taxmachine.pl

0114-KDIP3-2.4011.615.2026.2.JM

Interpretacja indywidualna2026-08-12Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Obowiązek podatkowy, ulgi na powrót i opodatkowanie dochodów w Polsce.

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

  • prawidłowe w zakresie pytań: Nr 1, 2, 3, 4, 7 oraz
  • nieprawidłowe w zakresie pytań: Nr 5 i 6.   


Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełniła go Pani – na wezwanie – pismem z 29 czerwca 2026 r. (data wpływu 29 czerwca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Od 2012 r. zamieszkuje i pracuje Pani w Wielkiej Brytanii. Od momentu wyjazdu z Polski posiada Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii i podlega tam Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W latach poprzedzających rok 2026 nie posiadała Pani miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Obywatelstwo brytyjskie zostało nabyte w okresie wieloletniego zamieszkiwania w Wielkiej Brytanii i nie wpływa na zamiar definitywnego przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski od dnia 13 czerwca 2026 r. Planuje Pani definitywny powrót do Polski w czerwcu 2026 r. Stosunek pracy wykonywanej w Wielkiej Brytanii zostanie zakończony w dniu 12 czerwca 2026 r. Do tego dnia będzie Pani uzyskiwała wyłącznie dochody ze stosunku pracy wykonywanej na terytorium Wielkiej Brytanii. Przed powrotem do Polski sprzedała Pani posiadaną w Wielkiej Brytanii nieruchomość mieszkalną. Obecnie korzysta Pani wyłącznie z tymczasowego zakwaterowania. Po przeprowadzce nie będzie Pani posiadała dostępu do żadnej nieruchomości na terytorium Wielkiej Brytanii. Od dnia 13 czerwca 2026 r. przeniesie Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski. Przeniesienie będzie miało charakter definitywny. W szczególności:

a.  przeprowadzi się Pani do Polski na stałe,

b.  nie planuje Pani powrotu do Wielkiej Brytanii w celu zamieszkania,

c.   małżonek również przeniesie swoje centrum życiowe do Polski, przy czym pozostanie w Wielkiej Brytanii jeszcze przez kilka tygodni wyłącznie w celu zakończenia spraw organizacyjnych związanych z przeprowadzką,

d.  główne konto bankowe służące do otrzymywania wynagrodzenia będzie prowadzone w Polsce,

e.  aktywność zawodowa będzie wykonywana wyłącznie w Polsce,

f.    zamierza Pani wymienić brytyjskie prawo jazdy na polskie w najbliższym możliwym terminie.

Od dnia 15 czerwca 2026 r. rozpocznie Pani wykonywanie pracy na podstawie umowy o pracę zawartej z polskim pracodawcą. Dochód ze stosunku pracy wykonywanej w Polsce osiągnięty w roku 2026 wyniesie około 120.000 zł. Ponadto, planuje Pani rozpoczęcie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Działalność będzie prowadzona wyłącznie z terytorium Polski. Po dniu 13 czerwca 2026 r. nie będzie uzyskiwała Pani żadnych dochodów z pracy najemnej w Wielkiej Brytanii. Zachowa Pani rachunki bankowe w Wielkiej Brytanii oraz uprawnienia wynikające z prywatnego programu emerytalnego. Będą one utrzymywane wyłącznie technicznie i nie będą stanowiły centrum jego aktywności gospodarczej ani osobistej. Nie posiada Pani rachunków inwestycyjnych, nie prowadzi działalności gospodarczej w Wielkiej Brytanii oraz nie planuje Pani wykonywania pracy zarobkowej na terytorium Wielkiej Brytanii po dniu przeprowadzki.

Posiada Pani dokumenty potwierdzające brytyjską rezydencję podatkową oraz długoletnie zamieszkiwanie w Wielkiej Brytanii, w szczególności dokumenty podatkowe i dokumentację zatrudnienia.

Przewiduje Pani, że dla celów podatkowych Wielkiej Brytanii zastosowanie znajdą zasady Split Year Treatment skutkujące zakończeniem brytyjskiej rezydencji podatkowej w trakcie brytyjskiego roku podatkowego. Okoliczność ta stanowi element opisu zdarzenia przyszłego i potwierdza, że również dla celów prawa brytyjskiego nastąpi definitywne przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski (nie wnosi Pani o interpretację brytyjskich przepisów podatkowych). W roku 2026 Pani jedynymi dochodami przed dniem 13 czerwca 2026 r. będą dochody ze stosunku pracy wykonywanej w Wielkiej Brytanii, a po 13 czerwca 2026 r. – z Polski.

Uzupełnienie opisu sprawy

Wyjechała Pani do Wielkiej Brytanii w listopadzie 2012 r. Przed wyjazdem do Wielkiej Brytanii posiadała Pani miejsce zamieszkania w Polsce. Od momentu wyjazdu do Wielkiej Brytanii do dnia 12 czerwca 2026 r. była Pani traktowana przez Wielką Brytanię jako rezydent podatkowy i podlegała tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wyjazd miał charakter stały. Celem wyjazdu była realizacja planów naukowych i zawodowych. W okresie podejmowania decyzji o emigracji nie miała Pani w Polsce możliwości rozwoju zawodowego odpowiadającego jej kwalifikacjom oraz planowanej ścieżce kariery naukowej.

Pani małżonek wyjechał na stałe z Polski w czerwcu 2012 r. W chwili jego wyjazdu strony pozostawały w związku nieformalnym. Związek małżeński został zawarty w 2013 r. Małżonkowie nie posiadają dzieci ani wspólnych, ani z poprzednich związków. Do dnia powrotu do Polski (13 czerwca 2026 r.) rozlicza Pani w Wielkiej Brytanii całość swoich dochodów zgodnie z obowiązującymi tam przepisami podatkowymi. Po 13 czerwca 2026 r. będzie Pani rozliczać całość dochodów tylko w Polsce.

Od momentu wyjazdu do Wielkiej Brytanii do 2026 r. nie podejmowała Pani prób powrotu do Polski, ani nie planowała Pani powrotu na stałe. Decyzja o powrocie została podjęta dopiero w 2026 r. wskutek zmiany sytuacji zawodowej oraz osobistej.

Od momentu wyjazdu do dnia 12 czerwca 2026 r. Pani centrum interesów osobistych znajdowało się w Wielkiej Brytanii. Tam znajdowało się Pani oraz małżonka miejsce stałego zamieszkania, tam prowadzone było wspólne gospodarstwo domowe oraz koncentrowało się życie rodzinne. Powiązania osobiste z Polską ograniczały się do utrzymywania relacji z rodzicami oraz siostrami, które przez cały ten okres mieszkały w Polsce.

Od dnia 13 czerwca 2026 r. centrum interesów osobistych zostało przeniesione do Polski. Małżonek zakończył zatrudnienie z brytyjskim pracodawcą mającym siedzibę w Wielkiej Brytanii i powrócił do Polski 25 czerwca 2026 r., w związku z czym od tego momentu wspólne życie rodzinne będzie prowadzone wyłącznie w Polsce.

W Pani ocenie, od momentu wyjazdu do dnia 13 czerwca 2026 r. Pani centrum interesów gospodarczych znajdowało się w Wielkiej Brytanii. Tam ukończyła Pani studia doktoranckie oraz wykonywana była praca zarobkowa, osiągane były dochody, prowadzone były główne rachunki bankowe oraz znajdowały się Pani główne aktywa finansowe, w tym własna nieruchomość mieszkalna w okresie 2018-2026.

