0114-KDIP3-2.4011.525.2026.4.JM

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - na wezwanie - pismem z 9 czerwca 2026 r. (data wpływu 9 czerwca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Państwo (dalej Spółka polska) jest polską spółką kapitałową, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka polska należy do międzynarodowej grupy kapitałowej świadczącej usługi w obszarze (…).

Spółka matka - (…) GmbH - jest niemieckim rezydentem podatkowym, podlega w Niemczech opodatkowaniu od całości swoich dochodów, nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku dochodowego. Spółka matka nie posiada siedziby, oddziału, przedstawicielstwa ani zakładu podatkowego na terytorium Polski.

W ramach modelu operacyjnego grupy określone funkcje informatyczne, w szczególności dotyczące bezpieczeństwa informacji są wykonywane centralnie przez spółkę matkę Spółki polskiej. Spółka matka otrzymuje z tego tytułu od Spółki polskiej należności, których szczegółowe rodzaje zostały opisane w dalszej części wniosku.

Spółka polska wskazuje jednocześnie, że:

• nie nabywa od spółki matki autorskich praw majątkowych ani praw pokrewnych,
• nie uzyskuje prawa do korzystania z tych praw na polach eksploatacji właściwych dla prawa autorskiego (w szczególności brak prawa do powielania, modyfikowania, sublicencjonowania, komercjalizacji),
• korzysta wyłącznie z funkcjonalności systemów i aplikacji na potrzeby własnej działalności operacyjnej (tzw. end-user use),
• nie dochodzi do oddania Spółce polskiej do używania konkretnie oznaczonych urządzeń (np. serwerów) w drodze najmu, dzierżawy, leasingu lub podobnej umowy, za wyjątkiem najmu lub leasingu laptopów, monitorów oraz sprzętu do transmisji danych i głosu,
• Spółka polska nie uzyskuje władztwa nad jakimkolwiek konkretnym urządzeniem (np. serwerem) za wyjątkiem najmu lub leasingu laptopów, monitorów oraz sprzętu do transmisji danych i głosu - poza tym uzyskuje jedynie dostęp do usług i zasobów,
• w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku nie dochodzi do udzielenia licencji wyłącznej w rozumieniu art. 67 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm.), a jedynie w niektórych przypadkach licencji typu end-user.

Rodzaje świadczonych przez spółkę matkę na rzecz Spółki polskiej usług, tytułem których wypłacane są należności:

(…)

Świadczenia objęte wnioskiem stanowią zatem przede wszystkim usługi typu SaaS, a także usługi zarządzania oraz usługi doradcze/serwisowe (te ostatnie dot. w szczególności usług wskazanych w nr 1, 5, 7, 8, 9, 10, 21), polegające na zapewnieniu dostępu do funkcjonalności, zasobów i usług informatycznych lub na świadczeniu usług zarządczych i serwisowych, a nie na udzieleniu praw do korzystania z utworów ani oddaniu do używania urządzeń. Wyjątek stanowi najem/leasing laptopów, monitorów oraz korzystanie ze sprzętu do transmisji danych i głosu wskazane w pozycjach nr 4 oraz 6.

Poza tym Spółka polska nie otrzymuje do dyspozycji żadnych konkretnie oznaczonych urządzeń, takich jak serwery, bądź infrastruktura techniczna, ani nie uzyskuje nad nimi faktycznego władztwa. Co do zasady (poza wskazanymi wyjątkami) Spółka polska nie korzysta z urządzeń jak właściciel czy użytkownik zależny, lecz co najwyżej uzyskuje dostęp do określonych zasobów i funkcjonalności w ramach scentralizowanego środowiska IT Grupy, co podyktowane jest przede wszystkim wymogami w zakresie bezpieczeństwa.

Mimo że, w ocenie Spółki polskiej ww. płatności nie stanowią należności wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, Spółka polska z ostrożności ma zamiar również zawnioskować o wydanie opinii o stosowaniu preferencji w zakresie przedmiotowych. należności oraz wypłacanych spółce matce dywidend, a w przypadku przekroczenia limitu 2 mln zł w zakresie przedmiotowych należności przed pozyskaniem opinii o stosowaniu preferencji lub interpretacji indywidualnej potwierdzającej stanowisko Spółki polskiej, złożyć oświadczenie WH-OSC (które ewentualnie zostanie następczo skorygowane po uzyskaniu korzystnej interpretacji indywidualnej).

