0114-KDIP3-2.4011.701.2026.1.JM
Wnioskodawczyni podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podlega opodatkowaniu w Polsce tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych na terytorium Polski.
Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
10 lipca 2021 r. zawarła Pani związek małżeński i podjęła decyzję o wyjeździe do Szwajcarii celem wspólnego zamieszkania w tym kraju wraz z mężem. Pani mąż jest wieloletnim mieszkańcem Szwajcarii, gdzie żyje i pracuje nieprzerwanie od roku 2013 r. Ze względu na charakter szwajcarskiego rynku mieszkaniowego, na jego nazwisko zostało wynajęte mieszkanie, w którym Państwo zamieszkali i nadal mieszkają. W Polsce posiada Pani mieszkanie, którego jest jedynym właścicielem i traktuje je Pani jako formę inwestycji kapitału. Jako że jest Pani aktywnie pracującym lekarzem dentystą, z Polską wiążą Panią kwestie zawodowe. Do czasu uzyskania odpowiedniego pozwolenia na pracę w tym konkretnym zawodzie w Szwajcarii, zmuszona jest Pani łączyć obowiązki zawodowe i rodzinne w obu państwach, co wymaga od Pani okresowych podróży. Pracę lekarza dentysty wykonuje Pani w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej w relacji B2B z dwoma podmiotami leczniczymi. Zgodnie z obowiązującym szwajcarskim prawem pozwalającym na łączenie członków najbliższej rodziny ze sobą celem uzyskania dla nich pozwolenia na pobyt w tym kraju, od 18 lipca 2021 r. zostało Pani wydane prawo pobytu typu B pozwalające na 5-letni pobyt w Szwajcarii, które w dniu 25 czerwca 2026 r. zostało przedłużone o kolejne 5 lat i wkrótce może Pani aplikować o pozwolenie na pobyt typu C (pobyt na czas nieokreślony). W październiku 2021 r. w szpitalu w (…) na świat przyszedł Państwa syn, którego wraz z mężem zdecydowała się Pani wychować w Szwajcarii. Synowi zostało przyznane prawo pobytu typu B, syn został zgłoszony do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego, odbywa regularne kontrole lekarskie w Szwajcarii, tutaj też uczęszczali Państwo z nim na dodatkowe konsultacje dotyczące wychowania i opieki nad dziećmi, a także syn uczęszcza do lokalnego żłobka od lutego 2023 r. Od 17 sierpnia 2026 r. syn rozpocznie obowiązkową edukację szkolną w Szwajcarii. Aby móc swobodnie funkcjonować w Szwajcarii i wypełniać obowiązki rodzinne oraz inne związane z życiem w tym kraju, korzysta Pani z zarejestrowanego na Panią szwajcarskiego numeru telefonu komórkowego. Posiada Pani także roczny abonament uprawniający Panią do korzystania ze szwajcarskiej komunikacji zbiorowej na zasadach rezydenta tego kraju. Aktywnie spędza Pani tu wolny czas na spotkaniach z przyjaciółmi, podróżując po okolicy, korzystając z obiektów kulturalnych (lokalne zoo, kina, muzea, filharmonia, spotkania organizowane przez żłobek) czy biorąc udział w lokalnych inicjatywach (m.in. w kursie (…), którego certyfikat ukończenia Pani posiada oraz inicjatywach organizowanych przez lokalne grupy skupiające pasjonatów wycieczek górskich). Posiadając zezwolenie na pobyt typu B, jest Pani traktowana na zasadach rezydenta Szwajcarii, a więc ciąży na Pani także obowiązek podatkowy. Zgodnie z prawem szwajcarskim wspólnie z mężem składa Pani corocznie w Szwajcarii zeznanie podatkowe począwszy od okresu obejmującego 2021 r. i jest Pani zobowiązana to kontynuować przez wszystkie lata Państwa pobytu w tym kraju. Od czasu zamieszkania w Szwajcarii, regularnie Pani podróżuje między nią a Polską, godząc w ten sposób obowiązki rodzinne i zawodowe. Dokonała Pani wymeldowania z pobytu stałego w Polsce, zmieniła Pani adres zamieszkania na szwajcarski i posiada tam Pani stały meldunek, zaktualizowała Pani także dane adresowe w CEiDG. Mając jednak swoje źródło utrzymania w Polsce oraz obowiązki z tym związane, pomimo miejsca stałego zamieszkania w Szwajcarii, musi Pani okresowo przyjeżdżać do Polski w celach związanych z prowadzeniem tu działalności gospodarczej. Począwszy od 2023 r. czas Pani pobytu w Szwajcarii wynosi powyżej 183 dni rocznie. Ze względu na specyfikę zawodu i związane z nią bardzo wysokie wymagania dotyczące uznania Pani kwalifikacji w Szwajcarii, konieczność regularnych podróży do Polski celem pozyskania środków do życia trwa