0114-KDIP3-1.4011.835.2026.2.MS2

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 21 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę na stanowisku (…) w spółce świadczącej usługi marketingu handlowego. W ramach obowiązków pracowniczych samodzielnie projektuje i tworzy Pan narzędzia informatyczne automatyzujące przetwarzanie i analizę danych operacyjnych, w szczególności:

a)  skrypty w języku (...) (...) automatyzujące operacje na danych w środowisku (...);

b)  zapytania i sekwencje przekształceń danych w języku (...) (...), w tym pobierające dane z hurtowni danych i systemów źródłowych;

c)  skrypty w języku (...) przetwarzające i kategoryzujące dane;

d)  narzędzia obliczeniowe oparte na autorskiej architekturze formuł i algorytmów;

e)  dokumentację techniczną tych rozwiązań, obejmującą opis architektury, schematy przepływu danych i instrukcje wdrożenia, prowadzoną i rozwijaną w wersjach.

Tworzone rozwiązania nie są konfiguracją gotowego oprogramowania ani odtworzeniem istniejących wzorców. Każde z nich powstaje jako samodzielne rozwiązanie problemu operacyjnego, z autorską logiką przekształceń, obsługą przypadków szczególnych i własną strukturą algorytmiczną, opracowaną przez Pana. Ponadto opracowuje Pan analizy danych, w których elementem twórczym jest oryginalna struktura analityczna, logika przekształceń oraz sposób prezentacji wniosków - wytworzone przez Pana narzędzia i układy, a nie same dane źródłowe pochodzące z systemów pracodawcy. Rezultaty te mają indywidualny, twórczy charakter i są utrwalane w postaci kodu, plików i dokumentów. Autorskie prawa majątkowe do nich przechodzą na pracodawcę w ramach stosunku pracy.

Zamierza Pan zawrzeć z pracodawcą aneks do umowy o pracę wyodrębniający część wynagrodzenia jako honorarium autorskie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do ww. utworów, odrębnie od wynagrodzenia za pozostałe obowiązki pracownicze. Podstawą wypłaty honorarium będzie miesięczna ewidencja utworów, prowadzona przez Pana i zatwierdzana przez bezpośredniego przełożonego, dokumentująca faktyczne stworzenie i przekazanie utworów w danym miesiącu. Każdy utwór będzie ujmowany w ewidencji jednokrotnie, kolejne wersje narzędzi będą wykazywane wyłącznie w zakresie nowych elementów twórczych. W miesiącu, w którym nie stworzy Pan żadnego utworu, honorarium nie będzie przysługiwać, a całość wynagrodzenia za ten miesiąc zostanie rozliczona jako wynagrodzenie za obowiązki pracownicze.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Umowa o pracę: zawarta 2 lutego 2022 r. Stanowisko w umowie: (…). Obecnie Wnioskodawca pełni funkcję (…).

Umowa nie wymienia tworzenia narzędzi wśród obowiązków i nie zawiera postanowień o prawach autorskich. Planowany aneks wskaże te czynności jako część obowiązków oraz ureguluje prawa autorskie i honorarium w sposób opisany niżej.

Zakres: przedmiotem wniosku są wyłącznie programy komputerowe (skrypty (...), zapytania (...), skrypty (...), narzędzia obliczeniowe), ich specyfikacje i dokumentacja techniczna. Analizy danych opisane we wniosku nie będą objęte honorarium.

Sposób tworzenia: tworzy Pan narzędzia przy wykorzystaniu narzędzi generatywnej sztucznej inteligencji (AI).

(1) Identyfikuje problem operacyjny i projektuje rozwiązanie: co narzędzie ma robić, na jakich danych, według jakich reguł, jak obsłużyć przypadki szczególne i jaki ma dać wynik.

(2) Utrwala ten projekt w szczegółowej pisemnej specyfikacji, opartej na wiedzy o procesach i danych pracodawcy, i przekazuje ją AI.

(3) AI generuje większość kodu oraz projekt dokumentacji.

(4) Ocenia Pan wygenerowane warianty, wybiera rozwiązanie, odrzuca niewłaściwe i w kolejnych iteracjach kieruje zmianami logiki, struktury i działania kodu.

(5) Testuje narzędzie na rzeczywistych danych, wykrywa błędy i zleca poprawki.

(6) Integruje je z systemami pracodawcy i wdraża.

Decyzje o tym, co powstaje, jaką ma logikę i strukturę oraz która wersja jest ostateczna, podejmuje Pan. Większość tekstu kodu nie jest pisana przez Pana ręcznie.

Jest Pan twórcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24). Honorarium będzie wynikać z rozporządzenia przez Pana autorskimi prawami majątkowymi, tj. z ich przeniesienia na pracodawcę.