Od dnia 13 czerwca 2026 r. Pani centrum interesów gospodarczych zostało przeniesione do Polski. Pani podstawowym źródłem dochodów jest zatrudnienie na podstawie umowy o pracę wykonywanej w Polsce dla polskiego podmiotu od 14 czerwca 2026 roku. Zatrudnienie na pełen etat stanowić będzie Pani główne źródło aktywności zawodowej. Jednocześnie planuje Pani rozpoczęcie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej z siedzibą w Polsce. Działalność ta będzie zarejestrowana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a wszelkie obowiązki podatkowe będą realizowane w Polsce.

Pani oraz Pani małżonek planujecie zachować brytyjską polisę ubezpieczenia na życie ze względu na jej korzystne warunki, która wspólnie posiadacie od około 2017 roku. Towarzystwo ubezpieczeniowe wyraziło zgodę na dalsze utrzymanie polisy po Państwa przeprowadzce na stałe do Polski, bez zamiaru powrotu do Wielkiej Brytanii, oraz zaakceptowało aktualizację danych adresowych na polskie.

Począwszy od 13 czerwca 2026 r. Pani głównymi rachunkami bankowymi są rachunki prowadzone w Polsce, w szczególności rachunek bankowy, na który wpływać będzie wynagrodzenie z tytułu pracy wykonywanej w Polsce. Planuje Pani zamknąć większość brytyjskich rachunków bankowych oraz karty kredytowe, przy tym zastrzeżeniu, że zachowa jeden rachunek bankowy w Wielkiej Brytanii oraz nieoprocentowaną pożyczkę w wysokości około 9 tysięcy funtów do czasu jej spłaty, planowanej w drugiej połowie 2027 r. Po spłacie rachunek planuje Pani zamknąć. Okoliczności te mają charakter wyłącznie techniczny i nie powodują utrzymywania centrum interesów gospodarczych w Wielkiej Brytanii.

Nie posiadała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok powrotu do Polski (13 czerwca 2026 r.).

Od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia 12 czerwca 2026 r. Pani miejscem zamieszkania była Wielka Brytania.

W okresie od 1 stycznia 2026 r. do dnia przeniesienia ośrodka interesów życiowych i gospodarczych do Polski, tj. do 13 czerwca 2026 r., przebywała Pani na terytorium Polski łącznie przez około 20 dni. Pobyty te miały charakter incydentalny i były związane wyłącznie z wypoczynkiem urlopowym oraz udziałem w procesie rekrutacyjnym dotyczącym potencjalnego zatrudnienia w Polsce. Po zakończeniu każdego z tych pobytów powracała Pani do Wielkiej Brytanii, gdzie znajdowało się jej stałe miejsce zamieszkania, miejsce wykonywania pracy zarobkowej oraz centrum interesów osobistych i gospodarczych. Pozostała Pani zatrudniona w brytyjskim podmiocie do 12 czerwca 2026 r. włącznie. W związku z powyższym, Pani pobyty w Polsce przed 13 czerwca 2026 r. nie miały charakteru stałego ani nie skutkowały przeniesieniem do Polski ośrodka interesów życiowych lub gospodarczych.

W żadnym roku podatkowym od 2012 r. do dnia 13 czerwca 2026 r. nie przebywała Pani na terytorium Polski dłużej niż 183 dni. Pani pobyty w Polsce miały wyłącznie charakter prywatny i urlopowy oraz trwały przeciętnie od około 14 do około 35 dni w każdym roku podatkowym w latach 2012–2026. W każdym z tych lat przebywała Pani w Wielkiej Brytanii ponad 183 dni.

Po powrocie do Polski w czerwcu 2026 r. będzie Pani przebywała na terytorium Polski ponad 183 dni. Również w kolejnych latach Pani, jak i Pani mąż, zamierzacie na stale zamieszkiwać w Polsce.

Po zakończeniu zatrudnienia przez małżonka i jego powrocie do Polski nie posiada Pani żadnych powiązań osobistych z Wielką Brytanią (w szczególności w postaci małżonka, dzieci, rodziców ani rodzeństwa), z tym zastrzeżeniem ze zarówno Pani, jak i Pani mąż pozostaną obywatelami Wielkiej Brytanii (oraz Rzeczypospolitej Polskiej).

Od końca czerwca 2026 r. Pani małżonek również powróci do Polski w związku z zakończeniem emigracji. Nie posiadają Państwo dzieci. Pani matka (ojciec zmarł) oraz siostry od zawsze mieszkają na stałe w Polsce i nie planują wyjazdu na stałe.

Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji podatkowej wydanego przez HMRC, gdyż jego uzyskanie nie było wymagane. Jednocześnie posiada Pani dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania i aktywność zawodową w Wielkiej Brytanii, w szczególności umowy o pracę, historię zatrudnienia, paski wynagrodzeń, brytyjskie wyciągi bankowe oraz dyplom ukończenia studiów doktoranckich w Wielkiej Brytanii, a także dokumenty potwierdzające zakup, a następnie sprzedaż mieszkania na terenie Wielkiej Brytanii, w którym mieszkała Pani od 2018 do 2026 roku.

Na dzień sporządzenia niniejszego uzupełnienia nie posiada Pani certyfikatu rezydencji podatkowej, jednak należy przyjąć, że jest Pani uprawniona do jego uzyskania, ponieważ od 2012 roku do czerwca 2026 roku Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w Wielkiej Brytanii i tam Pani rozliczała podatki.

W razie potrzeby może Pani również wystąpić do HMRC o wydanie certyfikatu rezydencji podatkowej.

Nigdy wcześniej nie korzystała Pani z ulgi na powrót. Zamierza Pani skorzystać z ulgi na powrót za lata podatkowe 2027–2030.

W całym okresie od wyjazdu w 2012 r. do dnia 13 czerwca 2026 r. przebywała Pani na terytorium Wielkiej Brytanii przez okresy przekraczające 183 dni w każdym roku podatkowym zarówno według zasad obowiązujących w Polsce, jak i w Wielkiej Brytanii.

Pani wynagrodzenie było wypłacane przez pracodawcę (…) mającego siedzibę w Wielkiej Brytanii na brytyjskie rachunki bankowe. W okresie od wyjazdu z Polski do 12 czerwca 2026 r. pracowała Pani tylko dla tych dwóch podmiotów w Wielkiej Brytanii. Przy czym należy zauważyć, że około 2021 r. (…) zostało przejęte przez podmiot z siedzibą we Francji, jednak Pani zatrudnienie było nadal wykonywane w ramach działalności prowadzonej w Wielkiej Brytanii.

Dodatkowe wyjaśnienia:

Okoliczności potwierdzające przeniesienie centrum interesów życiowych do Polski 13 czerwca 2026 roku – stan faktyczny

W związku z przeprowadzką do Polski podjęła Pani szereg działań świadczących o trwałym związaniu swojej sytuacji osobistej i majątkowej z Polską. W szczególności zgromadzone oszczędności zostają przeniesione z rachunków prowadzonych przez instytucje finansowe w Wielkiej Brytanii na rachunki bankowe prowadzone w Polsce.

Zrezygnowała Pani z pracy etatowej w Wielkiej Brytanii, a Pani ostatni dzień zatrudnienia przypadał na 12 czerwca 2026 r. Posiada Pani odpowiednią dokumentację potwierdzającą zakończenie ponad dziewięcioletniego zatrudnienia dla ostatniego pracodawcy, w szczególności brytyjski formularz P45 oraz ostatni odcinek wynagrodzenia (payslip). Ponadto, poinformowała Pani brytyjski urząd podatkowy HMRC o wyjeździe z Wielkiej Brytanii poprzez złożenie formularza P85.

