0114-KDIP3-1.4011.762.2026.2.LS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 27 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 28 lipca 2026 r. (wpływ 28 lipca 2026 r.) oraz pismem z 28 sierpnia 2026 r. (wpływ 28 sierpnia 2026 r.).

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni nabyła do swojego majątku osobistego lokal mieszkalny (dalej: „Mieszkanie”) w czerwcu 2023 r. Mieszkanie stanowiło pierwsze własne lokum Wnioskodawczyni i zostało zakupione z przeznaczeniem na zaspokojenie jej własnych potrzeb mieszkaniowych. Zakup został sfinansowany ze środków pochodzących z kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Wnioskodawczynię w banku A. Przez pierwsze ok. 3 miesiące od zakupu w Mieszkaniu prowadzony był remont mający na celu przystosowanie lokalu do zamieszkania przez Wnioskodawczynię. W tym okresie Wnioskodawczyni w nim nie zamieszkiwała. Z uwagi na zmianę planów życiowych, po zakończeniu remontu (od września 2023 r.) Mieszkanie zostało przeznaczone na najem – początkowo na najem krótkoterminowy (przez okres ok. 1 miesiąca), a następnie na najem okazjonalny, od października 2023. Od wszystkich przychodów uzyskiwanych z najmu Wnioskodawczyni terminowo i prawidłowo odprowadzała należny podatek dochodowy (ryczałt od przychodów ewidencjonowanych).

W 2024 r. Wnioskodawczyni zawarła związek małżeński.

W 2025 r. Wnioskodawczyni refinansowała powyższy kredyt hipoteczny, zaciągając kredyt refinansowy w banku B. Do umowy kredytu refinansowego jako współkredytobiorca przystąpił mąż Wnioskodawczyni, jednakże Kredyt refinansowy przeznaczony był w 100% na spłatę pierwotnego kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup Mieszkania (kredyt nie zawierał żadnych dodatkowych środków na cele konsumpcyjne ani innych zobowiązań). Również w 2025 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła do majątku wspólnego dom jednorodzinny (dalej: „Dom”), w którym Wnioskodawczyni obecnie zamieszkuje wraz z rodziną i realizuje w nim swoje własne cele mieszkaniowe.

Zakup/budowa Domu zostały sfinansowane kredytem hipotecznym, w którym Wnioskodawczyni występuje jako współkredytobiorca. Kredyt na Dom został zaciągnięty przed planowanym dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży Mieszkania. Wnioskodawczyni planuje sprzedać Mieszkanie po wygaśnięciu obecnej umowy najmu. Sprzedaż nastąpi przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie. Sprzedaż nastąpi w stanie wolnym od lokatorów. Przychód uzyskany ze sprzedaży Mieszkania Wnioskodawczyni zamierza przeznaczyć w całości na następujące cele (nie później niż w okresie 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż): 1. Całkowitą spłatę kredytu refinansowego obciążającego sprzedawane Mieszkanie (spłata nastąpi bezpośrednio z środków przekazanych przez kupującego). 2. Nadpłatę (częściową spłatę) kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup Domu, w którym Wnioskodawczyni faktycznie zamieszkuje i realizuje własne cele mieszkaniowe. Suma wydatków na spłatę kredytu refinansowego na Mieszkanie oraz nadpłatę kredytu na Dom pokryje 100% przychodu uzyskanego ze sprzedaży Mieszkania.

Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego

1. Nieograniczony obowiązek podatkowy:

Wnioskodawczyni posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2. Forma prawna lokalu mieszkalnego:

Lokal mieszkalny nabyty w czerwcu 2023 r. stanowi lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość.

3. Data przekształcenia prawa do lokalu:

Nie dotyczy (lokal od chwili nabycia stanowił odrębną nieruchomość).

4. Daty zaciągnięcia kredytów hipotecznych:

·         Kredyt hipoteczny na lokal mieszkalny (pierwotny): umowa podpisana 20.06.2023 r. w A.

·         Kredyt hipoteczny na lokal mieszkalny (refinansowany): umowa podpisana 17.01.2025 r. w B.

·         Kredyt hipoteczny na zakup domu: umowa podpisana 26.03.2025 w C.

