0114-KDIP3-2.4011.688.2026.2.BM

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

29 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 20 lipca 2026 r. (wpływ 27 lipca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowana będąca stroną postępowania:

A.A.

2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B.B.

Opis stanu faktycznego

Jesteście Państwo małżeństwem, osobami fizycznymi oraz wspólnymi kredytobiorcami. Nie prowadziliście Państwo działalności gospodarczej związanej z opisanym kredytem ani z nieruchomością finansowaną z kredytu.

W dniu 21 sierpnia 2008 r. zawarliście Państwo umowę nr (…) o kredyt mieszkaniowy „(…)", Kredyt był kredytem w CHF, związanym z walutą obcą.

Kredyt został przeznaczony wyłącznie na budowę domu jednorodzinnego. Dom stanowi Państwa wspólną własność małżeńską, jest miejscem Państwa zamieszkania i służy wyłącznie zaspokojeniu Państwa własnych potrzeb mieszkaniowych. Kredyt był zabezpieczony hipoteką na nieruchomości związanej z realizacją tej inwestycji mieszkaniowej.

Kredyt nie był przeznaczony na działalność gospodarczą, najem, obrót nieruchomościami, cele inwestycyjne ani inne cele niemieszkalne. Nie posiadacie Państwo innych domów ani mieszkań. Nie zaciągaliście Państwo wcześniej innego kredytu hipotecznego na własne cele mieszkaniowe i nie korzystaliście Państwo wcześniej z zaniechania poboru podatku dochodowego w związku z umorzeniem wierzytelności z kredytu mieszkaniowego.

Wystąpiliście Państwo przeciwko Bankowi (…) z powództwem dotyczącym Umowy. Sąd pierwszej instancji wydał wyrok stwierdzający nieważność Umowy. Sprawa znajdowała się następnie na etapie postępowania apelacyjnego przed Sądem Apelacyjnym w (...).

W dniu 3 czerwca 2026 r. zawarliście Państwo z Bankiem ugodę pozasądową dotyczącą Umowy i sporu sądowego. Z ugody wynika w szczególności, że Bank zwalnia Państwa z długu oraz umarza zadłużenie wynikające z Umowy, strony uznają kredyt za spłacony w całości i zrzekają się wzajemnych roszczeń wynikających z Umowy Kredytu, jej zawarcia oraz wykonywania w walucie obcej. Bank zobowiązał się także wypłacić Państwu „kwotę dodatkową”.

„3. Bank, w terminie 21 dni od daty podpisania Ugody, wypłaci Kredytobiorcy kwotę dodatkową w wysokości 175.342 zł (słownie: sto siedemdziesiąt pięć tysięcy trzysta czterdzieści dwa) na rachunek należący do Kredytobiorcy (…) numer (…). Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w związku z wypłatą kwoty w wysokości 172.991,64 zł (słownie: sto siedemdziesiąt dwa tysiące dziewięćset dziewięćdziesiąt jeden 64/100 złotych) stanowiącej część powyższej kwoty dodatkowej powstaje po jego stronie przychód, a na Banku ciąży wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11).”

Kwota została wypłacona przez Bank w dniu 16 czerwca 2026 r. na rachunek należący do Państwa. Kwota została przyznana Państwu łącznie jako współkredytobiorcom i stronom Ugody.

Kwota dodatkowa nie została w Ugodzie nazwana darowizną, nagrodą, odszkodowaniem, rekompensatą ani umorzeniem. Była koniecznym elementem kompleksowego rozliczenia stron. Bez ustalenia i wypłaty kwoty dodatkowej Ugoda nie zostałaby zawarta, a Państwo nie zrezygnowalibyście z dochodzenia roszczeń wynikających z Umowy, w tym roszczeń związanych z nieważnością Umowy stwierdzoną przez Sąd pierwszej instancji.

Kwota dodatkowa była częścią ugody dotyczącej kredytu mieszkaniowego. Nie byłaby wypłacona, gdyby nie kredyt i spór z Bankiem.

Uzupełnienie wniosku

Bank nie przekazał Państwu dokumentu przedstawiającego sposób matematycznego wyliczenia kwoty dodatkowej wypłaconej na podstawie Ugody.

Z treści zawartej Ugody nie wynika, z jakich wartości, wskaźników ani wyliczeń Bank ustalił wysokość kwoty dodatkowej. Ugoda przewiduje jedynie obowiązek wypłaty przez Bank kwoty dodatkowej w określonej wysokości oraz wskazuje, że w związku z jej wypłatą po stronie Kredytobiorców powstaje przychód, a Bank sporządzi informację PIT-11.