Ponadto w celu zapewnienia właściwego nadzoru nad działalnością Spółki polskiej, w skład jej zarządu wchodzi osoba fizyczna zatrudniona jednocześnie na podstawie umowy o pracę przez spółkę matkę. Członek zarządu nie otrzymuje wynagrodzenia z tytułu powołania go jako członka zarządu od Spółki polskiej, natomiast otrzymuje wynagrodzenie od spółki matki z tytułu umowy o pracę. Między spółkami (Spółką polską i spółką matką) została zawarta umowa o zarządzanie (Board of directors service agreement). Umowa ta ma charakter odpłatny. Pełnienie funkcji w zarządzie Spółki polskiej przez tę samą osobę, która jest jednocześnie pracownikiem spółki matki, umożliwia właściwe zarządzanie spółkami wchodzącymi w skład grupy kapitałowej, co finalnie przynosi wymierne korzyści ekonomiczne. Spółka matka bowiem, jako jedyny wspólnik Spółki polskiej, dąży do postawionych w ramach grupy celów, a decyzje zarządcze podejmowane w Spółce są konsekwencją realizacji założeń grupowych.

Członek zarządu będący pracownikiem spółki matki jest obywatelem Francji oraz niemieckim rezydentem podatkowym, a jego miejsce zamieszkania również znajduje się w Niemczech. Wśród zadań członka zarządu wykonywanych na podstawie stosunku pracy wiążącego go ze spółką matką znajduje się m.in. pełnienie funkcji członka zarządu Spółki polskiej. Wynagrodzenie za pracę, którą pracownik wykonuje jako członek zarządu Spółki polskiej jest wyodrębnione od pozostałego wynagrodzenia ze stosunku pracy. Członek zarządu nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia od Spółki polskiej. Spółka polska ponosi koszty usługi zarządzania świadczonej przez spółkę matkę na podstawie zawartej między spółkami (Spółką polską i spółką matką) umowy o zarządzanie.

Pełnienie funkcji członka zarządu Spółki polskiej przez pracownika spółki matki odbywa się co do zasady na terytorium Niemiec i okazjonalnie (ok. kilka dni w miesiącu) w Polsce. Członek zarządu nie będzie przebywał na terytorium Polski przez okres przekraczający 183 dni w okresie 12 miesięcy.

Uzupełnienie opisu sprawy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

Spółka polska nie wypłaca bezpośrednio środków członkowi zarządu, Spółka polska ponosi jedynie ekonomiczny ciężar jego wynagrodzenia z tytułu zarządzania polską spółką (wyodrębnionego z pozostałej części wynagrodzenia z umowy o pracę ze spółką-matką). Do wynagrodzenia z tytułu usługi zarządczej wliczane są koszty podróży członka zarządu, opłaty za doradztwo zewnętrzne w celu świadczenia usług, wydatki bieżące, takie jak koszty wynajmu biura, materiały eksploatacyjne, ubezpieczenia itp., z wyłączeniem odsetek i innych kosztów nadzwyczajnych.

Członek Zarządu (nierezydent) nie przedstawił Spółce polskiej certyfikat rezydencji potwierdzający jego miejsce zamieszkania w Niemczech, ale jest planowane jego pozyskanie. Wedle informacji posiadanych przez Spółkę polską, członek zarządu (nierezydent) jest niemieckim rezydentem podatkowym w zakresie objętym stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym.

Pytania

1)  Czy płatności dokonywane przez Spółkę polską na rzecz spółki matki z tytułów opisanych w pkt 1-21 nie stanowią należności wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, a w konsekwencji nie podlegają uwzględnieniu przy ustalaniu limitu 2.000.000 zł, o którym mowa w art. 26 ust. 2e ustawy o CIT, oraz nie podlegają mechanizmowi pay and refund?

2)  Czy wskutek pełnienia funkcji członka zarządu Spółki polskiej przez osobę będącą pracownikiem spółki matki powstanie w Spółce polskiej przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?

3)  Czy wynagrodzenie członka zarządu będącego pracownikiem spółki matki uzyskiwane z tytułu wykonywanych obowiązków na podstawie zawartej ze spółką matką umowy o pracę w zakresie pełnienia funkcji członka zarządu Spółki polskiej jest objęte dyspozycją art. 16 ust. 1 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (dalej: UPO), co skutkuje opodatkowaniem członka zarządu w Polsce i powstaniem po stronie Spółki polskiej obowiązku pobrania podatku PIT od kwoty wynagrodzenia brutto członka zarządu z tytułu zarządzania spółką, złożenia deklaracji PIT-8AR oraz informacji IFT-1R?

