0114-KDIP3-2.4011.437.2026.2.BM

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 8 maja 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Jest Pan obywatelem Rumunii (UE). Do kwietnia 2023 r. mieszkał Pan na stałe w Rumunii. W kwietniu 2023 r. przyjechał Pan do Polski i rozpoczął pracę na podstawie umowy o pracę. Polskim rezydentem podatkowym stał się Pan w październiku 2023 r.

Nie rozpoczął Pan ulgi na powrót w 2023 r. We wrześniu 2024 r. otworzył Pan jednoosobową działalność gospodarczą, kontynuując jednocześnie zatrudnienie na umowie o pracę.

W 2024 r. osiągał Pan zatem przychody z etatu oraz z jednoosobowej działalności gospodarczej.

W związku z tym, że do 29 kwietnia 2024 r. nie ukończył Pan 26. roku życia, korzystał Pan z ulgi dla młodych (art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT).

W 2023 oraz 2024 r. wykorzystał Pan pełny roczny limit w wysokości 85.528 zł zwolnienia.

Zgodnie z wyjaśnieniami Ministerstwa Finansów, limit w wysokości nieprzekraczającej 85.528 zł jest łączny w roku podatkowym dla ulg PIT-0 (dla młodych do 26 roku życia, na powrót, rodzin posiadających 4 lub więcej dzieci i pracujących seniorów) - niezależnie od liczby płatników i umów.

Przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r. i chce Pan skorzystać z ulgi na powrót (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT). Spełnia Pan warunek braku miejsca zamieszkania w Polsce w trzech pełnych latach kalendarzowych poprzedzających rok zmiany (2020-2022) oraz od początku 2023 r. do dnia poprzedzającego zmianę rezydencji, spełnia Pan także przesłankę obywatelstwa UE (Rumunia).

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Chciałby Pan skorzystać z ulgi na powrót od 2024 roku.

Przyjechał Pan do Polski 8 kwietnia 2023 roku, aby rozpocząć pracę w firmie (…) od 17 kwietnia 2023 roku.

Powodem, dla którego przeprowadził się Pan do Polski, było to, że otrzymał Pan atrakcyjną ofertę pracy od firmy (…), którą postanowił Pan przyjąć. Przyjęcie tej oferty oznaczało, że musiał Pan przeprowadzić się do Polski.

Przyjechał Pan sam do Polski.

Pana mama, brat i reszta dalszej rodziny zostali w Rumunii. Nie posiada Pan żony, partnerki lub dzieci.

Od kwietnia 2023 roku przeniósł Pan centrum interesów gospodarczych do Polski.

Nie ma Pan żadnych powiązań gospodarczych z Rumunią. Ma Pan tam jedynie otwarte konto bankowe.

Pana rodzina nadal mieszka w Rumunii: mama, brat i dalsza rodzina. Nie posiada Pan żony, partnerki lub dzieci.

W wyniku zmiany miejsca zamieszkania na Polskę podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Nie zamierza Pan wracać do Rumunii.

Posiada Pan zaświadczenia o zatrudnieniu od byłych pracodawców z Rumunii za okresy od czerwca 2018 roku do kwietnia 2023 roku.

Nie mieszkał Pan w Polsce przed przeprowadzką do tego kraju. W kwietniu 2023 r. przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania dla celów podatkowych, a o wydanie karty pobytu UE złożył Pan wniosek we wrześniu 2023 r. - została ona wydana w październiku 2023 r.

Chciałby Pan odliczyć ulgę na powrót od dochodów z tytułu umowy o pracę.

Oprócz umowy o pracę prowadzi Pan w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą i płaci Pan wszystkie podatki w Polsce.

Forma opodatkowania do rozliczania przychodów z działalności gospodarczej to ryczałt.

Suma osiąganych przez Pana przychodów przekroczy - w którymkolwiek roku podatkowym, w którym będzie Pan chciał skorzystać z ulgi na powrót - kwotę 85.528 zł rocznie (z wyłączeniem przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku).

Nie korzystał Pan wcześniej w całości lub w części z ulgi na powrót.

