0114-KDIP3-2.4011.639.2026.2.JK3

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe - w części dotyczącej braku obowiązku wykazania kwoty 17.375, zł jako dochodu zagranicznego w zeznaniu podatkowym,
• prawidłowe - w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 4 lipca 2026 r. (wpływ 4 lipca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwania.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i jego uzupełnienie

W roku podatkowym 2025 był Pan polskim rezydentem podatkowym i podlegał Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W 2025 r. był Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Wynagrodzenie otrzymywał Pan od pracodawcy w Polsce, na polski rachunek bankowy. Nie otrzymywał Pan osobnego przelewu wynagrodzenia z Danii. Część Pana wynagrodzenia została jednak uznana przez duński organ podatkowy SKAT za dochód podlegający opodatkowaniu w Danii. Z dokumentu otrzymanego z Danii wynika, że dochód podlegający opodatkowaniu w Danii wyniósł 57.011,42 zł po przeliczeniu na PLN. Z dokumentów duńskiego organu podatkowego wynika również, że od tego dochodu został zapłacony w Danii podatek w wysokości 17.375,67 zł po przeliczeniu na PLN. Podatek ten został zapłacony przez Pana pracodawcę bezpośrednio na rzecz duńskiego organu podatkowego, w Pana imieniu /na Pana rzecz. Nie otrzymał Pan tej kwoty na rachunek bankowy. Kwota ta nie została Panu wypłacona, ale została przeznaczona przez pracodawcę na zapłatę Pana zobowiązania podatkowego w Danii. Pracodawca nie potrącił tej kwoty z Pana wynagrodzenia. Z Pana informacji wynika, że pracodawca pokrył tę kwotę z własnych środków. Informacja PIT-11 otrzymana od pracodawcy nie zawiera kwoty 17.375,67 zł jako Pana przychodu ze stosunku pracy. PIT-11 wykazuje wyłącznie wynagrodzenie wypłacone Panu w Polsce. Łączny dochód/przychód, który wykazał Pan w zeznaniu PIT-36, po dodaniu kwoty 17.375,67 jako przychodu (uwzględnienie wartości podatku duńskiego zapłaconego przez pracodawcę w Pana imieniu) wynosi 512.154,89 zł. Jednocześnie w załączniku PIT/ZG wykazał Pan dochód zagraniczny z Danii w wysokości 57.011,42 zł oraz wykazał Pan podatek zapłacony w Danii w wysokości 17,375,67 zł, przy czym ma Pan świadomość, że odliczenie podatku zapłaconego za granicą podlega limitowi wynikającemu z art. 27 ust. 9 ustawy o PIT.

Świadczył Pan pracę poprzez uczestniczenie w delegacjach w Danii.

Poniżej podaje Pan przedziały dat 12 podróży służbowych z roku 2025:

- (...)

Przebywał Pan w Danii 33 dni, więc okresy te nie przekroczyły łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy w roku podatkowym 2025.

Pana wynagrodzenie było wypłacone wyłącznie przez Pana pracodawcę, który ma siedzibę w Polsce, który jest filią duńskiej firmy (…). Nazwa oddziału w Polsce to: (…).

Pana wynagrodzenie było ponoszone przez zakład w Polsce, jednak dodatkowo, na poczet podatku należnego w Danii, Pana pracodawca z Danii dodatkowo dokonał przelewu w Pana imieniu do duńskiego urzędu skarbowego w celu pokrycia zobowiązania podatkowego w Danii (ta kwota nie została uwzględniona w PIT-11.

Świadczył Pan pracę wyłącznie na rzecz polskiego pracodawcy - (…)

Będąc w Danii świadczył Pan pracę na rzecz duńskiego podmiotu, którego filią jest firma zarejestrowana w Polsce.

Ma Pan zawartą umowę o pracę wyłącznie z polskim pracodawcą - (…)

Polski pracodawca oddelegował Pana do Danii do świadczenia pracy na rzecz duńskiego podmiotu. Duński podmiot organizował i kontrolował wykonanie zadań.

Z dokumentu otrzymanego z Danii wynika, że dochód podlegający opodatkowaniu w Danii wyniósł 57.011,42 zł po przeliczeniu na PLN (pozycja: „Lønindkomst mv.” co w tłumaczeniu na polski znaczy „dochód z pracy / wynagrodzenie, itp.”). W Danii Pana pracodawca zapłacił w Pana imieniu podatek w wysokości 17.375,67 PLN po przeliczeniu na PLN. Pan tę kwotę pokazał jako dodatkowy przychód dla Pana w Polsce, w ramach PIT-36. Tej kwoty jednak nie było na Pana PIT-11 (gdyż został wysłany zanim zostało dokonane rozliczenie podatku w Danii).

