0114-KDIP3-2.4011.646.2026.2.JK2

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe - w zakresie możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego z tytułu umorzenia kredytu w części w jakiej został on zaciągnięty na spłatę kart kredytowych oraz kredytu konsumpcyjnego niezabezpieczonego hipotecznie,
• prawidłowe - w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

15 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili Państwo wniosek - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 10 lipca 2026 r. (data wpływu 17 lipca 2026 r.).

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowany będący stroną postępowania:

A.A.

2)  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

B.B.

Opis stanu faktycznego

Państwo jako polscy rezydenci, podlegający nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce jesteście stroną umowy kredytu nr (…) zawartą dnia 12 lutego 2007 r. z (…) Bankiem (...) - poprzednikiem prawnym Banku (…) z siedzibą w (…) (dalej: „Umowa").

Kredyt został udzielony w kwocie 650.000,00 PLN, przy czym na cele konsumpcyjne w kwocie 128.378,20 PLN, na refinansowanie kredytu mieszkaniowego w kwocie 385.730,88 PLN oraz spłatę kart kredytowych oraz kredytu konsumpcyjnego w kwocie 135.890,92 PLN. W rzeczywistości kredyt został przeznaczony na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na zakup nieruchomości w (…) oraz remont przedmiotowej nieruchomości.

W Państwa ocenie umowa zawiera wady skutkujące jej nieważnością. Z racji nieważności czynności zobowiązującej do świadczenia, wpłaty Państwa na poczet Umowy stanowią nienależne świadczenie w rozumieniu art. 410 § 2 k.c. Dlatego też powinny one zostać zwrócone Państwu na podstawie przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu. W związku z powyższym, wystąpili Państwo do Sądu Okręgowego (…) z powództwem przeciwko Bankowi o ustalenie nieważności umowy kredytu oraz zapłatę kwoty 783.505,01 PLN stanowiącej sumę uiszczonych przez nich rat kapitałowo-odsetkowych oraz innych opłat kredytowych w okresie od dnia zawarcia Umowy do dnia 25 lipca 2023 r.

Bank przedstawił Państwu propozycję ugody (dalej: „Ugoda") celem polubownego zakończenia sporu dotyczącego Umowy. W treści ugody wskazano, że wartość aktualnego zadłużenia z umowy kredytu po przeliczeniu z waluty CHF na PLN według aktualnego kursu średniego NBP wynosi 728.624,77 PLN. Na podstawie Ugody, Bank zamierza umorzyć aktualne Państwa zadłużenie oraz zwrócić na Państwa rzecz kwotę 90 tys. zł. W treści Ugody wskazano, że w związku z umorzeniem części kredytu w powyższej kwocie po Państwa stronie powstaje przychodu do opodatkowania, ale mogą oni skorzystać z zaniechania poboru podatku od tego przychodu na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (dalej: „Rozporządzenie"). Bank w Ugodzie dodał jednak zapis, że: „Bank zastrzega sobie prawo do wystawienia Klientowi informacji PIT-11 również w razie zidentyfikowania przez Bank, że informacje wskazane przez Klienta w oświadczeniu są nieprawdziwe.". Ponadto w ramach Ugody, Bank ma zwrócić na Państwa rzecz poniesione przez Państwa koszty związane z postępowaniem sądowym w postaci kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00 PLN oraz opłaty sądowej od pozwu w kwocie 1.000 PLN. Zaproponowana przez Bank treść Ugody nie potwierdza jednak nieważności Umowy.

Oświadczają Państwo, że kredyt został zaciągnięty na własne potrzeby mieszkaniowe, na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, jest zabezpieczony hipoteką i nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w niniejszym wniosku inwestycji.

Bank, z którym zwarli Państwo umowę kredytu jest podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Jeżeli chodzi o kwoty rozliczeń, to:

- na podstawie Umowy Bank wypłacił Państwu kwotę 650.000,01 PLN;

- Państwo wykonując Umowę w okresie od dnia jej zawarcia do dnia dzisiejszego spłacili łączną kwotę 833.637, 13 PLN;

- nadwyżka zapłaconych przez Państwa rat kapitałowo-odsetkowych ponad wypłacony kapitał kredytu wynosi 183.637,12 PLN.

