0114-KDIP3-1.4011.752.2026.3.LS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 23 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 sierpnia 2026 r. (data wpływu 22 sierpnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni od 29.04.2014 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą A. (NIP (…)). Przeważającym przedmiotem działalności jest sprzedaż detaliczna (…), prowadzona w modelu e-commerce za pośrednictwem międzynarodowych platform sprzedażowych, z wykorzystaniem magazynów logistycznych położonych w Polsce i w innych państwach Unii Europejskiej. Dochody z działalności opodatkowane są na zasadach art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (podatek liniowy). Wnioskodawczyni prowadzi księgi rachunkowe i jest czynnym podatnikiem VAT.

Wnioskodawczyni zatrudnia 37 pracowników na podstawie umowy o pracę oraz współpracuje z 15 osobami na podstawie umów zlecenia — zespół liczy łącznie 52 osoby. Przedsiębiorstwo nie posiada wyodrębnionej kadry menedżerskiej średniego szczebla ani działu HR — całość funkcji zarządczych i personalnych Wnioskodawczyni wykonuje osobiście. Do jej codziennych obowiązków należą w szczególności: organizacja i nadzór pracy zespołu, prowadzenie rozmów z pracownikami (w tym rozmów okresowych, motywacyjnych i dyscyplinujących), rozwiązywanie konfliktów w zespole, organizacja komunikacji wewnętrznej pomiędzy działami (obsługa platform sprzedażowych, logistyka, produkcja), a także przeciwdziałanie rotacji i wypaleniu zawodowemu. Skala zatrudnienia powoduje, że jakość zarządzania zespołem przekłada się wprost na ciągłość operacyjną przedsiębiorstwa, terminowość realizacji zamówień i wysokość osiąganych przychodów, a każdorazowe odejście przeszkolonego pracownika generuje po stronie Wnioskodawczyni wymierne koszty rekrutacji i wdrożenia następcy.

Wnioskodawczyni posiada wykształcenie wyższe magisterskie, uzyskane na innym kierunku studiów niż psychologia; podjęcie opisanych poniżej studiów nie służy zatem zdobyciu pierwszego wykształcenia wyższego ani podniesieniu ogólnego poziomu wykształcenia wnioskodawczyni, lecz wyłącznie pozyskaniu wiedzy specjalistycznej wykorzystywanej bezpośrednio w prowadzonej działalności gospodarczej. W roku akademickim 2025/2026 — a zatem w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej — Wnioskodawczyni podjęła odpłatne 3,5 letnie studia jednolite magisterskie na kierunku Psychologia w (...) w (...), w trybie umożliwiającym łączenie nauki z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Program studiów obejmuje m.in. zagadnienia z psychologii społecznej, psychologia emocji i motywacji, procesy poznawcze, psychologii marketingu i reklamy, psychologia osobowości, trening adaptacyjny, zarządzanie zespołem, psychologia organizacji i zarządzania, różnice indywidualne oraz technik wspierania rozwoju osobistego. Celem podjęcia studiów jest nabycie i usystematyzowanie wiedzy oraz umiejętności wykorzystywanych bezpośrednio w wykonywanej osobiście funkcji zarządczej: w bieżącym kierowaniu zespołem, prowadzeniu rozmów z pracownikami, wsparciu mentoringowym i motywacyjnym (w tym w formie cyklicznych spotkań z zespołem), rozwiązywaniu konfliktów, poprawie komunikacji wewnętrznej oraz przeciwdziałaniu rotacji i wypaleniu zawodowemu. Wiedza zdobywana w toku studiów jest wykorzystywana w działalności na bieżąco, począwszy od pierwszego semestru — nie dopiero po ukończeniu studiów.

W dniu 05.02.2026 r. Wnioskodawczyni poniosła opłatę rekrutacyjną w kwocie 85,00 zł oraz pierwszą ratę czesnego w kwocie 915,00 zł (łącznie 1 000,00 zł). Wydatki te są udokumentowane zaświadczeniem uczelni z dnia 15.07.2026 r. oraz potwierdzeniami przelewów; Wnioskodawczyni wystąpiła do uczelni o wystawienie faktury. W toku dalszych studiów Wnioskodawczyni będzie ponosiła kolejne raty czesnego, dokumentowane fakturami wystawianymi przez uczelnię na dane działalności Wnioskodawczyni, oraz wydatki na literaturę fachową — podręczniki i opracowania objęte programem studiów — dokumentowane fakturami. Wszystkie opisane wydatki są ponoszone z własnych środków Wnioskodawczyni, mają charakter definitywny i nie zostały ani nie zostaną jej zwrócone w jakiejkolwiek formie (dofinansowanie, refundacja, stypendium).

