0114-KDIP3-2.4011.699.2026.2.MG

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe - w zakresie skutków podatkowych wypłaty kwoty 131.258,84 zł w części dotyczącej odsetek za opóźnienie,
• prawidłowe - w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 12 lipca 2026 r. (data wpływu 12 lipca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 18 października 2007 r. zawarła Pani z X S.A. (obecnie następcą prawnym jest Y. S.A.) umowę kredytu hipotecznego indeksowanego do franka szwajcarskiego (CHF). Kwota kredytu wynosiła 356.104,04 zł, z czego 348.238,40 zł zostało przeznaczone na sfinansowanie zakupu lokalu mieszkalnego służącego zaspokojeniu Pani własnych potrzeb mieszkaniowych, 7.665,64 zł na pokrycie kosztu ubezpieczenia od ryzyka utraty pracy, natomiast 200 zł stanowiło opłatę sądową za wpis hipoteki. W związku z wykonywaniem umowy kredytu Bank wypłacił Pani kapitał kredytu w kwocie 348.238,38 zł. W związku z Pani stanowiskiem, że umowa zawiera klauzule abuzywne, wystąpiła Pani przeciwko Bankowi Y. S.A. z pozwem o ustalenie nieważności umowy oraz o zapłatę kwoty 311.418,20 zł (suma wpłat rat kapitałowo-odsetkowych na dzień 19 września 2022 r.).

Wyrokiem Sądu Okręgowego w (…) z dnia 22 stycznia 2025 r., który uznał, że umowa zawiera postanowienia abuzywne (niedozwolone) (na podstawie art. 3851 i następnych Kodeksu cywilnego), ustalono nieważność umowy kredytu oraz zasądzono od Banku na Pani rzecz kwotę 311.418,20 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 5 listopada 2022 r. do dnia zapłaty. Wyrok nie jest prawomocny, ponieważ Bank wniósł apelację. Niezależnie od powyższego Bank wystąpił przeciwko Pani z pozwem o zapłatę kwoty 348.238,38 zł tytułem zwrotu kapitału wypłaconego na podstawie nieważnej umowy kredytu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. W celu polubownego zakończenia Bank zaproponował następujące zapisy w ugodzie:

