0114-KDIP3-2.4011.700.2026.2.MN

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 14 lipca 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowana będąca stroną postępowania:

A.A.

2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B.B.

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni oraz Zainteresowany niebędący stroną postępowania (dalej: Wnioskodawcy) są osobami fizycznymi podlegającymi nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT.

20 listopada 2006 r. zawarli z (…) Bank z siedzibą w (…) (dalej: Bank) umowę nr (…) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych „(…)” waloryzowany kursem CHF (dalej: Umowa).

Na podstawie Umowy, Bank (…) zobowiązał się do wypłaty na rzecz Wnioskodawców kredytu na finansowanie przedpłat na poczet budowy i nabycia od dewelopera lokalu mieszkalnego wraz z prawem wyłącznego korzystania z miejsca postojowego (dalej: Nieruchomość), a także na pokrycie kosztów związanych z udzieleniem kredytu (dalej: Kredyt).

Kwota Kredytu została wyrażona w polskich złotych (dalej: PLN) i była waloryzowana we frankach szwajcarskich (dalej: CHF). W Umowie określona została również kwota Kredytu wyrażona w walucie waloryzacji (CHF) na koniec 26 września 2006 r. według kursu kupna waluty z tabeli kursowej (...) Banku.

Umowa była aneksowana na podstawie aneksów z:

1) dnia 24 maja 2007 r.,

2) dnia 27 marca 2008 r.,

3) dnia 9 kwietnia 2010 r.,

4) dnia 24 stycznia 2015 r., przy czym Wnioskodawcy podpisali ten aneks z (…) z siedzibą w (…) przy ul. (…) (KRS: …, NIP: …) (dalej: (…) Bank), który jest następcą prawnym Banku (…) i wstąpił we wszystkie prawa i obowiązki Banku (…) związane z realizacją Umowy,

5) dnia 14 listopada 2019 r. zawarty z (…) Bank.

Od momentu zawarcia Umowy, Wnioskodawcy systematycznie spłacali raty kapitałowo-odsetkowe Kredytu. Część rat została spłacona w PLN, a część w CHF.

Bazując na doniesieniach medialnych o zawartych w umowach kredytowych waloryzowanych w CHF klauzulach abuzywnych, Wnioskodawcy zdecydowali się podjąć działania zmierzające do stwierdzenia nieważności Umowy.

W konsekwencji Wnioskodawcy złożyli pozew przeciwko (…) Bankowi o stwierdzenie nieważności (trwałej bezskuteczności) Umowy (dalej: Pozew). Postępowanie sądowe zainicjowane pozwem toczyło się przed Sądem Apelacyjnym w (…). Następnie (…) Bank wytoczył przeciwko Wnioskodawcom pozew o zapłatę kwoty odpowiadającej kapitałowi wypłaconemu przez Bank na podstawie Umowy.

W wyniku prowadzonych negocjacji, Wnioskodawcy oraz (…) Bank (łącznie dalej: Strony) podjęli decyzję o podpisaniu ugody, na podstawie której zdecydowali o polubownym rozstrzygnięciu zaistniałego między nimi sporu w zakresie wzajemnie przysługujących im roszczeń będących przedmiotem ww. sporu sądowego (dalej: Ugoda). Aby uchylić niepewność co do wzajemnych roszczeń związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy, Strony ustaliły również zasady wzajemnych rozliczeń, a w konsekwencji zakończenia Umowy oraz powstałego między nimi sporu w sposób definitywny i bez żadnych dalszych roszczeń którejkolwiek ze Stron.

W Ugodzie określono sposób w jaki zostaną przeliczone spłaty dokonane przez Wnioskodawców w CHF na PLN. W efekcie ustalono łączną sumę świadczeń, które Wnioskodawcy spełnili na rzecz (…) Banku w związku z realizacją Umowy (spłatą Kredytu) oraz sporem sądowym. Suma ta (po przeliczeniu spłat w CHF na PLN) wyniosła 254.294,61 PLN, a złożyły się na nią: wpłaty tytułem rat kapitałowo-odsetkowych, składki ubezpieczeniowe, opłaty i prowizje, a także ustalona przez Strony część odsetek ustawowych za opóźnienie w wysokości 52 596,74 PLN.