Jednocześnie w toku negocjacji poprzedzających zawarcie Ugody pełnomocnik Banku przekazał Wnioskodawcom informacje dotyczące charakteru proponowanego rozliczenia.

W wiadomości e-mail od pełnomocnika Banku z dnia 21 maja 2026 r. wskazano między innymi, że:

„Bank deklaruje wolę ugodowego zakończenia sprawy (...) na warunkach przewidujących przeliczenie kredytu od początku tak, jakby był kredytem udzielonym w PLN oprocentowanym stopą procentową właściwą dla kredytów PLN, tj. WiBOR 3M + marża (...) oraz z uwzględnieniem nowej wysokiej kwoty dodatkowej. Propozycja stanowi de facto rozliczenie umowy na warunkach kredytu darmowego z uwzględnieniem należnych odsetek.”

W kolejnej wiadomości e-mail z dnia 3 czerwca 2026 r. pełnomocnik Banku wyjaśnił ponadto, że:

„Kwota 175.342 zł to pełna kwota dodatkowa wypłacana przez PKO na podstawie ugody, zaś kwota 172.991,64 zł to kwota dodatkowa pomniejszona o nadpłatę (nadwyżkę rat kapitałowo - odsetkowych spłaconych przez kredytobiorców nad kwotą wypłaconego kapitału kredytu). Kwota 172.991,64 zł to faktycznie dopłata na rzecz kredytobiorców do udzielonego kredytu dokonywana przez (…) na podstawie ugody”.

Powyższe wyjaśnienia zostały przekazane przed zawarciem Ugody. Jednocześnie sama Ugoda nie zawiera sposobu kalkulacji kwoty dodatkowej ani nie określa jej charakteru w sposób bardziej szczegółowy niż jako „kwotę dodatkową”.

Nie posiadają Państwo innych informacji ani dokumentów pozwalających określić sposób ustalenia wysokości tej kwoty przez Bank.

Z treści Ugody nie wynika, aby kwota dodatkowa stanowiła wynagrodzenie za odstąpienie od dochodzenia roszczeń wobec Banku na drodze sądowej. Ugoda nie zawiera postanowień nadających temu świadczeniu taki charakter.

Ugoda nie określa kwoty dodatkowej jako odszkodowania.

Ugoda nie określa kwoty dodatkowej jako zadośćuczynienia.

Kwota dodatkowa nie stanowi świadczenia z tytułu kredytu mieszkaniowego związanego z zastosowaniem ujemnego oprocentowania.

Ugoda nie wskazuje, aby kwota dodatkowa stanowiła zwrot części środków wpłaconych przez Państwa tytułem rat kredytowo-odsetkowych uznanych za świadczenia nienależne.

Kwota dodatkowa stanowi świadczenie pieniężne przewidziane w Ugodzie pozasądowej zawartej pomiędzy Bankiem a Państwem.

Ugoda określa to świadczenie wyłącznie jako „kwotę dodatkową” i nie kwalifikuje go jako wynagrodzenia za odstąpienie od dochodzenia roszczeń, odszkodowania, zadośćuczynienia, świadczenia związanego z ujemnym oprocentowaniem ani zwrotu nienależnie pobranych świadczeń.

Jednocześnie z informacji przekazanych Państwu przez pełnomocnika Banku przed zawarciem Ugody wynikało, że proponowane rozliczenie polega na przeliczeniu kredytu od początku tak, jakby był on kredytem Złotowym oprocentowanym według stopy właściwej dla kredytów PLN, a kwota dodatkowa stanowi element tego rozliczenia. W odrębnej wiadomości pełnomocnik Banku wskazał również, że kwota dodatkowa stanowi „dopłatę na rzecz kredytobiorców do udzielonego kredytu” wynikającą z zawieranej Ugody.

Pytania

1)  Czy otrzymana przez Państwa część kwoty dodatkowej 172.991,64 zł, wypłacona przez Bank 16 czerwca 2026 r. na podstawie Ugody dotyczącej kredytu mieszkaniowego w CHF, zaciągniętego wyłącznie na budowę domu jednorodzinnego służącego zaspokojeniu Państwa własnych potrzeb mieszkaniowych, korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.?

2)  Czy wypłata przez Bank kwoty dodatkowej 172.991,64 zł stanowi po Państwa stronie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, skoro kwota ta jest elementem rozliczenia roszczeń wynikających wyłącznie z Umowy kredytu mieszkaniowego oraz Ugody. Kwota dodatkowa była częścią ugody dotyczącej kredytu mieszkaniowego. Nie byłaby nigdy wypłacona, gdyby nie kredyt i spór z Bankiem?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Państwa zdaniem, do kwoty dodatkowej 172.991,64 zł powinno mieć zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.

