0114-KDIP3-2.4011.660.2026.2.MN

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 6 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni, Pani A.A., zawarła z (…) Bank S.A. z siedzibą w (…), obecnie Bank (…) z siedzibą w (…), dalej również jako „Bank”, umowę nr (…) o kredyt hipoteczny, dalej jako „Umowa".

Kredyt był kredytem indeksowanym do waluty obcej, franka szwajcarskiego, i został zaciągnięty na pokrycie części kosztów budowy lokalu mieszkalnego położonego w Warszawie, w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni. Cel ten nie pozostawał w związku z działalnością gospodarczą ani zawodową Wnioskodawczyni.

Na moment składania niniejszego wniosku Wnioskodawczyni mieszka w Republice Czeskiej i posiada tam rezydencję podatkową.

Kredyt został uruchomiony w 22 transzach, w okresie od 10 października 2006 r. do 25 czerwca 2009 r. Łączna kwota uruchomionego kredytu wyniosła 674.284,02 PLN, przy czym kwota 10.283,99 PLN została pobrana z kredytu przed wypłatą pierwszej transzy. Zgodnie z przeliczeniem dokonanym przez Bank równowartość uruchomionego kredytu została określona na kwotę 283.053,02 CHF.

Wnioskodawczyni zakwestionowała ważność Umowy z uwagi na zawarte w niej postanowienia niedozwolone, w szczególności klauzule dotyczące indeksacji kredytu do waluty obcej oraz zasad ustalania przez Bank kursów walut stosowanych do rozliczeń stron. W związku z powyższym pomiędzy Wnioskodawczynią a Bankiem powstał spór dotyczący ważności Umowy oraz wzajemnych rozliczeń stron. Postępowanie z powództwa Wnioskodawczyni toczyło się przed Sądem Okręgowym w (…), a następnie, po wniesieniu apelacji, przed Sądem Apelacyjnym w (…).

W wykonaniu Umowy, w okresie od 10 listopada 2006 r. do 10 czerwca 2020 r., Wnioskodawczyni dokonała całkowitej spłaty kredytu.

W ramach rat obejmujących część kapitałową i odsetkową Wnioskodawczyni wpłaciła na rzecz Banku kwoty 350.229,05 PLN oraz 45.407,64 CHF. Kwoty uiszczone w CHF, po przeliczeniu na PLN według kursu właściwego dla dnia każdej spłaty, odpowiadały kwocie 176.308,08 PLN. Łącznie zatem, w ramach spłaty rat kredytu, Wnioskodawczyni wpłaciła na rzecz Banku kwotę 526.537,13 PLN.

Z powyższej kwoty część odsetkowa spłaconych rat wynosiła 138.937,56 PLN oraz 6.752,24 CHF.

Ponadto Wnioskodawczyni dokonała trzech wpłat na rzecz Banku tytułem przedterminowej spłaty kredytu, tj. w dniu 2 czerwca 2020 r. kwoty 200.000,02 PLN, w dniu 10 czerwca 2020 r. kwoty 569.221,72 PLN oraz w dniu 10 czerwca 2020 r. kwoty 3.311,44 PLN. Łączna wartość wpłat dokonanych tytułem przedterminowej spłaty kredytu w czerwcu 2020 r. wyniosła 772.533,18 PLN.

W konsekwencji, łączna wartość świadczeń spełnionych przez Wnioskodawczynię na rzecz Banku w wykonaniu Umowy wyniosła 1.299.070,31 PLN. Oznacza to, że Wnioskodawczyni wpłaciła na rzecz Banku kwotę o 624.786,29 PLN wyższą niż kwota kapitału udostępnionego jej przez Bank, która wynosiła 674.284,02 PLN.

W dniu 9 kwietnia 2026 r. Wnioskodawczyni zawarła z Bankiem ugodę w rozumieniu art. 917 Kodeksu Cywilnego dotyczącą Umowy, która zakończyła spór pomiędzy stronami (dalej „Ugoda").

Na mocy Ugody Bank wypłacił na rzecz Wnioskodawczyni kwotę 501.160,00 PLN tytułem pełnego i ostatecznego rozliczenia roszczeń stron wynikających z Umowy lub pozostających z nią w związku. Wypłata miała charakter zwrotu częściowej nadpłaty ponad wypłacony kapitał z Umowy. Ugoda zakłada utrzymanie Umowy kredytowej w mocy (a więc pozostaje ważna), jednakże Umowa ta została w sposób ostateczny rozliczona.