Strony potwierdziły również, że w związku z wykonaniem Umowy, (…) Bank wypłacił Wnioskodawcom kapitał Kredytu w kwocie 150.000,03 PLN.

Strony oświadczyły również, że suma wszystkich świadczeń wypłaconych przez Wnioskodawców na rzecz (…) Banku przekracza kwotę kapitału Kredytu wypłaconego Wnioskodawcom przez (…) Bank.

W wyniku Ugody (…) Bank zobowiązał się do zwrotu (zapłaty) na rzecz Wnioskodawców pozostałej kwoty z rozliczenia, wynoszącej 104.294,58 PLN (stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą 254.294,61 PLN a kwotą 150.000,03 PLN). Dodatkowo w ramach Ugody (…) Bank zobowiązał się do zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 5.400,00 PLN.

Wnioskodawcy wskazują, że otrzymali już od (…) Banku dwa odrębne przelewy:

• pierwszy obejmujący kwotę 104.294,58 PLN,
• drugi obejmujący zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 5.400,00 PLN.

Ponadto, w związku z zawarciem Ugody:

• Strony zgodnie oświadczyły, że nie będą występować w przyszłości względem siebie z żadnymi roszczeniami wywodzonymi z treści postanowień Umowy, w tym związanymi z zawarciem lub wykonywaniem Umowy, a Ugoda w całości wyczerpuje ich wszelkie roszczenia, w tym dochodzone przez Wnioskodawców przeciwko (…) Bankowi przed Sądem Apelacyjnym w (…), Strony zgodnie oświadczyły, że przed zawarciem Ugody nie przeniosły ani nie zobowiązały się do przeniesienia na rzecz jakichkolwiek osób trzecich jakiegokolwiek roszczenia lub prawa dotyczącego Umowy lub związanego z Umową,
• Wnioskodawcy zobowiązali się cofnąć Pozew w terminie 14 dni od dnia zapłaty przez (…) Bank kwoty stanowiącej różnicę między sumą świadczeń wypłaconych przez Wnioskodawców a kapitałem kredytu wypłaconym Wnioskodawcom przez (…) Bank,
• Strony zgodnie oświadczyły, że zrzekają się wszelkich roszczeń, jakie mogą mieć względem drugiej Strony w związku z powstałymi kosztami sądowymi w sprawie z powództwa Wnioskodawców, w tym kosztami zastępstwa procesowego, ponad kwoty uzgodnione w Ugodzie. Każda ze Stron zobowiązała się nie dochodzić kosztów ponad uzgodnione w Ugodzie od drugiej Strony, nawet w przypadku ich zasądzenia przez Sąd na rzecz którejkolwiek ze Stron.

W związku z powyższym Wnioskodawcy powzięli wątpliwości czy otrzymanie od (…) Banku wyżej wymienionych kwot będzie oznaczało powstanie po ich stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT-em.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Wnioskodawcy nie spełnili, tj. nie zapłacili na rzecz Banku świadczenia w postaci odsetek ustawowych za opóźnienie w wysokości 52.596,74 PLN. Sformułowanie użyte w pierwotnym opisie stanu faktycznego stanowiło jedynie skrót myślowy wynikający z technicznego zapisu w zawartej Ugodzie.

Wskazana kwota 52.596,74 PLN stanowiła świadczenie należne od (…) Banku z tytułu opóźnienia w zwrocie nienależnych świadczeń. Zgodnie z przepisami prawa cywilnego, w związku z podnoszoną wadliwością Umowy kredytu, (…) Bank był zobowiązany zwrócić nienależnie pobrane od Wnioskodawców środki pieniężne (uiszczone wcześniej raty i opłaty). W związku z tym, że (…) Bank nie dokonał tego zwrotu w wymaganym terminie, tj. niezwłocznie po wezwaniu go do zapłaty, za które należy uznać dzień doręczenia (…) Bankowi odpisu pozwu, powstało opóźnienie w spłacie.

Wobec powyższego, od kwoty świadczenia głównego (które (…) Bank powinien był spełnić i zwrócić na rzecz Wnioskodawców, a czego nie zrobił), naliczone zostały odsetki ustawowe za opóźnienie.

