0114-KDIP3-2.4011.610.2026.4.MJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 24 czerwca 2026 r. oraz pismem z 28 lipca 2026 r., a także pismem z 10 sierpnia 2026 r.– w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym (86.99.D Działalność w zakresie pozostałej opieki zdrowotnej, 86.93.Z Działalność psychologiczna i psychoterapeutyczna, z wyłączeniem lekarskiej) zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej planuje Pan zakup pergoli aluminiowej oraz drzwi/paneli przesuwnych przeznaczonej do użytkowania przy miejscu prowadzenia działalności gospodarczej (w miejscu zarejestrowania firmy).

Pergola będzie wykorzystywana przede wszystkim w prowadzonej działalności gospodarczej, jednak nie można wykluczyć jej sporadycznego wykorzystania również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Planowana pergola stanowi samodzielną konstrukcję i może być użytkowana niezależnie od dodatkowych elementów wyposażenia.

Wartość samej pergoli nie będzie przekraczała kwoty 10.000,00 zł netto.

Dodatkowo planuje Pan zakup przesuwnych drzwi/paneli bocznych przeznaczonych do montażu przy pergoli. Elementy te mają charakter dodatkowego wyposażenia zwiększającego komfort oraz anonimowość podczas sesji psychologicznych użytkownikom oraz ochronę przed warunkami atmosferycznymi.

Drzwi/panele boczne mogą zostać zamontowane w późniejszym terminie i mogą być zdemontowane bez naruszenia podstawowej funkcjonalności pergoli. Pergola może być użytkowana również bez zamontowanych drzwi/paneli bocznych.

Zakup pergoli oraz zakup drzwi/paneli bocznych będą udokumentowane odrębnymi pozycjami na fakturze. Łączna wartość pergoli wraz z dodatkowymi drzwiami/panelami bocznymi przekroczy kwotę 10.000,00 zł netto ale, nie przekroczy 20.000,00 zł.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Przedmiotem Pana zapytania są wydatki na zakup pergoli oraz na zakup drzwi/paneli przesuwnych.

Prowadzi Pan działalność gospodarczą od 2 stycznia 2025 r.

Pana wniosek dotyczy 2026 r.

Faktury dokumentujące zakup pergoli oraz drzwi/paneli przesuwnych będą wystawione na Pana jako działalność gospodarczą.

Faktury będą wystawione na działalność gospodarczą z nr NIP firmy prowadzonej przez Pana.

Wydatki poniesione na zakup i montaż pergoli oraz drzwi przesuwnych zamierza Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo pergolę i jednorazowo drzwi/panele przesuwne w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w momencie ich poniesienia, tj. w dacie wystawienia faktury i ujęcia w księgach podatkowych nie wcześniej jednak niż po wydaniu interpretacji indywidualnej w tej sprawie.

Pomiędzy poniesionymi wydatkami a uzyskaniem, zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej istnieje bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy.

Zakup i montaż pergoli jest związany z rozszerzeniem oraz prowadzeniem działalności psychologicznej. Pergola będzie stanowiła przestrzeń przeznaczoną do prowadzenia spotkań wspierających, konsultacji psychologicznych oraz treningów relaksacyjnych i redukcji stresu. Umożliwia świadczenie usług w warunkach sprzyjających dobrostanowi psychicznemu klientów, a jednocześnie pozwala na poszerzenie oferty świadczonych przez Pana usług. W konsekwencji wydatek ten służy osiąganiu przychodów poprzez stworzenie odpowiednich warunków do realizacji usług psychologicznych oraz zwiększenie zakresu działalności.