W przypadku ustalenia nieważności Umowy przez Sąd, Bank byłby zobowiązany do zwrotu nie tylko wszystkich nadpłat ponad kapitał, ale także najprawdopodobniej wysokich odsetek ustawowych za opóźnienie. Przy zawarciu Ugody strony oszczędzają czas bardzo długich postępowań w sprawach frankowych oraz kosztów procesowych.

Na podstawie art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w latach 2002-2006, w związku z art. 9 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz innych ustaw, Dz. U. Nr 217, poz. 1588 oraz Dz. U. z 2008 r. Nr 209, poz. 1316, Wnioskodawczyni korzystała z tzw. ulgi odsetkowej na zasadzie ochrony praw nabytych.

Ulga ta była związana ze spłatą odsetek od kredytu udzielonego na podstawie Umowy. Wnioskodawczyni korzystała z ulgi w latach 2009-2017, odliczając w poszczególnych latach następujące kwoty odsetek:

·      2009 r.: 7.811,68 PLN

·      2010 r.: 13.008,69 PLN

·      2011 r.: 11.016,49 PLN

·      2012 r.: 10.311,97 PLN

·      2013 r.: 9.835,39 PLN

·      2014 r.: 4.034,98 PLN

·      2015 r.: 5.858,88 PLN

·      2016 r.: 4.679,94 PLN

·      2017 r.: 3.002,08 PLN

Łączna kwota odsetek odliczonych przez Wnioskodawczynię w ramach ulgi odsetkowej wyniosła 69.560,10 PLN.

Wnioskodawczyni wskazuje, że z treści zawartej Ugody nie wynika, aby kwota wypłacona przez Bank obejmowała zwrot odsetek uprzednio uwzględnionych przez Wnioskodawczynię w rozliczeniach podatkowych w ramach tzw. ulgi odsetkowej. Ugoda nie zawiera podziału świadczenia wypłacanego przez Bank na część kapitałową i część odsetkową. Nie przewiduje również zasad alokacji tej kwoty na poszczególne świadczenia spełnione przez Wnioskodawczynię w wykonaniu Umowy.

W wykonaniu Umowy Wnioskodawczyni dokonała całkowitej spłaty kredytu. Łącznie wpłaciła na rzecz Banku kwotę 1.299.070,31 PLN, podczas gdy Bank udostępnił jej kapitał w kwocie 674.284,02 PLN. Oznacza to, że suma świadczeń spełnionych przez Wnioskodawczynię na rzecz Banku przewyższała kwotę udostępnionego kapitału o 624.786,29 PLN.

Istotne jest również, że znaczną część wpłat dokonanych przez Wnioskodawczynię stanowiła przedterminowa spłata kredytu dokonana w czerwcu 2020 r. Łączna wartość tych wpłat wyniosła 772.533,18 PLN. Były to świadczenia o charakterze kapitałowym, związane ze spłatą salda kredytu, a nie z zapłatą odsetek.

Mając na uwadze podstawę sporu pomiędzy stronami, tj. zakwestionowanie ważności Umowy ze względu na niedozwolony charakter jej postanowień, w szczególności postanowień dotyczących indeksacji kredytu do waluty obcej oraz zasad ustalania przez Bank kursów walut, a także treść Ugody, zgodnie z którą wypłata kwoty 501.160,00 PLN nastąpiła w ramach pełnego i ostatecznego rozliczenia roszczeń stron wynikających z Umowy lub pozostających z nią w związku, należy wskazać, że Ugoda nie przypisuje tej kwoty do odsetek zapłaconych przez Wnioskodawczynię w toku wykonywania Umowy.