Przychód w PIT-11 to cały Pana przychód z 2025 r. od Pana pracodawcy (…) uzyskany w oparciu o umowę o pracę i zawiera ten przychód w wysokości 57.011,42 zł.

Nie otrzymał Pan dodatkowego przychodu w wysokości 57.011,42 PLN od Pana pracodawcy. To 57.011,42 zł to jest ułamek Pana przychodu wykazanego w ramach PIT-11. To co przyjął Urząd Podatkowy w Danii jako Pana przychód w Danii było wyliczone po proporcjonalnym uwzględnieniu przychodu, jako ułamek Pana przychodu w Polsce, biorąc pod uwagę Pana obecność w Danii.

Pytania

Na podstawie art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, wnosi Pan o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu rozliczenia w zeznaniu PIT-36 oraz PIT/ZG dochodu opodatkowanego w Danii oraz podatku zapłaconego w Danii przez pracodawcę w moim imieniu.

1.  Czy kwota 17,375,67 zł zapłacona przez pracodawcę bezpośrednio do duńskiego organu podatkowego SKAT tytułem Pana podatku dochodowego w Danii, której nie otrzymał Pan na rachunek bankowy i która nie została wykazana w PIT-11, stanowi Pana przychód ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o PIT?

2.  Jeżeli odpowiedź na pytanie 1 jest twierdząca, czy poprawne jest, że samodzielnie doliczył Pan tę kwotę 17.375,67 zł do przychodów ze stosunku pracy w zeznaniu PIT-36, mimo że kwota ta nie została wykazana przez pracodawcę w PIT-11?

3.  Czy kwota 17.375,67 zł zapłacona przez pracodawcę do duńskiego organu podatkowego w Pana imieniu może zostać uznana za „podatek dochodowy zapłacony w obcym państwie” w rozumieniu art. 27 ust. 9 ustawy o PIT, pomimo że technicznie przelew do SKAT został wykonany przez pracodawcę, a nie przez Pana osobiście?

4.  Czy w załączniku PIT/ZG dla Danii powinien był Pan wykazać jako dochód zagraniczny kwotę 57.011,42 zł, wynikającą z dokumentu SKAT jako dochód opodatkowany w Danii, oraz jako podatek zapłacony za granicą kwotę 17.375,67 zł, wynikającą z dokumentu SKAT jako podatek zapłacony w Danii na Pana rzecz?

5.  Czy prawidłowe jest, że w PIT-36 odliczeniu od polskiego podatku podlega nie pełna kwota podatku zapłaconego w Danii, tj. 17.375,67 zł, lecz wyłącznie kwota mieszcząca się w limicie określonym w art. 27 ust. 9 ustawy o PIT, obliczonym według proporcji dochodu zagranicznego do łącznego dochodu?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, odpowiedź na pytanie 1 powinna być twierdząca.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT za przychody ze stosunku pracy uważa się nie tylko wypłaty pieniężne, ale również wartość pieniężną świadczeń w naturze, ich ekwiwalenty oraz świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń. Przepis ten wprost obejmuje świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika przez pracodawcę. W Pana ocenie zapłata Pana prywatnego podatku w Danii przez pracodawcę stanowi świadczenie poniesione za Pana przez pracodawcę. Nie ma znaczenia, że nie otrzymał Pan tej kwoty na rachunek bankowy. W wyniku zapłaty podatku przez pracodawcę zostało bowiem uregulowane Pana zobowiązanie podatkowe wobec duńskiego organu podatkowego. Tym samym uzyskał Pan wymierną korzyść majątkową. W konsekwencji uważa Pan, że kwota 17.375,67 zł powinna zwiększać Pana przychód ze stosunku pracy w Polsce. Skoro kwota ta nie została wykazana w informacji PIT-11, powinien Pan wykazać ją samodzielnie w zeznaniu PIT-36 jako dodatkowy przychód ze stosunku pracy.