Zakup i montaż drzwi (paneli) przesuwnych jest związany z koniecznością zapewnienia klientom odpowiedniego poziomu prywatności i poufności podczas korzystania z usług psychologicznych. Zachowanie anonimowości oraz komfortu psychicznego klientów stanowi jeden z podstawowych warunków prawidłowego świadczenia usług psychologicznych. Drzwi przesuwne ograniczają lub uniemożliwiają możliwość wglądu osób postronnych w przestrzeń wykorzystywaną do prowadzenia konsultacji i zajęć, zwiększając poczucie bezpieczeństwa klientów. Wydatek ten służy zatem zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów poprzez zapewnienie warunków niezbędnych do prowadzenia działalności psychologicznej zgodnie z jej charakterem oraz oczekiwaniami klientów w zakresie poufności i dyskrecji.

Wskazane wydatki nie mają charakteru osobistego, lecz są funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą i zostały poniesione w celu uzyskiwania przychodów oraz zachowania i zabezpieczenia źródła tych przychodów.

Pergola będzie używana przez Pana dłużej niż rok oraz na dzień przyjęcia przez Pana do używania będzie kompletna i zdatna do użytku.

Drzwi/panele przesuwne będą przez Pana używane dłużej niż rok oraz na dzień przyjęcia ich przez pana do używania będą kompletne i zdatne do użytku.

Nie będą elementem konstrukcyjnym warunkującym istnienie pergoli. Mogą być montowane i demontowane bez naruszenia funkcjonalności samej pergoli. Mogą być nabyte i użytkowane niezależnie.

Zamierza Pan sklasyfikować pergolę pod symbolem Grupy 8 KŚT - Narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie rodzaj 806 - Pozostałe wyposażenie.

Działalność gospodarcza prowadzona jest w miejscu zamieszkania.

Z racji, że pergola nie będzie ogrzewana – będzie ją Pan wykorzystywał do prowadzenia działalności gospodarczej sezonowo, gdy pozwoli na to pogoda.

Pergola będzie usadowiona na tarasie. Nie będzie połączona z domem konstrukcyjnie (nie będzie montowana do żadnej ze ścian domu, lecz będzie stała na części tarasu (taras jest bezpośrednio przy domu) jako oddzielna konstrukcja przymocowana na śruby do kostki tarasu.

Na pytanie - jaką część domu wykorzystuje Pan do prowadzenia działalności gospodarczej – wskazał Pan, że ma Pan zarejestrowaną działalność pod adresem domu, lecz na tą chwilę nie prowadzi Pan działalności w domu - nie wykonuje Pan tutaj usług psychologicznych i na tą chwilę nie ma Pan wydzielonej przestrzeni na tą działalność.

Nie ma Pan w domu wydzielonego gabinetu/pokoju do przyjmowania klientów.

Na pytanie - czy pergola będzie połączona z Pana gabinetem/pokojem, tj. czy będzie możliwe bezpośrednie przejście z Pana gabinetu/pokoju do pergoli – wskazał Pan, że na te chwilę nie dotyczy.

Na pytanie - czy będzie Pan może świadczył usługi psychologiczne tylko w przestrzeni obejmującej pergolę – wskazał Pan, że jeżeli pytanie dotyczy miejsca zamieszkania to tak.

Do pergoli nie będą podłączone media. Pergola nie będzie ogrzewana.

Pytania

1.  Czy wydatek poniesiony na zakup pergoli oraz drzwi/paneli przesuwnych wykorzystywanej w prowadzonej działalności gospodarczej może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy pergola stanowi środek trwały w rozumieniu art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

3.  Czy w sytuacji, gdy wartość samej pergoli nie przekracza kwoty 10.000,00 zł, ma Pan prawo do jednorazowego zaliczenia wydatku na jej zakup do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 22d ust. 1 ustawy o PIT?

