0114-KDIP3-2.4011.418.2026.2.JK3

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – na wezwanie – pismem z 30 kwietnia 2026 r. (data wpływu 30 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą fizyczną posiadającą rezydencję podatkową w Szwecji, co potwierdza posiadany certyfikat rezydencji podatkowej wydany przez właściwy organ podatkowy w Szwecji. Wykonuje Pani pracę zdalnie wyłącznie z terytorium Szwecji. Nie wykonuje Pani pracy na terytorium Polski oraz nie posiada w Polsce zakładu, stałej placówki ani innej formy stałej obecności gospodarczej.

Pani dochody są uzyskiwane za pośrednictwem inkubatora przedsiębiorczości mającego siedzibę w Polsce. Pomimo przedstawienia certyfikatu rezydencji podatkowej, inkubator pobiera zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 20%.

Stan faktyczny dotyczy sytuacji, w której zaliczki na podatek zostały już pobrane.

Zdarzenie przyszłe dotyczy kontynuacji współpracy z inkubatorem przedsiębiorczości na tych samych zasadach, w ramach której inkubator będzie nadal pobierał zaliczki na podatek dochodowy.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wniosek dotyczy okresu od lutego 2026 r. do marca 2026 r. (stan faktyczny) oraz kolejnych miesięcy 2026 r., w których podatek jest lub będzie pobierany (zdarzenie przyszłe). W okresie objętym wnioskiem posiada Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Szwecji. Certyfikat rezydencji podatkowej Szwecji został wydany i obowiązuje od dnia 21 stycznia 2026 r. i obejmuje rok 2026.

W okresie objętym wnioskiem przebywa Pani i będzie Pani przebywać głównie na terytorium Szwecji, powyżej 183 dni w roku podatkowym. Świadczy Pani pracę zdalnie na rzecz polskiej spółki. Praca wykonywana jest na podstawie umowy o dzieło.

Pytania

1)  Czy w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym dochody uzyskiwane przez Panią podlegają opodatkowaniu w Polsce?

2)  Czy w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym inkubator przedsiębiorczości jako płatnik jest zobowiązany do pobierania zaliczek na podatek dochodowy od tych dochodów?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem dochody uzyskiwane w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.

Posiada Pani rezydencję podatkową w Szwecji, co oznacza, że zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega Pani w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu wyłącznie od dochodów osiąganych na terytorium Polski.

Wykonuje Pani pracę zdalnie wyłącznie z terytorium Szwecji oraz nie posiada w Polsce zakładu ani stałej placówki, w związku z czym dochód nie jest osiągany na terytorium Polski. Zgodnie z postanowieniami Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, dochody z działalności wykonywanej samodzielnie podlegają opodatkowaniu w państwie rezydencji, jeżeli działalność nie jest wykonywana za pośrednictwem zakładu w drugim państwie.

W konsekwencji Pani dochody powinny podlegać opodatkowaniu wyłącznie w Szwecji. W związku z powyższym brak jest podstaw do poboru zaliczek na podatek dochodowy w Polsce od wskazanych dochodów, a inkubator przedsiębiorczości jako płatnik nie jest zobowiązany do ich pobierania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przepisy ogólne i obowiązek podatkowy

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Jako pierwszy warunek przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/ klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy, analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów życiowych.

Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy:

Według art. 3 ust. 2d ww. ustawy:

Wskazana wyżej zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródła przychodów położonych na jej terytorium. Nie są natomiast w Polsce opodatkowane osoby fizyczne z tytułu dochodów, których źródło jest położone za granicą. Warunkiem posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski miejsca zamieszkania lub zakładu.

Na podkreślenie zasługuje również fakt, że katalog dochodów (przychodów) wymienionych w art. 3 ust. 2b ww. ustawy, nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc, ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie „źródła”. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczypospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).

Za dochody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się również dochody pochodzące od polskiego płatnika, wypłacone osobie, która usługi określone w umowie zawartej pomiędzy stronami wykonuje za granicą.

W myśl art. 4a ww. ustawy:

Opodatkowanie dochodów na terytorium Polski

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Jednocześnie wskazać należy, że w myśl art. 11a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się:

W przypadku umów zlecenia, umów o dzieło czy umów o podobny charakterze wykonywanie pracy przez cudzoziemca traktowane jest jako działalność wykonywana osobiście – o której mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Obowiązki płatnika z tytułu wypłaty wynagrodzeń nierezydentom z tytułu ww. umów, w tym umowy o dzieło reguluje art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 41 ust. 1 powołanej ustawy stanowi, że:

Według art. 41 ust. 4 cyt. ustawy:

W myśl, art. 42 ust. 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 42 ust. 1a ww. ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 42 ust. 4 ww. ustawy:

Według art. 42 ust. 6 ww. ustawy:

Podatek u źródła

W myśl art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów:

W art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacanych przez podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez polski podmiot wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta, w trybie i na zasadach wymienionych w art. 41 ww. ustawy.

