0114-KDIP3-1.4011.695.2026.3.AC

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 8 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 5 sierpnia 2026 r. (wpływ 7 sierpnia 2026 r.) oraz pismem z 5 sierpnia 2026 r. (wpływ 26 sierpnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwania.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

A.A. (dalej jako Wnioskodawca) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której przedmiotem jest działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania.

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Wniosek dotyczy działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę od lutego 2025 roku, w zakresie działalności prowadzonej wcześniej Wnioskodawca uzyskał już interpretację indywidualną prawa podatkowego.

Wnioskodawca świadczy usługi jako niezależny deweloper. Wnioskodawca świadczy usługi programistyczne na rzecz podmiotów z Polski i zagranicy (dalej pojedyńczo jako Spółka).

Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach JavaScript, React, TypeScript. Wnioskodawca tworzy:

• inteligentne i innowacyjne aplikacje webowe, które rewolucjonizują procesy sprzedaży B2B. Wnioskodawca tworzy dla Spółki zaawansowaną platformą sprzedażową, która wykorzystuje sztuczną inteligencję i machinę learning do analizy zachowań klientów, automatyzacji interakcji oraz personalizacji komunikacji. Zadania Wnioskodawcy obejmują projektowanie i wdrażanie intuicyjnych, wysokowydajnych interfejsów użytkownika, które integrują zaawansowane algorytmy Al do prognozowania wyników sprzedażowych i rekomendacji najlepszych działań dla zespołów handlowych
• programy do wizualizacji obiektów architektury z wykorzystaniem narzędzi Al.

Zgodnie z zapisami umowy wszelkie wynalazki i prawa własności intelektualnej powstałe w związku ze świadczeniem usług stają się własnością Spółki i Wnioskodawca potwierdza przeniesienie tych praw na ich rzecz tzn. w ramach umowy dochodzi do przejścia majątkowych praw autorskich.

Wytwarzanie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonych bezpośrednio przez Wnioskodawcę prac. Jest to działalność o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wykonywanie usług polega przede wszystkim na pisaniu kodu oraz na pracy koncepcyjnej z przedstawicielami Spółki poprzez uczestnictwo w definiowaniu i planowaniu realizacji kolejnych projektów, poprzez analizowanie danych, pogłębianie wiedzy testowanie oprogramowania, optymalizowanie istniejącego kodu oprogramowania, poprawianie błędów, opisanie dokumentacji technicznej, tworzenie opisu wymagań dla innych programistów, koordynację pracy projektu, oraz proces twórczy dochodzenia do możliwych rozwiązań. Zadaniem Wnioskodawcy jest tworzenie oprogramowania, które lepiej będzie spełniało oczekiwania Spółki i ułatwiało prowadzenie działalności gospodarczej. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci programów o nowych lub ulepszonych funkcjonalnościach. Działania Wnioskodawcy polegające na tworzeniu oprogramowania, każdorazowo zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności tego oprogramowania. Zmieniające się warunki rynkowe powodują że Wnioskodawca musi stale rozszerzać swoja wiedzę poprzez np. uczestnictwo w szkoleniach (np. konferencjach branżowych czy tzw. Webinarach), czytanie literatury związanej z przedmiotem działalności, zapoznawanie się z publicznie dostępnymi wynikami badań naukowych czy wymianę wiedzy poprzez portale zrzeszające programistów.

Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Kod programu tworzy wyłącznie na podstawie własnej wiedzy i zgodnie z wymaganiami klientów. Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wynagrodzenie za świadczenie usług jest określone w umowie lub zamówieniu dotyczącym konkretnego projektu - Wnioskodawcy przysługuje stała kwota miesięcznie oraz roczna premia uznaniowa. Wynagrodzenie płatne jest na podstawie wystawionej faktury.

Wnioskodawca prowadzi, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która pozwala na wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do programu komputerowego oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw. Ewidencja prowadzona jest w formie arkusza kalkulacyjnego.

Wnioskodawca może świadczyć usługi w przyszłości w podobny sposób również na rzecz innych krajowych i zagranicznych podmiotów.

Z zapobiegliwości Wnioskodawca wskazuje, że organy podatkowe są zobligowane do uwzględniania przepisów „pozapodatkowych”. Jak podkreślono w wyroku NSA z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt l FSK 1359/14, od pojęć uregulowanych w przepisach innej gałęzi prawa często zależy prawidłowa kwalifikacja określonego stanu podatkowoprawnego. Również liczne orzeczenia sądów administracyjnych, m.in. wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt I GSK 789/14, wyrok WSA z dnia 21 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1737/07, wyrok NSA z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. akt II FSK 1019/09, wskazują na to, że przepisów prawa podatkowego nie można ograniczać wyłącznie do ustaw, które w swoim tytule zawierają takie pojęcie, lecz chodzi o rzeczywistą treść zawartych w ustawach regulacji mających wpływ na opodatkowanie. Ponadto zainteresowany ma prawo oczekiwać wyjaśnienia przez właściwy organ nasuwających się wątpliwości, które dotyczą regulacji ukształtowanej przepisami prawa podatkowego także wówczas, gdy zazębia się ona z innymi unormowaniami prawnymi. Powołując się zatem na utrwaloną praktykę orzeczniczą polskich sądów administracyjnych, przepisy prawa podatkowego nie są całkowicie odrębne, niezależne i niepowiązane z innymi dziedzinami systemu prawnego, a wręcz przeciwnie, wraz z przepisami innych gałęzi prawa stanowią część jednego porządku prawnego obowiązującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy Organ podatkowy zobligowany jest do wykładni przepisów oraz definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, o której mowa we wniosku od sierpnia 2014 roku.