4)  Czy należności wypłacane przez Spółkę polską z tytułu zawartej umowy o zarządzanie winny być na gruncie UPO zakwalifikowane jako zyski przedsiębiorstw (art. 7 UPO) opodatkowane wyłącznie w kraju rezydencji spółki matki przy założeniu udokumentowania siedziby spółki matki certyfikatem rezydencji i dochowania należytej staranności przez płatnika?

5)  Czy należności, o których mowa w pyt 1 wypłacane przez Spółkę polską winny być na gruncie UPO zakwalifikowane jako zyski przedsiębiorstw (art. 7 UPO) opodatkowane wyłącznie w kraju rezydencji spółki matki założeniu udokumentowania siedziby spółki matki certyfikatem rezydencji i dochowania należytej staranności przez płatnika?

Przedmiotem niniejszego wniosku jest odpowiedź na pytanie Nr 3 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytań Nr 1, 2, 4 i 5 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko w sprawie

W myśl art. 16 ust. 1 UPO, wynagrodzenia członków rady nadzorczej lub zarządu i inne podobne płatności, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w radzie nadzorczej lub zarządzie spółki, mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie. Zatem, wynagrodzenie osób mających miejsce zamieszkania w Niemczech z tytułu członkostwa w zarządzie spółki mającej siedzibę w Polsce może być także opodatkowane w Polsce.

W przypadku będącym przedmiotem niniejszego wniosku, miejscem zamieszkania pracownika są Niemcy, a Spółka polska, na rzecz której pełni funkcję członka zarządu ma swoją siedzibę w Polsce. Oznacza to, że co do zasady wynagrodzenie członka zarządu polskiej spółki będącego jednocześnie rezydentem podatkowym niemieckim może być opodatkowane w Polsce. Powyższy przepis wprowadza bowiem podstawowe kryterium, które decyduje o tym, gdzie otrzymywane dochody powinny być opodatkowane - kryterium tym jest miejsce siedziby spółki, na rzecz której wykonywane są czynności zarządcze.

Przy czym w przedmiotowym stanie faktycznym nie dochodzi do wypłaty wynagrodzenia pracownikowi będącemu członkiem zarządu przez Spółkę polską. Członek zarządu pełni swoją funkcję w ramach umowy o pracę zawartej ze spółką matką, z którego to tytułu spółka matka wypłaca mu wynagrodzenie - wynagrodzenie wypłacane wyłącznie za zarządzanie Spółką polską zostało wyodrębnione z pozostałego wynagrodzenia za pracę członka zarządu, natomiast całe wynagrodzenie wypłaca mu spółka matka. W istocie dochodzi zatem do realizowania przez spółkę matkę usługi zarządzania na rzecz Spółki polskiej, z tytułu której wynagrodzenie na gruncie UPO jest zrównane z zyskami przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 15 UPO.

W myśl art. 3 ust. 2a Ustawy PIT, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Członek zarządu będący pracownikiem spółki matki opisany w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym przedstawionym w niniejszym wniosku jest osobą fizyczną będącą obywatelem Francji oraz jest rezydentem podatkowym Niemiec, a jego miejsce zamieszkania także znajduje się w Niemczech. Oznacza to, że zgodnie z przywołanym przepisem art. 3 ust. 2a Ustawy PIT, Pracownik ma tzw. ograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. podlega obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Podstawą pełnienia funkcji członka zarządu przez pracownika jest zlecenie mu tego obowiązku przez niemiecką spółkę matkę, która wydaje mu takie zlecenie w ramach świadczenia przez niego obowiązków pracowniczych wynikających z umowy o pracę łączącej go ze spółką matką. Spółka polska nie podejmuje (nie będzie podejmować) w tym zakresie żadnych działań - nie wydaje i nie będzie wydawać żadnych zleceń członkowi zarządu ani nie zawiera (nie będzie zawierać) z nim żadnych umów. Świadczenie funkcji członka zarządu przez pracownika wynika tylko z działań niemieckiej spółki matki jako jedynego wspólnika Spółki polskiej oraz pracodawcy członka zarządu. Ponadto pełnienie funkcji członka zarządu będzie realizowane w zdecydowanej większości z terytorium Niemiec. Zasadnym jest zatem stwierdzenie, że Spółkę polską nie łączy z członkiem zarządu żaden stosunek prawny, który mógłby stanowić podstawę do przypisania mu przychodów z art. 16 ust. 1 UPO. Nie ma więc podstaw, aby Spółka polska jako spółka córka była zobowiązana do poboru podatku PIT i składania związanych z tym deklaracji oraz informacji.

