0114-KDIP3-2.4011.627.2026.2.MN

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 15 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca.

Opis stanu faktycznego

Pani A.A. („Wnioskodawczyni”) podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych („u.p.d.o.f.”).

Wnioskodawczyni zawarła w dniu 26 października 2010 r. z Bankiem (…) z siedzibą w (…) („Bank”) umowę nr (…) („Umowa Kredytu”) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych denominowany w EUR („Kredyt”), z przeznaczeniem na własne cele mieszkaniowe, tj. refinansowanie (spłatę) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego przez Wnioskodawczynię w (…) Bank S.A. (umowa nr (…)) na zakup lokalu mieszkalnego w (…), przy ul. (…). („Lokal”).

Wnioskodawczyni była jedynym kredytobiorcą zarówno kredytu w (…) Bank S.A. jak i zastępującego go Kredytu.

Na podstawie Umowy Kredytu Bank wypłacił Wnioskodawczyni, na rachunek w (…) Bank S.A., kwotę 248.695,17 PLN, co stanowiło równowartość 65.667,29 EUR.

Zarówno w chwili zawierania Umowy Kredytu oraz udzielenia Kredytu jak i obecnie, Bank jest podmiotem uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych przepisów regulujących funkcjonowanie takich podmiotów, a jego działalność podlegała i podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym.

Lokal nabyty ze środków pochodzących z kredytu mieszkaniowego w (…) Bank S.A., następnie refinansowanego w drodze Umowy Kredytu, służył i służy obecnie zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni.

W celu zabezpieczenia wierzytelności Banku wynikających z Umowy Kredytu, ustanowiono zabezpieczenie na kredytowanym Lokalu, m.in. w postaci hipoteki kaucyjnej ustanowionej na Lokalu.

Kapitał i odsetki od udzielonego Kredytu spłacane były w ten sposób, że Bank pobierał z rachunku bankowego Wnioskodawczyni ratę kapitałowo-odsetkową. Oznacza to, że odsetki faktycznie spłacane były równocześnie z ratą kapitałową.

Wnioskodawczyni wniosła przeciwko Bankowi powództwo o stwierdzenie nieważności Umowy Kredytu. Obecnie postępowanie sądowe toczyło się przed Sądem Okręgowym w (…) za sygn. (…).

19 maja 2026 r. Wnioskodawczyni zawarła z Bankiem ugodę („Ugoda”), której celem było polubowne rozstrzygnięcie sporu między Wnioskodawczynią a Bankiem w zakresie wzajemnie przysługujących stronom roszczeń będących przedmiotem postępowania sądowego, a także uchylenie niepewności co do wzajemnych roszczeń stron związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy Kredytu, między innymi poprzez dokonanie wzajemnych rozliczeń.

W ramach zawartej Ugody:

(1) Bank umorzył zadłużenie Wnioskodawczyni (zwolnił Wnioskodawczynię z długu) w łącznej kwocie 173.342,57 PLN (40.839,34 EUR), na którą składają się pozostałe do spłaty kapitał oraz odsetki od Kredytu, a Wnioskodawczyni wyraziła zgodę na to umorzenie (zwolnienie z długu). Przedmiotem umorzenia nie są odsetki karne.

(2) Bank zobowiązał się do zapłaty na rzecz Wnioskodawczyni kwoty 40.800,00 PLN tytułem zwrotu części kosztów zastępstwa procesowego.

(3) Wnioskodawczyni zobowiązała się do cofnięcia powództwa przeciwko Bankowi wraz ze zrzeczeniem się roszczenia, a Bank zobowiązał się do wydania Wnioskodawczyni dokumentów niezbędnych do zwolnienia zabezpieczeń ustanowionych na podstawie Umowy Kredytu.

Wnioskodawczyni nie korzystała wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż opisana we Wniosku.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Umowa kredytu hipotecznego nr (…) z (…) Bank S.A. sporządzona została 23 listopada 2009 r., a zawarta 26 listopada 2009 r.

Kredyt na podstawie umowy nr (…) udzielony został w walucie PLN.

Kredyt na podstawie umowy nr (…) został udzielony przez bank będący podmiotem, którego działalność podlegała nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Kredyt na podstawie umowy nr (…) był zabezpieczony hipotecznie – hipoteką zwykłą na kwotę 249.931,14 PLN oraz hipoteką kaucyjną do kwoty 174.951,80 PLN ustanowionymi na nieruchomości Wnioskodawczyni – lokalu mieszkalnym sfinansowanym ze środków pochodzących z kredytu w (…) Bank, refinansowanego następnie ze środków z kredytu w Banku (…) (umowa z 26 października 2010 r. nr (…)).

Kwota zwrócona przez Bank w wykonaniu Ugody pokrywa w całości koszty faktycznie poniesione przez Wnioskodawczynię w celu i w związku z dochodzeniem roszczeń od Banku, włączając wynagrodzenie pełnomocnika, opłaty sądowe i skarbowe.

Pytania

1.  Czy w przedstawionym we Wniosku stanie faktycznym kwota umorzonego przez Bank zadłużenia w wysokości 173.342,57 PLN (40.839,34 EUR) („Kwota 1”), stanowiąca kapitał oraz odsetki z tytułu Umowy Kredytu, stanowi dla Wnioskodawczyni przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT)?