Kwota dodatkowa pozostaje w bezpośrednim, funkcjonalnym i nierozerwalnym związku z kredytem mieszkaniowym zaciągniętym przez Państwa na realizację własnego celu mieszkaniowego. Nie jest świadczeniem niezależnym od kredytu, lecz elementem całościowego rozliczenia pomiędzy Bankiem a Państwem w związku z kredytem mieszkaniowym w CHF oraz sporem dotyczącym skutków zawarcia i wykonywania Umowy.

Spełniają Państwo warunki odnoszące się do kredytu mieszkaniowego. Kredyt został zaciągnięty wspólnie, wyłącznie na budowę domu jednorodzinnego służącego Państwa własnym potrzebom mieszkaniowym, a nieruchomość była objęta zabezpieczeniem hipotecznym. Kredyt nie był związany z działalnością gospodarczą. Nie korzystali Państwo wcześniej z zaniechania poboru podatku w związku z umorzeniem wierzytelności z innego kredytu mieszkaniowego.

Kwota dodatkowa została wypłacona w ramach tej samej Ugody, która obejmuje umorzenie zadłużenia kredytowego, uznanie kredytu za spłacony w całości oraz definitywne rozliczenie wzajemnych roszczeń stron. Państwo, w zamian za rozwiązania przyjęte w Ugodzie, w tym wypłatę kwoty dodatkowej, zrzekli się roszczeń wobec Banku związanych z Umową.

Bez ustalenia i wypłaty kwoty dodatkowej Ugoda nie zostałaby zawarta. Świadczenie to nie stanowi zatem odrębnej korzyści uzyskanej niezależnie od kredytu, lecz element rozliczenia wynikającego z kredytu mieszkaniowego i sporu z Bankiem. W konsekwencji, Państwa zdaniem, należy zastosować zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ad. 2

Państwa zdaniem wypłata kwoty dodatkowej 172.991,64 zł nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Kwota dodatkowa nie jest wynagrodzeniem za usługę, nagrodą, darowizną ani świadczeniem niezwiązanym z uprzednimi rozliczeniami stron. Została wypłacona wyłącznie jako element Ugody kończącej spór dotyczący kredytu mieszkaniowego, po wydaniu przez sąd pierwszej instancji wyroku stwierdzającego nieważność Umowy.

Wypłata ma charakter rozliczeniowy i restytucyjny. Jej źródłem są Państwa roszczenia wynikające z Umowy kredytu oraz wzajemne rozliczenie stron po sporze dotyczącym tej Umowy. Nie uzyskali Państwo przysporzenia niezwiązanego z własnymi środkami i roszczeniami wynikającymi z Umowy.

W konsekwencji kwota dodatkowa nie powinna zostać uznana za przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

• dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
• dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że:

1.  21 sierpnia 2008 r. zawarliście Państwo umowę o kredyt mieszkaniowy;

2.  3 czerwca 2026 r. zawarliście Państwo z Bankiem ugodę pozasądową;

3.  Bank zobowiązał się zwolnić Państwa z długu oraz umorzyć zadłużenie wynikające z Umowy. Strony uznają kredyt za spłacony w całości i zrzekają się wzajemnych roszczeń wynikających z umowy kredytu.

4.  Bank zobowiązał się także wypłacić Państwu kwotę dodatkową w wysokości 175.342 zł w terminie 21 dni od daty podpisania ugody.

5.  Wskazali Państwo, że kwota 175.342 zł to pełna kwota dodatkowa wypłacona przez Bank na podstawie ugody, zaś kwota 172.991,64 zł to kwota dodatkowa pomniejszona o nadpłatę (nadwyżkę rat kapitałowo-odsetkowych spłaconych przez Państwa na kwotą wypłaconego kapitału kredytu). Kwota 172.991,64 zł to faktycznie dopłata na Państwa rzecz do udzielonego kredytu dokonywana przez Bank na podstawie ugody.

Powzięli Państwo wątpliwość, czy kwota dodatkowa w wysokości 172.991,64 zł wypłacona przez Bank na Państwa rzecz korzysta z zaniechania poboru podatku od osób fizycznych oraz czy stanowi po Państwa stronie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Skutki podatkowe zwrotu przez bank ustalonej kwoty dodatkowej

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38):

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Zwrot wpłaconych wcześniej do Banku środków nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu.