W związku z powyższym, Kwota zwrotu w wysokości 90.000,00 PLN stanowiłaby w istocie, zwrot części spłaconych rat Kredytu.

Oświadczają Państwo, że w ramach kosztów zastępstwa procesowego w związku z podpisaniem umowy z reprezentującą Kredytobiorców kancelarią prawną Kredytobiorcy ponieśli z tego tytułu koszty przekraczającą kwotę wypłaconą przez Bank w wysokości 10.800,00 PLN.

Kredytobiorcy dotychczas uiścili na rzecz pełnomocnika w ramach wynagrodzenia za prowadzenie postępowania kwotę 16.600,00 PLN. Ponadto na podstawie umowy zawartej z pełnomocnikiem, w przypadku zawarcia z Bankiem Ugody, będą Państwo zobowiązani do uiszczenia dodatkowego wynagrodzenia na rzecz pełnomocnika w wysokości 3,5% od kwoty faktycznie wypłaconego kredytu, tj. kwoty 22.750,00 PLN. Łączne Państwa koszty z tego tytułu znacząco przekroczą kwotę 10.800,00 PLN, którą Bank zamierza wypłacić w ramach Ugody.

Jednocześnie tytułem opłaty sądowej od Państwa pozwu uiścili kwotę 1.000 PLN zgodnie z art. 13a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i na podstawie Ugody Bank zwróci Państwu ww. kwotę, a więc po ich stronie nie powstanie żadne przysporzenie, a jedynie zwrot tego, co uiścili.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Odpowiedzi na pytania z pkt 1 wezwania w odniesieniu do kredytu z 2007 r.:

Kredyt zaciągnięty w 2007 roku w (…) (aktualnie Bank (…)) został zabezpieczony hipotecznie na nieruchomości położonej w (…), dla której Sąd Rejonowy (…) prowadzi księgę wieczystą nr (…). Wszyscy kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za spłatę kredytu. Podpisanie ugody z Bankiem uzależniają Państwo od treści interpretacji podatkowej. Treść ugody została już pomiędzy Stronami ustalona i jeżeli uzyskamy korzystną interpretację podatkową określającą brak obowiązku zapłaty podatku od kwot umarzanych i zwracanych przez Bank, to w przeciągu 1-2 miesięcy ugoda powinna zostać podpisana. Planujecie Państwo zawarcie ugody maksymalnie do końca roku. Na kwotę umorzenia składa się wyłącznie kapitał i odsetki.

Odpowiedzi na pytania z pkt 2 i 3 z wezwania w odniesieniu do kredytu mieszkaniowego, który został zrefinansowany kredytem z 2007 roku oraz w odniesieniu do kredytu konsumpcyjnego w kwocie 135.890,92 zł:

Nie dysponujecie Państwo już umową kredytu mieszkaniowego, który został refinansowany kredytem z 2007 roku oraz umową kredytu konsumpcyjnego w kwocie 135.890,92 zł.

Umowa kredytu mieszkaniowego, który został refinansowany kredytem z 2007 roku została zawarta celem uzyskania środków pieniężnych na remont nieruchomości położonej w (…). Była to umowa kredytu mieszkaniowego zawarta z Bankiem (…) dnia 8 marca 2006 r. Kredyt ten był zabezpieczony hipotecznie na nieruchomości położonej w (…), dla której Sąd Rejonowy (…) prowadzi księgę wieczystą nr (…). Wszyscy kredytobiorcy odpowiadali solidarnie za spłatę kredytu. Kredyt został udzielony przez Bank (…), a więc przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Kredyt konsumpcyjny w kwocie 135.890,92 PLN również został zaciągnięty na remont nieruchomości położonej w (…) przy (…). Z uwagi na brak dokumentacji dotyczącej tego kredytu nie jesteście Państwo w stanie określić dokładnej daty zaciągnięcia ww. zobowiązania. Nieruchomość została przez Państwa zakupiona w 2004 roku i od razu po zakupie rozpoczęli Państwo remont, a więc kredyty na ten cel były zaciągane w latach 2005-2006. Z tego, co Państwo pamiętacie, to ten kredyt nie był zabezpieczony hipotecznie, w księdze wieczystej nieruchomości położonej w (…) nie była wpisana hipoteka zabezpieczająca to zobowiązanie. Wszyscy kredytobiorcy odpowiadali solidarnie za spłatę tego kredytu. Kredyt został udzielony przez Bank (…), a więc przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Jednocześnie oświadczacie Państwo, że dotychczas nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