nadal. Mając na względzie fakt potencjalnego posiadania podwójnej rezydencji podatkowej: szwajcarskiej (według szwajcarskiego prawa, w związku z przebywaniem na tym terenie ponad 3 miesiące, prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego z mężem i wychowywanie tu dziecka, na skutek czego powstaje obowiązek wspólnego rozliczenia podatkowego w tym kraju - ośrodek interesów osobistych) oraz polskiej (posiadanie centrum interesu gospodarczego w postaci prowadzonej działalności gospodarczej) konieczne stało się dla Pani uzyskanie informacji o ostatecznym statusie obowiązku podatkowego w Polsce. Dokonała Pani analizy Pani sytuacji osobistej oraz zawodowej i ustaliła Pani, co następuje:
1. centrum interesów osobistych posiada Pani w Szwajcarii (najbliższa rodzina, krąg przyjaciół i znajomych, uczestnictwo w lokalnym życiu kulturalnym, spędzanie wolnego czasu, prywatne konto bankowe, prywatny nr telefonu)
2. centrum interesów gospodarczych posiada Pani w Polsce (prowadzona działalność gospodarcza jako Pani główne źródło dochodu, posiadane konta bankowe i firmowy numer telefonu konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej, nieruchomość stanowiąca część prywatnego majątku)
3. Począwszy od 2023 r. przebywa Pani w Szwajcarii powyżej 183 dni kalendarzowych w roku.
Zastosowała Pani reguły kolizyjne zawarte w Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Objaśnienia podatkowe z dnia 29 kwietnia 2021 r. dotyczące rezydencji podatkowej oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych w Polsce.
1. „Osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu umawiających się państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych).”
Punkt ten nie rozstrzyga jednoznacznie, gdzie znajduje się Pani ośrodek interesów życiowych, gdyż posiada Pani ściślejsze powiązania osobiste ze Szwajcarią, natomiast gospodarcze z Polską.
2. „Jeżeli nie można ustalić, w którym państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo, jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym państwie, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym umawiającym się państwie, w którym zwykle przebywa.”.
Punkt ten jednoznacznie rozstrzyga, że Pani ośrodkiem interesów życiowych jest Szwajcaria, gdyż począwszy od roku 2023 r. przebywa Pani w niej ponad 183 dni w roku. Z powyższego wyciągnęła Pani wnioski i uważa Pani, że Szwajcaria jest Pani miejscem zamieszkania i obowiązuje Panią tam nieograniczony obowiązek podatkowy, a w Polsce z racji prowadzonej działalności gospodarczej podlega Pani jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Pytanie
Czy w związku z opisaną przez Panią sytuacją, począwszy od 2023 r. w Polsce podlega Pani jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dochodów uzyskanych w Polsce, a dochody uzyskane poza Polską nie podlegają w niej obowiązkowi podatkowemu?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, począwszy od 2023 r., podlega Pani w Polsce jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, od dochodów uzyskanych w Polsce, a dochody uzyskane poza Polską nie podlegają w niej obowiązkowi podatkowemu. Krajem, w którym posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy jest bowiem Szwajcaria, w którym posiada Pani główne centrum interesów życiowych i przebywa Pani w nim powyżej 183 dni w roku począwszy od 2023 r. W Pani przypadku o rozstrzygnięciu tego faktu zadecydowało dopiero zastosowanie reguł kolizyjnych zawartych w Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (zawarte w art. 4 ust. 2). Pomocne w interpretacji były Objaśnienia podatkowe z dnia 29 kwietnia 2021 r. dotyczące rezydencji podatkowej oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych w Polsce.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
W oparciu o treść art. 3 ust. 2b ustawy:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:
1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów uczestnictwa;
6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;
8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest katalogiem zamkniętym; wymienia jedynie przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie jest to wyliczenie wyczerpujące.