Pytania

1)  Czy w opisanym stanie faktycznym spełnia Pan warunki zastosowania ulgi na powrót (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT): przeniesienie rezydencji po 31 grudnia 2021 r., brak miejsca zamieszkania w Polsce w okresach ustawowych, obywatelstwo UE?

2)  Skoro zmiana rezydencji nastąpiła w 2023 r., to czy czteroletni okres korzystania z ulgi na powrót musi rozpocząć się najpóźniej w 2024 r. (tj. w roku następującym po roku zmiany) i wówczas, jeżeli rozpocznie Pan korzystanie z ulgi na powrót w 2024 roku, to warunki do zastosowania ulgi zostaną spełnione?

3)  Jeżeli rozpocznie Pan ulgę na powrót w 2024 r., ale łączny limit w wysokości 85.528 zł w 2024 r. został w całości wykorzystany przez ulgę dla młodych, to:

a)  czy wykazanie w korekcie zeznania rocznego za 2024 r. ulgi na powrót z kwotą 0 zł (z powodu wyczerpania wspólnego limitu przez ulgę dla młodych) jest prawidłowe?

b)  czy taka korekta zeznania rocznego 2024 r. wspomniana w pkt. a (ze zwolnieniem „0 zł” na powrót) liczy się jako pierwszy z 4 kolejnych lat okresu ulgi na powrót?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1.

W Pana ocenie spełnia on warunki ponieważ rezydencja podatkowa została przeniesiona po 31 grudnia 2021 r., nie posiadał Pan miejsca zamieszkania w Polsce w okresach wymaganych tj. 2020-2022 oraz od 1 stycznia 2023 r. do dnia poprzedzającego zmianę oraz posiada Pan obywatelstwo UE (Rumunia).

W konsekwencji przysługuje Panu zwolnienie w wysokości 85.528 zł rocznie przez 4 kolejne lata na zasadach przewidzianych w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad. 2.

Pana zdaniem okres 4 lat ulgi na powrót musi zostać rozpoczęty najpóźniej w 2024 r., czyli jeżeli rozpocznie Pan korzystanie z ulgi na powrót w 2024 roku to warunki do zastosowania ulgi zostaną spełnione. Z przepisów podatkowych i materiałów Ministerstwa Finansów wynika, że okres 4 lat liczy się od początku roku, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego po wystąpieniu zmiany. Skoro zmiana rezydencji miała miejsce w 2023 r. to najpóźniejszym rokiem rozpoczęcia ulgi na powrót jest 2024 r.

Ad. 3.

W jednym roku podatkowym funkcjonuje łączny limit ulgi w wysokości 85 528 zł dla ulg PIT 0 tj. dla młodych do 26 roku życia, na powrót, rodzin posiadających czwórkę lub więcej dzieci oraz dla pracujący seniorów. W Pana ocenie jeżeli w 2024 r. limit został w całości wykorzystany przez ulgę dla młodych, to ulga na powrót w 2024 r. wyniesie 0 zł. W związku z tym rok 2024 pozostaje pierwszym z 4 lat, nawet jeżeli ulga ta nie zostanie wykorzystana kwotowo albowiem według przepisów podatku dochodowego od osób fizycznych nie ma takiego wymogu - co uważa Pan za prawidłowe i prosi o potwierdzenie.

Pana zdaniem:

Ad. a) wykazanie w korekcie zeznania rocznego za 2024 r. ulgi na powrót z kwotą 0 zł (z powodu wyczerpania wspólnego limitu przez ulgę dla młodych) jest prawidłowe.

Ad. b) korekta zeznania rocznego za 2024 r. wspomniana w pkt. a (ze zwolnieniem „0 zł” na powrót) liczy się jako pierwszy z 4 kolejnych lat okresu ulgi na powrót.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia.

W świetle z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są:

Przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a)  ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)  z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)  z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych

d)  z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 powołanej ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3) podatnik:

a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b) miał miejsce zamieszkania:

- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 cytowanej ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Ponadto, z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Wątpliwość Pana budzi kwestia, czy kwalifikuje się Pan do skorzystania z „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ww. ulga polega na zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r.

W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.