Zgodnie z ustaleniami Stron ujętymi w Ugodzie, odsetki te zostały wyliczone za okres opóźnienia Banku, tj. od dnia doręczenia mu pozwu do dnia 10 kwietnia 2026 roku. Kwota ta nigdy nie była fizycznie wpłacana przez nas do Banku, a stanowiła wyłącznie dług Banku wynikający z jego własnego opóźnienia.

W zakresie wątpliwości dotyczącej kwoty rozliczenia Wnioskodawcy wskazują, że na otrzymaną kwotę 104.294,58 PLN składają się dwa odrębne elementy:

a) kwota 51.697,84 PLN stanowiąca w całości zwrot środków wpłaconych uprzednio do Banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych stały się nienależne Bankowi. Powyższa kwota stanowi różnicę pomiędzy sumą wpłaconych przez Wnioskodawców do Banku środków w wysokości 201.697,87 PLN, a udostępnionym przez Bank kapitałem kredytu w wysokości 150.000,03 PLN;

b) kwota 52.596,74 PLN, w której mieszczą się odsetki ustawowe za opóźnienie należne od Banku. Są to odsetki naliczone od wskazanego wyżej świadczenia głównego, tj. od zwrotu nienależnych środków wpłaconych uprzednio do Banku tytułem wadliwej umowy kredytu.

Faktycznie poniesione koszty zastępstwa procesowego w związku ze sporem z Bankiem znacznie przewyższały zwróconą w ugodzie kwotę 5.400,00 PLN. Tym samym Wnioskodawcy otrzymali zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie niższej niż faktycznie przez nas poniesione.

Pytania

1.  Czy kwota, którą otrzymali Wnioskodawcy na podstawie Ugody, tytułem zwrotu nadwyżki świadczeń wpłaconych przez Wnioskodawców na rzecz (…) Banku nad kwotą wypłaconego im na podstawie Umowy przez (…) Bank kapitału Kredytu będzie stanowiła dla Wnioskodawców przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 11 ust. 1 i art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT?

2.  Czy kwota, którą otrzymali Wnioskodawcy na podstawie Ugody, tytułem ustalonej przez Strony części odsetek ustawowych za opóźnienie, będzie stanowić dla Wnioskodawców przychód podlegający zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b Ustawy o PIT?

3.  Czy kwota, którą otrzymali Wnioskodawcy na podstawie Ugody tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, będzie stanowiła dla Wnioskodawców przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 11 ust. 1 i art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

W ocenie Wnioskodawców, kwota, którą otrzymali na podstawie Ugody, tytułem zwrotu nadwyżki świadczeń wpłaconych przez Wnioskodawców na rzecz (…) Banku nad kwotą wypłaconego im na podstawie Umowy przez (…) Bank kapitału Kredytu nie będzie stanowiła dla Wnioskodawców przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 11 ust. 1 i art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy o PIT:

W myśl art. 9 ust. 2 Ustawy o PIT:

Zgodnie art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT:

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu PIT-em podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Przy czym analiza uregulowanej w art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT definicji przychodu prowadzi do wniosku, że przychodem jest tylko takie świadczenie, które skutkuje powstaniem określonego przyrostu majątkowego o charakterze definitywnym, niemającym charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu Ustawy o PIT można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik - czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów - uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Ustawa o PIT wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Jednym ze źródeł, które zostało uregulowane w art. 10 ust. 1 pkt 9 są „inne źródła”.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. Ustawy o PIT:

Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Z kolei zgodnie z art. 69 ust. 1 Ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 z późn. zm., dalej: Prawo bankowe):

Mając na uwadze, że istotą umowy kredytu jest czasowe udostępnienie kapitału (środków pieniężnych) kredytobiorcy, który jest zobowiązany do jego zwrotu w całości na warunkach określonych w umowie kredytu - otrzymanie kredytu nie wiąże się z powstaniem po stronie kredytobiorcy przychodu, ponieważ przyrost majątkowy związany z otrzymaniem środków pieniężnych ma charakter zwrotny.

Jak wskazano wyżej, przychód może powstać również wskutek wystąpienia zdarzenia powodującego zmniejszenie zobowiązań podatnika wobec innych podmiotów. W przypadku umowy kredytowej, takim zdarzeniem mogłoby być umorzenie części lub całości kredytu, które sprawiałoby, że kredytobiorca nie jest zobowiązany do zwrotu części lub całości otrzymanego kapitału.