Z art. 4a ww. ustawy wynika, że:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.
Należy również podkreślić, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski.
Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Na podstawie art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Bernie dnia 2 września 1991 r. (Dz. U. z 1993 r. nr 22, poz. 92) zmienionej Obwieszczeniem Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 2.02.2021 r. o sprostowaniu błędów (Dz. U. z 2021 r. poz. 262):
W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według ustawodawstwa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz każdą jednostkę jego podziału terytorialnego lub organ władzy lokalnej. Jednakże, określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko ze względu na dochód jaki osiąga ona ze źródeł położonych w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
W świetle art. 4 ust. 2 ww. Konwencji:
Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Państwach, to jej status będzie określony według następujących zasad:
a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;
c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem;
d) jeżeli jest ona obywatelem obu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Przy tym wskazać należy, że według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas.
Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby.
Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Biorąc pod uwagę informacje przedstawione we wniosku, stwierdzam, że posiada Pani centrum interesów osobistych w Szwajcarii.
We wniosku Pani wskazała, że 10 lipca 2021 r. zawarła Pani związek małżeński i podjęła Pani decyzję o wyjeździe do Szwajcarii celem wspólnego zamieszkania z mężem. Z mężem prowadzi Pani wspólne gospodarstwo domowe. W październiku 2021 r. urodził się Państwu syn, który wraz z mężem zdecydowała się Pani wychować w Szwajcarii. W Szwajcarii aktywnie spędza Pani czas spotykając się z przyjaciółmi, podróżując po okolicy, korzystając z obiektów kulturalnych czy biorąc udział w lokalnych inicjatywach. Posiadając pozwolenie na pobyt typu B jest Pani traktowana na zasadach rezydenta Szwajcarii, a więc ciąży na Pani obowiązek podatkowy. W tym kraju rozlicza się Pani corocznie z uzyskanych dochodów. Dokonała Pani wymeldowania z pobytu stałego w Polsce, zmieniła Pani adres zamieszkania na adres szwajcarski i posiada tam Pani stały meldunek.
W zakresie powiązań gospodarczych, wyjaśniam, że jest to miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są: miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
Pani ośrodek interesów gospodarczych znajduje się w Polsce.
Jest Pani aktywnie pracującym lekarzem dentystą. Z Polską wiążą Panią kwestie zawodowe. Pracę lekarza dentysty wykonuje Pani w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej w relacji B2B z dwoma podmiotami leczniczymi na terytorium Polski. Jest to Pani główne źródło dochodu. Od czasu zamieszkania w Szwajcarii regularnie podróżuje Pani między Polską a Szwajcarią. Mając swoje źródło utrzymania w Polsce oraz obowiązki z tym związane, pomimo miejsca stałego zamieszkania w Szwajcarii, musi Pani okresowo przyjeżdżać do Polski w celach związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w Polsce. Począwszy od 2023 r. czas Pani pobytu w Szwajcarii wynosi powyżej 183 dni rocznie.
Zatem nie można określić państwa, w którym będzie znajdował się Pani ośrodek interesów życiowych. Zastosowanie znajdzie więc art. 4 ust. 2 pkt b) Konwencji polsko - szwajcarskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania, który stanowi, że:
Jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym zwykle przebywa.
Z wniosku wynika, że Pani stałym miejscem zamieszkania jest Szwajcaria. W Szwajcarii przebywa Pani ponad 183 dni w roku.
Zatem począwszy od 2023 r. podlega Pani w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podlega Pani opodatkowaniu w Polsce tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych na terytorium Polski, z uwzględnieniem właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Dochody uzyskane poza Polską nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W tym miejscu wskazuję, że interpretacja indywidualna dotyczy tylko zagadnienia objętego zadanym pytaniem, tj. dotyczy Pani obowiązku podatkowego w Polsce. Kwestia dotycząca opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej, nie była poruszana w interpretacji, gdyż nie było to przedmiotem Pani zapytania.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność i nie będzie Pani chroniła.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów