli stwierdzającym zaistnienie pewnych faktów, na które można się powołać w celu np. dokonania wpisu prawa własności do księgi wieczystej.

Zgodnie z tezą wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 607/24 – data nieruchomości odziedziczonej cyt: „TEZA aktualna. Stosownie do art. 10 ust. 5 updof okres 5 lat liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (lub wybudowanie) tej nieruchomości przez spadkodawcę, czyli – lege non distinguente – także spadkodawcę spadkodawcy”.

W uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 607/24 czytamy m.in.: „W ocenie Sądu, analiza literalna brzmienia art. 10 ust. 5 pdf powinna być zestawiona z celem ustawowym zwolnienia oraz z wykładnią historyczną analogicznego przepisu w postaci art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d pdf. Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d pdf, zbycie nieruchomości nabytej w drodze spadkobrania skutkowało brakiem opodatkowania dochodu uzyskanego z takiego zbycia na gruncie ustawy o pdf. Obecnie zgodnie z art. 10 ust. 5 pdf, spadkobierca do 5-letniego okresu od nabycia lub wybudowania nieruchomości, których upływ skutkuje brakiem opodatkowania zbycia przedmiotowej nieruchomości może doliczyć okres od jej nabycia lub wybudowania przez spadkodawcę. W art. 10 ust. 5 pdf ustawodawca nie wprowadził – co wymaga podkreślenia – ograniczenia do jednego powiązania z bezpośrednim spadkobiercą. Wobec tego przyjąć należy, że stosownie do tego przepisu okres 5-ciu lat liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (lub wybudowanie) tej nieruchomości przez spadkodawcę – lege non distinguente – spadkodawcę, czyli także spadkodawcę spadkodawcy (...)”.

Celem uargumentowania posiadania i dysponowania zasiedzianymi przez Pani spadkodawców udziałami 171/192 w ww. nieruchomości, można przytoczyć postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2010 r., sygn. akt I CSK 586/09, w którym stwierdza się m.in. że: TEZA aktualna: „1. W postępowaniu o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie (art. 610 § 1 w zw. z art. 670 § 1 i 677 § 1 k.p.c.) sąd nie jest związany terminem zasiedzenia, ani kręgiem osób mogących stać się właścicielami nieruchomości wskazanym przez strony i powinien dokonać koniecznych ustaleń z urzędu, wydając orzeczenie stosownie do wyników postępowania dowodowego.

2. Wyrażenie woli posiadania nieruchomości jak właściciel nie wymaga podjęcia czynności w formie decyzji administracyjnych.

3. Pierwszy z elementów budujących samoistne posiadanie występuje wtedy, gdy dana osoba znajduje się w sytuacji pozwalającej jej na korzystanie z rzeczy w taki sposób, w jaki mogą to czynić osoby, którym przysługuje do rzeczy określone prawo własności, przy czym nie jest wymagane efektywne korzystanie z rzeczy, wystarczy sama możliwość korzystania, rozumiana jako możliwość używania tej rzeczy, pobierania z niej pożytków, przekształcenia lub nawet zniszczenia. Władztwo nad rzeczą musi być stanem trwałym (choć przejściowo posiadacz może nie wykonywać władztwa bez utraty posiadania), nie napotykającym skutecznego oporu osób trzecich. Wola władania dla siebie (animus rem sibi habendi) przejawia się w podejmowaniu wielu czynności wskazujących na to, że posiadacz traktuje rzecz jako pozostającą w jego sferze swobodnej dyspozycji, przy czym ocena podejścia uwzględnia rzeczywistą wolę władającego, ale dokonywana jest obiektywnie, z punktu widzenia otoczenia posiadającego. Definicja posiadania pomija natomiast sposób oraz okoliczności, w których doszło do objęcia nieruchomości we władanie, mające znaczenie jedynie dla oceny dobrej lub złej wiary wpływającej na długość okresu zasiedzenia. Przy tym na korzyść podmiotu, który faktycznie włada rzeczą, działa domniemanie ustanowione w art. 339 k.c., oparte na założeniu, że władztwo świadczy o posiadaniu samoistnym poparte domniemaniami procesowymi. Domniemanie to wiąże sąd, dopóki nie zostanie obalone (art. 234 k.p.c.). Jego obalenie jest jednak obowiązkiem strony, która sprzeciwia się stwierdzeniu zasiedzenia. Możliwość dysponowania nieruchomością, zarówno przejawiająca się w formie pozytywnej (oddanie w posiadanie zależne), jak i negatywnej (odmowa ustanowienia określonego prawa, w tym prawa własności czasowej) należy zaś do zachowań właścicielskich”.