5. Wskazanie celu w umowach kredytowych:

W umowach kredytowych jednoznacznie określono cele mieszkaniowe:

·         Umowa pierwotna na zakup mieszkania: „środki z kredytu przeznaczone zostają na zakup mieszkania” (Rozdział III, artykuł 3.02);

·         Umowa refinansowa: „Kredyt przeznaczony jest na:

-        Spłata w całości zobowiązań mieszkaniowych przeznaczonych na sfinansowanie lokalu mieszkalnego” (§1, pkt 3);

•        Umowa na zakup domu: „Przeznaczenie kredytu:

1)    na potrzeby mieszkaniowe

2)    cel: nabycie – dom jednorodzinny oraz udział w działce drogowej” (Rozdział 1, §2, pkt 2).

6. Siedziba banku udzielającego kredytu na dom:

Kredyt hipoteczny na zakup domu został zaciągnięty w C., który posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

7. Solidarna odpowiedzialność współkredytobiorców:

Z treści umów kredytowych (zarówno dotyczącej kredytu refinansowego, jak i kredytu na zakup domu) wynika, że współkredytobiorcy odpowiadają solidarnie za wynikające z nich zadłużenie.

8. Położenie nieruchomości:

Zarówno lokal mieszkalny, jak i dom są położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przeznaczenie całego przychodu ze sprzedaży Mieszkania na całkowitą spłatę kredytu refinansowego obciążającego to Mieszkanie oraz na nadpłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na Dom (w którym Wnioskodawczyni realizuje własne cele mieszkaniowe i występuje jako współkredytobiorca) uprawnia Wnioskodawczynię do skorzystania z pełnego zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a, b i c oraz art. 21 ust. 30a ustawy o PIT, niezależnie od faktu, że Mieszkanie po przeprowadzonym remoncie było wynajmowane osobom trzecim?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, cała kwota przychodu uzyskana ze sprzedaży Mieszkania przeznaczona na spłatę kredytu refinansowego obciążającego to Mieszkanie oraz na nadpłatę kredytu hipotecznego na Dom będzie korzystać z pełnego zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT) na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”). Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy: Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości w wysokości, która odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach. 1. Spłata kredytu refinansowego na Mieszkanie: Kredyt na Mieszkanie został zaciągnięty na zakup pierwszego lokalu mieszkalnego Wnioskodawczyni, a pierwsze miesiące po zakupie przeznaczono na jego remont w celu przystosowania do potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni. Kredyt ten od początku służył zatem realizacji własnych celów mieszkaniowych.

Okoliczność, że po zakończeniu remontu Mieszkanie zostało przeznaczone na najem z uwagi na zmianę sytuacji życiowej, nie pozbawia Wnioskodawczyni prawa do ulgi. Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a-c w zw. z art. 21 ust. 30a ustawy o PIT, za wydatki na własne cele mieszkaniowe uznaje się wydatki na spłatę kredytu zaciągniętego na zbywaną nieruchomość, jak również spłatę każdego kolejnego kredytu zaciągniętego na spłatę tego pierwotnego. Fakt refinansowania kredytu nie wyklucza prawa do zwolnienia, co wprost wynika z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. b ustawy o PIT. Bez znaczenia prawnego pozostaje również fakt, że do umowy kredytu refinansowego przystąpił mąż Wnioskodawczyni – Wnioskodawczyni pozostaje pełnoprawnym dłużnikiem (współkredytobiorcą), a cały kredyt refinansowy przeznaczony był wyłącznie na spłatę jej pierwotnego zobowiązania zaciągniętego na Mieszkanie. Ponadto, utrwalona linia orzecznicza sądów administracyjnych (m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego) oraz Interpretacja Ogólna Ministra Finansów z dnia 1 kwietnia 2022 r. (nr DD2.8202.5.2020) jednoznacznie wskazują, że spłata kredytu hipotecznego ciążącego na zbywanej nieruchomości stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe, a przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT nie wymaga, aby w zbywanym lokalu podatnik zamieszkiwał aż do dnia jego sprzedaży. 2. Nadpłata kredytu na Dom: Wydatek na nadpłatę drugiego kredytu dotyczy budynku mieszkalnego (Domu), w którym Wnioskodawczyni faktycznie zamieszkuje i zaspokaja swoje własne potrzeby mieszkaniowe. Wnioskodawczyni jest stroną (współkredytobiorcą) umowy tego kredytu, a sam kredyt został zaciągnięty przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży Mieszkania. Wydatek ten w całości spełnia wymogi określone w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o PIT.

