0114-KDIP3-2.4011.711.2026.2.MJ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. . Uzupełnili go Państwo pismem z 12 sierpnia 2026 r. (wpływ 17 sierpnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.  Zainteresowany będący stroną postępowania:

·         AA (…)

2.  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

·         BB (…)

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy w dniu 19 maja 2008 r. zawarli z bankiem z siedzibą na terenie Unii Europejskiej, działającym na terenie Polski poprzez oddział banku z siedzibą w (…), umowę o kredyt hipoteczny indeksowany do waluty obcej CHF na kwotę: 480.000,00 zł, zwaną dalej: „Umową kredytu”, na okres kredytowania wynoszący 132 miesiące. Umowa kredytu została podpisana w (…). Miejsce zamieszkania Wnioskodawców w dacie zawarcia Umowy kredytu było w (…).

Kredyt został wypłacony w kwocie określonej w Umowie kredytu i spłacony przez Wnioskodawców spłatą całkowitą w dniu 20 lipca 2020 r. Kredyt został spłacony wcześniej niż wynikało to z harmonogramu spłaty kredytu. Kredyt został zaciągnięty wspólnie przez obojga Wnioskodawców, którzy przez cały okres wykonywania Umowy kredytu, jak i obecnie są małżeństwem i przez cały okres pozostawali i pozostają w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej. Kredyt został zaciągnięty na cele konsumenckie, to jest na refinansowanie wydatków na dom w (…) przy ul. (…) na cele mieszkaniowe. Cel kredytu został zrealizowany.

Kredytobiorcy spłacili w wykonaniu Umowy kredytu tytułem rat kapitałowo-odsetkowych (w tym częściowo tytułem spłat rat zapłaconych po terminie, częściowo także w ramach wcześniejszej spłaty kredytu i spłaty całkowitej, a także częściowo w ramach odsetek karnych) łącznie kwoty: 275.634,62 zł i 166.644,99 franków szwajcarskich.

30 grudnia 2025 r. Wnioskodawcy złożyli przeciwko następcy prawnemu banku, który udzielił kredytu, zwanego dalej: „Bankiem”, pozew o zwrot całości spłat rat kapitałowo-odsetkowych dokonanych w wykonaniu Umowy kredytu, która zdaniem Wnioskodawców jest nieważna. Skutkiem przestankowego stwierdzenia nieważności Umowy kredytu, sąd winien w ocenie Wnioskodawców zasądzić należne im dochodzone pozwem kwoty. Postępowanie sądowe wywołane pozwem Wnioskodawców toczy się na etapie pierwszoinstancyjnym, nie zapadł jeszcze wyrok.

W związku z toczącym się postępowaniem sądowym, pozwany Bank zaproponował Wnioskodawcom zawarcie ugody, zwanej dalej: „Ugodą”. Deklarowanym celem Ugody wpisanym do jej treści, jest polubowne rozwiązanie wszelkich sporów, zarówno istniejących, jak i tych mogących pojawić w przyszłości w związku zawartą Umową kredytu, w tym w szczególności dotyczących ważności Umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień (w rozumieniu art. 385¹ k.c.), a co za tym idzie, uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy poprzez przyjęte w Ugodzie rozwiązania.

W projekcie Ugody wskazuje się m. in., że Wnioskodawcy dobrowolnie rezygnują z powoływania się w toczącym postępowaniu sądowym, jak i na przyszłość na nieważność umowy, oraz niedozwolony charakter postanowień umownych dotyczących indeksacji kredytu CHF. W projekcie Ugody znajduje się zapis, że na skutek indywidualnych uzgodnień, następca prawny banku, który udzielił kredytu dokona zwrotu na rzecz Wnioskodawców określonej w Ugodzie kwoty: 451.000,00 zł, która to kwota zwrotu pochodzi z wydatków, które zostały uprzednio poniesione ze środków Wnioskodawców na rzecz banku z tytułu spłat kredytu udzielonego na podstawie Umowy.