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Ad. I. Rodzaj sprawy

Wnioskodawczyni wyjaśnia, że przedmiotem wniosku jest wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie przepisów podatku dochodowego od osób fizycznych – tj. art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazanie w sekcji A.1 formularza ORD-IN pozycji 9 („inne”) było omyłką pisarską przy wypełnianiu formularza. Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, a dochody z tej działalności opodatkowuję podatkiem liniowym na zasadach art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad. II.a. Nieograniczony obowiązek podatkowy

Wnioskodawczyni potwierdza, że posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad. II.b. Niezbędność wykształcenia dla dalszego prowadzenia działalności

Wnioskodawczyni potwierdza i doprecyzowuje, że z perspektywy zakresu prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej – obejmującej samodzielne zarządzanie zespołem liczącym 52 osoby przy braku wyodrębnionej kadry menedżerskiej średniego szczebla oraz działu HR – zdobycie wiedzy i umiejętności objętych programem studiów na kierunku Psychologia jest niezbędne dla możliwości dalszego, prawidłowego prowadzenia tej działalności w obecnej skali. Wszystkie funkcje zarządcze i personalne Wnioskodawczyni wykonuje osobiście, a skala zatrudnienia powoduje, że jakość zarządzania zespołem – w tym umiejętność prowadzenia rozmów z pracownikami, rozwiązywania konfliktów oraz przeciwdziałania rotacji i wypaleniu zawodowemu – ma bezpośrednie przełożenie na ciągłość operacyjną przedsiębiorstwa oraz na możliwość jego dalszego prowadzenia w dotychczasowej formie i skali zatrudnienia.

Ad. II.c. Charakter związku między działalnością a wydatkami na studia

Wnioskodawczyni wyjaśnia, że związek pomiędzy prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą, uzyskiwanymi przychodami oraz zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów a wydatkami poniesionymi na czesne i inne wydatki związane ze studiami ma charakter pośredni. Wydatków tych nie można przypisać do konkretnego, zindywidualizowanego przychodu (np. konkretnej transakcji sprzedaży). Służą one natomiast ogólnie zachowaniu oraz zabezpieczeniu źródła przychodów – poprzez poprawę jakości zarządzania zespołem, ograniczenie rotacji pracowników i związanych z nią kosztów rekrutacji oraz wdrożenia nowych osób, a także poprawę komunikacji wewnętrznej i organizacji pracy, co przekłada się na ciągłość operacyjną i terminowość realizacji zamówień w całym przedsiębiorstwie.

Pytanie

1.   Czy wydatki na opłatę rekrutacyjną oraz czesne za studia jednolite magisterskie na kierunku Psychologia — zarówno już poniesione, jak i ponoszone w przyszłości — opisane we wniosku, stanowią koszty uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.   Czy wydatki na literaturę fachową (podręczniki i materiały objęte programem studiów) — zarówno już poniesione, jak i ponoszone w przyszłości — opisane we wniosku, stanowią koszty uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni na oba pytania należy udzielić odpowiedzi twierdzącej.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W orzecznictwie i praktyce interpretacyjnej przyjmuje się jednolicie, że kosztem uzyskania przychodów jest wydatek, który łącznie spełnia następujące warunki: został poniesiony przez podatnika i ma charakter definitywny (nie został zwrócony w jakiejkolwiek formie), pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, został poniesiony w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich źródła, został właściwie udokumentowany oraz nie znajduje się w katalogu wydatków wyłączonych z art. 23 ust. 1. Związek wydatku z przychodami może mieć przy tym charakter bezpośredni lub pośredni — wystarczające jest, aby wydatek, oceniany racjonalnie, mógł przyczynić się do powstania lub zwiększenia przychodu albo do zachowania lub zabezpieczenia jego źródła. Wydatki na kształcenie nie zostały wymienione w katalogu wyłączeń z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT.