Zgodnie z art. 13 pkt 7 Ustawy PIT, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

W myśl art. 29 ust. 1 pkt 1 Ustawy PIT, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów m.in. z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

W myśl art. 41 ust. 4 Ustawy PIT, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych m.in. w art. 29. Artykuł 41 ust. 1 Ustawy PIT, do którego odwołuje się powyższy przepis dotyczy płatników, jakimi są osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń m.in. z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9.

Spółka polska nie realizuje (nie będzie realizować w przyszłości) żadnych świadczeń na rzecz członka zarządu, co oznacza, że zupełnie niezasadnym byłoby uznanie Spółki polskiej za płatnika podatku PIT. Uzasadnione jest zatem stanowisko, zgodnie z którym na Spółce nie ciąży obowiązek pobrania podatku PIT.

W odniesieniu do pyt. 3 z daleko idącej ostrożności podkreślają Państwo, że nawet gdyby przyjąć, że wynagrodzenie członka zarządu (nierezydenta) będącego pracownikiem spółki matki uzyskiwane z tytułu wykonywanych obowiązków na podstawie zawartej ze spółką matką umowy o pracę w zakresie pełnienia funkcji członka zarządu Spółki polskiej jest objęte dyspozycją art. 16 ust. 1 UPO, to należy przyjąć, że opodatkowaniu będzie podlegać jedynie kwota brutto wypłacana mu za zarządzanie polską spółką wyodrębniona z pozostałego wynagrodzenia wypłacanego mu z tytułu zagranicznej umowy o pracę, a nie kwota brutto całego wynagrodzenia z tytułu zagranicznej umowy o pracę. W takim wypadku podatek należałoby potrącać z należności wypłacanych spółce matce z tytułu zawartej umowy o świadczenie usług zarządczych (Board of directors service agreement).

Ocena stanowiska

Stanowisko w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepisy ogólne

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 2b ww. ustawy:

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;

4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;

5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;

5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów uczestnictwa;

6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;

6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;

7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;

8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.

Według art. 3 ust. 2d ww. ustawy:

Przy czym, za dochody (przychody), o których mowa w ust. 2b pkt 7, uważa się przychody wymienione w art. 29 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 2b pkt 1-6.

Wskazana wyżej zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródła przychodów położonych na jej terytorium. Nie są natomiast w Polsce opodatkowane osoby fizyczne z tytułu dochodów, których źródło jest położone za granicą. Warunkiem posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski miejsca zamieszkania lub zakładu.

Na podkreślenie zasługuje również fakt, że katalog dochodów (przychodów) wymienionych w art. 3 ust. 2b ww. ustawy, nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc, ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie „źródła”. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczypospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).

Za dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się również dochody pochodzące od polskiego płatnika, wypłacone osobie, która usługi określone w umowie zawartej pomiędzy stronami wykonuje za granicą.

Z art. 4a ww. ustawy wynika, że:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Opodatkowanie dochodów na terytorium Polski

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jednocześnie wskazać należy, że art. 11a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Według art. 13 pkt 7 ustawy:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Obowiązki płatnika związane z wypłatą przychodów otrzymywanych przez nierezydentów z działalności określonej w art. 13 pkt 7 zostały natomiast określone w art. 41 i 42 ustawy.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Stosownie natomiast do art. 41 ust. 4 ustawy:

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy:

Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Według art. 42 ust. 1a ww. ustawy:

W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.

Na mocy art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4.

Jak wynika z art. 42 ust. 4 ww. ustawy:

Na sporządzony na piśmie wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, płatnik, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia i przesłania podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imiennej informacji, o której mowa w ust. 2 pkt 2.

Stosownie do art. 42 ust. 6 ww. ustawy:

Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2, sporządzają i przekazują również podmioty, o których mowa w art. 41, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku, o którym mowa w art. 29-30a. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

Podatek u źródła

Zasady opodatkowania w Polsce przychodów otrzymywanych przez nierezydentów zostały uregulowane w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym:

Podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Analizując możliwość zastosowania w sprawie uregulowań zawartych w art. 29 ust. 1 ustawy, należy w pierwszej kolejności wskazać, że ustawodawca nie uzależnił opodatkowania należności wymienionych w tym przepisie od faktu, czy są one „fizycznie” wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale wskazał, że opodatkowaniu podlegają przychody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Kluczowe znaczenie ma zatem interpretacja pojęcia „przychody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”.