W przypadku Wnioskodawców nie mamy jednak do czynienia z ww. sytuacją. Na podstawie Ugody, Strony uzgodniły, że Wnioskodawcy zwrócili (…) Bankowi całą kwotę wypłaconego kapitału Kredytu. Mając jednak na uwadze, że suma świadczeń, które wypłacili Wnioskodawcy na rzecz (…) Banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych Kredytu, przekracza otrzymaną kwotę kapitału Kredytu, w zakresie w jakim te świadczenia przekraczają kapitał Kredytu, stanowią one nadwyżkę ponad kapitał, który został wypłacony Wnioskodawcom.

Wnioskodawcy przekazując (…) Bankowi środki w kwocie przewyższającej kwotę udzielonego Kredytu w praktyce pomniejszyli swój majątek kosztem (…) Banku. Zwrot tej kwoty stanowi zatem „wyrównanie” wcześniejszego zmniejszenia majątku Wnioskodawców i nie można w takim wypadku mówić o powstaniu po ich stronie przychodu.

Takie stanowisko zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej z 5 czerwca 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.418.2025.1.MKA, gdzie Dyrektor KIS analizując analogiczną sytuację wskazał, że:

Dyrektor KIS przedstawił podobne stanowisko, m.in. w interpretacjach indywidualnych z:

• 26 czerwca 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.494.2025.1.MKA,
• 3 marca 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.62.2025.1.KF,
• 21 stycznia 2025 r„ sygn. 0114-KDIP3-2.4011 897.2024.2.BM.

Mając powyższe na względzie, kwota, którą otrzymali Wnioskodawcy na podstawie Ugody, tytułem zwrotu nadwyżki świadczeń wpłaconych przez Wnioskodawców na rzecz (…) Banku nad kwotą wypłaconego im na podstawie Umowy przez (…) Bank kapitału Kredytu nie będzie stanowiła dla Wnioskodawców przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 11 ust. 1 i art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT.

Ad. 2

W ocenie Wnioskodawców, kwota, którą otrzymali na podstawie Ugody, tytułem ustalonej przez Strony części odsetek ustawowych za opóźnienie, będzie stanowić dla Wnioskodawców przychód podlegający zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b Ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy o PIT

W myśl art. 9 ust. 2 Ustawy o PIT:

Zgodnie art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT:

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu PIT-em podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Przy czym analiza uregulowanej w art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT definicji przychodu prowadzi do wniosku, że przychodem jest tylko takie świadczenie, które skutkuje powstaniem określonego przyrostu majątkowego o charakterze definitywnym, niemającym charakteru zwrotnego.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b Ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jak wynika z brzmienia tego przepisu zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które spełniają równocześnie dwa warunki:

1. są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,

2. świadczenia, od których są naliczane nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.

Jak zostało przedstawione w stanowisku do pytania nr 1, w ocenie Wnioskodawców zwrot nienależnie pobranych świadczeń, które zostały wypłacone przez mBank na ich rzecz, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Skoro zatem należność główna nie podlega opodatkowaniu, to wypłacone od niej odsetki ustawowe za opóźnienie powinny korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b Ustawy o PIT.

Takie stanowisko zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej z 27 kwietnia 2026 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.226.2026.2.JM, gdzie Dyrektor KIS analizując analogiczną sytuację wskazał, że:

Mając powyższe na względzie, kwota, którą otrzymali Wnioskodawcy na podstawie Ugody, tytułem ustalonej przez Strony części odsetek ustawowych za opóźnienie, będzie stanowić dla Wnioskodawców przychód podlegający zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b Ustawy o PIT.