2.  Czy w przedstawionym we Wniosku stanie faktycznym zwrot części kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 40.800,00 PLN („Kwota 2”) stanowi dla Wnioskodawczyni przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawczyni, kwota umorzonego zadłużenia w wysokości 173.342,57 PLN (Kwota 1) nie będzie stanowiła dla niej przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.:

Jeżeli zatem w ramach Ugody Bank częściowo umorzy zobowiązanie Wnioskodawczyni (zwolni Wnioskodawczynię z długu) z tytułu Umowy Kredytu, to wartość tego umorzonego zobowiązania stanowić będzie po stronie Wnioskodawczyni przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.

Jednak mimo powstania przychodu, w ocenie Wnioskodawczyni nie powstanie po jej stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od wartości umorzonego Kredytu.

Na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (wraz z jego późniejszymi zmianami i przedłużeniem okresu obowiązywania, dalej: „Rozporządzenie MF”) zaniechano poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot (1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, (2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania (§ 1 ust. 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia MF).

W ocenie Wnioskodawczyni umorzenie przez Bank pozostałej do spłaty części Kredytu może korzystać w całości z przewidzianego Rozporządzeniem MF zaniechania poboru podatku.

Wnioskodawczyni wskazuje, że spełnia wynikające z Rozporządzenia MF warunki niezbędne dla zaniechania poboru podatku, tj.:

·      Kredyt jest kredytem mieszkaniowym w rozumieniu § 3 i § 1 ust. 4 Rozporządzenia MF, tj.:

‒    został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów (§ 3 pkt 1 Rozporządzenia MF) oraz

‒    został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości (§ 3 pkt 2 Rozporządzenia MF),

‒    został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f. (§ 3 pkt 3 Rozporządzenia MF).

Natomiast zgodnie z § 1 ust. 4 Rozporządzenia MF, w przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym, zaniechanie poboru podatku obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f.

Zaniechaniem poboru podatku na podstawie § 1 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia MF objęta jest cała umorzona wierzytelność z tytułu kredytu mieszkaniowego, tj. zarówno umorzony kapitał, jak i umorzone odsetki (z wyłączeniem odsetek karnych, które – zgodnie ze stanem faktycznym – nie są przedmiotem umorzenia). W związku z powyższym kwota przychodu powstałego w wyniku umorzenia przez Bank pozostałej do zapłaty części Kredytu (kapitału i odsetek) korzystać będzie z zaniechania poboru podatku, o którym mowa w Rozporządzeniu MF.

Ad. 2

W ocenie Wnioskodawczyni, w związku z wypłatą przez Bank na jej rzecz Kwoty 2 nie powstanie po stronie Wnioskodawczyni przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem Wnioskodawczyni, Kwota 2 otrzymana od Banku tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego nie będzie stanowić dla Wnioskodawczyni przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.

Zwrot ten ma na celu częściowy zwrot poniesionych wcześniej przez Wnioskodawczynię wydatków na dochodzenie roszczeń przeciwko Bankowi, w tym wydatków związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. Zwracane koszty zastępstwa procesowego stanowią jedynie wyrównanie rzeczywistego uszczerbku majątkowego poniesionego przez Wnioskodawczynię, nie zaś jakiekolwiek przysporzenie. Jako rekompensata poniesionych wcześniej wydatków, kwota otrzymana od Banku nie spowoduje przyrostu majątkowego dla Wnioskodawczyni, a jedynie przywróci stan majątku sprzed ich poniesienia.

Tym samym jej otrzymanie od Banku nie będzie skutkowało powstaniem po stronie Wnioskodawczyni przychodu do opodatkowania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Wskazała Pani, że na podstawie ugody bank umorzył Pani zadłużenie oraz zwrócił część kosztów zastępstwa procesowego. Powzięła Pani wątpliwość, jakie będą dla Pani skutki podatkowe powyższych czynności.

Umorzenie wierzytelności

Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.):

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzoną Pani kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku

Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1672).

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;

2.  kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;

3.  kredyt był zabezpieczony hipotecznie;

4.  kredytobiorca nie korzystał wcześniej z zaniechania poboru podatku z tytułu innego kredytu zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe i zabezpieczonego hipotecznie.

Pani skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności

Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.

Z opisu sprawy wynika, że kredyt z 2010 r. refinansował wcześniejszy kredyt hipoteczny zaciągnięty w 2009 r., który z kolei został zaciągnięty na zakup lokalu mieszkalnego, co odpowiada wydatkom określonym art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) oraz lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oba kredyty były przeznaczone na tę samą inwestycję mieszkaniową.

Ponadto, z przedstawionych przez Panią informacji wynika, że kredyty były zabezpieczone hipoteką i udzielone przez podmioty, których działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, jak również że nie korzystała Pani wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.

Mając na uwadze powyższe – przychód uzyskany przez Panią z tytułu umorzenia kredytu zaciągniętego w 2010 r. na spłatę kredytu zaciągniętego w 2009 r. na zakup lokalu mieszkalnego – korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego.

Nie jest Pani zatem zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

W tej kwestii (pytanie Nr 1) Pani stanowisko jest prawidłowe.

Skutki podatkowe zwrotu kosztów procesu

Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 468 ze zm.):

Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:

Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:

Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:

W tym miejscu wyjaśniam, że zgodnie z przepisem art. 95 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:

Na podstawie art. 96 ww. ustawy:

W myśl art. 104 ustawy Kodeks postępowania cywilnego:

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1228 ze zm.):

W myśl natomiast art. 5 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że bank dokonał zwrotu kosztów procesu w kwocie faktycznie przez Panią poniesionej.

Mając na uwadze powyższe, skoro otrzymała Pani zwrot kosztów procesu, który nie przekracza kosztów faktycznie przez Panią poniesionych – to zwrot ten nie stanowi przychodu i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W tej kwestii (pytanie Nr 2) Pani stanowisko również jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.