W odniesieniu do prac ujmowanych w ewidencji, każde narzędzie jest nowym, wcześniej nieistniejącym rozwiązaniem konkretnego problemu. Rezultatu nie da się z góry przewidzieć, wymaga wiedzy o procesach i danych pracodawcy oraz Pana decyzji w opisanym procesie. Prace rutynowe (odświeżanie danych, drobne poprawki) nie będą ujmowane w ewidencji. Pracodawca nie zleca projektów ani specyfikacji, potrzebę, zakres, logikę i strukturę narzędzi określa Pan.

Narzędzia są programami komputerowymi chronionymi na podstawie art. 74 ustawy. Specyfikacje są ich materiałem projektowym przygotowawczym, a dokumentacja jest utworem wyrażonym słowem (art. 1 ust. 2 pkt 1).

Nie wszystkie Pana działania określone w umowie o pracę zmierzają do powstania utworów w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Do powstania utworów zmierza wyłącznie projektowanie i tworzenie narzędzi. Aneks wskaże to jako część obowiązków.

Na pytanie, jakie okoliczności świadczą o tym, że w wyniku działań określonych w umowie o pracę powstały/powstaną utwory będą przedmiotem prawa autorskiego, wskazał Pan, że każdy utwór jest utrwalony w postaci pliku lub kodu w firmowym repozytorium (...) z historią wersji (autor, data) i jest używany w procesach pracodawcy. Specyfikacje i polecenia kierowane do AI są zapisywane. Przykłady dotychczasowych narzędzi:

-     porównywarka stawek dostawców druku oparta na ujednoliconym opisie parametrów;

-     cotygodniowe automatyczne przypomnienia o zamówieniach po terminie dostawy z podsumowaniem dla liderów zespołów;

-     tracker realizacji projektów zasilany z hurtowni danych;

-     narzędzie klasyfikujące dostawców według ryzyka.

Obecnie umowa nie reguluje praw autorskich, więc prawa majątkowe do programów przysługują pracodawcy z mocy art. 74 ust. 3 ustawy. Po zawarciu aneksu – tak: aneks, korzystając z tego przepisu, postanowi, że prawa te przysługują pierwotnie Panu. Prawa do programów, specyfikacji i dokumentacji przeniesie Pan na pracodawcę z chwilą przyjęcia utworu, za honorarium. Doprecyzowuje to zdanie wniosku o przechodzeniu praw „w ramach stosunku pracy”.

Zarządzanie zespołem, obsługa klientów, współpraca z dostawcami, budżetowanie. Za te czynności otrzymuje Pan wynagrodzenie ze standardowymi kosztami, honorarium ich nie obejmuje.

Honorarium odzwierciedla rzeczywiście wykonaną pracę twórczą. W każdym miesiącu będzie ustalane jako część wynagrodzenia proporcjonalna do czasu pracy poświęconego na tworzenie utworów wykazanych w ewidencji. W miesiącu bez utworu honorarium nie przysługuje. Nie jest wyceną rynkową.

Na pytanie, czy w związku z uzyskiwaniem przychodów dysponuje Pan obiektywnymi dowodami potwierdzającymi powstanie utworu będącego przedmiotem prawa autorskiego, wyjaśnił Pan, że będzie dysponował miesięczną ewidencją utworów z opisem, datą i czasem pracy, zatwierdzaną przez przełożonego, utworami w repozytorium z historią wersji, zapisem specyfikacji, poleceń kierowanych do AI i kolejnych wersji rozwiązania, pokazującym Pana wkład.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1.  Czy opisane programy komputerowe ((...)/(...), (...)/(...), (...), narzędzia obliczeniowe) wraz ze sporządzanymi przez Pana specyfikacjami i dokumentacją techniczną, tworzone przy wykorzystaniu narzędzi generatywnej sztucznej inteligencji w sposób opisany we wniosku i jego uzupełnieniu, stanowią Pana utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a Pana działalność w tym zakresie stanowi działalność twórczą w zakresie programów komputerowych, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy do wyodrębnionego w aneksie honorarium autorskiego za przeniesienie autorskich praw majątkowych do tych utworów, udokumentowanego miesięczną ewidencją, będzie Pan uprawniony do stosowania 50% kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, z uwzględnieniem rocznego limitu określonego w art. 22 ust. 9a tej ustawy?

Przedmiotem tego rozstrzygnięcia jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 1. W zakresie pytania oznaczonego nr 2 zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Pana zdaniem na pytanie należy odpowiedzieć twierdząco.