Pytania

1)  Czy w związku z umorzeniem przez Bank wierzytelności z tytułu kredytu zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych przewidziane w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, a w konsekwencji czy po Państwa stronie nie powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu?

2)  Czy Kwota zwrotu, którą Bank ma Państwu wypłacić w wyniku Ugody, o treści jak w opisanym stanie faktycznym, będzie stanowiła po Państwa stronie przychód, od którego Państwo będą zobowiązani zapłacić podatek dochodowy?

3)  Czy zwrócone przez Bank w ramach ugody koszty zastępstwa procesowego będą stanowiły po Państwa stronie przychód, od którego będą Państwo zobowiązani zapłacić podatek dochodowy?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa stanowisko w odniesieniu do pytania nr 1 jest takie, że w stosunku do umarzanej części kredytu zastosowanie powinno mieć zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych przewidziane w Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

Państwa stanowisko w odniesieniu do pytania nr 2 jest takie, że kwota zwrotu nie stanowi Państwa przychodu, od których należy uiścić podatek dochodowy.

Państwa stanowisko w odniesieniu do pytania nr 3 jest takie, że zwrot przez Bank w ramach ugody kwoty kosztów zastępstwa procesowego nie powoduje powstania przychodu i obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko w odniesieniu do pytania nr 1:

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego będzie co do zasady stanowiło przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, przy czym do tego przychodu zastosowanie powinno mieć rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, a w konsekwencji - od umorzonej wierzytelności nie powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej.

Zgodnie z § 1 ust. 2 rozporządzenia kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 , obejmują kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału), odsetki - w tym odsetki skapitalizowane - i prowizje oraz opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń. § 1 ust. 4 rozporządzenia stanowi, że w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

W § 3 ust. 1 rozporządzenia wskazano, że ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, jest zabezpieczony w postaci hipoteki (lub odpowiednich praw wskazanych w przepisie) oraz został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z § 4 rozporządzenia zaniechanie, o którym mowa w § 1 , ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że za wydatki poniesione na cele, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione w szczególności na nabycie budynki mieszkalnego, nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego, budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego.

Kredyt udzielony Państwu został w całości przeznaczony na spłatę zobowiązań zaciągniętych na zakup Państwa nieruchomości i na remont przedmiotowej nieruchomości, w której zaspokajane są Państwa potrzeby mieszkaniowe, a także na zakończenie prac remontowych. Wydatki na zakup nieruchomości, a także na wykończenie tej nieruchomości mieszkaniowej należy kwalifikować jako wydatki na własne cele mieszkaniowe zgodnie z powołanymi powyżej przepisami. W interpretacji z dnia 11 grudnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.641.2023, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że wydatki na wykończenie i remont lokalu mieszkalnego finansowane kredytem należy traktować jako wydatki na budowę, przebudowę lub remont własnego budynku (lokalu) mieszkalnego w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o PIT, a więc jako wydatki na własne cele mieszkaniowe, do których odwołuje się rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. W konsekwencji, kredyt ten - spełnia warunek przeznaczenia na wydatki wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT, co oznacza, że umorzone wierzytelności z tytułu tej pożyczki i kredytu podlegają zaniechaniu poboru podatku na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.

W świetle powyższego, umorzona na mocy ugody kwota wierzytelności z tytułu Umowy kredytu - jako dotycząca kredytu mieszkaniowego udzielonego przed dniem 15 stycznia 2015 r., zabezpieczonego hipotecznie i przeznaczonego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, związana z jedną inwestycją mieszkaniową - podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego na podstawie § 1 Rozporządzenia. W konsekwencji, mimo że - zgodnie z art. 11 ust. 1 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - stanowi ona przychód z innych źródeł, to na podstawie rozporządzenia nie podlega opodatkowaniu i nie podlega wykazaniu w zeznaniu rocznym.

