0114-KDIP3-2.4011.358.2026.2.MG

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe - w zakresie możliwości doliczenia do dochodu zwróconych przez bank kwot w całości w Pani zeznaniu podatkowym;
• prawidłowe - w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 22 kwietnia 2026 r. (data wpływu 24 kwietnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

1.  Kredyt hipoteczny

W dniu 2 czerwca 2005 roku wraz z mężem A.B. zawarliście Państwo umowę kredytu budowlano-hipotecznego we franku szwajcarskim (CHF) w Banku X. S.A. (którego następcę prawnym jest Bank Y. S.A.). Kredyt został udzielony na własne cele mieszkaniowe - sfinansowanie zakupu nieruchomości (służącej zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych.) Kredyt był zabezpieczony hipoteką na ww. nieruchomości.

2.  Korzystanie z ulgi odsetkowej

Ponieważ kredyt został udzielony w okresie 2002-2006, na podstawie art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym do końca 2006 r.) przysługiwało Państwu prawo do odliczania od dochodu wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu w ramach tzw. ulgi odsetkowej. Z ulgi tej korzystaliśmy na zasadzie praw nabytych.

Pierwsze odliczenie w ramach ulgi odsetkowej wykazano w zeznaniu rocznym PIT za rok 2006.

Ostatnie odliczenie wykazano w zeznaniu PIT za rok 2024. Odliczenia były dokonywane corocznie i wykazywane w załączniku PIT/D (część B.1. „Ulga odsetkowa z tytułu spłaty odsetek od kredytu"), a następnie przenoszone do odpowiedniego pola zeznania PIT-37 (pole opisane jako „Ulga odsetkowa - wykazana w części B.1. załącznika PIT/D”). Limit ulgi odsetkowej wynosił 189 000 zł.

Łączna suma kwot odliczonych od dochodu w ramach ulgi odsetkowej za lata 2006-2024, wynikająca z pól „Ulga odsetkowa - wykazana w części B.1. załącznika PIT/D" ze złożonych zeznań PIT-37, wynosi 73 895,75 zł.

3.  Sposób rozliczania podatku w poszczególnych latach

W latach 2006-2019 (tj. w zeznaniach za lata podatkowe 2006-2019) rozliczaliście się Państwo wspólnie - składając wspólne zeznanie PIT-37. W tym okresie ulga odsetkowa była wykazywana we wspólnym zeznaniu i pomniejszała wspólną podstawę opodatkowania. Załącznik PIT/D był składany jeden, wspólnie.

W latach 2020-2024 (tj. w zeznaniach za lata podatkowe 2020-2024) rozliczała się Pani indywidualnie ze względu na to, iż mąż podjął działalność gospodarczą i był zobowiązany do rozliczania się oddzielnie. Ulga odsetkowa była w tych latach odliczana wyłącznie od Pani dochodu.

4.  Ugoda z bankiem

W dniu 10 lipca 2025 r. zawarliście Państwo wspólnie z mężem A.B. ugodę dotyczącą ww. kredytu hipotecznego z Bankiem Y. S.A. (następcą prawnym Banku X. S.A.). Na mocy ugody nastąpiło całkowite rozliczenie i zamknięcie kredytu.

W ramach ugody m.in. bank zwrócił na Pani rzecz kwotę 67.250,48 zł (sześćdziesiąt siedem tysięcy dwieście pięćdziesiąt złotych i 48/100). Kwota ta została określona przez bank jako odsetki zapłacone ponad wypłacony kapitał przez Bank na rzecz Klienta. Kwota ta wynika wyłącznie z kalkulacji banku dokonanej na potrzeby ugody i nie nawiązuje do rozliczeń podatkowych.

5.  Rozbieżność kwot

Istnieje rozbieżność między:

- sumą kwot faktycznie odliczonych od dochodu w ramach ulgi odsetkowej: 73.895,75 zł (wynikającą z pól „Ulga odsetkowa" w zeznaniach PIT-37 za lata 2006-2024), oraz - kwotą odsetek faktycznie zwróconych przez bank w ramach ugody: 67.250,48 zł.

Różnica wynika z faktu, że kwota zwrócona przez bank została ustalona na podstawie kalkulacji banku (nadwyżka świadczeń ponad kapitał), natomiast kwota odliczenia podatkowego wynikała z zastosowania proporcji limitu ulgi odsetkowej (189.000,00 zł) do kwoty kredytu oraz rzeczywiście zapłaconych odsetek. Obie kwoty dotyczą odsetek od tego samego kredytu, lecz zostały obliczone według różnych metod i za różne okresy.