4.  Czy przesuwne drzwi/panele boczne zakupione do pergoli mogą zostać uznane za odrębny składnik majątku od samej pergoli, podlegający odrębnemu rozliczeniu podatkowemu?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1

Wydatek na drzwi/panele przesuwne może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu. Wydatek poniesiony na zakup paneli/drzwi przesuwnych pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą w zakresie usług psychologicznych i może Pan zaliczyć go do kosztów uzyskania przychodów. Drzwi/panele przesuwne zostały zakupione w celu dostosowania przestrzeni wykorzystywanej do prowadzenia konsultacji psychologicznych oraz treningów relaksacyjnych do wymogów związanych ze specyfiką wykonywanego zawodu. Ich podstawową funkcją jest zapewnienie odpowiedniego poziomu prywatności, dyskrecji oraz poczucia bezpieczeństwa osobom korzystającym ze wsparcia psychologicznego. W działalności psychologicznej zachowanie poufności oraz ograniczenie dostępu osób postronnych do informacji dotyczących klientów stanowi niezbędny element prawidłowego świadczenia usług. Brak odpowiedniego zabezpieczenia przestrzeni mógłby wpływać na komfort klientów, ich gotowość do korzystania ze wsparcia oraz możliwość prowadzenia konsultacji w warunkach odpowiadających charakterowi usług psychologicznych. Poniesiony wydatek przyczynia się zatem do zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów poprzez stworzenie warunków umożliwiających prawidłowe wykonywanie działalności gospodarczej. Drzwi przesuwne nie służą celom prywatnym, lecz są wykorzystywane w miejscu wykonywania działalności i stanowią element wyposażenia przestrzeni przeznaczonej do świadczenia usług psychologicznych.

W konsekwencji stoi Pan na stanowisku, że wydatek ten pozostaje racjonalny, gospodarczo uzasadniony i pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskiwaniem przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej dlatego jest kosztem uzyskania przychodu.

Ad. 2

Pergola stanowi środek trwały w rozumieniu art. 22a ust. 1 ustawy o PIT, gdyż będzie stanowiła własność podatnika, będzie kompletna, zdatna do użytku oraz wykorzystywana w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie usług psychologicznych.

Ad. 3.

W sytuacji, gdy wartość samej pergoli nie przekracza kwoty 10.000,00 zł, ma Pan prawo do jednorazowego zaliczenia wydatku na jej zakup do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 22d ust. 1 ustawy o PIT.

W Pana ocenie planowana pergola spełnia wszystkie wskazane przesłanki, ponieważ będzie stanowiła nabyty składnik majątku wykorzystywany przede wszystkim w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług psychologicznych. Pergola będzie wykorzystywana w sposób powtarzalny i długotrwały jako miejsce realizacji usług związanych ze wsparciem psychologicznym, konsultacjami oraz treningami relaksacyjnymi. Jej przeznaczeniem będzie stworzenie odpowiednich warunków do prowadzenia spotkań z pacjentami oraz wykonywania czynności zawodowych związanych z prowadzoną działalnością. Po dokonaniu montażu pergola będzie stanowiła kompletny i zdatny do użytkowania składnik majątku, pozwalający na realizację określonego celu gospodarczego bez konieczności wykonywania dodatkowych prac umożliwiających jej wykorzystanie. Jednocześnie przewidywany okres jej użytkowania będzie dłuższy niż rok, co spełnia warunek wskazany w art. 22a ust. 1 ustawy o PIT. Jednocześnie, zgodnie z art. 22d ust. 1 ustawy o PIT, podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, których wartość początkowa nie przekracza 10 000 zł, a wydatki poniesione na ich nabycie mogą zostać zaliczone jednorazowo do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Ad. 4