W projekcie Ugody brak jest szerszego określenia czym jest zwrot, którego ma dokonać Bank. Nie ma wskazań, że miałby on być zapłatą, odszkodowaniem, zadośćuczynieniem czy darowizną. Nie ma zapisów dlaczego taka, a nie inna kwota jest zwracana, nie ma również zapisów dlaczego Bank decyduje się ją zwrócić. Lapidarna treść postanowień Ugody ogranicza się do zapisu, że jest to zwrot, który pochodzi z wydatków, które zostały uprzednio poniesione ze środków Wnioskodawców na rzecz Banku z tytułu spłat kredytu udzielonego na podstawie Umowy.

W projekcie Ugody jest zapis, że Wnioskodawcy w terminie 7 dni dnia wejścia w życie Ugody, cofną w całości pozew skierowany przeciwko Bankowi, oraz zrzekną się w całości roszczenia dochodzonego pozwem.

Wnioskodawcy poważnie rozważają podpisanie Ugody, zgodnej z projektem przedstawionym im przez Bank, o treści i warunkach opisanych powyżej.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Kwota 451.000,00 zł będzie zwrotem środków wpłaconych do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie stały się nienależne bankowi.

Kwota wpłat do banku tytułem umowy kredytu, tj. 275.634,62 zł oraz 166.644,99 CHF (po przeliczeniu CHF na walutę polską - z czego kwota w CHF przeliczona na PLN kursem średnim NBP z dnia zawarcia Ugody) po zsumowaniu będzie przekraczać kwotę wypłaconego kapitału kredytu, tj. 480.000,00 zł.

Z uwagi na zmienność kursu CHF/PLN nie wiadomo o ile na dzień zawarcia Ugody kwota wpłat do banku tytułem umowy kredytu, tj. 275.634,62 zł oraz 166.644,99 CHF przekroczy wartość wypłaconego kapitału kredytu, tj.: 480.000,00 zł. Według wyliczeń po kursie średnim CHF/PLN NBP, aktualnym na dzień sporządzenia niniejszego pisma, tj. kursie z dnia 12 sierpnia 2026 r. wynoszącym: 4,5892 CHF/PLN, nadwyżka wyniesie: 560.401,81 zł (wyliczenie: 275.634,62 + 166.644,99x4,5892 - 480.000 = 275.634,62 + 764.767,19 - 480.000,00-560.401,81).

Wobec powyższego, kwota zwrotu w wysokości: 451.000,00 zł zmieści się w różnicy pomiędzy sumą wpłat (275.634,62 zł oraz 166.644,99 CHF), a kwotą wypłaconego kapitału (480.000,00 zł). Jakkolwiek - jak wskazano wyżej, z uwagi na zmienność średniego kursu CHF/PLN NBP nie wiadomo ile wyniesie suma spłat kredytu przeliczona kursem średnim CHF/PLN NBP z dnia zawarcia Ugody, to jednak z uwagi na znaczącą nadwyżkę wpłat do banku przeliczonych na PLN na dzień 12 sierpnia 2026 r. w łącznej kwocie: 560.401,81 zł, nad wartością oferowanej przez bank kwoty zwrotu: 451.000,00 zł, Wnioskodawcy oświadczają, że wartość zwrotu (451.000,00 zł) na pewno zmieści się w różnicy pomiędzy sumą wpłat (275.634,62 zł oraz 166.644.99 CHF), a kwotą wypłaconego kapitału (480.000,00 zł).

Pytanie

1.    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawców, że w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku, nie stanowi dla Wnioskodawców przychodu w podatku PIT kwota: 451.000,00 zł, która zostanie otrzymana przez Wnioskodawców na podstawie Ugody, w sytuacji gdy suma kwot zapłaconych do Banku przez Wnioskodawców na podstawie Umowy kredytu, tj.: 275.634,62 zł i 166.644,99 franków szwajcarskich (z czego kwota w CHF przeliczona na PLN kursem średnim NBP z dnia zawarcia Ugody), będzie wyższa niż suma wypłaconego kredytu, tj. 480.000,00 zł i zwróconej przez Bank kwoty: 451.000 zł (480.000,00 +451.000,00 = 931.000,00), a co za tym idzie, nie powstanie po stronie Wnioskodawców obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?