Wyjaśnić należy, że pod pojęciem „dochody (przychody) osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej” należy bowiem rozumieć zarówno dochody (przychody) osiągane z podejmowania działań, w tym np. z wynajmu lub sprzedaży nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i dochody (przychody) uzyskiwane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osobę mającą ograniczony obowiązek podatkowy np. dochód z tytułu wykonywania usługi za granicą przez tę osobę na rzecz podmiotu polskiego. Stąd terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest miejscem wypłaty wynagrodzenia, które stanowi dochód podatnika.

W art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacanych przez podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez polski podmiot wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta, w trybie i na zasadach wymienionych w art. 41 ww. ustawy.

Tym samym, wynagrodzenie z tytułu członkostwa w zarządzie Spółki polskiej wypłacane Członkowi Zarządu mającemu miejsce zamieszkania w Niemczech przez polskiego płatnika za wykonanie usług fizycznie na oraz poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest dochodem, którego źródło znajduje się w Polsce, albowiem występuje gospodarczy związek tego dochodu z terytorium Polski. Dochód ten został zatem osiągnięty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W takiej sytuacji - co do zasady - zastosowanie ma art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podstawie art. 29 ust. 2 ustawy:

Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Art. 5a pkt 21 ww. ustawy stanowi, że:

Ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

W świetle powyższego zastosowanie przepisów właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jest zatem możliwe pod warunkiem uzyskania przez płatnika certyfikatu rezydencji podatnika, potwierdzającego miejsce jego zamieszkania. Certyfikat rezydencji stanowi środek dowodowy posiadania rezydencji podatkowej w określonym kraju, czego potwierdzenie umożliwia płatnikowi, zastosowanie postanowień stosownej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Posiadanie certyfikatu rezydencji podatnika upoważnia płatnika do zastosowania stawki podatku wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę, zamiast stosowania stawki określonej w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub niepobrania podatku zgodnie z odpowiednim przepisem umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę. Zatem, w sytuacji kiedy płatnik nie posiada aktualnego certyfikatu rezydencji tej osoby, ma on obowiązek stosowania przepisów prawa krajowego.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, w przypadku gdy nierezydent nie przedłożył Spółce polskiej certyfikatu rezydencji podatkowej, wynagrodzenie za pełnienie funkcji zarządczych zostało wyodrębnione od wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę i Spółka polska ponosi ekonomicznie koszt tego wynagrodzenia, to z tytułu wypłaty wynagrodzenia z członkostwa w zarządzie Spółki polskiej jako osobie fizycznej mającej miejsce zamieszkania w Niemczech, płatnik (Spółka polska) będzie zobowiązana do poboru podatku u źródła w wysokości 20% na podstawie art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W sytuacji braku certyfikatu rezydencji podatkowej brak jest możliwości zastosowania postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i należy stosować przepisy krajowe.

Natomiast, gdy Członek Zarządu przedłoży Spółce polskiej - płatnikowi ważny certyfikat rezydencji podatkowej, to zastosowanie znajdzie umowa z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12 poz. 90; dalej umowa polsko - niemiecka).

Jak wskazano w opisie sprawy, w celu zapewnienia właściwego nadzoru nad działalnością Spółki polskiej, w skład jej zarządu wchodzi osoba fizyczna zatrudniona jednocześnie na podstawie umowy o pracę przez spółkę matkę. Członek zarządu będący pracownikiem spółki matki jest obywatelem Francji oraz niemieckim rezydentem podatkowym, a jego miejsce zamieszkania również znajduje się w Niemczech. Członek zarządu nie otrzymuje wynagrodzenia z tytułu powołania go jako członka zarządu od Spółki polskiej, natomiast otrzymuje wynagrodzenie od spółki matki z tytułu umowy o pracę. Między spółkami (Spółką polską i spółką matką) została zawarta umowa o zarządzanie (Board of directors service agreement). Umowa ta ma charakter odpłatny. Wynagrodzenie za pracę, którą pracownik wykonuje jako członek zarządu Spółki polskiej jest wyodrębnione od pozostałego wynagrodzenia ze stosunku pracy. Spółka polska ponosi jedynie ekonomiczny ciężar jego wynagrodzenia z tytułu zarządzania polską spółką (wyodrębnionego z pozostałej części wynagrodzenia z umowy o pracę ze spółką-matką).

