Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 czerwca 2026 r. (data wpływu 25 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i jego uzupełnienie

Od 2020 roku mieszka Pani i pracuje na stałe w Rumunii. W Rumunii wykonuje Pani pracę zarobkową na podstawie umowy o pracę oraz tam opłaca Pani podatki i składki wynikające z obowiązujących przepisów prawa rumuńskiego. Jest Pani zatrudniona na umowę o pracę na (…) jako lektor języka. Są to roczne umowy.

Centrum Pani interesów życiowych i gospodarczych znajduje się w Rumunii. Tam koncentruje się codzienne życie zawodowe i osobiste. W Rumunii posiada Pani miejsce zamieszkania – wynajmuje Pani mieszkanie (…) i tam przebywa Pani przez zdecydowaną większość roku: od końca września do końca czerwca (około 250 dni).

Posiada Pani też rumuński nr telefonu: (…)

Pani pobyt w Polsce ma charakter wyłącznie czasowy i okazjonalny. Przyjeżdża Pani do Polski jedynie w celach urlopowych lub rodzinnych. Najczęściej są to wakacje, święta Bożego Narodzenia oraz ferie zimowe. Łączny czas pobytu w Polsce nie przekracza 120 dni w roku podatkowym.

W Polsce ma Pani męża, ale od 1993 roku macie Państwo rozdzielność majątkową, posiada Pani nieruchomość (mieszkanie) zakupioną w kredycie w 2014 roku, w której zamieszkuje córka. Mieszkanie to zostanie przekazane córce w formie darowizny. Innych nieruchomości na tę chwilę w Polsce Pani nie posiada.

Ma Pani też polskie konto od wielu lat, a teraz wpływa na nią emerytura wypracowana w Polsce. W Rumunii posiada Pani certyfikat rezydencji podatkowej wydany przez właściwy organ rumuński (…) (pierwszy wydany na rok 2021-2022; kolejny na 5 lat).

Pomimo powyższego polski urząd skarbowy wezwał Panią do rozliczenia podatku w Polsce. Uiściła Pani podatek w Polsce, działając w celu wykonania wezwania organu podatkowego, jednak ma Pani wątpliwość, czy w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz umowy między Rzecząpospolitą Polską a Rumunią o unikaniu podwójnego opodatkowania podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Zwłaszcza, że zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski uważa się osobę fizyczną, która: przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym lub posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Spójnik rozłączny „lub” oznacza, że wystarczy jedna z przesłanek.

Zadane przez Panią pytanie dotyczy lat 2021 – 2025 zdarzenie przeszłe i 2026 oraz kolejnych - zdarzenie przyszłe.

Stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych posiada Pani w Rumunii. Tam od października 2020 roku stale Pani zamieszkuje, wykonuje Pani pracę zawodową, osiąga Pani dochody podlegające opodatkowaniu, koncentruje się Pani życie osobiste i zawodowe oraz tam znajduje się Pani ośrodek interesów życiowych i gospodarczych. W Polsce przebywa Pani jedynie czasowo, głównie w celach urlopowych i rodzinnych.

Początkowo wyjazd do Rumunii był związany z podjęciem pracy zawodowej, jednak w trakcie pobytu Rumunia stała się Pani stałym miejscem zamieszkania i centrum interesów życiowych oraz gospodarczych. Od października 2020 r. Pani życie zawodowe i codzienne funkcjonowanie koncentrują się w Rumunii, natomiast pobyty w Polsce mają charakter wyłącznie okazjonalny.

Posiada Pani polskie obywatelstwo. Z mężem mają Państwo rozdzielność majątkową od 1993 roku ustanowioną sądownie. Nie tworzycie wspólnego ogniska domowego. Jesteście Państwo bytami odrębnymi. Posiadała Pani dom, ale w 2019 roku przed planowanym wyjazdem został sprzedany.