Pana zdaniem odpowiedź na pytanie 3 również powinna być twierdząca. Art. 27 ust. 9 ustawy o PIT stanowi, że jeżeli polski rezydent podatkowy osiąga dochody ze źródeł zagranicznych, a nie ma zastosowania metoda wyłączenia z progresją, dochody te łączy się z dochodami polskimi. Następnie od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie, przy czym odliczenie nie może przekroczyć części podatku proporcjonalnie przypadającej na dochód zagraniczny. Przepis ten nie wymaga, aby przelew podatku do zagranicznego organu podatkowego został wykonany osobiście z rachunku bankowego podatnika. Istotne jest, aby podatek był faktycznie zapłacony w obcym państwie od dochodu podatnika. Skoro dokument SKAT wykazuje, że podatek został zapłacony w Danii na Pana rzecz/ w Pana imieniu, to uważa Pan, że spełnia Pan warunek podatku zapłaconego w obcym państwie. Stanowisko to jest również zgodne z art. 22 Konwencji między Polską a Danią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, w brzmieniu uwzględniającym Konwencję MLI. Z tekstu syntetycznego wynika, że Polska zezwala na odliczenie od podatku kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w Danii, ale odliczenie nie może przekroczyć tej części polskiego podatku, która przypada na dochód mogący być opodatkowany w Danii.

W zakresie pytania 4 uważa Pan, że w załączniku PIT/ZG powinien Pan wykazać: dochód zagraniczny z Danii: 57.011,42 zł, podatek zapłacony w Danii: 17.375,67 zł. Dochód w wysokości 57.011,42 zł wynika z dokumentu SKAT jako dochód opodatkowany w Danii. Kwota 17.375,67 zł wynika natomiast z dokumentu SKAT jako podatek zapłacony w Danii w Pana imieniu. Nie uważa Pan, aby kwota 17.375,67 zł musiała automatycznie zwiększać dochód zagraniczny w PIT/ZG, jeżeli dokument SKAT jako dochód opodatkowany w Danii wskazuje 57.011,42 zł. Kwota 17.375,67 zł stanowi natomiast dodatkowy przychód ze stosunku pracy w Polsce na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, ponieważ została poniesiona przez pracodawcę za Pana.

W zakresie pytania 5 uważa Pan, że prawidłowe jest ograniczenie odliczenia podatku zapłaconego w Danii do limitu wynikającego z art. 27 ust. 9 ustawy o PIT. Oznacza to, że mimo wykazania w PIT/ZG podatku zapłaconego w Danii w wysokości 17375,67 zł, w PIT-36 odliczeniu może podlegać tylko ta część podatku, która mieści się w limicie: polski podatek od łącznych dochodów × dochód zagraniczny / łączny dochód. Jeżeli z obliczeń wynika, że limit odliczenia wynosi mniej niż 17.375,67 zł, np. około 11 800 zł, to uważa Pan, że w PIT-36 odliczeniu podlega wyłącznie kwota limitu, a nie pełna kwota podatku zapłaconego w Danii.

Podsumowanie stanowiska

Wnosi Pan o potwierdzenie, że: Kwota podatku duńskiego zapłacona przez pracodawcę za Pana, tj. 17.375,67 zł, stanowi Pana przychód ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. Skoro PIT-11 nie zawiera tej kwoty, powinien Pan doliczyć ją samodzielnie w PIT-36 do przychodów ze stosunku pracy. Kwota 17.375,67 zł może zostać wykazana jako podatek zapłacony w Danii w PIT/ZG, ponieważ została zapłacona do SKAT w Pana imieniu i wynika z dokumentów duńskiego organu podatkowego. Dochodem zagranicznym w PIT/ZG powinna być kwota 57.011,42 zł, wynikająca z dokumentu SKAT jako dochód opodatkowany w Danii. Odliczenie podatku zapłaconego w Danii w PIT-36 podlega limitowi z art. 27 ust. 9 ustawy o PIT, więc może być niższe niż faktycznie zapłacone 17.375,67 zł.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

W świetle art. 3 ust. 2b ustawy:

Według art. 4a ustawy:

Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - jeżeli osoba ma miejsce zamieszkania w Polsce - obowiązek podatkowy powstaje zarówno w sytuacji, gdy uzyskuje ona przychody na terytorium Polski, jak i za granicą. Całość przychodów jest objęta tym obowiązkiem (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Jak wynika z informacji przedstawionych w treści wniosku, jest Pan osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W 2025 r. był Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Wynagrodzenie otrzymywał Pan od pracodawcy w Polsce, na polski rachunek bankowy. Nie otrzymywał Pan osobnego przelewu wynagrodzenia z Danii. Część Pana wynagrodzenia została jednak uznana przez duński organ podatkowy SKAT za dochód podlegający opodatkowaniu w Danii. Z dokumentu otrzymanego z Danii wynika, że dochód podlegający opodatkowaniu w Danii wyniósł 57.011,42 zł. Z dokumentów duńskiego organu podatkowego wynika również, że od tego dochodu został zapłacony w Danii podatek w wysokości 17.375,67 zł. Podatek ten został zapłacony przez Pana pracodawcę bezpośrednio na rzecz duńskiego organu podatkowego, w Pana imieniu /na Pana rzecz. Nie otrzymał Pan tej kwoty na rachunek bankowy. Kwota ta nie została Panu wypłacona, ale została przeznaczona przez pracodawcę na zapłatę Pana zobowiązania podatkowego w Danii. Pracodawca nie potrącił tej kwoty z Pana wynagrodzenia. Z Pana informacji wynika, że pracodawca pokrył tę kwotę z własnych środków. Pana wynagrodzenie było ponoszone przez zakład w Polsce, jednak dodatkowo, na poczet podatku należnego w Danii, Pana pracodawca z Danii dodatkowo dokonał przelewu w Pana imieniu do duńskiego urzędu skarbowego w celu pokryciu zobowiązania podatkowego w Danii (ta kwota nie została uwzględniona w PIT-11).

W okresie pracy w Danii posiadał Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, tj. podlegał Pan opodatkowaniu od całości uzyskanych dochodów.

W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

„Przychód” w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Na podstawie art. 11 ust. 2 przywołanej ustawy:

Stosownie do art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:

Ponadto, z treści art. 11 ust. 2b wskazanej ustawy wynika, że:

Ogólna definicja przychodów, zawarta w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z uwagi na uznawanie za przychody każdej formy przysporzenia majątkowego, zarówno formy pieniężnej, jak i niepieniężnej (w tym nieodpłatnych świadczeń otrzymanych przez podatnika), stwierdzenia wymaga, że dla celów podatkowych pod pojęciem nieodpłatnego świadczenia, ukształtowanym w orzecznictwie sądowym, rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy, niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu. Zatem, do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy:

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on od pracodawcy realną korzyść mającą wymiar finansowy, będzie to rodzić obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowej sprawie należy odnieść się do przepisów Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie 6 grudnia 2001 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 43 poz. 368) zmienionej Protokołem podpisanym w Warszawie dnia 7 grudnia 2009 r.

Przychody uzyskiwane na podstawie umowy o pracę, zaliczane są do kategorii przychodów, o których mowa w art. 14 ww. Konwencji.

W świetle art. 14 ust. 1 polsko - duńskiej Konwencji:

Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 2 ww. Konwencji:

Zgodnie z art. 14 ust. 1 powołanej Konwencji, wynagrodzenie pracownika mającego miejsce zamieszkania w Polsce podlega opodatkowaniu tylko w Polsce, chyba, że praca wykonywana jest na terytorium Danii.

Natomiast art. 14 ust. 2 Konwencji, określa wyjątek od powyższej zasady, zgodnie z którym wynagrodzenie pracownika podlega opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji, czyli w Polsce, o ile łącznie zostaną spełnione określone w tym artykule warunki.

Niespełnienie któregokolwiek z tych warunków powoduje, że wynagrodzenie pracownika podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 14 ust. 1 ww. Konwencji, czyli w państwie, w którym praca jest wykonywana oraz w państwie miejsca zamieszkania podatnika.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że przebywał Pan na terytorium Danii przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy, rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym.

Zatem, przesłanka wynikająca z art. 14 ust. 2 lit. a) Konwencji zostanie spełniona.

Ponadto, Pana wynagrodzenie w trakcie oddelegowania do Danii było wypłacane Panu bezpośrednio przez Spółkę w Polsce. Jednakże kwota podatku (będąca przedmiotem Pana zapytania) została zapłacona w Pana imieniu przez pracodawcę duńskiego - koszt ten został poniesiony przez Spółkę duńską.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, w analizowanej sprawie nie znajdą zastosowania postanowienia art. 14 ust. 2 Konwencji. Nie zostanie bowiem spełniony warunek, o którym mowa w lit. b) art. 14 ust. 2 Konwencji.