Ad. 1

Utworem jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci (art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Programy komputerowe podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24/WE z 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych pojęcie programu komputerowego obejmuje także jego materiał projektowy przygotowawczy.

Specyfikacje sporządzane przez Pana – opis funkcji, danych, reguł przetwarzania i przypadków szczególnych, na podstawie którego powstaje program – są takim materiałem. Nie ogranicza się więc Pan do przekazania idei: Pana rozwiązanie jest utrwalone w pisemnej specyfikacji i w strukturze programu, którą kształtuje, wybierając warianty i kierując zmianami. Prawo autorskie chroni wyłącznie rezultat twórczości człowieka. Użycie narzędzi, w tym generatywnej sztucznej inteligencji, nie wyklucza jednak twórczego charakteru rezultatu, jeżeli decyzje twórcze podejmuje człowiek, a narzędzie je wykonuje – podobnie jak kompilator czy środowisko programistyczne. W opisanym zdarzeniu to Pan określa problem, zakres, logikę i strukturę narzędzia, sporządza specyfikację, ocenia i wybiera warianty, kieruje zmianami i decyduje o wersji ostatecznej.

Program jako całość jest więc wyrazem Pana indywidualnej twórczości, a Pana działalność mieści się w działalności twórczej w zakresie programów komputerowych (art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT), obejmującej również specyfikacje i dokumentację powstające w związku z tworzeniem programu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w przepisie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Z tego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w tej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Według art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie natomiast do art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku korzystania przez twórców z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzania przez nich tymi prawami, koszty uzyskania przychodów ustala się zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten stanowi, że:

Jednocześnie jeżeli twórcy i artyści wykonawcy osiągają przychody w ramach prowadzonych przez siebie pozarolniczych działalności gospodarczych, to koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ww. przepisie nie mają zastosowania (art. 22 ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Koszty uzyskania przychodów zostały natomiast uregulowane w przepisach rozdziału 4 omawianej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przy czym, w myśl art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3 takich, jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, natomiast ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).

Według art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

W świetle natomiast art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

W rozumieniu prawa autorskiego jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności, który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat.

Przedmiotem prawa autorskiego są wszelkie przejawy działalności twórczej o indywidualnym charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory naukowe lub literackie.

W odniesieniu do przedstawionego opisu sprawy powstała wątpliwość, czy opisane programy komputerowe wraz ze sporządzanymi przez Pana specyfikacjami i dokumentacją techniczną, tworzone przy wykorzystaniu narzędzi generatywnej sztucznej inteligencji stanowią utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a Pana działalność w tym zakresie stanowi działalność twórczą w zakresie programów komputerowych, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Katalog zawarty w art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wymienia także jako podlegające ochronie prawnoautorskiej programy komputerowe.

Zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

1. Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.

2. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

3. Prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o ile umowa nie stanowi inaczej.

4. Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:

Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie.

Jednocześnie ani ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie zawiera definicji legalnej programu komputerowego.

W odniesieniu do programu komputerowego, zgodnie z definicją słownikową (słownik języka polskiego SJP, dostęp na: (...)), oprogramowanie powinno być rozumiane jako „całość informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów”. Program komputerowy definiowany jest również jako ogół programów i procedur związanych z urządzeniami do przetwarzania danych, dla ułatwienia korzystania z tych urządzeń (Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, dostęp na: (...)).

Zgodnie z motywem 7 preambuły do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24AME z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (Dz. U. UE. L 111 z dnia 5 maja 2009 r. str. 16), zwanej dalej Dyrektywą, dla celów Dyrektywy pojęcie „program komputerowy” obejmuje programy w jakiejkolwiek formie, w tym programy zintegrowane ze sprzętem komputerowym; pojęcie to obejmuje również przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego, z zastrzeżeniem że charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy może korzystać z nich na późniejszym etapie. Odwołanie się do definicji z Dyrektywy przy interpretacji pojęcia programu komputerowego w rozumieniu ustawy o prawie autorskim jest uzasadnione, ponieważ przyjęta w polskim prawie konstrukcja ochrony programów komputerowych w ramach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych stanowi przeniesienie przepisów wspólnotowych i była wzorowana na rozwiązaniach ujętych w Dyrektywie Rady z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (91/250/EWG), zastąpionej Dyrektywą. Przepisy Dyrektywy jednoznacznie wskazują, że pojęcie programu komputerowego nie ogranicza się wyłącznie do formy jego wyrażenia w postaci kodu lub dokumentacji. Dyrektywa wskazuje, że utworami stanowiącymi formę wyrażenia podstaw i założeń programu niezbędnych do jego powstania będą np. opisy specyfikacji, architektury systemu, projekty interfejsów użytkownika, mapy ekranów interfejsów użytkownika.