W konsekwencji Wnioskodawczyni nie otrzymała, na podstawie zawartej Ugody, wyodrębnionego zwrotu odsetek odliczonych uprzednio w ramach ulgi odsetkowej. Gdyby wolą stron było objęcie wypłatą dokonywaną przez Bank konkretnej części odsetkowej, w szczególności odsetek uprzednio odliczonych przez Wnioskodawczynię w ramach ulgi odsetkowej, powinno to zostać jednoznacznie wskazane w treści Ugody albo w rozliczeniu jej wykonania. Takie postanowienia nie zostały jednak przewidziane.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W odpowiedzi na pytanie - czy do wyliczenia kwoty zwrotu bank przyjął wyłącznie środki ze spłacanych rat kapitałowo-odsetkowych oraz wpłat tytułem przedterminowej spłaty kredytu, co do których Wnioskodawczyni nie korzystała z ulgi odsetkowej, czy wszystkie środki wpłacane przez Wnioskodawczynię w czasie trwania umowy kredytowej, a jeśli – zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawczyni – z ugody nie wynika, aby kwota wypłacona przez bank obejmowała zwrot odsetek uprzednio uwzględnionych w ramach ulgi odsetkowej – to w jaki sposób została przez bank rozliczona wskazana przez Wnioskodawczynię kwota 69.560,10 zł, która była kwotą odliczonych od dochodu odsetek – Wnioskodawczyni wskazała, że zgodnie z wiedzą Wnioskodawczyni, do ustalenia kwoty wypłaconej na podstawie ugody Bank przyjął całokształt rozliczeń stron wynikających z Umowy, to jest wszystkie środki wpłacone przez Wnioskodawczynię w czasie trwania Umowy kredytowej, w szczególności środki ze spłacanych rat kapitałowo-odsetkowych oraz środki wpłacone tytułem przedterminowej spłaty kredytu.

Jednocześnie Wnioskodawczyni wyjaśnia, że Bank nie przedstawił odrębnego algorytmu kalkulacji kwoty wypłaconej na podstawie ugody, który przypisywałby wypłaconą kwotę do poszczególnych historycznych wpłat, rat, części kapitałowej albo części odsetkowej. Ugoda ma charakter całościowego i ostatecznego rozliczenia sporu dotyczącego Umowy oraz wzajemnych roszczeń stron. Wnioskodawczyni podkreśla, że kwota wypłacona przez Bank, wynosząca 501.160,00 PLN, jest niższa niż łączna wartość przedterminowych spłat kredytu dokonanych przez Wnioskodawczynię w czerwcu 2020 r., wynosząca 772.533,18 PLN. W ocenie Wnioskodawczyni potwierdza to ekonomiczny charakter wypłaty jako częściowego zwrotu nadpłaty ponad kapitał, która powstała wskutek dokonania przedterminowych spłat kredytu.

Kwota 69.560,10 PLN, stanowiąca sumę odsetek odliczonych przez Wnioskodawczynię od dochodu w ramach tzw. ulgi odsetkowej, nie została przez Bank odrębnie rozliczona w ugodzie.

W szczególności ugoda nie wskazuje, aby kwota 69.560,10 PLN została objęta zwrotem, potrąceniem, kompensatą albo innym wyodrębnionym rozliczeniem. Ugoda nie zawiera postanowienia, zgodnie z którym świadczenie wypłacone przez Bank obejmuje zwrot odsetek odliczonych przez Wnioskodawczynię w ramach ulgi odsetkowej. Bank nie przekazał również Wnioskodawczyni odrębnego rozliczenia, z którego wynikałoby, że kwota ta została przypisana do świadczenia wypłaconego na podstawie ugody.

Dodatkowo należy podkreślić chronologię spłat kredytu. Jak wskazano na stronie 3 wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Wnioskodawczyni korzystała z ulgi odsetkowej w latach 2009-2017. Następnie, w czerwcu 2020 r., a więc około trzy lata po zakończeniu korzystania z tej ulgi, Wnioskodawczyni dokonała trzech wpłat na rzecz Banku tytułem przedterminowej spłaty kredytu, tj. w dniu 2 czerwca 2020 r. kwoty 200.000,02 PLN, w dniu 10 czerwca 2020 r. kwoty 569.221,72 PLN oraz w dniu 10 czerwca 2020 r. kwoty 3.311,44 PLN. Łączna wartość wpłat dokonanych tytułem przedterminowej spłaty kredytu w czerwcu 2020 r. wyniosła 772.533,18 PLN.

Bank wypłacił Wnioskodawczyni na podstawie ugody kwotę 501.160,00 PLN. Kwota ta jest niższa niż sama suma przedterminowych spłat kredytu z czerwca 2020 r., wynosząca 772.533,18 PLN. Oznacza to, że wypłata dokonana przez Bank nie objęła nawet całości tych późniejszych przedterminowych spłat kredytu, które zostały dokonane już po zakończeniu korzystania przez Wnioskodawczynię z ulgi odsetkowej.