Wszystkie powyższe warunki są w niniejszej sprawie spełnione. Wydatki są ponoszone przez Wnioskodawczynię z własnych środków, są definitywne i udokumentowane. Zostały poniesione w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej, a nie przed jej rozpoczęciem. Związek z działalnością wynika z tego, że osobiste zarządzanie 52-osobowym zespołem (37 pracowników i 15 zleceniobiorców) stanowi immanentny, codziennie wykonywany element działalności Wnioskodawczyni — przy braku wyodrębnionej kadry menedżerskiej i działu HR to od kompetencji Wnioskodawczyni w zakresie komunikacji, motywowania, rozwiązywania konfliktów i przeciwdziałania rotacji bezpośrednio zależy stabilność zespołu, ciągłość operacyjna przedsiębiorstwa i zdolność do generowania przychodów. Wiedza zdobywana na studiach — w szczególności z zakresu psychologii pracy i organizacji, psychologii społecznej, komunikacji i motywacji, organizacji i zarządzania zespołem — jest wykorzystywana w tej funkcji na bieżąco, od pierwszego semestru. Wydatki służą zatem co najmniej zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów: ograniczenie rotacji i wypalenia zawodowego zmniejsza koszty rekrutacji i wdrożeń oraz ryzyko zakłóceń operacyjnych, a poprawa komunikacji i motywacji zespołu przekłada się na efektywność realizacji zamówień.

Wnioskodawczyni podkreśla, że studia nie służą nabyciu nowego zawodu ani rozszerzeniu przedmiotu działalności. Wydatki nie mają więc charakteru osobistego: ich celem i skutkiem jest podniesienie kwalifikacji Wnioskodawczyni w zakresie funkcji zarządczych faktycznie i osobiście wykonywanych w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Okoliczność, że przeważający przedmiot działalności (sprzedaż detaliczna (...)) nie jest tożsamy z kierunkiem studiów, nie przerywa związku przyczynowo-skutkowego — miarodajny jest bowiem związek zdobywanej wiedzy z całokształtem prowadzonej działalności, w tym z jej funkcją zarządczą, a nie wyłącznie z kodem PKD.

Stanowisko Wnioskodawczyni znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który wielokrotnie uznawał wydatki na studia na kierunku psychologia oraz na literaturę fachową za koszty uzyskania przychodów przedsiębiorców, u których wiedza psychologiczna wspiera wykonywaną działalność, m.in. w interpretacjach indywidualnych: z 12.01.2024 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.699.2023.3.WS (pięcioletnie studia psychologiczne oraz podręczniki u przedsiębiorcy wykorzystującego wiedzę psychologiczną w bieżącej działalności); z 31.01.2022 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.1022.2021.2.AP (studia podyplomowe obejmujące m.in. psychologię w zarządzaniu organizacją); z 2.11.2018 r., sygn. 0112-KDIL3-3.4011.335.2018.1.AA (raty za studia, szkolenia specjalistyczne i materiały edukacyjne); z 22.01.2018 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.429.2017.2.KO (czesne za kształcenie związane z profilem działalności).

Mając powyższe na uwadze, opisane we wniosku wydatki na opłatę rekrutacyjną, czesne oraz literaturę fachową — jako racjonalne, gospodarczo uzasadnione, definitywne, właściwie udokumentowane i pozostające w związku przyczynowo-skutkowym z prowadzoną działalnością gospodarczą — stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe. 

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Aby wydatek poniesiony przez Podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:

-    został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność Podatnika przez osoby inne niż Podatnik),

-    jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została Podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-    pozostaje w związku z prowadzoną przez Podatnika działalnością gospodarczą,

-    poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-    został właściwie udokumentowany,

-    nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy również podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący tę działalność, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów.

Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodu z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.

Co warte podkreślenia w kontekście niniejszej sprawy, jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą.

