0114-KDIP3-2.4011.734.2026.1.JK3

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – pismem z 8 września 2026 r. (data wpływu 8 września 2026 r.) oraz pismem z 10 września 2026 r. (data wpływu 10 września 2026 r.).

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowany będący stroną postępowania:

·      AA

2)  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

·      BB

Opis stanu faktycznego

Zainteresowani są małżonkami oraz obywatelami Ukrainy. Przed przyjazdem do Polski zamieszkiwali na terytorium Ukrainy, gdzie znajdowało się miejsce zamieszkania ich rodziny oraz koncentrowała się ich aktywność zawodowa i sprawy życiowe.

Pozostają Państwo w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy 2025. Przez cały rok 2025 pomiędzy Państwem istniała wspólność majątkowa małżeńska. Posiadają Państwo dwoje małoletnich dzieci. Zainteresowany przybył na terytorium Polski w dniu 14 lipca 2025 r. Zainteresowana wraz z dziećmi przybyła do Polski w dniu 26 sierpnia 2025 r. Od tego dnia wraz z dziećmi wspólnie zamieszkują Państwo w (…) oraz prowadzą Państwo wspólne gospodarstwo domowe. W związku z pobytem na terytorium Polski Zainteresowanemu nadano numer PESEL w dniu 18 lipca 2025 r., natomiast Zainteresowanej oraz dzieciom w dniu 28 sierpnia 2025 r. W lutym 2026 r. złożyli Państwo wnioski o wydanie Niebieskiej Karty UE. Do dnia przyjazdu Zainteresowanej wraz z dziećmi do Polski, Zainteresowany przebywał w Polsce samodzielnie, natomiast jego małżonka oraz małoletnie dzieci zamieszkiwały na Ukrainie. Od dnia 26 sierpnia 2025 r. cała najbliższa Państwa rodzina zamieszkuje wspólnie w (…) i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe.

W 2025 r. Zainteresowany uzyskiwał dochody zarówno na Ukrainie, jak i w Polsce. Na Ukrainie prowadził działalność gospodarczą jako osoba fizyczna – przedsiębiorca (FOP), opodatkowaną zgodnie z przepisami prawa ukraińskiego według stawki 5%. Działalność ta została zakończona przed końcem 2025 r. Dochody osiągnięte z tej działalności oraz zapłacone od nich podatki zostały udokumentowane dokumentami potwierdzającymi wysokość uzyskanych dochodów oraz uiszczonych zobowiązań podatkowych. Od dnia 6 października 2025 r. Zainteresowany pozostaje zatrudniony w Polsce na podstawie umowy o pracę i z tego tytułu uzyskuje dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce.

Zainteresowana w 2025 r. uzyskiwała dochody wyłącznie na Ukrainie, w szczególności z prowadzonej działalności gospodarczej oraz z najmu nieruchomości położonych na Ukrainie. Dochody te były opodatkowane zgodnie z przepisami prawa ukraińskiego, w tym częściowo według zryczałtowanej stawki 5%, przy czym w trakcie roku podatkowego następowały zmiany formy opodatkowania zgodnie z przepisami prawa ukraińskiego.

Nie prowadzili Państwo w Polsce w 2025 r. działalności gospodarczej opodatkowanej na podstawie przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ani podatkiem liniowym na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochody uzyskiwane na Ukrainie były opodatkowane wyłącznie zgodnie z przepisami prawa ukraińskiego.

Przez cały 2025 rok (jak również w latach poprzednich oraz obecnie) pozostawali i pozostają Państwo w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej w rozumieniu przepisów prawa ukraińskiego.

Nigdy nie zawierali Państwo żadnych umów majątkowych małżeńskich (tzw. intercyzy / rozdzielności majątkowej), które wyłączałyby lub w jakikolwiek sposób modyfikowały ten ustrój.

Pytania

1.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym podlegają Państwo w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dnia, w którym Zainteresowana wraz z małoletnimi dziećmi przybyła do Polski i rozpoczęła wspólne zamieszkiwanie z Zainteresowanym?