Jak wyjaśniono natomiast wyżej, aby art. 14 ust. 2 Konwencji miał zastosowanie musiałyby zostać spełnione łącznie wszystkie warunki określone w tym przepisie. W przedmiotowej sprawie znajdzie zatem zastosowanie art. 14 ust. 1 Konwencji. W konsekwencji, kwota zapłaconego za Pana (bez konieczności zwrotu) przez pracodawcę duńskiego podatku w Danii podlega opodatkowaniu zarówno w Danii, jak i w Polsce.

Jednocześnie w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu znajdzie zastosowanie określona w art. 22 ust. 1 lit. a) Konwencji polsko - duńskiej.

W przypadku osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce podwójnego opodatkowania unikać się będzie w sposób następujący:

Ponadto wskazać należy, że zarówno Polska, jak i Dania notyfikowały Konwencję polsko - duńską do objęcia Konwencją wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Danię dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”).

Konwencja MLI, której celem było jednorazowe zmodyfikowanie sieci umów o unikaniu podwójnego opodatkowania bez konieczności czasochłonnych negocjacji bilateralnych, została ratyfikowana przez Polskę 23 stycznia 2018 r., natomiast przez Danię 30 września 2019 r. Dniem wejścia w życie i stosowania postanowień Konwencji MLI dla Polski jest 1 lipca 2018 r., natomiast dla Danii 1 stycznia 2020 r.

Przepisy Konwencji MLI stosowane są równolegle z przepisami umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (Konwencja MLI nie działa jak protokół zmieniający). W praktyce przepisy Konwencji MLI mają pierwszeństwo przed regulacjami umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (tzn. jeśli przepisy umowy będą sprzeczne z przepisami Konwencji MLI, to przepisy Konwencji MLI będą miały zastosowanie jako akt późniejszy).

Dla celów stosowania prawa, postanowienia Konwencji MLI muszą być interpretowane równolegle z Umową między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, z uwzględnieniem stanowisk Umawiających się Państw w zakresie przyjęcia Konwencji MLI.

Zasady stosowania postanowień Konwencji MLI w odniesieniu do danej Umowy Podatkowej wynikają z art. 35 ww. Konwencji.

Zgodnie z zasadami ogólnymi określonymi w art. 35 ust. 1 Konwencji MLI:

Postanowienia Konwencji MLI będą miały zastosowanie w odniesieniu do Umowy począwszy od innych dat niż daty stosowania postanowień Umowy. Poszczególne postanowienia Konwencji MLI mogą być stosowane w różnych datach, zależnie od rodzaju podatków (podatki pobierane u źródła lub inne podatki) oraz od wyborów dokonanych przez Umawiające się Państwa w ich stanowiskach w zakresie przyjęcia Konwencji MLI.

W konsekwencji, jeżeli również w ww. stanowiskach nie wskazano inaczej, zgodnie z art. 35 ust. 1 Konwencji MLI:

Zgodnie z art. 35 ust. 1 Konwencji MLI:

W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że art. 22 ust. 1 lit. a) Konwencji polsko - duńskiej został zastąpiony przez art. 5 ust. 6 Konwencji MLI.

Zgodnie z art. 5 ust. 6 Konwencji:

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wyjaśnić należy, że do kwoty 17.375,67 zł stanowiącej podatek zapłacony za Pana w Danii zastosowanie znajduje metoda proporcjonalnego odliczenia.

W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 27 ust. 9a ww. ustawy:

Zgodnie z art. 27 ust. 9 i 9a ww. ustawy, podatnik ma prawo od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odliczyć kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

Złożenie zeznania podatkowego

Ponadto kwota (podatek) zapłacona w Pana imieniu przez Pana duńskiego pracodawcę bezpośrednio na rzecz duńskiego organu podatkowego, w Pana imieniu /na Pana rzecz stanowi Pana dochód uzyskany zagranicą, pomimo, że nie otrzymał Pan tej kwoty na rachunek bankowy oraz kwota ta nie została Panu wypłacona, ale została przeznaczona przez pracodawcę na zapłatę Pana zobowiązania podatkowego w Danii. Pracodawca nie potrącił tej kwoty z Pana wynagrodzenia. Z Pana informacji wynika, że pracodawca pokrył tę kwotę z własnych środków.

W odniesieniu do odpowiedzi na pytanie, czy poprawne jest, że samodzielnie doliczył Pan kwotę 17.375,67 zł do przychodów ze stosunku pracy w zeznaniu PIT-36, mimo że kwota ta nie została wykazana przez pracodawcę w PIT-11, stwierdzam co następuje.