Stanowisko takie znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE. W wyroku z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie C-393/09 (Bezpecnostni softwarova asociace – Svaz softwarove ochrany przeciwko Ministerstwu Kultury) Trybunał uznał, że graficzne interfejsy użytkownika są częściami programu komputerowego umożliwiającymi wzajemne połączenie i interakcję wszystkich elementów oprogramowania i sprzętu komputerowego z innym oprogramowaniem i sprzętem, jak również z użytkownikami, tak aby stały się one w pełni funkcjonalne. W szczególności graficzny interfejs użytkownika jest interfejsem interakcji, pozwalającym na komunikację między programem komputerowym a użytkownikiem. W związku z tym graficzny interfejs użytkownika nie pozwala na powielanie tego programu komputerowego, lecz stanowi po prostu element tego programu, za pomocą którego użytkownicy wykorzystują właściwości omawianego programu.

Wynika z tego, że na program komputerowy z technicznego punktu widzenia składa się szereg elementów, w tym również takich jak interfejsy, wykresy, struktura programu, o ile spełniają wymagania przewidziane w art. 1 ustawy o prawie autorskim. Do tej kategorii należy więc zaliczyć także np. projekty interfejsu użytkownika programu komputerowego odzwierciedlające jego koncepcje, zawartość, sposób działania oraz funkcjonalność, mapy ekranów interfejsu użytkownika programu komputerowego, projekty koncepcji funkcjonalnej interfejsu użytkownika programu komputerowego, projekty mikrointerakcji, animacji zaprojektowanych dla interfejsu użytkownika programu komputerowego.

Oznacza to, że poszczególne elementy programu komputerowego w sensie technicznym i funkcjonalnym podlegają ochronie i stanowią utwory w rozumieniu prawa autorskiego, przy czym mogą podlegać ochronie jako program komputerowy (tu należy zaliczyć kod źródłowy) lub jako inny utwór (np. interfejs użytkownika). Wszystkie one stanowią elementy programu komputerowego i wynik działalności twórczej w zakresie programów komputerowych.

Jednocześnie, ponieważ w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zostało zdefiniowane pojęcie „działalność twórcza”, to należy odwołać się do słownikowego znaczenia tego pojęcia. I tak – zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (wydanie internetowe) – działalność oznacza:

1) „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”

2) „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”.

Pojęcie „twórczy” oznacza natomiast:

1) „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”

2) „dotyczący twórców”.

Z kolei na gruncie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do której pośrednio odnosi się analizowany przepis art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działalność twórcza oznacza, że ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia.

Definicja zawarta w tym przepisie odnosi się do dziedziny twórczości i odwołuje się do przynależności utworu do danej dziedziny twórczości, a nie do konkretnego rodzaju utworu. Ustawodawca nie zawęża przy tym zakresu przepisu do konkretnych utworów, np. konkretnych rodzajów utworów będących rezultatem pracy programistycznej, ale wskazuje na działalność twórczą w zakresie programów komputerowych. To wskazuje, że pojęcie to powinno obejmować nie tylko tworzenie kodu źródłowego, ale też pozostałą twórczą działalność niezbędną do powstania programu komputerowego.

Zatem sformułowanie „działalność twórcza w zakresie programów komputerowych”, zawarte w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczy korzystania i rozporządzania prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z działaniami podejmowanymi w celu stworzenia programów komputerowych, począwszy od identyfikowania potrzeb biznesowych użytkownika końcowego, przez analizę wstępną rozwiązania informatycznego, projektowanie rozwiązania informatycznego, wytworzenie rozwiązania informatycznego, aż do komercjalizacji rozwiązania informatycznego.

Artykuł 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych konkretnie wskazuje programy komputerowe jako podlegające ochronie w taki sam sposób jak utwory literackie.

Na podstawie powołanych wyżej przepisów prawa oraz przedstawionego opisu okoliczności sprawy – w związku z rozumieniem zawartego w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowania „działalność twórcza w zakresie programów komputerowych” jako korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z działaniami podejmowanymi w celu stworzenia programu komputerowego– przesłanki wynikające z tej regulacji wypełniają także utwory powstałe w procesie tworzenia programów komputerowych.

Zatem należy się zgodzić z Panem, że programy komputerowe wraz ze sporządzonymi przez Pana specyfikacjami i dokumentacją techniczną, tworzone przy wykorzystaniu narzędzi generatywnej sztucznej inteligencji, stanowią utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a Pana działalność w tym zakresie stanowi działalność twórczą w zakresie programów komputerowych, do których mają zastosowanie przepisy art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.