Z wniosku i uzupełnienia wynika, że Pani stałym miejscem zamieszkania dla celów podatkowych jest Szwecja (posiada Pani szwedzką rezydencję podatkową). Wykonuje Pani pracę zdalnie wyłącznie z terytorium Szwecji. Nie wykonuje Pani pracy na terytorium Polski. Świadczy Pani pracę zdalnie na rzecz polskiej spółki. Praca wykonywana jest na podstawie umowy o dzieło. Pani dochody są uzyskiwane za pośrednictwem inkubatora przedsiębiorczości mającego siedzibę w Polsce.

Analizując możliwość zastosowania w sprawie uregulowań zawartych w art. 29 ust. 1 ustawy, należy w pierwszej kolejności wskazać, że ustawodawca nie uzależnił opodatkowania należności wymienionych w tym przepisie od faktu, czy są one „fizycznie” wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale wskazał, że opodatkowaniu podlegają przychody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Kluczowe znaczenie ma zatem interpretacja pojęcia „przychody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”.

Wyjaśnić należy, że pod pojęciem „dochody (przychody) osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej” należy bowiem rozumieć zarówno dochody (przychody) osiągane z podejmowania działań, w tym np. z wynajmu lub sprzedaży nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i dochody (przychody) uzyskiwane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osobę mającą ograniczony obowiązek podatkowy np. dochód z tytułu wykonywania usługi za granicą przez tę osobę na rzecz podmiotu polskiego. Stąd terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest miejscem wypłaty wynagrodzenia, które stanowi dochód podatnika. W tej sytuacji miejsce wypłaty stanowi jedno z kryteriów oceny miejsca położenia źródła przychodów.

Tym samym, wynagrodzenie z tytułu umowy o dzieło wypłacane osobom zagranicznym przez polskiego płatnika za wykonanie usług fizycznie poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest dochodem, którego źródło znajduje się w Polsce, albowiem występuje gospodarczy związek tego dochodu z terytorium Polski. Dochód ten został zatem osiągnięty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W takiej sytuacji – co do zasady – zastosowanie ma art. 29 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże jak wynika z art. 29 ust. 2 tej ustawy:

Art. 5a pkt 21 ww. ustawy stanowi, że:

W świetle powyższego zastosowanie przepisów właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jest zatem możliwe pod warunkiem uzyskania przez płatnika certyfikatu rezydencji podatnika, potwierdzającego miejsce jego zamieszkania. Certyfikat rezydencji stanowi środek dowodowy posiadania rezydencji podatkowej w określonym kraju, czego potwierdzenie umożliwia płatnikowi, zastosowanie postanowień stosownej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Posiadanie certyfikatu rezydencji podatnika upoważnia płatnika do zastosowania stawki podatku wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę, zamiast stosowania stawki określonej w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub niepobrania podatku zgodnie z odpowiednim przepisem umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej przez Polskę. Zatem, w sytuacji kiedy płatnik nie posiada aktualnego certyfikatu rezydencji tej osoby, ma on obowiązek stosowania przepisów prawa krajowego.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, w przypadku gdy nie przedłoży Pani płatnikowi certyfikatu rezydencji podatkowej, to z tytułu wypłaty wynagrodzenia z umowy o dzieło jako osobie fizycznej mającej miejsce zamieszkania w Szwecji, płatnik będzie zobowiązany do poboru podatku u źródła w wysokości 20% na podstawie art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W sytuacji braku certyfikatu rezydencji podatkowej brak jest możliwości zastosowania postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i należy stosować przepisy krajowe.

Natomiast, gdy przedłoży Pani płatnikowi ważny certyfikat rezydencji podatkowej, to zastosowanie znajdzie Konwencja między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. 2006 r. Nr 26 poz. 193).

Przychody uzyskiwane na podstawie umowy o dzieło, zaliczane są do kategorii tzw. wolnych zawodów, o których mowa w art. 14 ww. Konwencji. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu:

Przy czym, jak wynika z art. 14 ust. 2 ww. Umowy:

Zatem, w sytuacji gdy płatnik wypłacił/będzie wypłacał Pani – osobie mającej miejsce zamieszkania w Szwecji oraz wykonującej usługi na terytorium Szwecji, wynagrodzenie z tytułu umowy o dzieło i przedłożyła /przedłoży Pani ważny certyfikat rezydencji podatkowej Szwecji na moment tej wypłaty, to płatnik nie będzie zobowiązany do poboru podatku u źródła w Polsce. Zastosowanie mają postanowienia konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Szwecją, które przewidują opodatkowanie tych dochodów w państwie rezydencji odbiorcy, tj. w Szwecji, ponieważ zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 14 ust. 1 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu.

Zatem w przypadku przedstawienia certyfikatu rezydencji, przy świadczeniu usług wyłącznie z terytorium Szwecji, wypłacane Pani wynagrodzenie nie podlega/nie będzie podlegało opodatkowaniu w Polsce. Płatnik nie jest/nie będzie zobowiązany do pobierania podatku w wysokości 20% przychodu.

Powyższe ustalenia będą miały zastosowanie również do przyszłych przychodów z tytułu zawartej przez Panią umowy o dzieło, dopóki nie ulegnie zmianie stan faktyczny lub prawny.

Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) i zastosuje się Pani do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.