Ustawodawca nie definiuje terminów: „w celu” osiągnięcia przychodu, „zachowanie” czy „zabezpieczenie” źródła przychodów, co determinuje konieczność odwołania się do ich znaczenia słownikowego. Zgodnie z nim, „celowość” oznacza działanie w określonym celu, zaś „zabezpieczenie” ma zapobiegać pogorszeniu się określonego stanu rzeczy, podobnie jak jego „zachowanie”. Na tej podstawie należy przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to realne wydatki, obiektywnie nakierowane na uzyskanie (zwiększenie) przychodów. Ich wpływ na zachowanie źródła przychodów zakłada co najmniej przyczynienie się do nienaruszalności tego źródła, a w konsekwencji zabezpieczenie jego istnienia. Z tego punktu widzenia, nie każdy wydatek, nawet związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, jest kosztem podatkowym. Jest nim bowiem tylko ten wydatek, który realizuje określony cel wskazany w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Cel ten musi być widoczny, a ponoszone koszty winny go realizować bądź co najmniej zakładać realnie możliwość jego osiągnięcia.

W efekcie, przy ustaleniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek – poza wyraźnie wskazanymi w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – wymaga indywidualnej oceny pod kątem jego związku (bezpośredniego lub pośredniego) z przychodem i z racjonalnością działania podatnika dla osiągnięcia tego przychodu. Sytuacje, w których ten związek przyczynowy nie jest jednoznaczny, należy rozpatrywać zgodnie z zasadami racjonalnego rozumowania, biorąc pod uwagę zachodzące odrębności. W rezultacie, kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u danego podatnika powinna być determinowana charakterem i profilem prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego kosztu.

W doktrynie wskazuje się, że zwrot „w celu uzyskania przychodu” nie powinien być interpretowany zbyt szeroko. Możność uzyskania przychodu przez dokonanie danego wydatku powinna być oceniana z uwzględnieniem zasad doświadczenia życiowego i praktyki obrotu gospodarczego. Nie jest bowiem wykluczone, że dany wydatek teoretycznie może się przyczynić do uzyskania przychodu, niemniej jednak faktycznie jest on obojętny dla uzyskiwania przychodu. W praktyce występują bowiem sytuacje, w których podatnicy zaliczają do kosztów uzyskania przychodów wydatki, które przeznaczone są na realizację ich potrzeb osobistych, a ich możność przyczynienia się do powstania przychodu jest czysto teoretyczna.

Zasadę dotyczącą zwrotu „w celu” opisuje wyrok NSA z dnia 16.10.2012 r., sygn. akt II FSK 430/11, w którym stwierdzono: zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo - skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku”.

Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za koszy uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekonstruowaniu otwartego ciągu zdarzeń, które poprzedziły uzyskanie przychodów, a równocześnie były niezbędne do ich osiągnięcia - tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo - przyczynowy.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”.

Jak z powyższego wynika, podatnik ma zatem prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich poniesionych przez siebie wydatków, które nie zostały wymienione w art. 23 ww. ustawy - pod warunkiem, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów).

Przepisy art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych. Zakres wiedzy, jaki można zdobywać w ramach podnoszenia kwalifikacji, nie jest jednak nieograniczony. Wydatki na podnoszenie kwalifikacji − aby mogły stanowić koszt uzyskania przychodu − muszą mieć ścisły związek z zakresem obowiązków wynikającym z charakteru działalności gospodarczej. Wówczas bowiem zdobyta wiedza pozwala przynieść wymierne efekty. Jeżeli zatem wydatek poniesiony na kształcenie jest racjonalny i uzasadniony z punktu widzenia przewidywanych korzyści, jakie może osiągnąć w prowadzonej działalności gospodarczej, wydatek taki może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

Do stwierdzenia, czy ww. opłaty mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, istotnym jest zatem ustalenie:

·    czy takie wydatki związane ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością,

·    czy też wydatki te służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego z działalnością gospodarczą, a więc które co do zasady mają charakter osobisty.