2.  Czy w przedstawionym stanie faktycznym są Państwo uprawnieni do wspólnego opodatkowania swoich dochodów za rok podatkowy 2025 zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Stanowisko Zainteresowanych w sprawie

Ad.1

Zdaniem Zainteresowanych, w przedstawionym stanie faktycznym od dnia przyjazdu Zainteresowanej oraz małoletnich dzieci do Polski, tj. od dnia 26 sierpnia 2025 r., podlegają Państwo w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592, dalej: „ustawa o PIT”), za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski uważa się osobę fizyczną, która:

• posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), lub
• przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przesłanki te mają charakter alternatywny, co oznacza, że spełnienie jednej z nich jest wystarczające do uznania danej osoby za polskiego rezydenta podatkowego. Jak potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 września 2024 r., sygn. 0114-KDWP.4011.129.2024.2.PP, kryteria te należy analizować niezależnie, a spełnienie jednego z nich jest wystarczające dla uznania rezydencji podatkowej w Polsce.

W Państwa ocenie, w analizowanym stanie faktycznym kluczowe znaczenie ma kryterium centrum interesów osobistych. Jak wskazano w powołanej interpretacji, centrum interesów osobistych należy wiązać przede wszystkim z lokalizacją więzi rodzinnych oraz prowadzeniem wspólnego gospodarstwa domowego.

Do dnia przyjazdu Zainteresowanej oraz dzieci do Polski Zainteresowany przebywał w Polsce samodzielnie, natomiast jego najbliższa rodzina pozostawała na Ukrainie. W tym okresie jego więzi osobiste były skoncentrowane poza terytorium Polski. Dopiero od dnia 26 sierpnia 2025 r., kiedy cała najbliższa rodzina Zaineresowanego przeniosła się do Polski i rozpoczęła wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego, nastąpiło skoncentrowanie Państwa więzi osobistych na terytorium Polski.

Jednocześnie przed dniem 26 sierpnia 2025 r. Zainteresowany nie spełniał przesłanek uznania go za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski. W szczególności jego centrum interesów osobistych znajdowało się poza Polską, gdyż najbliższa rodzina przebywała na Ukrainie. W tym okresie Zainteresowany nie wykonywał również pracy na terytorium Polski ani nie prowadził tutaj działalności zarobkowej. Nie spełniał także przesłanki przebywania na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, o której mowa w art. 3 ust. 1a, pkt 2 ustawy o PIT. Analogicznie przed przyjazdem do Polski Zainteresowana również nie posiadała miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski, gdyż jej centrum interesów życiowych znajdowało się na Ukrainie, gdzie przebywała wraz z dziećmi oraz prowadziła życie rodzinne i aktywność gospodarczą. Od dnia przyjazdu do Polski wraz z dziećmi rozpoczęła wspólne zamieszkiwanie z Zainteresowanym oraz prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego na terytorium Polski.

W konsekwencji, Państwa zdaniem, od dnia 26 sierpnia 2025 r. spełnione zostały przesłanki uznania, że podlegają Państwo w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Ad. 2

Zdaniem Zainteresowanych, w przedstawionym stanie faktycznym są oni uprawnieni do wspólnego opodatkowania dochodów za rok podatkowy 2025.

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o PIT, małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 tej ustawy, pozostający w związku małżeńskim oraz we wspólności majątkowej przez cały rok podatkowy, mogą – na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym – zostać opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, pozostają Państwo w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy 2025 oraz przez cały ten okres istnieje między Państwem wspólność majątkowa.

Jednocześnie, jak wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 1, od dnia 26 sierpnia 2025 r. podlegają Państwo w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Należy przy tym podkreślić, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości wspólnego opodatkowania małżonków od podlegania nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu przez cały rok podatkowy. Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 4 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.944.2024.2.JM, możliwość wspólnego opodatkowania uzależniona jest od spełnienia warunków określonych w art. 6 ust. 2 ustawy o PIT, natomiast przepisy nie wymagają, aby status polskiego rezydenta podatkowego istniał przez cały rok podatkowy.

Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 września 2024 r., sygn. 0114-KDWP.4011.129.2024.2.PP, w której organ potwierdził możliwość wspólnego rozliczenia małżonków po spełnieniu przesłanek rezydencji podatkowej oraz warunków wynikających z art. 6 ustawy o PIT. Analogiczne stanowisko zostało przedstawione w interpretacji indywidualnej z dnia 27 lutego 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.1004.2024.1.AK.

W analizowanej sprawie od dnia przyjazdu Zainteresowanej wraz z dziećmi do Polski wspólnie zamieszkują Państwo na terytorium Polski oraz prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, co potwierdza skoncentrowanie Państwa centrum interesów osobistych na terytorium Polski.

Należy również wskazać, że dochody uzyskiwane przez Państwa na Ukrainie były opodatkowane zgodnie z przepisami prawa ukraińskiego, w tym częściowo według zryczałtowanej formy opodatkowania właściwej dla działalności gospodarczej (FOP 5%), przy czym w przypadku Zainteresowanej w trakcie roku podatkowego następowały zmiany formy opodatkowania zgodnie z przepisami prawa ukraińskiego. Okoliczność ta nie ma jednak wpływu na możliwość wspólnego opodatkowania dochodów w Polsce.

Jednocześnie w analizowanej sprawie nie znajduje zastosowania wyłączenie przewidziane w art. 6 ust. 8 ustawy o PIT. W szczególności opodatkowanie działalności gospodarczej na Ukrainie według zasad właściwych dla ukraińskiego systemu podatkowego (FOP) nie jest tożsame ze stosowaniem przepisów polskiej ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, do których odwołuje się art. 6 ust. 8 ustawy o PIT.

W konsekwencji, w przedstawionym stanie faktycznym spełnione są wszystkie przesłanki określone w art. 6 ust. 2 ustawy o PIT, a jednocześnie nie zachodzą przesłanki negatywne wskazane w art. 6 ust. 8 tej ustawy.

Tym samym są Państwo uprawnieni do wspólnego opodatkowania dochodów za rok podatkowy 2025.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 4a omawianej ustawy:

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/ klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.

Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

W związku z tym, że są Państwo obywatelami Ukrainy i przyjechali Państwo do Polski z zamiarem stałego pobytu, na podstawie dyspozycji określonej w art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy odwołać się do zapisów Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. nr 63 poz. 269).

W myśl art. 4 ust. 1 ww. Konwencji:

Na podstawie art. 4 ust. 2 Konwencji:

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza Modelowej Konwencji OECD. Według tego Komentarza posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.

Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Z przedstawionych przez Państwa informacji wynika, że są Państwo małżonkami oraz obywatelami Ukrainy. Przed przyjazdem do Polski zamieszkiwali Państwo na terytorium Ukrainy, gdzie znajdowało się miejsce zamieszkania Państwa i Państwa rodziny oraz koncentrowała się Państwa aktywność zawodowa i sprawy życiowe. Posiadają Państwo dwoje małoletnich dzieci. Zainteresowany przybył na terytorium Polski w dniu 14 lipca 2025 r. Zainteresowana wraz z dziećmi przybyła do Polski w dniu 26 sierpnia 2025 r. Od tego dnia wraz z dziećmi wspólnie zamieszkują Państwo w (…) oraz prowadzą Państwo wspólne gospodarstwo domowe. W związku z pobytem na terytorium Polski Zainteresowanemu nadano numer PESEL w dniu 18 lipca 2025 r., natomiast Zainteresowanej oraz dzieciom w dniu 28 sierpnia 2025 r. W lutym 2026 r. złożyli Państwo wnioski o wydanie Niebieskiej Karty UE. Do dnia przyjazdu Zainteresowanej wraz z dziećmi do Polski, Zainteresowany przebywał w Polsce samodzielnie, natomiast jego małżonka oraz małoletnie dzieci zamieszkiwały na Ukrainie. Od dnia 26 sierpnia 2025 r. cała najbliższa Państwa rodzina zamieszkuje wspólnie w (…) i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe.