W okresie objętym wnioskiem Wnioskodawca jest/będzie opodatkowany tzw. podatkiem liniowym.

Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawia się w samodzielnym opracowywaniu koncepcji technicznych oraz ich wyrażaniu w postaci autorskiego kodu źródłowego. Wnioskodawca otrzymuje wymagania biznesowe określające problem i oczekiwany rezultat użytkowy, nie otrzymuje natomiast gotowego projektu technicznego ani instrukcji implementacyjnej. Samodzielnie analizuje możliwe warianty, projektuje architekturę, ustala podział na moduły i komponenty, dobiera struktury danych, sposób zarządzania stanem i komunikacji, projektuje interakcje użytkownika, a następnie implementuje i weryfikuje przyjęte rozwiązanie.

Rezultat nie jest z góry przesądzony. To samo wymaganie może zostać zrealizowane przy użyciu wielu odmiennych modeli architektonicznych, struktur kodu i sposobów prezentacji danych. Wnioskodawca dokonuje twórczego wyboru spośród tych wariantów, uwzględniając m.in. wydajność, skalowalność, czytelność, możliwość dalszego rozwoju oraz integrację z pozostałymi elementami aplikacji.

W odniesieniu do Oprogramowania twórczość obejmuje w szczególności opracowanie interaktywnej wizualizacji wielu inwestycji na mapie, odrębnej aplikacji mobilnej dla zewnętrznych użytkowników, interfejsu prezentującego wyniki analizy materiału wideo wykonywanej przez modele sztucznej inteligencji oraz modułu zarządzania fazami projektu i obszarami przyszłego monitorowania. Każde z tych rozwiązań wymagało opracowania indywidualnej logiki działania, przepływu danych i sposobu interakcji. Wnioskodawca nie zalicza do działalności twórczej czynności rutynowych, odtwórczych ani prostych zmian technicznych niewymagających pracy koncepcyjnej.

Wnioskodawca wykorzystuje m.in. React, TypeScript, Zustand, WebGL, Canvas, WebSockets i CSS3. Narzędzia te są jednak jedynie środkami realizacji. O oryginalności nie przesądza samo zastosowanie powszechnie dostępnej technologii, lecz opracowany przez Wnioskodawcę sposób jej doboru, połączenia i wykorzystania do rozwiązania konkretnych problemów występujących przy cyfrowej dokumentacji, analizie oraz monitorowaniu inwestycji budowlanych.

W ramach modułu geoprzestrzennego Wnioskodawca opracował koncepcję wspólnego, interaktywnego widoku wielu inwestycji, łączącego geo-clustering, zaawansowane filtrowanie, wyszukiwanie i przechodzenie od informacji zbiorczej do szczegółów projektu. Rozwiązanie różni się od wcześniejszego sposobu pracy tym, że dane przestrzenne, projektowe i analityczne są przetwarzane oraz prezentowane w jednym spójnym przepływie, z uwzględnieniem wydajnego renderowania dużej liczby obiektów.

W przypadku interfejsu analizy postępu oryginalność polega na przełożeniu wyników analizy obrazu wykonywanej przez modele sztucznej inteligencji na czytelny, interaktywny interfejs pozwalający analizować zmiany w czasie. Wnioskodawca samodzielnie określił hierarchię informacji, sposób powiązania danych z materiałem wideo, zasady nawigacji i poziomy szczegółowości. Z kolei w aplikacji mobilnej typu collaborator opracował odrębny model działania, autoryzacji i przepływu danych dla grupy użytkowników niekorzystającej z głównej bazy użytkowników, przy zachowaniu współpracy z główną aplikacją.

Wnioskodawca nie twierdzi, że poszczególne biblioteki lub ogólne mechanizmy techniczne nie występują nigdzie w praktyce gospodarczej. Nowość i istotna różnica występują w skali jego działalności oraz konkretnego rozwijanego produktu: opisane architektury, kombinacje funkcji, przepływy danych i sposoby prezentacji nie były wcześniej dostępne w tej postaci. Usprawnienia obejmują zwiększenie wydajności pracy z dużymi zbiorami danych, zapewnienie spójności informacji aktualizowanych w czasie rzeczywistym, uproszczenie analizy postępu oraz udostępnienie nowych sposobów współpracy i monitorowania.

Twórczy charakter działalności w odniesieniu do programów komputerowych polega na tym, że Wnioskodawca nie odtwarza gotowego rozwiązania, lecz dla każdego wymagania opracowuje własną koncepcję i wyraża ją w kodzie źródłowym. Proces obejmuje rozpoznanie problemu, analizę ograniczeń istniejącego oprogramowania, porównanie wariantów, zaprojektowanie architektury i przepływu danych, implementację, testowanie przypadków typowych i brzegowych oraz iteracyjne udoskonalenie rozwiązania.

Działania usprawniające dotyczyły programu komputerowego wspierającego cyfrową dokumentację, analizę i monitorowanie realizacji inwestycji budowlanych. W jego ramach Wnioskodawca tworzył i rozwijał funkcjonalnie wyodrębnione części: moduł geoprzestrzenny, interfejs analizy postępu, moduł zarządzania fazami projektu oraz współpracującą z głównym programem aplikację mobilną typu collaborator.