Z opisu sprawy wynika, że od 29.04.2014 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą. Przeważającym przedmiotem działalności jest sprzedaż detaliczna (…), prowadzona w modelu e-commerce za pośrednictwem międzynarodowych platform sprzedażowych, z wykorzystaniem magazynów logistycznych położonych w Polsce i w innych państwach Unii Europejskiej. Zatrudnia Pani 37 pracowników na podstawie umowy o pracę oraz współpracuje z 15 osobami na podstawie umów zlecenia — zespół liczy łącznie 52 osoby. W roku akademickim 2025/2026 — a zatem w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej —podjęła Pani odpłatne 3,5 letnie studia jednolite magisterskie na kierunku Psychologia. Celem podjęcia studiów jest nabycie i usystematyzowanie wiedzy oraz umiejętności wykorzystywanych bezpośrednio w wykonywanej osobiście funkcji zarządczej: w bieżącym kierowaniu zespołem, prowadzeniu rozmów z pracownikami, wsparciu mentoringowym i motywacyjnym (w tym w formie cyklicznych spotkań z zespołem), rozwiązywaniu konfliktów, poprawie komunikacji wewnętrznej oraz przeciwdziałaniu rotacji i wypaleniu zawodowemu.

Na podstawie opisu sprawy oraz powołanych przepisów prawnych wskazuję, że nie jest możliwe zakwalifikowanie wydatków związanych z opłatą rekrutacyjną, czesnymi za studia oraz literaturą fachową Pani studiów magisterskich o kierunku psychologia jako wydatków stanowiących koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, ponieważ nie jest spełniony warunek celowości ponoszenia kosztów na podnoszenie kwalifikacji zawodowych.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że związek pomiędzy prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą, uzyskiwanymi przychodami oraz zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów a wydatkami poniesionymi na czesne i inne wydatki związane ze studiami ma charakter pośredni. Wydatków tych nie można przypisać do konkretnego, zindywidualizowanego przychodu (np. konkretnej transakcji sprzedaży). Służą one natomiast ogólnie zachowaniu oraz zabezpieczeniu źródła przychodów – poprzez poprawę jakości zarządzania zespołem, ograniczenie rotacji pracowników i związanych z nią kosztów rekrutacji oraz wdrożenia nowych osób, a także poprawę komunikacji wewnętrznej i organizacji pracy, co przekłada się na ciągłość operacyjną i terminowość realizacji zamówień w całym przedsiębiorstwie.

Odnosząc się do zaprezentowanego opisu sprawy, należy podkreślić, że wydatki które planuje Pani ponieść/ponosi w związku ze studiami na kierunku psychologia, pozostają w nieokreślonej zależności z Pani przychodami. Związek ten nie jest na tyle oczywisty, by przyznać Pani rację. Ostatecznie nawet wykorzystywanie wiedzy w działalności w gospodarczej musi być przypisane do konkretnego przychodu, który w wyniku tego korzystania miałby powstać, jeśli podatnik chce, by koszt zdobycia tej wiedzy mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, o jakich mowa w art. 22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem wydatki które planuje Pani ponieść/poniosła w związku z ww. studiami nie mogą zostać uznane za wydatki niezbędne i poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a ich ewentualny związek z prowadzoną działalnością gospodarczą jest iluzoryczny.

Podkreślić należy, iż działalność gospodarcza podlega określonym regułom ekonomicznym i musi opierać się o zasadę racjonalności działań w dążeniu do realizacji postawionego celu. Podkreślić należy, że ryzyko prowadzonej działalności gospodarczej ponosi podatnik w związku z tym decyzje skutkujące powstaniem kosztów związanych z tą działalnością, nie może rekompensować przy pomocy przepisów podatkowych.

Możliwość zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów wiązałaby się z przywilejem uzyskiwania przez podatnika korzyści w postaci prawa zmniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym o wartość poniesionych kosztów. Z oczywistych więc względów, tego rodzaju wydatki nie mogą pozostawać w jakimkolwiek związku z przesłankami działania, które można by uznać za ukierunkowane na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła. Wydatki na studia można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów firmy, jeśli mają one wyraźny i uzasadniony związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przełożenie wpływu ww. wydatków na zwiększenie przychodów oraz zabezpieczenie ich źródła jest na tym etapie niemożliwe do uchwycenia. Wobec tego nie można uznać, że wydatki ponoszone w związku ze studiami na kierunku psychologia tj. opłata rekrutacyjna, czesne, wydatki na literaturę fachową mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w świetle art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Opisane we wniosku koszty należy ocenić jako poniesione w celu zdobycia przez Panią dodatkowych kwalifikacji, mają one zatem charakter typowo osobisty.

Wobec powyższego, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.