Podsumowując, przeznaczenie 100% przychodu ze sprzedaży Mieszkania na spłatę kredytu refinansowego na Mieszkanie oraz nadpłatę kredytu hipotecznego na Dom stanowi w całości wydatek na własne cele mieszkaniowe.

W konsekwencji Wnioskodawczyni będzie uprawniona do wykazania w deklaracji PIT-39 dochodu w całości zwolnionego z opodatkowania (podatek wyniesie 0 zł).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Źródła przychodów

Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z dwóch odrębnych źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej lub ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

1)  odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

2)  zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy, stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Wobec tego, w przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment i sposób nabycia tej nieruchomości.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że nabyła Pani do swojego majątku osobistego lokal mieszkalny w czerwcu 2023 r. Mieszkanie stanowiło Pani pierwsze własne lokum i zostało zakupione z przeznaczeniem na zaspokojenie jej własnych potrzeb mieszkaniowych. Lokal mieszkalny nabyty w czerwcu 2023 r. stanowi lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość. Planuje Pani sprzedać mieszkanie po wygaśnięciu obecnej umowy najmu. Sprzedaż nastąpi przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.

Wobec tego, planowana sprzedaż nieruchomości będzie stanowiła dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku od osób fizycznych.

Przechodząc więc do skutków podatkowych w zakresie sprzedaży nieruchomości należy wskazać, co następuje:

Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Na podstawie art. 30e ust. 5 powołanej ustawy:

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością, np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

Stosownie do ww. art. 22 ust. 6c ustawy:

W myśl art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:

Natomiast, przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że:

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D × W/P

gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

Zwolnienie to obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. Natomiast w sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Z art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Nadmieniam, że zawarte w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja w wymaganym terminie celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie od podatku dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.:

Według art. 21 ust. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nadmieniam również, że zgodnie z art. 21 ust. 30 omawianej ustawy:

Na podstawie art. 21 ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Spłata kredytu refinansowego zaciągniętego na spłatę kredytu przeznaczonego na zakup zbywanego mieszkania oraz nadpłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na dom

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.):

Stosownie do art. 366 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795. ze zm.):

Z istoty solidarnej odpowiedzialności dłużników wynika, że aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. Każdy z dłużników solidarnych odpowiada więc za całość długu, a nie tylko część, jaką można by mu przypisać poprzez np. równy podział kwoty długu pomiędzy zobowiązanych.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w 2025 r. refinansowała Pani kredyt hipoteczny, zaciągając kredyt refinansowy w banku B. Do umowy kredytu refinansowego jako współkredytobiorca przystąpił Pani mąż, jednakże Kredyt refinansowy przeznaczony był w 100% na spłatę pierwotnego kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup Mieszkania (kredyt nie zawierał żadnych dodatkowych środków na cele konsumpcyjne ani innych zobowiązań). Również w 2025 r. Pani wraz z mężem nabyła do majątku wspólnego dom jednorodzinny, w którym obecnie Pani zamieszkuje wraz z rodziną i realizuje w nim swoje własne cele mieszkaniowe. Zakup/budowa Domu zostały sfinansowane kredytem hipotecznym, w którym Wnioskodawczyni występuje jako współkredytobiorca. Kredyt hipoteczny na zakup domu został zaciągnięty w C., który posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Planuje Pani sprzedać Mieszkanie po wygaśnięciu obecnej umowy najmu. Przychód uzyskany ze sprzedaży Mieszkania zamierza Pani przeznaczyć w całości na następujące cele (nie później niż w okresie 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż): 1. Całkowitą spłatę kredytu refinansowego obciążającego sprzedawane Mieszkanie (spłata nastąpi bezpośrednio z środków przekazanych przez kupującego). 2. Nadpłatę (częściową spłatę) kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup Domu, w którym Pani faktycznie zamieszkuje i realizuje własne cele mieszkaniowe. Suma wydatków na spłatę kredytu refinansowego na Mieszkanie oraz nadpłatę kredytu na Dom pokryje 100% przychodu uzyskanego ze sprzedaży Mieszkania.

