0114-KDIP3-2.4011.456.2026.2.MJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 6 maja 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Nabył Pan 22 stycznia 2008 r. - na podstawie zawartej w formie aktu notarialnego umowy sprzedaży - niezabudowaną nieruchomość gruntową. Nieruchomość ta została zakupiona od osób prywatnych, ze środków pozyskanych z kredytu. W akcie notarialnym wskazano, że zakupiona przez Pana nieruchomość została nabyta na potrzeby prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Zapis ten został do umowy wprowadzony na wniosek banku udzielającego kredytu - jako warunek udzielenia kredytu. Na nieruchomości planował Pan wybudować nieruchomość na własne cele mieszkaniowe, natomiast ze względu na chorobę nowotworową żony do tej pory nie podjął Pan żadnych czynności w tym zakresie oprócz doprowadzenia wody i prądu do działki po zakupie.

Przed zakupem nieruchomości nie posiadała ona ustanowionej księgi wieczystej ani zbioru dokumentów. Sprzedający nie byli podatnikami podatku od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. 2004 nr 54 poz. 535 ze zm. w brzmieniu obowiązującym w badanym okresie). Przy zakupie nie mógł Pan odliczyć podatku naliczonego, gdyż podatek ten w ogóle nie wystąpił.

W akcie notarialnym wskazano, że zakupiona przez Pana nieruchomość została objęta miejscowym planem zagospodarowania, zgodnie z którym jest ona przeznaczona częściowo pod usługi, plan dopuszcza przeznaczenie części terenu na cele mieszkaniowe dla właścicieli zakładów- obiektów, zaś w pozostałej części przeznaczona jest pod ulicę dojazdową.

Od zakupionej nieruchomości uiścił Pan podatek od czynności cywilnoprawnych (zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a., art. 7 ust. 1 pkt 7 lit. a. oraz art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. b. ustawy z dnia 9 września 2000 r.; tekst jedn. Dz. U. 2005 nr 41 poz. 399 ze zm.).

Zakupiona nieruchomość nie stanowiła środka trwałego Pana firmy. Koszty kredytu oraz odsetki od kredytu nie były ujmowane jako koszty w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Pomimo treści umowy sprzedaży, od momentu zakupu do dnia dzisiejszego nie była ona wykorzystywana w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Nieruchomość nie została podzielona na mniejsze działki. Nie ogradzał Pan działki ani nie wydzielał w niej dróg wewnętrznych. Zaznaczyć także należy, że nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich. Nieruchomość nie była także nigdy przedmiotem najmu bądź dzierżawy.

Planuje Pan ww. nieruchomość sprzedać.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Wskazał Pan, że przedmiotem Pana wniosku są pytania nr 1-3. Natomiast pytania nr 4 - 17 oraz odpowiedzi na te pytania stanowią opis zdarzenia przyszłego.

Nie podejmował Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami. Na nieruchomości planował Pan wybudować nieruchomość na własne cele mieszkaniowe, natomiast ze względu na chorobę żony do tej pory nie podjął Pan żadnych czynności, w tym zakresie oprócz przyłącza wodociągowego (zgoda 2008 r. październik ), przyłącza od sieci energetycznej (umowa 2011 rok na przyłącze mieszkalno-usługowe), wystąpienie o warunki zabudowy (decyzja z 14 maja 2019 r. na budowę budynku gospodarczego). Działania te były podyktowane zamiarem zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, jak przy każdej standardowej procedurze budowlanej

Nie podejmował Pan działań marketingowych/reklamowych wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia w celu znalezienia kupca na działkę. Działka nie była nigdzie ogłaszana.

Jednoznacznie wskazuje Pan, że przedmiotową nieruchomość nabył Pan na własne cele mieszkaniowe. Cel nabycia wskazany w akcie notarialnym był wskazany tylko po to, aby otrzymać kredyt. Zapis ten został do umowy wprowadzony na wniosek banku udzielającego kredytu - jako warunek udzielenia kredytu. Mógł Pan otrzymać wnioskowany kredyt pod warunkiem posiadania statusu przedsiębiorcy. Praktyka wskazuje, że banki udzielają tej samej osobie kredytu na korzystniejszych warunkach, jeżeli kredyt bierze jako przedsiębiorca, a nie jako konsument. Jednakże koszty udzielenia i utrzymania kredytu (prowizje, odsetki) nigdy nie były uwzględniane w kosztach prowadzonej działalności.