Stanowisko w odniesieniu do pytania nr 2:

Pojęcie przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z art. 1 w zw. z art. 9 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 PIT wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 PIT mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego.

Kwota zwrotu obejmuje zwrot środków pieniężnych, które wcześniej Państwo zapłacili Bankowi w trakcie trwania umowy kredytu. W Państwa ocenie dochodzi wówczas do powrotu w tym zakresie do wcześniej istniejącego stanu posiadania. Nie otrzymują Państwo niczego, czego wcześniej sami nie posiadali, gdyż odzyskują swoje własne środki, które bank powinien im zwrócić z powodu nieważności umowy. Nie dojdzie zatem do przysporzenia w Państwa majątku, a zatem nie będzie przychodu po Państwa stronie. Otrzymanie zwrotu nie stanowi żadnej dodatkowej korzyści, a jedynie prowadzi do stanu rozliczenia, który jest zgodny z prawem, tj. stanowi następstwo pozbawienia Umowy jej abuzywnych postanowień. Kwota przekazana Państwu przez Bank na podstawie Ugody nie spowoduje faktycznego przyrostu Państwa majątku(Kredytobiorców).

Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 , jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

W przedstawionej powyżej sytuacji, po Państwa stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego, albowiem w związku z zawarciem Ugody otrzymają Państwo zwrot własnych środków pieniężnych, które wpłacili na rzecz Banku. Kwota zwrotu mieści się w kwocie wpłacanej przez Państwa podczas spłaty kredytu hipotecznego, a więc kwota otrzymana na podstawie Ugody z Bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Państwa majątku. Kwota zwrotu w wysokości 76.000,00 zł zaproponowana przez Bank nie stanowi przychodu do opodatkowania. Stanowi ona w zasadzie jedynie 50% nadpłaty dokonanej przez Państwa ponad kapitał kredytu.

Stanowisko w odniesieniu do pytania nr 3:

Zgodnie z art. 98 § 1 i 2 kodeksu postępowania cywilnego, strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Do kosztów procesu zalicza się m.in. koszty sądowe oraz koszty zastępstwa procesowego.

Bank w ramach Ugody zamierza zwrócić Państwu kwotę 10.800,00 PLN tytułem poniesionych przez nich kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu sądowym przeciwko Bankowi. Jest to minimalna stawka wynagrodzenia za prowadzenie przedmiotowego postępowania zgodnie z § 2 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Tymczasem Państwo w ramach kosztów zastępstwa procesowego w związku z podpisaniem umowy z reprezentującą Kredytobiorców kancelarią prawną Kredytobiorcy ponieśli z tego tytułu koszty przekraczającą ww. kwotę, którą mają uzyskać od Banku na podstawie Ugody w wysokości 10.800,00 PLN. Kredytobiorcy uiścili na rzecz pełnomocnika w ramach wynagrodzenia za prowadzenie postępowania kwotę 16.600,00 PLN, a także po zakończeniu sprawy ugodą zobowiązani są uiścić na rzecz pełnomocnika dodatkowe wynagrodzenie - success fee w wysokości 3,5% od kwoty wypłaconego kredytu w walucie PLN, tj. kwotę 22.750,00 PLN (kwota wypłaconego kapitału w walucie PLN wynosiła 650.000,01 PLN). Łącznie więc poniesione przez Państwa koszty zastępstwa procesowego obecnie wyniosły już 16.600,00 PLN, a po zawarciu ugody z Bankiem kwota ta ulegnie zwiększeniu o 22.750,00 PLN, z czego wynika, że łączna kwota, którą będą musieli ponieść wyniesie 39.350,00 PLN, a więc koszty z tego tytułu znacząco przekraczającą kwotę 10.800,00 PLN, którą ma wypłacić Bank.