Stoi Pan na stanowisku, że drzwi/panele przesuwne są odrębnym składnikiem majątku, podlegający odrębnemu rozliczeniu podatkowemu.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Zakup paneli/drzwi przesuwnych pozostaje w związku z prowadzoną działalnością psychologiczną, ponieważ umożliwia stworzenie warunków zapewniających prywatność, poufność oraz komfort pacjentów podczas spotkań i treningów relaksacyjnych. Panele/drzwi przesuwne posiadają odrębną funkcję użytkową od samej pergoli - nie stanowią elementu koniecznego do jej istnienia, lecz dodatkowe wyposażenie zwiększające jej funkcjonalność. Mogą zostać zdemontowane lub wymienione niezależnie od konstrukcji pergoli, oraz montowane w innych miejscach pod warunkiem zachowania wymiarów prowadnic i obrzeży. Inaczej mówiąc - można je instalować i demontować wszędzie np. na ściankach betonowych itp. ponieważ mają własne prowadnice oraz obrzeża. Są również odrębnym zakupem od pergoli oraz odrębną pozycją do kupienia w sklepie. Dlatego Pana zdaniem nie powinny być traktowane jako jej integralna część. Będą również użytkowane dłużej niż rok. W konsekwencji uważa Pan, że przesuwne drzwi/panele należy uznać za odrębny składnik majątku niezależny od pergoli i rozliczone zgodnie z przepisami ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodów” zawarte we wskazanym art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Należy zauważyć, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

W związku z powyższym, kosztem uzyskania przychodu są wszelkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu i nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego uznać więc należy, że aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

-     został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-     poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-     został właściwie udokumentowany,

-     nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Natomiast w myśl pierwszego zdania art. 22 ust. 8 ww. ustawy:

Z przepisu art. 22a ust. 1 tej ustawy wynika natomiast, że:

Zatem, aby dany składnik majątku był uznany za środek trwały musi m.in.:

·      stanowić własność lub współwłasność podatnika,

·      zostać nabyty lub wytworzony we własnym zakresie przez podatnika,

·      być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,

·      przewidywany okres jego używania musi być dłuższy niż rok,

·      być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością albo oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22d ust. 1 i 2 przedmiotowej ustawy:

Ustawodawca – używając w tej regulacji terminu „składnik majątku” – dopuszcza więc, w odniesieniu do składników majątku o wartości początkowej w dniu przyjęcia do używania równej lub niższej niż 10 000 zł, których okres użytkowania jest dłuższy niż jeden rok, możliwość niekwalifikowania ich do środków trwałych. Dokonując kwalifikacji podatkowej w tym zakresie, pod uwagę bierze się wartość jednostkową pojedynczej sztuki kompletnego i zdatnego do używania nabytego składnika majątku.

Zgodnie natomiast z art. 22f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z wyżej powołanych przepisów wynika zatem, że jeżeli zakupiony składnik majątku spełnia warunki do uznania go za środek trwały, ale jego wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, to wówczas podatnik może, w zależności od dokonanego wyboru:

·      nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od tego składnika majątku trwałego i zaliczyć go do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania do używania, lub

·      dokonać jednorazowego odpisu amortyzacyjnego w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego albo w miesiącu następnym, lub

·      dokonywać odpisów amortyzacyjnych na zasadach ogólnych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym w zakresie pozostałej opieki zdrowotnej, działalność psychologiczna i psychoterapeutyczna, z wyłączeniem lekarskiej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej planuje Pan zakup pergoli aluminiowej oraz drzwi/paneli przesuwnych przeznaczonej do użytkowania przy miejscu prowadzenia działalności gospodarczej (w miejscu zarejestrowania firmy). Działalność gospodarcza zarejestrowana jest w Pana miejscu zamieszkania.

Pana wątpliwości dotyczą następujących kwestii:

·      możliwości zaliczenia wydatku poniesionego na zakup pergoli oraz drzwi/paneli przesuwnych wykorzystywanej w prowadzonej działalności gospodarczej do kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·      uznania pergoli za stanowi środek trwały w rozumieniu art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·      prawa jednorazowego zaliczenia wydatku na zakup pergoli do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 22d ust. 1 ww. ustawy w sytuacji, gdy wartość samej pergoli nie przekracza kwoty 10.000,00 zł;

·      możliwości uznania przesuwnych drzwi/paneli bocznych zakupionych do pergoli za odrębny składnik majątku od samej pergoli, podlegający odrębnemu rozliczeniu podatkowemu.