W momencie nabycia nieruchomości był Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie przewozu towarów - firma transportowa. Działalność rozpoczął Pan 10 lipca 2000 r.

Nieruchomość przez cały okres nie była w żaden sposób wykorzystywana - leżała ugorem. W szczególności nie była przedmiotem umów cywilnoprawnych, takich jak najem czy dzierżawa.

Posiada Pan inne nieruchomości:

• działka usługowo - rolna - (…), ul. (…) zakupiona na cel prywatny, wciągnięta do gospodarstwa rolnego Pana małżonki, z uwagi na stan zdrowia oraz sytuację gospodarczą na rynku nie wyklucza Pan, iż może w przyszłości będzie potrzeba jej sprzedaż,
• działka mieszkalno - usługowo - rolna, zakupiona na cel prywatny, wciągnięta do gospodarstwa rolnego Pana małżonki. Sprzedaż nie jest planowana.

Nie ma Pan sprecyzowanego celu na jaki zostaną przeznaczone środki ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Środki ze sprzedaży umieści Pan na rachunku bankowym, przeznaczy na cele prywatne, które z uwagi na różne sytuacje życiowe (dwie choroby nowotworowe, wypadek komunikacyjny, padnięcie ofiarami oszustów- sprawa toczy się w sądzie – spowodowała dużo kosztów prywatnych i zobowiązań), a także na opłatę za studia córki oraz zakup mieszkania dla córki.

Aktualnie ma Pan zawieszone prowadzenie działalności gospodarczej. W okresie do zawieszenia od 2014 roku była to 74.90.Z pozostałą dzielność profesjonalna, naukowa i techniczna (opracowywanie dokumentacji technicznej), w okresie 2009 r. - 2014 r. sprzedażą maszyn i urządzeń, natomiast do 2009 roku w zakresie transportu drogowego krajowego i międzynarodowego. Działalność rozpoczął Pan 10 lipca 2000 r.

Przedmiotowa niezabudowana nieruchomość gruntowa nie była związana z Pana działalnością gospodarczą, nie była w żaden sposób wykorzystywana czy użytkowana. Leżała ugorem.

Nie wykorzystywał Pan i nie użytkował Pan tej nieruchomość - przez cały okres leżała ugorem - nie była wykorzystywana. W szczególności nie była przedmiotem umów cywilnoprawnych, takich jak najem czy dzierżawa.

Nie były podejmowane działania marketingowe w celu sprzedaży niezabudowanej nieruchomości gruntowej. Nie umieścił Pan nigdy żadnego ogłoszenie związanego z chęcią sprzedaży niniejszej nieruchomości.

Planowane odpłatne zbycie przedmiotowej nieruchomości nastąpi z Pana majątku prywatnego.

Dokonał Pan w przeszłości sprzedaży lokalu mieszkaniowego nabytego w 2003 roku, które wykorzystywał Pan od momentu zakupu do sprzedaży (2010 r.) na cele prywatne -mieszkalne, a środki ze sprzedaży przeznaczył Pan na cele prywatne- mieszkaniowe.

Sprzedał Pan działkę przemysłową - (…) ul. (…) - zakupiona była celem powadzenia działalności gospodarczej, jednak zmiana Pana sytuacji prywatnej oraz sytuacji gospodarczej na rynku przyczyniła się, iż była ogromna potrzeba jej sprzedaży - sprzedana była z majątku Pana firmy w grudniu 2021 roku, a środki były przeznaczone na spłatę kredytów oraz zobowiązań firmowych. Należy podkreślić, iż przeznaczenie tej nieruchomość było typowo przemysłowe i na taki cel była zakupiona. W okresie zakupu nieruchomości przedsiębiorca zajmował się handlem maszynami i urządzeniami, a obecnie zajmuje się działalnością naukowo-techniczną, tj. opracowywaniem dokumentacji technicznej.

Ponadto nie dokonywał Pan żadnej sprzedaży nieruchomości

Pytania

1.  Czy sprzedaż zakupionej uprzednio nieruchomości - niewykorzystywanej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej - będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Czy może zostać Pan uznany za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług (VAT) w zakresie tej transakcji?

2.  Czy sprzedaż zakupionej uprzednio nieruchomości - niewykorzystywanej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej - będzie zakwalifikowana jako przychód z działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT)?