Dodatkowo, w dniu 13 czerwca 2026 r. wyprowadziła się Pani z Wielkiej Brytanii i obecnie nie posiada już dostępu do żadnej nieruchomości na własne potrzeby mieszkaniowe na terytorium Wielkiej Brytanii. Pani małżonek analogicznie wyprowadził się z Wielkiej Brytanii w dniu 25 czerwca 2026 r. i również nie posiada dostępu do żadnej nieruchomości w Wielkiej Brytanii przeznaczonej na własne potrzeby mieszkaniowe.

Dokonała Pani wyrejestrowania z systemu podstawowej opieki zdrowotnej w Wielkiej Brytanii poprzez rezygnację z lekarza rodzinnego (GP). Analogiczne działania podejmuje również Pani małżonek. W najbliższym okresie zarówno Pani, jak i jego małżonek zamierzają zarejestrować się w polskim systemie ochrony zdrowia oraz wybrać lekarza podstawowej opieki zdrowotnej w Polsce.

Polskie prawo jazdy zostało Pani wymienione na brytyjskie około 2013 r. Zamierza Pani ponownie uzyskać polski dokument po upływie około sześciu miesięcy pobytu w Polsce.

Ponadto, planuje Pani nabycie nieruchomości mieszkalnej na terytorium Polski i na dzień przygotowania tego uzupełnienia, nie planuje Pani zakupu nieruchomości poza Polską, w szczególności w Wielkiej Brytanii. Działania te są podejmowane w związku z zamiarem długoterminowego pozostania w Polsce oraz dalszego koncentrowania tutaj spraw osobistych i majątkowych.

Powyższe działania stanowią element trwałego przenoszenia spraw osobistych, życiowych i majątkowych z Wielkiej Brytanii do Polski oraz potwierdzają zamiar stałego związania swojej przyszłości życiowej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Okoliczności wyjazdu z Polski w 2012 i powrotu do kraju w 2026 roku

Pani wyjazd z Polski w 2012 roku miał charakter trwały. W chwili wyjazdu nie zakładała Pani czasowego pobytu za granicą ani nie planowała Pani powrotu do Polski w dającej się przewidzieć przyszłości. Od momentu wyjazdu Pani centrum spraw osobistych i gospodarczych znajdowało się w Wielkiej Brytanii.

Powrót do Polski w 2026 roku nie był wcześniej planowany i nastąpił w wyniku splotu okoliczności życiowych oraz zawodowych. Okoliczności te spowodowały konieczność ponownej oceny Pani długoterminowych planów życiowych.

Dodatkowo, na decyzję o powrocie wpłynęły względy zawodowe, w szczególności możliwość dalszego rozwoju kariery w Polsce oraz uzyskanie pozytywnego wyniku rekrutacji na stanowisko kierownicze w zawodzie biotechnologicznym w Polsce. Uwzględniała Pani również pogarszającą się sytuację społeczno – gospodarczą w Wielkiej Brytanii, która stanowiła jeden z dodatkowych czynników branych pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o zmianie miejsca zamieszkania.

W konsekwencji, podjęła Pani decyzję o trwałym przeniesieniu swojego ośrodka interesów życiowych i gospodarczych do Polski.

Dodatkowe okoliczności dotyczące aktywności gospodarczej po przeprowadzce do Polski

Od dnia 13 czerwca 2026 r. posiada Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce i w Polsce znajduje się Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych. Po tej dacie planuje Pani rozpoczęcie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej w Polsce oraz świadczenie usług doradczych na rzecz podmiotu z siedzibą w Wielkiej Brytanii w ramach relacji B2B. Usługi te będą wykonywane zdalnie z terytorium Polski.

Działalność ta będzie miała charakter dodatkowy względem Pani podstawowego zatrudnienia w Polsce.

Wynagrodzenie z tytułu świadczonych usług będzie otrzymywane na Pani rachunek bankowy prowadzony w Polsce i będzie podlegało opodatkowaniu w Polsce zgodnie z właściwymi przepisami prawa podatkowego.

Pytania

1)     Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym będzie Pani podlegała:

·      do dnia 12 czerwca 2026 r. ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce,

·      od dnia 13 czerwca 2026 r. nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce?

2)     Czy dochody uzyskane przez Panią ze stosunku pracy wykonywanej w Wielkiej Brytanii do dnia 12 czerwca 2026 r. nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce?

3)     Czy dochody uzyskane przez Panią ze stosunku pracy wykonywanej w Wielkiej Brytanii do dnia 12 czerwca 2026 r., osiągnięte w okresie, w którym posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii i nie posiadała miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, nie będą uwzględniane przy ustalaniu wysokości podatku należnego od dochodów osiąganych w Polsce po dniu 13 czerwca 2026 r., w szczególności nie będą wpływały na ustalenie stawki podatku właściwej dla dochodów opodatkowanych według skali podatkowej ani na ustalenie przekroczenia pierwszego progu podatkowego określonego w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

4)     Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym będzie Pani uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT?

5)     Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym należy uznać, że od dnia 13 czerwca 2026 r. nastąpi przeniesienie przez Panią ośrodka interesów życiowych z Wielkiej Brytanii do Polski w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz odpowiednich postanowień Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej?

6)     Czy wynagrodzenie ze stosunku pracy, obejmujące wynagrodzenie należne za stosunek pracy wykonywany wyłącznie na terytorium Wielkiej Brytanii za okres od dnia 1 czerwca do dnia 12 czerwca 2026 r. oraz ekwiwalent za niewykorzystany urlop przysługujący w związku z zakończeniem tego stosunku pracy, wypłacone w dniu 30 czerwca 2026 r., tj. po przeniesieniu przez Panią miejsca zamieszkania dla celów podatkowych do Polski, podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 15 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o unikaniu podwójnego opodatkowania wyłącznie w Wielkiej Brytanii, pomimo że w dniu otrzymania tych należności posiadała Pani już status polskiego rezydenta podatkowego?

7)     Czy odsetki od lokat terminowych prowadzonych przez brytyjskie instytucje finansowe, naliczone i wypłacone Pani w dniu 10 czerwca 2026 r., tj. przed przeniesieniem miejsca zamieszkania dla celów podatkowych do Polski, podlegają opodatkowaniu zgodnie z art. 11 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o unikaniu podwójnego opodatkowania, pomimo że w dalszej części tego samego roku podatkowego uzyskała Pani status polskiego rezydenta podatkowego?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1

Pani zdaniem, do dnia 12 czerwca 2026 r. będzie Pani podlegała w Polsce wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, natomiast od dnia 13 czerwca 2026 r. będzie Pani podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Do dnia 12 czerwca 2026 r. Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Wielkiej Brytanii. W tym okresie wykonuje Pani pracę zarobkową wyłącznie w Wielkiej Brytanii, osiąga wyłącznie dochody brytyjskie oraz posiada status brytyjskiego rezydenta podatkowego.

Od dnia 13 czerwca 2026 r. nastąpi definitywne przeniesienie ośrodka interesów życiowych i gospodarczych do Polski. Zakończy Pani zatrudnienie w Wielkiej Brytanii, rozpocznie Pani wykonywanie pracy w Polsce oraz będzie prowadziła Pani działalność gospodarczą wyłącznie na terytorium Polski.

W konsekwencji, od dnia 13 czerwca 2026 r. Pani miejscem zamieszkania dla celów podatkowych będzie Polska.

Ad. 2

Pani zdaniem, dochody osiągnięte z pracy wykonywanej w Wielkiej Brytanii do dnia 12 czerwca 2026 r. nie podlegają opodatkowaniu w Polsce. Dochody te zostały osiągnięte przed uzyskaniem polskiej rezydencji podatkowej, z pracy wykonywanej fizycznie na terytorium Wielkiej Brytanii oraz od pracodawcy mającego siedzibę w Wielkiej Brytanii. W okresie ich uzyskania nie posiadała Pani miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.