Na mocy art. 15 ust. 1 ww. umowy:

Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 17, 18 i 19 uposażenia, place i podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca najemna wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Powyższy przepis jednoznacznie wskazuje, że co do zasady dochody z pracy podlegają opodatkowaniu tylko w państwie zamieszkania, chyba, że praca jest wykonywana w drugim państwie. Jeżeli jest tam rzeczywiście wykonywana, to otrzymywane wynagrodzenie może być opodatkowane w obu państwach, za wyjątkiem przypadku opisanego szczegółowo w treści art. 15 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej.

Jednakże, w myśl art. 16 ust. 1 ww. umowy:

Wynagrodzenia członków rady nadzorczej lub zarządu i inne podobne płatności, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje z tytułu członkostwa w radzie nadzorczej lub zarządzie spółki, mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Oznacza to, że zgodnie z ww. przepisem, wynagrodzenie osób mających miejsce zamieszkania w Niemczech z tytułu członkostwa w zarządzie spółki mającej siedzibę w Polsce może być opodatkowane w Polsce.

Zawierane przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania są wzorowane na Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD, zatem interpretacja ich postanowień powinna uwzględniać ustalenia przyjęte na szczeblu OECD, znajdujące wyraz w wypracowanym przez państwa członkowskie tej organizacji, w tym również Polskę, Komentarzu do Modelowej Konwencji (MK).

W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że miejsce opodatkowania dochodów z pracy, zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania uzależnione jest nie tyle od podmiotu wypłacającego wynagrodzenie, co od miejsca wykonywania pracy. Zatem, zakres obowiązku podatkowego rezydentów podatkowych wykonujących pracę za granicą modyfikowany jest przez umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte przez państwo rezydencji z państwem, w którym praca jest wykonywana. Zgodnie z zasadą wyrażoną również w polskich umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody osób fizycznych mających miejsce zamieszkania w jednym z umawiających się państw, uzyskiwane z tytułu pracy najemnej świadczonej na terytorium drugiego państwa, mogą być opodatkowane w tym państwie, w którym praca ta jest rzeczywiście wykonywana. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii, gdzie uzyskiwane są wynagrodzenia w zamian za świadczoną pracę najemną, ma określenie miejsca jej wykonywania. Za miejsce wykonywania pracy należy uznać zawsze to miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa, kiedy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie.

Komentarz zawiera odmienne uregulowania do wynagrodzeń otrzymywanych przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania w umawiającym się państwie z tytułu pełnienia funkcji członka rady dyrektorów lub rady nadzorczej w spółce mającej siedzibę w drugim umawiającym się państwie. Ponieważ trudno jest czasem ustalić, gdzie usługi są świadczone, przepis traktuje usługi jako świadczone w państwie, w którym spółka ma siedzibę. Analiza brzmienia art. 16 MK OECD prowadzi też do wniosku, że znajduje on zastosowanie do każdego wynagrodzenia członka zarządu z tytułu pełnienia przez niego tej funkcji, bez względu na podstawę prawną stosunku łączącego go ze spółką, w której pełni tę funkcję. Oznacza to, że art. 16 MK OECD jest przepisem szczególnym do art. 15 MK OECD, regulującego opodatkowanie dochodów z pracy najemnej. Uznanie, że wynagrodzenie członka zarządu spółki (osoby prawnej) otrzymywane przez niego z tytułu pełnienia tej funkcji na podstawie umowy o pracę podlega opodatkowaniu w oparciu o art. 15 MK OECD, byłoby możliwe jedynie wówczas, gdyby z brzmienia przepisu art. 16 MK OECD wynikało wprost, że nie ma zastosowania do takiego dochodu. Ponadto doktryna wskazuje, że funkcja członka zarządu nie może być utożsamiana z pracą w charakterze zwykłego pracownika, konsultanta, itp., oraz że w polskich realiach art. 16 MK OECD obejmuje zarówno członków zarządów, jak i rad nadzorczych oraz komisji rewizyjnych spółek kapitałowych.