Taka wypłata jest więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo - po jego stronie nie powstaje przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych wypłaty na Państwa rzecz kwoty dodatkowej (tj. kwoty 172.991,64 zł), to w opisie sprawy wskazali Państwo, że wypłacona przez bank kwota dodatkowa stanowi świadczenie pieniężne przewidziane w Ugodzie pozasądowej zawartej pomiędzy Bankiem a Państwem.

Z treści Ugody nie wynika, aby kwota dodatkowa stanowiła wynagrodzenie za odstąpienie od dochodzenia roszczeń wobec Banku na drodze sądowej. Ugoda nie zawiera postanowień nadających temu świadczeniu taki charakter. Ugoda nie określa kwoty dodatkowej jako odszkodowania. Ugoda nie określa kwoty dodatkowej jako zadośćuczynienia. Kwota dodatkowa nie stanowi świadczenia z tytułu kredytu mieszkaniowego związanego z zastosowaniem ujemnego oprocentowania. Ugoda nie wskazuje również, aby kwota dodatkowa stanowiła zwrot części środków wpłaconych przez Państwa tytułem rat kredytowo-odsetkowych uznanych za świadczenia nienależne.

Zatem Ugoda określa to świadczenie wyłącznie jako „kwotę dodatkową” i nie kwalifikuje go jako wynagrodzenia za odstąpienie od dochodzenia roszczeń, odszkodowania, zadośćuczynienia, świadczenia związanego z ujemnym oprocentowaniem ani zwrotu nienależnie pobranych świadczeń.

Jednocześnie z informacji przekazanych Państwu przez pełnomocnika Banku przed zawarciem Ugody wynikało, że proponowane rozliczenie polega na przeliczeniu kredytu od początku tak, jakby był on kredytem Złotowym oprocentowanym według stopy właściwej dla kredytów PLN, a kwota dodatkowa stanowi element tego rozliczenia. W odrębnej wiadomości pełnomocnik Banku wskazał również, że kwota dodatkowa stanowi „dopłatę na rzecz kredytobiorców do udzielonego kredytu” wynikającą z zawieranej Ugody.

Zatem, wypłata kwoty w wysokości 172.991,64 zł spowoduje, że po Państwa stronie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego. Z ugody nie wynika, aby ww. kwota była zwrotem środków pieniężnych, które wcześniej Bank pobierał od Państwa jako comiesięczne raty kredytu, a które w wyniku ponownego rozliczenia kredytu stały się nienależne Bankowi. A zatem nie otrzymają Państwo środków będących ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Państwa własnych środków. Kwota ta nie stanowi również nadpłaty (nadwyżki rat kapitałowo-odsetkowych), gdyż od pełnej kwoty dodatkowej, tj. 175.342 zł została odjęta kwota nadpłaty i wówczas powstała kwota 172.991,64 zł. Kwota dodatkowa otrzymana na podstawie ugody z Bankiem spowoduje więc faktyczny przyrost w Państwa majątku. Wypłata ta nie będzie dla Państwa neutralna podatkowo.

We własnym stanowisku w sprawie nadają Państwo tej wypłacie cechy, które nie wynikają z opisu sprawy. Państwa zdaniem, przedstawionym w opisie własnego stanowiska w sprawie, kwota ta nie stanowi zatem odrębnej korzyści uzyskanej niezależnie od kredytu, lecz element rozliczenia wynikającego z kredytu mieszkaniowego i sporu z Bankiem. Nie sposób zgodzić się z Państwem, że kwota 172.991,64 zł ma charakter rozliczeniowy i restytucyjny.

W konsekwencji, wypłacona przez Bank w ramach ugody ww. kwota będzie stanowiła dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem będziecie mieli Państwo obowiązek zapłaty podatku od wypłaconej przez bank tej części kwoty dodatkowej.

Zatem, stanowisko Państwa stanowisko do pytanie nr 2 uznałem za nieprawidłowe.

Możliwość skorzystanie z zaniechania poboru podatku w przypadku wypłaty kwoty dodatkowej

Kwestia zaniechania poboru podatku została uregulowana w § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1672).

Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

Nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że jeżeli część kwoty dodatkowej w wysokości 172.991,64 zł stanowi przychód, powinno znaleźć do niej zastosowanie zaniechanie poboru podatku zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

Skoro kwota 172.991,64 zł nie wynika z umorzenia wierzytelności, to nie mają do niej zastosowania przepisy ww. rozporządzenia dotyczące zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zatem, Państwa stanowisko do pytania nr 1 również jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

We wniosku nie odniosłem się do drugiej części kwoty dodatkowej stanowiącej nadpłatę (nadwyżkę rat kapitałowo-odsetkowych spłaconych przez Państwa nad kwotą wypłaconego kapitału), gdyż nie była przedmiotem Państwa zapytania.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.