W konsekwencji, dochody te pozostają poza zakresem polskiego obowiązku podatkowego. Fakt późniejszego uzyskania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce nie powoduje objęcia polskim obowiązkiem podatkowym dochodów osiągniętych wcześniej, w okresie gdy nie była Pani polskim rezydentem podatkowym.

Ad. 3

Pani zdaniem, dochody ze stosunku pracy uzyskane w Wielkiej Brytanii przed dniem przeniesienia rezydencji podatkowej do Polski nie powinny podlegać opodatkowaniu w Polsce wyłącznie z tego powodu, że w późniejszej części tego samego roku podatkowego stała się Pani polskim rezydentem podatkowym. W okresie uzyskiwania tych dochodów posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii, gdzie znajdował się Pani ośrodek interesów osobistych i gospodarczych.

Dochody ze stosunku pracy wykonywanej w Wielkiej Brytanii do dnia 13 czerwca 2026 r. zostały osiągnięte w okresie, w którym nie posiadała Pani miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, a zatem podlegała Pani w Polsce wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W konsekwencji, dochody te nie podlegają opodatkowaniu w Polsce, a jedynie w Wielkiej Brytanii.

W opisanym stanie faktycznym, powyższe dochody nie stanowią również elementu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych po uzyskaniu przez Panią miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Nie wpływają one zatem na wysokość podatku należnego od dochodów osiąganych w Polsce po dniu 13 czerwca 2026 r., w szczególności na ustalenie stawki podatku według skali podatkowej ani na przekroczenie pierwszego progu podatkowego, o którym mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad. 4

Pani zdaniem, spełnia Pani warunki zastosowania ulgi na powrót określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT. Przez okres przekraczający wymagany ustawowo okres nie posiadała Pani miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, posiada Pani dokumenty potwierdzające zagraniczną rezydencję podatkową oraz po wielu latach zamieszkiwania za granicą przenosi miejsce zamieszkania dla celów podatkowych do Polski.

W konsekwencji, przychody osiągane po powrocie do Polski powinny korzystać ze zwolnienia przewidzianego w ramach ulgi na powrót.

Ad. 5

Pani zdaniem, od dnia 13 czerwca 2026 r. nastąpi przeniesienie ośrodka interesów życiowych do Polski. Od tego dnia będzie Pani: wykonywać pracę wyłącznie w Polsce, prowadzić działalność gospodarczą wyłącznie w Polsce oraz koncentrować w Polsce swoje interesy osobiste i gospodarcze. Zachowanie rachunków bankowych w Wielkiej Brytanii oraz uprawnień emerytalnych ma charakter wyłącznie techniczny i nie wpływa na ustalenie rezydencji podatkowej.

W konsekwencji, od dnia 13 czerwca 2026 r. posiada Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.

Ad. 6

Pani zdaniem, należności wypłacone w dniu 30 czerwca 2026 r., obejmujące wynagrodzenie ze stosunku pracy za pracę wykonywaną wyłącznie na terytorium Wielkiej Brytanii do dnia 12 czerwca 2026 r. włącznie oraz ekwiwalent za niewykorzystany urlop związany z zakończeniem tego stosunku pracy, stanowią dochody ze stosunku pracy odnoszące się do okresu, w którym posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii oraz wykonywała Pani pracę wyłącznie na terytorium tego państwa.

W Pani ocenie, o miejscu opodatkowania tych należności decyduje ich charakter jako dochodów ze stosunku pracy oraz miejsce wykonywania pracy, a nie data ich faktycznej wypłaty. Okoliczność, że wynagrodzenie oraz ekwiwalent za niewykorzystany urlop zostały wypłacone po zmianie Pani  rezydencji podatkowej i po uzyskaniu przez Panią statusu polskiego rezydenta podatkowego, pozostaje bez wpływu na zasady opodatkowania tych dochodów wynikające z art. 15 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Ekwiwalent za niewykorzystany urlop pozostaje świadczeniem ściśle związanym ze stosunkiem pracy i stanowi element wynagrodzenia należnego w związku z wykonywanym zatrudnieniem.

W konsekwencji, powinien podlegać takim samym zasadom opodatkowania jak wynagrodzenie za pracę, której dotyczy. Skoro praca, za którą należne było wynagrodzenie oraz związany z nią ekwiwalent za niewykorzystany urlop, była wykonywana wyłącznie na terytorium Wielkiej Brytanii, dochody te powinny zostać przypisane do państwa, w którym praca była wykonywana. Późniejsza zmiana miejsca zamieszkania dla celów podatkowych oraz późniejsza wypłata należności nie zmieniają charakteru tych dochodów ani państwa właściwego do ich opodatkowania na podstawie art. 15 ww. umowy.

Powyższa ocena pozostaje aktualna również w przypadku zmiany miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w trakcie roku podatkowego (tzw. łamanej rezydencji), jeżeli wynagrodzenie oraz inne należności wynikające ze stosunku pracy dotyczą okresu zatrudnienia przypadającego przed zmianą rezydencji podatkowej.

W konsekwencji, stoi Pani na stanowisku, że wynagrodzenie należne za pracę wykonywaną do dnia 12 czerwca 2026 r. włączanie oraz ekwiwalent za niewykorzystany urlop, mimo że zostały wypłacone po przeniesieniu rezydencji podatkowej do Polski, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Wielkiej Brytanii.

Ad. 7

Pani zdaniem, odsetki od lokat terminowych prowadzonych przez brytyjskie instytucje finansowe zostały naliczone i wypłacone w dniu 10 czerwca 2026 r., tj. przed przeniesieniem przez Panią miejsca zamieszkania dla celów podatkowych do Polski, w okresie, w którym posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii. W tym samym dniu wszystkie lokaty terminowe zostały definitywnie zakończone, a po ich zamknięciu zgromadzone środki pieniężne zostały przelane na inny rachunek należący do Pani. Po dniu 10 czerwca 2026 r. nie posiadała już Pani lokat terminowych prowadzonych przez brytyjskie instytucje finansowe oraz nie uzyskiwała z tego tytułu żadnych dalszych odsetek ani innych dochodów w Wielkiej Brytanii.

W Pani ocenie, o zasadach opodatkowania tych odsetek decydują postanowienia art. 11 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o unikaniu podwójnego opodatkowania, przy uwzględnieniu zasad unikania podwójnego opodatkowania wynikających z art. 22 tej umowy.

Skoro dochód z tytułu odsetek został definitywnie uzyskany przed przeniesieniem miejsca zamieszkania dla celów podatkowych do Polski, późniejsza zmiana rezydencji podatkowej w trakcie tego samego roku podatkowego nie powinna wpływać na zasady jego opodatkowania. Zmiana rezydencji nie zmienia charakteru tego dochodu ani momentu jego uzyskania. Powyższa ocena pozostaje aktualna również w przypadku zmiany miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w trakcie roku podatkowego, jeżeli dochód z odsetek został uzyskany przed zmianą rezydencji podatkowej.

Stoi Pani na stanowisku, że odsetki naliczone i wypłacone do dnia 10 czerwca 2026 r. powinny zostać opodatkowane zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 11 oraz art. 22 umowy między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o unikaniu podwójnego opodatkowania, z uwzględnieniem statusu Pani rezydencji podatkowej istniejącego w dniu uzyskania tego dochodu.

W konsekwencji uważa Pani, że późniejsze uzyskanie statusu polskiego rezydenta podatkowego nie powoduje objęcia polskim opodatkowaniem odsetek, które zostały naliczone i wypłacone przed zmianą rezydencji podatkowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek podatkowy

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)     posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)     przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Według art. 4a ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.