W module geoprzestrzennym Wnioskodawca przeanalizował ograniczenia rozproszonego sposobu przeglądania projektów, opracował model danych dla wielu inwestycji, mechanizm grupowania obiektów geograficznych, wielokryterialne filtrowanie, wyszukiwanie i synchronizację widoku mapy z pozostałymi elementami interfejsu. W interfejsie analizy postępu zaprojektował sposób prezentacji wyników analizy materiału wideo i porównywania zmian w czasie. W module faz projektu opracował obsługę etapów inwestycji oraz obszarów proponowanych przez modele sztucznej inteligencji do przyszłego monitorowania. W aplikacji collaborator zaprojektował niezależny model użytkowników, autoryzacji i wymiany danych.

W okresie objętym wnioskiem Wnioskodawca tworzył, tworzy i - przy zachowaniu opisanych okoliczności - będzie tworzyć następujące programy komputerowe lub ich funkcjonalnie wyodrębnione części: (1) moduł geoprzestrzennej wizualizacji projektów, przeznaczony do prezentowania i analizowania wielu inwestycji na mapie; (2) dedykowaną aplikację mobilną typu collaborator, przeznaczoną dla zewnętrznej grupy użytkowników; (3) interfejs analizy postępu inwestycji, przeznaczony do prezentowania wyników analizy obrazu oraz zmian w czasie; (4) moduł zarządzania fazami projektu, przeznaczony do obsługi etapów inwestycji i obszarów przyszłego monitorowania.

Innowacyjność pierwszego rozwiązania polega na połączeniu danych przestrzennych, projektowych i analitycznych w jednym wydajnym interfejsie. Innowacyjność drugiego polega na stworzeniu odrębnego kanału współpracy z kontrolowanym dostępem do danych głównej aplikacji.

Innowacyjność trzeciego wynika z autorskiego sposobu wizualnego objaśnienia wyników modeli sztucznej inteligencji i zmian zachodzących w czasie. Innowacyjność czwartego polega na powiązaniu planowania faz, automatycznie proponowanych obszarów i dalszej weryfikacji przez użytkownika. W odniesieniu do twórczych rezultatów Wnioskodawca przenosi autorskie prawa majątkowe na kontrahenta zgodnie z umową.

React i TypeScript umożliwiają realizację komponentowej architektury i jednoznacznego modelowania danych; Zustand służy do zaprojektowania przepływu oraz synchronizacji stanu; WebGL i Canvas umożliwiają wydajne tworzenie złożonych wizualizacji; WebSockets są wykorzystywane do aktualizacji danych w czasie rzeczywistym; CSS3 służy do opracowania responsywnej warstwy interakcji. Różnica względem rozwiązań wcześniej funkcjonujących u Wnioskodawcy wynika z autorskiej architektury łączącej te narzędzia, selektywnego przetwarzania dużych zbiorów, synchronizacji wielu widoków oraz odwzorowania danych analitycznych w interaktywnym interfejsie. Żadna technologia rozpatrywana oddzielnie nie stanowi źródła innowacyjności.

W okresie objętym wnioskiem Wnioskodawca tworzył, tworzy i będzie tworzyć - w zależności od zlecanych potrzeb biznesowych - następujące programy komputerowe lub ich funkcjonalnie wyodrębnione części, do których autorskie prawa majątkowe są przenoszone na kontrahenta zgodnie z zawartą umową:

• Moduł geoprzestrzennej wizualizacji projektów - przeznaczony do jednoczesnego przedstawiania wielu inwestycji na interaktywnej mapie. Obejmuje geo-clustering, wielokryterialne filtrowanie, zaawansowane wyszukiwanie, nawigację pomiędzy widokiem zbiorczym i szczegółowym oraz prezentowanie podsumowań postępu tworzonych z wykorzystaniem modeli sztucznej inteligencji. Innowacyjność polega na połączeniu danych przestrzennych, projektowych i analitycznych w jednym spójnym mechanizmie pracy oraz na autorskim sposobie zarządzania wydajnością i interakcją.
• Dedykowana aplikacja mobilna typu collaborator - odrębny program współpracujący z główną aplikacją, przeznaczony dla zewnętrznej grupy użytkowników. Nie korzysta z głównej bazy użytkowników i posiada własny model działania, autoryzacji, uprawnień i przepływu danych. Innowacyjność polega na stworzeniu kontrolowanego kanału współpracy, który zapewnia dostęp wyłącznie do informacji i czynności potrzebnych danej grupie, bez włączania jej do podstawowego modelu użytkowników.
• Interfejs analizy postępu inwestycji - programowa warstwa służąca do prezentowania wyników analizy obrazu wykonywanej przez modele sztucznej inteligencji na podstawie materiału wideo z placu budowy. Umożliwia interpretację wyników, analizowanie zmian w czasie i przechodzenie pomiędzy poziomami szczegółowości. Innowacyjność polega na autorskim przełożeniu wielowymiarowych danych analitycznych na zrozumiały proces oceny postępu.
• Moduł zarządzania fazami projektu - służy do definiowania i obsługi etapów inwestycji, zarządzania obszarami przeznaczonymi do przyszłego monitorowania oraz dalszej analizy obszarów proponowanych przez modele sztucznej inteligencji. Innowacyjność polega na połączeniu planowania etapów, automatycznych propozycji i kontroli użytkownika w jednym przepływie pracy.