Uzupełnienie stanu faktycznego

• Odpowiadała Pani wraz z mężem za spłatę kredytu solidarnie tj. do pełnej wysokości
• Odsetki z tytułu ulgi odsetkowej nie zostały przez Panią zaliczone do kosztów uzyskania przychodów ani nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie innej niż zwrot w ramach ugody, który opisuje Pani poniżej
• Do wyliczenia kwoty zwrotu bank przyjął wszystkie wpłacone przez Panią kwoty w okresie trwania umowy kredytowej od 2 czerwca 2005 r. do dnia 28 maja 2025 r. Na ten moment bank określił dokładnie wysokość pozostałego zadłużenia z tytułu umowy oraz wykazał w ugodzie wpłaconą przez Panią kwotę tytułem umowy.
• Bank w żaden sposób nie odniósł się do kwestii, które odsetki podlegały zwrotowi. W ugodzie kwota odsetek nie pojawia się - jest jedynie pojęcie „kwoty wynikającej z rozliczenia kredytu”, która była propozycją banku.
• W odpowiedzi na wystosowane przez Panią pismo z zapytaniem o wyjaśnienie tej kwestii (celem poprawnego dokonania rozliczenia podatkowego ulgi odsetkowej) bank określił, że kwota 67.250,48 PLN stanowi „odsetki zapłacone ponad wypłacony kapitał przez Bank na rzecz Klienta”.
• Kwota ta jest różnicą pomiędzy całością Państwa wpłat na rzecz umowy do czasu ugody (325.213,13 PLN) oraz wysokością wypłat transz w PLN na Państwa rzecz (257.962,65 PLN). Do czasu zawarcia ugody dokonaliście Państwo więc wpłat przewyższających wartość udzielonego kredytu o 67.250,48 PLN. Bank nie udzielił innych wyjaśnień dotyczących tej kwoty ani w żaden sposób nie odniósł się także do kwestii powiązania tych odsetek z odsetkami odliczonymi w ramach ulgi odsetkowej.

Pytania

1)  Czy w zeznaniu podatkowym PIT-37 składanym za rok 2025, na podstawie art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku ze zwrotem odsetek od kredytu hipotecznego na mocy ugody z dnia 10 lipca 2025 r., powinna Pani doliczyć do dochodu odsetki faktycznie zwrócone przez bank, czy odsetki faktycznie odliczone od dochodu?

2)  W której pozycji zeznania PIT-37 za rok 2025 powinna Pani wykazać kwotę doliczenia z tytułu zwrotu ulgi odsetkowej na podstawie art. 45 ust. 3a ustawy o PIT? Czy kwotę tę należy wykazać w wierszu 5 „Inne źródła" (jako przychód), czy w innej pozycji zeznania?

3)  Czy doliczenie kwoty z tytułu zwrotu ulgi odsetkowej może być dokonane w całości w Pani zeznaniu, czy też częściowo w Pani zeznaniu i częściowo w zeznaniu Pani męża - mając na uwadze, że w latach 2006-2019 małżonkowie rozliczali się wspólnie (ulga pomniejszała wspólną podstawę opodatkowania), a w latach 2020-2024 ulgę odliczała wyłącznie Pani? Jeżeli doliczenie powinno być podzielone między małżonków - w jakich proporcjach?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1

W Pani ocenie, doliczeniu do dochodu w zeznaniu PIT-37 za rok 2025 podlega kwota 67.250,48 zł, tj. kwota odsetek faktycznie zwróconych przez bank w ramach ugody z dnia 10 lipca 2025 r.

Uzasadnienie: Art. 45 ust. 3a ustawy o PIT stanowi, że jeżeli podatnik dokonał odliczeń od dochodu, a następnie „otrzymał zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części)”, to w zeznaniu za rok otrzymania zwrotu „dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone". Przepis ten używa sformułowania „odpowiednio", co oznacza, że doliczenie powinno odpowiadać zakresowi faktycznie otrzymanego zwrotu.

W niniejszej sprawie bank zwrócił odsetki w kwocie 67.250,48 zł, co stanowi częściowy zwrot odliczonych kwot (kwota zwrotu jest niższa niż łączna suma odliczeń 73.895,75 zł). Skoro zwrot nastąpił „w części", to doliczeniu podlega kwota odpowiadająca tej części, czyli 67.250,48 zł. Doliczenie kwoty wyższej niż faktycznie otrzymany zwrot nie znajduje uzasadnienia w treści przepisu, gdyż stanowiłoby to doliczenie kwoty, której zwrot nie nastąpił.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w treści stanowiska Ministerstwa Finansów z dnia 18 kwietnia 2023 r. (opublikowanego 23 października 2023 r.) dotyczącego kwestii podatkowych związanych z pozwami frankowymi, w którym MF wskazało, że zastosowanie art. 45 ust. 3a następuje „jeśli wynikiem wygrania procesu będzie m.in. zwrot uwzględnionych w rozliczeniu podatkowym odsetek" - a więc w zakresie faktycznie zwróconej kwoty.