Sąd w postanowieniu o zasiedzeniu z dnia 22 września 2025 r., sygn. akt (…), stwierdził, że zasiedzenie udziałów 171/192 jest: udział 129/192 przez B. A. z dniem 17 listopada 1983 r., udział 21/192 przez A. A. z dniem 17 listopada 1983 r. oraz udział 21/192 przez A. A. z dniem 1 stycznia 2020 r.

Dlatego też w swoim pełnym przekonaniu uważa Pani, że dla całości udziałów 171/192 odziedziczonych po ww. osobach (ojciec i dziadek), a sprzedanych w dniu 9 kwietnia 2026 r. minął już 5-letni okres od dnia ich nabycia i dlatego uważa Pani, że 100% przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości w 2026 r. nie podlega opodatkowaniu i nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku PIT od uzyskanego przychodu ze sprzedaży tychże udziałów.

Mając na uwadze powyższe, według Pani, przychód uzyskany ze sprzedaży udziałów 171/192 w ww. nieruchomości sprzedanych w 2026 r. nie stanowi w całości (w 100%) źródła przychodu określonego w ustawie o podatku dochodowym osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu PIT, nie podlega pod przepisy ustawy o PIT, jest wyłączony z opodatkowania PIT - na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT.

Dodatkowo podkreślić należy, że przedmiotowa nieruchomość stanowiła wyłącznie rodzinny majątek prywatny, nabyty przez Pani dziadków ojczystych w listopadzie 1953 r. i nigdy nie była związana z jakąkolwiek działalnością gospodarczą.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.

Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5 i ust. 7, które stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy.

Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.

W świetle art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071) prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Stosownie do art. 924 ustawy Kodeks cywilny spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Z art. 925 ustawy Kodeks cywilny wynika, że spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

W świetle art. 926 § 1 ustawy Kodeks cywilny powołanie do spadku, czyli przekazanie w spadku majątku, wynika z ustawy albo z testamentu.

W myśl art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

W przypadku odpłatnego zbycia przez Panią udziałów 171/192 w ww. nieruchomości nabytych w spadku po Pani zmarłym ojcu A. A., istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tych udziałów w ww. nieruchomości przez spadkodawcę.

To już wskazała Pani powyżej: A. A. nabył udziały „własne” w roku 1983 i 2020, zaś wskutek spadkobrania po swoim ojcu B. A. w roku 1985.

Stosownie do treści art. 172 § 1 Kodeksu cywilnego posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie).

Na mocy art. 172 § 2 ww. Kodeksu po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.

Zasiedzenie jest zatem instytucją, która sankcjonuje trwający od dłuższego czasu stan faktyczny posiadania i jest sposobem nabywania własności. Warunkami niezbędnymi do zasiedzenia jest posiadanie samoistne i nieprzerwane oraz odpowiedni upływ czasu. Przy spełnieniu powyższych przesłanek, posiadacz nabywa prawo własności. Warunkiem nabycia własności nie jest natomiast orzeczenie sądu stwierdzające nabycie własności.

Orzeczenie takie stanowi potwierdzenie nabycia własności i jest orzeczeniem deklaratywnym, czyli stwierdzającym zaistnienie pewnych faktów, na które można się powołać w celu, np. dokonania wpisu prawa własności do księgi wieczystej.

W jego treści jest wskazywana data nabycia własności nieruchomości w drodze zasiedzenia (tj. moment, na jaki spełnione zostały przesłanki zasiedzenia). Datą nabycia własności nieruchomości nie jest natomiast data postanowienia o zasiedzeniu.