Powyższe określenia są nazwami opisowymi wskazującymi przeznaczenie i funkcje programów, a nie nazwami handlowymi. Każdy z rezultatów obejmuje autorski kod źródłowy, logikę działania, model danych lub stanu, sposób komunikacji oraz interfejs. Konkretny rezultat można przypisać do zadań i zmian utrwalonych w repozytorium kodu.

W 2025 r., tj. od początku okresu objętego wnioskiem, Wnioskodawca postawił cele polegające na opracowaniu nowych lub istotnie rozwiniętych funkcjonalności opisanych w odpowiedzi na pytanie nr 6. Dla każdego zadania celem było ustalenie architektury, stworzenie działającego kodu, integracja z pozostałymi elementami aplikacji, osiągnięcie wymaganej wydajności i użyteczności oraz weryfikacja rezultatu. W latach następnych celem jest kontynuowanie prac rozwojowych w takich samych okolicznościach, odpowiednio do nowych potrzeb i problemów technicznych. Prace są finansowane w ramach bieżącej działalności gospodarczej Wnioskodawcy ze środków uzyskiwanych z wykonywania umowy z kontrahentem; Wnioskodawca nie korzysta z odrębnego zewnętrznego finansowania celowego tych prac.

W 2025 r. osiągnięto cele polegające na opracowaniu i rozwijaniu rozwiązań wskazanych w odpowiedzi na pytanie nr 6: interaktywnej wizualizacji wielu inwestycji, aplikacji mobilnej dla zewnętrznych użytkowników, interfejsu analizy postępu oraz mechanizmów zarządzania fazami i obszarami monitorowania. Rezultaty rozwiązały praktyczne problemy związane z analizą rozproszonych danych projektowych, wydajnym prezentowaniem wielu obiektów, bezpieczną współpracą zewnętrznych użytkowników i czytelnym przedstawianiem wyników analizy obrazu. Zasobem ludzkim po stronie Wnioskodawcy była jego własna, samodzielna praca specjalistyczna jako Senior Frontend Developera. Zasoby rzeczowe obejmowały sprzęt komputerowy, środowisko programistyczne, repozytorium kodu, narzędzia komunikacji i testowania oraz dostęp do infrastruktury integracyjnej kontrahenta. Zasoby finansowe stanowiły środki bieżące działalności przeznaczane na sprzęt, oprogramowanie i pozostałe koszty wykonywania prac. W latach następnych zasoby i sposób realizacji pozostają analogiczne, o ile opisane okoliczności faktyczne nie ulegną zmianie.

Systematyczność polega na prowadzeniu prac według uporządkowanego procesu. Najpierw określany jest problem i cel funkcjonalny, następnie Wnioskodawca analizuje zależności i ograniczenia, porównuje warianty oraz wybiera koncepcję. Kolejne etapy obejmują zaprojektowanie architektury i przepływu danych, implementację kodu, testowanie, integrację, ocenę wyniku i iteracyjne udoskonalenie. Zakres prac i ich postęp są przypisywane do konkretnych zadań, a rezultaty oraz historia zmian są utrwalane w repozytorium. Prace nie są podejmowane przypadkowo ani wyłącznie doraźnie.

W 2025 r. opracowywano harmonogramy iteracyjne odpowiadające konkretnym funkcjonalnościom. Dla modułu geoprzestrzennego kolejność obejmowała analizę danych, projekt modelu i widoku mapy, następnie geo-clustering, filtrowanie, wyszukiwanie, integrację podsumowań i testy wydajności. Dla aplikacji collaborator harmonogram obejmował projekt architektury i modelu użytkowników, przepływ danych, interfejs mobilny, integrację i testy. Dla interfejsu analizy postępu oraz modułu faz projektu realizowano analogiczne etapy: analiza danych i potrzeb, projekt interakcji, implementacja, integracja oraz weryfikacja.

Wskazane etapy zostały faktycznie realizowane w odniesieniu do programów opisanych w odpowiedzi na pytanie nr 6, przy czym harmonogramy były aktualizowane w toku prac na podstawie wyników testów i nowych ustaleń technicznych. W latach następnych harmonogramy są i będą opracowywane dla kolejnych nowych lub rozwijanych funkcjonalności według tego samego modelu iteracyjnego; szczegółowy zakres jest określany wraz z pojawieniem się konkretnej potrzeby biznesowej i rozpoznaniem problemu technicznego.

Przed rozpoczęciem prac Wnioskodawca dysponował specjalistyczną wiedzą z zakresu programowania frontendowego, React, TypeScript, architektury komponentowej, zarządzania stanem aplikacji, komunikacji klient-serwer, projektowania interfejsów, WebGL, Canvas, WebSockets i CSS3. Dysponował także doświadczeniem w analizowaniu wymagań biznesowych i przekładaniu ich na rozwiązania techniczne. W odniesieniu do modułu geoprzestrzennego wykorzystywał wiedzę o wizualizacji i optymalizacji renderowania; w aplikacji collaborator - o separacji odpowiedzialności, autoryzacji i przepływie danych; w interfejsie analizy postępu - o prezentacji danych analitycznych i zmian w czasie; w module faz - o modelowaniu złożonego stanu i interakcjach użytkownika.

Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę dotyczącą wydajnego przetwarzania i wizualizacji dużych zbiorów danych, synchronizacji stanu, komunikacji w czasie rzeczywistym, danych geoprzestrzennych, architektury aplikacji mobilnych oraz prezentacji wyników modeli sztucznej inteligencji. React, TypeScript, Zustand, WebGL, Canvas, WebSockets i CSS3 są narzędziami technicznymi. Nowe zastosowania powstają przez autorskie połączenie tych technologii w rozwiązaniach opisanych w odpowiedzi na pytanie nr 6. Usprawnienia obejmują m.in. wspólną analizę wielu inwestycji, kontrolowaną współpracę zewnętrznych użytkowników, porównywanie postępu w czasie i zarządzanie obszarami przyszłego monitorowania.

Selekcja wiedzy odbywa się na etapie analizy problemu i wariantów rozwiązania.

Wnioskodawca ocenia przydatność danej technologii pod względem wydajności, skalowalności, zgodności z istniejącą architekturą, bezpieczeństwa typów, częstotliwości aktualizacji danych i ergonomii użytkownika. Wiedza o WebGL, Canvas i optymalizacji jest wykorzystywana przy mapach i rozbudowanych wizualizacjach; wiedza o Zustand i WebSockets - przy synchronizacji stanu oraz danych zmieniających się w czasie; wiedza o React i TypeScript - przy architekturze wszystkich programów; wiedza o projektowaniu interakcji - przy przedstawianiu danych i wyników analitycznych.

Dotychczas Wnioskodawca oferował usługi polegające na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania frontendowego, w tym aplikacji, modułów, komponentów, interfejsów użytkownika i mechanizmów integracyjnych. Efektem usług były nowe funkcjonalności albo twórcze rozwinięcia istniejących programów komputerowych.

Produkty, usługi i procesy były oparte na samodzielnej analizie problemów, architekturze komponentowej, typowanym modelu danych, zarządzaniu stanem, komunikacji z usługami, przetwarzaniu zdarzeń w czasie rzeczywistym, technikach wizualizacji oraz iteracyjnym procesie wytwarzania i testowania oprogramowania. Wnioskodawca korzystał z dostępnych technologii, lecz każdorazowo opracowywał własny sposób ich użycia i integracji.

Wnioskodawca zaplanował opracowanie czterech grup rozwiązań opisanych w odpowiedzi na pytanie nr 6 oraz ich dalsze rozwijanie w zależności od nowych potrzeb: modułu geoprzestrzennego, aplikacji mobilnej typu collaborator, interfejsu analizy postępu i modułu zarządzania fazami projektu.

Postawione cele obejmowały stworzenie nowego sposobu analizy wielu inwestycji, zaprojektowanie odrębnego i bezpiecznego kanału współpracy z użytkownikami zewnętrznymi, umożliwienie czytelnej interpretacji wyników analizy materiału wideo oraz powiązanie zarządzania fazami z obszarami przyszłego monitorowania. Celami technicznymi były ponadto wydajność, spójność stanu, możliwość integracji i dalszego rozwoju kodu.

Zaplanowane przedsięwzięcia Wnioskodawca realizował przez analizę wymagania i istniejącego rozwiązania, identyfikację ograniczeń, porównanie możliwych wariantów, zaprojektowanie architektury, modelu danych, komunikacji i interakcji, a następnie samodzielną implementację kodu źródłowego. Rezultat był testowany w przypadkach typowych i brzegowych, integrowany z pozostałymi elementami aplikacji i udoskonalany na podstawie wyników weryfikacji.

Efektem działań są nowe zastosowania wiedzy: możliwość analizowania wielu inwestycji z poziomu interaktywnej mapy; współpraca zewnętrznych użytkowników za pośrednictwem odrębnej aplikacji; interpretowanie postępu inwestycji na podstawie wyników analizy materiału wideo i porównania zmian w czasie; a także łączenie planowania faz projektu z obszarami przyszłego monitorowania proponowanymi przez modele sztucznej inteligencji. Rozwiązania te nie występowały wcześniej w tej postaci w oprogramowaniu rozwijanym przez Wnioskodawcę.

Efekty prac Wnioskodawcy, które nazywa: „oprogramowanie”, „kod programu”, „programy” zawsze są/będą utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

a) zawsze odznaczają/będą odznaczały się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

b) nie są/nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

c) nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta.

Efekty pracy (dotyczy zarówno tworzenia, jak i rozwijania/ulepszania), które Wnioskodawca nazywa „ oprogramowaniem ”, zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy przysługują majątkowe prawa autorskie do tego „ Oprogramowania”.

Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim związane odbywają się w świecie cyfrowym. Program tworzony przez Wnioskodawcę zapisywany jest w środowisku którego właścicielem jest Spółka i tam odbywa się jego przekazanie zgodnie z ustaleniami pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką, np. w formie protokołu przekazania.

Sposób przenoszenia we wniosku praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje to z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy.

Wnioskodawca otrzymuje jedno wynagrodzenie, Jako że jedyną usługą Wnioskodawcy jest tworzenie programów komputerowych, całość wynagrodzenia jest więc wynagrodzeniem za przeniesienie praw autorskich do „oprogramowania”.

Wnioskodawca otrzymuje jedno wynagrodzenie, Jako że jedyną usługą Wnioskodawcy jest tworzenie programów komputerowych, całość wynagrodzenia jest więc wynagrodzeniem za przeniesienie praw autorskich do „oprogramowania”.