3.  Czy w przypadku braku możliwości zakwalifikowania uzyskanego przez Pana przychodu z tytułu odpłatnego zbycia ww. nieruchomości do źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, należy przyjąć, że taka transakcja nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym?

Niniejsza interpretacja dotyczy pytań nr 2 oraz nr 3 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

W zakresie pytania nr 1 dotyczącego podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 2 i 3

Pana zdaniem, dokonanie sprzedaży uprzednio zakupionej nieruchomości, nie wykorzystywanej w ramach działalności gospodarczej, nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 tejże ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W omawianym zdarzeniu przyszłym należy przywołać także treść art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT, zgodnie z którym przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

a)  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

b)  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,

c)  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

d)  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

- wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c.

Mając na uwadze powyższe regulacje, należy wskazać, że przychód z działalności gospodarczej z tytułu sprzedaży nieruchomości mógłby powstać w sytuacji spełnienia następujących przesłanek.

Po pierwsze nieruchomość musiałaby zostać zakwalifikowana jako środek trwały firmy.

Po drugie musiałaby ona być wykorzystywana na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze względu na brak spełnienia tych przesłanek w sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku, po Pana stronie - w przypadku dokonania odpłatnego zbycia ww. nieruchomości - przychód z działalności gospodarczej nie powstanie.

Należy bowiem podkreślić, że jeżeli nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, nie została również zabudowana, ani nie była wykorzystywana w jakikolwiek sposób, to nie spełnia ona definicji środka trwałego z art. 22a ust. 1 ustawy o PIT. Nieruchomość nie podlegała ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Z uwagi na powyższe jej sprzedaż nie mieści się w dyspozycji art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a wspomnianej ustawy. Przychód z tytułu sprzedaży nie może zatem zostać zaliczony do źródła przychodów z tytułu działalności gospodarczej.

Należy go z kolei rozpatrzyć w kategorii przychodów o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. akt: I SA/Po 297/19).

Istotne dla sprawy stanowisko zawierają wybrane tezy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt: II FSK 1423/14, zgodnie z którymi:

• wprowadzone do art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. zastrzeżenie: "jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej" ma taki skutek, że dla kwalifikacji przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości do przychodów ze źródła regulowanego tym przepisem, bądź przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3) decydujące znaczenie będzie miało ustalenie, czy stanowią one wynik aktywności podatnika, której można przypisać cechy pozarolniczej działalności gospodarczej z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.
• o zarobkowym charakterze działalności gospodarczej nie decyduje faktyczne osiągnięcie zysku, lecz zamiar jego osiągnięcia. Sam zamiar podatnika osiągnięcia zysku w związku z przeprowadzanymi przez niego transakcjami (czynnościami), nie przesądza jednak w sposób wyłączny o przypisaniu uzyskanego z tych operacji przychodu do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., bez jednoczesnego spełnienia pozostałych przesłanek z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.
• o zaliczeniu określonych form aktywności podatnika do pozarolniczej działalności gospodarczej zadecyduje nie tyle dopełnienie przez niego wymogów formalnych, związanych z podjęciem i prowadzeniem działalności gospodarczej, ile okoliczności faktyczne świadczące o tym, że jego działania miały charakter zorganizowany i ciągły oraz, że były prowadzone w celu zarobkowym we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, a uzyskane w ten sposób przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 u.p.d.o.f.
• parametry pozwalające odróżnić sprzedaż wykonywaną w ramach działalności gospodarczej od wyzbywania się majątku prywatnego nie powinny różnić się zarówno przy ocenie określonych czynności z punktu widzenia ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i ustawy o podatku od towarów i usług.
• działania podatnika, w stosunku do stanowiących jego własność składników majątkowych (w tym mienia nieruchomego), wykazują cechy zorganizowania i ciągłości, w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., gdy podejmowane przez niego czynności, związane z zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, będą istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z operacji tych uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (nie okazjonalnego) źródła zarobkowania.
• każda transakcja związana ze sprzedażą nieruchomości (prawa użytkowania wieczystego, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu) powinna być rozpatrywana indywidualnie, z uwzględnieniem całokształtu okoliczności z nią związanych, w tym czynności podjętych przez sprzedającego przed dokonaną sprzedażą, a którą cechują przymioty charakterystyczne dla prowadzonej działalności gospodarczej (np. deweloperskiej). Znaczenie dla oceny zdarzenia mogą mieć również indywidualne cechy przedmiotu transakcji, bądź okoliczności życiowe, w jakich znajdował się podatnik dokonujący transakcji, a które miały wpływ na jego decyzje.