W związku z powyższym, odnosząc się do skutków podatkowych sprzedaży przez Panią 9 kwietnia 2026 r. wszystkich udziałów 171/192 nabytych przez Panią w spadku po Pani ojcu A. A. zmarłym 30 sierpnia 2017 r., które ten nabył w drodze zasiedzenia w 1983 r. (udział 21/192) i w roku 2020 (udział 21/192), jak też w drodze spadkobrania w 1985 r. (udział 129/192), wskazać należy, że za datę nabycia przez Panią, zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ww. udziałów 171/192, należy przyjąć najpóźniej rok 2017 r.,tj. datę nabycia w drodze zasiedzenia (zgodnie z ww. postanowieniem sądu z dnia 22 września 2025 r.) ostatniego z ww. udziałów 21/192 przez Pani spadkodawcę ojca A. A..

Zatem, dokonane przez Panią w 2026 r. odpłatne zbycie ww. udziałów nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż nastąpiła już po upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie przez spadkodawcę zgodnie w postanowieniem sądu o zasiedzeniu.

Reasumując, odnosząc się do skutków podatkowych sprzedaży przeze mnie w 2026 r. nabytych w spadku po zmarłym w 2017 r. Pani ojcu A. A. udziałów 171/192 w ww. nieruchomości, wskazać należy, że za datę nabycia przez Panią, zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ww. udziałów, należy przyjąć rok 2017, a dla udziału 21/192 najpóźniej rok 2020, tj. datę śmierci Pani ojca i datę wskazaną w ww. postanowieniu Sądu z dnia 22 września 2025r., (…). Zatem, dokonane przez Panią w 2026 r. odpłatne zbycie wszystkich ww. udziałów 171/192 nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tych udziałów przez Pani ojca.

Nadmienia Pani przy tym na koniec, że swoje stanowisko opiera Pani także na wydanej przez Dyrektora KIS indywidualnej interpretacji podatkowej z dnia 30 października 2025 r., sygn. 0113"KDIPT2-2.4011.720.2025.2.KK, w której w znacznej części stan faktyczny sprawy był zbieżny z przedstawionym przez Panią i w zakresie odnoszącym się do Pani sytuacji Dyrektor KIS wydał rozstrzygnięcie pozytywne dla podatnika o treści, jak ta podnoszona przez Panią.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:

Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

-     odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

-     zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159), do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 10 ust. 5.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nabytej w spadku nieruchomości istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.

Moment nabycia nieruchomości

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Jak wskazano powyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Aby ustalić czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Panią udziałów w nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić, od jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.):

Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny:

Na mocy art. 925 powołanej ustawy:

W świetle art. 1025 § 1 ww. ustawy:

Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Należy również wskazać, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który tę nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami ustawy Kodeks cywilny. Zatem, za moment nabycia nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uważa się nabycie nieruchomości lub praw przez spadkodawcę, nie zaś przez jego spadkodawców.

Natomiast stosownie do treści art. 172 § 1 Kodeksu cywilnego:

Na mocy art. 172 § 2 ww. Kodeksu:

Zasiedzenie jest zatem instytucją, która sankcjonuje trwający od dłuższego czasu stan faktyczny posiadania i jest sposobem nabywania własności. Warunkami niezbędnymi do zasiedzenia jest posiadanie samoistne i nieprzerwane oraz odpowiedni upływ czasu. Przy spełnieniu powyższych przesłanek, posiadacz nabywa prawo własności. Warunkiem nabycia własności nie jest natomiast orzeczenie sądu stwierdzające nabycie własności. Orzeczenie takie stanowi potwierdzenie nabycia własności i jest orzeczeniem deklaratywnym, czyli stwierdzającym zaistnienie pewnych faktów, na które można się powołać w celu, np. dokonania wpisu prawa własności do księgi wieczystej.

W jego treści jest wskazywana data nabycia własności nieruchomości w drodze zasiedzenia (tj. moment, na jaki spełnione zostały przesłanki zasiedzenia). Datą nabycia własności nieruchomości nie jest natomiast data postanowienia o zasiedzeniu.

Skutki podatkowe sprzedaży przez Panią 171/192 udziałów w prawie własności nieruchomości

Z treści wniosku wynika, że 30 sierpnia 2017 r. zmarł Pani ojciec A. A., a cały spadek po nim nabyła Pani. W spadku po ojcu otrzymała Pani 171/192 udziałów w nieruchomości położonej w X, stanowiącej działkę o nr ew. A\4 o powierzchni 0,0538 ha. Pani ojciec nabył udziały w działce A/4:

-     w drodze zasiedzenia udział 21/192 w dniu 17 listopada 1983 r.,

-     w drodze zasiedzenia udział 21/192 w dniu 1 stycznia 2020 r. oraz

-     w drodze spadkobrania (po swoim ojcu B. A. zmarłym 25 kwietnia 1985 r.) udział 129/192 w dniu 25 kwietnia 1985 r.

Natomiast B. A. (Pani dziadek) nabył udziały w działce A/4 w drodze zasiedzenia - udział 129/192 - w dniu 17 listopada 1983 r.

Prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w (…) I Wydział Cywilny z dnia 22 września 2025 r. wydanym w sprawie o sygn. akt (…) stwierdzono, że własność nieruchomości położonej w X, stanowiącej działkę o nr ew. A\4 o powierzchni 0,0538 ha, obręb (…), objętej Zbiorem Dokumentów (…) (dawny nr Rep. (…)) prowadzonym przez Sąd Rejonowy w (…) nabyli:

-     B. A. w udziale 129\192 części z dniem 17 listopada 1983 r.

-     A. A. w udziale 21\192 części z dniem 17 listopada 1983 r.

-     A. A. w udziale 21\192 części z dniem 1 stycznia 2020 r.

-     C. A. w udziale 21\192 części z dniem 17 listopada 1983 r.

Postanowienie o zasiedzeniu działki A/4 wydane przez Sąd Rejonowy w (…) dnia 22 września 2025 r., sygn. akt (…) uprawomocniło się z dniem 13 lutego 2026 r.

9 kwietnia 2026 r. dokonała Pani sprzedaży przypadającego Pani wskutek spadkobrania po Pani ojcu A. A. udziału w ww. nieruchomości w łącznej wysokości 171/192.

Pani wątpliwość budzi fakt, czy sprzedaż przez Panią ww. udziału w nieruchomości otrzymanego w drodze spadku po ojcu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W analizowanej sprawie na powstanie obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży przez Panią 29 stycznia 2025 r. udziałów w nieruchomości, o której mowa we wniosku wpływa moment nabycia ww. udziałów przez spadkodawcę (Pani ojca).

Wskazać należy, że w przypadku zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku - pięcioletni termin liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, przy czym jeżeli nieruchomość była nabyta przez spadkodawcę również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.

Pani ojciec nabył udziały w ww. nieruchomości w trzech datach, tj.:

1)  w drodze spadku po jego zmarłym ojcu w dniu jego śmierci, tj. 25 kwietnia 1985 r.,

2)  w drodze zasiedzenia w dniu 17 listopada 1983 r.,

3)  w drodze zasiedzenia w dniu 1 stycznia 2020 r.

Zatem, termin 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy w niniejszej sprawie liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziałów w przez spadkodawcę (Pani ojca), tj. dla części udziałów nabytych przez Pani ojca w spadku po jego ojcu od końca: 1985 r., a dla części udziałów nabytych w drodze zasiedzenia od końca 1983 r. i 2020 r. Tym samym okres, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży udziałów w nieruchomości, już upłynął.

W związku z powyższym nie sposób zgodzić się z Panią, że datą nabycia nieruchomości przez Pani ojca jest tylko 1983 r. i 2020 r., gdyż część nieruchomości Pani ojciec nabył w spadku po swoim ojcu zmarłym w 1985 r.

Wobec powyższego, odpłatne zbycie przez Panią 171/192 udziałów w nieruchomości, o której mowa we wniosku, nie stanowi dla Pani źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ 5 lat licząc od końca roku ww. nieruchomość nabył Pani spadkodawca (ojciec).

W konsekwencji, nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży ww. udziałów w nieruchomości.

Zatem Pani stanowisko jest:

-     prawidłowe – w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziałów w nieruchomości;

-     nieprawidłowe – w zakresie określenia dat, od których należy liczyć bieg 5-letniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia

W odniesieniu do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej oraz wyroków sądowych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, określonych stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się odnoszących.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.