Na fakturze nie następuje wyodrębnienie wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich gdyż w praktyce jedyną usługą Wnioskodawcy jest tworzenie programów komputerowych, całość wynagrodzenia jest więc wynagrodzeniem za przeniesienie praw autorskich.

Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z nim związane odbywają się w świecie cyfrowym. Program tworzony przez Wnioskodawcę zapisywany jest w środowisku którego właścicielem jest Spółka i tam odbywa się jego przekazanie zgodnie z ustaleniami pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką, np. w formie protokołu przekazania.

Podejmowane przez Wnioskodawcę działania nie mają charakteru działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do oprogramowania.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę, zgodnie z zawartą umową, nie są wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności.

Wykonując te usługi, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych przez Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi Wnioskodawca.

Ewidencja prowadzona jest od stycznia 2019 roku.

Wnioskodawca oblicza wskaźnik „ nexus ” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według wzoru:

(a+b) x 1,3

a + b + c +d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Wniosek dotyczy działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę od lutego 2025 roku, w zakresie działalności prowadzonej wcześniej Wnioskodawca uzyskał już interpretację indywidualną prawa podatkowego.

Wniosek dotyczy więc dochodów roku 2025 i lat następnych.

Wniosek dotyczy również dochodów za przyszłe okresy (lata następne). Dochody te będą uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych, jak w przedstawionych we wniosku.

Zleceniodawca, o którym mowa we wniosku, jest podmiotem zagranicznym, zarejestrowanym w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Usługi dla tego podmiotu są wykonywane przez Wnioskodawcę w Polsce.

Pytania

1) Czy działalność w zakresie świadczonych usług tworzenia oprogramowania opisana przez Wnioskodawcę jest działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 oraz art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2) Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5% do dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczonych usług tworzenia oprogramowania, na podstawie art. 30ca ust. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność w zakresie świadczonych usług tworzenia oprogramowania opisana przez Wnioskodawcę jest działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38- 40 oraz art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z tytułu świadczenia opisanych usług w zakresie tworzenia oprogramowania.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania (tzw. IP Box).

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy: kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,

2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),

8.  autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, zgodnie z którym jest to działalność twórcza obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie z art. 5a pkt 39 ustawy o PIT „badania naukowe” to:

a.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;

b.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Jak stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce „badania naukowe” obejmują:

a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Z kolei, stosownie do art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, „prace rozwojowe” to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl ww. przepisów „prace rozwojowe” są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Działalność badawczo rozwojowa

Mając na uwadze przytoczone powyżej ramy prawne, o prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej można mówić, gdy realizowane prace:

• mają twórczy charakter,
• są prowadzone w systematyczny sposób,
• zostały zrealizowane w określonym celu - zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań,
• obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe.

Twórczy charakter

Pojęcie „twórczy” zgodnie z definicją słownikową oznacza - mający na celu tworzenie, będący wynikiem tworzenia. Zaś „tworzyć” - powodować powstawanie czegoś. Można zatem uznać, że działalność podejmowana przez podatnika musi mieć na celu opracowanie, wytworzenie, skonstruowanie czegoś. Ustawa nie precyzuje co ma być wynikiem owego procesu twórczego. Można zatem przyjąć, że może to być przykładowo produkt, materiał, usługa, narzędzie czy też program. Ponadto, wśród synonimów terminu „twórczy” można wymienić takie przymiotniki jak: „kreatywny” czy „konstruktywny”.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca podkreśla, że jego działalność ma charakter twórczy/ innowacyjny, gdyż jest nakierowana na wypracowanie lub wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych narzędzi informatycznych. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagają kreatywnego podejścia, każdorazowo wymagają dokonywania rozwiązań koncepcyjnych pozwalających na realizację danego projektu. Rozwiązania proponowane kontrahentowi w ramach projektów nie powielają prostych i funkcjonujących na rynku typowych koncepcji. Klient otrzymuje zindywidualizowane, nowoczesne i innowacyjne narzędzia IT.

Systematyczność

Pojęcie „systematyczny” oznacza z kolei - robiący coś regularnie i starannie - oraz w przypadku działań - prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Wydaje się również, że należy przez to pojęcie rozumieć nie tylko bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych rozpoczętych w przeszłości, ale także rozpoczęcie działalności w tym zakresie przy założeniu, że podatnik w przyszłości planuje wykonywać tego rodzaju prace. Prace te zaś powinny charakteryzować się stosowną regularnością.

W opinii Wnioskodawcy, przesłanka ta oznacza wyłączenie czynności incydentalnych podatnika i konieczność poszukiwania takich przejawów jego aktywności, które prowadzone są w uporządkowany oraz regularny sposób. Należy wskazać, że prace jakie Wnioskodawca realizuje w ramach działalności nie mają incydentalnego charakteru, lecz wykonywane są w systematyczny sposób. Działania te stanowią istotę funkcjonowania Wnioskodawcy i podejmowane są w zaplanowany sposób poprzez odpowiadanie na zapotrzebowanie kontrahenta. Systematyczność realizowanych prac wynika również z funkcji pełnionych przez Wnioskodawcę wobec Spółki, w tym realizacji na jego rzecz prac polegających na dostarczaniu nowych rozwiązań informatycznych lub ich istotnych modyfikacjach w reakcji na ciągle zmieniające się zapotrzebowanie kontrahentów.