2.    Czy z tytułu wyżej opisanego zwrotu na podstawie Ugody kwoty: 451.000,00 zł Bank powinien wystawić Wnioskodawcom PIT-11, zgodnie z art. 42 ust. 1a ustawy o PIT?

Stanowisko Zainteresowanych w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawców w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku, nie będzie stanowić dla Wnioskodawców przychodu w podatku PIT kwota: 451.000,00 zł otrzymana od Banku na podstawie Ugody, w sytuacji gdy suma kwot zapłaconych do Banku przez Wnioskodawców na podstawie Umowy kredytu (275.634,62 zł i 166.644,99 franków szwajcarskich - z czego kwota w CHF przeliczona na PLN kursem średnim NBP z dnia zawarcia Ugody), będzie wyższa niż suma wypłaconego kredytu, tj. 480.000 zł i zwróconej przez Bank kwoty: 451.000,00 zł.

Ogólna definicja przychodu została zawarta w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15 . art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f ustawy o PIT, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W orzecznictwie sądowym podnosi się, że pomimo że nie wynika to wprost z brzmienia przytoczonego przepisu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego (a zatem muszą mieć charakter trwały). Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem majątkowym, a zatem jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny (zwiększa aktywa podatnika, który może tymi aktywami swobodnie dysponować bądź zmniejsza jego pasywa).

O ile kwota dodatkowa otrzymana przez Wnioskodawców w wykonaniu ugody (451.000,00 zł), będzie miała charakter definitywny, to jej otrzymanie nie doprowadzi do przyrostu majątku Wnioskodawców.

W wykonaniu Umowy kredytu Wnioskodawcy zapłacili bowiem do Banku łącznie kwotę: 275.634,62 zł i 166.644,99 franków szwajcarskich tytułem spłat rat kapitałowo-odsetkowych. Suma tych spłat (przy założeniu przeliczenia spłaty wyrażonych w CHF kursem średnim z dnia podpisania Ugody) będzie wyższa, niż suma wypłaconego kredytu (480.000,00 zł), powiększona o kwotę otrzymaną przez Wnioskodawców w wykonaniu Ugody, tj. 451.000 zł (480.000,00 +451.000,00 = 931.000,00).

W związku z zawartą z Bankiem Ugodą nastąpi w istocie jedynie zwrot nienależnie pobranych przez Bank świadczeń poprzez zwrot wpłaconych uprzednio rat kapitałowo-odsetkowych, wpłacanych na podstawie zawartej Umowy kredytu.

Jakkolwiek nie wynika to wprost z postanowień Ugody, to w rzeczywistości zwrot ten jest skutkiem zawarcia przez Bank niedozwolonych abuzywnych klauzul przeliczeniowych, których ważność, jak również ważność całej Umowy, stała się przedmiotem sporu sądowego. Zwrot ten wynika faktycznie z pewnego rodzaju kompensaty wzajemnych roszczeń, które z bardzo dużym prawdopodobieństwem zostałyby zasądzone przez sąd, gdyby sprawa była przez niego rozstrzygana. W przypadku uzyskania w sporze z Bankiem rozstrzygnięcia odpowiadającego tym, które zapadają w ramach dominującej linii orzeczniczej, stronom przysługiwałyby wzajemne roszczenia o zwrot świadczeń pieniężnych spełnionych w wykonaniu Umowy, tj. Bank byłby zobowiązany do zwrotu kredytobiorcy sumy uiszczonych przez kredytobiorców rat kapitałowo-odsetkowych (i ewentualnie innych opłat), a kredytobiorca zobowiązany byłby do zwrotu Bankowi wypłaconego kapitału.