Innymi słowy, świadczenie wypłacone przez Bank na podstawie ugody nie sięgnęło chronologicznie do wcześniejszego okresu spłat rat kapitałowo-odsetkowych, z którymi związane było korzystanie przez Wnioskodawczynię z ulgi odsetkowej. Skoro bowiem kwota wypłacona przez Bank była niższa niż kwota samej przedterminowej spłaty kredytu dokonanej w czerwcu 2020 r., to brak jest podstaw do przyjęcia, że Bank zwrócił Wnioskodawczyni świadczenia stanowiące podstawę dokonywania odliczeń w ramach ulgi odsetkowej.

Kwota 69.560,10 PLN jest zatem wyłącznie historyczną kwotą odsetek, które Wnioskodawczyni faktycznie zapłaciła w czasie wykonywania Umowy i które następnie uwzględniła w swoich rozliczeniach podatkowych w ramach ulgi odsetkowej. W ujęciu cywilnoprawnym i ekonomicznym kwota wypłacona przez Bank na podstawie ugody nie została przypisana do tej historycznej kwoty odsetek. Nie doszło również do zwrotu świadczeń, które stanowiły podstawę korzystania z ulgi, a więc nie powstała podstawa do zwrotu dokonanych odliczeń w ramach tej ulgi.

Wnioskodawczyni wskazuje ponadto, że z treści ugody nie wynika, aby strony dokonały alokacji kwoty wypłaconej przez Bank na część odsetkową. Brak jest więc podstaw faktycznych do przyjęcia, że Bank rozliczył kwotę 69.560,10 PLN jako zwrot odsetek uprzednio odliczonych przez Wnioskodawczynię w ramach ulgi odsetkowej.

Na dzień podpisania ugody, tj. na dzień 9 kwietnia 2026 r., stałe miejsce zamieszkania Wnioskodawczyni dla celów podatkowych znajdowało się w Republice Czeskiej.

Wnioskodawczyni posiadała na ten dzień rezydencję podatkową w Republice Czeskiej.

Pytanie

Czy w związku z otrzymaniem od Banku, na podstawie Ugody dotyczącej Umowy, częściowego zwrotu świadczeń spełnionych przez Wnioskodawczynię ponad kwotę kapitału kredytu udostępnionego przez Bank, Wnioskodawczyni jest zobowiązana do doliczenia do dochodu całości kwot uprzednio odliczonych w latach 2009-2017 w ramach ulgi odsetkowej?

Pani stanowisko w sprawie

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że nie będzie zobowiązana do zwrotu ulgi odsetkowej, z której korzystała w latach 2009-2017.

Uzasadnienie stanowiska

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podlega jedynie taki przychód, który prowadzi do realnego przysporzenia majątkowego podatnika. W przypadku zwrotu kapitału, który uprzednio został wpłacony przez Wnioskodawcę na mocy umowy kredytowej, nie możemy mówić o uzyskaniu nowego dochodu. Środki te mają charakter zwrotu wpłat dokonanych wcześniej, co wyklucza je z kategorii przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.

Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:

Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) - mają definitywny, a nie zwrotny charakter.

Natomiast instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe. Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Mając na względzie powyższe, należy wskazać, że kwoty wypłacone Wnioskodawcy przez Bank na podstawie zawartej Ugody stanowią wyłącznie zwrot środków pieniężnych uprzednio wpłaconych przez Wnioskodawcę w wykonaniu zawartej umowy kredytu hipotecznego, oraz kosztów postępowania sądowego. Nie są to środki uzyskane od Banku tytułem nowego świadczenia, lecz zwrot nadpłat, które powstały w wyniku niekorzystnych dla Wnioskodawcy warunków wykonania umowy kredytowej w jej pierwotnym brzmieniu (w szczególności związanych z indeksacją świadczeń do waluty obcej).

Kwoty te nie powodują zwiększenia majątku Wnioskodawcy — nie dochodzi bowiem do definitywnego, bezzwrotnego przysporzenia, które mogłoby być uznane za przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Brakuje bowiem istotnej cechy przychodu, jaką jest realny przyrost majątkowy po stronie podatnika.