W tym miejscu wskazuję, że opisane przez Pana we wniosku wydatki na zakup pergoli oraz drzwi/paneli przesuwnych, które zamierza Pan ponieść nie zostały wprost wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uprawnia do automatycznego przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FSK 3526/16:

Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r. sygn. akt II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że:

Ponadto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, wskazuje się, że: (...) zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku - wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2012 r. sygn. akt II FSK 430/11 oraz z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14.

Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.

Podkreślić również należy, że działalność gospodarcza podlega określonym regułom ekonomicznym i musi opierać się o zasadę racjonalności działań w dążeniu do realizacji postawionego celu. Ryzyko prowadzonej działalności gospodarczej ponosi podatnik w związku z tym decyzje skutkujące powstaniem kosztów związanych z tą działalnością, nie może rekompensować przy pomocy przepisów podatkowych, gdyż oznaczałoby to w praktyce przerzucenie na Skarb Państwa ryzyka związanego z określonym przedsięwzięciem gospodarczym podejmowanym przez podmiot.

Możliwość zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów wiązałaby się z przywilejem uzyskiwania przez podatnika korzyści w postaci prawa zmniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym o wartość poniesionych kosztów. Z oczywistych, więc względów, tego rodzaju wydatki nie mogą pozostawać w jakimkolwiek związku z przesłankami działania, które można by uznać za ukierunkowane na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła.

Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej spełniających powyższe kryteria nie można zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność gospodarczą.

Na podstawie powołanych przepisów oraz opisu sprawy stwierdzam, że wydatków na zakup pergoli aluminiowej oraz drzwi/paneli przesuwnych nie można uznać za koszty uzyskania przychodu w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, gdyż pergola wraz z drzwiami/panelami przesuwnymi będzie się znajdowała na terenie prywatnym – w miejscu Pana zamieszkania, który służy przede wszystkim Pana celom prywatnym. To, że pod tym adresem zarejestrowana jest Pana działalność gospodarcza nie przesądza o tym, że wydatki te będą z nią związane. Nie prowadzi Pan działalności w domu - nie wykonuje Pan tutaj usług psychologicznych i na tę chwilę nie ma Pan wydzielonej przestrzeni na tą działalność. Nie ma Pan w domu wydzielonego gabinetu/pokoju do przyjmowania klientów. Ponadto, pergola nie będzie połączona z domem konstrukcyjnie (nie będzie montowana do żadnej ze ścian domu, lecz będzie stała na części tarasu (taras jest bezpośrednio przy domu) jako oddzielna konstrukcja przymocowana na śruby do kostki tarasu. Do pergoli nie będą podłączone także media.

Wobec tego, wydatki na zakup pergoli aluminiowej oraz drzwi/paneli przesuwnych przyczynią się do tego, aby uatrakcyjnić teren będący Pana prywatną własnością. Wydatki te mają charakter wydatków osobistych związanych z zaspokojeniem zwykłych, normalnych potrzeb danej osoby fizycznej związanych ze składnikiem majątku wykorzystywanym dla Pana celów osobistych. Nie będą miały zatem związku z uzyskaniem, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

Dlatego nie będą mogły one zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej.

Mając na uwadze opis sprawy oraz wyżej wskazane przepisy prawa podatkowego wskazać należy, wydatki poniesione na zakup pergoli oraz drzwi/paneli przesuwnych nie mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji:

• pergola nie będzie stanowiła środka trwałego w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• nie będzie miał Pan prawa jednorazowego zaliczenia wydatku na zakup pergoli do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 22d ust. 1 ww. ustawy w sytuacji, gdy wartość samej pergoli nie przekracza kwoty 10.000,00 zł;
• nie będzie miał Pan możliwości uznania przesuwnych drzwi/paneli bocznych zakupionych do pergoli za odrębny składnik majątku od samej pergoli, podlegający odrębnemu rozliczeniu podatkowemu.

gdyż zakup pergoli oraz drzwi/paneli przesuwnych nie będzie miał związku z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą.

Zatem Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.