“§ 2ROZLICZENIE WZAJEMNYCH ROSZCZEŃ PRZEZ KLIENTA i BANK. 1. Klient twierdzi, że przysługuje mu roszczenie o zwrot kwot zapłaconych na rzecz Banku w związku z zawarciem i wykonywaniem Umowy. W związku z tym Strony potwierdzają, że: a. na dzień sporządzenia Ugody, Klient zapłacił na rzecz Banku kwotę 430.541,98 PLN; b. Wyrokiem wydanym w Postępowaniu z powództwa Klienta Sąd zasądził od Banku na rzecz Klienta: - kwotę 311.418,20 PLN (tytułem zwrotu świadczenia nienależnego w związku z rozstrzygnięciem, o którym mowa w [§ 1 ust. 2 lit. a powyżej]); - odsetki ustawowe za opóźnienie od płatności ww. kwoty od dnia 5 listopada 2022 r. do dnia zapłaty., 2. Strony zgodnie potwierdzają, że w związku z wykonywaniem Umowy, Bank wypłacił na rzecz Klienta kwotę 348.238,38 PLN. W Postępowaniu z powództwa Banku, Bank dochodzi od Klienta zapłaty kwoty 348.238,38 PLN (tytułem zwrotu świadczenia nienależnego na wypadek nieważności Umowy) oraz odsetek ustawowych za opóźnienie od płatności tej kwoty od dnia 21 czerwca 2025 r. do dnia zapłaty. 3. W świetle zapadłego Wyroku i w celu rozliczenia wzajemnych świadczeń Stron spełnionych w wykonaniu Umowy, o których mowa w [§ 2 ust. 1 i 2 powyżej], w ramach wzajemnych ustępstw Strony postanowiły, co następuje: a. Bank dokona na rzecz Klienta zapłaty kwoty 131.258,84 PLN (tytułem zwrotu świadczenia nienależnego oraz ewentualnej części odsetek ustawowych za opóźnienie w płatności, o których mowa w [§ 2 ust. 1 lit. b] powyżej).... b. Klient w pełni zrzeka się, odstępuje od i rezygnuje z: − dochodzenia od Banku roszczeń pieniężnych wynikających z lub związanych z zawarciem Umowy ... c. Bank w pełni zrzeka się, odstępuje od i rezygnuje z dochodzenia od Kredytobiorcy wszelkich dalej idących roszczeń wynikających z Umowy lub związanych z jej zawarciem lub wykonywaniem, w tym w szczególności kwot dochodzonych od Klienta, o których mowa w [§ 2 ust. 2 powyżej].”; oraz “5. Treść tej Ugody wyczerpuje wszystkie roszczenia Klienta i Banku związane z zawarciem i wykonywaniem Umowy, zaś rozliczenie Stron, o którym mowa w niniejszym paragrafie będzie skutkować całkowitym rozliczeniem udzielonego kredytu, a tym samym zakończeniem jakiegokolwiek stosunku prawnego pomiędzy Klientem a Bankiem w odniesieniu do kredytu.” Z porównania kwoty wypłaconego przez Bank kapitału kredytu, wynoszącej 348.238,38 zł, z kwotą wpłaconą przez Panią na rzecz Banku do dnia sporządzenia ugody, wynoszącą 430.541,98 zł, wynika, że różnica pomiędzy tymi kwotami wynosi 82.303,60 zł. Pozostała część kwoty wypłaconej na podstawie ugody, tj. 48 955,24 zł, odpowiada kwocie określonej w ugodzie jako ewentualna część odsetek ustawowych za opóźnienie. Powyższy podział wynika z wyliczenia dokonanego na podstawie treści ugody i wysokości wzajemnych rozliczeń stron, natomiast nie został wprost wskazany w jej postanowieniach. W ramach zawartej ugody zrzeka się Pani wszelkich dalszych roszczeń wobec Banku wynikających z zawarcia i wykonywania umowy kredytu, natomiast Bank zrzeka się wszelkich roszczeń wobec Pani, w tym roszczenia o zwrot wypłaconego kapitału kredytu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Strony zobowiązały się również do zakończenia prowadzonych postępowań sądowych.

Ugoda prowadzi do całkowitego i ostatecznego rozliczenia wzajemnych roszczeń stron wynikających z nieważnej umowy kredytu.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Kwota 131.258,84 zł będzie wypłacona tytułem zwrotu świadczenia nienależnego oraz ewentualnej części odsetek ustawowych za opóźnienie w płatności. Na kwotę tą składa się:

82.303,60 zł - kwota stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą wpłaconą przez Panią na rzecz Banku (430.541,98 zł), a kwotą wypłaconego przez Bank kapitału kredytu (348.238,38 zł), wynikającą z rozliczenia wzajemnych roszczeń stron po uznaniu umowy kredytu za nieważną wyrokiem Sądu Okręgowego w (…) z dnia 22 stycznia 2025 r. (sygn. akt (…)) oraz z uwzględnieniem roszczenia Banku dochodzonego w postępowaniu prowadzonym pod sygn. akt (…);

48.955,24 zł - kwoty, która odpowiada części odsetek ustawowych za opóźnienie należnych od kwoty zasądzonej wyrokiem Sądu Okręgowego w (…) z dnia 22 stycznia 2025 r., naliczonych za okres od dnia 5 listopada 2022 r. do dnia 25 czerwca 2026 r. Kwota ta nie została jednak wyodrębniona ani wskazana wprost w treści ugody, lecz wynika z matematycznego rozliczenia wzajemnych świadczeń stron.

Pytanie

Czy otrzymanie przez Panią od Banku Y. S.A., na podstawie zawartej ugody, kwoty 131.258,84 zł tytułem zwrotu świadczenia nienależnego oraz ewentualnej części odsetek ustawowych za opóźnienie w płatności, będzie skutkowało powstaniem po Pani stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko

W Pani ocenie otrzymanie od Banku kwoty 131.258,84 zł tytułem zwrotu świadczenia nienależnego oraz ewentualnej części odsetek ustawowych za opóźnienie w płatności, nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Na dzień zawarcia ugody wpłaciła Pani na rzecz Banku kwotę 430.541,98 zł, natomiast Bank wypłacił Pani kapitał kredytu w wysokości 348.238,38 zł. Oznacza to, że kwota Pani wpłat przewyższa kwotę otrzymanego kapitału o 82.303,60 zł.