W celu ustalenia, czy wynagrodzenie osoby, która pełni funkcję w organie zarządu spółki na zasadzie oddelegowania i w trakcie wykonywania swoich obowiązków w drugim kraju pozostaje formalnie pracownikiem podmiotu zagranicznego, który dalej wypłaca wynagrodzenie, powinny zostać objęte dyspozycją art. 15 MK OECD czy też art. 16 MK OECD, istotne jest określenie jakie obowiązki faktycznie wykonuje rezydent podatkowy danego kraju. Jeżeli zatem celem podmiotu wysyłającego osobę jest pełnienie funkcji zarządczych, jej wynagrodzenie będzie objęte dyspozycją art. 16 MK OECD. Co również istotne, pod pojęciem wynagrodzenia i innych podobnych płatności należy rozumieć nie tylko świadczenia w gotówce, ale również te otrzymane w naturze (np. możliwość korzystania z mieszkania, ubezpieczenia czy opieki medycznej).

W związku z powyższymi wyjaśnieniami, odnosząc się do opisu sprawy, należy uznać, że ponoszone przez Spółkę polską na rzecz członka zarządu wynagrodzenie powinno być zakwalifikowane w świetle przepisów umowy polsko - niemieckiej jako dochód mieszczący się w dyspozycji art. 16 ust. 1 ww. umowy oraz zostać opodatkowany w Polsce.

Otrzymanie przez członka zarządu wynagrodzenia za pełnienie funkcji zarządczych w Spółce polskiej w oparciu o umowę o pracę zawartą z niemiecką spółką matką nie przesądza o tym, że wynagrodzenie takie powinno zostać opodatkowane jako przychód z umowy o pracę. Wynagrodzenie za pracę, którą pracownik wykonuje jako członek zarządu Spółki polskiej jest wyodrębnione od pozostałego wynagrodzenia ze stosunku pracy oraz pozostaje w bezpośrednim związku z pełnioną przez nierezydenta funkcją członka zarządu w Spółce polskiej. Tym samym, powinno być kwalifikowane jako wynagrodzenie członków rady nadzorczej i zarządu, o którym mowa w art. 16 ust. 1 umowy polsko - niemieckiej.

W analizowanej sprawie, niewątpliwie nierezydent - członek zarządu otrzymuje wynagrodzenie za pełnienie funkcji zarządczych, które bezpośrednio związane jest z pełnieniem tych funkcji. Ponadto wynagrodzenie dotyczy pełnienia funkcji członka zarządu w spółce, której siedziba znajduje się w Polsce. W związku z powyższym, opodatkowanie uzyskanego przez Członka zarządu przychodu (dochodu) należy rozpatrywać w oparciu o art. 16 ust. 1 umowy polsko-niemieckiej. Oznacza to, że Polsce przysługuje prawo opodatkowania takich wynagrodzeń zgodnie z wewnętrznymi przepisami podatkowymi Rzeczypospolitej Polskiej.

Wobec powyższego uznaję, że wynagrodzenie ponoszone na rzecz członka zarządu Spółki polskiej mającego miejsce zamieszkania w Niemczech z tytułu pełnienia funkcji zarządczych, będzie podlegało opodatkowaniu w Niemczech oraz w Polsce.

Przy tym, podkreślam, że nie mogę zgodzić się z Państwem, że Spółka polska nie realizuje (nie będzie realizować w przyszłości) żadnych świadczeń na rzecz członka zarządu, skoro faktycznie ponosi koszt wynagrodzenia. Spółka może fizycznie nie wypłacać żadnego wynagrodzenia członkowi zarządu. Faktycznie jednak między Spółką polską a spółką matką została zawarta umowa o zarządzanie, na podstawie której, Spółka polska zobowiązała się do zapłaty na rzecz spółki matki wynagrodzenie za zarządzanie. Ponadto, w uzupełnieniu Spółka polska wskazała, że ponosi ekonomiczny ciężar jego wynagrodzenia z tytułu zarządzania Spółką polską. Tym samym, Spółka polska jako płatnik będzie zobowiązana do poboru podatku u źródła w Polsce od wynagrodzenia ponoszonego na rzecz członka zarządu oraz jego elementów składowych, złożenia deklaracji PIT-8AR oraz wystawienia informacji IFT-1R.

Powyższe ustalenia będą miały zastosowanie również do przyszłych przychodów członka zarządu z tytułu zarządzania Spółką polską, dopóki nie ulegnie zmianie stan faktyczny lub prawny.

Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionych stanie faktycznym oraz
• zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.