Podstawowym obowiązkiem podatnika jest wykazanie w zeznaniu rocznym dochodów rzeczywiście osiągniętych w roku podatkowym zgodnie z art. 45 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają obowiązku złożenia zeznania rocznego od uprzedniego otrzymania informacji PIT-11 od płatnika. Informacja PIT-11 stanowi dokument pomocniczy służący do sporządzenia zeznania podatkowego. Nie jest natomiast źródłem powstania obowiązku podatkowego. Obowiązek ten wynika bezpośrednio z przepisów prawa podatkowego oraz z faktu uzyskania przychodu.

W konsekwencji brak wystawienia informacji PIT-11 przez płatnika lub błędne wystawienie informacji PIT-11 nie zwalnia podatnika z obowiązku wykazania w zeznaniu podatkowym przychodów faktycznie uzyskanych.

Również okoliczność, że płatnik nie pobierał zaliczek na podatek dochodowy albo pobierał je nieprawidłowo, nie powoduje zwolnienia podatnika z obowiązku rozliczenia dochodu w zeznaniu rocznym.

W konsekwencji był Pan zobowiązany do wykazania w zeznaniu rocznym przychodów faktycznie uzyskanych z tytułu zapłaty podatku w Pana imieniu, pomimo niewystawienia przez płatnika informacji PIT-11.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują, aby informacja PIT-11 była jedynym dokumentem pozwalającym na ustalenie wysokości osiągniętego przychodu. Informacja ta ma charakter informacyjny i odzwierciedla dane, które płatnik powinien przekazać zarówno podatnikowi, jak i organowi podatkowemu. Brak sporządzenia lub wydania tego dokumentu nie pozbawia jednak podatnika możliwości ustalenia wysokości uzyskanych przychodów przy wykorzystaniu innych dostępnych środków dowodowych.

Zatem był Pan zobowiązany do wykazania w zeznaniu i samodzielnego rozliczenia kwoty 17.375,67 zł stanowiącej zapłacony podatek.

Odliczenie podatku

Formularz PIT/ZG to załącznik przeznaczony dla polskich rezydentów podatkowych, którzy w danym roku uzyskiwali dochody lub przychody za granicą. Służy on wykazaniu zagranicznych zarobków oraz podatków zapłaconych w innym państwie.

Jak wskazuje nazwa tego formularza - jest to „Informacja o wysokości dochodów/przychodów z zagranicy i zapłaconym podatku”.

W myśl art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższego wynika, że podatek zapłacony za granicą rozlicza się w Polsce w terminie składania zeznania rocznego (tj. od 15 lutego do 30 kwietnia).

Podatnik, który osiąga dochód ze stosunku pracy z zagranicy, jest zobowiązany do wykazania go w zeznaniu rocznym, a od podatku dochodowego ma prawo odliczyć podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku należnego w Polsce.

Reasumując, dochód należy rozliczyć w zeznaniu PIT-36 składanym za 2025 r. Od podatku obliczonego od łącznego sumy dochodów może Pan odliczyć kwotę równą podatkowi zapłaconemu w Danii do wysokości kwoty, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w Danii. Do zeznania PIT-36 winien Pan dołączyć załącznik PIT/ZG, w którym wykaże Pan dochód uzyskany w Danii.

Kwota 17.375,67 zł zapłacona przez pracodawcę do duńskiego organu podatkowego w Pana imieniu może zostać uznana za „podatek dochodowy zapłacony w obcym państwie” w rozumieniu art. 27 ust. 9 ustawy o PIT, pomimo że technicznie przelew do SKAT został wykonany przez pracodawcę, a nie przez Pana osobiście. W załączniku PIT/ZG powinien był Pan wykazać jako dochód zagraniczny kwotę 57.011,42 zł, wynikającą z dokumentu SKAT jako dochód opodatkowany w Danii, oraz jako podatek zapłacony za granicą kwotę 17.375,67 zł, wynikającą z dokumentu SKAT jako podatek zapłacony w Danii na Pana rzecz. Ma Pan prawo od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odliczyć kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

Podsumowując, Pana stanowisko jest nieprawidłowe w części dotyczącej braku obowiązku wykazania kwoty 17.375, zł jako dochodu zagranicznego w zeznaniu podatkowym. W pozostałym zakresie Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wyjaśnić również należy, że wydając interpretacje indywidualną tutejszy Organ nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.

Dlatego też nie odniosłem się do kwot wskazanych we wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) ul. (…), (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.