Ad. 3

W ocenie Wnioskodawców, kwota, którą otrzymali na podstawie Ugody tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, nie będzie stanowiła dla Wnioskodawców przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 11 ust. 1 i art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy o PIT:

W myśl art. 9 ust. 2 Ustawy o PIT:

Zgodnie art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT:

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu PIT-em podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Przy czym analiza uregulowanej w art. 11 ust. 1 Ustawy o PIT definicji przychodu prowadzi do wniosku, że przychodem jest tylko takie świadczenie, które skutkuje powstaniem określonego przyrostu majątkowego o charakterze definitywnym, niemającym charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu Ustawy o PIT można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik - czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów - uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Ustawa o PIT wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Jednym ze źródeł, które zostało uregulowane w art. 10 ust. 1 pkt 9 są „inne źródła”.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. Ustawy o PIT:

Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Z kolei zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 468 z póżn. zm., dalej: k.p.c.):

W związku z powyższym, zwrot kosztów procesu, w tym w szczególności kosztów zastępstwa procesowego, ma charakter wyłącznie zwrotu wydatków poniesionych wcześniej przez powoda.

Zwrot ten nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota wypłacona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższa faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.

W przypadku Wnioskodawców mamy do czynienia z sytuacją, w której na podstawie zawartej Ugody została zwrócona na ich rzecz kwota kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 5.400,00 PLN. Wymieniona kwota stanowi zwrot uiszczonych wcześniej przez Wnioskodawców środków i nie przewyższa faktycznie poniesionych przez Wnioskodawców wydatków z tego tytułu.

Wobec tego, skoro mamy do czynienia ze zwrotem kosztów, które wcześniej podatnicy ponieśli z własnego majątku, należy uznać, że zwrot ten nie będzie stanowił dla Wnioskodawców przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem kosztów nie wystąpiło realne i definitywne przysporzenie majątkowe.

W konsekwencji, otrzymana od banku kwota 5.400,00 PLN tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Takie stanowisko zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej z 16 października 2025 r., sygn. 0112-KDWL.4011.138.2025.1.DK, gdzie Dyrektor KIS analizując analogiczną sytuację wskazał, że:

Mając powyższe na względzie, kwota, którą otrzymali Wnioskodawcy na podstawie Ugody tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, nie będzie stanowiła dla Wnioskodawców przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 11 ust. 1 i art. 20 ust. 1 Ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika - tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Wskazali Państwo, że na podstawie zawartej ugody bank wypłacił Państwu określoną kwotę wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie oraz zwrócił koszty zastępstwa procesowego.

Powzięli Państwo wątpliwość, jakie będą dla Państwa skutki podatkowe tych czynności.

Wypłata ustalonej kwoty

Ugoda - jako jeden z typów umów - regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.):

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Państwa skutki podatkowe z tytułu wypłaty określonej kwoty

Jak wynika z opisu sprawy, Bank wypłaci Państwu kwotę stanowiącą zwrot środków wpłaconych uprzednio do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych stały się nienależne bankowi.

Taka operacja nie spełnia więc celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty kredytu ponad to, co powinien był zapłacić. Taka wypłata będzie więc kredytobiorcy neutralna podatkowo - po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Skoro więc otrzymali Państwo od banku taki zwrot, to otrzymana przez Państwa kwota w ogóle nie stanowi przychodu.

Tym samym - nie ciąży na Państwu obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Państwo stanowisko w zakresie pytania Nr 1 jest prawidłowe.

Skutki podatkowe wypłaty odsetek

Odnosząc się do kwestii odsetek ustawowych za opóźnienie należy wskazać, że instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie z którym:

Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego:

Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.

Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.

Zgodnie z ww. przepisem:

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Skoro zwrot wpłaconych przez Państwa środków tytułem wykonania umowy kredytu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone z tego tytułu odsetki podlegają zwolnieniu z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 2 również jest prawidłowe.

Skutki podatkowe zwrotu kosztów procesu

Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 468 ze zm.):

Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:

Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:

Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:

W tym miejscu wyjaśniam, że zgodnie z przepisem art. 95 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:

Na podstawie art. 96 ww. ustawy:

W myśl art. 104 ustawy Kodeks postępowania cywilnego:

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1228 ze zm.):

W myśl natomiast art. 5 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że otrzymali Państwo zwrot kosztów procesu w kwocie niższej niż faktycznie poniesiona.

Mając na uwadze powyższe, skoro otrzymali Państwo zwrot kosztów procesu, który nie przekracza kosztów faktycznie przez Państwa poniesionych - to zwrot ten nie stanowi przychodu i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W tej kwestii (pytanie Nr 3) Państwa stanowisko także jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że dotyczą one indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.