0114-KDIP3-2.4011.735.2026.2.BM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

‒     nieprawidłowe - w odniesieniu do wypłaconych Państwu części odsetek ustawowych za opóźnienie oraz

‒     prawidłowe - w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 17 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 19 sierpnia 2026 r. (wpływ 19 sierpnia 2026 r.) oraz pismem z 8 września 2026 r. (wpływ 8 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:

A.A.

2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B.B.   

Opis zdarzenia przyszłego

Państwo (pozostający w związku małżeńskim zawartym w 2006 r.) zawarli Umowę Kredytu Bankiem (…) - obecnie Bank (…). z siedzibą w (…), numer KRS (…), NIP (…). Umowa kredytu została sporządzona 27 listopada 2009 r. i podpisana 30 listopada 2009 r. Bank (...) S.A. udzielił kredytu w kwocie 787.989,92 złotych polskich, indeksowanego kursem CHF.

Kredyt został przeznaczony na realizacje własnych celów mieszkaniowych, tj. zakup i wykończenie mieszkania. Zawarta umowa kredytu została wykonana, cały kredyt został spłacony.

Pomiędzy stronami powstał spór co do ważności Umowy i jej postanowień. Złożyli Państwo w Sądzie Okręgowym (…) pozew o zapłatę kwoty 1.499.208,45 PLN i 11.571,30 CHF.

Sąd wydał wyrok, w którym zasądził od Banku (…) na Państwa rzecz kwotę 1.499.208,45 PLN i 11.571,30 CHF oraz odsetki ustawowe za opóźnienie od płatności wymienionych kwot od dnia 21 listopada 2022 r. do dnia zapłaty. Postępowanie toczyło się pod sygnaturą akt (…). Wyrok nie jest prawomocny.

Bank (…) złożył w Sądzie Okręgowym (…) pozew o zapłatę kwoty 758.064,90 PLN tytułem zwrotu kapitału wypłaconego na podstawie Umowy kredytu. Postępowanie toczy się pod sygnaturą akt (…).

W świetle wydanego Wyroku Strony postanowiły zawrzeć ugodę w celu:

a)    pełnego i ostatecznego uregulowania roszczeń stron poprzez zwrot przez Bank (…) na Państwa rzecz kwoty uzgodnionej w ugodzie;

b)    wzajemnego zrzeczenia się przez Państwa oraz Bank (…) pozostałych roszczeń w związku z zawarciem i wykonaniem Umowy kredytu w zakresie przekraczającym rozliczenie finansowe uzgodnione w ugodzie;

c)    wzajemnego zobowiązania Państwa oraz Banku (…) do zakończenia postępowania z powództwa obu stron.

Rozliczenie wzajemnych świadczeń nastąpi poprzez zapłatę przez Bank (…) na Państwa rzecz kwoty 774.810,00 PLN tytułem zwrotu świadczenia nienależnego oraz części odsetek ustawowych za opóźnienie w płatności.

Bank potwierdza w projekcie ugody, że nie wystawi informacji PIT-11 w związku z zawarciem planowanej ugody.

Nie posiadają Państwo innych jakichkolwiek kredytów, dla których mogliby zastosować zwolnienie z podatku dochodowego.

Strony zaplanowały podpisanie ugody po otrzymaniu indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Sąd w Wyroku (sygnatura akt (…)) uznał, że Umowa kredytu zawiera postanowienia abuzywne (niedozwolone) (na podstawie art. 385¹ i następnych Kodeksu cywilnego), a przez to w ocenie Sądu Umowa była nieważna (trwale bezskuteczna). Wyrok nie jest prawomocny.

Strony postanowiły zawrzeć ugodę pozasądową.

Zgodnie z projektem ugody Bank (…) wypłaci kwotę w wysokości 774.810,00 PLN tytułem zwrotu świadczenia nienależnego oraz części odsetek ustawowych za opóźnienie w płatności.

Wymieniona kwota obejmuje zarówno zwrot środków wpłaconych jako raty kapitałowo-odsetkowe, jak i część odsetek za opóźnienie w płatności.

Zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych to zwrot środków wpłaconych wcześniej do banku, które zostały w ugodzie uznane za nienależne bankowi na podstawie wydanego przez Sąd nieprawomocnego wyroku Sądu w sprawie z Państwa powództwa, który strony wzięły pod uwagę przy zakończeniu sporu.

Odsetki za opóźnienie zostały naliczone na podstawie nieprawomocnego wyroku Sądu od kwoty dochodzonej w pozwie, a więc 1.499.208,45 PLN i 11.571,30 CHF i będą wypłacone w oparciu o ugodę pozasądową.

Obie wymienione wyżej pozycje dadzą łączną kwotę do wypłaty przez Bank (...) S.A. w wysokości 774.810,00 PLN. Ugoda nie przewiduje wypłaty jakichkolwiek innych zobowiązań powyżej wymienionej kwoty.

Kwota do zapłaty przez Bank (…) w ramach planowanej ugody wynosi 774.810,00 PLN i obejmuje część nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych oraz część odsetek ustawowych zasądzonych przez Sąd.

Odsetki za opóźnienie, zawarte w kwocie planowanej ugody, dotyczą kwoty dochodzonej w pozwie, a więc 1.499.208,45 PLN i 11.571,30 CHF, a nie kwoty planowanej do wypłaty przez Bank (…).

Pytanie

Czy zwrot kwoty przez Bank (…) tytułem zwrotu świadczenia nienależnego oraz części odsetek ustawowych za opóźnienie w płatności podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem kwota planowana do wypłaty na podstawie uzgodnionego projektu ugody tytułem zwrotu świadczenia nienależnego jest dla Państwa neutralna podatkowo i nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot środków pieniężnych, dokonany zgodnie z planowaną ugodą, przez bank nie będzie stanowił dla Państwa realnego przysporzenia majątkowego, a jedynie zwrot wcześniej niesłusznie pobranych od Państwa środków. Wartość ta mieści się w granicach kwot, które uprzednio wpłaciliście Państwo do banku w złotych i walucie obcej w postaci rat kapitałowo-odsetkowych. Świadczenie to ma charakter wyrównawczy. Przywraca ono jedynie stan majątkowy, jaki istniałby, gdyby bank nie stosował w umowie abuzywnych klauzul przeliczeniowych. Zwrot własnych, uprzednio wydatkowanych pieniędzy nie generuje dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Państwa stanowisko jest w pełni zbieżne z ugruntowaną linią interpretacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, wyrażoną m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 6 lutego 2026 r. (sygn. 0112-KDIL2- 1.4011.983.2025.2.AK) oraz interpretacji z 2 marca 2026 r. (sygn. 0115-KDIT1.4011.6.2026.1.JG), w których organ wprost potwierdził, że zwrot nadpłat w wyniku ugody frankowej nie jest przychodem podatkowym.

Odsetki ustawowe za opóźnienie w płatności, zasądzone przez Sąd, naliczane od kwoty dochodzonej w pozwie, również są wolne od podatku dochodowego.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odsetki ustawowe zalicza się do przychodu z innych źródeł. Jednocześnie zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b wolne od podatku są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności, które same nie podlegają opodatkowaniu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń.

Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.

W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Wskazali Państwo, że na podstawie zawartej ugody z bankiem dojdzie do rozliczenia roszczeń i bank wypłaci Państwu określoną kwotę zwrotu świadczenia nienależnego oraz części odsetek ustawowych za opóźnienie w płatności.

Powzięli Państwo wątpliwość, czy wypłata ta będzie skutkować zapłatą przez Państwa podatku dochodowego od osób fizycznych.

Rozliczenie wzajemnych roszczeń i wypłata określonej kwoty

Ugoda - jako jeden z typów umów - regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.):

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Państwa skutki podatkowe z tytułu wypłaty kwoty w wyniku rozliczenia roszczeń

Jak wynika z opisu sprawy, Bank wypłaci Państwu kwotę, która stanowi m. in. zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, tj. zwrot środków wpłaconych wcześniej do banku, które zostały w ugodzie uznane za nienależne bankowi.