Wypłata ta stanowi ekwiwalent poniesionych wcześniej kosztów własnych Wnioskodawcy — środków, które zostały przez niego wpłacone do Banku w związku ze spłatą rat kredytowych. Skoro zatem wypłacona przez Bank kwota mieści się w łącznej sumie uprzednich świadczeń spełnionych przez Wnioskodawcę (a więc również nie przewyższa otrzymanego od Banku kapitału kredytu), jej otrzymanie nie skutkuje uzyskaniem jakiejkolwiek dodatkowej korzyści ekonomicznej.

W konsekwencji należy uznać, że otrzymana przez Wnioskodawcę kwota nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o P1T, nie podlega klasyfikacji do źródła przychodów wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy („inne źródła”), a tym samym - nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wypłata ta jest neutralna podatkowo.

Przepisy art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r. regulowały zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.

Powołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 ustawy stanowi, że:

W przepisie art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych odliczeń, gdyż są one limitowane.

Stosownie do art. 26b ust. 6 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 26b ust. 7 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 26b ust. 8 ustawy:

Mimo że art. 26b został uchylony, ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w ramach praw nabytych.

Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) - w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:

Zdaniem Wnioskodawczyni, kwota 501.160,00 PLN otrzymana od Banku na podstawie Ugody nie stanowi zwrotu odsetek uprzednio odliczonych w ramach ulgi odsetkowej, a tym samym po stronie Wnioskodawczyni nie powstał obowiązek doliczenia do dochodu całości kwot uprzednio odliczonych z tego tytułu.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że z treści Ugody nie wynika, aby wypłacona przez Bank kwota obejmowała zwrot odsetek zapłaconych przez Wnioskodawczynię w toku wykonywania Umowy. Ugoda nie zawiera podziału kwoty 501.160,00 PLN na część kapitałową, odsetkową ani jakąkolwiek inną. Nie przewiduje również zasad alokacji tej kwoty na poszczególne świadczenia spełnione wcześniej przez Wnioskodawczynię na rzecz Banku.

W ocenie Wnioskodawczyni, wobec braku takiego wyodrębnienia, dla oceny skutków podatkowych Ugody należy odwołać się do ekonomicznego sensu rozliczenia dokonanego pomiędzy stronami oraz do chronologii spłat kredytu. Wnioskodawczyni wpłaciła na rzecz Banku w ramach rat kapitałowo odsetkowych łącznie 526.537,13 PLN, podczas gdy kwota kapitału udostępnionego przez Bank wynosiła 674.284,02 PLN. Oznacza to, że same płatności dokonywane w ramach bieżącej spłaty rat nie doprowadziły jeszcze do powstania nadpłaty ponad kwotę kapitału wypłaconego przez Bank.

Nadpłata ponad kapitał powstała dopiero wskutek dokonania przez Wnioskodawczynię przedterminowych spłat kredytu w czerwcu 2020 r. Łączna wartość tych przedterminowych spłat wyniosła 772.533,18 PLN. Były to świadczenia przeznaczone na spłatę salda kredytu, a więc miały charakter kapitałowy. To właśnie te wpłaty, dokonane ponad wcześniejsze bieżące raty, spowodowały, że łączna wartość świadczeń spełnionych przez Wnioskodawczynię na rzecz Banku przekroczyła kwotę kapitału udostępnionego jej przez Bank.

Kwota wypłacona przez Bank na podstawie Ugody, tj. 501.160,00 PLN, jest niższa niż łączna wartość przedterminowych spłat kredytu dokonanych przez Wnioskodawczynię w czerwcu 2020 r., która wynosiła 772.533,18 PLN. Skoro kwota wypłacona przez Bank jest niższa niż suma samych przedterminowych spłat kredytu dokonanych przez Wnioskodawczynię w czerwcu 2020 r., a to właśnie te spłaty doprowadziły do powstania nadpłaty ponad kapitał udostępniony przez Bank, to brak jest podstaw do przyjęcia, że wypłata ta obejmowała zwrot odsetek uprzednio odliczonych w ramach ulgi odsetkowej.

Takie rozumienie Ugody odpowiada także jej funkcji gospodarczej. Ugoda miała doprowadzić do całościowego i ostatecznego rozliczenia stron w związku ze sporem dotyczącym ważności Umowy oraz niedozwolonego charakteru jej postanowień. W tym kontekście wypłata dokonana przez Bank stanowiła częściowy zwrot nadpłaty powstałej po stronie Wnioskodawczyni ponad kwotę kapitału udostępnionego jej przez Bank. Nie była natomiast oznaczona jako zwrot odsetek, w szczególności odsetek, które w poprzednich latach zostały uwzględnione przez Wnioskodawczynię w ramach ulgi odsetkowej.

