0114-KDIP3-2.4011.371.2026.3.MT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest

• nieprawidłowe – w zakresie stwierdzenia, że w stosunku do kwoty zwrotu ma zastosowanie Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe,
• nieprawidłowe – w zakresie możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego z tytułu umorzenia kredytu w części w jakiej został on zaciągnięty na spłatę debetu, karty kredytowej oraz kredytów konsumpcyjnych niezabezpieczonych hipotecznie,
• prawidłowe – w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 20 kwietnia 2026 r. (wpływ 23 kwietnia 2026 r.) oraz pismem z 19 maja 2026 r. (wpływ 22 maja 2026 r.) w odpowiedzi na wezwania.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

2 grudnia 2004 r. zawarł Pan wraz z żoną umowę kredytu hipotecznego z X S.A., który następnie został przekształcony w Y, na kwotę 391.600,01 zł, kredyt jest indeksowany kursem CHF. Kredyt przeznaczony był na spłatę zobowiązań zaciągniętych w innych bankach na cele mieszkaniowe - na budowę i wykończenie domu jednorodzinnego w (…). Kredyt jest zabezpieczony hipoteką. Kredyt dotyczy jednej nieruchomości i Pan oraz Pana żona nie korzystaliście wcześniej ze zwolnienia w pełnym zakresie lub częściowym. Jest to pierwsza i jedyna nieruchomość Pana i Pana żony, która służy zaspokojeniu waszych potrzeb mieszkaniowych.

Po 18 latach spłaty kredytu, ponieważ według Banku saldo kredytu rosło, a nie malało, w 2021 r. złożył Pan wraz z żoną pozew do sądu w związku z abuzywnymi zapisami w umowie kredytowej. W dniu 1 grudnia 2025 r. sąd pierwszej instancji wydał korzystny dla Pana i Pana żony wyrok, od którego Y złożył apelację jednocześnie przesłał propozycję ugody, w której Bank proponuje umorzenie całości aktualnego zadłużenia Pana i Pana żony, które (w ocenie Banku) na dzień sporządzenia propozycji ugodowej, tj. 8 lutego 2026 r. wynosi 418.429,77 zł. Dodatkowo, Bank proponuje zwrot na rzecz Pana i Pana żony kwoty 35.250,00 zł jako części nadpłaty kredytu.

Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego

2 grudnia 2004 r. zawarł Pan wraz z żoną umowę kredytu hipotecznego z X S.A., który następnie został przekształcony w Y, na kwotę 391 600,01 złotych, kredyt jest indeksowany kursem CHF.

Kredyt został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Kredyt przeznaczony był na spłatę zobowiązań zaciągniętych w innych bankach:

• kredytu hipotecznego w CHF w Z S.A. nr umowy (…);

• kredytu konsumpcyjnego w PLN w B S.A.;
• karty kredytowej w PLN w B S.A.;
• kredytu konsumpcyjnego w PLN w C S.A.;
• kredytu konsumpcyjnego w PLN w D S.A.;
• kredytu konsumpcyjnego w PLN w E w (…);
• kredytu konsumpcyjnego w PLN w F S.A.;
• kredytu konsumpcyjnego w PLN w E w (…);
• debetu w PLN w ROR w H S.A.

Jedynie kredyt zaciągnięty w Z S.A. był początkowo zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości.

Karta kredytowa w PLN w B na kwotę 4000 zł została wydana dodatkowo do kredytu hipotecznego w CHF w Z S.A. nr umowy (…) i początkowo nie została zabezpieczona w postaci hipoteki w ramach kredytu w tym Banku - nr umowy (…). Ponieważ jednak została zaliczona do spłaty w ramach kredytu hipotecznego udzielonego przez X S.A., przez to została zabezpieczona w postaci hipoteki ustanowionej przez ten bank na nieruchomości Pana i Pana żony, położonej w (…). Z umowy o kartę kredytową nie wynikało w związku z jakim celem została zawarta umowa o kartę kredytową. Środki finansowe z karty kredytowej zostały wydane na zakupy materiałów budowlano-wykończeniowych takich jak glazura, terakota i armatura hydrauliczna.

Debet w PLN w ROR w H S.A. na kwotę 20.000 zł początkowo nie został zabezpieczony w postaci hipoteki, ponieważ jednak został zaliczony do spłaty w ramach kredytu hipotecznego udzielonego przez X S.A., przez to został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej przez ten bank na nieruchomości położonej w (…), należącej do Pana i Pana żony. Z umowy o debet w ROR nie wynikało w związku z jakim celem została zawarta umowa o debet. Środki finansowe z debetu zostały wydane na zakupy pieca CO, kaloryferów, wszelkich innych materiałów potrzebnych do wykonania instalacji CO i kanalizacji, w tym 2 szamb, oraz opłacenia faktur za materiały budowlano-wykończeniowe.