Określony cel działalności

Działalność badawczo-rozwojowa musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca podkreśla, że podejmowane aktywności ze swej istoty zmierzają do uzyskania specjalistycznej wiedzy. Efektem zastosowania zasobów wiedzy jest ich wykorzystanie do tworzenia nowych lub istotnie zmodyfikowanych/ulepszonych produktów na rzecz kontrahenta. Głównym celem realizowanych przez Wnioskodawcę prac jest przede wszystkim tworzenie, rozwój oraz optymalizacja (modyfikacja) innowacyjnych i technologicznie zaawansowanych narzędzi IT.

Prace rozwojowe

Wnioskodawca, poprzez tworzenie nowego rozwiązania technicznego, wykorzystuje dotychczas istniejącą wiedzę oraz opracowuje nową wiedzę z dziedziny technologii i informatyki do tworzenia nowych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań.

Aktywność w ramach prowadzonych prac jest pracami rozwojowymi, gdyż polega m.in. na kształtowaniu i wykorzystywaniu wiedzy i umiejętności z dziedziny nauk i technologii do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, technologii i rozwiązań.

Wnioskodawca wskazuje również, że realizowane przez niego prace nie są prowadzone na schematach lub w sposób automatyczny, lecz mają zindywidualizowany charakter i są przygotowywane pod kątem zapotrzebowania klienta.

Ponadto, charakter prac w istotny sposób odbiega od wprowadzania okresowych zmian do produktów. Nie polegają one na dostosowaniu produktów w związku z m.in. koniecznością aktualizacji oprogramowania lub usunięciu istniejących błędów, lecz polega na opracowaniu nowych produktów lub istotnych modyfikacjach istniejących produktów w związku ze zgłoszeniem zapotrzebowania przez kontrahenta lub identyfikacją zapotrzebowania przez Wnioskodawcę, które są zwykle związane z chęcią optymalizacji określonych segmentów prowadzonej działalności.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, opisane prace spełniają definicję działalności badawczo- rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT.

Zasady opodatkowania

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: (...)

8. autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT).

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy).

Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o ‘IP Box’ nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Źródła przychodów

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Definicja działalności badawczo-rozwojowej

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Definicja prac rozwojowych

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.):

Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie, której przedmiotem jest działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania. Tworzy Pan oprogramowanie w językach JavaScript, React, TypeScript. Tworzy Pan inteligentne i innowacyjne aplikacje webowe, które rewolucjonizują procesy sprzedaży B2B. Wnioskodawca tworzy dla Spółki zaawansowaną platformą sprzedażową, która wykorzystuje sztuczną inteligencję i machinę learning do analizy zachowań klientów, automatyzacji interakcji oraz personalizacji komunikacji oraz programy do wizualizacji obiektów architektury z wykorzystaniem narzędzi Al. Pana zadania obejmują projektowanie i wdrażanie intuicyjnych, wysokowydajnych interfejsów użytkownika, które integrują zaawansowane algorytmy Al do prognozowania wyników sprzedażowych i rekomendacji najlepszych działań dla zespołów handlowych. Wykonywanie usług polega przede wszystkim na pisaniu kodu oraz na pracy koncepcyjnej z przedstawicielami Spółki poprzez uczestnictwo w definiowaniu i planowaniu realizacji kolejnych projektów, poprzez analizowanie danych, pogłębianie wiedzy testowanie oprogramowania, optymalizowanie istniejącego kodu oprogramowania, poprawianie błędów, opisanie dokumentacji technicznej, tworzenie opisu wymagań dla innych programistów, koordynację pracy projektu, oraz proces twórczy dochodzenia do możliwych rozwiązań. Pana zadaniem jest tworzenie oprogramowania, które lepiej będzie spełniało oczekiwania Spółki i ułatwiało prowadzenie działalności gospodarczej.

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku).

Kryteria działalności badawczo-rozwojowej

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania oprogramowania obejmuje nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci programów o nowych lub ulepszonych funkcjonalnościach. Pana działania każdorazowo zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności tego oprogramowania. Twórczy charakter Pan działalności przejawia się w samodzielnym opracowywaniu koncepcji technicznych oraz ich wyrażaniu w postaci autorskiego kodu źródłowego. Samodzielnie Pan analizuje możliwe warianty, projektuje architekturę, ustala podział na moduły i komponenty, dobiera struktury danych, sposób zarządzania stanem i komunikacji, projektuje interakcje użytkownika, a następnie implementuje i weryfikuje przyjęte rozwiązanie. Twórczy charakter działalności w odniesieniu do programów komputerowych polega na tym, że nie odtwarza Pan gotowego rozwiązania, lecz dla każdego wymagania opracowuje własną koncepcję i wyraża ją w kodzie źródłowym. Proces obejmuje rozpoznanie problemu, analizę ograniczeń istniejącego oprogramowania, porównanie wariantów, zaprojektowanie architektury i przepływu danych, implementację, testowanie przypadków typowych i brzegowych oraz iteracyjne udoskonalenie rozwiązania.