Pani mąż pozostaje w Polsce ze względu na prowadzoną działalność gospodarczą (od 1989 roku) oraz brak osiągnięcia wieku emerytalnego. Okoliczność ta wynika z jego indywidualnej sytuacji zawodowej i nie wpływa na fakt, że od października 2020 r. Pani stałe miejsce zamieszkania, miejsce wykonywania pracy oraz centrum aktywności życiowej i gospodarczej znajdują się w Rumunii.

Córka nie jest na Pani utrzymaniu, ale mieszkanie ze względu na długotrwałe sprawy urzędowe w (…) (grunt w dzierżawie wieczystej) będzie przekazane córce darowizną 13 lipca 2026 r. (ustalony termin w notariacie).

Zwykle przebywa Pani w Rumunii (w (…)), w Polsce przebywa Pani jedynie okresowo, głównie w celach rodzinnych i urlopowych, przeciętnie około trzech miesięcy w roku, a więc poniżej 183 dni w roku podatkowym.

Pobyt w Rumunii ma charakter stały. W najbliższym czasie nie planuje Pani powrotu do kraju. Do Rumunii wyjechała Pani w październiku 2020 r. (początek roku akademickiego).

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym podlega Pani w Polsce jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a tym samym nie mam obowiązku opodatkowania w Polsce dochodów uzyskiwanych z pracy wykonywanej w Rumunii?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym nie podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i nie ma Pani obowiązku opodatkowania w Polsce dochodów uzyskiwanych z pracy wykonywanej w Rumunii.

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych), lub

2.  przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Nie spełnia Pani powyższych przesłanek. Centrum Pani interesów życiowych i gospodarczych znajduje się w Rumunii, gdzie stale Pani mieszka, pracuje oraz opłaca Pani podatki. Pobyt w Polsce ma charakter wyłącznie incydentalny i urlopowy. Zastosowanie znajdują również postanowienia umowy między Rzecząpospolitą Polską a Rumunią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. W świetle tej umowy o miejscu rezydencji podatkowej decyduje przede wszystkim miejsce stałego zamieszkania oraz ośrodek interesów życiowych. Posiada Pani rezydencję podatkową w Rumunii i tym samym podlega Pani w Polsce jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, obejmującemu wyłącznie dochody osiągane na terytorium Polski.

W konsekwencji dochody uzyskiwane z pracy wykonywanej w Rumunii nie powinny podlegać opodatkowaniu w Polsce.

Pani stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych oraz orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którymi o rezydencji podatkowej decyduje rzeczywisty ośrodek interesów życiowych podatnika, a nie samo obywatelstwo:

1.  Interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 czerwca 2023 r. nr 0115- KDlT2.4011.180.2023.2.ENB

W interpretacji wskazano, że podatnik stale mieszkający i pracujący za granicą, posiadający tam centrum interesów życiowych, podlega w Polsce jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

2.  Interpretację Dyrektora KIS z 16 lutego 2022 r. nr 0113-KDlPT2-2.4011.1062.2021.2.KR

Organ podkreślił, że o rezydencji podatkowej decyduje przede wszystkim faktyczne miejsce życia codziennego, pracy i powiązań osobistych.

3.  Wyrok Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z 13 grudnia 2017 r., sygn. III SA/Wa 2835/17

Sąd podkreślił, że sam fakt posiadania rodziny lub majątku w Polsce nie przesądza jeszcze o polskiej rezydencji podatkowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 4a omawianej ustawy:

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji/ klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.

Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z uwagi na wskazane we wniosku powiązania osobiste (rodzina: mąż, córka) może być Pani uznana, na gruncie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Jednocześnie, w Pani przekonaniu od 2021 r. ma Pani oraz będzie Pani miała w kolejnych latach stałe miejsce zamieszkania w Rumunii.