W dalszej kolejności należy zwrócić uwagę na przywołany w powyższym wyroku art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, z którego wynika, że podstawową cechą działalności gospodarczej jest jej zarobkowy charakter.

Dana działalność jest zarobkowa, jeżeli jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu rozumianego jako nadwyżka przychodów nad nakładami - czyli kosztami - tej działalności, czyli nakierowana jest na osiągnięcie zysku. Nie jest to jednak równoznaczne z koniecznością osiągnięcia tego zysku, gdyż w działalności gospodarczej może wystąpić również strata. Z powyższej regulacji wynika, że rezultat prowadzonej działalności nie jest istotny. Z kolei jednak sam zamiar osiągnięcia zysku nie przesądza w sposób wyłączny o przypisaniu uzyskanego przychodu do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3, bez jednoczesnego spełnienia pozostałych przesłanek z art. 5a pkt 6 tej ustawy (por. wyrok NSA z 7 lutego 2017 r., II FSK 4025/14). Wola uzyskania zysku w przytoczonym wyżej rozumieniu stanowić bowiem może również imperatyw, którym kierować się będzie podatnik zamierzający osiągnąć przychód zaliczany do innych źródeł niż pozarolnicza działalność gospodarcza, w tym np. z odpłatnego zbycia składników majątkowych należących do majątku osobistego (art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT). Nie ulega wątpliwości, że działalność gospodarcza musi być prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły, na co wskazuje planowa realizacja określonych zadań oraz podejmowanie ich w sposób systematyczny i powtarzalny (por. wyrok NSA z 27 czerwca 2017 r., II FSK 1446/15).

Dodatkowo nadmienia Pan i precyzuje, że nieruchomość która jest przedmiotem wniosku o interpretację w momencie zakupu przez Pana była objęta miejscowym planem zagospodarowania, zgodnie z którym była ona przeznaczona częściowo pod usługi, plan dopuszczał przeznaczenie części terenu na cele mieszkaniowe dla właścicieli zakładów-obiektów, zaś w pozostałej części przeznaczona była pod ulicę dojazdową.

Ponadto wydano w 2020 roku interpretację (…).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku w sprawie o sygn. akt II FSK 4025/14 wyjaśnił, że działania podatnika w stosunku do stanowiących jego własność składników majątkowych wykazują cechy zorganizowania i ciągłości w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, gdy podejmowane przez niego czynności, związane z zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, będą istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z operacji tych uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia formę stałego, ciągłego (nie okazjonalnego) źródła zarobkowania. Na pojęcie "zorganizowanie" w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonej działalności, jak i w fazie realizacyjnej. Może dotyczyć to również działań podejmowanych w odniesieniu do przedmiotu sprzedaży (np. jego przetworzenie w celu zwiększenia wartości, samodzielne podejmowanie szeroko zakrojonej akcji marketingowej), co w Pana przypadku nie wystąpiło. Ciągłość działań, to stałość ich wykonywania, powtarzalność, regularność i stabilność (por. wyrok II FSK 3025/15). Do zakwalifikowania aktywności jako działalności gospodarczej niezbędne jest również wykazanie profesjonalnego charakteru podejmowanych przez niego działań. Odróżnić od nich należy działania mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym mieniem, których cechą jest kierowanie się zasadami gospodarności. Zauważyć przy tym należy, że dopiero łączne spełnienie wszystkich przesłanek wymienionych w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT determinuje możliwość kwalifikacji uzyskanego przez podatnika przychodu do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 maja 2019 r., o sygn. akt: I SA/Łd 59/19).

Mając na uwadze powyższe, w Pana ocenie, dokonana sprzedaż ww. nieruchomości nie będzie skutkować powstaniem przychodu ze źródła jakim jest działalność gospodarcza. Stanie się tak, ze względu na brak możliwości zakwalifikowania omawianej nieruchomości, jako środka trwałego oraz ze względu na brak jej wykorzystywania w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

Pana zdaniem ewentualny przychód, uzyskany z tytułu sprzedaży nieruchomości, należy zaliczyć do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Natomiast ze względu na upływ wskazanego w tymże przepisie terminu, sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei w przypadku braku możliwości zakwalifikowania uzyskanego przez Pana przychodu z tytułu odpłatnego zbycia ww. nieruchomości do żadnego z ww. wskazanych źródeł (zarówno z art. 10 ust. 1 pkt 3, jak i art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT), należy przyjąć, że taka transakcja nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:

Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.