Ugoda nie wskazuje wprost, jaka część wypłacanej przez Bank kwoty stanowi zwrot świadczenia nienależnego, a jaka ewentualną część odsetek ustawowych za opóźnienie. Jednak z prostego wyliczenia wynikającego z treści ugody wynika, że kwota 82.303,60 zł odpowiada różnicy pomiędzy dokonanymi przez Panią wpłatami a kwotą wypłaconego kapitału kredytu. Otrzymanie tej kwoty nie powoduje po Pani stronie definitywnego przysporzenia majątkowego. Stanowi ona jedynie zwrot środków pieniężnych, które wcześniej zostały przez Panią przekazane Bankowi w wyniku wykonywania nieważnej umowy kredytu. W konsekwencji kwota ta nie jest przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.

Pozostała część kwoty otrzymanej na podstawie ugody, wynosząca 48.955,24 zł i zgodnie z treścią ugody stanowiąca ewentualną część odsetek ustawowych za opóźnienie, ma charakter odsetek ustawowych za opóźnienie od należności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji kwota ta podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

• dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
• dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego przepisu:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika - tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Wskazała Pani, że na podstawie zawartej ugody dojdzie do rozliczenia wzajemnych roszczeń oraz wypłaty odsetek.

Powzięła Pani wątpliwość, czy będzie to skutkować zapłatą przez Panią podatku dochodowego od osób fizycznych.

Rozliczenie wzajemnych roszczeń

Ugoda - jako jeden z typów umów - regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.):

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje art. 498 ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem:

Jak wynika z opisu sprawy, w wyniku zawarcia planowanej ugody z Bankiem, Pani oraz Bank zgodnie ustalą, że Bank zobowiązuje się do zapłaty na Pani rzecz kwoty 131.258,84 zł określonej jako zwrot świadczenia nienależnego oraz części odsetek ustawowych za opóźnienie.

Na kwotę tą składa się:

- 82.303,60 zł - kwota stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą wpłaconą przez Panią na rzecz Banku (430.541,98 zł), a kwotą wypłaconego przez Bank kapitału kredytu (348.238,38 zł), wynikającą z rozliczenia wzajemnych roszczeń stron po uznaniu umowy kredytu za nieważną wyrokiem Sądu oraz z uwzględnieniem roszczenia Banku dochodzonego w prowadzonym postępowaniu.

- 48.955,24 zł - kwoty, która odpowiada części odsetek ustawowych za opóźnienie należnych od kwoty zasądzonej wyrokiem Sądu z dnia 22 stycznia 2025 r., naliczonych za okres od dnia 5 listopada 2022 r. do dnia 25 czerwca 2026 r.

Treść tej Ugody wyczerpuje wszystkie roszczenia Klienta i Banku związane z zawarciem i wykonywaniem Umowy, zaś rozliczenie Stron, o którym mowa w niniejszym paragrafie będzie skutkować całkowitym rozliczeniem udzielonego kredytu, a tym samym zakończeniem jakiegokolwiek stosunku prawnego pomiędzy Klientem a Bankiem w odniesieniu do kredytu.

W przypadku zwrotu uprzednio wpłaconych środków pieniężnych - taka operacja nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot nadpłaconych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu.

Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo - po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Skoro więc otrzyma Pani od banku taki zwrot, to otrzymana przez Panią kwota w ogóle nie będzie stanowiła przychodu. Tym samym - nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.

Ustępstwa wynikające z zawartej ugody również nie będą stanowiły przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Pani stanowisko w powyższym zakresie jest prawidłowe.

Skutki podatkowe wypłaty odsetek

Wskazała Pani, że w wypłaconej kwocie 131.258,84 zł mieści się również kwota odsetek ustawowych za opóźnienie należnych od kwoty zasądzonej wyrokiem sądu naliczonych za okres od dnia 5 listopada 2022 r. do dnia 25 czerwca 2026 r. w wysokości 48.955,24 zł.