Należy również podkreślić, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski. Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza o uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z uwagi na wskazane we wniosku powiązania osobiste (mąż) może być Pani uznana, na gruncie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za osobę mającą do 25 czerwca 2026 r. miejsce zamieszkania zarówno w Wielkiej Brytanii jak i w Polsce. Dnia 25 czerwca 2026 r. do Polski przybędzie Pani mąż i będzie prowadzone w Polsce wspólne życie rodzinne.

Jednocześnie, od dnia 13 czerwca 2026 r. posiada Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.

Zatem w przedmiotowej sprawie, zastosowanie mają przepisy Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, sporządzonej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r., Nr 250, poz. 1840, dalej: Konwencja polsko-brytyjska), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz przez Zjednoczone Królestwo dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 poz. 1369, dalej: Konwencja MLI).

Na podstawie art. 4 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej:

W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.

W myśl natomiast art. 4 ust. 2 tej Konwencji:

Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się zgodnie z następującymi zasadami:

a)     osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

b)     jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;

c)      jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem;

d)     jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza Modelowej Konwencji OECD. Według tego Komentarza posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli chodzi o koncepcję określenia „ognisko domowe”, należy zaznaczyć, że każda forma mieszkania może być wzięta pod uwagę (dom lub apartament będący własnością lub wynajęty przez zainteresowanego, wynajęty pokój umeblowany).

Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby.

Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu Umawiających się Państwach, to postanowienia ust. 4 przyznają pierwszeństwo państwu, z którym jego osobiste i gospodarcze powiązania są ściślejsze. Przez takie powiązania rozumie się ośrodek interesów życiowych.

Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Zgodnie z ww. Komentarzem do Konwencji Modelowej – kryterium, na podstawie którego organ dokonuje rozstrzygnięcia nie powinno pozostawiać wątpliwości, że spełnia Pani wymagane warunki tylko w jednym państwie.

Z wniosku oraz uzupełnienia wynika, że od momentu wyjazdu do Wielkiej Brytanii była Pani traktowana przez Wielką Brytanię jako rezydent podatkowy i podlegała tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Od tego momentu do momentu powrotu do Polski w czerwcu 2026 r. posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii i podlegała tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Od momentu wyjazdu do Wielkiej Brytanii do 2026 r. nie podejmowała Pani prób powrotu do Polski, ani nie planowała Pani powrotu na stałe. Wyjazd do Wielkiej Brytanii miał charakter stały i nastąpił w listopadzie 2012 r. Pani małżonek wyjechał na stałe z Polski w czerwcu 2012 r. Pani powróciła do Polski 13 czerwca 2026 r. Pani małżonek do Polski powrócił 25 czerwca 2026 r. Małżonkowie nie mają wspólnych dzieci, ani z poprzednich związków.

Odnośnie centrum interesów gospodarczych poinformowała Pani, od momentu wyjazdu do Wielkiej Brytanii do 12 czerwca 2026 r. Pani centrum interesów gospodarczych znajdowało się w Wielkiej Brytanii. Tam ukończyła Pani studia doktoranckie oraz wykonywana była praca zarobkowa, osiągane były dochody, prowadzone były główne rachunki bankowe oraz znajdowały się Pani główne aktywa finansowe, w tym własna nieruchomość mieszkalna w okresie 2018-2026.

Jednocześnie od dnia 13 czerwca 2026 r. posiada Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Przeniesie się Pani do Polski na stałe. Nie planuje Pani powrotu do Wielkiej Brytanii w celu zamieszkania. Przed powrotem do Polski sprzedała Pani posiadaną w Wielkiej Brytanii nieruchomość mieszkalną. Po przeprowadzce nie będzie Pani posiadała dostępu do żadnej nieruchomości na terytorium Wielkiej Brytanii. Aktywność zawodowa będzie wykonywana wyłącznie w Polsce, zamierza Pani wymienić brytyjskie prawo jazdy na polskie w najbliższym możliwym terminie.

Od dnia 13 czerwca 2026 r. centrum interesów gospodarczych zostało przeniesione do Polski. Podstawowym Pani źródłem dochodu jest zatrudnienie na podstawie umowy o pracę wykonywanej w Polsce dla polskiego podmiotu od 14 czerwca 2026 r. Jednocześnie planuje Pani rozpoczęcie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej z siedzibą w Polsce. Działalność ta będzie zarejestrowana i opodatkowana w Polsce.

Począwszy od 13 czerwca 2026 r. Pani głównymi rachunkami bankowymi są rachunki prowadzone w Polsce, w szczególności rachunek bankowy, na który wpływać będzie wynagrodzenie z tytułu pracy wykonywanej w Polsce. Planuje Pani zamknąć większość brytyjskich rachunków bankowych oraz karty kredytowe. Planuje Pani jedynie zachować brytyjską polisę ubezpieczenia na życie ze względu na korzystne warunki, jeden rachunek bankowy w Wielkiej Brytanii oraz nieoprocentowaną pożyczkę do czasu jej spłaty. Po spłacie rachunek planuje Pani zamknąć. Okoliczności te mają charakter wyłącznie techniczny i nie powodują utrzymywania centrum interesów gospodarczych w Wielkiej Brytanii.

Zatem po analizie informacji przedstawionych przez Panią we wniosku oraz w uzupełnieniu stwierdzam, że w okresie do 12 czerwca 2026 r. Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych znajdowało się w Wielkiej Brytanii. Dnia 13 czerwca 2026 r. powróciła Pani do Polski. Od dnia 13 czerwca 2026 r. centrum interesów gospodarczych zostało przeniesione do Polski. Istotnym jest jednakże fakt, że Pani mąż powrócił do Polski dopiero 25 czerwca 2026 r.

Tym samym, nie jest możliwe ustalenie Pani rezydencji podatkowej w oparciu o pierwsze kryterium wynikające z art. 4 ust. 2 lit. a) Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zastosowanie znajdzie więc przepis art. 4 ust. 2 lit. b) Konwencji, który pierwszeństwo opodatkowania przyznaje państwu, w którym osoba fizyczna zazwyczaj przebywa.

Dnia 13 czerwca 2026 r. przyjechała Pani do Polski, od tego dnia ma Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. W żadnym roku podatkowym od 2012 r. do dnia 13 czerwca 2026 r. nie przebywała na terytorium Polski dłużej niż 183 dni. W całym okresie w 2012 r. do 13 czerwca 2026 r. przebywała Pani na terytorium Wielkiej Brytanii przez okresy przekraczające 183 dni w każdym roku podatkowym. Po powrocie do Polski będzie przebywała Pani na terytorium Polski ponad 183 dni. Również w kolejnych latach Pani i Pani małżonek, zamierzają na stałe zamieszkiwać w Polsce.

W związku z powyższym, Pani miejsce zamieszkania w okresie do 12 czerwca 2026 r. znajdowało się w Wielkiej Brytanii. W tym okresie podlegała Pani w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podlegała Pani obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z dniem Pani przyjazdu do Polski 13 czerwca 2026 r. Pani miejscem zamieszkania dla celów podatkowych ustalonym w oparciu o normy kolizyjne zawarte w art. 4 ust. 2 Konwencji polsko – brytyjskiej jest Polska. Od tego dnia podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podlega Pani obowiązkowi podatkowemu od wszystkich dochodów (przychodów) osiąganych bez względu na miejsce ich osiągania.

W związku z powyższym, Pani stanowisko w zakresie pytania Nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Nie mogę się jednakże z Panią zgodzić, że w dniu 13 czerwca 2026 r. w świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z Konwencją polsko – brytyjską o unikaniu podwójnego opodatkowania przeniosła Pani centrum interesów życiowych do Polski.