W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.

Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

• odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
• zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych:

Określenie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej

Treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m. in. łączne spełnienie trzech warunków:

• po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
• po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
• po trzecie, w sposób ciągły.

Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:

1. jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;

2. wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;

3. prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy podatnik dokonał jej rejestracji.

Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia tak zarysowanego problemu nabiera kwestia ustalenia właściwych relacji między regulacją art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w związku z art. 5a pkt 6), a art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej ustawy. Sygnalizowane w judykaturze problemy związane ze stosowaniem tych przepisów biorą się z tego, że z ich treści trudno wyinterpretować w sposób jednoznaczny, gdzie przebiega granica między tym, co stanowi obrót nieprofesjonalny, a tym co należy rozpoznawać jako czynności związane z prowadzeniem pozarolniczej działalności gospodarczej (wyrok NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 379/14, z 9 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 1423/14, z 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 773/13 i inne).

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego określone prawa i obowiązki.

W związku z powyższym, aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć charakter zarobkowy. Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.

Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”, „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”, „wprowadzać porządek”.

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Zatem jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca 2015 roku sygn. I SA/Po 919/14:

Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności, (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód jednego z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy. Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma kluczowe znaczenie dla ustalenia sposobu opodatkowania przychodu.

Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez Pana do właściwego źródła przychodu należy ocenić również zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem niezabudowanej działki gruntu, o której mowa we wniosku.

Powziął Pan wątpliwość, czy przychód z planowanej sprzedaży ww. działki, stanowić będzie dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu przychodu uzyskanego ze sprzedaży niezabudowanej działki, należy rozważyć, czy czynność planowanej sprzedaży tej działki zawiera znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.

W konsekwencji, o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży nieruchomości do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować takie okoliczności jak: ilość działek mających być przedmiotem sprzedaży, osiągnięcie zysku, złożenie uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zamieszczenia ogłoszenia sprzedaży na portalach ogłoszeniowych, umieszczenie banneru informacyjnego czy wynajęcie pośredników w obrocie nieruchomościami w celu ich sprzedaży.

Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego nie sposób zatem przyjąć, że planowana przez Pana sprzedaż działki, będzie spełniała kryteria wynikające z definicji działalności gospodarczej sformułowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Całokształt okoliczności, a w szczególności zakres i cel Pana działania, fakt, że sprzedaż niezabudowanej działki nastąpi po upływie długiego czasu od jej nabycia, nie podejmował Pan ponadstandardowych działań zmierzających do sprzedaży przedmiotowej działki (ponoszenie nakładów, dzięki którym nieruchomość stałaby się szczególnie atrakcyjna dla potencjalnych nabywców) sugeruje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pana działań nie można uznać za działania zarobkowe. Jak już wcześniej wyjaśniono, zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny.

W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Pana wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie nabył Pan działki w celu jej odsprzedaży o czym może świadczyć fakt, że jest Pan w jej posiadaniu od 18 lat. Nie prowadzi i nie prowadził Pan w sposób profesjonalny zorganizowanego i ciągłego działania w celu przygotowania działki do sprzedaży. W konsekwencji, istotą Pana działań nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, lecz zwykły zarząd majątkiem.

Okoliczności dotyczące nabycia działki oraz jej planowanej sprzedaży nie dają podstaw do przyjęcia, że spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkujące zaliczenie planowanej sprzedaży do działalności gospodarczej. Nie sposób zatem uznać, że w realiach analizowanej sprawy działania podejmowane przez Pana pozwalają na zakwalifikowanie sprzedaży działki do kategorii przychodu z działalności gospodarczej. Nie prowadził Pan na tej działce działalności gospodarczej, nabył ją Pan z zamiarem wybudowania nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, zatem jest to zarząd majątkiem prywatnym. Sprzedaż przez Pana wskazanej we wniosku niezabudowanej działki gruntu nie będzie nosiła przymiotów działalności gospodarczej.