Zauważyć należy, że wysokość kwoty zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przez Bank na rzecz Kredytobiorców jest niższa niż wysokość poniesionych przez Kredytobiorców wydatków. Zatem otrzymana od Banku przedmiotowa kwota nie stanowi przysporzenia majątkowego po stronie Kredytobiorców i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ po Państwa stronie nie nastąpiło realne przysporzenie majątkowe (zwrot kosztów zastępstwa procesowego nie spełnia warunków koniecznych dla uznania ich za zwiększenie majątku podatnika ani przez zwiększenie jego aktywów, ani też poprzez zmniejszenie jego pasywów czy zobowiązań). Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z własnych środków Kredytobiorców, a następnie, na podstawie Ugody, mają zostać Kredytobiorcom zwrócone przez Bank. W takim wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej nakładów - nie jest więc dochodem podlegającym opodatkowaniu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika - tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Umorzenie wierzytelności

Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności wynikającej z zaciągniętego przez Państwa kredytu, wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo.

Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzone Państwu kwoty części wierzytelności z tytułu zaciągniętego 12 lutego 2007 r. kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku

Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  kredyt był zaciągnięty/pożyczka była zaciągnięta na realizację inwestycji mieszkaniowej;

2.  kredyt był udzielony/pożyczka była udzielona przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;

3.  kredyt był zabezpieczony/pożyczka była zabezpieczona hipotecznie;

4.  kredytobiorca/pożyczkobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.

Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności

Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).

Analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie także w przypadku umorzenia kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego, w sytuacji gdy zarówno kredyt refinansowy, jak i kredyt konsolidacyjny, został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (§ 1 ust. 4 ww. rozporządzenia). W takiej sytuacji zaniechanie obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

Co istotne, aby umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego mogły korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww. rozporządzenia, kredyt ten musiał zostać zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w § 3 ww. rozporządzenia. A więc, na spłatę kredytu udzielonego przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, który został zaciągnięty na cele mieszkaniowe i zabezpieczony hipotecznie.

Jak wcześniej zaznaczono omawiane Rozporządzenie odwołuje się w swej treści do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazując - że główną przesłanką do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w tym artykule. Zgodnie z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. budowa oraz remont własnego budynku mieszkalnego.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.

Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418) jako:

Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.

Za „remont” budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące tego budynku jako nieruchomości i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od budynku bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu budynku we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie budynku mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej nowo wybudowanego budynku. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” budynku mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa, bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku mieszkalnego.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że jesteście Państwo stroną umowy kredytu zawartą 12 lutego 2007 r. z (…) (obecnie Banku (…)). Kredyt został udzielony w kwocie 650.000,00 PLN, przy czym na cele konsumpcyjne w kwocie 128.378,20 PLN, na refinansowanie kredytu mieszkaniowego w kwocie 385.730,88 PLN oraz spłatę kart kredytowych oraz kredytu konsumpcyjnego w kwocie 135.890,92 PLN. W rzeczywistości kredyt został przeznaczony na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na zakup nieruchomości w (…) oraz remont przedmiotowej nieruchomości.

Kredyt zaciągnięty w 2007 roku w (…) (aktualnie Bank (…)) został zabezpieczony hipotecznie na nieruchomości położonej w (…).

Na podstawie Ugody, Bank zamierza umorzyć aktualne Państwa zadłużenie oraz zwrócić na Państwa rzecz kwotę 90 tys. zł. Na kwotę umorzenia składa się wyłącznie kapitał i odsetki.

Umowa kredytu mieszkaniowego, który został refinansowany kredytem z 2007 roku została zawarta 8 marca 2006 r. z Bankiem (…) celem uzyskania środków pieniężnych na remont nieruchomości położonej w (…). Kredyt ten był zabezpieczony hipotecznie na powyższej nieruchomości. Kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Kredyt konsumpcyjny w kwocie 135.890,92 PLN również został zaciągnięty na remont nieruchomości położonej w (…). Kredyty na ten cel były zaciągane w latach 2005-2006. Kredyt ten nie był zabezpieczony hipotecznie, w księdze wieczystej nieruchomości nie była wpisana hipoteka zabezpieczająca to zobowiązanie. Kredyt został udzielony przez (...) S.A., a więc przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Dotychczas nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Wszyscy kredytobiorcy odpowiadali solidarnie za spłatę tego kredytu.