Z treści umów kredytowych (zarówno dotyczącej kredytu refinansowego, jak i kredytu na zakup domu) wynika, że współkredytobiorcy odpowiadają solidarnie za wynikające z nich zadłużenie.

W odniesieniu do powyższego wskazuję, że jednym z celów, których realizacja uprawnia do omawianego zwolnienia jest wskazana w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spłata kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. c) ww. ustawy za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe uważa się również spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, m.in. na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a).

Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.

Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być kredytem zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika.

Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania.

Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt (pożyczka) mają być zaciągnięte na cele określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe. Ważne jest również, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości i aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.

Przy czym, w myśl obowiązującego od 1 stycznia 2022 r. art. 21 ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może być to również kredyt zaciągnięty w związku ze zbywaną nieruchomością, w tym również kredyt, wydatki na spłatę którego odpowiadają równowartości wydatków uwzględnionych w kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, sfinansowanych tym kredytem.

W analizowanym przypadku, przychód ze sprzedaży nieruchomości - mieszkania, zostanie w części wydatkowany przez Panią na spłatę kredytu refinansowego zaciągniętego na spłatę kredytu przeznaczonego na nabycie zbywanej nieruchomości. Z treści wniosku wynika, że umowy kredytowe na nabycie zbywanej nieruchomości zostały zawarte przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego. Kredyt został zaciągnięty w banku z siedzibą w Polsce. W umowie pierwszego kredytu na kupno mieszkania zawarta była informacja, że środki z kredytu przeznaczone zostają na zakup mieszkania.

Zatem część przychodu ze sprzedaży nieruchomości - mieszkania, która zostanie przekazana na spłatę kredytu refinansującego spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na jego zakup (w części przeznaczonej na zakup mieszkania), będzie stanowić wydatek na cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 30a w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający uwzględnieniu przy obliczaniu dochodu zwolnionego od podatku na warunkach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pani stanowisko w zakresie uznania za cel mieszkaniowy wydatkowania przychodu z odpłatnego zbycia mieszkania na spłatę kredytu refinansowego w części, w jakiej został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego, przypadającej na zakup mieszkania jest prawidłowe.

Podnieść trzeba, że jak stanowi art. 195 ustawy Kodeks cywilny:

W przypadku współwłasności wszyscy współwłaściciele są właścicielami całej rzeczy, ale żaden z nich nie jest właścicielem całości. Niepodzielność wspólnego prawa własności oznacza, że żaden ze współwłaścicieli nie ma fizycznie wydzielonej części rzeczy na swoją wyłączną własność. Zarówno rzecz jako całość, jak i każda część rzeczy należy do wszystkich współwłaścicieli. Właściciele zatem mogą układać się między sobą co do sposobu korzystania i używania wspólnego prawa w granicach określonych niepodzielnością tego prawa. Mogą kształtować swobodnie sposób wykonywania uprawnień zeń wynikających nie naruszając przy tym istoty współwłasności.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że w 2025 r. Pani wraz z mężem nabyła do majątku wspólnego dom jednorodzinny, w którym obecnie Pani zamieszkuje wraz z rodziną i realizuje w nim swoje własne cele mieszkaniowe.

Zakup/budowa Domu zostały sfinansowane kredytem hipotecznym, w którym Wnioskodawczyni występuje jako współkredytobiorca. Kredyt hipoteczny na zakup domu został zaciągnięty w C., który posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z treści umów kredytowych (zarówno dotyczącej kredytu refinansowego, jak i kredytu na zakup domu) wynika, że współkredytobiorcy odpowiadają solidarnie za wynikające z nich zadłużenie.

Stwierdzam zatem, że wydatkowanie części przychodu uzyskanego ze sprzedaży mieszkania na nadpłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup domu, w którym obecnie Pani zamieszkuje wraz z rodziną i realizuje w nim swoje własne cele mieszkaniowe, będzie stanowić wydatek na cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) i ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający uwzględnieniu przy obliczaniu dochodu zwolnionego od podatku na warunkach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pani stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego.

Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·       Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. 0114-KDIP3-1.4011.762.2026.2.LS0114-KDIP3-1.4011.762.2026.2.LS0114-KDIP3-1.4011.762.2026.2.LS0114-KDIP3-1.4011.762.2026.2.LSSąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.