Powyższe informacje pozwalają uznać, że od dnia 26 sierpnia 2025 r. mają Państwo miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Od tego momentu, tj. od dnia kiedy zainteresowania niebędąca stroną postępowania wraz z dziećmi przybyła do Polski, podlegają Państwo w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podlegają Państwo obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Zatem w powyższym zakresie Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Odnosząc się do kwestii wspólnego rozliczenia Państwa dochodów za 2025 r. stwierdzam, co następuje.

Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 6 ust. 2 powołanej ustawy:

Stosownie do art. 6 ust. 2a cytowanej ustawy:

Z art. 6 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Jak wynika z art. 6 ust. 3a komentowanej ustawy:

Według art. 6 ust. 8 przywołanej ustawy:

Z ww. regulacji wynika, że z wnioskiem o wspólne opodatkowanie dochodów mogą wystąpić małżonkowie, jeżeli spełnią łącznie, określone w art. 6 ust. 2 i 8 cytowanej ustawy, następujące warunki:

1.  są polskimi rezydentami podatkowymi,

2.  pozostają w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:

• przez cały rok podatkowy albo
• od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego, w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego,

3.  nie stosują przepisów o 19% podatku liniowym lub przepisów ustawy o ryczałcie (z wyjątkiem dotyczących najmu prywatnego) w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,

4.  nie podlegają opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Ustawodawca wprowadzając uprawnienie polegające na możliwości wspólnego rozliczenia się małżonków, wyraźnie określił warunki jakie należy spełnić by móc z niego skorzystać. Spełnienie ww. warunków łącznie powoduje możliwość skorzystania z prawa do łącznego opodatkowania dochodów małżonków.

Jak wynika z uzasadnienia interpretacji, po przyjeździe do Polski Zainteresowanej wraz z dziećmi 26 sierpnia 2025 r., podlegają Państwo nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Ponadto z wniosku wynika, że pozostawali Państwo przez cały rok 2025 w związku małżeńskim, w którym obowiązywała wspólność majątkowa małżeńska w rozumieniu przepisów prawa ukraińskiego. Nie uzyskiwali Państwo w roku 2025 dochodów podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Nie uzyskiwali Państwo w roku 2025 dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W 2025 r. Zainteresowany uzyskiwał dochody zarówno na Ukrainie, jak i w Polsce. Na Ukrainie prowadził działalność gospodarczą jako osoba fizyczna – przedsiębiorca (FOP), opodatkowaną zgodnie z przepisami prawa ukraińskiego według stawki 5%. Działalność ta została zakończona przed końcem 2025 r. Dochody osiągnięte z tej działalności oraz zapłacone od nich podatki zostały udokumentowane dokumentami potwierdzającymi wysokość uzyskanych dochodów oraz uiszczonych zobowiązań podatkowych. Od dnia 6 października 2025 r. Zainteresowany pozostaje zatrudniony w Polsce na podstawie umowy o pracę i z tego tytułu uzyskuje dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce. Zainteresowana w 2025 r. uzyskiwała dochody wyłącznie na Ukrainie, w szczególności z prowadzonej działalności gospodarczej oraz z najmu nieruchomości położonych na Ukrainie. Dochody te były opodatkowane zgodnie z przepisami prawa ukraińskiego, w tym częściowo według zryczałtowanej stawki 5%, przy czym w trakcie roku podatkowego następowały zmiany formy opodatkowania zgodnie z przepisami prawa ukraińskiego.

Biorąc pod uwagę informacje przedstawione we wniosku, uznaję, że wszystkie warunki uprawniające do Państwa wspólnego rozliczenia na terytorium Polski zostały spełnione. Zatem, mogą Państwo rozliczyć się wspólnie składając wspólne zeznanie podatkowe za rok podatkowy 2025 rozliczając w nim dochody uzyskane w okresie od 26 sierpnia 2025 r., tj. od momentu podlegania w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Państwa stanowisko w powyższym zakresie jest również prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, określonych stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się odnoszących.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan AA (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.