Wyżej wymienione kredyty podlegające spłacie, zostały zaciągnięte w latach 2000 - 2004 i zostały udzielone przez podmioty, których działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionemu do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Kredytobiorcami byli Pan i Pana żona i zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za spłatę kredytu solidarnie. Całość środków pieniężnych uzyskanych w ramach ww. kredytów oraz wypłat z karty kredytowej oraz debetu w ROR została przeznaczona na cele mieszkaniowe tj. na budowę i wykończenie domu jednorodzinnego położonego w (…).

Kredyt hipoteczny w X S.A. został zabezpieczony hipotecznie KW (…) na nieruchomości położonej w (…). Kredyt dotyczy jednej nieruchomości i Pan oraz Pana żona nie korzystaliście wcześniej ze zwolnienia w pełnym zakresie lub częściowym. Jest to pierwsza i jedyna nieruchomość Pana i Pana zony, która służy zaspokojeniu waszych potrzeb mieszkaniowych.

Po 18 latach spłaty kredytu, ponieważ według Banku saldo kredytu rosło a nie malało, w 2021 r. złożył Pan wraz z żoną pozew do sądu w związku z abuzywnymi zapisami w umowie kredytowej. 11 grudnia 2025 r. sąd pierwszej instancji wydał korzystny dla Pana i Pana żony wyrok, od którego Y złożył apelację. Jednocześnie 1 kwietnia 2026 r. bank przesłał kolejną propozycję ugody.

Ugoda z bankiem nie została jeszcze ani zawarta, ani podpisana. Na kwotę umorzenia będzie składało się umorzenie tylko całości aktualnego kapitału pozostałego do spłaty po przeliczeniu z CHF na PLN, które (w ocenie Banku) na dzień sporządzenia propozycji ugodowej tj. 1 kwietnia 2026 r. wynosi 418.429,77 zł, bez odsetek i innych opłat. Dodatkowo, Bank proponuje zwrot na rzecz Pana i Pana żony środków w kwocie 219.950,00 zł z tytułu nadpłaty kapitału kredytu zgodnie z wyrokiem sądu pierwszej instancji.

Kredytobiorcami jest Pan oraz Pana żona (pozostający w związku małżeńskim) i zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie. W przeszłości Pan oraz Pana żona nie korzystaliście z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

Pytania

1.  Czy zawarcie ugody będzie wiązało się z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od wartości umorzonej przez Bank kwoty kapitału kredytu w wysokości 418.429,77 zł oraz zwrotu nadpłaty kapitału kredytu w kwocie 219.950,00 zł zgodnie z wyrokiem sądu pierwszej instancji?

2.  Czy w Pana przypadku znajdzie zastosowanie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. z 2024 r. poz.102 ze zmianami, poz. 592 i poz.1912)?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, proponowana w ugodzie umorzona kwota kredytu frankowego oraz zwrot nadpłaty kwoty kredytu (korzyść z ugody) jest zwolniona z podatku PIT na podstawie rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego, ponieważ umowa kredytu dotyczy celu mieszkaniowego, a bank umorzy dług w ramach ewentualnej ugody.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Umorzenie wierzytelności

Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności wynikającej z zaciągniętego przez Pana kredytu konsolidacyjnego, wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo.

Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzone Panu kwoty wierzytelności z tytułu zaciągniętego 2 grudnia 2004 r. kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku

Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  kredyt był zaciągnięty/pożyczka była zaciągnięta na realizację inwestycji mieszkaniowej;

2.  kredyt był udzielony/pożyczka była udzielona przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;

3.  kredyt był zabezpieczony/pożyczka była zabezpieczona hipotecznie;

4.  kredytobiorca/pożyczkobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.

Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności

Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).

Analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie także w przypadku umorzenia kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego, w sytuacji gdy zarówno kredyt refinansowy, jak i kredyt konsolidacyjny, został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (§ 1 ust. 4 ww. rozporządzenia). W takiej sytuacji zaniechanie obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

Co istotne, aby umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego mogły korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww. rozporządzenia, kredyt ten musiał zostać zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w § 3 ww. rozporządzenia. A więc, na spłatę kredytu udzielonego przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, który został zaciągnięty na cele mieszkaniowe i zabezpieczony hipotecznie.

Jak wcześniej zaznaczono omawiane Rozporządzenie odwołuje się w swej treści do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazując – że główną przesłanką do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w tym artykule. Zgodnie z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. budowa oraz remont własnego budynku mieszkalnego.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.

Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418) jako:

Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.

Za „remont” budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące tego budynku jako nieruchomości i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od budynku bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu budynku we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie budynku mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej nowo wybudowanego budynku. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” budynku mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa, bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku mieszkalnego.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że kredyt konsolidacyjny, który zaciągnął Pan w 2004 r. w X S.A., został wykorzystany na spłatę zobowiązań wynikających z kredytu na cele mieszkaniowe, zaciągniętego uprzednio w Z S.A.