Efekty Pana pracy, które Pan nazywa „oprogramowanie”, „kod programu”, „programy” zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej oraz nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania, ulepszania wymienionego Oprogramowania ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wyjaśnił Pan, że swoją działalność gospodarczą prowadził Pan w sposób systematyczny tj. uporządkowany, zaplanowany i metodyczny. Systematyczność polega na prowadzeniu prac według uporządkowanego procesu. Najpierw określany jest problem i cel funkcjonalny, następnie analizuje Pan zależności i ograniczenia, porównuje warianty oraz wybiera koncepcję. Natomiast kolejne etapy obejmują zaprojektowanie architektury i przepływu danych, implementację kodu, testowanie, integrację, ocenę wyniku i iteracyjne udoskonalenie. Zakres prac i ich postęp są przypisywane do konkretnych zadań, a rezultaty oraz historia zmian są utrwalane w repozytorium. Prace, jak Pan wskazał nie są podejmowane przypadkowo ani wyłącznie doraźnie. Od początku okresu objętego wnioskiem (2025 rok), postawił Pan sobie cele polegające na opracowaniu nowych lub istotnie rozwiniętych funkcjonalności programów komputerowych. Dla każdego zadania celem było ustalenie architektury, stworzenie działającego kodu, integracja z pozostałymi elementami aplikacji, osiągnięcie wymaganej wydajności i użyteczności oraz weryfikacja rezultatu. W latach następnych celem Pana jest kontynuowanie prac rozwojowych w takich samych okolicznościach, odpowiednio do nowych potrzeb i problemów technicznych. Prace finansowane są z Pana bieżącej działalności gospodarczej, ze środków uzyskiwanych z tytułu wykonywania umowy z kontrahentem. Nie korzysta Pan z odrębnego zewnętrznego finansowania celowego tych prac. Przed rozpoczęciem prac dysponował Pan specjalistyczną wiedzą z zakresu programowania frontendowego, React, TypeScript, architektury komponentowej, zarządzania stanem aplikacji, komunikacji klient-serwer, projektowania interfejsów, WebGL, Canvas, WebSockets i CSS3. Dysponował Pan także doświadczeniem w analizowaniu wymagań biznesowych i przekładaniu ich na rozwiązania techniczne. Wykorzystuje Pan i rozwija wiedzę dotyczącą wydajnego przetwarzania i wizualizacji dużych zbiorów danych, synchronizacji stanu, komunikacji w czasie rzeczywistym, danych geoprzestrzennych, architektury aplikacji mobilnych oraz prezentacji wyników modeli sztucznej inteligencji. Wskazał Pan, że selekcja wiedzy odbywa się na etapie analizy problemu i wariantów rozwiązania. W 2025 r. opracował Pan harmonogramy iteracyjne odpowiadające konkretnym funkcjonalnościom. Dla modułu geoprzestrzennego kolejność obejmowała analizę danych, projekt modelu i widoku mapy, następnie geo-clustering, filtrowanie, wyszukiwanie, integrację podsumowań i testy wydajności. Dla aplikacji collaborator harmonogram obejmował projekt architektury i modelu użytkowników, przepływ danych, interfejs mobilny, integrację i testy. Dla interfejsu analizy postępu oraz modułu faz projektu realizowano analogiczne etapy: analiza danych i potrzeb, projekt interakcji, implementacja, integracja oraz weryfikacja. Wskazał Pan, że harmonogramy były aktualizowane w toku prac na podstawie wyników testów i nowych ustaleń technicznych. W latach następnych harmonogramy są i będą opracowywane dla kolejnych nowych lub rozwijanych funkcjonalności według tego samego modelu iteracyjnego. Szczegółowy zakres jest określany wraz z pojawieniem się konkretnej potrzeby biznesowej i rozpoznaniem problemu technicznego.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana Oprogramowania jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji - głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że posiada Pan specjalistyczną wiedzą z zakresu programowania frontendowego, React, TypeScript, architektury komponentowej, zarządzania stanem aplikacji, komunikacji klient-serwer, projektowania interfejsów, WebGL, Canvas, WebSockets i CSS3. Dysponuje Pan doświadczeniem w analizowaniu wymagań biznesowych i przekładaniu ich na rozwiązania techniczne. Poszerza Pan swoją wiedzę poprzez np. uczestnictwo w szkoleniach (np. konferencjach branżowych czy tzw. Webinarach), czytanie literatury związanej z przedmiotem działalności, zapoznawanie się z publicznie dostępnymi wynikami badań naukowych czy wymianę wiedzy poprzez portale zrzeszające programistów.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

1. badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
2. prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

• nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy - w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

• nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;
• łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badan rozwojowych;
• kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
• wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

• planowaniu produkcji oraz
• projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług - od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku, że prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania i ulepszania oprogramowania obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie oraz wykorzystywanie aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci programów o nowych lub ulepszonych funkcjonalnościach. Działalność ta jest prowadzona bezpośrednio przez Pana i ma na celu wytwarzanie nowych lub ulepszonych rozwiązań informatycznych. Posiada Pan profesjonalną wiedzę w zakresie programowania programów komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania, wymienionego Oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że opisane prace rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Pana polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.

Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:

1)  w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy i rozwija Pan Oprogramowanie;

2)  wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;

3)  efektami Pana prac (zarówno tworzenia jak i rozwijania/ulepszenia) zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

4)  przenosi Pan prawa majątkowe do powstałych utworów na zleceniodawcę;

5)  powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy;

6)  dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych;

7)  od stycznia 2019 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej ustawy.

Mógł Pan za 2025 r. oraz będzie Pan mógł za lata kolejne zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego tytułu, osiągniętych w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny).

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 również należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Nadmienia się ponadto, że rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Pana. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanego przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.