Ad. 2

W Pani ocenie, kwotę doliczenia z tytułu zwrotu ulgi odsetkowej należy wykazać w zeznaniu PIT-37 za rok 2025 w wierszu 5 „Inne źródła, niewymienione w wierszach od 1 do 4" (część E zeznania) w kolumnie „przychód".

Uzasadnienie: Ulga odsetkowa była odliczeniem od dochodu (nie od podatku). Art. 45 ust. 3a nakazuje doliczenie „kwot poprzednio odliczonych" - a więc zwiększenie podstawy opodatkowania (dochodu). W formularzu PIT-37 nie istnieje odrębne, dedykowane pole do doliczenia kwot z art. 45 ust. 3a w zakresie odliczeń od dochodu (pole „Doliczenia do podatku" w sekcji G dotyczy odliczeń od podatku, np. z tytułu kasy mieszkaniowej). W związku z tym właściwym miejscem do wykazania tego doliczenia jest wiersz „Inne źródła", jako że stanowi on pozycję zbiorczą dla przychodów nieujętych w pozostałych wierszach. Kwota doliczenia powiększa przychód (i tym samym dochód), co realizuje cel przepisu art. 45 ust. 3a.

Ad. 3

W Pani ocenie, doliczenie powinno być dokonane w całości w Pani zeznaniu podatkowym.

Uzasadnienie: W całym okresie korzystania z ulgi odsetkowej (2006-2024) załącznik PIT/D był składany jako załącznik do zeznania, którego stroną była Pani (jako podatnik). W latach wspólnego rozliczenia (2006-2019) ulga pomniejszała wspólną podstawę opodatkowania obojga małżonków, jednak załącznik PIT/D był składany jeden, a odliczenie nie było formalnie dzielone między małżonków (przy wspólnym rozliczeniu nie występuje odrębny podział na „podatnika" i „małżonka" w zakresie ulgi odsetkowej). W latach 2020-2024, kiedy rozliczała się Pani indywidualnie, ulga była odliczana wyłącznie od Pani dochodu.

Alternatywnie, gdyby organ uznał, że doliczenie powinno być podzielone - wnosi Pani o wskazanie proporcji podziału między małżonkami, uwzględniając fakt, że w latach wspólnego rozliczenia nie dokonywano odrębnego przypisania ulgi do poszczególnych małżonków.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

• dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
• dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego przepisu:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika - tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Ulga odsetkowa

Zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych regulują przepisy art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

Powołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 ustawy stanowi, że:

Od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z:

1. budową budynku mieszkalnego albo

2. wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo

3. zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, albo

4. nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.

W przepisie art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych odliczeń, gdyż są one limitowane.

Stosownie do art. 26b ust. 6 ww. ustawy:

Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5, mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku za rok podatkowy, w którym podatnik po raz pierwszy odlicza odsetki.

Natomiast w myśl art. 26b ust. 7 tej ustawy:

Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5 mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku również w roku podatkowym bezpośrednio następującym po roku, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył odsetki; w tym przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica między sumą odsetek przypadających do odliczenia a kwotą odsetek faktycznie odliczonych w roku, w którym podatnik dokonał pierwszego odliczenia.

Zgodnie z art. 26b ust. 8 cytowanej ustawy:

Odliczenia dotyczą zapłaconych łącznie przez oboje małżonków. Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu - odliczeń dokonuje się zgodnie z wnioskami zawartymi w zeznaniach rocznych, bądź od dochodu każdego z małżonków, w proporcji wskazanej we wniosku, bądź od dochodu jednego z małżonków.

Pomimo uchylenia art. 26b ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w ramach praw nabytych.

Jak bowiem stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217 poz. 1588) - w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:

Podatnikowi, któremu w latach 2002 - 2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie prawo odliczania wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki), do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt (pożyczkę) zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.

Rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek, z którymi związana była ulga odsetkowa

Dla oceny skutków podatkowych Pani sytuacji istotne jest, czy w wyniku zawartej ugody, bank zwróci Pani wartość odsetek, z którymi związane było Pani prawo do korzystania z tej ulgi.

W przypadku zwrotu tych odsetek, ustawodawca przewidział rozwiązane dla tego rodzaju, szczególnych sytuacji. Stosownie do art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.

Z powyższego wynika, że rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek powinno być dokonane w zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do zwrotu tych odsetek.

Jednocześnie przepis ten wskazuje, że doliczenia dokonuje podatnik, który uprzednio odliczył zwrócone kwoty. Zwrócone odsetki stanowią przychód roku podatkowego, w którym je otrzymano. Nie należy dokonywać korekty zeznań za lata poprzednie, w szczególności nie należy z deklaracji z lat poprzednich usuwać dokonanych wcześniej odliczeń.