W konsekwencji, skoro Ugoda nie wyodrębnia żadnej części odsetkowej świadczenia wypłaconego przez Bank, a ekonomicznie i chronologicznie wypłata ta odpowiada zwrotowi części środków uiszczonych tytułem przedterminowej spłaty kapitału kredytu, to brak jest podstaw do uznania, że Wnioskodawczyni otrzymała zwrot odsetek uprzednio odliczonych w ramach ulgi odsetkowej.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawczyni, otrzymanie kwoty 501.160,00 PLN na podstawie Ugody nie skutkuje obowiązkiem doliczenia do dochodu całości kwot odliczonych w latach 2009-2017 w ramach ulgi odsetkowej.

Za prawidłowością powyższego stanowiska przemawia również aktualna praktyka interpretacyjna organów podatkowych.

W interpretacji indywidualnej z dnia 22 października 2025 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.661.2025.3.DJ, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że zwrot ulgi odsetkowej nie jest wymagany, jeżeli z treści ugody bankowej nie wynika, aby wypłacana przez bank kwota obejmowała zwrot odsetek uprzednio objętych ulgą. Organ uznał za prawidłowe stanowisko podatniczki, zgodnie z którym brak wyodrębnienia w ugodzie części odsetkowej oznacza brak podstaw do przyjęcia, że doszło do zwrotu odsetek wcześniej odliczonych w ramach ulgi odsetkowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek podatkowy

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:

W myśl art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w ww. art. 3 ust. 2b ustawy, nie jest katalogiem zamkniętym; wymienia jedynie przykładowe, najczęściej podejmowane czynności służące uzyskaniu przychodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Główna zasada dotycząca ograniczonego obowiązku podatkowego wyrażona jest w art. 3 ust. 2a ww. ustawy, natomiast ust. 2b podaje tylko przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie jest to wyliczenie wyczerpujące.

Ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie źródła. Jeżeli źródło przychodów cudzoziemca znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).

Cytowany wcześniej art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że opodatkowaniu podlega dochód (przychód) osiągnięty na terytorium Polski.

Jest to generalna zasada, według której ustala się, jaki dochód podlega opodatkowaniu w Polsce. Decyduje o tym miejsce osiągania dochodów, nie zaś miejsce świadczenia usługi. O źródle dochodów położonych w Polsce można mówić wtedy, gdy takie źródło dochodów trwale związane jest z terytorium Polski lub gdy źródłem dochodu są polscy rezydenci eksploatujący rzeczy lub dobra niematerialne należące do innych podmiotów.

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Jak stanowi art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że:

1.  w 2006 roku zawarła Pani umowę kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF;

2.  w latach obowiązywania umowy korzystała Pani z tzw. ulgi odsetkowej;

3.  w 2026 r. zawarła Pani z bankiem ugodę, na mocy której doszło do wypłaty na Pani rzecz określonej kwoty;

4.  do wyliczenia kwoty zwrotu bank przyjął całokształt rozliczeń stron wynikających z umowy, to jest wszystkie środki wpłacone przez Panią w trakcie trwania umowy kredytowej;

5.  na dzień podpisania ugody Pani stałe miejsce zamieszkania znajdowało się w Republice Czeskiej.

Powzięła Pani wątpliwość, jakie będą dla Pani skutki podatkowe otrzymanego zwrotu w kontekście rozliczenia ulgi odsetkowej, z której Pani korzystała.

Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania

Wobec faktu, że podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Czechach, należy przeanalizować zapisy Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Warszawie dnia 13 września 2011 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 991 ze zm.), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mającej na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku – „Konwencja MLI”).

Stosownie do art. 4 tej Umowy:

Stosownie do art. 20 tej umowy:

Mając na uwadze powyższe – skoro na dzień podpisania ugody Pani stałym miejscem zamieszkania były Czechy – to ewentualny przychód z tytułu ugody podlegałby opodatkowaniu tylko w Czechach i nie podlegałby opodatkowaniu w Polsce. Przepisy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie dotyczą jednakże odliczeń z tytułu korzystania z ulg w przeszłości. Zwrot (doliczenie) wcześniej odliczonej w Polsce ulgi odsetkowej rozlicza się w polskim urzędzie skarbowym i do rozliczenia stosuje się przepisy polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Ulga odsetkowa

Zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych regulują przepisy art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

Powołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 ustawy stanowi, że:

W przepisie art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych odliczeń, gdyż są one limitowane.