Zarówno X S.A. (którego następcą prawnym jest Y), jak i Z S.A., z którymi zawarł Pan umowy kredytowe, były i są podmiotami, których działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionymi do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Kredyt zawarty 2 grudnia 2004 r. z X S.A. Kredyt jest zabezpieczony hipoteką. Kredyt dotyczy jednej nieruchomości. Kredyt przeznaczony był na spłatę zobowiązań zaciągniętych w innych bankach na cele mieszkaniowe - na budowę i wykończenie domu jednorodzinnego w (…), tj.:

• kredytu hipotecznego w CHF w Z S.A. nr umowy (…);

• kredytu konsumpcyjnego w PLN w B S.A.;
• karty kredytowej w PLN w B S.A.;
• kredytu konsumpcyjnego w PLN w C S.A.;
• kredytu konsumpcyjnego w PLN w D S.A.;
• kredytu konsumpcyjnego w PLN w E w (…);
• kredytu konsumpcyjnego w PLN w F S.A.;
• kredytu konsumpcyjnego w PLN w E w (…);
• debetu w PLN w ROR w H S.A.

Jedynie kredyt zaciągnięty w Z S.A. był początkowo zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości.

W związku z powyższym, należy uznać, że tylko kredyt, który zaciągnął Pan w X S.A. (którego następcą prawnym jest Y), jak i Z S.A. stanowi kredyt mieszkaniowy, o którym jest mowa w ww. rozporządzeniu, ponieważ spełnia wszystkie warunki wskazane w § 3 tego rozporządzenia.

Zatem, w sytuacji przedstawionej we wniosku, nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu umorzenia przez Bank kwoty wierzytelności z tytułu kredytu konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu tego kredytu zaciągniętego na spłatę kredytu hipotecznego w CHF zaciągniętego w Z S.A., w części w jakiej środki zostały przeznaczone na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na budowę i wykończenie nieruchomości położonej w (…).

Umorzenie przez Bank kwoty ww. wierzytelności stanowi dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem ww. wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, o którym mowa we wniosku, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Spełnia Pan bowiem wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania.

Pana stanowisko w tej części jest prawidłowe.

Natomiast, w stosunku do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu konsolidacyjnego w części zaciągniętego na spłatę kredytów konsumpcyjnych, które nie zostały zabezpieczone hipoteką, a także na spłatę zadłużenia karty kredytowej w PLN w B S.A. oraz na spłatę debetu w PLN w ROR w H S.A., nie znajdzie zastosowania ww. zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, ponieważ w stosunku do kredytów konsumpcyjnych, karty kredytowej oraz debetu nie zostaną spełnione warunku określone w ww. Rozporządzeniu uprawniające do zaniechania poboru podatku dochodowego. Kredyt konsolidacyjny w tej części w przypadku karty debetowej i debetu (pomimo tego, że zostały zaliczone do spłaty kredytu hipotecznego) nie dotyczy spłaty innego kredytu mieszkaniowego, natomiast kredyty konsumpcyjne nie spełniają jednego z warunków określonych w § 3 tego rozporządzenia, tj. nie zostały zabezpieczone hipotecznie.

W konsekwencji, w związku z umorzeniem tej części kredytu konsolidacyjnego uzyska Pan przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od którego powinien Pan zapłacić podatek dochodowy.

Pana stanowisko w tej części jest nieprawidłowe.

Skutki podatkowe zwrotu dodatkowej kwoty z tytułu nadpłaty kredytu

Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

W opisie sprawy wskazał Pan, że w związku z zawartą Ugodą Bank wypłaci Panu zwrot środków tytułem nadpłaty kapitału.

Zatem w analizowanej sprawie po Pana stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem Ugody otrzyma Pan zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy przekazał Pan na rzecz Banku w ramach spłaty części rat udzielonego kredytu konsolidacyjnego. A zatem otrzyma Pan środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Pana własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie Ugody nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Pana majątku. Wypłata ta będzie dla Pana neutralna podatkowo.

Dlatego stwierdzam, że otrzymana przez Pana na podstawie Ugody kwota nadpłaty nie będzie stanowiła dla Pana przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Tym samym jej uzyskanie nie będzie skutkować po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

W konsekwencji Pana stanowisko w zakresie zwrotu nadpłaconej części kredytu hipotecznego jest nieprawidłowe, bowiem – wbrew Pana twierdzeniu – czynność ta jest neutralna podatkowo, tj. nie powoduje powstania przychodu z żadnego ze źródeł podlegających opodatkowaniu. Jednocześnie, w odniesieniu do tego świadczenia nie będzie miało zastosowania zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.