Z treści wniosku i uzupełnienia wynika, że od czerwca 2018 r. do kwietnia 2023 r. przebywał Pan i pracował na stałe w Rumunii. W ww. okresie Pana centrum interesów życiowych (ośrodek interesów osobistych i gospodarczych) znajdowało się w Rumunii. Posiadał Pan tam stałe miejsce zamieszkania, był zatrudniony na podstawie rumuńskich umów o pracę i tam odprowadzał podatki. Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.

Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ww. ustawy.

Z treści wniosku wynika, że nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok zmiany (tj. w latach 2020-2022) oraz od początku 2023 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadził się Pan do Polski. Zatem, spełnił Pan również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.

Jednym z warunków, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) jest posiadanie przez podatnika obywatelstwa innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Posiada Pan obywatelstwo Rumunii (UE), zatem spełnił Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy.

Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):

Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe, czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

Z przedstawionego przez Pana opisu wniosku wynika, że posiada Pan zaświadczenia o zatrudnieniu od byłych pracodawców z Rumunii potwierdzające, że Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych przed przyjazdem do Polski znajdowało się w Rumunii. Spełnił Pan zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, spełnił Pan również obwarowanie wynikające z art. 21 ust. 43 pkt 5 cyt. ustawy podatkowej, jako że nie korzystał Pan wcześniej z „ulgi na powrót”. Zatem, na gruncie opisanego stanu faktycznego przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych ze stosunku pracy.

Ww. zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85.528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Odnosząc się do Pana kolejnej wątpliwości, tj. czy skoro zmiana rezydencji nastąpiła w 2023 r., to czy czteroletni okres korzystania z ulgi na powrót musi rozpocząć się najpóźniej w 2024 r. (tj. w roku następującym po roku zmiany) i wówczas, jeżeli rozpocznie Pan korzystanie z ulgi na powrót w 2024 roku, to warunki do zastosowania ulgi zostaną spełnione.

Zgodnie z przepisami ustawy o PIT, ulga przysługuje przez cztery kolejno po sobie następujące lata podatkowe, przy czym to podatnik ma prawo zadecydować, czy chce rozpocząć ten okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania (w Pana przypadku: od 2023 r.) czy od początku roku następnego (w Pana przypadku od 2024 r.). Rozpoczynając korzystanie z ulgi w 2024 roku, warunki zostaną spełnione, a czteroletni okres obejmie lata 2024-2027.

W odniesieniu do Pana sytuacji, zmienił Pan miejsce stałego zamieszkania na Polskę w kwietniu 2023 r., zatem może Pan skorzystać z ulgi na powrót w latach 2023-2026 lub 2024-2027.

W związku z powyższym w Pana sprawie 4-letni okres korzystania z ulgi na powrót musi rozpocząć się najpóźniej w 2024 r.

We wniosku wskazał Pan, że do 29 kwietnia 2024 r. nie ukończył Pan 26. roku życia, korzystał Pan z „ulgi dla młodych”. W 2023 r. oraz 2024 r. wykorzystał Pan pełny roczny limit w wysokości 85.528 zł zwolnienia.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są przychody:

a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy,

b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c) z tytułu odbywania praktyki absolwenckiej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz.U. z 2018 r. poz. 1244),

d) z tytułu odbywania stażu uczniowskiego, o którym mowa w art. 121a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe,

e) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- otrzymane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

Analiza treści powyższego zwolnienia podatkowego prowadzi do wniosku, że zwolnienie to nie ma charakteru jedynie podmiotowego, ale ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Podmiotowy, bowiem jest adresowane do podatników podatku dochodowego, którzy nie ukończyli 26 roku życia. Przedmiotowy, bo nie wszystkie przychody osiągnięte przez wskazanych metrykalnie podatników mogą korzystać z tego zwolnienia - dotyczy ono bowiem jedynie przychodów enumeratywnie wymienionych w cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Możliwość zastosowania tego zwolnienia ustawodawca uzależnił zatem od łącznego spełnienia wszystkich przesłanek wytyczonych analizowanym przepisem - zarówno tej podmiotowej, jak i tej przedmiotowej. Są to warunki niezbędne do zastosowania zwolnienia.