Po drugie, o ile brak jest - co do wszystkich źródeł przychodów w podatku PIT - normy analogicznej do normy przepisu art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o PIT, który stanowa, że „do przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 1 i 2, nie zalicza się: zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów”, to należy uznać, że norma przepisu art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o PIT stanowi jedynie powtórzenie - w źródle przychodów „pozarolnicza działalność gospodarcza” - normy ogólnej, że przychód w podatku PIT nie powstanie w razie braku przyrostu majątku po stronie podatnika, doprecyzowując jedynie, że dotyczy to zwrotu wydatków na rzecz podatnika nie zaliczonych uprzednio przez tego podatnika do kosztów uzyskania przychodu w podatku PIT. Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

Skoro w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze zwrotem nienależnie pobranego przez Bank świadczenia (nadpłata kredytu), to zwrot ten nie stanowi dla Wnioskodawców przychodu. W przypadku zwrotu świadczenia klient otrzymuje bowiem z powrotem swój kapitał - zwrot zapłaconych bankowi kwot. Nie ma zatem podstaw, aby zwrócone kwoty uznać za przychód podlegający opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo.

Tym samym Wnioskodawcy nie uzyskają z tytułu zawarcia Ugody żadnego przychodu, w szczególności przychodu o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT.

Zdaniem Wnioskodawców bez znaczenia jest fakt, że, że przy porównaniu wartości spłat kredytu, Wnioskodawcy przeliczą wartość spłat kredytu w CHF na PLN kursem średnim NBP z dnia zawarcia Ugody na PLN, albowiem aby porównać wartość spłat kredytu spłacanych częściowo w złotych polskich, a częściowo we frankach szwajcarskich z wartością wypłaconego kapitału, muszą w jakiś sposób przeliczyć obie te wartości do tej samej waluty. Przeliczenie wartości kursem średnim CHF NBP z dnia zawarcia Ugody, wydaje się właściwą formą porównania obu ww. wartości.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawców w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku Bank nie powinien wystawić PIT-u. W wyniku zwrotu świadczenia Wnioskodawcy nie osiągną konkretnego przysporzenia majątkowego, a w związku z tym Bank nie jest zobowiązany sporządzić dla Wnioskodawców informacji PIT-11, o której mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

• dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
• dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego przepisu:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Wskazali Państwo, że na podstawie ugody bank wypłaci Państwu określoną kwotę. Powzięli Państwo wątpliwość, jakie będą dla Państwa skutki podatkowe tej czynności.

Skutki podatkowe wypłaty określonej kwoty

Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze m.):

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Państwa skutki podatkowe z tytułu wypłaty kwoty określonej przez bank

Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Państwa skutki podatkowe z tytułu wypłaty kwoty określonej przez bank

Z opisu sprawy wynika, że kwota 451.000,00 zł będzie zwrotem środków wpłaconych do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie stały się nienależne bankowi. Ponadto, ww. kwota zmieści się w różnicy pomiędzy sumą wpłat a kwotą wypłaconego kapitału.

Zatem – jak wynika z powyższego – kwota 451.000,00 złotych proponowana przez Bank będzie miała w istocie charakter zwrotu świadczeń pieniężnych uprzednio spełnionych przez Państwa na rzecz Banku w wykonaniu umowy kredytu (rat kapitałowo-odsetkowych).

Zwrot wpłaconych wcześniej do Banku środków nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu.

Taka wypłata jest więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstaje przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Porównanie wartości spłat kredytu spłacanych częściowo w złotych polskich, a częściowo we frankach szwajcarskich z wartością wypłaconego kapitału powinno być dokonane poprzez przeliczenie wartości spłat kredytu w CHF na PLN według kursu waluty przyjętego w ugodzie.

Wobec powyższego, skoro kwota 451.000,00 złotych, którą otrzymacie Państwo od Banku w wyniku ugody, będzie stanowić w istocie zwrot wpłaconych wcześniej środków pieniężnych, jej otrzymanie nie spowoduje po Państwa stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. Wypłata ta będzie dla Państwa neutralna podatkowo.

W wyniku tego zwrotu nie osiągniecie Państwo bowiem konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Państwa stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym – nie będzie ciążył na Państwu obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu, a Bank nie będzie zobowiązany sporządzić dla Państwa informacji PIT 11, o której mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Nie podlegają urzędowej interpretacji zasady rachunkowego określania (wyliczenia) opisanych we wniosku należności, gdyż wykraczałoby to poza zakres interpretacji przepisów prawa podatkowego. Właściwe obliczenia, jakich należy dokonać, pozostają w Państwa kompetencji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan AA (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.