Dlatego, w przypadku otrzymania od banku zwrotu kwoty odsetek, które odliczała Pani wraz z małżonkiem w zeznaniach podatkowych za lata 2006-2019, oraz indywidualnie w zeznaniach podatkowych 2020-2024, nie jest Pani zobowiązana do korekt deklaracji za lata poprzednie, ale będzie Pani miała obowiązek doliczenia zwróconych odsetek w zeznaniu podatkowym w wysokości uprzednio odliczonej przez Panią, tj. tę część odsetek zwróconych przez bank, która była odliczana przez Panią w ramach ulgi odsetkowej.

Powyższe oznacza, że w przypadku jeżeli, obliczając podatek należny, dokonała Pani odliczeń od dochodu, a następnie otrzymała Pani zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), w zeznaniu podatkowym, powinna Pani doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone. Zwróconą kwotę odsetek (tę część odsetek zwróconych przez bank, która była odliczana w ramach ulgi odsetkowej niezależnie od roku ich odliczenia) winna Pani wykazać w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymała Pani ten zwrot.

W związku z tym należy zgodzić się z Panią, że jeżeli w 2025 r. otrzymała Pani od banku ww. zwrot, to wysokość odliczonych wcześniej, a aktualnie zwróconych odsetek, tj. w wysokości 67.250,48 zł, musi Pani dodać do przychodu za 2025 r. - w deklaracji PIT-36 lub PIT-37 składanej do końca kwietnia 2026 r. i w tym terminie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku. Kwota odliczonych, a następnie zwróconych odsetek powinna być wpisana w rubryce „Inne źródła”.

Zatem Pani stanowisko tej części jest prawidłowe.

Ustosunkowując się natomiast do Pani stanowiska odnoszącego się do kwestii doliczenia do dochodu zwróconych przez bank kwot i możliwości dokonania przez Panią tego doliczenia, wskazuję, że zgodnie z powołanym wyżej art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek doliczenia ciąży na podatniku, który dokonywał odliczenia, niezależnie od tego czy rozliczał się indywidualnie, czy wspólnie z małżonkiem.

Regulacje wprowadzone przez ustawodawcę mają na celu opodatkowanie kwot, które uprzednio pomniejszyły dochód, podstawę obliczenia podatku lub podatek.

Z powyższego wynika, że zdarzeniem prawnym powodującym obowiązek doliczenia (a więc powstanie obowiązku podatkowego) jest zwrot kwot uprzednio odliczonych, który ma być doliczony odpowiednio, a więc w taki sposób aby uszczuplenie zobowiązania podatkowego zostało zniwelowane.

Skoro w zeznaniu PIT-37 w części D „Odliczenia od dochodu” wskazuje się ulgę odsetkową wykazaną w załączniku PIT/D w jednej pozycji (przy wspólnym rozliczeniu małżonków), to należy przyjąć, że każdy z nich, zarówno Pani, jak i Pani małżonek, ponosiliście je w częściach równych 50/50, a zatem doliczenia dokonują zarówno Pani, jak i Pani małżonek, w proporcji 50/50.

Tym samym, jeżeli w latach 2006-2024 uzyskiwali Państwo dochody, od których we wspólnych rozliczeniach korzystali z ulgi odsetkowej, to należy przyjąć, że każdy z Państwa, zarówno Pani, jak i Pani małżonek, dokonywali odliczenia, a zatem także odpowiedniego doliczenia dokonuje Pani, jak i Pani małżonek (po połowie). W latach 2020-2024 ulgę odsetkową rozliczała wyłącznie Pani, zatem doliczenia do dochodu zwróconych przez bank kwot w tej części dokonuje Pani w swoim zeznaniu podatkowym.

Odnośnie wskazania proporcji podziału między małżonkami doliczenia do dochodu zwróconych przez bank kwot wskazuję, że zasadą podatku dochodowego jest zasada samoopodatkowania. Zatem to na podatniku spoczywa obowiązek prawidłowego ustalenia przychodów, uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów w prawidłowej wysokości i obliczenia podatku.

W związku z powyższym, to na podatniku jest obowiązek ustalenia i udowodnienia, w jakiej wysokości zwrócone przez bank odsetki były uprzednio odliczone w ramach ulgi odsetkowej. Zatem to Pani jest obowiązana do ustalenia proporcji podziału między małżonkami doliczenia do dochodu zwróconych przez bank kwot.

Zatem, w tej części stanowisko Pani uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Wyjaśnić również należy, że wydając interpretacje indywidualną tutejszy Organ nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. Dlatego też, tutejszy Organ nie odniósł się do kwot i wyliczeń wskazanych we wniosku.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla Pani męża.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.