Suma przychodów zwolnionych od podatku w ramach „ulgi dla młodych” nie może przekroczyć rocznie 85.528 zł. Po przekroczeniu rocznego limitu przychodów zwolnionych w ramach tej ulgi, nadwyżka przychodów podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Do dochodów podlegających opodatkowaniu według skali podatkowej ponad limit 85.528 zł ma zastosowanie kwota wolna od podatku w wysokości 30.000 zł rocznie (czyli podstawa obliczenia podatku, od której nie powstaje obowiązek zapłaty podatku).

Jednakże należy zauważyć, że na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Zatem podatnik spełniający warunki do zastosowania ulg wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 148, 152, 153 i 154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może z nich skorzystać do przychodu, nie przekraczającego w latach podatkowych kwoty 85.528 zł.

Przychodami zwolnionymi, o których mowa w cytowanym powyżej artykule, są m. in. przychody otrzymane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia (ulga dla młodych), czy przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ulga na powrót).

Literalne brzmienie cytowanego powyżej przepisu wskazuje, że limit 85.528 zł jest jeden dla wszystkich ulg, co oznacza, że wszystkie ulgi, z których podatnik korzysta w danym roku, nie mogą łącznie przekroczyć progu 85.528 zł.

Zasady ustalania podstawy obliczenia podatku określa art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast o skali podatkowej stanowi art. 27 ust. 1 tej ustawy.

Wskazał Pan, że do 29 kwietnia 2024 r. korzystał Pan z ulgi dla młodych i wykorzystał Pan w 2024 r. cały przysługujący limit.

Ulga na powrót w Pana przypadku powinna być zastosowana od 2023 r. lub od początku roku następnego, czyli 2024 r. i w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych.

Skoro w latach 2023-2024 wykorzystał Pan limit, o którym mowa w art. 21 ust. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, korzystając z ulgi dla młodych, to z ulgi na powrót może Pan skorzystać w 2025 r., 2026 r. i w 2027 r. (w ramach przysługującego limitu).

Nawiązując do Pana wątpliwości, w zakresie pytania Nr 3 stwierdzam, że wykazanie w korekcie zeznania rocznego za 2024 r. ulgi na powrót z kwotą „0 zł” jest prawidłowe i konieczne, jeśli łączny limit zwolnień (wynoszący 85.528 zł) został już w całości wyczerpany przez ulgę dla młodych.

Podkreślam, że ustawowy limit przychodów zwolnionych z podatku w wysokości 85.528 zł (tzw. ulgi PIT-0) jest łączny. Dotyczy to m.in. ulgi na powrót, ulgi dla młodych, ulgi dla rodzin 4+ oraz ulgi dla pracujących seniorów. Oznacza to, że suma przychodów zwolnionych ze wszystkich tych preferencji w danym roku podatkowym nie może przekroczyć tej kwoty.

W zeznaniu rocznym należy wykazać przychody i przypisać je do konkretnych ulg, nawet jeśli limit został wyczerpany. Wpisanie kwoty (0 zł) w odpowiednim polu dla ulgi na powrót informuje urząd skarbowy, że podatnik spełnia warunki do tej preferencji, ale z powodu limitu zwolnienie z tego tytułu nie przysługuje, a przychód zostanie rozliczony na zasadach ogólnych (lub poprzez ulgę dla młodych).

Korekta zeznania rocznego za 2024 r., w której wykazano zerowy (lub nierozliczony) limit ulgi na powrót ze względu na wcześniejsze wykorzystanie łącznego limitu 85.528 zł w ramach ulgi dla młodych, wlicza się jako pierwszy z czterech kolejnych lat przysługującego okresu. Cztery lata podatkowe biegną nieprzerwanie i liczone są - w zależności od wyboru dokonanego przez podatnika:

• od początku roku, w którym nastąpiła zmiana rezydencji, albo
• od początku roku kolejnego.

Ponieważ wariant "zerowy" oznacza, że podatnik formalnie skorzystał ze zwolnienia (choć w limicie innej preferencji), prawo do odliczenia zostało zainicjowane w zeznaniu za 2024 rok.

Zatem Pana stanowiska do przedstawionych pytań uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.