Jak wynika z art. 3 ust. 1a ww. ustawy i art. 4 ust. 2 Konwencji, przez całe centrum interesów życiowych podatnika należy rozumieć zarówno centrum interesów osobistych, jak i gospodarczych.

W dniu 13 czerwca 2026 r. do Polski przeniosła Pani tylko centrum interesów gospodarczych. Zaś centrum interesów osobistych zostało przeniesione w dniu przyjazdu Pani małżonka do Polski, tj. 25 czerwca 2026 r.

W części dotyczącej pytania Nr 5 Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Opodatkowanie dochodów uzyskanych z tytułu umowy o pracę wykonywanej na terytorium Wielkiej Brytanii

 Z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 2b pkt 1 ww. ustawy:

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia.

Opodatkowanie ww. dochodów osiąganych przez osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, w ramach ograniczonego obowiązku podatkowego, uzależnione jest od osiągnięcia tych dochodów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wykonywania pracy na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, m.in. przepis art. 3 ust. 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Pani wątpliwość budzi kwestia, czy wynagrodzenie ze stosunku pracy wykonywanej w Wielkiej Brytanii uzyskane przez Panią do dnia 12 czerwca 2026 r. w okresie kiedy miała Pani miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii będą podlegały opodatkowaniu w Polsce.

W niniejszej sprawie zastosowanie będą miały postanowienia art. 14 ust. 1 polsko – brytyjskiej Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania:

Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 15, 17, 18 i 19 niniejszej Konwencji, pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Przepis art. 14 ust. 2 tej Konwencji określa wyjątki od powyższej zasady. Na podstawie tego przepisu:

Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:

a)     odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, i

b)     wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i

c)      wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w drugim Państwie.

W świetle powyższych przepisów należy stwierdzić, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. Konwencji, wynagrodzenie osoby mającej miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii podlega opodatkowaniu w Wielkiej Brytanii, chyba, że praca wykonywana jest na terytorium Polski. W takim przypadku, dochód ten może być opodatkowany zarówno w Polsce, jak i w państwie rezydencji, czyli w Wielkiej Brytanii.

Należy zwrócić uwagę na tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej. Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.

Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Zgodnie zatem z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD (pkt 1) w zakresie art. 14 ust. 1, ustalającym ogólną zasadę w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu pracy najemnej, z wyjątkiem emerytur, taki dochód podlega opodatkowaniu w państwie, w którym praca jest rzeczywiście wykonywana. Praca jest wykonywana w miejscu, w którym osoba fizycznie przebywa, gdy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie.

W świetle powołanych przepisów ww. Konwencji stwierdzić należy, że skoro pracownik ma miejsce zamieszkania na terenie Wielkiej Brytanii i tam świadczy pracę, to zgodnie z art. 14 ust. 1 Konwencji, dochody z tytułu tej pracy podlegają opodatkowaniu tylko w kraju zamieszkania, tj. w Wielkiej Brytanii.

Tym samym, dochody uzyskane przez Panią do 12 czerwca 2026 r., jako osobę mającą miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, ze stosunku pracy wykonywanej w Wielkiej Brytanii do dnia 12 czerwca 2026 r. nie podlegają opodatkowaniu w Polsce. Skoro Pani dochody uzyskane w tym okresie nie podlegają opodatkowaniu w Polsce to dochody te nie będą uwzględniane przy ustalaniu wysokości podatku należnego od dochodów osiąganych w Polsce po dniu 13 czerwca 2026 r., w szczególności nie będą wpływały na ustalenie stawki podatku właściwej dla dochodów opodatkowanych według skali podatkowej ani na ustalenie przekroczenia pierwszego progu podatkowego określonego w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W zakresie pytań Nr 2 i 3 stanowisko Pani jest prawidłowe.

Ponadto, w dniu 30 czerwca 2026 r. zostało Pani, jako osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce wypłacone wynagrodzenie za pracę wykonywaną w Wielkiej Brytanii w okresie od 1 czerwca do 12 czerwca 2026 r. oraz ekwiwalent za niewykorzystany urlop.

W Pani ocenie, o miejscu opodatkowania tych należności decyduje ich charakter jako dochodów ze stosunku pracy oraz miejsce wykonywania pracy, a nie data ich faktycznej wypłaty. Wynagrodzenie należne za pracę wykonywaną do dnia 12 czerwca 2026 r. włączanie oraz ekwiwalent za niewykorzystany urlop, mimo że zostały wypłacone po przeniesieniu rezydencji podatkowej do Polski, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Wielkiej Brytanii.

Z Pani twierdzeniem nie mogę się zgodzić.

Podatnik, który ma miejsce zamieszkania na terytorium Polski (rezydencję podatkową), podlega opodatkowaniu w Polsce od całości osiąganych przychodów na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14–15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Natomiast stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy: 

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Zatem, do przychodów ze stosunku pracy zalicza się wszystkie otrzymywane przez pracownika świadczenia, wynikające z zawartej umowy, bądź mające związek z wykonywaniem przez niego pracy.

W myśl cytowanego wcześniej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przez pojęcie „otrzymane” – zgodnie ze Słownikiem języka polskiego – należy rozumieć takie pieniądze i wartości pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Mając na uwadze istnienie wielu form rozliczeń, należy uznać, że otrzymane pieniądze to nie tylko wypłacona gotówka, ale również kwota, która wpłynęła na rachunek bankowy podatnika.

Natomiast „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik – wykazując określoną aktywność – ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy, a nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone środki do dyspozycji.

W przypadku, gdy wypłata świadczeń następuje w formie pieniężnej, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się moment wypłaty należności.

Co prawda ww. świadczenia dotyczyły okresu, kiedy miała Pani miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, jednakże zostały Pani wypłacone 30 czerwca 2026 r., tj. po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski. Jeżeli wypłata na Pani rzecz świadczeń nastąpiła 30 czerwca 2026 r., to świadczenia te są Pani przychodem uzyskanym w tym dniu. W tym przypadku znaczenie ma data faktycznej wypłaty. Charakter świadczeń ma znaczenie w odniesieniu do ustalenia źródła Pani przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Ponadto, świadczenia te zostały Pani wypłacone w związku z wcześniejszym zatrudnieniem u brytyjskiego pracodawcy. Zastosowanie więc znajdzie Konwencja polsko – brytyjska o unikaniu podwójnego opodatkowania.

We własnym stanowisku powołała Pani art. 15 Konwencji polsko – brytyjskiej, zgodnie z którym:

Wynagrodzenia dyrektorów i inne podobne wypłaty, które osoba mająca miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w radzie dyrektorów lub w radzie nadzorczej spółki mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Jednakże powyższy przepis Konwencji nie będzie miał do Pani zastosowania, bowiem jak Pani wskazała w dniu 30 czerwca 2026 r. otrzymała Pani wynagrodzenie należne za stosunek pracy wykonywany wyłącznie na terytorium Wielkiej Brytanii oraz ekwiwalent za niewykorzystany urlop przysługujący w związku z zakończeniem tego stosunku pracy. Nie otrzymała Pani więc wynagrodzenia za członkostwo w radzie dyrektorów lub w radzie nadzorczej spółki mającej siedzibę w Wielkiej Brytanii.

W Pani sprawie zastosowanie znajdzie powołany wcześniej art. 14 ust. 1 i ust. 2 Konwencji polsko – brytyjskiej.

Jak już wyjaśniono z art. 14 ust. 1 ww. Konwencji wynika, że wynagrodzenie osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce podlega opodatkowaniu w Polsce, chyba, że praca wykonywana jest na terytorium Wielkiej Brytanii. W takim przypadku, dochód ten może być opodatkowany zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w państwie rezydencji, czyli w Polsce.

Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji (pkt 2.1 Komentarza do art. 15) określenie „pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia” obejmuje także świadczenia w naturze uzyskiwane z tytułu zatrudnienia (np. akcje pracownicze, korzystanie z mieszkania, samochodu, ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenia na życie lub członkostwo w klubie, ekwiwalent za niewykorzystany urlop). Przewidziany w artykule warunek opodatkowania przez państwo źródła postanawia, że pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia powinny być osiągane z wykonywania pracy najemnej w tym państwie.

Jednocześnie art. 14 ust. 2 ww. umowy, określa wyjątek od powyższej zasady, zgodnie z którym takie wynagrodzenie podlega opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji, czyli w Polsce, o ile łącznie zostaną spełnione określone w tych artykułach warunki.

Zgodnie z pierwszym warunkiem, określonym w art. 14 ust. 2 lit. a) cytowanej Konwencji, pracownik winien przebywać w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym.

Drugi warunek, określony w art. 14 ust. 2 lit. b) ww. Konwencji wskazuje, że wynagrodzenie musi być wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma w tym drugim Państwie (Wielkiej Brytanii) miejsca zamieszkania lub siedziby.

Z kolei, zgodnie z trzecim warunkiem określonym w art. 14 ust. 2 lit. c) powołanej Konwencji, wynagrodzenie nie może być ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie (Wielkiej Brytanii).

Niespełnienie któregokolwiek z tych warunków bądź żadnego z nich powoduje, że wynagrodzenie podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w ust. 1 tego artykułu, czyli w państwie, w którym praca jest wykonywana (w Wielkiej Brytanii) oraz w państwie miejsca zamieszkania (w Polsce).

Z opisu sprawy wynika, że od 13 czerwca 2026 r. przebywa Pani na terytorium Polski, jednakże wynagrodzenie i niewykorzystany ekwiwalent za urlop zostało wypłacone przez Pani byłego pracodawcę z Wielkiej Brytanii za pracę wykonywaną na terytorium Wielkiej Brytanii. W Pani przypadku powyższe warunki, o których mowa w art. 14 ust. 2 ww. umowy, nie zostaną spełnione łącznie. Dochód uzyskany przez Panią w dniu 30 czerwca 2026 r. będzie podlegał podatkowaniu w Wielkiej Brytanii oraz w Polsce.

Jednocześnie, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w Polsce należy zastosować właściwą metodę zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu ustaloną ostatecznie przez Polskę oraz Wielką Brytanię w Konwencji MLI .

Na mocy art. 5 ust. 6 Konwencji MLI, który zastąpił art. 22 ust. 2 lit. a) Konwencji polsko – brytyjskiej:

W przypadku Polski, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób:

W przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w [Polsce] uzyskuje dochód lub zyski majątkowe, które zgodnie z postanowieniami [Konwencji], mogą być opodatkowane w [Zjednoczonym Królestwie] (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez [Zjednoczone Królestwo] wyłącznie z powodu, że dany dochód lub zyski majątkowe są także dochodem lub zyskami majątkowymi uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium [Zjednoczonego Królestwa]), [Polska] zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu lub zysków majątkowych takiej osoby, kwoty równej podatkowi od dochodu lub zysków majątkowych zapłaconemu w [Zjednoczonym Królestwie].

Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu lub od zysków majątkowych, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód lub zyski majątkowe, które mogą być opodatkowane w [Zjednoczonym Królestwie].

Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem niniejszej [Konwencji], dochód lub zyski majątkowe uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w [Polsce] są zwolnione z opodatkowania w [Polsce], wówczas [Polska] może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub zysków majątkowych takiej osoby uwzględnić zwolniony dochód lub zyski majątkowe.

W Polsce odzwierciedleniem powyższych zapisów jest art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

Stosownie do art. 27 ust. 9a ww. ustawy:

W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasady określone w ust. 9 stosuje się odpowiednio.

Metodę unikania podwójnego opodatkowania określaną jako metoda proporcjonalnego odliczenia (zaliczenia) stosuje się w przypadku, gdy umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody wyłączenia z progresją.

Zgodnie z metodą proporcjonalnego odliczenia (zaliczenia), podatnik osiągający dochody z pracy najemnej za granicą ma obowiązek wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, lub w przypadku podatnika uzyskującego wyłącznie dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej te dochody a od podatku dochodowego obliczonego według skali podatkowej ma prawo odliczyć podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.

W konsekwencji, Polska ma prawo opodatkować Pani – jako osoby mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski – dochód uzyskany 30 czerwca 2026 r. związany z pracą wykonywaną na terytorium Wielkiej Brytanii w okresie od dnia 1 czerwca do 12 czerwca 2026 r.

W zakresie pytania Nr 6 Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Odsetki od lokat terminowych

Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca w pkt 7 tego przepisu wyodrębnił źródło:

7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Stosownie natomiast do art. 17 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:

Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki od wkładów oszczędnościowych i środków na rachunkach bankowych lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 5.

Z kolei art. 14 ust. 2 pkt 5 ustawy wskazuje, że:

Przychodem z działalności gospodarczej są również odsetki od środków pieniężnych na rachunkach rozliczeniowych, o których mowa w przepisach prawa bankowego, lub rachunkach w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, prowadzonych w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą, w tym także odsetki od lokat terminowych oraz innych form oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, tworzonych na tych rachunkach.

W myśl art. 30a ust. 1 pkt 3 analizowanej ustawy:

Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a: z odsetek lub innych przychodów od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku podatnika lub w innych formach oszczędzania, przechowywania lub inwestowania, prowadzonych przez podmiot uprawniony na podstawie odrębnych przepisów, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 5.

Zgodnie z art. 30a ust. 6 ww. ustawy:

Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 3-5, 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4, ust. 5a, 5d i 5e.

Na podstawie art. 30a ust. 9 ww. ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, uzyskujący poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej przychody (dochody) określone w ust. 1 pkt 1-5, od zryczałtowanego podatku obliczonego zgodnie z ust. 1, od tych przychodów (dochodów), odliczają kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą, jednakże odliczenie to nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tych przychodów (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19%.

Na mocy art. 30a ust. 11 ww. ustawy:

Kwoty zryczałtowanego podatku obliczonego od przychodów (dochodów), o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, uzyskanych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz kwotę podatku zapłaconego za granicą, o których mowa w ust. 9, podatnicy są obowiązani wykazać w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub 1a.

Na podstawie art. 30a ust. 2 ww. ustawy:

Przepisy ust. 1 pkt 1-5, 10a i 11a-11f stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Kwestia opodatkowania odsetek została zawarta w art. 11 polsko – brytyjskiej Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Według art. 11 ust. 1 Konwencji:

Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

W świetle art. 11 ust. 2 Konwencji:

Jednakże, takie odsetki mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty brutto tych odsetek. Właściwe organy Umawiających się Państw ustalą, w drodze wzajemnego porozumienia, sposób stosowania tego ograniczenia.

Natomiast stosownie do art. 11 ust. 3 Konwencji:

Bez względu na postanowienia ustępu 2 niniejszego artykułu, jakiekolwiek odsetki, o których mowa w ustępie 1 niniejszego artykułu podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym osoba uzyskująca odsetki ma miejsce zamieszkania lub siedzibę, jeżeli taka osoba jest osobą uprawnioną do odsetek i odsetki są wypłacane:

a)     na rzecz Rządu Umawiającego się Państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego, lub banku centralnego Umawiającego się Państwa lub jakiejkolwiek instytucji będącej w całości własnością Rządu Umawiającego się Państwa;

b)     z tytułu pożyczki wszelkiego rodzaju przyznanej, zabezpieczonej lub gwarantowanej przez instytucję rządową w celu promocji eksportu;

c)      w związku ze sprzedażą na kredyt jakiegokolwiek urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego;

d)     z tytułu jakiejkolwiek pożyczki udzielonej przez bank.