Zgodnie z art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie z którym:

Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego:

Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.

Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.

Zgodnie z ww. przepisem:

Jak wynika z brzmienia tego przepisu zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które spełniają równocześnie dwa warunki:

1) są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,

2) świadczenia, od których są naliczane, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.

Z opisu sprawy wynika, że zostanie Pani wypłacona kwota odsetek ustawowych za opóźnienie należnych od kwoty zasądzonej wyrokiem sądu naliczonych za okres od dnia 5 listopada 2022 r. do dnia 25 czerwca 2026 r.

Zatem zostaną Pani wypłacone odsetki ustawowe za opóźnienie w zapłacie (zwrocie) całej kwoty, jakiej domaga się Pani od Banku w ramach toczącego się postępowania sądowego, a nie od kwot, które faktycznie Bank Pani wypłaci.

Biorąc pod uwagę powyższe, skoro odsetki będą naliczone od całej kwoty, jakiej domaga się Pani w toku postępowania sądowego, a nie od neutralnie podatkowo zwrotu, który faktycznie Bank Pani zwróci, to nie można uznać że Bank wypłaci Pani odsetki od kwoty świadczenia nienależnego. Zatem mieszczące się w kwocie 131.258,84 zł „odsetki” w wysokości 48.955,24 zł nie będą odsetkami z tytułu nieterminowej wypłaty należności. Nie będą to odsetki ustawowe od kwoty stanowiącej faktyczną wypłatę. Wartość ta wynika z pozwu w zakresie żądania odsetek ustawowych od całej kwoty roszczenia dochodzonego przez Panią przed sądem.

W przypadku zatem wypłaty ustawowych odsetek za opóźnienie, liczonych od wartości dochodzonego roszczenia, które otrzymałaby Pani w przypadku uznania pozwu przez sąd, ze zwolnienia skorzystają odsetki za opóźnienie wyłącznie w części, w której dotyczą nieterminowej wypłaty należności z tytułu niepodlegającej opodatkowaniu zwracanej przez Bank kwoty „Zwrotu”. Natomiast w pozostałej części (o ile taka będzie), tj. liczonej od roszczenia, którego domaga się Pani w pozwie, a którego Bank faktycznie nie wypłaca, odsetki będą stanowić przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu.

Rozpatrując zatem całościowo Pani stanowisko w zakresie pytania dotyczącego odsetek ustawowych za opóźnienie, należało je uznać za nieprawidłowe, bowiem skoro wypłacane kwoty „Zwrotu” są niższe niż Pani roszczenia dochodzone pozwem, to tym samym nie sposób uznać, że odsetki liczone od całego Pani roszczenia dochodzonego pozwem są odsetkami z tytułu nieterminowej wypłaty należności, skoro nie cała należność wynikająca z pozwu zostaje w efekcie faktycznie wypłacona.

W konsekwencji, z tytułu odsetek naliczonych i wypłaconych od roszczenia, którego domaga się Pani w pozwie, a którego Bank faktycznie nie wypłaca, powstanie po Pani stronie przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 tej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem w tej części odsetki nie będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast z tytułu odsetek naliczonych i wypłaconych od „Zwrotu”, tj. od kwoty faktycznie zwróconej, odsetki w tej części będą korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ww. ustawy. Nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.

Ponadto nie sposób zgodzić się z Pani stanowiskiem, że otrzymanie całej kwoty 131.258,84 zł nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Jak zostało wyjaśnione powyżej, wypłacona przez bank część kwoty 48.955,24 zł, stanowiącej odsetki ustawowe naliczone i wypłacone od roszczenia, którego domaga się Pani w pozwie, a którego Bank faktycznie nie wypłaca stanowi dla Pani przychód z innych źródeł.

Natomiast wypłacona przez bank część kwoty 48.955,24 zł stanowiąca odsetki naliczone i wypłacone od „Zwrotu”, tj. od kwoty faktycznie zwróconej, stanowi dla Pani przychód, który będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ww. ustawy.

Zatem w tej części Pani stanowisko również jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.