W związku z powyższym, należy uznać, że tylko kredyt, który zaciągnęli Państwo 12 lutego 2007 r. z (…) (obecnie Banku (…)) w części przeznaczonej na cele konsumpcyjne w kwocie 128.378,20 PLN jak i przeznaczony na refinansowanie kredytu z 8 marca 2006 r. w Banku (…) w kwocie 385.730,88 PLN, stanowi kredyt mieszkaniowy, o którym jest mowa w ww. rozporządzeniu, ponieważ spełnia wszystkie warunki wskazane w § 3 tego rozporządzenia. Kredyt w tej części został zaciągnięty na zakup nieruchomości i jej remont oraz zabezpieczony hipotecznie.

Zatem, w sytuacji przedstawionej we wniosku, nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu umorzenia przez Bank kwoty wierzytelności z tytułu kredytu z 2007 r. w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu tego kredytu zaciągniętego na cele konsumpcyjne w kwocie 128.378,20 PLN oraz na refinansowanie kredytu mieszkaniowego w kwocie 385.730,88 PLN., w części w jakiej środki zostały przeznaczone na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na nieruchomości położonej w (…).

Umorzenie przez Bank kwoty ww. wierzytelności stanowi dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże do uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z umorzeniem ww. wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Spełniają Państwo bowiem wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania do umorzonej wierzytelności w ww. części.

Państwa stanowisko w tej części jest prawidłowe.

Natomiast, w stosunku do uzyskanego przez Państwa przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego w 2007 r. w (…) (obecnie Banku (…)) w części zaciągniętej na spłatę kredytu konsumpcyjnego w kwocie 135.890,92 PLN, który nie został zabezpieczony hipoteką, a także na spłatę kart kredytowych, nie znajdzie zastosowania ww. zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, ponieważ w stosunku do tego kredytów konsumpcyjnego, kart kredytowych nie zostały spełnione warunki określone w ww. Rozporządzeniu uprawniające do zaniechania poboru podatku dochodowego. Kredyt w tej części w przypadku kart kredytowych (pomimo tego, że zostały zaliczone do spłaty kredytu hipotecznego) nie dotyczy spłaty innego kredytu mieszkaniowego, natomiast kredyt konsumpcyjny nie spełnia jednego z warunków określonych w § 3 tego rozporządzenia, tj. nie został zabezpieczony hipotecznie.

W konsekwencji, w związku z umorzeniem tej części kredytu z 2007 r. uzyskają Państwo przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od którego powinni Państwo zapłacić podatek dochodowy.

Państwa stanowisko w tej części jest nieprawidłowe.

Skutki podatkowe kwoty zwrotu

Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że w związku z zawartą Ugodą Bank wypłaci Państwu zwrot części spłaconych rat kredytu.

Zatem w analizowanej sprawie po Państwa stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem Ugody otrzymają Państwo zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy przekazali Państwo na rzecz Banku w ramach spłaty części rat udzielonego kredytu. A zatem otrzymają Państwo środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Państwa własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie Ugody nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Państwa majątku. Wypłata ta będzie dla Państwa neutralna podatkowo.

Dlatego stwierdzam, że otrzymana przez Państwa na podstawie Ugody kwota nadpłaty nie będzie stanowiła dla Państwa przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Tym samym jej uzyskanie nie będzie skutkować po Państwa stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

W konsekwencji Państwa stanowisko w tej części jest prawidłowe.

Skutki podatkowe zwrotu kosztów procesu

Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):

Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:

Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:

Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:

W tym miejscu wyjaśniam, że zgodnie z przepisem art. 95 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:

Na podstawie art. 96 ww. ustawy:

W myśl art. 104 ustawy Kodeks postępowania cywilnego:

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1228 ze zm.):

W myśl natomiast art. 5 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego i opłaty od wniesionego pozwu) mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda.

Zwrot ten nie rodzi więc obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu ww. kosztów nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.

Mając na uwadze powyższe, skoro otrzymali Państwo zwrot kosztów zastępstwa procesowego, który nie przekracza kosztów faktycznie przez Państwa poniesionych - to zwrot ten nie stanowi przychodu i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Państwa stanowisko w tej części jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan A.A. (Zainteresowany będąca stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.