Zwrot takiej kwoty nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty kredytu ponad to, co powinien był zapłacić. Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Skoro więc otrzymają Państwo od banku taki zwrot, to otrzymana przez Państwa kwota w ogóle nie będzie stanowiła przychodu.

Tym samym - nie będzie na Państwu ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

W tej kwestii Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Skutki podatkowe wypłaty odsetek

Wskazali Państwo, że w wypłaconej kwocie mieści się część odsetek ustawowych za opóźnienie w płatności.

Zgodnie z art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie z którym:

Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego:

Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.

Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.

Zgodnie z ww. przepisem:

Jak wynika z brzmienia tego przepisu zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które spełniają równocześnie dwa warunki:

1)  są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,

2)  świadczenia, od których są naliczane, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.

Wskazana kwota obejmuje zarówno zwrot środków wpłaconych jako raty kapitałowo-odsetkowe, jak i część odsetek za opóźnienie w płatności. Przy czym odsetki za opóźnienie zostały naliczone na podstawie nieprawomocnego wyroku sądu od kwoty dochodzonej w pozwie, a więc od kwoty 1.499.208,45 PLN i 11.571,30 CHF i będą wypłacone w oparciu o ugodę pozasądową.

Zatem z opisu sprawy wynika, że dochodzą Państwo wobec Banku zapłaty odsetek ustawowych za naliczone na podstawie nieprawomocnego wyroku Sądu od kwoty dochodzonej w pozwie, jakiej domagają się Państwo od Banku w ramach toczącego się postępowania sądowego, a nie od części nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, którą faktycznie Bank Państwu zwróci (wypłaci).

Biorąc pod uwagę powyższe, skoro odsetki będą naliczone od całej kwoty, jakiej domagają się Państwo w toku postępowania sądowego, a nie od neutralnie podatkowo zwrotu, który faktycznie Bank Państwu zwróci, to nie można uznać że Bank wypłaci Państwu odsetki od kwoty świadczenia nienależnego. Zatem mieszczące się w ww. kwocie „odsetki” nie będą odsetkami z tytułu nieterminowej wypłaty należności. Nie będą to odsetki ustawowe od kwoty stanowiącej faktyczną wypłatę. Wartość ta wynika z pozwu w zakresie żądania odsetek ustawowych od całej kwoty roszczenia dochodzonego przez Państwa przed sądem.

W przypadku zatem wypłaty ustawowych odsetek za opóźnienie, liczonych od wartości dochodzonego roszczenia, które otrzymaliby Państwo w przypadku uznania pozwu przez sąd, ze zwolnienia skorzystają odsetki za opóźnienie wyłącznie w części, w której dotyczą nieterminowej wypłaty należności z tytułu niepodlegającej opodatkowaniu zwracanej przez Bank kwoty „Zwrotu”. Natomiast w pozostałej części (o ile taka będzie), tj. liczonej od roszczenia, którego domagają się Państwo w pozwie, a którego Bank faktycznie nie wypłaca, odsetki będą stanowić przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu.

Rozpatrując zatem całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania dotyczącego ww. kwoty odpowiadającej części odsetek ustawowych za opóźnienie, należało je uznać za nieprawidłowe, bowiem skoro wypłacana kwota jest niższa niż Państwa roszczenia dochodzone pozwem, to tym samym nie sposób uznać, że odsetki liczone od całego Państwa roszczenia dochodzonego pozwem są odsetkami z tytułu nieterminowej wypłaty należności, skoro nie cała należność wynikająca z pozwu zostaje w efekcie faktycznie wypłacona.

W konsekwencji, z tytułu odsetek naliczonych i wypłaconych od roszczenia, którego domagacie się Państwo w pozwie, a którego Bank faktycznie nie wypłaca, powstanie po Państwa stronie przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 tej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem w tej części odsetki nie będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast z tytułu odsetek naliczonych i wypłaconych od kwoty stanowiącej zwrot części nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, tj. od kwoty faktycznie zwróconej, odsetki w tej części będą korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ww. ustawy. Nie będziecie Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy prawidłowo postrzegają Państwo, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez Państwa stan faktyczny.

W polskim systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego.

Stąd też nie analizowałem przedstawionych przez Państwa kwot.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że dotyczą one indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.