W przedmiotowej sprawie, zastosowanie mają przepisy umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Rumunii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie dnia 23 czerwca 1994 r.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej umowy:

W myśl art. 4 ust. 2 ww. umowy:

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza Modelowej Konwencji OECD. Według tego Komentarza posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.

Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby.

Zgodnie z komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku, pkt a i b w art. 4 ust. 2 oznacza, że przy stosowaniu Umowy (gdy istnieje kolizja ustawodawstw obu państw) uważa się, że miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe, ognisko to musi być trwałe, co oznacza, że osoba ta urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwnym do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.

Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu Umawiających się Państwach, to postanowienia ust. 4 przyznają pierwszeństwo państwu, z którym jego osobiste i gospodarcze powiązania są ściślejsze. Przez takie powiązania rozumie się ośrodek interesów życiowych.

Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Po dokonaniu analizy stopnia Pani powiązań osobistych i gospodarczych, należy stwierdzić, że ośrodek interesów osobistych (rodzina) i gospodarczych (przychody z emerytury oraz praca w Rumunii) posiada Pani w Polsce i w Rumunii. Zatem nie można określić państwa, w którym od 2021 roku oraz latach następnych znajduje się Pani ośrodek interesów życiowych.

Zatem w Pani sytuacji należy odnieść się do normy kolizyjnej opierającej się na kryterium zwykłego przebywania, określonej w art. 4 ust. 2 lit. c Umowy.

Z opisu sprawy wynika, że posiada Pani polskie obywatelstwo. Od 2020 roku mieszka Pani i pracuje na stałe w Rumunii. W Rumunii wykonuje Pani pracę zarobkową na podstawie umowy o pracę oraz tam opłaca Pani podatki i składki wynikające z obowiązujących przepisów prawa rumuńskiego. Jest Pani zatrudniona na umowę o pracę na (...) jako lektor języka. Centrum Pani interesów życiowych i gospodarczych znajduje się w Rumunii. Tam koncentruje się codzienne życie zawodowe i osobiste oraz tam znajduje się Pani ośrodek interesów życiowych i gospodarczych. W Polsce przebywa Pani jedynie czasowo, głównie w celach urlopowych i rodzinnych. W Rumunii posiada Pani miejsce zamieszkania – wynajmuje Pani mieszkanie i tam przebywa Pani przez zdecydowaną większość roku: od końca września do końca czerwca (około 250 dni). Początkowo wyjazd do Rumunii był związany z podjęciem pracy zawodowej, jednak w trakcie pobytu Rumunia stała się moim stałym miejscem zamieszkania i centrum interesów życiowych oraz gospodarczych. Od października 2020 r. moje życie zawodowe i codzienne funkcjonowanie koncentrują się w Rumunii, natomiast pobyty w Polsce mają charakter wyłącznie okazjonalny. Nie planuje Pani wracać w najbliższym czasie do kraju. Pobyt w Rumunii ma charakter stały.

Zwykle przebywa Pani w Rumunii (…), w Polsce przebywa Pani jedynie okresowo, głównie w celach rodzinnych i urlopowych, przeciętnie około trzech miesięcy w roku, a więc poniżej 183 dni w roku podatkowym.

Skoro jak Pani wskazała, od przeprowadzki do Rumunii przebywa Pani zwykle na terytorium Rumunii, to od 2021 r. i w latach następnych (o ile nie ulegnie zmianie stan faktyczny oraz prawny) miejscem zamieszkania ustalonym w oparciu o normy kolizyjne jest Rumunia.

Oznacza to, że w latach 2021 – 2025 i 2026 oraz w kolejnych (o ile nie ulegnie zmianie stan faktyczny oraz prawny) podlega i będzie Pani podlegać w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podlega i będzie Pani podlegać obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nie była Pani zobowiązana do zapłaty podatku od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Zatem nie ma Pani obowiązku opodatkowania dochodów uzyskanych z pracy wykonywanej w Rumunii (o ile nie ulegnie zmianie stan faktyczny oraz prawny).

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.