Stosownie do art. 26b ust. 6 ww. ustawy:

Natomiast w myśl art. 26b ust. 7 tej ustawy:

Zgodnie z art. 26b ust. 8 cytowanej ustawy:

Pomimo uchylenia art. 26b ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w ramach praw nabytych.

Jak bowiem stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217 poz. 1588) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:

Rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek, z którymi związana była ulga odsetkowa

Dla oceny skutków podatkowych Pani sytuacji istotne jest, czy w wyniku ugody otrzymała Pani również zwrot odsetek, z którymi związane było Pani prawo do korzystania z tej ulgi.

Samo podpisanie ugody z bankiem nie ma wpływu na rozmiar zobowiązania podatkowego w momencie składania wcześniejszych zeznań podatkowych. Dopiero wzajemne rozliczenia między bankiem i kredytobiorcą mogą mieć wpływ na zastosowanie ulgi odsetkowej.

W przypadku zwrotu tych odsetek, ustawodawca przewidział rozwiązane dla tego rodzaju, szczególnych sytuacji. Stosownie do art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższego wynika, że rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek powinno być dokonane w zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do zwrotu tych odsetek.

Jeśli więc wynikiem ugody był m.in. zwrot odliczonych wcześniej odsetek, to w zeznaniu rocznym za rok wypłaty tej należności trzeba będzie ją doliczyć do podstawy opodatkowania (dochodu).

Z przedstawionych przez Panią informacji nie wynika jednoznacznie, że w zwrocie dokonanym przez bank nie mieściły się odsetki, co do których korzystała Pani z ulgi odsetkowej, a sam fakt, że ugoda z bankiem nie wyodrębnia kwot stanowiących zwrot odsetek odliczonych wcześniej nie zwalnia z obowiązku wykazania zwróconych kwot odsetek w zeznaniu podatkowym.

Skoro wskazała Pani, że do wyliczenia kwoty zwrotu bank przyjął wszystkie środki wpłacone przez Panią w trakcie trwania umowy, to nie można zgodzić się z Panią, że brak jest podstaw do uznania, że otrzymała Pani również zwrot odsetek uprzednio odliczonych w ramach ulgi odsetkowej tylko z tego względu, że kwota stanowiąca sumę tych odsetek nie została przez bank odrębnie rozliczona w ugodzie.

Wskazuję, że zasadą podatku dochodowego jest zasada samoopodatkowania. Zatem to na podatniku spoczywa obowiązek prawidłowego ustalenia przychodów, uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów w prawidłowej wysokości i obliczenia podatku.

W związku z powyższym, to na podatniku jest obowiązek ustalenia i udowodnienia, w jakiej wysokości zwrócone przez bank odsetki w ramach spłacanych rat kapitałowo-odsetkowych były uprzednio odliczone w ramach ulgi odsetkowej.

Przy czym kwestia obliczenia wartości kwot podlegających uwzględnieniu na podstawie art. 45 ust. 3a ustawy nie może być przedmiotem interpretacji, lecz podlega weryfikacji w toku ewentualnego postępowania podatkowego. Interpretacja indywidualna w odróżnieniu od aktu administracyjnego nie jest bowiem skierowana wprost na wywołanie skutków prawnych, lecz rozstrzyga czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Wydanie interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia zobowiązania podatkowego.

Powyższe oznacza, że jeżeli obliczając podatek należny, dokonywała Pani odliczeń od dochodu (podstawy obliczenia podatku lub podatku), to w sytuacji, gdy w otrzymanym w 2026 roku zwrocie mieścił się zwrot odsetek, co do których korzystała Pani z ulgi odsetkowej, zwróconą kwotę odsetek powinna Pani wykazać w zeznaniu rocznym PIT-36 w części H.1: Zwiększenia podstawy obliczenia podatku/zmniejszenia straty, w wierszu: Zwiększenia podstawy obliczenia podatku.

Pana stanowisko jest więc nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej wskazuję, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.