Działalnie takie nie spełniają kryteriów wynikających z definicji działalności gospodarczej sformułowanych w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W treści wniosku wskazał Pan także, że w akcie notarialnym wskazano, że zakupiona przez Pana nieruchomość została nabyta na potrzeby prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Zapis ten został do umowy wprowadzony na wniosek banku udzielającego kredytu - jako warunek udzielenia kredytu. Na nieruchomości planował Pan wybudować nieruchomość na własne cele mieszkaniowe, natomiast ze względu na chorobę nowotworową żony do tej pory nie podjął Pan żadnych czynności w tym zakresie oprócz doprowadzenia wody i prądu do działki po zakupie. Zakupiona nieruchomość nie stanowiła środka trwałego Pana firmy. Koszty kredytu oraz odsetki od kredytu nie były ujmowane jako koszty w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Pomimo treści umowy sprzedaży, od momentu zakupu do dnia dzisiejszego nie była ona wykorzystywana w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Przedmiotowa niezabudowana nieruchomość gruntowa nie była związana z Pana działalnością gospodarczą, nie była w żaden sposób wykorzystywana czy użytkowana. Leżała ugorem.

Według art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przytoczonym art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które - w przypadku uzyskania ich przez podatnika - stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Takimi przychodami są m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia składników majątku, tj. środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co wynika z treści art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy.

Natomiast na podstawie art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi w prowadzonej działalności gospodarczej (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ww. ustawy) stanowią przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ustawy.

Wobec tego, co do zasady regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych objęty został przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które spełniają ustawową definicję środka trwałego oraz wartości niematerialnej i prawnej, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie wprowadził te składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej.

O tym, jaki składnik majątku stanowi środek trwały, decydują regulacje zawarte w art. 22a i 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 22c ww. ustawy:

Stosownie natomiast do art. 22d ust. 2 ww. ustawy:

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ani zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od jego wartości początkowej dokonywania jego amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest ustawowym wyłączeniem z amortyzacji podatkowej).

Zaliczenie przychodu ze sprzedaży składnika majątku wykorzystywanego w prowadzonej działalności do przychodów z działalności gospodarczej jest możliwe, jeśli spełnione zostaną łącznie następujące warunki:

• składnik majątku wykorzystywano dla celów prowadzonej działalności gospodarczej,
• składnik ten stanowi/stanowił środek trwały w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• składnik majątku podlegał ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Z przytoczonych przepisów wynika ponadto, że składniki majątku uznawane są za środek trwały, gdy spełniają następujące warunki:

• stanowią własność lub współwłasność podatnika,
• są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
• przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
• są wykorzystywane przez podatnika m.in. na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Wobec powyższego, przedmiotowa nieruchomość - niezabudowana działka gruntu, nie spełnia warunków do uznania jej za środek trwały. Składnik majątku uznaje się za środek trwały, gdy jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Tymczasem, jak sam wskazał Pan we wniosku, od momentu zakupu do dnia dzisiejszego przedmiotowa działka nie była wykorzystywana w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, nie była związana z Pana działalnością gospodarczą, nie była w żaden sposób wykorzystywana czy użytkowana (leżała ugorem) - oznacza to, że nie była ona używana w działalności gospodarczej. Z treści wniosku wynika, że jedynym Pana zamiarem było wybudowanie na niej nieruchomości mieszkalnej na własne cele mieszkaniowe. Nie wskazał Pan innego sposobu wykorzystania przedmiotowej działki w działalności gospodarczej, zatem nie jest ona środkiem trwałym.

Zatem, na podstawie treści wniosku nie można uznać, by sprzedaż działki miała nastąpić w ramach działalności handlowej wykonywanej w sposób zorganizowany i ciągły. Nie można również stwierdzić, że planowana transakcja będzie zbyciem środka trwałego wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej. Tym samym zbycie przedmiotowej działki nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Okoliczności opisane we wniosku wskazują, że skutki podatkowe planowanej sprzedaży, należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z cytowanego wcześniej art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skutki podatkowe sprzedaży działki

Nabył Pan przedmiotową działkę, na podstawie umowy sprzedaży, 22 stycznia 2008 r. Zatem 22 stycznia 2008 r. jest datą nabycia, od której liczony jest 5-letni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Wobec tego, pięcioletni okres liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie działki przez Pana niewątpliwie upłynął.

W związku z tym, że planowana sprzedaż ma nastąpić po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przedmiotowej niezabudowanej nieruchomości gruntowej, to sprzedaż ta w świetle okoliczności przedstawionych we wniosku, nie będzie stanowiła dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy i tym samym nie będzie w ogóle podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Pana stanowisko należało uznać więc za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.