Przy czym, w tym miejscu podkreślić należy, że do 12 czerwca 2026 r. posiadała Pani miejsce zamieszkania na terytorium Wielkiej Brytanii. W Polsce podlegała Pani ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Rzeczpospolitej Polski z uwzględnieniem umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Odsetki od lokat terminowych prowadzonych przez brytyjskie instytucje finansowe zostały Pani naliczone i wypłacone 10 czerwca 2026 r., tj. przed przeniesieniem miejsca zamieszkania dla celów podatkowych do Polski.

W myśl art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodami (przychodami) osiągniętymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są w szczególności dochody (przychody) z:

1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;

4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;

5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;

5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytu-łów uczestnictwa;

6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw – jeżeli co najmniej 50 % wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;

6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;

7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;

8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.

Przepis ten dotyczy osób, które nie są polskimi rezydentami podatkowymi, tj. mają ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Ustawodawca wskazał w nim przykładowe dochody (przychody), które uważa się za osiągnięte na terytorium Polski. Co istotne, wymienione kategorie dochodów (przychodów) są katalogiem otwartym – przesądza o tym zwrot „w szczególności”. 

Przepis art. 3 ust. 2b ustawy nie wskazuje wprost:

-        ani jakie konkretne przychody ustawodawca uznał za niemające statusu przychodów uzyskiwanych na terytorium Polski,

-        ani też jakie konkretne przychody ustawodawca uważa za uzyskiwane poza terytorium Polski.  

Celem tego przepisu nie było bowiem uniwersalne wyjaśnienie zagadnienia umiejscowienia źródeł przychodów – w szczególności norma tego przepisu nie dotyczy polskich rezydentów podatkowych.

Skoro przepis art. 3 ust. 2b wskazuje, jakie rodzaje dochodów (przychodów) są w szczególności uważane za osiągane na terytorium Polski, to można posłużyć się tym przepisem, aby wywnioskować, jakie dochody (przychody) w szczególności są uważane za uzyskiwane poza terytorium Polski. Można w tym celu zastosować m.in. reguły wnioskowania a contrario, jednak – z uwagi na otwarty charakter katalogu z art. 3 ust. 2b ustawy, cel tej regulacji i złożoność analizowanej materii – wyniki tego wnioskowania należy skonfrontować z wynikami, jakie dają inne narzędzia wykładni.  

Analizując więc znaczenie językowe pojęcia „przychodów uzyskiwanych poza terytorium Polski”, można stwierdzić, że przychodami uzyskiwanymi poza terytorium Polski niewątpliwie będą przychody z działalności wykonywanej na terytorium innego państwa. Można również stwierdzić, że „przychodami uzyskiwanymi poza terytorium Polski” są takie przychody, których źródło znajduje się poza terytorium Polski.  

Co więcej, ustawodawca w wielu przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się do przychodów z zagranicznych źródeł przychodów np. zagraniczny zakład, otrzymywane z zagranicy renty, emerytury zagraniczne, odsetki lub dyskonto od zagranicznych obligacji, nagrody przyznawane przez organizacje międzynarodowe. Z przepisów tych wynika, że ustawodawca łączy pojęcie źródła przychodów z zagranicy z faktem powstania uprawnienia do uzyskania/wypłaty przychodów na gruncie prawa innego państwa, w tym w ramach regulowanego prawem tego państwa stosunku prawnego z podmiotem mającym siedzibę albo miejsce zamieszkania na terytorium tego innego państwa. 

Tym samym, dochód z tytułu odsetek od lokat terminowych naliczonych i wypłaconych do 10 czerwca 2026 r. Pani jako osobie mającej miejsce zamieszkania w tym okresie w Wielkiej Brytanii nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce, bowiem nie będzie stanowił dochodu uzyskanego na terytorium Polski. Powołany przez Panią art. 11 polsko – brytyjskiej Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania nie będzie miał w tym przypadku zastosowania. 

W zakresie pytania Nr 7 Pani stanowisko jest prawidłowe.

Ulga na powrót

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł, osiągnięte:

a)  ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)  z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)      z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)     z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

       w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1)     w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2)     podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)     trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)     okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3)     podatnik:

a)     posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)     miał miejsce zamieszkania:

       nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

       na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4)     posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5)     nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85.528 zł.

Ponadto, z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Wynika to z art. 3 ust. 1 w zw. z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.

Z powyższej analizy dokonanej na początku interpretacji wynika, że w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będzie podlegała Pani od 13 czerwca 2026 r. nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostanie spełniony.

Ponadto wyjaśniła Pani, że wyjechała Pani do Wielkiej Brytanii w listopadzie 2012 r. Od momentu wyjazdu do 12 czerwca 2026 r. posiadała Pani stałe miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii.

Następny warunek, który określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy również został spełniony. Z przedstawionych informacji wynika bowiem, że w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania oraz w okresie od początku tego roku do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce swojego zamieszkania na Polskę, nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski.

W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Jednym z warunków wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy jest również posiadanie obywatelstwa polskiego, Karty Polaka lub obywatelstwa innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej.

Z treści wniosku wynika, że posiada Pani obywatelstwo polskie. Wobec powyższego, spełniła Pani również warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy albowiem przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpi w związku z posiadaniem przez Panią obywatelstwa polskiego.

Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:

Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, nie mniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

Jak wynika z uzupełnienia, nie posiada Pani certyfikatu rezydencji. Jednocześnie posiada dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania i aktywność zawodową w Wielkiej Brytanii, w szczególności umowy o pracę, historię zatrudnienia, paski wynagrodzeń, brytyjskie wyciągi bankowe oraz dyplom ukończenia studiów doktoranckich w Wielkiej Brytanii, a także dokumenty potwierdzające zakup, a następnie sprzedaż mieszkania na terenie Wielkiej Brytanii, w którym mieszkała Pani od 2018 r. do 2026 r.

Zatem, uznać zatem należy, że spełnia Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Panią „inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające do zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest sam przepis prawa.

Ponadto, nie korzystała Pani wcześniej z ulgi na powrót. Po przyjeździe rozpocznie Pani wykonywania pracy na podstawie umowy o pracę zawartej z polskim pracodawcą. Ponadto, planuje Pani rozpoczęcie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Wobec powyższego, spełnia Pani warunki do zastosowania „ulgi na powrót”. Dochody z umowy o pracę oraz z jednoosobowej działalności gospodarczej do wysokości limitu 85.528 zł rocznie zostaną objęte zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z ulgi na powrót chciałaby Pani skorzystać za lata podatkowe 2027 – 2030.

Z zastrzeżenia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że ulgę na powrót można zastosować w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego.

Zatem, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na powrót przysługuje Pani od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, czyli w Pani przypadku od 2026 r. lub od początku roku następnego, czyli od 2027 r. w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych. Tym samym, ulga Pani przysługuje za lata 2026-2029 lub 2027-2030.

W związku z powyższym, może Pani zastosować ulgę na powrót do dochodów uzyskanych z umowy o pracę oraz działalności gospodarczej za lata podatkowe 2027-2030 do wysokości 85.528 zł.

Pani stanowisko dotyczące pytania Nr 4 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)     z zastosowaniem art. 119a;

2)     w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)     z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.